Κεντρική Ομιλία Απεργιακής Συγκέντρωσης 10 Φλεβάρη

pameadmin
-
0

Συνάδελφοι εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, αυτοαπασχολούμενοι, νέοι και νέες

Εκ μέρους των απεργών Χαλυβουργών σας απευθύνουμε αγωνιστικό ταξικό χαιρετισμό. Σήμερα κλείνουμε 103 μέρες απεργία και θα συνεχίσουμε μέχρι τη νίκη. Τώρα συνεχίζουμε πιο δυνατά, πιο αποφασιστικά, γιατί τώρα υπάρχουν καλύτερες προϋποθέσεις, για να μετατραπούν και άλλα εργοστάσια και επιχειρήσεις σε άπαρτα κάστρα του αγώνα, σε χαλυβουργίες.

Όσοι μέχρι τώρα νόμιζαν ότι το κάλεσμά μας, “να γίνει όλη η Ελλάδα μια χαλυβουργία” ήταν υπερβολικό, τυχοδιωκτικό πρέπει να το ξανασκεφτούνε. Τώρα μπορούν να καταλάβουν ότι αυτό αποτελεί τη μόνη σωστή επιλογή, ρεαλιστική διέξοδο. Είναι μονόδρομος για όλους τους εργάτες.

Η άλλη επιλογή είναι το γονάτισμα, η προδοσία της ζωής και του μέλλοντος των παιδιών μας. Είναι ο δρόμος που οδηγεί στην κόλαση. Δεν έχει και τόση σημασία αν θα πας γρήγορα ή αργά. Πολλές φορές ο αργός θάνατος είναι πιο οδυνηρός.

 

Συνάδελφοι

Σήμερα γίνεται πιο φανερό αυτό που λέγαμε τόσο καιρό, ότι ο αγώνας των Χαλυβουργών είναι αγώνας όλης της εργατικής τάξης. Τώρα όλοι μαζί εργοδοσία, κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, ΕΕ, Τρόικα, σαρώνουν τα πάντα. Προωθούνε παντού πολύ χειρότερα μέτρα από αυτά που προσπάθησε να επιβάλλει ο Μάνεσης.

Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι ο Μάνεσης δούλευε για λογαριασμό όλων των εργοδοτών, ότι ήταν ο λαγός τους. Σήμερα, 103 μέρες μετά την έναρξη του απεργιακού μας αγώνα, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ, με τις πλάτες της ΓΣΕΕ και του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού γενικότερα, προωθούν σε όλους τους χώρους αυτά που πρότεινε ο Μάνεσης σε εμάς. Προωθούν ακόμα πιο σκληρά μέτρα, στους μισθούς, στις συντάξεις, στα εργασιακά, στα φορολογικά, στην υγεία, στην παιδεία, παντού. Αφαιρούν τα πάντα και επιτρέπουν τα ναρκωτικά. Τώρα ο ταξικός πόλεμος γίνεται πιο σκληρός, γενικεύεται, οι αυταπάτες τελείωσαν. Τώρα πρέπει όλη η Ελλάδα να γίνει μια Χαλυβουργία.

Από τις ίδιες τις εξελίξεις η έκβαση του αγώνα των Χαλυβουργών αποκτά τώρα ιδιαίτερη σημασία για όλη την εργατική τάξη. Γι’ αυτό χρειάζεται να δυναμώσει η αλληλεγγύη, η οργάνωση μέσα σε κάθε χώρο δουλειάς, η κλιμάκωση και με άλλες πανεργατικές απεργίες, η παραπέρα πολιτικοποίηση του αγώνα. Να πέσει τώρα η κυβέρνηση, να αποτρέψουμε τα μέτρα, να τους ανατρέψουμε, να φύγουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ευχαριστούμε για άλλη μια φορά το ΠΑΜΕ για τη στήριξη του αγώνα μας. Χωρίς αυτή δε θα φτάναμε εδώ που έχουμε φτάσει. Η πρωτοβουλία του να διοργανώσει τώρα οικονομική εξόρμηση για την ενίσχυση των απεργών Χαλυβουργών θα βοηθήσει καθοριστικά την έκβαση του αγώνα μας, στη δύσκολη φάση που βρισκόμαστε.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να πράξουν το καθήκον τους. Να δυναμώσουν την αλληλεγγύη τους στον αγώνα μας. Να στηρίξουν τους απεργούς και τις οικογένειές τους, γιατί η έκβαση του αγώνα μας, αφορά όλη την εργατιά. Αν χάσουμε εμείς θα χάσουμε όλοι μας. Αν κερδίσουμε εμείς θα κερδίσουμε όλοι μας.

 

Συνάδελφοι

Η ιστορία το έφερε οι Χαλυβουργοί να βρεθούν στην εμπροσθοφυλακή αυτού του αγώνα. Ο αγώνας μας αποτελεί ήδη μια μεγάλη νίκη των απεργών Χαλυβουργών και όλης της εργατικής τάξης. Αποτελεί μια μεγάλη παρακαταθήκη για το εργατικό κίνημα. Αποτελεί άλλη μια λαμπρή σελίδα στην ιστορία του εργατικού κινήματος της χώρας μας.

Αποτελεί μεγάλη νίκη ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία, στη μοιρολατρία, στην ταξική ειρήνη, στη λογική του μικρότερου κακού. Αποτέλεσε σοβαρή νίκη στο λεγόμενο ρεαλισμό, στη συμβιβαστική λογική του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Κράτησε τη σπίθα αναμμένη. Άντεξε στις πολύμορφες πιέσεις να μας διασπάσουν, να μας αποπροσανατολίσουν, να χτυπήσουν το ταξικό οργανωμένο κίνημα.

Ανέδειξε την τεράστια δύναμη των εργατών. Απέδειξε ότι χωρίς εμάς δεν κινείται τίποτα, ότι μόνο εμείς παράγουμε τον πλούτο και τον καρπώνονται τα παράσιτα οι εργοδότες.

 

Συνάδελφοι

Εμείς συνεχίζουμε τον αγώνα μας με μεγαλύτερη πίστη και αυτοπεποίθηση για το δίκιο μας, με την πεποίθηση ότι μπορούμε να νικήσουμε. Έχουμε δικαιωθεί για την επιλογή μας, για τα συνθήματά μας, για όσα λέγαμε μέχρι τώρα.

Λέγαμε ότι ο Μάνεσης μας κορόιδευε όταν μας έλεγε ότι “τα μέτρα που πρότεινε θα είναι προσωρινά για 3 μήνες” και δικαιωθήκαμε. Τώρα αποφασίζουν τα ίδια και χειρότερα μέτρα σε μόνιμη βάση για όλους τους εργαζόμενους.

Λέγαμε ότι ο Μάνεσης μας καλεί “να δουλέψουμε με 500 ευρώ στο χαλυβουργείο” και μας έλεγαν ότι λέμε ψέματα. Τώρα η κυβέρνηση του Μάνεση και της τάξης του αποφασίζουν να δουλέψουν χιλιάδες εργαζόμενοι με 400 ευρώ και σε μόνιμη βάση.

Λέγαμε ότι “αν όλοι οι χώροι δεν γίνουν χαλυβουργία θα έρθει και η σειρά τους” και τώρα αυτό γίνεται. Αυτά που τώρα προωθούν είναι πολύ χειρότερα από αυτά που μας ζήταγε ο Μάνεσης.

 

Συνάδελφοι

Εμείς θα προσπαθήσουμε να εκπληρώσουμε το καθήκον μας, να ανταποκριθούμε στην ευθύνη που μας αναλογεί. Θα κρατήσουμε τη σπίθα του αγώνα αναμμένη, ιδιαίτερα τώρα που ωριμάζει η κατάσταση να ανάψουν παντού φωτιές. Έχουμε υποχρέωση γι’ αυτό απέναντι στον εαυτό μας, στην τάξη μας και στην αλληλεγγύη που δεχτήκαμε και δεχόμαστε απ’ όλη την εργατική τάξη.

Θέλουμε όμως να πούμε το εξής. Εμείς οι εργάτες πρέπει να λέμε καθαρές κουβέντες, να μη φοβόμαστε την αλήθεια. Δεν χρειάζεται κανένας να κολακεύει τον άλλο. Θα ήταν αλλιώς σήμερα τα πράγματα για όλους μας, αν αυτό το διάστημα είχαν γίνει και αλλού χαλυβουργίες. Αν οι εργάτες είχαν διώξει από το σβέρκο τους τους προδότες, τους συμβιβασμένους και ξεπουλημένους. Αν είχε προχωρήσει η οργάνωση σε κάθε χώρο δουλειάς, αν οι εργάτες είχαν πάρει την υπόθεση στα χέρια τους και πάλευαν μαζί με το ΠΑΜΕ.

Ποτέ όμως δεν είναι αργά, ούτε τώρα είναι αργά για να γίνει αυτό. Απευθύνουμε ξανά κάλεσμα σε κάθε εργάτη και του λέμε:

Δεν βγαίνει τίποτα με την ατομική προσπάθεια, με το σιχτίρισμα και την κλάψα, με το να περιμένεις να σου βγάλει άλλος “το φίδι από την τρύπα”. Δεν βγαίνει τίποτα με το περίμενε, με τον φόβο. Εξάλλου τώρα δεν σου αφήσανε τίποτα για να φοβάσαι μην το χάσεις παρά μόνο τις αλυσίδες σου.

Τώρα δεν μπορείς να λες “εγώ κοιτάζω τη δουλειά μου” γιατί τέτοια δεν έχεις και όταν την έχεις είναι προσωρινή. Τώρα δεν μπορείς να λες “ενδιαφέρομαι για τα παιδιά μου” γιατί τώρα αποφάσισαν να τα κάνουν σκλάβους στους βιομήχανους, στους επιχειρηματίες. Τώρα δεν μπορείς να λες “δεν απεργώ για να μην με απολύσουν” γιατί σε απολύουν και χωρίς να απεργήσεις, χωρίς καν να έχεις περάσει έξω από την πόρτα του σωματείου σου.

Τώρα δεν έχεις καμία δικαιολογία, ότι δεν ήξερες, ότι κάτι περίμενες, ότι δεν είχες καταλάβει. Τώρα τα πράγματα είναι πιο απλά, ή στέκεσαι όρθιος, ξεσηκώνεσαι παντού, ή σκύβεις και περπατάς γονατιστός προς την καπιταλιστική κόλαση. Μέση λύση δεν υπάρχει.

 

Συνάδελφοι

Ήρθε η ώρα να ξεσηκωθούμε, το οφείλουμε σε αυτούς που πάλεψαν πριν από εμάς, στους νεκρούς του αγώνα. Το οφείλουμε στα παιδιά μας για να μπορούμε να τα κοιτάμε με περηφάνια στα μάτια, λέγοντας τους ότι δεν γονατίσαμε, δεν τα προδώσαμε.

Δεν φτάνει να ξεσηκωθούμε. Πρέπει να προετοιμαστούμε για μεγάλους, σκληρούς και μακροχρόνιους αγώνες. Δεν αρκούν οι αγώνες που ξέραμε μέχρι τώρα. Ο αντίπαλος είναι καλά οργανωμένος και διαθέτει πολλά μέσα. Απαιτεί να οργανωθούμε σε όλους τους χώρους δουλειάς, να συγκροτήσουμε γερά κλαδικά συνδικάτα, με στηρίγματα σε όλους τους χώρους δουλειάς, εργοστασιακά σωματεία, σωματειακές επιτροπές.

Χρειάζεται όλοι οι εργάτες, τα λαϊκά στρώματα, παίρνοντας υπόψη την πείρα από το δικό μας αγώνα, να οργανώσουμε αγώνες ενάντια σε ΕΕ, εργοδοσία, στις δυνάμεις που τους στηρίζουν, για να πάρουμε στα χέρια μας αυτά που μας ανήκουν, δηλαδή όλα.

Χρειάζεται αποφασιστικότητα, αντοχή, πειθαρχία. Χρειάζεται να διώξουμε από το σβέρκο μας, σε όλους τους χώρους τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Είναι μεγάλη αυταπάτη να περιμένει κανείς ότι μπορεί να αλλάξουν. Αυτοί εδώ και χρόνια έχουν αλλάξει στρατόπεδο, πληρώνονται από αυτό, δένονται με χίλια νήματα με την αστική τάξη και το κράτος της.

 

Συνάδελφοι

Εμείς ως Χαλυβουργοί αποκτήσαμε μεγαλύτερη πείρα από τις 103 μέρες απεργία. Είμαστε πιο έμπειροι και δυνατοί για να συνεχίσουμε τον αγώνα μας. Θα συνεχίσουμε να μεταφέρουμε τη φλόγα του αγώνα, το μήνυμα και σε άλλα εργοστάσια και επιχειρήσεις στην Αττική και σε όλη την Ελλάδα. Θα οργανώσουμε και θα περιφρουρήσουμε καλύτερα τον αγώνα μας. Ξέρουμε ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε μεγάλες δυσκολίες, ότι θα δεχτούμε πολλά χτυπήματα από εχθρούς και φίλους.

Ξέρουμε ότι ο αγώνας μας έχει γίνει ο φόβος των εργοδοτών, ο εφιάλτης των εργοδοτικών και ξεπουλημένων συνδικαλιστικών ηγεσιών. Λυσσάξανε για να μας πείσουν να σταματήσουμε τον αγώνα μας. Χρησιμοποιήσανε γι’ αυτό όλα τα μέσα, απειλές, εκβιασμούς, συμβουλές, φιλικά χτυπήματα στην πλάτη, προσπάθειες να μας στρέψουν ενάντια στο βασικό υποστηριχτή του αγώνα μας το ΠΑΜΕ. Σε όλους αυτούς δηλώνουμε για άλλη μια φορά ότι ματαιοπονούν, θα σπάσουν τα μούτρα τους, οι Χαλυβουργοί είναι σκληρά καρύδια για τα δόντια τους.

Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε, δεν υπάρχει άλλος δρόμος, για το Χαλυβουργό δεν έχει γυρισμό.

 

ΖΗΤΩ Ο ΗΡΩΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΩΝ

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Respuesta al gobierno de coalición de PASOK, ND, LAOS

pameadmin
-
0

 

Desde hoy por la mañana, las fuerzas de PAME han ocupado simbólicamente el Ministerio de Trabajo, dando así una respuesta al gobierno de coalición de PASOK, ND y LAOS que destruyen la clase obrera y sus derechos.

PAME llama a cada trabajador y trabajadora que organicen huelga en todos los lugares de trabajo. Que participan masivamente y decisivamente a los mitines de PAME hoy, mañana y los próximos días .

  • ¡Abajo el gobierno oscuro, la Troika !

  • ¡No a las nuevas medidas!

  • ¡Ahora elecciones!

TODOS CON PAME

El Secretariado Ejecutivo

We answer back to the coalition government of PASOK, ND, LAOS

pameadmin
-
0

 

PAME, this morning, February 10th, occupied, symbolically, the Ministry of Labour in Athens. We answer back to the coalition government of PASOK-socialdemocrats, ND-neoliberals, LAOS-nationalists who massacre the working class and its rights.

PAME calls every worker, man and woman, to organise the strike everywhere, in every workplace. To participate massively, with decisiveness to the demonstrations of PAME today, tomorrow, the day after and the days to come.

  • Out with the government of the black front and the Troika

  • No to the new measures

  • Elections Now

All With PAME

The Executive Secretariat

Η απάντηση της εργατικής τάξης στην συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ

pameadmin
-
0

           Το ΠΑΜΕ προχώρησε σήμερα το πρωί σε συμβολική κατάληψη του Υπουργείου Εργασίας (Πειραιώς 40), δίνουμε απάντηση στην συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ που σφαγιάζουν την εργατική τάξη και τα δικαιώματά της.

            Το ΠΑΜΕ καλεί κάθε εργάτη και εργάτρια να οργανώσουν παντού την απεργία σε κάθε τόπο δουλειάς. Να πάρουν μαζικά, αποφασιστικά μέρος στα συλλαλητήρια που οργανώνει το ΠΑΜΕ σήμερα, αύριο, μεθαύριο και τις επόμενες μέρες.

  • Να φύγει τώρα η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου μαζί με την Τρόικα
  • Όχι στα νέα μέτρα.
  • Εκλογές τώρα

Όλοι με το ΠΑΜΕ

Η Εκτελεστική Γραμματεία

Συγκεντρώσεις- Διαδηλώσεις ΠΑΜΕ- Λαϊκών Επιτροπών 11 Φλεβάρη

pameadmin
-
0

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ  -ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ  ΠΑΜΕ – ΛΑΪΚΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ

ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2012

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΟΔΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

 

ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

Α’ ΑΘΗΝΑΣ

1.      ΟΜΟΝΟΙΑ                                        11,00π.μ.        ΟΜΟΝΟΙΑ

2.      ΓΑΛΑΤΣΙ                                              11,00π.μ.        ΒΕΪΚΟΥ& ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ

3.      ΣΕΠΟΛΙΑ                                            11,00πμ.         ΣΤΑΘΜΟΣ ΣΕΠΟΛΙΩΝ

4.      ΚΥΨΕΛΗ                                              11,00π.μ.        ΠΛ.ΚΥΨΕΛΗΣ

5.      ΓΟΥΒΑ                                                  11,00π.μ.        ΠΛ.ΠΛΥΤΑ

6.      ΓΚΥΖΗ                                                  11,00π.μ.        ΠΛ. ΓΚΥΖΗ

ΑΝΑΤΟΛΙΚΕΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ

1.      ΖΩΓΡΑΦΟΥ                                                    11,30π.μ.        ΠΛ.ΓΑΡΔΕΝΙΑ

2.      ΖΩΓΡΑΦΟΥ                                                    18,00μ.μ.         ΠΛ. ΓΑΡΔΕΝΙΑ

3.      ΙΛΙΣΙΑ                                                             18,00μ.μ.         ΠΛ.ΤΕΡΖΑΚΗ

4.      ΓΟΥΔΙ                                                             18,00μ.μ.         ΠΛ.ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

5.      ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ                                                  10,30π.μ.        ΠΑΛΑΙΟ ΤΕΡΜΑ

6.      ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ                                                  18,00μ.μ.         ΠΛ. ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

7.      ΒΥΡΩΝΑΣ                                                       10,00π.μ.        ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ

8.      ΒΥΡΩΝΑΣ                                                       18,00μ.μ.         ΠΛ. ΑΓ. ΛΑΖΑΡΟΥ

9.      ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ                                                  11,00π.μ.        ΠΛ. ΚΑΝΑΡΙΑ

10.  ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ                                                  18,00μ.μ.         ΠΛ. ΗΡΩΩΝ

11.  ΥΜΗΤΤΟΣ                                                        11,00π.μ.        ΠΛ. ΥΜΗΤΤΟΥ

12.  ΔΑΦΝΗ                                                           18,00μ.μ.         ΜΕΤΡΟ ΔΑΦΝΗΣ

ΔΥΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

1.      ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ                               11,00 π.μ.       ΠΛ. ΑΓ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ (ΜΕΤΡΟ)

2.      ΑΙΓΑΛΕΩ                                11,00 π.μ.       ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ (ΜΕΤΡΟ)

3.      ΧΑΪΔΑΡΙ                                  11,00π.μ.        ΠΑΛΑΤΑΚΙ

4.      ΑΓ. ΒΑΡΒΑΡΑ                            11,00π.μ.        ΑΓ. ΕΛΕΟΥΣΑ

5.      ΙΛΙΟΝ                                     11,00π.μ.        ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ

6.      ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ                           11,00π.μ.        ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ

7.      ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ                        11,00π.μ.        ΠΛ. ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ

8.      ΜΕΝΙΔΙ                                  11,00π.μ.        ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ

9.      Α. ΛΙΟΣΙΑ                              11,00π.μ.        ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ

ΒΟΡΕΙΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

1.      Ν.ΙΩΝΙΑ                                 11,00π.μ.        ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΤΡΙΓΩΝΟ

2.      Ν.ΗΡΑΚΛΕΙΟ                         11,00π.μ.        ΣΤΑΘΜΟΣ ΗΣΑΠ

3.      ΧΑΛΑΝΔΡΙ                             11,00π.μ.        ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ

4.      ΑΓ.  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ                    11,00π.μ.        ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ

5.      ΜΑΡΟΥΣΙ                               11,00π.μ.        ΣΤΑΘΜΟΣ ΗΣΑΠ

6.      ΑΓ. ΣΤΕΦΑΝΟΣ                        11,00π.μ.        ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ

 

ΝΟΤΙΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

1.      ΚΑΛΛΙΘΕΑ                            11,00π.μ.        ΠΛ. ΔΑΒΑΚΗ

2.      ΤΑΥΡΟΣ                                 11,00π.μ.        ΠΛ.ΠΑΝΑΓΙΤΣΑΣ

3.      ΜΠΡΑΧΑΜΙ                           11,00π.μ.        ΝΕΟ ΤΕΡΜΑ

4.      Ν.ΣΜΥΡΝΗ                             11,00π.μ.        ΟΜΗΡΟΥ&ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

5.      ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ                        11,00π.μ.        ΠΛ.ΑΓ. ΤΡΙΑΔΑΣ

6.      ΑΛΙΜΟΣ                                11,00π.μ.        ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΣΟΥ & ΚΥΠΡΟΥ

 

ΘΡΙΑΣΙΟ -ΜΕΓΑΡΙΔΑ -ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗ

1.      ΕΛΕΥΣΙΝΑ                               11,00π.μ.        ΠΛ. ΗΡΩΩΝ

2.      ΜΕΓΑΡΑ                                 11,00π.μ.        ΓΡ. ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ

3.      ΛΑΥΡΙΟ                                  11,00π.μ.        ΠΛ. ΜΕΤΑΛΛΟΡΥΧΩΝ

4.      ΠΑΛΗΝΗ                                11,00π.μ.        ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛ.ΓΕΡΑΚΑ

5.      ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ                          11,00π.μ.        ΠΛ. ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ

6.      ΚΟΡΩΠΙ                                 11,00π.μ.        ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ

 

ΠΕΙΡΑΙΑΣ

1.      ΠΕΙΡΑΙΑΣ                               11,00π.μ.        ΠΛ. ΚΟΡΑΗ

2.      ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ-ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ     10,30π.μ.        ΠΛ.ΛΑΟΥ

3.      ΠΕΡΑΜΑ                                11,00π.μ.        ΠΛ.ΗΡΩΩΝ

4.      ΣΑΛΑΜΙΝΑ                           11,00π.μ.        ΠΛ.ΑΓ. ΜΗΝΑ

5.      ΝΙΚΑΙΑ                                   10,30π.μ.        ΠΛ. ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ

6.      ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ                          10,30π.μ.        ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ «ΠΛΕΙΑΔΕΣ»

7.      ΡΕΝΤΗΣ                                 10,30π.μ.        ΠΛ. ΑΓ. Ι.ΡΕΝΤΗ

Κεντρική Ομιλία Συλλαλητηρίου ΠΑΜΕ στις 9 Φλεβάρη

pameadmin
-
0

Εργάτες, εργαζόμενοι

 

Αυτοαπασχολούμενοι

 

Φτωχοί αγρότες

 

Γυναίκες, νέοι και νέες

 

 

 

Συγκεντρωθήκαμε συμβολικά σε αυτό το χώρο για να στείλουμε μηνύματα και να ξεκαθαρίσουμε ζητήματα.

 

Τώρα είναι η ώρα της προσωπικής ευθύνης, των αποφάσεων και των καθαρών λογαριασμών.

Το ΠΑΜΕ έχει συναίσθηση της ευθύνης του και ταυτόχρονα έχει καθαρή την συνείδησή του απέναντι στην εργατική τάξη.

 

Καλούμε τους εργατοϋπάλληλους όλων των κλάδων στον Ιδιωτικό και Δημόσιο Τομέα να πάρουν τις ευθύνες τους και τις αποφάσεις τους.

 

Έχουν επιλογή! Να συστρατευτούν με το ΠΑΜΕ! Να συμπορευτούν με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα.

 

Έχουμε καθαρή την συνείδησή μας απέναντι στο λαό γιατί όλα αυτά τα χρόνια είπαμε την αλήθεια.

 

Τίποτα από όσα ζούμε σήμερα δεν μας αιφνιδίασε.

 

Όταν όλοι οι άλλοι είχαν ως σημαία τον ευρωμονόδρομο, την ΟΝΕ, το ευρώ και την κερδοφορία των καπιταλιστών το ΠΑΜΕ προειδοποιούσε για την μπόρα και τα δεινά που έρχονται.

 

Έγκαιρα προειδοποιήσαμε για την καπιταλιστική κρίση και τις αιτίες που τη γεννούν.

 

Όλα αυτά που ζούμε σήμερα είναι το νομοτελειακό επακόλουθο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, ήταν προδιαγεγραμμένα, απλά τα επιτάχυνε η καπιταλιστική κρίση.

 

Έχουμε καθαρή την συνείδησή μας απέναντι στην εργατική τάξη γιατί μπήκαμε μπροστά, οργανώσαμε τον αγώνα για όλα τα προβλήματα του λαού.

 

Κανένας από αυτούς τους αγώνες που δώσαμε δεν πήγε χαμένος.

 

Διατηρήσαμε κατακτήσεις. Αυτές ακριβώς τις κατακτήσεις, αυτά τα δικαιώματα, είναι που σήμερα αφαιρούν από τη ζωή μας η κυβέρνηση του μαύρου Μετώπου- ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και η Πλουτοκρατία.

 

Τα μέτρα αυτά δεν σώζουν την Ελλάδα όπως λένε ψεύτικα και υποκριτικά. Σώζουν την κερδοφορία των μονοπωλίων, των συνεταίρων τους και των δανειστών τους.

 

Αυτοί μόνο ωφελούνται. Πασχίζουν να κρατήσουν ζωντανό το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα κουνώντας το βούρδουλα πάνω από το κεφάλι της εργατικής τάξης.

 

 

 

Εργάτες, εργαζόμενοι

 

 

 

Τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά, αν το συνδικαλιστικό κίνημα πορεύονταν με τη γραμμή της ταξικής πάλης και όχι με τη γραμμή του συμβιβασμού, του ευρωμονόδρομου, της ανταγωνιστικότητας, τη στρατηγική του κεφαλαίου.

 

Κι εδώ ακριβώς βρίσκονται οι τεράστιες, οι εγκληματικές ευθύνες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ.

 

Έγιναν στην κυριολεξία τα φερέφωνα του ΣΕΒ μέσα στο εργατικό κίνημα.

 

Έφτασαν στο σημείο να λένε ότι ήταν πλαστό το έγγραφο, που ήταν στο τραπέζι του κοινωνικού διαλόγου και δώσαμε στη δημοσιότητα.

 

Όσα είχε εκείνο το έγγραφο σήμερα τα βλέπουμε με τη μορφή των αντιλαϊκών μέτρων.

 

Ακόμα και σήμερα, πριν λίγες μέρες αποπροσανατόλιζαν την εργατική τάξη και το λαό με την συμμετοχή τους στο σφαγείο του κοινωνικού διαλόγου.

 

Όσο διάστημα συζητούσαν τους όρους της σφαγής, έδιναν χρόνο στην κυβέρνηση του Μαύρου Μετώπου, παρόπλιζαν και αφόπλιζαν το εργατικό, λαϊκό κίνημα.

 

Ζητούσαν οι ίδιοι να υπογραφούν συμβάσεις που προέβλεπαν μειώσεις μισθών μέχρι και 12%, για να μη γίνουν δήθεν απολύσεις και να σωθούν οι επιχειρήσεις.

 

Και ενώ έπρεπε να γίνει χαμός, να ξεσηκωθούν κι οι πέτρες, όλο αυτό το διάστημα κρύβονταν, αρνούνταν πεισματικά τις προτάσεις του ΠΑΜΕ για οργάνωση, για κλιμάκωση της πάλης.

 

Δεν δίστασαν ακόμα και να βάλουν σε εφαρμογή σχέδιο υπονόμευσης της λαϊκής αντίστασης, να κηρύξουν απεργία για τις 7 Φλεβάρη, μέσα σε μισή ημέρα, μια απεργία που καλά-καλά δεν πρόλαβαν να μάθουν οι εργαζόμενοι.

 

Μια απεργία όπου την ίδια στιγμή που την ανακοίνωναν, την ίδια στιγμή την υπονόμευαν.

 

Οργάνωναν όχι την απεργία, αλλά την απεργοσπασία.

 

Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν έκαναν απεργιακή συγκέντρωση σε κανέναν νομό!

 

 

 

Εργάτες, Εργάτριες, Νέοι και Νέες

 

 

 

Σε αυτό το σημείο ζητάμε την προσοχή σας!

 

Από τούτο εδώ το βήμα, τούτο εδώ το χώρο θέλουμε να στείλουμε ένα καθαρό μήνυμα σε όλη την εργατική τάξη της χώρας.

 

Ο καλύτερος τρόπος για να υπερασπίζει τη ζωή και το δίκιο της είναι να πάρει οριστικά διαζύγιο από αυτές τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, από ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ.

Να τους γυρίσει την πλάτη, να τους απαξιώσει, να τους εγκαταλείψει!

 

Όσο στο τιμόνι του εργατικού κινήματος θα είναι αυτές οι ηγεσίες, μ’ αυτή τη γραμμή, το κίνημα και οι αγώνες θα οδηγούνται από ήττα σε ήττα.

 

Οι ηγεσίες αυτές είναι ο εσωτερικός εχθρός στους κόλπους του κινήματος, είναι εμπόδιο στην ταξική απελευθέρωση της εργατικής τάξης.

 

Τούτες τις ώρες η εργατική τάξη οφείλει να διδαχθεί από την ίδια της την ιστορία και τους αγώνες της.

 

Ως παθούσα και μαθούσα να θυμηθεί, να πει και να διαλαλήσει τους στοίχους του Κώστα Βάρναλη:

 

 

 

«Τώρα η νύχτα τελειώνει…

 

Παθοί και μαθοί ξέρουν όταν η μάχη η μεγάλη δοθεί

 

Για να μην ξαναχάσουν την λευτεριά τους

 

Θα αφανίσουν πρώτα τα ντόπια θεριά τους».

 

 

Θέλουμε επίσης να πούμε και κάτι άλλο.

 

Και σ’ αυτό ζητάμε την προσοχή σας.

 

ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ τίποτα δεν θα μπορούσαν να κάνουν με την ίδια ευκολία εάν δεν είχαν σε βασικά ζητήματα την στήριξη των δυνάμεων του ευρωμονόδρομου, αν δεν έπαιρναν από αυτές τις δυνάμεις το αριστερό άλλοθι στις επιλογές τους.

 

Όλα αυτά τα χρόνια, οι δυνάμεις αυτές συμπορεύτηκαν χέρι-χέρι με ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, ενώθηκαν σε κοινό μέτωπο ενάντια στο ΠΑΜΕ.

 

Με τις θέσεις και τα επιχειρήματα της σοσιαλδημοκρατίας πολεμούν με μανία και εχθρεύονται το ΠΑΜΕ.

 

Οι δυνάμεις αυτές έχουν τεράστια ευθύνη για την κατάσταση του εργατικού κινήματος και την εξέλιξη της ταξικής πάλης.

 

Είναι μέρος του προβλήματος.

 

Μόνη εγγύηση, μόνη ελπίδα η συμπόρευση με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, με το ΠΑΜΕ. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει!

 

 

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

 

 

 

Τα νέα μέτρα συνθλίβουν τους μισθούς σε όλα τα επίπεδα.

 

Τσακίζουν όλους τους εργαζόμενους δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, παλιούς και νέους, άνεργους και συνταξιούχους, ειδικευμένους και ανειδίκευτους.

Είναι πελώριο ψέμα ότι η μείωση του κατώτατου μισθού κατά 20% – 22% επηρεάζει μόνο τους εργαζόμενους που αμείβονται με τα κατώτερα όρια ή μόνο τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας.

 

Πλήττει τους πάντες και τα πάντα.

 

Όσοι αμείβονται με τον κατώτερο μισθό από 633 € καθαρά για άγαμο χωρίς προϋπηρεσία σήμερα θα αμείβονται μετά τις μειώσεις με 494€.

 

Για τους νέους έως 25 ετών ο κατώτερος μισθός θα διαμορφωθεί ακόμη παρακάτω στα 430 € καθαρά και για τους νέους που εργάζονται με καθεστώς μαθητείας ακόμη χαμηλότερα στα €345.

 

Επιδιώκουν όλες οι κλαδικές συμβάσεις με τη λήξη τους θα έχουν ως αφετηρία τα 494 €.

 

Όσες συμβάσεις θα λήγουν θα καθηλώνονται σε αυτό το εξευτελιστικό ποσό και ενδεχομένως να φτάνουν το πολύ τα 600 €.

 

Η μείωση του κατώτερου μισθού θα λειτουργήσει ως ντόμινο, θα συμπαρασύρει τις κύριες συντάξεις.

 

Σήμερα η κύρια κατώτερη σύνταξη του ΙΚΑ είναι 486 € και αποτελεί το 65% του σημερινού μεικτού κατώτερου μισθού.

 

Με βάση το νέο κατώτερο μισθό θα μετατραπεί σε ένα επίδομα φτωχοκομείου.

 

Μόνο από τη μείωση του κατώτερου μισθού οι απώλειες των Ασφαλιστικών Ταμείων θα ανέλθουν σε τουλάχιστον 2,5 δις ευρώ το χρόνο.

 

Αυτό θα σημάνει ένα νέο αντιασφαλιστικό όλεθρο για όλες τις συντάξεις και τις παροχές.

 

Με βάση τη μείωση του κατώτερου μισθού το επίδομα ανεργίας θα πάει από στα 369 € από τα 462 € που είναι σήμερα.

 

Όλα τα επιδόματα θα πάρουν την κατρακύλα.

 

Ή θα γίνουν απλά φιλοδωρήματα ή θα καταργηθούν.

 

Κοροϊδεύουν ξεδιάντροπα το λαό λέγοντας ότι έσωσαν το 13ο και 14ο μισθό, όταν με μέτρα που παίρνουν έχουν καταργήσει τουλάχιστον το 10ο, 11ο και 12ο μισθό.

Επιπλέον, η μείωση του κατώτερου μισθού θα συνοδευτεί:

 

 

 

ü    Με το πάγωμα των μισθολογικών ωριμάνσεων

ü    Την παραπέρα μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών, πράγμα που θα βουλιάξει τα Ασφαλιστικά Ταμεία, θα ανοίξει το δρόμο για νέο αντιασφαλιστικό νόμο-τερατούργημα.

ü    Την καρατόμηση των επικουρικών συντάξεων 

 

ü    Την απόλυση 150.000 εργαζομένων στο Δημόσιο Τομέα.

ü    Μόλις σήμερα στα δελτία ειδήσεων κοινοποιήθηκε και η κατάργηση του αφορολόγητου των 5000 ευρώ το χρόνο. Τώρα πια θα φορολογούν και το 1 ευρώ!

 

 

Από αυτά τα μέτρα, από αυτή την πολιτική χαμένος είναι μόνο λαός, κερδισμένη η πλουτοκρατία.

 

Να σκεφτούμε μόνο το εξής: Τα τελευταία δύο χρόνια μόνο από τις ονομαστικές μειώσεις των μισθών υπολογίζεται ότι περίπου 9,2 δις ευρώ, γέμισαν τις τσέπες της πλουτοκρατίας.

 

Η κόλαση δεν τελειώνει εδώ.

 

Σε λίγους μήνες θα μας πουν πάλι, ότι η σωτηρία της χώρας επιβάλλει νέα μέτρα, ότι δε φτάνουν όσες θυσίες έγιναν μέχρι τώρα.

 

Με τον μπαμπούλα της χρεοκοπίας αύριο θα μας ζητήσουν και τις σάρκες μας.

 

Είναι αδίστακτοι, πρέπει να τους σταματήσουμε, γιατί είναι βέβαιο, ότι δε θα σταματήσουν εδώ τη σφαγή.

 

          Είναι στο χέρι της εργατικής τάξης να μην περάσουν αυτά τα μέτρα, στο χέρι της είναι να μην την αποτελειώσουν.

 

 

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,

 

 

 

Θέλουμε να το ξαναπούμε.

 

Οι αμέσως επόμενες ημέρες είναι κρίσιμες.

 

Στην κυριολεξία θα κριθεί αν θα περάσουν τα μέτρα της σφαγής ή θα τα αποτρέψουμε!

 

Πολλά θα κριθούν και τις επόμενες μέρες και κυρίως θα κριθούν από το τι θα κάνει ο ίδιος ο λαός.

 

Το είπαμε και θα το ξαναπούμε.

 

Έχουμε εμπιστοσύνη στο λαό. Έχει μεγάλη δύναμη!

 

Αρκεί να πάρει την απόφαση και να δοκιμάσει τη δύναμή του, να πάρει την απόφαση να βγει στην κόντρα.

 

Να ξεπεράσει αναστολές, αστικά πολιτικά κόμματα και συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες.

 

Να μη φοβηθεί. Αυτός να τους φοβίσει. Έχουμε τη δύναμη. Μπορούμε να τα καταφέρουμε.

 

Όπως ρίξαμε την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

 

Έτσι και τώρα μπορούμε να ρίξουμε και την κυβέρνηση του Μαύρου Μετώπου.

 

Γι’ αυτό, από αυτή τη στιγμή όλοι στους δρόμους, όλοι στο πόδι, με οποιαδήποτε μορφή μαζικής πάλης, για όσο χρονικό διάστημα χρειαστεί.

 

Καλούμε το λαό να ξεσηκωθεί!!!

 

Κάθε τόπος δουλειάς, κάθε εργοστάσιο, να γίνει κάστρο του αγώνα.

 

Κλάδο τον κλάδο, γειτονιά τη γειτονιά παντού συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, πορείες.

 

Συμπόρευση με το ΠΑΜΕ!

 

 

 

  • Να μην ψηφιστεί καμιά δανειακή σύμβαση, κανένα μνημόνιο. Να μην περάσει κανένα μέτρο.

 

  • Να τιμωρηθούν με τον πιο σκληρό τρόπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και όποιος υπογράψει το έγκλημα.

 

  • Να φύγει τώρα η κυβέρνηση του Μαύρου Μετώπου. Να πέσει τώρα η κυβέρνηση της λαϊκής σφαγής.

 

 

 

Τώρα πια η αποκλειστική ευθύνη βρίσκεται στα χέρια του λαού.

 

Αν βγει μπροστά μπορεί να σωθεί, αν μείνει στη γωνία με μαθηματική ακρίβεια θα αποδεχτεί την καταδίκη του.

 

Τούτες τις ώρες η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, πρέπει να αναλογιστούν, να σκεφτούν και κυρίως να κάνουν κτήμα τους το εξής:

 

Ότι κατάκτησαν μέχρι τώρα το κατάκτησαν με τους αγώνες τους κόντρα στους νόμους του συστήματος και της πλουτοκρατίας.

 

Στην κυριολεξία ότι κερδίσαμε το κερδίσαμε με αίμα, ανατρέποντας απαγορευτικές διατάξεις, νόμους και αρνητικούς συσχετισμούς.

 

Γι’ αυτό, από σήμερα, από τώρα, όλη η Ελλάδα με μια γροθιά, με μια φωνή να βροντοφωνάξει:

 

 

 

« Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη και όχι τα κέρδη του κεφαλαιοκράτη».

 

Όλη η Ελλάδα μια φωνή και μια γροθιά για να μην περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα, οι ταξικοί, άδικοι νόμοι που σφαγιάζουν τη ζωή μας.

 

Για να ανατρέψουν κι’ αυτούς και τους νόμους τους και το σύστημά τους!

 

Στα τσακίδια και αυτοί και η τρόικα. Όλοι στους δρόμους.

 

Άνδρες, γυναίκες, παιδιά, γέροι και νέοι, όλοι μαζί να τους πάρουμε φαλάγγι.

 

Όλοι στο προσκήνιο της ταξικής πάλης.

 

«Όλοι εδώ, γιατί εμείς δεν ζούμε με 400 ευρώ»!

 

 

 

Σε αυτή την κατεύθυνση πρέπει να αντεπιτεθούμε, με ένα κίνημα ταξικό, που θα βάζει εμπόδια, θα αποτρέπει και θα ανατρέπει αντιλαϊκά μέτρα και πολιτικές.

 

Κίνημα που θα παλεύει για να ικανοποιηθούν όλες οι λαϊκές ανάγκες, που θα είναι ικανό να τις επιβάλλει.

 

Κίνημα απαλλαγμένο από τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, από ηγεσίες σε Ομοσπονδίες και σωματεία τύπου Χαλυβουργίας Βόλου.

 

Κίνημα που στο επίκεντρο της πάλης θα βάλει τον πραγματικό ένοχο, τα μονοπώλια, την οικονομική και πολιτική τους κυριαρχία.

 

Κίνημα, αντιμονοπωλιακή συσπείρωση και λαϊκή συμμαχία που θα φτάνει τον αγώνας μέχρι τέλος. Μέχρι την ανατροπή της δικτατορίας των μονοπωλίων, την αποδέσμευση από την Ε.Ε.

 

Μόνο έτσι μπορούμε να γλυτώσουμε από τις Τρόικες.

 

Μόνο με ένα τέτοιο κίνημα μπορούμε να ελπίζουμε.

 

Η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου – τρόικα – και εργοδοσία για να περάσουν τα μέτρα, ασκούν βία, τρομοκρατούν τους εργαζόμενους.

 

Ή τα μέτρα ή φτώχευση

 

Ή μείωση μισθών ή κλείνει η επιχείρηση

 

 

 

Προσπαθούν να πλασάρουν ότι τα μέτρα αυτά είναι ό, τι το καλύτερο μπορούσαν να εξασφαλίσουν μέσα από μια σκληρή διαπραγμάτευση με την τρόικα.

 

Ποια διαπραγμάτευση, το παιχνίδι είναι σικέ.

 

Ο ένας ράβει, ο άλλος κόβει και οι δυο μαζί βάζουν τη θηλιά στο λαιμό της εργατικής τάξης.

 

Οποιαδήποτε διαπραγμάτευση έχει να κάνει με τον ανταγωνισμό των μονοπωλίων, με το πώς θα μοιραστούν τη χασούρα και τα κέρδη από την καπιταλιστική κρίση!

 

Το σίγουρο είναι ένα: Από αυτή τη διαπραγμάτευση χαμένος είναι ο λαός!

 

Στο παιχνίδι αυτό της διαπραγμάτευσης δεν συμμετέχουν μόνο τα κόμματα του μαύρου Μετώπου ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ.

 

Ενέχεται και η αριστερά της ευρωενωσιακής λαγνείας, της ΟΝΕ, της κοινωνικής συνοχής και του αγώνα για την σωτηρία του ευρώ και της ευρωζώνης.

 

Και τι πρότεινε λοιπόν σαν ισχυρό χαρτί για τη διαπραγμάτευση;

 

Λέει λοιπόν «να παγώσουν τα δάνεια για 3 χρόνια και αυτά που θα δίνουμε για τόκους να τα τοποθετήσουμε στην πραγματική οικονομία και μ’ αυτά που θα πάρουμε να ξεπληρώσουμε τα δάνεια».

 

Μια πρόταση λοιπόν που δημιουργεί αυταπάτες, διαχειρίζεται σε αντιλαϊκή κατεύθυνση την καπιταλιστική κρίση και θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει από ένα τμήμα της αστικής τάξης.

 

Για μας τους εργαζόμενους, για το λαό, μόνο μια διαπραγμάτευση είναι αποδεκτή, το πως θα δυναμώσει η ταξική πάλη, ο μαζικός-λαϊκός αγώνας, που θα στοχεύει σε ένα πράγμα:

 

τους όρους και τις προϋποθέσεις ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής και του συστήματος.

 

Αυτή είναι η διαπραγμάτευση που μπορούμε να κάνουμε και ισχυρό χαρτί σε αυτή τη διαπραγμάτευση έχουμε!

Είναι το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα. Είναι το ΠΑΜΕ, είναι η γραμμή της αντιμονοπωλιακής πάλης και συσπείρωσης.

 

 

 

Όλοι αύριο στη 48ωρη Απεργία.

 

Η Απεργία θα κριθεί στους τόπους δουλειάς.

 

Εκεί που χτυπάει η καρδιά της ταξικής πάλης.

 

Εκεί που αποκτά το πραγματικό της περιεχόμενο η σύγκρουση με το κεφάλαιο και την εργοδοσία.

 

Αγώνας ταξικός, αγώνας διαρκείας, ανυποχώρητος,

 

με κάθε αναγκαία εναλλαγή στις μορφές πάλης, με επαγρύπνηση απέναντι σε κάθε προβοκάτσια, την κρατική-εργοδοτική βία και καταστολή.

 

Από σήμερα όλοι στους δρόμους.

 

Τούτες τις μέρες σπίτι μας είναι το σωματείο, η οργανωμένη ταξική πάλη.

 

Να πέσει τώρα η κυβέρνηση του Μαύρου Μετώπου.

 

Όλοι και όλες στη μάχη!

 

Όλοι και όλες για τη νίκη!

 

 

 

Αθήνα, 9/2/2012

HUELGA GENERAL DE 48 HORAS

pameadmin
-
0

 

Febrero de 2012

TODOS EN LA HUELGA GENERAL DE 48HORAS

10 Y 11 DE FEBRERO

Anulemos ahora el nuevo crimen

Alcιmonos en todos los lugares, en cada fabrica y empresa, en cada lugar de trabajo, sector a sector. Ahora es el momento de responsabilidad y de batalla.

Trabajadores, trabajadoras, desempleados, jovenes. Decidan ir a la huelga, organicen manifestaciones, mitines, ocupaciones, levantamientos en los barrios populres. El gobierno oscuro de PASOK, ND y LAOS con el gran banquero Primer Ministro, la Troika y la UE han decidido la quiebra del pueblo. Nos condenan a nosotros y sobre todo a nuestros hijos a trabajar y vivir toda su vida con 400 euros. Para salvar las ganancias de un puρado de zαnganos que viven de nuestro sudor, eliminan todos los derechos que nos han entregado las generaciones anteriores con inumerables sacrificios y sangre.

Si cedemos, trabajaremos todo el dνa por un salario ridνculo, sin seguridad social para nosotros y nuestros hijos. Los ancianos vivirαn con pensiones de hambre. No van a dejar nada, ni siquiera los subsidios del desempleo que reciben una pequeρa parte de los desempleados. Legislan un futuro de pesadilla para las generaciones presentes y futuras.

Nosotros tenemos el poder, ahora es el momento de sentirlo. Podemos derrocarlos.

Abajo el gobierno oscuro, la Troika y la UE.

Ningϊn nuevo memorandum. Ningun nuevo acuerdo que destruya nuestras vidas.

Que sean castigados PASOK, ND, LAOS

Todos en la lucha

TODOS EN LA HUELGA EL VIERNES 10 DE FEBRERO Y SABADO 11 DE FEBRERO

TODOS EN LA MANIFESTACIΣN CON PAME, EL VIERNES 10 DE FEBRERO a las 11 a.m., EN LA PLAZA DE OMONIA

Fortalecimiento de la respuesta clasista en las fαbricas, en los lugares de trabajo Solidaridad con la lucha de los huelguistas en la Acerνa Griega

pameadmin
-
0

 

Trabajador, trabajadora, desempleado, joven,

Desde el mes de octubre pasado se está desarrollando una huelga, una gran lucha, en Asprópirgos. Los trabajadores de “Heleniki Halivourgia” miembros de la industria de acero, que están en huelga, a través de su lucha nos están dando una clase de dignidad clasista y de orgullo, nos enseñan el camino de lucha dura e intransigente frente al bloque unitario del capital.

La fuerte lucha clasista de los trabajadores en la Acería Griega, revela con más claridad el enfrentamiento de dos mundos irreconciliables. La troika, la gran patronal, el gobierno y los partidos de la plutocracia, los sindicalistas paternalistas, la justicia y las fuerzas de represión, la mayoría de los medios de comunicación, constituyen un frente común, alineado a las pretensiones del industrial Mánesis. Contra a este frente se paran orgullosamente los huelguistas en la Acería Griega, aquellos obreros que no bajan la cabeza, los estratos populares que se desviven diariamente.

La huelga de los trabajadores de “Heleniki Halivourgia” está sacando a la luz el miedo que tiene este frente. Temen a la lucha organizada, el enfrentamiento clasista y la solidaridad. Tienen miedo a la capacidad de los trabajadores a organizarse en los sindicatos, en los lugares de trabajo. PAME, desde el primer momento, apoyó la lucha de los trabajadores de “Heleniki Halivourgia”, jugó un papel protagonista disparando el clima de solidaridad, trasmitiendo la chispa de su lucha, en cada fábrica, en cada lugar de trabajo. PAME apoya la lucha de los trabajadores en la Acería Griega con confianza al corazón de su lucha, que es su sindicato, con confianza a las formas de lucha que el propio sindicato elige. Algunos, que han descubierto la lucha de los trabajadores en la industria de acero después de muchos días, acusan a PAME que está incitando o “acaparando” su lucha. Todos aquellos, lo quieran o no, se identifican con Mánesis y SEV (Federación Helénica de Empresas) y en la práctica están socavando esta lucha heroica.

Con el capital o con los obreros

En “Heleniki Halivourgia” hoy en día, se está juzgando y se revela la postura de cada partido, de cada formación política, de cada fuerza. A favor de quién están, en la práctica: con Mánesis, con la patronal, o con los obreros de la acería. Frente a las fuerzas que son coherentes, que apoyan y expresan su solidaridad, se levanta también un gran bloque de fuerzas que están socavando y atacan la lucha de los trabajadores en la Acería Griega. Desde el arsenal de su “Leyenda negra”, lanzan las calumnias más mezquinas, las acusaciones más taimadas. Con publicaciones anónimas y sospechosas, pero también con declaraciones reaccionarias firmadas por diputados y organizaciones, por un lado sostienen que la lucha de los trabajadores en la acería es un “enfrentamiento ciego”, por otro dicen que esta lucha firme “llevará al cierre de la fábrica”. Todo lo aludido constituye argumentos que apuntan a vencer la persistencia y la postura clasista de los huelguistas en la Acería Griega.

Ahora es la hora de distinguir los amigos de los enemigos. Es el momento que cada obrero debe escoger con quién irá y de quién se apartará. Cada obrero debe hacer clara su posición a las fuerzas que son peligrosas para sus intereses. Fuerzas las cuales con palabras están apoyando la lucha de los trabajadores en la Acería, pero en la práctica están enfrente, a la par de la patronal.

Los propios trabajadores en la acería han expuesto con su acción y su resistencia a las direcciones sindicales vendidas de GSEE, a la Federación de Metal desaparecida, y una serie de Federaciones y de Centros Laborales. Por un largo tiempo y mientras la huelga de los trabajadores en la acería estaba en marcha y el clima de solidaridad se extendía continuamente, las fuerzas del sindicalismo patronal y gubernamental “no decían ni mu” para apoyarlos.

Las luchas en las cuales se han visto forzadas a participar (las fuerzas sindicales patronales y gubernamentales) estaban en contra de su voluntad, en contra de los intereses de la gran patronal, la cual están sirviendo. Bajo condiciones de presión y agudización del enfrentamiento de clases, sale a la luz su cara verdadera, se revela su papel. La postura negativa que han tenido en el Centro de Labor de Volos, a la propuesta de PAME de convocar una huelga de solidaridad con los huelguistas de “Helleniki Halivourgia” en Asprópirgos y en las fábricas del sector metalúrgico, es muy característica, muestra a favor de qué bando están.

Los representantes de SYN/SYRIZA han tenido una postura equivalente al Centro Laboral de Volos, rechazando la propuesta de huelga. Para justificar su negación, sostuvieron que “las huelgas están a favor de los patrones, no tienen resultados”. Al mismo tiempo en la acería de Asprópirgos, vistiéndose la manta de lucha, con duplicidad y “pisando en dos barcos”, intentan crear un perfil combativo frente a las cámaras, gritando solidaridad y victoria para los huelguistas.

En su periódico dicen que “no existe sindicalismo sin flexibilidad y tácticas de retirada, mucho más cuando las condiciones de recesión arrasan el sector de industria de transformación”. Sin ningún pudor, identifican los intereses de Mánesis con los intereses de los obreros. Es decir, dado que Mánesis está presionado por la crisis, los obreros deben someterse y conformarse con los planes patronales, trabajar como esclavos, asumir las consecuencias de la crisis que ellos no han creado.

Hacer frente a las voces enjauladoras, reaccionarias y de sumisión

Trabajador, trabajadora

PAME te está llamando a continuar con más fuerza el apoyo a la lucha de los trabajadores en la acería, en cada sector y fábrica y al mismo tiempo fortalecer nuestra vigilancia.

Apártate de las voces que constantemente hablan en contra de PAME, que calumnian el movimiento clasista y las luchas obreras. Son aquellos que durante las grandes huelgas, como mecanismo del Estado, atacan a PAME y a las fuerzas clasistas, trabajan bajo plan concreto y aprovechan de ellos para atacar las manifestaciones huelguistas, para reprimir el movimiento popular. Son los mismos que hablan de solidaridad fehaciente con la lucha de los huelguistas en la acería, desfilando como en una pasarela en frente de la fábrica, que dan clases de lucha con análisis teóricas de alto grado, al mismo tiempo que están ausentes en las grandes zonas industriales, en las fábricas y en los lugares de trabajo. En los lugares de trabajo se hacen el sueco, pero al mismo tiempo hablan con desfachatez de huelgas duras y de insurrecciones, se esconden detrás de consignas resonantes y dinámicas, para justificar su sumisión al presente, a su rompehuelguismo conciente.

Debemos hacer frente a todas aquellas fuerzas que están envenenando la clase obrera con invenciones ideológicas y odio. Enemigos de las luchas y defensores firmes del sistema de explotación, portadores de las concepciones más reaccionarias, están sembrando el derrotismo y están amenazando sobre el éxito de las movilizaciones, odian la lucha de clases, se quejan sobre los capitales perdidos de los empresarios y calumnian las luchas, diciendo que supuestamente las luchas llevan al cierre de las fábricas. Te llaman a someterte constantemente, a echar para abajo cada vez más el valor de tu fuerza laboral, de rebajar constantemente tus necesidades.

Decenas de páginas web y de blogs en el Internet, reclutados para la guerra que ha declarado la plutocracia, están aprovechados como armas en contra de cada voz clasista, de cada lucha de clase. Expertos en la calumnia y la distorsión, bajo el anonimato, crean realidades virtuales, promocionan noticias falsas, difaman las luchas, intentan alterar y manchar el movimiento clasista y sus movilizaciones. Artículos anónimos de cada tendencia, se están centrando en contra de PAME, la respuesta organizada clasista, con mentiras, calumnias y llenándole de fango. Las luchas no se organizan en las páginas web y en los blogs. En la realidad virtual de las conversaciones en la red y de las bobadas teóricas destacadas, cada quien puede provocar, exagerar, crear imágenes ficticias. Es el lugar preferente y medio por excelencia de los desaparecidos de los lugares de trabajo, de los rompehuelguistas, de los conformistas, de los provocadores. Todos aquellos que son “invisibles” en los lugares donde nace la explotación, donde se requiere valentía y tener agallas, sustituyen su ausencia con revoluciones y luchas duras virtuales en la red.

Todo Grecia una Acería

Trabajador, trabajadora

El nuevo diálogo social constituye el escaparate de una pérdida más, ya trazada, para la clase obrera. Hoy en día se hace cada vez más obvio que, la lucha de los trabajadores en la acería, es la lucha de toda la clase obrera. Ahora, todos juntos, patronal, gobierno PASOK-ND-LAOS y troika, quieren que se aplique en todos los sectores lo que ha intentado aplicar Mánesis en la acería, que avancen las medidas necesarias para ellos, medidas que garantizarán mano de obra más barata para los monopolios.

Se impone una colisión frontal clasista con la patronal y con sus mecanismos, vigilancia en cada fábrica. Que reciban el mensaje de que cada día, en cada lugar de trabajo, nacerá y se fortalecerá un nuevo grupo de obreros, de los cuales no podrαn aprovecharse. Es el deber de cada obrero de acabar con las fuerzas que lo mantienen atado. La emancipaciσn de los obreros contra al sindicalismo gubernamental y patronal, a la ideologνa del capital, constituye un deber. Hoy en dνa no basta con marchas y protestas. El papel determinante lo tiene la direcciσn del movimiento, las alianzas que se crean, apuntar conjuntamente hacia el enemigo real, la alternancia y la intensificaciσn de las formas de lucha que el movimiento popular elegirα, lejos de las trampas que pone el oponente de clase.

La desaprobaciσn de estas fuerzas lastimarα el capital y sus gobiernos. Los estα debilitando, les quita un arma importante para poder pasar sus planes antilaborales. Las luchas se convertirαn mαs difνciles, pero no hay otra opciσn. ΅Serα ellos o nosotros! El fortalecimiento de PAME, el avivamiento de la lνnea de enfrentamiento de clase, crea las condiciones para la reconstrucciσn del movimiento obrero, que no sσlo pondrα obstαculos a la polνtica antipopular, pero configurarα las condiciones para el derrocamiento del poder de los monopolios.

Strengthening the class-oriented response in factories and workplaces. Solidarity with the struggle of steel workers who are on strike.

pameadmin
-
0

 

Strengthening the class-oriented response in factories and workplaces. Solidarity with the struggle of steel workers who are on strike.

Working men and women, unemployed people, young people,

Since October there is a major striking struggle in process at Aspropirgos(outskirt of Athens). The striking workers of Helliniki Halivourgia (Greek Steel Industry) teach us, through their struggle, the lesson of class-oriented dignity and pride, and show the way of an honest, hard and uncompromised struggle against the united block of capital.

The dynamic class-oriented struggle of the steel workers shows more clearly the conflict between two incompatible worlds. Troika, industrialists, big monopolies the government and the political parties of plutocracy, the governmental and employers’ trade unionism, the judicial system, suppression forces, the majority of media constitute a common front aligned with the aims of the industrialist Manesis (the owner of Greek Steel Industry). Against this black front, the striking steel workers, the workers who do not bend to their knees, the popular strata who suffer everyday stand up proudly.

The strike of the steel workers reveals that troika, industrialists, monopolies, government are afraid. They are afraid of the organized struggle, the class-oriented conflict and solidarity. They fear people joining the trade unions, organizing themselves at workplaces. PAME supported the steel workers’ struggle, PAME was the pioneer at the growing climate of solidarity and the transmission of the spark of their struggle in every factory and workplace. PAME supports the steel workers’ struggle, placing its trust on the centre of their struggle which is their trade union, on the forms of struggle that the trade union chooses. Some people, who discovered the steel workers struggle’ after many days, accuse PAME of inciting their struggle. All these, who believe so, either they want to or not, coincide with Manesis and Hellenic Federation of Enterprises (SEV) and in fact undermine this heroic struggle.

Either with the capital or with the workers

Today at Helliniki Hallivourgia the position of every political party, every wing and every force is being judged and revealed- which side every force is on, in practice. With Manesis and the employers or with the steel workers. Against the forces that stand consistently, support and express their solidarity, a large front of forces that undermine and fight the steel workers’ struggle is also raised. The most terrible slanders and insidious accusations are launched through the arsenal of their black propaganda. With suspicious anonymous reports and reactionary, signed, statements of members of the Parliament and organizations, it is mentioned that on the one hand the steel workers’ struggle is a “blind collision” and that on the other hand this unwavering struggle “will shut down the factory”. These are arguments that target to bend the tenacity and the class-oriented position of the striking steel workers.

Now it is necessary to differentiate friends from opponents. It is the time that every worker must choose which side he/ she is on, and who to leave behind. Every worker must differentiate his/her position from the dangerous forces for his/her interests. From forces that support only supposedly the steel workers’ struggle and in fact are at the opposite side, together with the employers.

The steel workers themselves exposed through their actions and resistance the subjugated leaderships of GSEE, the invisible Metal Federation and a number of Federations and Regional Trade Union Centers. For a long time and while the striking struggle of the steel workers was in progress and the solidarity climate expanded continuously the governmental and employers’ trade unionism forces didn’t say anything to express support.

The struggles, which they afterwards were forced to enter, were against their will, against the interests of the big monopolies and industrialists they serve. Under conditions of pressure and escalation of the class-oriented conflict, they reveal their true nature, their role is revealed. The negative response and attitude of the Regional Trade Union Centre of Volos expressed to the proposal of the forces of PAME for a declaration of a solidarity strike for the steel workers on strike at Aspropirgos and the metal industry factories, is a characteristic example expressing clearly which side these forces are on.

An equivalent position was held by SYN-SYRIZA (opportunists), at the Regional Trade Union Centre of Volos, refusing the proposal for strike. To justify their refusal they claimed that “strikes are in favour of the employers and don’t have a result”. The same time at the factory of Helliniki Halivourgia at Aspropirgos, they wear their “strikers’ clothes”, using a double tongue, trying to balance between two boats, trying to create a striker’s profile in front of the cameras, shouting for solidarity and victory of the strikers.

They report in their newspaper that “there can be no trade unionism without flexibility and tactical retreats, moreover when the recession conditions have been sweeping the manufacturing sector”. Without any trace of dignity they identify Manesis’ interests with the interests of the workers. Namely, that since due to the fact that Manesis is being pressed by the crisis, workers must subjugate and compromise with the employers’ plans, must work as slaves and accept fully the consequences of a crisis that they never created.

Front against the restriction, opposition and submission voices

Working men and women,

PAME calls you to continue with new strength to support the steel workers’ struggle in every sector and factory and at the same time to strengthen our alert.

You must keep clear from the voices that speak firmly against PAME and slander the class-oriented movement and the workers’ struggles. They are these who attack PAME and the class-oriented forces at major strikes, as state mechanisms, they work according to plan and they are used for the attack against strike demonstrations and for the oppression of the class-oriented movement. They are the same who speak about true solidarity with the struggle of the striking steel workers whereas they perform show-off appearances outside the factory, they are these who give struggle lessons with highly theoretical analysis and at the same time they are permanently absent from the large industrial zones, factories and workplaces. They know nothing about the crime at workplaces and simultaneously they speak with audacity about fierce strikes and riots, they conceal themselves behind harmonious and vigorous slogans in order to justify their submission to the present, their conscious strike break.

We must have an open front with all these forces that poison with ideologies and hatred the working class ranks. They are enemies of the struggles and stable defenders of the exploitation system, they are the carriers of the most reactionary attitudes, they disseminate defeatism and scaremongering about the success of mobilisations, they hate the class-oriented struggle, they complain about the lost capital of entrepreneurs and slander the struggles that supposedly cause the shut down of factories. They call you to subjugate constantly, to reduce the value of your labour force and continuously lower the bar of your needs.

Dozens of sites and blogs on the Internet serve the war that has been declared by the plutocracy and are used as weapons against every class-oriented voice and struggle. Specialized in slander and distortion, under covered with anonymity, they create virtual realities, spread false news, slander struggles, try to alter and defile the class-oriented movement and its mobilisations. Anonymous articles in every direction place PAME and the organized class-oriented response in the center of the attack, spreading lies, slanders and mud.

Struggles are not organized in sites and blogs. At the virtual reality of internet discussions and of the prominent theoretical generality, everyone can provoke, exaggerate and create fictional images. It is a preferential field and method mainly of all those who are never seen in workplaces, of the strikebreakers, the compromised and the provocateurs. All these who are missing from the places that bear exploitation, where courage and guts are needed, replace their absence with internet revolutions and hard electronic struggles.

All Greece a Steel Industry

Working men and women,

The new social dialogue is a pretence of another prescribed loss for the working class. Today it is more obvious that the steel workers’ struggle is a struggle of all the working class. Now all together, employers, government, PASOK – N.D. – LAOS and Troika want to implement in all sectors, all these Manesis tried to implement in the steel industry, to take all the necessary measures for them, to assure cheaper labour force for the monopolies.

It is essential to enter a front and class-oriented conflict with the employers and their mechanisms, to be vigilant in every factory. It is essential to give them the message that every day and at every workplace such a part of workers will be born and will strengthen, that they will not be able to put their hands on. Every worker has the duty to disentangle himself/herself from the forces that hold him/her captive. The emancipation of workers from the governmental and employers’ trade unionism and the ideology of the capital is a duty. Today it is not enough to give marches and demonstrations. The direction of the movement, the alliances made, the common targeting of the real opponent, the alteration and escalation of the forms of struggle, chosen by the people’s movement, away from the traps set by the class opponent, play the decisive role.

The disapproval of these forces will hurt the capital and its governments. It weakens and deprives them of an important weapon for the implementation of their anti-labour planning. The struggles will be tough but there is no other choice. Either these or we! The strengthening of PAME, the strengthening of the ranks of the class-oriented conflict, creates the conditions for the reconstruction of the labour movement which will not only set obstacles for the anti-labour policies but it will create the conditions for the overthrow of the power of monopolies.

Τα νέα μέτρα

pameadmin
-
0

 

Τα νέα μέτρα τρόικας, κυβέρνησης, πλουτοκρατίας, ΕΕ συνθλίβουν τους μισθούς σε όλα τα επίπεδα, τους εργαζόμενους όλων των κατηγοριών, ειδικευμένους, ανειδίκευτους, παλιούς, νέους, εργαζόμενους στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, τους άνεργους και τους συνταξιούχους. Τα δίνουν όλα για το μεγάλο κεφάλαιο εξαθλιώνοντας το λαό.

Είναι πελώριο ψέμα ότι η μείωση του κατώτατου μισθού κατά 20% – 22% επηρεάζει μόνο τους εργαζόμενους που αμείβονται με τα κατώτερα όρια ή όσους θα ενταχθούν στην αγορά εργασίας. Πλήττει τους πάντες και τα πάντα.

α) Όσοι αμείβονται με τον κατώτερο μισθό από €633 καθαρά για άγαμο χωρίς προϋπηρεσία σήμερα θα αμείβονται μετά τις μειώσεις με €494. Για τους νέους έως 25 ετών ο κατώτερος μισθός θα διαμορφωθεί ακόμη παρακάτω στα €430 καθαρά και για τους νέους που εργάζονται με καθεστώς μαθητείας ακόμη χαμηλότερα στα €345.

β) Όλες οι κλαδικές συμβάσεις οδηγούνται στην κατεδάφιση και επιδιώκουν οι μισθοί να έχουν ως αφετηρία τα €494. Όσες συμβάσεις θα λήγουν θα καθηλώνονται σε αυτό το εξευτελιστικό ποσό και ενδεχομένως να φτάνουν το πολύ τα €600.

γ) Η μείωση του κατώτερου μισθού θα συμπαρασύρει προς τα κάτω τις κύριες συντάξεις, οι οποίες είτε με νόμο, είτε χωρίς συνδέονταν πάντα με το ύψος του κατώτερου μισθού. Σήμερα η κύρια κατώτερη σύνταξη του ΙΚΑ είναι €486 και αποτελεί το 65% του σημερινού μεικτού κατώτερου μισθού. Με βάση το νέο κατώτερο μισθό θα μετατραπεί σε ένα επίδομα φτωχοκομείου.

δ) Οι απώλειες των Ασφαλιστικών Ταμείων θα ανέλθουν σε τουλάχιστον 2,5 δις ευρώ το χρόνο μόνο από τη μείωση του κατώτερου μισθού. Αυτό θα σημάνει ένα νέο αντιασφαλιστικό όλεθρο για όλες τις συντάξεις και τις παροχές και τις σημερινές και τις μελλοντικές.

ε) Έρχεται νέα λαιμητόμος στο επίδομα ανεργίας, αφού υπολογίζεται στο 55% του ημερομίσθιου ανειδίκευτου εργάτη. Με βάση τα νέα δεδομένα θα πάει από τα €462 σήμερα στα €369. Όλα τα υπόλοιπα επιδόματα που παρέχονται από τον ΟΑΕΔ και τα Ασφαλιστικά Ταμεία, όπως είναι τα επιδόματα μητρότητας, τέκνων, κλπ., είτε θα διαμορφωθούν με βάση τα νέα ημερομίσθια πείνας, είτε θα συρρικνωθούν στο όνομα του εξορθολογισμού των δαπανών.

Η μείωση του κατώτερου μισθού είναι μόνο μία από τις αιχμές της νέας αντιλαϊκής επιδρομής, καθώς συνοδεύεται από:

  • το πάγωμα των μισθολογικών ωριμάνσεων (5% περίπου κάθε τρία χρόνια επί του μεικτού μισθού), το οποίο θα επιφέρει μείωση του πραγματικού εισοδήματος και χειροτέρευση των όρων υπολογισμού της σύνταξης,

  • την καρατόμηση όλων των επιδομάτων, όπως επικινδυνότητας, ανθυγιεινής εργασίας, κ.ά., με τη λήξη των ΣΣΕ θα είναι τα πάντα επαναδιαπραγματεύσιμα με όρους κατώτερου μισθού πεντακοσίων ευρώ και για πολλά δρομολογείται η κατάργησή τους,

  • τη μείωση στις ασφαλιστικές εργοδοτικές εισφορές τουλάχιστον 2% σε πρώτη φάση, πράγμα που θα βουλιάξει τα Ασφαλιστικά Ταμεία, θα ανοίξει το δρόμο για νέες μειώσεις σε κύριες κι επικουρικές συντάξεις, θα διευκολύνει τα σχέδια για συρρίκνωση των παροχών σε φάρμακα, εξετάσεις κι άλλα επιδόματα,

  • την καρατόμηση των επικουρικών συντάξεων με μειώσεις από 15% – 40%, στην οποία με τον έναν ή τον άλλο τρόπο συναινούν όλα τα κόμματα της πλουτοκρατίας,

  • την κατάργηση του δικαιώματος της μονομερούς προσφυγής από πλευράς εργαζομένων στον ΟΜΕΔ, γεγονός που επί της ουσίας καταργεί τη διαιτησία ως το τελευταίο καταφύγιο απέναντι στην κεφαλαιοκρατική αδιαλλαξία,

  • 150.000 απολύσεις στο Δημόσιο, πράγμα που εκτός του ότι θα γιγαντώσει τον τεράστιο αριθμό των ανέργων, θα συρρικνώσει και θα απονευρώσει πλήρως τη λειτουργία παιδικών σταθμών, σχολείων, νοσοκομείων, Ασφαλιστικών Ταμείων, κ.ά.,

  • την κατάργηση της μονιμότητας στις ημικρατικές επιχειρήσεις και τράπεζες, γεγονός που θα ανοίξει το δρόμο για συνολική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και την ένταση της εργοδοτικής τρομοκρατίας,

  • την κατάργηση των Οργανισμών Εργατικής Κατοικίας και Εργατικής Εστίας που θα οδηγήσει σε απόγνωση χιλιάδες νοικοκυριά που εξαρτούν τον οικογενειακό τους προϋπολογισμό από τις επιδοτήσεις ενοικίου, δανείου κατοικίας, κλπ. Καταργούνται ακόμη και αυτά τα ελάχιστα που προορίζονταν για την κάλυψη στοιχειωδών αναγκών εργαζομένων, όπως πολιτισμός, αναψυχή, κ.ά.

Τα μέτρα τα έχουν συναποφασίσει τρόικα, κυβέρνηση, ΕΕ, μεγάλο κεφάλαιο, κόμματα του ευρωμονόδρομου για λογαριασμό της πλουτοκρατίας και όσων τη δανείζουν. Από αυτά τα μέτρα, από αυτή την πολιτική χάνει όλος ο λαός, κερδίζουν οι βιομήχανοι, τραπεζίτες, μεγαλοξενοδόχοι, μεγαλέμποροι, τα μονοπώλια. Τα τελευταία δύο χρόνια έχουν αφαιρεθεί σύμφωνα με επίσημα στοιχεία μόνο από τις ονομαστικές μειώσεις μισθών από τις τσέπες των εργαζομένων περίπου στα 9,2 δις ευρώ, χρήματα που κατευθύνθηκαν απευθείας στη γιγάντωση των κεφαλαίων της πλουτοκρατίας. Συνολικά οι εργαζόμενοι θα χάσουν το 50% του εισοδήματός τους.

Η κόλαση δεν τελειώνει εδώ. Σε λίγους μήνες θα μας πουν πάλι, ότι η σωτηρία της χώρας επιβάλλει νέα μέτρα, ότι δε φτάνουν όσες θυσίες έγιναν μέχρι τώρα. Με τον μπαμπούλα της χρεοκοπίας αύριο θα μας ζητήσουν και τις σάρκες μας. Είναι αδίστακτοι, πρέπει να τους σταματήσουμε, γιατί είναι βέβαιο, ότι δε θα σταματήσουν εδώ τη σφαγή.

Είναι ώρα μεγάλης ευθύνης για όλους. Αν δεν παρεμποδιστούν τα μέτρα τώρα θα μας ρίξουν στον καιάδα. Μη χύνεις άλλο αίμα για τα κέρδη των μονοπωλίων.

Δεν πρέπει να αφήσουμε να επιβάλλουν το νόμο τους στα εργοστάσια, στις επιχειρήσεις, στους κλάδους.

Το ΠΑΜΕ σας καλεί να οργανωθούμε και να παλέψουμε σαν ένας άνθρωπος να μην καταργηθούν οι Συλλογικές Συμβάσεις.

Διώξτε τα τσιράκια των εργοδοτών, όλους όσους σπέρνουν την ηττοπάθεια και το συμβιβασμό με τους εργοδότες.

Αναδείξτε ηγέτες μαχητές.

Στηριχθείτε στο ΠΑΜΕ, ελάτε σε επαφή με το ΠΑΜΕ.

1...5.3915.3925.393...5.565Σελίδα 5.392 από 5.565