Η  Ζωή και η Υγεία των εργαζομένων αποτελεί ζήτημα πρώτης γραμμής για το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα.  Η βελτίωση της Υγιεινής & Ασφάλειας στους χώρους δουλειάς σημαίνει βελτίωση των συνθηκών, μέτρα προστασίας, εκμηδένιση του επαγγελματικού κινδύνου, περιορισμός ατυχημάτων κι επαγγελματικών ασθενειών, βελτίωση της ποιότητας ζωής. Αυτό σκοντάφτει στην παντελή έλλειψη των σχετικών πολιτικών μέτρων από τις κυβερνήσεις που έχουμε γνωρίσει και τους εργοδότες απέναντι στους εργαζόμενους – όχι βέβαια ακούσια, αλλά έχει να κάνει με μια λογική που θέλει το εργαζόμενο αναλώσιμο εξάρτημα στην παραγωγική διαδικασία και στα πλαίσια της «ανταγωνιστικότητας» του Δημόσιου Τομέα, βάζει σε αντιπαράθεση τη ζωή του εργάτη με το οικονομικό κόστος των μέτρων. Ωστόσο, ο φρικιαστικός κύκλος των θυμάτων της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης θα συνεχίζεται όσο θα υπάρχουν οι αιτίες που τον τροφοδοτούν. Η ουσιαστική βελτίωση των εργασιακού περιβάλλοντος και των συνθηκών δουλειάς είναι άρρηκτα δεμένες με τη ριζική αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων στο κοινωνικοπολιτικό επίπεδο και την άμεση αμφισβήτηση των ΕυρωΕνωσιακών μονόδρομων. Απορρίπτουμε λογικές που καλλιεργούν αυταπάτες κι επιχειρούν να ταυτίσουν εργοδοτικό με το εργατικό συμφέρον στην προώθηση της εργασιακής υγείας και ασφάλειας. Προϋπόθεση της προσπάθειας για στροφή στη δράση του εργατικού κινήματος είναι η απομόνωση των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών που καλλιεργούν τέτοιες αυταπάτες. (σχετική εμπειρία έχουμε και από τις επιτροπές Υγιεινής κι Ασφάλειας όπου αυτές υπάρχουν: αρκούμαστε στο επίπεδο των καλών προθέσεων…).
Ο εναρμονισμός των ισχυουσών διατάξεων με τον κανονισμό των Βαρέων κι Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων (ΒΑΕ) του ΙΚΑ πρέπει να είναι το minimum  των διεκδικήσεών μας. Ο κανονισμός αυτός περιλαμβάνει πχ μια καταγραφή του 1970 που ορίζει 40 επαγγελματικές ασθένειες. Τριάντα πέντε χρόνια μετά το τοπίο έχει αλλάξει δραματικά. Η δε βασική νομοθεσία των ΒΑΕ (οι νεότερες διατάξεις) στοιχειοθετήθηκε πριν είκοσι χρόνια. Σήμερα οι συνθήκες εργασίας έχουν εντελώς διαφοροποιηθεί, επαγγέλματα νέα κι επαγγ. ασθένειες έχουν προστεθεί. Οι σύγχρονες ανάγκες των εργαζόμενων είναι ΑΛΛΕΣ. Το συνδικαλιστικό κίνημα δε μπορεί να περιορίζεται στα πλαίσια διαχείρισης της ασκούμενης πολιτικής. Το κριτήριο για να διαμορφώνει στόχους πάλης,, δεν μπορεί να έιναι άλλο από τις σύγχρονες ανάγκες. Για το λόγο αυτό, προτείνουμε ένα πλέγμα αιτημάτων που παίρνει υπόψη σαν πρώτη προτεραιότητα τη ζωή, την υγεία και την αρτιμέλεια των εργαζομένων με εκμηδένιση του επαγγελματικού κινδύνου.  Σ’ αυτό το πλαίσιο βλέπουμε και ανταποδοτικά μέτρα όπως:     

• Χαρακτηρισμό ως χώρων ανθυγιεινής εργασίας (πχ  ΟΤΑ-καθαριότητα/ οικοδόμοι/πράσινο, νοσοκομεία κ.ά.) κι ένταξη όλων των κλάδων που εργάζονται εκεί στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα. Διεύρυνση της ένταξης στα ΒΑΕ (δηλ. νέα επαγγέλματα βάσει της επικινδυνότητας εργασίας).

• 30ωρο – 5μερο – 6ωρο (τέταρτη βάρδια στις υπηρεσίες με 24ωρη λειτουργία και μείωση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης  στα 55  για τους άντρες  & 50 για τις γυναίκες.

• Άμεση λήψη μέτρων για την υγιεινή κι ασφάλεια εργαζομένων  ανάλογα με το χώρο, το επάγγελμα, τα καθήκοντα. Άμεση προκήρυξη θέσεων γιατρών εργασίας και τεχνικών ασφαλείας με πλήρη κι αποκλειστική απασχόληση σε κάθε χώρο (ανάλογα με τον αριθμό των εργαζομένων).

• Καθιέρωση της εργοδοτικής εισφοράς για ασφαλιστική κάλυψη του επαγγελματικού κινδύνου.

• Επίδομα ανθυγιεινής εργασίας και ανάλογες ειδικές ετήσιες άδειες (πχ κλειστοί χώροι: +10 ημέρες, ακτινοπροστασίας +30 ημέρες).