Ανακοίνωση της Πανελλαδικής Γραμματείας ΠΑΜΕ – ΟΤΑ, για το 41ο Συνέδριο της ΠΟΕ- ΟΤΑ

26 Απριλίου 2012

ΠΑΜΕ

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΟΤΑ 41^ο «Συνέδριο» ΠΟΕ-ΟΤΑ

Πραξικόπημα, όργιο νοθείας και παρανομίας από ΠΑΣΚΕ–ΔΑΚΕ.
Καλούμε τους εργαζόμενους να μην αναγνωρίσουν, να μην νομιμοποιήσουν το «Συνέδριο», το έγκλημα αυτό της διασπαστικής Ομοσπονδίας (ΠΟΕ-ΟΤΑ).
Το λόγο τώρα έχουν τα Πρωτοβάθμια Σωματεία.
Οργάνωση, ενότητα, εργατική – λαϊκή αντεπίθεση.

1. Η Πανελλαδική Γραμματεία του ΠΑΜΕ στους ΟΤΑ καταγγέλλει σε όλους τους εργαζόμενους την απόφαση της συνδικαλιστικής ηγεσίας της ΠΟΕ-ΟΤΑ (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ), που με τις πλάτες της ΑΔΕΔΥ, διέγραψαν στο 41^ο «Συνέδριο» πάνω από 100 νόμιμα εκλεγμένους συνέδρους 18 Σωματείων.

Το έγκλημα που έκαναν αυτά τα σωματεία είναι ότι έδωσαν δικαίωμα ψήφου στους συμβασιούχους (!!!).

Την ίδια στιγμή που διέγραψαν τους συνέδρους 18 σωματείων επειδή σε αυτά ψήφισαν οι συμβασιούχοι, την ίδια στιγμή νομιμοποιούσαν τους συνέδρους 9 σωματείων που επίσης ψήφισαν συμβασιούχοι αλλά οι αντιπρόσωποί τους ήταν… ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ, καθώς και τους συνέδρους 20 και πλέον σωματείων, στις καταστάσεις ψηφισάντων των οποίων δεν αναγραφόταν η εργασιακή σχέση των εργαζομένων !!

Την ίδια στιγμή που απέκλειαν ως μέλη της Ομοσπονδίας 5 σωματεία (Δήμων Ικαρίας, Β. Εύβοιας, Παγγαίου, Δελφών-Δωρίδος και το Συνδικάτο ΟΤΑ Ν. Αττικής), με το πρόσχημα ότι τα καταστατικά τους δίνουν δικαίωμα ψήφου σε συμβασιούχους, την ίδια στιγμή η ΠΟΕ-ΟΤΑ έχει στη δύναμή της 80 περίπου σωματεία με την ίδια καταστατική διάταξη!

Η απόφαση αυτή των δυνάμεων του κυβερνητικού-εργοδοτικού συνδικαλισμού νοθεύει την ψήφο και τη θέληση των εργαζομένων.

Είναι πράξη εχθρική προς τα πρωτοβάθμια σωματεία, προς τους συμβασιούχους, προς όλους τους εργαζόμενους, διαιρεί και διασπά τους εργαζόμενους.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ δεν νομιμοποίησαν αυτό το Συνέδριο, αποχώρησαν από αυτό και δεν κατέθεσαν ψηφοδέλτιο ούτε για το Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΕ-ΟΤΑ, ούτε για το Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ.

2. Το πραξικόπημα του 41^ου «Συνεδρίου» δεν είναι ούτε τυχαίο, ούτε αποκομμένο από τις γενικότερες πολιτικές εξελίξεις, κυρίως από τις εξελίξεις στην Τοπική Διοίκηση.

Σε μια περίοδο όπου έρχεται θύελλα νέων βάρβαρων αντιλαϊκών μέτρων, όπου τα μεγάλα συμφέροντα ακονίζουν από τώρα τα μαχαίρια για το φιλέτο των ιδιωτικοποιήσεων στην καθαριότητα, σ’ αυτήν ακριβώς την περίοδο λοιπόν οι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες που τους υπηρετούν θέλουν «τα χέρια τους λυμένα και τα σκυλιά δεμένα». Θέλουν να απαλλαγούν από ενοχλητικές φωνές, να γονατίσουν κάθε δύναμη αντίστασης.

Αυτή είναι η ουσία των διαγραφών όλων των αντιπροσώπων από τα 18 σωματεία και αυτή είναι η ουσία της επίθεσης στα συγκεκριμένα σωματεία και γενικότερα στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα.

3. Οι ηγεσίες των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ στην ΠΟΕ-ΟΤΑ δεν λένε την αλήθεια όταν ισχυρίζονται ότι «υπάρχει καταστατικό πρόβλημα», ότι αν ψηφίσουν οι συμβασιούχοι θα δημιουργηθεί πρόβλημα με τη συμμετοχή της ΠΟΕ-ΟΤΑ στην ΑΔΕΔΥ.

• Στις δύο μεγαλύτερες ομοσπονδίες με δύναμη 200.000 εργαζομένων ΔΟΕ – ΟΛΜΕ, που είναι στη δύναμη της ΑΔΕΔΥ χρόνια τώρα ψηφίζουν οι συμβασιούχοι. Ακόμη και ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ εκλέγεται από το Σωματείο «Γ. Σεφέρης Ν. Ιωνίας», όπου ψηφίζουν όλοι οι εργαζόμενοι ανεξαρτήτου σχέσης εργασίας ακόμα και οι ωρομίσθιοι !!

• Δεν είναι αληθής ο ισχυρισμός των ηγεσιών των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ στην ΠΟΕ-ΟΤΑ ότι ο συνδικαλιστικός νόμος 1264/1982 δεν επιτρέπει να είναι μέλη των σωματείων οι συμβασιούχοι. Πάνω από 80 σωματεία που είναι στη δύναμη της ΠΟΕ – ΟΤΑ, αλλά και ομοσπονδίες (π.χ. Ομοσπονδία Συλλόγων Υπαλλήλων Αιρετής Περιφέρειας) που τα καταστατικά τους έχουν εγκριθεί από το πρωτοδικείο, εμπεριέχουν την καταστατική διάταξη ότι οι συμβασιούχοι είναι ισότιμα μέλη των σωματείων και έχουν το αυτονόητο δικαίωμα της ψήφου.

• Αλήθεια, πώς είναι δυνατόν να κρατούν υποχρεωτικά από ένα εργαζόμενο, εν προκειμένω από ένα συμβασιούχο, τη συνδρομή του από την κατάσταση μισθοδοσίας και να μην τον δέχονται ως ισότιμο μέλος;

• Πώς είναι δυνατόν να διαπραγματεύονται, να υπογράφουν για τον συμβασιούχο Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και να μην τον δέχονται ως πλήρες μέλος, να μην του δίνουν το δικαίωμα της ψήφου;

4. Οι ευθύνες των ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ γι’ αυτή την εξέλιξη είναι εγκληματικές! Τεράστιες ευθύνες όμως έχουν και οι παρατάξεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ (ΑΣΚ) και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ΑΚΙΣ).

Τα λόγια αυτών των παρατάξεων δε συνάδουν με τα έργα τους!

Μέσα στο «Συνέδριο» τελικά στήριξαν τη θέση ότι οι συμβασιούχοι πρέπει να είναι ισότιμα μέλη των σωματείων, κάτι όμως που όλα αυτά τα χρόνια εμπόδιζαν και που στο προηγούμενο συνέδριο της Κρήτης το 2009, δεν στήριξαν!

Όλα αυτά τα χρόνια ήταν «αγκαλιά και πλάι» με την ΠΟΕ-ΟΤΑ, δίνοντας σε μια εχθρική προς τους εργαζόμενους ομοσπονδία το «αγωνιστικό άλλοθι».

Αλλά και σήμερα ακόμα, με τη στάση τους και την απόφασή τους να παραμείνουν στο συνέδριο της νοθείας, νομιμοποιούν αυτό το πραξικόπημα, μόνο και μόνο για να μη χάσουν κάποια συνδικαλιστικά οφίτσια, κάποιες «καρέκλες».

Ειδικά η συνδικαλιστική ηγεσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατά τη διαδικασία της νομιμοποίησης των συνέδρων (βλ. σφαγής) στην κυριολεξία, ήταν «κρυμμένη». Δεν έβγαζε άχνα, αφού στη Ν. Ιωνία όπου στο ΔΣ του Σωματείου έχει την απόλυτη πλειοψηφία, «τα έκανε πλακάκια» με την ηγεσία της ΠΟΕ-ΟΤΑ και από κοινού «έκρυψαν» 16 συμβασιούχους ορισμένου χρόνου, που ψήφισαν, μόνο και μόνο για να μη διαγραφούν από το συνέδριο (!!!), για να μη χαθεί η «καρέκλα» του επικεφαλής της συνδικαλιστικής τους παράταξης (ΑΚΙΣ).

Οι δυνάμεις αυτές είναι αφερέγγυες, είναι εμπόδιο στο ριζοσπαστισμό και στον απεγκλωβισμό των εργαζομένων από τον κυβερνητικό-εργοδοτικό συνδικαλισμό, από την επικίνδυνη, γραφειοκρατική και διασπαστική ομοσπονδία της ΠΟΕ-ΟΤΑ. Όσο πιο γρήγορα οι εργαζόμενοι τους προσπεράσουν, τόσο καλύτερα γι’ αυτούς και το κίνημα.

5. Η Πανελλαδική Γραμματεία του ΠΑΜΕ στους ΟΤΑ απευθύνεται σε όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία, σε όλους τους εργαζόμενους και τους καλεί:

• Να οργανώσουν τώρα πανελλαδική εξόρμηση και ενημέρωση. Με ανακοινώσεις των Δ.Σ. των Σωματείων, με έκτακτες ενημερωτικές Γενικές Συνελεύσεις, με συνεδριάσεις ανοιχτών Διοικητικών Συμβουλίων, με ψηφίσματα, με συλλογή υπογραφών, με συνεντεύξεις τύπου στα τοπικά ΜΜΕ, με όλους τους τρόπους και με όλα τα μέσα να ενημερώσουν τους εργαζόμενους και ειδικά τους συμβασιούχους, να καταγγείλουν το πραξικόπημα και το όργιο νοθείας.

• Η Πανελλαδική Γραμματεία του ΠΑΜΕ στους ΟΤΑ στηρίζει όλα εκείνα τα Σωματεία που αρνήθηκαν «να συμμορφωθούν προς τας υποδείξεις» της ΠΟΕ-ΟΤΑ, αντιστάθηκαν, έπραξαν το αυτονόητο, συναδελφικό, ταξικό τους καθήκον.

• Η Πανελλαδική Γραμματεία του ΠΑΜΕ στους ΟΤΑ καλεί όλους τους εργαζόμενους στον κλάδο των ΟΤΑ, μόνιμους και συμβασιούχους, να πετάξουν από το σβέρκο τους τη διασπαστική Ομοσπονδία της ΠΟΕ-ΟΤΑ, να ξεκόψουν οριστικά απ’ αυτήν, να την εγκαταλείψουν, να συσπειρωθούν στα πρωτοβάθμια σωματεία τους!

Καλεί τα πρωτοβάθμια σωματεία:

Να πάρουν την πρωτοβουλία για τη συγκρότηση Πανελλαδικού Συντονιστικού Πρωτοβάθμιων Σωματείων, Επιτροπών Αγώνα, συνδικαλιστών, ώστε οι εργαζόμενοι, μόνιμοι και συμβασιούχοι, να έχουν το δικό τους εργαλείο στην οργάνωση της πάλης, ειδικά τώρα που έρχεται οδοστρωτήρας, νέα θύελλα, αντιλαϊκών μέτρων.

Ως δυνάμεις του ΠΑΜΕ θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σταθούμε δίπλα σε αυτά τα Σωματεία, δίπλα σε κάθε προσπάθεια οργάνωσης της πάλης και συντονισμού που τα ίδια θα αποφασίζουν.

Αθήνα, 26/4/2012

Ανοιχτή Επιστολή προς τον Υπουργό Υγείας

25 Απριλίου 2012

Ανοιχτή Επιστολή

Προς Υπουργό Υγείας κο Λοβέρδο

κ. Υπουργέ,

Η κατρακύλα, η υποβάθμιση, η εμπορευματοποίηση της δημόσιας υγείας και πρόληψης δεν έχει τελειωμό. Καθημερινά διαπιστώνουμε την αφαίρεση εξετάσεων, φαρμάκων και παροχών στον τομέα της υγείας.

Η πολιτική της κυβέρνησης και των κομμάτων ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ. που μετέτρεψαν την υγεία και άλλα αγαθά σε εμπόρευμα μας έφτασαν σε σημείο όχι απλά εξαθλίωσης αλλά και σημείο κρίσιμο για την επιβίωση μας.

Το τεστ Παπανικολάου ήταν και είναι μια σωτήρια ανακάλυψη που έσωσε τη ζωή εκατομμυρίων γυναικών. Είναι από τις προληπτικές εξετάσεις που δικαιούται κάθε γυναίκα και πρέπει να γίνεται υποχρεωτικά και δωρεάν με ευθύνη του ίδιου του κράτους αν κάποια γυναίκα παραλείψει να το κάνει. Αντί γι’ αυτό η δολοφονική πολιτική σας, της αφαίρεσης δικαιωμάτων από το λαό και της συσσώρευσης κερδών στα μεγάλα ιατρικά κέντρα και στις πολυεθνικές φαρμάκου δίνουν ένα επιπλέον χτύπημα στις γυναίκες της τάξης μας. Μας στερούν το τεστ Παπανικολάου.

Σήμερα είναι ο ΕΟΠΥΥ στο Παγκράτι που δεν κάνει το τεστ και αύριο ουσιαστικά θέλετε να καταργήσετε την εξέταση.

Δεν θα περιμένουμε να μας πεθάνετε.

Η λογική του να ψάχνουμε πότε και σε ποιο νοσοκομείο θα κλείσουμε ραντεβού, είναι η λογική που προσπαθούν οι καπιταλιστές να μας εμφυσήσουν, μιας και για αυτούς αποτελούμε αναλώσιμο φτηνό υλικό. Σκόπιμα τους οδηγείτε στα ιδιωτικά κέντρα υγείας για να μεγαλώνουν τα κέρδη τους.

Απαιτούμε:

Να συνεχιστεί η εξέταση ΠΑΠ δωρεάν και να μην καταργηθεί.

Καμία συμμετοχή στην πληρωμή της εξέτασης από τους ασθενείς.

Το ΠΑΜΕ καλεί τα συνδικάτα, τις εργαζόμενες γυναίκες, τις αυτοαπασχολούμενες να μην επιτρέψουν να περάσει η κατάργηση του τεστ ΠΑΠ. Τα συνδικάτα να προχωρήσουν σε ενημέρωση και να πάρουν πρωτοβουλίες.

Δικαιούμαστε να έχουμε υγεία, περίθαλψη, πρόληψη, δημόσια, δωρεάν και σύγχρονη.

Δεν κάνουμε καμιά υποχώρηση από τα δικαιώματά μας.

Οι γυναίκες της εργατικής τάξης, τα ταξικά συνδικάτα, οι εργαζόμενοι είμαστε αυτοί που θα συνεχίζουμε να υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στη ζωή τη δική μας και της εργατικής τάξης.

Η Εκτελεστική Γραμματεία

ΔΕ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΜΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΣΤΟ ΜΙΣΘΟ ΜΑΣ.

24 Απριλίου 2012

1 de mayo de 2010

24 Απριλίου 2012

1 de mayo de 2010

“Si realmente creen que con sus horcas pueden parar la lucha de los millones de obreros que, aunque están arrodillados por la opresión se revueltan, sois, realmente, escasos de razón. Esperen al fin. Si no lo esperan, yo se lo anuncio. Alrededor de ustedes, a su lado, por encima de ustedes, por todas partes crece una llama. Pueden ignorarla, pero no pueden evitarla. Vendrá una epoca en la que nuestro silencio en la tumba será más fuerte que las voces que estrangulan hoy”

Testimonio de Spais, Chicago 1886

TODOS EN LA CONCENTRACIÓN DEL PAME EN LA FÁBRICA DE LA ACERÍA, A LAS 10 am.

El 1 de mayo es el día en el que todos los obreros del mundo rinden homenaje a los muertos de su clase, a las luchas heróicas y las conquistas del movimiento obrero en la lucha contínua contra el capitali. Símbolo en la lucha para la eliminación de la explotación del hombre por el hombre. El día en el que la clase obrera mundial expresa firmemente su decisión de continuar su recorrido heróico hasta el fin, hasta la victoria.

El sistema de la explotación, de la opresión, ha puesto en marcha todo medio para sobrepasar la crisis en favor de si, traspasando todo el peso en la espalda de la clase obrera, las capas populares, destruyendo fuerzas productivas, y ante todo, destruyendo la fuerza productiva principal, el hombre. Los despidos, el cierre de fábricas, la pobreza masiva, son una prueba más de que no hay salida popular de la crisis. Ninguna sumisión, ningún perdón a esta barbaridad. Con esta decisión nosotros rendimos homenaje a este 1 de mayo.

SIN TI LOS ENGRANAJES NO GIRAN. OBRERO, PUEDES SIN PATRONES

Podemos vivir mejor. El retroceso a condiciones de décadas anteriores no es el realismo de la época. 126 años después del 1 de mayo del Chicago, no merecemos la pobreza, la miseria, el paro, el trabajo agotador para vivir el día a día. Producimos toda la riqueza y nos pertenece.

A que se fortalezca la lucha para convenios sectoriales que impedirán el masacre a los derechos y los salarios.
A que se fortalezca la resistencia masiva al robo por medio de los impuestos, revendicando su eliminación.
A que se expande la insumisión popular en las pagas de los padres para el funcionamiento de los colegios, de los enfermos para que se examinen en los hospitalies.
A que se eliminen los impuestos de la supuesta “solidaridad” de la Empresa de Electicidad y el impuesto para los pequeños autónomos.
A que se haga un tejido fuerte con medidas de protección esencial de parados, para que se alivien los hogares endeudados, para que puedan respirar, para que no terminen en la miseria.
A que paremos el nuevo crimen contra las pensiones y los derechos de seguridad social.
A que defendamos a nuestros hijos de la sed de los patrones que quieren que trabajen por 400€.

A que se multipliquen las acerías.

Fortalecemos nuestra solidaridad con su lucha heróica.

Los trabajadores en la Acería Griefa están en huelga por más de séis meses. Negaron someterse en la miseria contemporránea. Se alzaron contra el trabajo a turnos, los salarios de 500€, el terrorismo y los despidos masivos. ¡Nos muestran el camino!

La mejor solidaridad en la lucha de los huelguistas de la Acería es que se multipliquen las acerías, y que trabajadores y uniones en empresas y ramas sigan su ejemplo. Todo lugar de trabajo, que se vuelva un lugar de resistencia.

OBREROS ADELANTE, HAGAOS UN PUÑO, CONTRA LOS MEMORANDUMS Y LOS PATRONES.

Hoy la indignación, las luchas de la imagen no son suficientes. Hacen falta luchas agresivas, que no intenten negociar con los intereses del patrón con los de los trabajadores. Luchas que elevarán las exigencias de los trabajadores por una vida digna, con base a las necesidades actiales y la riqueza producida. Hace falta una línea de lucha que esté en conflicto con el sindicalismo patronal y gubernamental, con el liderazgo amarillista de la Confederación General de Trabajadores (GSEE) y de la estructura correspondiente del sector público (ADEDY), que contínuamente llevan a la negociación a los trabajadores. Que les demos la espalda a los grupos de los monopólios, la clase que gobierna y a su personal político.

La acción del PAME, de las fuerzas clasistas, del movimiento popular son un obstaculo importante de la plutocracia u de sus partidos. Les da miedo la postura de la insumisión y de la desobediencia. Las da miedo la posición que llama a la clase obrera y a la juventud a que luchan para que no se conviertan en parte de un problema que no crearon ellos, que la crisis debe ser pagada por el capitali, la patronal, el estado burgués que funciona para servir a los intereses del capital.

El 1 de mayo nos llama a ver más claramente la contradicción básica entre trabajo y capital, la producción de inmensa riqueza, el desarrollo rapidísimo de la tecnología por una parte, y por otra unos capitalistas expropiando a esta riqueza, tirando a la pobreza y la miseria a la inmensa mayoría del pueblo. Defienden un sistema podrido y sobrepasado que no se corrige, no se hace más humano. El sendero de desarrollo capitalista traerá sólo problemas y desgracia a la clase obrera y a los pueblos. Tienen miedo por si pierden a su poder, a sus beneficios. Temen el poder de los obreros.

¡Hay salida! Caminar en el sendero de la alianza social. Este es el camino para que cambie la correlación de fuerzas actual que es negativa. Este es el camino para que nos deshagamos de las cadenas de la explotación, para que derroquemos la dictadura de los monopólios que se viste de la capa de la democrαcia parlamentar burguesa, de la Uniσn Europea. Para que tiremos en nuestro propio sendero de desarrollo, que tendrα como motivo ϊnico la satisfacciσn de las necesidades populares actuales. Este serα el camino del Poder Popular y la Economνa Popular.

TODOS EN LA CONCENTRACIΣN DEL PAME EN LA FΑBRICA DE LA ACERΝA A LAS 10 am.

1 st May 2012

24 Απριλίου 2012

1st May 2012

“If you seriously believe that with your gallows you can stop the struggle of millions of workers, who even though they are oppressed, they rise up, you are, really, poor in spirit. Expect the end. If you do not, I will announce to you. Around you, beside you, on you, from all sides, a fire grows. You can ignore it but you can not avoid it. A time will come a time when our silence in the grave will be more powerful than the voices strangled today “

Spies’ Apology, Chicago 1886

EVERYONE AT THE DEMONSTRATION OF PAME AT THE FACTORY OF THE STEEL INDUSTRY 10am

May 1st is the day workers around the world commemorate the dead of their class, the heroic struggles and achievements of the labour movement, the non-stop struggle against capital. It is a symbol of the struggle for the abolition of exploitation of man by man. It is the day the world working class asserts its decision to continue the heroic path to the end, as a victory.

The exploitation system, the system of oppression has unleashed gods and demons to overcome the crisis in its favour, loading all the burdens on the backs of the working class, the popular strata, the youth, destroying productive forces and first of all, destroying the main productive force, man. The layoffs, the shut down of factories, mass poverty, are more proves that there is no pro-people way out of the crisis. No submission, no indulgence in this barbarism. With this decision we honor this year´s Mayday.

NO GEAR TURNS WITHOUT YOU, WORKER YOU CAN MAKE IT WITHOUT BOSSES

We can live better. The setback in living and working conditions of previous decades is not the realism of the time. 126 years after the Mayday in Chicago, we do not deserve poverty, misery, unemployment, working from sunrise till sunset, to make ends meet. We produce all the wealth and it belongs to us.

•To strengthen now the struggle for collective agreements, which will prevent the slaughter of wages and salaries.

•To strengthen the organized opposition against the head fines and the excessive taxes, with the demand to abolish them.

 To expand popular disobedience to the privatization of education and healthcare

 To abolish the so called “solidarity” head fine, which is to be paid through electricity bills.

 To create a strong grid with effective protection measures for the unemployed, for the relief of highly indebted households, so that they can “breathe” and not be led to poverty.

•To stop the new crime of the cutting of pensions and abolition of insurance rights.

To defend our children from the employers’ greed, who want them to work for 400 euros.

We strengthen our solidarity

with the heroic struggle of the steel workers

The workers in Greek Steel Industry have been on strike for over six months. They refused to yield to modern misery. They raised a front against flexible working hours, against wages of 500 euro, terrorism and mass layoffs. They show the way!

The best solidarity with the struggle of the striking steel workers is for workers and unions to follow their example in companies and industries. Each workplace to become a castle of resistance.

WORKERS GO AHEAD, UNITED, DESTROY MEMORANDA AND BOSSES

Today rage is not enough. Offensive struggles are needed; struggles which will not try to reconcile the interests of the employers to the interests of the workers, but struggles which will make clear that in order for the workers to win, employers must lose. Struggles which will strengthen the demands of workers for a decent life, based on their contemporary needs and the wealth they produce. A line of struggle is demanded, in conflict with the governmental and employer lead trade unionism, with the sold-out leaderships of GSEE and ADEDY which are constantly engaging the workers in social dialogues. To turn our backs to the monopoly groups, the ruling class and its political representatives.

The action of PAME, of the class forces, of the popular movement is a thorn on the side of plutocracy and its political parties. The line of disobedience and indiscipline scares them. They are afraid of the line that calls workers and youth to fight so that they will not become part of a problem they have not created. They are afraid of the line which says that the capital, the employers, the bourgeois state, which operates to serve the interests of capital, must pay the crisis.

MAY 1^st calls us to see more clearly the fundamental contradiction of capital and labour. On the one hand, the increasing socialization of labour, the production of unimaginable wealth, the rapid development of technology and the on the other hand a handful of capitalists taking ownership of all that wealth, delivering poverty and misery to the vast popular majority. They defend an outdated, rotten system, which cannot be corrected, which cannot be humanized. The capitalist road of development will bring only suffering and misery to the working class, to the people. Capitalists are terrified they will lose their power, their profits. They fear more than anything else the power of the workers.

There is a way out! To walk in the way of peoples’ alliance. This is the way to change the current negative correlation of power. This is the way to throw the shackles of exploitation, to overthrow the dictatorship of the monopolies clothed with the mantle of bourgeois parliamentary democracy, European Union. To draw our own path of development that will have as only motive to satisfy people´s contemporary needs. This is the path of People´s Power and Popular Economy.

EVERYONE AT THE DEMONSTRATION OF PAME AT THE FACTORY OF THE STEEL INDUSTRY 10am