Press release for the strike of the 16th of July

 

 

 

The Executive Secretariat of PAME salutes the thousands of workers who took part in the strike against all the difficulties and the obstacles they met. They rallied with PAME all over Greece, massively and militantly.

This strike proves that there is an important part of the Greek working class that does not submit to the threats of the government and the troika.

Today’s strike was systematically undermined since its declaration. The employers’ trade union leaderships that called for strike did not want this to turn into militancy within the workplaces, nor to organise the workers’ struggle against the employers.

The situation points to specific conclusions

The workers must turn their indignation into organised action within the workplaces, the popular neighbourhoods.

The workers must turn their backs to the employers’ trade unionism -such as the leaderships of GSEE-ADEDY in Greece-.

The forces of PAME did their best, against all odds, for the success of the strike. Without the efforts of PAME the situation would have been much worse.

The offensive of the capital against the working class will continue with new laws in favour of the monopolies. To stop the measures, old and new, we need organization and action in the workplaces with strengthening of PAME. With common action with the popular strata, to create the conditions so as to overthrow the measures, and also for massive counter attack.

 

 

 

Για την απεργία της 16ης Ιούλη

Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ χαιρετίζει τις χιλιάδες των απεργών και των διαδηλωτών που ξεπερνώντας όλα τα εμπόδια και τις δυσκολίες έδωσαν μαζικό μαχητικό παρών στην απεργία και τις απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα. Έδειξαν στους μεγαλοεργοδότες, στην κυβέρνηση και στην τρόικα πως όσο και να προσπαθούν ένα σημαντικό κομμάτι της εργατικής τάξης και του λαού μας συνολικά, δεν υποτάσσεται, δε σκύβει το κεφάλι και μπορεί να γίνει η σπίθα που θα φουντώσει τη φωτιά που θα τους κάψει.

Το ΠΑΜΕ έδωσε όλες του τις δυνάμεις για να είναι η απεργία όσο γίνεται πιο πετυχημένη, για να ξεπεραστούν ο φόβος και οι αυταπάτες. Χωρίς αυτή την προσπάθεια των δυνάμεων του ΠΑΜΕ αναμφισβήτητα η κατάσταση θα ήταν πολύ χειρότερη.

Η επίθεση μας αφορά όλους! Δεν πρέπει να περάσει η διαίρεση των εργαζόμενων σε νέους και παλιούς, δημόσιους και ιδιωτικούς κοκ. Η επίθεση σήμερα στους εργαζόμενους του Δημοσίου τομέα επηρεάζει σήμερα κάθε εργατική οικογένεια. Οι απολύσεις καθηγητών, νοσηλευτών, εργαζόμενων στους Δήμους, οι ελλείψεις στην παιδεία και την υγεία αφορούν κάθε εργάτη και εργάτρια. Η αλληλεγγύη, η ενότητα των εργαζόμενων είναι ουσιαστική απάντηση στον πόλεμο που έχει κηρυχτεί στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Δεν είναι σύνθημα αλλά αποτέλεσμα δράσης σε κάθε κλάδο και τόπο δουλειάς.

Η σημερινή απεργία ήταν από την αρχή υπονομευμένη από την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ. Η συμμετοχή των εργαζομένων θα μπορούσε και έπρεπε αν ήταν μεγαλύτερη. Δεν αντιστοιχούσε στην οξύτητα των προβλημάτων και στο μέγεθος της επίθεσης που δέχεται η εργατική τάξη. Αυτοί που την αποφάσισαν δεν έχουν την εμπιστοσύνη των εργαζομένων, η γραμμή και τα αιτήματα της απεργίας δε μπορούσαν να εμπνεύσουν και να συσπειρώσουν. Οι ίδιες αυτές ηγεσίες ούτε ήθελαν, ούτε θέλουν τη σύγκρουση στον τόπο δουλειάς, να οργανώσουν στους κλάδους παραγωγής και των υπηρεσιών τους εργαζόμενους ενάντια στους εργοδότες και υπό αυτές τις συνθήκες ούτε ο χρόνος οργάνωσής της δεν ήταν επαρκής.

Η κατάσταση αυτή δείχνει ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να ξεπεράσουν το φόβο και τη μοιρολατρία και να μετατρέψουν την αγανάκτηση και την υποταγή σε οργάνωση και δράση στη δουλειά, στη γειτονιά, παντού. Η οργή και η αγανάκτηση από μόνες τους δεν αρκούν. 

Παράλληλα δεν πρέπει να ανέχονται τους κυβερνητικούς συνδικαλιστές και τα τσιράκια της εργοδοσίας. Δεν έχουν σχέση με τις ανάγκες της εργατικής οικογένειας, αποτελούν ξένο σώμα για το εργατικό κίνημα. Το ίδιο ισχύει για τους συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ, τους «ανανήψαντες» ΠΑΣΚίτες και άλλους, που ετοιμάζονται να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη.

Όλοι μαζί δουλεύουν για την υπονόμευση και την υποταγή του συνδικαλιστικού κινήματος στη μεγαλοεργοδοσία, στις σημερινές και μελλοντικές κυβερνήσεις. Όλοι αυτοί που πετάνε δήθεν αγωνιστικές κορώνες και επαναστατικά συνθήματα για «πολιτική απεργία» και «απεργίες διαρκείας» είναι οι πρώτοι απεργοσπάστες στους χώρους δουλειάς και στους κλάδους. Όλοι αυτοί που κόπτονται για την ενότητα της εργατικής τάξης και για δήθεν προωθημένες ενέργειες εγκαλώντας το ΠΑΜΕ για κάθε λόγο και αιτία, στη σημερινή απεργία δεν έκαναν απολύτως τίποτα για την προετοιμασία και την επιτυχία της.

Ενδεικτικά οι συνδικαλιστικές ηγεσίες σε ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, ΕΛΠΕ, ΟΤΟΕ, ΠΝΟ, ΠΑΣΕΝΤ (ναυτιλιακοί), ΦΑΜΑΡ στη Βοιωτία, Γκλάξο, Αλάπις, ΙΟΝ, ΗΣΑΠ και ΜΕΤΡΟ, στην Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων με άξονα τα Σούπερ Μάρκετ και τα πολυκαταστήματα (Άττικα, Σκλαβενίτης κοκ), όχι απλά ήταν απεργοσπάστες, δε συμμετείχαν και δεν πήραν μέτρα για την επιτυχία της απεργίας αλλά σε αρκετούς χώρους ούτε ΔΣ πραγματοποιήθηκαν ούτε ανακοίνωση βγήκε. Αυτά είναι κάποια από τα πολλά «λόγια και έργα» του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού. Έχουμε πολλά ράμματα για τη γούνα τους.

Η επίθεση των δυνάμεων του κεφαλαίου θα συνεχιστεί. Η κυβέρνηση θα επιχειρήσει και θα φέρει νέα εξίσου αντιλαϊκά, αντεργατικά νομοσχέδια κατ΄ εντολή των μονοπωλίων, ντόπιων και ξένων. Η παρεμπόδιση των μέτρων που έχουν ψηφιστεί και αυτών που σχεδιάζονται να ψηφιστούν απαιτεί οργάνωση και δράση στους τόπους δουλειάς. Δεν υπάρχουν σωτήρες που θα σώσουν την εργατική τάξη, αν η ίδια δεν ορθώσει το ανάστημά της. Σε κάθε κλάδο και τόπο δουλειάς είναι ανάγκη να δυναμώσει η διαφώτιση και η ενημέρωση για τις εξελίξεις, να μπουν όλοι οι εργαζόμενοι στη συζήτηση. Είναι ανάγκη η ενίσχυση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ σε κάθε χώρο δουλειάς και η κοινή δράση με τα άλλα λαϊκά στρώματα. Έτσι θα διαμορφώσουμε τους όρους ανασύνταξης του κινήματος, παρεμπόδισης αλλά και γενικής αντεπίθεσης.

 

Η Εκτελεστική Γραμματεία

Ομιλία στην απεργιακή συγκέντρωση της Ομόνοιας στις 16 Ιούλη

 

 

 

Εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι, άνεργοι, νέοι και νέες

Εκ μέρους της Εκτελεστικής Γραμματείας. του ΠΑΜΕ θα θέλαμε από την αρχή να θέσουμε στη σημερινή μας συγκέντρωση ορισμένα ερωτήματα και ζητήματα, που έχουν κατά τη γνώμη μας καίρια σημασία.

Διαχέεται ή κυριαρχεί η άποψη σε πλατιά τμήματα εργαζομένων  στον ιδιωτικό, αλλά και σε μεγάλα τμήματα του δημοσίου τομέα  ότι τα νέα μέτρα που φέρνει η κυβέρνηση αφορούν αποκλειστικά ορισμένες κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων. Ότι πλήττονται ορισμένοι βολεμένοι του δημόσιου τομέα.

Η άποψη αυτή είναι παραπλανητική, αποπροσανατολιστική, επικίνδυνη. Είναι δηλητήριο. Υπηρετεί αυτούς που θέλουν να χωρίζουν τους εργαζόμενους, να φέρνουν το ένα τμήμα απέναντι στα άλλο. Κρύβει  τον ενιαίο χαρακτήρα της  επίθεσης απέναντι σε όλους τους εργαζομένους, σε όλους τους κλάδους.

Το πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης αφορά ένα πακέτων αντιλαϊκών μέτρων που πλήττουν στο σύνολο τους, τους εργαζόμενους, τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. 

Η επίθεση αφορά τους εργαζόμενους,  τους άνεργους,  τους αυτοαπασχολούμενους την μικρομεσαία αγροτιά, την νεολαία και τις γυναίκες. Κανένας δεν μένει απ έξω .

 Αυτοί που μένουν ανέγγιχτοι , που βλέπουν να προωθούνται τα συμφέροντά τους είναι το κεφάλαιο και τα μονοπώλια

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες

Κλιμακώνεται  η  επίθεση στο εισόδημα, τις εργασιακές σχέσεις, την παιδεία, την υγεία και την πρόνοια.

Δεν είναι μόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι που οδηγούνται στην απόλυση αλλά  και χιλιάδες λαϊκές οικογένειες  που  θα πληρώσουν ακριβά το «μάρμαρο»  από το υστέρημά τους  την κατάργησης κοινωνικών υπηρεσιών , το κλείσιμο παιδικών σταθμών ,την κατάργηση ειδικοτήτων στα ΕΠΑΣ και ΕΠΑΛ,  του τομέα  της  καθαριότητας που  θα τα αναλάβουν  ιδιώτες επιχειρηματίες για εκμετάλλευση.

Το πολυνομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή, είναι συνέχεια των προηγούμενων αντιλαϊκών μέτρων και προετοιμάζει νέα , με στόχο να εξασφαλιστούν ακόμη πιο ευνοϊκές συνθήκες για την κερδοφορία του κεφαλαίου.

 Θέλουν πάμφθηνους εργάτες, χωρίς εργασιακά δικαιώματα για να αποτελέσουν την καύσιμη ύλη της καπιταλιστικής ανάκαμψης και ανάπτυξης. Αυτή την ανάπτυξη θέλουν, κυβέρνηση, κεφάλαιο, ΔΝΤ, ΕΕ. Αυτή την ανάπτυξη υπόσχονται στο λαό. Μια ανάπτυξη που θα εξασφαλίσει στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους μεγάλα κέρδη και δεν θα λύσει κανένα από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η εργατική λαϊκή οικογένεια. Οι εργαζόμενοι θα συνεχίζουν να βρίσκονται μπροστά σε μεγάλα αδιέξοδα, η ζωή τους θα χειροτερεύει.

Προωθούν την κατάργηση του κατώτερου μισθού, της ΕΓΣΣΕ και των κλαδικών. Αυτό σημαίνει ότι σε βάθος χρόνου προετοιμάζεται  η μείωση  όλων  των μισθών στα όρια του κατώτερου  που θα καθορίζεται από την   κυβέρνηση σύμφωνα με τις ανάγκες του κεφαλαίου συμπαρασύροντας προς τα κάτω συντάξεις, παροχές, επίδομα ανεργίας, τα έσοδα των ασφαλιστικών  ταμείων

Η  κατάργηση της ΕΓΣΣΕ, των  κλαδικών με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσει στις ατομικές συμβάσεις, με τους εργαζόμενους έρμαια στις ορέξεις της εργοδοσίας .  Ήδη στους χώρους δουλειάς οι επιχειρηματίες πιέζουν απειλούν τους εργάτες να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις με μειωμένες αποδοχές , απολύουν και προσλαμβάνουν με μικρότερα μεροκάματα.

Η σύνδεση του κατώτερου μισθού με τις ανάγκες της καπιταλιστικής οικονομίας σημαίνει μισθοί και μεροκάματα συνεχώς προς τα κάτω. Σε αυτό δεν πρέπει να υπάρξει η παραμικρή αυταπάτη.

Είναι χαρακτηριστικό ότι  το πολυνομοσχέδιο περιλαμβάνει  μέσω της κατάργησης της Κυριακής- αργίας την  έμμεση μείωση του κατώτερου μισθού που πλέον δεν θα υπολογίζεται στην  5νθήμερη εργασία  των 40 ωρών την εβδομάδα αλλά στις 6 μέρες και τις 48 ώρες την εβδομάδα . Αυτό πρακτικά σημαίνει  περισσότερες μέρες και ώρες δουλειάς και  πραγματική  μείωση του κατώτερου μισθού  κατά 24% περίπου.

Το ζήτημα  αφορά όλους τους εργαζόμενους όλων των κλάδων γιατί οι εργοδότες με διάφορους τρόπους,  που τους εξασφαλίζει το νομικό οπλοστάσιο, η τρομοκρατία που ασκούν στους χώρους δουλειάς  θα αρνούνται την υπογραφή και  εφαρμογή των κλαδικών συμβάσεων για να εφαρμόσουν τον κατώτερο  που θα αποφασίσει η κυβέρνηση.

Η κατάργηση της Κυριακής αργίας αφορά όλους τους εργαζόμενους και όχι μόνο τους εργαζόμενους στο εμπόριο , γιατί επιπλέον αποτελεί χτύπημα  στον σταθερό χρόνο δουλειάς

Να ποιους ωφελούν και ποιους πλήττουν τα μέτρα. . Να γιατί είναι ψέματα ότι αφορούν μόνο κάποιους δημόσιους υπαλλήλους. Μας αφορούν όλους.

Το χαράτσωμα με νέους ασήκωτους φόρους θα πλήξει όλα τα  λαϊκά νοικοκυριά  με στόχο να χρηματοδοτηθεί η καπιταλιστική ανάπτυξη, να βγουν οι τραπεζίτες και οι βιομήχανοι αλώβητοι από την κρίση.

 Οι περικοπές των παροχών στην υγεία και την πρόνοια δεν θα λείψουν από  την περίθαλψη της υγείας των αφεντικών και των οικογενειών τους. Αυτοί  τα έχουν εξασφαλισμένα αυτά και επιπλέον τους ανοίγεται πιο πλατιά ο δρόμος να θησαυρίζουν  διευρύνοντας τις δραστηριότητες τους στο τομέα της υγείας.

Οι  εργάτες , τα φτωχά λαϊκά στρώματα με τις οικογένειες τους θα  πληρώνουν ακριβά για να γιατροπορευτούν. Όσοι δεν έχουν  θα είναι καταδικασμένοι.

Αυτή είναι η σαπίλα του συστήματος που δεν μπορεί να εξασφαλίσει στους εργάτες ούτε τα στοιχειώδη. Οδηγεί τους εργάτες στην σχετική και απόλυτη εξαθλίωση .

Το ερώτημα είναι κατά πόσο τα γνωρίζουν σε βάθος όλα αυτά οι εργαζόμενοι. Αν κατανοείται ο χαρακτήρας των μέτρων, που στοχεύουν.

Εδώ βρίσκεται η ευθύνη του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Ο αγώνας δεν τελειώνει με την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου .

Έχουμε ευθύνη να διαφωτίσουμε τους εργαζόμενους μέσα στους χώρους δουλειάς , στα εργοστάσια , στις γειτονιές,  να τους κινητοποιήσει σε αγώνα ρήξης, ανατροπής της αντιλαϊκής αντεργατικής πολιτικής και της εξουσίας του κεφαλαίου.

Γνωρίζουμε τις δυσκολίες που υπάρχουν , τις θυσίες που απαιτούνται αλλά είμαστε αποφασισμένοι και θα συνεχίσουμε να οργανώνουμε την αντίσταση και την αντεπίθεση του εργατικού λαϊκού κινήματος.

Θα συνεχίσουμε να ξεσκεπάζουμε όλους αυτούς που τάζουν ότι θα αλλάξουν την κατάσταση χωρίς να συγκρουστούν με το κεφαλαίο και τα μονοπώλια. Που πασχίζουν να βρουν συνταγές για να κάνουν τον καπιταλισμό ανθρώπινο , που θέλουν να νεκραναστήσουν τον κυβερνητικό εργοδοτικό συνδικαλισμό , να τον έχουν εργαλείο  για τα κυβερνητικά τους σχέδια.

Αυτούς που για να αθωώσουν το σύστημα λένε παχιές επαναστατικές κορώνες, κάνουν συνέδρια, βγαίνουν στα μπαλκόνια ,  αλλά δεν βρίσκουν   λέξη να πουν για την ΕΕ, τα μονοπώλια, το κεφάλαιο .

Που αγιοποιούν τους βιομήχανους, τους εφοπλιστές, τους μεγαλοεπιχειρηματίες βλέποντας μέσα σ’ αυτούς «την υγιή επιχειρηματικότητα» «τον πατριωτισμό» και την «κοινωνική προσφορά. Όλους αυτούς δηλαδή , που πετάνε στον δρόμο εργάτες, που τσακίζουν μισθούς, που ανοίγουν και κλείνουν τα εργοστάσια για να διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους.

Όλους αυτούς που κάνουν καλέσματα ενότητας , που φωνάζουν για ενωτικές πορείες  , για ανάγκη να συμπορευτούμε όλοι μαζί.

 Ποιοι όλοι μαζί? Προς ποια κατεύθυνση¨?

Μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή πολιτική χωρίς σύγκρουση με τα μονοπώλια? Μπορούν οι εργάτες να έχουν σταθερή δουλειά, μισθούς και δικαιώματα χωρίς ρήξη και σύγκρουση με την εξουσία του κεφαλαίου? Μπορεί να υπάρχουν νικηφόρα αποτελέσματα  για τους εργάτες  μέσα στην λυκοσυμμαχία της ΕΕ και των άλλων ιμπεριαλιστικών οργανισμών? Μπορεί να υπάρξει ενότητα με τους εργατοπατέρες που έβαλαν χέρι  για να στηριχτεί η αντιλαϊκή πολιτική και τα συμφέροντα του κεφαλαίου? Με αυτούς που αποδέχονται το χρέος, τα μνημόνια, τις δανειακές συμβάσεις και ψάχνουν να βρουν γωνία στον κύκλο?

 Τα καλέσματα για τέτοιου  είδους ενότητα το μόνο που επιδιώκουν είναι να προετοιμάσουν νέους χαλίφηδες που θα αντικαταστήσουν τους παλιούς,  αφήνοντας στο απυρόβλητο την εξουσία των μονοπωλίων να συνεχίζει να τσακίζει την εργατιά .

Όλα αυτά τα ζήσαμε. Υπάρχει μεγάλη πείρα που βοηθάει να αποκαλυφθούν όλοι οι σχεδιασμοί  του συστήματος με στόχο να ξεγελάσει τους εργαζόμενους .

Σε μια τέτοια ενότητα  σε μια προοπτική δεν πρόκειται να συναινέσουμε.

θα  ισοδυναμούσε με προδοσία απέναντι στην εργατική τάξη , τα φτωχά λαϊκά στρώματα που  υποφέρουν   από την ακόρεστη δίψα του κεφαλαίου, των μονοπωλίων για  όλο και περισσότερα κέρδη.

Η μόνη ενότητα  που είναι ελπιδοφόρα είναι με το  ΠΑΜΕ , τη ΠΑΣΕΒΕ, την ΠΑΣΥ το ΜΑΣ και την ΟΓΕ   να συνεχίσουμε τον αγώνα για συσπείρωση των εργαζομένων  σε ταξική κατεύθυνση., Για την ενιαία πάλη και το δυνάμωμα των αγώνων απέναντι στην ενιαία επίθεσης κυβέρνησης και εργοδοσίας .

Αυτή η ανάγκη , να δυναμώσει η πάλη απέναντι  στην βασική αιτία που γεννάει και πολλαπλασιάζει τα προβλήματα των εργαζομένων, ωριμάζει.

Γι αυτό το αστικό κράτος και το κεφάλαιο πολεμάνε το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Γι αυτό παρεμβαίνουν με τα επιτελεία τους μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα  ώστε  να διαμορφώσουν ένα κίνημα πλατείας που δεν θα θίγει την εξουσία τους , που θα διοχετεύει την λαϊκή αγανάκτηση σε ακίνδυνους για το κεφάλαιο δρόμους.

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες

Οι αστοί, οι κυβερνήσεις τους, οι μηχανισμοί τους ανησυχούν, τρέμουν μπροστά στην ιδέα να βρεθούν χιλιάδες εργαζόμενοι στους δρόμους κάτω από τα πάνο και τις σημαίες του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, του ΠΑΜΕ.

Το ΠΑΜΕ, τα ταξικά συνδικάτα και Ομοσπονδίες στην πράξη παλέψαμε ενάντια στην λογική του συμβιβασμού, της ενσωμάτωσης. Αν είχαμε εισακουστεί από περισσότερους εργαζόμενους σήμερα θα ήταν καλύτερες οι προϋποθέσεις του αγώνα.

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

Γνωρίζουμε πολύ καλά τις δυσκολίες που υπάρχουν για την οργάνωση μιας απεργίας.

Ότι δεν είναι περίπατος αλλά μια σημαντική μάχη.

Ξέρουμε καλά ότι η συμμετοχή στην σημερινή απεργία είναι περιορισμένη. Δεν αντιστοιχεί στο μέγεθος της επίθεσης που δέχεται η εργατική τάξη , τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Γνωρίζουμε ότι πολλοί εργαζόμενοι , σε εργοστάσια σε χώρους δουλειάς, κάτω από το βάρος της τρομοκρατίας αλλά και αυταπατών  ότι  μπορεί να αποφύγουν τα χειρότερα, ότι  νιώθουν  εξασφαλισμένοι ή περιμένουν βελτίωση της κατάστασης με αλλαγή της κυβέρνησης από μια άλλη, δεν απήργησαν σήμερα παρότι βλέπουν ότι έχει χειροτερέψει η ζωή τους.,

Θέλουμε να το πούμε καθαρά :

Αν αυτή η κατάσταση δεν αλλάξει, αν δεν ανέβει το επίπεδο οργάνωσης στους χώρους δουλειάς , στα εργοστάσια, τις μεγάλες επιχειρήσεις  δεν μπορεί να υπάρξει καμιά προοπτική, ούτε νικηφόρα αποτελέσματα. Για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα

Το καθήκον μας αυτό είναι. Να ανεβάσουμε την οργάνωση των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς. Η συμμετοχή στους αγώνες,  η συμπόρευση  τους με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα  θα ενισχύσει την προοπτική που έχει ανάγκη όλοι οι εργαζόμενοι:

Την οικοδόμηση μιας ρωμαλέας λαϊκής συμμαχίας εργατών, αυτοαπασχολούμενων, μικρομεσαίων αγροτών, νεολαίας και γυναικών που όχι μόνο θα βάλει εμπόδια στην αντεργατική πολιτική αλλά θα σαρώσει μνημόνια και αφεντικά,  θα τσακίσει αυταπάτες και ηττοπάθεια, θα ανοίξει τον δρόμο για μια κοινωνία  που θα δουλεύει για να ικανοποιεί τα λαϊκά συμφέροντα  καταργώντας τα μονοπώλια και τους εκμεταλλευτές.Αυτή την επιλογή έχουμε. Αυτή είναι η μόνη φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση.

Είμαστε αποφασισμένοι και θα παλέψουμε μέχρι το τέλος για να βγούμε εμείς νικητές στο πόλεμο με το κεφάλαιο.

 

 

 

Ασυμβίβαστοι με τη Ναρκωκουλτούρα -ΟΧΙ σε ΟΛΑ τα ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ Α-Β μέρος

Ασυμβίβαστοι με τη Ναρκωκουλτούρα Α μέρος.pdf

Β μέρος

 

Ούτε σκληρά, ούτε μαλακά. Ασυμβίβαστοι με τη ναρκωκουλτούρα.

Οι απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ στις 16 Ιούλη

Απεργιακές συγκεντρώσεις σε 60 πόλεις

Στις παρακάτω πόλεις θα πραγματοποιηθούν οι απεργιακές συγκεντρώσεις:

 

Αθήνα, 10.30 π.μ., Ομόνοια

Θεσσαλονίκη, 10.30 π.μ., Αγαλμα Βενιζέλου

Νάουσα, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Εδεσσα, 11.30 π.μ, Μικροί Καταρράχτες

Βέροια, 10 π.μ., πλατεία Ωρολογίου

Σέρρες, 10.30 π.μ., πλατεία Ελευθερίας

Κιλκίς, 10.30 π.μ., πλατεία Ειρήνης

Κατερίνη, 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Γιαννιτσά, 10 π.μ., πλατεία ΕΠΟΝ

Πολύγυρος, 11 π.μ., Δημαρχείο

Γρεβενά, 10.30 π.μ., πλατεία Λαχαναγοράς

Κοζάνη, 10.30 π.μ., πεζόδρομος

Πτολεμαΐδα, 10.30 π.μ., παλιό Πάρκο

Φλώρινα, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Καστοριά, 10 π.μ., απέναντι από την πρώην Νομαρχία

Αλεξανδρούπολη, 10 π.μ., Δημαρχείο

Κομοτηνή, 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Ξάνθη, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Καβάλα, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Δράμα, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Γιάννενα, 10 π.μ., Δημαρχείο

Πρέβεζα, 10 π.μ., Φάρος

Αρτα, 10 π.μ., Εργατικό Κέντρο

Ηγουμενίτσα, 10.30 π.μ., πεζόδρομος

Αγρίνιο, 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Μεσολόγγι, 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Λάρισα, 10.30 π.μ., πλατεία

Καρδίτσα, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Τρίκαλα, 9.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Βόλος, 10.30 π.μ., πλατεία Πανεπιστημίου

Πάτρα, 10 π.μ., πλατεία Γεωργίου

Πύργος, 10 π.μ., πλατεία ΟΤΕ

Καλαμάτα, 10 π.μ., πλατεία 23ης Μάρτη

Σπάρτη, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Τρίπολη, 10.30 π.μ., πλατεία Πετρινού

Αργος, 9.30 π.μ., πλατεία Αγίου Πέτρου

Κρανίδι, 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Κόρινθος, 10.30 π.μ., Περιβολάκια

Χαλκίδα, 10 π.μ., πλατεία Αγοράς

Λιβαδειά, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Λαμία, 10 π.μ., πλατεία Πάρκου

Αμφισσα, 10.30 π.μ., πλατεία Λαού

Αλιβέρι, 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Ιστιαία, 10.30 π.μ., πλατεία

Θήβα, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Κεφαλλονιά, 10.30 π.μ., Αργοστόλι, Εργατικό Κέντρο

Ζάκυνθος, 10.30 π.μ., παλιό Εργατικό Κέντρο

Κέρκυρα, 10 π.μ., πλατεία Σαρόκο

Λευκάδα, 10 π.μ., Αγιος Μηνάς

Ηράκλειο, 10 π.μ., πλατεία Ελευθερίας

Χανιά, 10 π.μ., πλατεία Νέων Καταστημάτων

Ρέθυμνο, 10 π.μ., Δημαρχείο

Μυτιλήνη, 10.30 π.μ., πλατεία Σαπφούς

Σάμος, 10 π.μ., πλατεία Δημαρχείου

Ικαρία, 12 το μεσημέρι, πλατεία Ευδήλου

Σύρος, 9.30 π.μ., Περιφέρεια Ν. Αιγαίου

Χίος, 11 π.μ., Πάρκο (απέναντι από την Εθνική Τράπεζα)

Κως, 10.30 π.μ., πλατεία Ελευθερίας

Κάλυμνος, 10.30 π.μ., πλατεία Δημαρχείου

Λήμνος, 10 π.μ., Λιμάνι Μύρινας

Οικονομική ενίσχυση προς το Π.Α.ΜΕ από τους εργατικούς συνδέσμους “ΑΤΛΑΣ” και “ΣΩΚΡΑΤΗΣ” Αυστραλίας

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ελλάδα ο Βετεράνος λιμενεργάτης συνδικαλιστής απ’ την Αυστραλία συν. Γ. Γκότσης προσέφερε στο ΠΑΜΕ οικονομική ενίσχυση 3.000 ευρώ, εκ μέρους των Εργατικών Συνδέσμων ΑΤΛΑΣ (Σίνδεϋ) και ΣΩΚΡΑΤΗΣ (Νιουκάστλ).

Όλοι στην Απεργία, 16 Ιούλη στην Ομόνοια στις 10:30 το πρωί

Προσυγκεντρώσεις για την απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ

ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΣΤΙΣ 10 ΤΟ ΠΡΩΙ

 Πλατεία Καραϊσκάκη:  Μαζικοί φορείς και Εργαζόμενοι από τις Δυτικές συνοικίες, τις Βόρειες συνοικίες το Θριάσειο. Κλαδικό Συνδικάτο ΟΤΑ και εργαζόμενοι στη Δημόσια διοίκηση.

 Πλατεία Κάνιγγος : Εργαζόμενοι στις Κατασκευές, ΠΑΣΕΒΕ, ΟΓΕ, Υγεία, Χρηματοπιστωτικό, Τηλεπικοινωνίες, Δικηγόροι, ΜΜΕ, Καλλιτέχνες, Μαζικοί Φορείς από τις συνοικίες της Α’ Αθήνας, τις Ανατολικές συνοικίες και Μεσόγειων – Λαυρεωτικής.

 Πλατεία Βάθης: Συνδικάτα Εργαζόμενοι των Κλάδων της Βιομηχανίας (Μέταλλο, Φάρμακο, Τρόφιμα – Ποτά, Κλωστοϋφαντουργία, Χημική Βιομηχανία, Ανακύκλωση, Ενέργεια, ΕΥΔΑΠ), Εμπόριο, Ιδιωτικοί Υπάλληλοι, Επισιτισμός – Τουρισμός, Μεταφορές

 Πλατεία Εθνικής Αντίστασης (πρώην Κοτζιά): Εργαζόμενοι από τον Πειραιά, τις Νότιες συνοικίες και Συνταξιούχοι

 Χαυτεία : ΜΑΣ, ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών

 

 

 

TODOS Y TODAS A LA HUELGA GENERAL DEL 16 DE JULIO. Y A LA GRAN MANIFESTACION DE HUELGA EN LA PLAZA DE OMONIA A LAS 10.30 a.m.

TODOS Y TODAS A LA HUELGA GENERAL DEL 16 DE JULIO. Y A LA GRAN MANIFESTACION DE HUELGA EN LA PLAZA DE OMONIA A LAS 10.30 a.m.

 

Para decir en voz alta, que no inclinamos la cabeza, no doblamos las rodillas, no aceptamos esta política con el que nos quiere esclavizar.

 PAME, hace un llamado a todas y todos los trabajadores, a los desempleados, a los jubilados, a los autónomos, a expresar nuestro rechazo y condena, y dar una respuesta contundente, masiva y combativa al gobierno, a la patronal, a los gobiernos de la Unión Europea UE, porque con el nuevo proyecto de ley que quieren imponer en el Parlamento, intentan desaparecer todo lo poco que ha quedado de los derechos de los trabajadores, todo con el objetivo de favorecer a los grupos empresariales.

 

En cada centro de trabajo, el lema central debe ser: que unánimemente, y masivamente debatimos y decidimos nuestra participación en la Huelga del 16 de Julio.

 

El trabajador industrial, el constructor, el marinero, el trabajador del sector hotelero, el dependiente de un mercado, el funcionario, todos nos convertimos en un puño unido y militante construyendo la más poderosa, estable y amplia unidad que necesita la lucha de los trabajadores en contra de la sumisión y conciliación.

 

El gobierno quiere imponer en el Parlamento un proyecto de ley, cuyos objetivos nefastos son los siguientes :  

  • Los salarios y las pagas diarias serán determinados según las necesidades de la rentabilidad de las empresas. De esta forma anulan el Convenio Colectivo nacional y los convenios colectivos ramales.

 

  • Trae nuevos recortes en la Asistencia Médica a través de nuevos cargos, recortes en los exámenes, y éstos tienen como consecuencia que los trabajadores pagarán por ellos y los favorecidos serán las grandes empresas que comercializan con la salud.

 

 

  • A través del proyecto de ley, referente a impuestos; impone nuevos impuestos-robos a las personas que con las nuevas escalas, los trabajadores, y los sectores populares tendrán que pagar más a partir de un euro.

 

  • Miles de trabajadores del sector público serán echados al desempleo. También existe planificación para nuevos despidos masivos en el sector privado, con una reducción o abolición de la indemnización.

 

Compañeros y compañeras :

 

Sabemos las dificultades que tiene una huelga. Sabemos las presiones y las amenazas que usan los empresarios cada vez que queremos protestar. Sabemos la propaganda miserable que el gobierno y sus charlatanes hacen en los medios de comunicación.

 

Sabemos qué significa la organización de una huelga y qué trabajo se necesita por su éxito. Pero tenemos que superar los obstáculos. El derecho a la huelga existe, es el instrumento de lucha de los trabajadores en el mundo. Porque con las nuevas medidas que quieren aplicar, aplastan la vida y el futuro de nosotros y de nuestros hijos. Sabemos qué tipo de movimiento necesitamos, de que orientación y perspectiva para derrotar la política antipopular del gobierno y de los empresarios.

 

La mayor dificultad para la organización y de esta huelga tiene que ver con la actitud de los dirigentes del movimiento sindical. Las direcciones sindicales de la GSEE (Confederación de empleados del sector privado) y de ADEDY (Confederación de empleados del sector público) y las fuerzas que influyen en ellos , los que decidieron la huelga no trabajan por su éxito, no luchan, no quieren el conflicto con los empresarios capitalistas, con los que nos roban y nos privan nuestra vida. No desean el conflicto con la política antipopular del gobierno y de la Unión Europea. Muchos de ellos apoyan a los rompehuelgas. No quieren ni buscan y tampoco impulsar y garantizar la organización por el éxito de la huelga.

 

Debido a que esas direcciones sindicales sometidas creen que los trabajadores y los empleadores son una familia. Por eso son colaboradores y socios de los capitalistas y firman las reducciones salariales.

 

Quieren un movimiento sumiso y que esté de acuerdo con los planes de gran capital, un movimiento que luche por el desarrollo capitalista, donde los trabajadores cada vez más tendrán que pagar el precio, de la misma manera que pagaron muy caro la crisis capitalista. PAME ha denunciado repetidamente esta actitud.

 

!PAME te llama; a tomar, a asumir este reto, hacia el éxito de la huelga con toda convicción de clase, a pesar de las dificultades.

 

No debemos dejar nuestras vidas y nuestro futuro en manos de los denominados “salvadores” . PAME contribuirá con todas sus fuerzas por el éxito de la huelga, porque creemos en el derecho de la clase obrera. Creemos en el poder de la clase obrera que, si se fortalece este poder, se librará de los explotadores. Porque tenemos una perspectiva que desafía no sólo al gobierno, sino también a la matriz que crea y decide los memorandos con los cuales hace la vida de la gente un infierno, es decir por obra del poder de los monopolios.

 

Cierra tus oídos a los cantos de sirenas y los llamados terroristas y mentirosas del gobierno que dice; “ahora no es momento de luchas, sino de inclinar la cabeza todo el mundo a ayudar para el desarrollo que viene por la nueva Grecia”. Un desarrollo que será construido sobre las ruinas de los derechos de la clase obrera y de las capas populares.

Porque el propósito y el objetivo de las fuerzas de capital es atacar, agredir salvajemente a los trabajadores y a su movimiento.

 

Ninguna tolerancia al gobierno ni al capital. El ataque del capital está en marcha y se intensificará. Porque de un lado está el mundo de los monopolios y sus defensores, y por otro lado está el mundo del trabajo con los sindicatos con sus consignas bien precisas, que se escriben en mayúsculas: NINGUNA SUMISIÓN A LAS DEMANDAS DEL CAPITAL.

 

Damos nuestra respuesta a través de la organización, la lucha, el contraataque hasta la victoria final del pueblo. Esta es nuestra decisión.

 

Luchamos por los derechos que satisfagan las necesidades actuales de los trabajadores y de sus familias. Resistamos y rechazemos los planes antilaborales que promueve directamente el gobierno.

 

 

TODOS Y TODAS A LA HUELGA GENERAL DEL 16 DE JULIO.

TODOS Y TODAS A LAS MANIFESTACIONES DE HUELGA EN TODAS LAS CIUDADES DE GRECIA.

Y , EN ATENAS EN LA PLAZA DE OMONIA A LAS 10.30 a.m.

 

 

 

Julio de 2013

 

 

1...5,4105,4115,412...5,676Σελίδα 5,411 από 5,676