ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟΗ επίσημη ιστοσελίδα του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου

Το ΕΚΑ σας καλεί να προετοιμαστούμε για αγωνιστική απάντηση και αντεπίθεση!

Μετά το νόμο-λαιμητόμο για το ασφαλιστικό και την παράδοση της πρώτης κατοικίας της λαϊκής οικογένειας στα funds και τις νέες φοροαπαλλαγές σε βιομηχάνους-εφοπλιστές-μεγαλοεργοδοσία, άνοιξε η όρεξη του μεγάλου κεφαλαίου για νέες βάρβαρες ανατροπές στους μισθούς, στις συμβάσεις, στις εργασιακές σχέσεις, στο δικαίωμα της απεργίας, στις συνδικαλιστικές ελευθερίες.

Κανένας εφησυχασμός από τις δηλώσεις της κυβέρνησης!

Ετοιμάζουν νέα πλήγματα, αν δεν αντισταθούμε, αν δε διεκδικήσουμε!

Η αντεργατική ατζέντα τους, περιλαμβάνει μακριά λίστα νέων ανατροπών!

Απαιτούν:

• Την κατάργηση 13ου και 14ου μισθού (Δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων και επίδομα αδείας).
• Νέα μείωση του κατώτατου μισθού από 1-1-2017 (κάτω από τα 586 € που ισχύει σήμερα για τους έχοντες ηλικία άνω των 25 ετών και κάτω από τα 510 € για τους έως 25 ετών).
• Νομοθετημένο από την κυβέρνηση κατώτατο μισθό κατ’ έτος,χωρίς συλλογική σύμβαση
• Κατάργηση όλων των προσαυξήσεων-επιδομάτων, τριετιών και κατάργηση της μετενέργειας γενικά των συλλογικών συμβάσεων
• Αμετάβλητο μισθό για όλο τον εργασιακό βίο. Σύμφωνα με το σύστημα αυτό ο εργαζόμενος θα λαμβάνει τον ίδιο μισθό κατά την είσοδο στην εργασία και κατά την έξοδο από αυτήν!
• Μείωση του κόστους των υπερωριών, της απασχόλησης το σαββατοκύριακο, αλλά και ελαστικοποίηση του πλαισίου διευθέτησης του χρόνου εργασίας (αυξομείωση ωραρίου), με ενίσχυση του διευθυντικού δικαιώματος.
• Πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων
• Γενικευμένη ευελιξία στις εργασιακές σχέσεις με επέκταση όλων των «νέων» μορφών φτηνής και απροστάτευτης εργασίας.

Έχουν στο στόχο, το χτύπημα στη συνδικαλιστική δράση, στο δικαίωμα στην απεργία! Θέλουν να θάψουν το δικαίωμα υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας, με αγώνες, με κινητοποιήσεις, με αντίσταση. Χτυπούν τα σωματεία που παραμένουν παρά τα προβλήματα που έχουν, δύναμη των εργατικών-συνδικαλιστικών αγώνων.

Οι πόθοι και οι απαιτήσεις των βιομηχάνων γίνονται νόμοι!

Τα μνημόνια και όλα τα μέτρα που τρώνε τις σάρκες του εργαζόμενου λαού, είναι σταθερές απαιτήσεις των επιχειρηματικών ομίλων, τα εργαλεία που γίνονται νόμοι για να προστατεύουν και να πολλαπλασιάζουν την κερδοφορία τους.

Η απαίτηση του προέδρου των βιομηχάνων για αποφυγή «μισθολογικών υπερβολών και πισωγυρισμάτων» μέσω της διασφάλισης της «σωστής λειτουργίας του θεσμού της διαιτησίας» σημαίνει νέο τσάκισμα στους μισθούς, κατρακύλα όλων των μισθών προς τα κατώτερα νομοθετημένα επίπεδα.

Η απαίτηση των βιομηχάνων για «σύγχρονες εργασιακές σχέσεις» σημαίνει μεγαλύτερη ευελιξία, γενίκευση των συμβάσεων του ενός μήνα, της μίας μέρας, των κακοπληρωμένων προγραμμάτων απασχόλησης, της εργασίας με ημερομηνία λήξης.

Να υπερασπιστούμε τη ζωής μας! Δεν είναι ανίκητοι!

Τα μέτρα που χτυπούν τις συλλογικές συμβάσεις, τους μισθούς, η καρατόμηση ασφαλιστικών δικαιωμάτων και συντάξεων είναι οι απαραίτητοι όροι για την ανάκαμψη του κεφαλαίου. Τα αποκαΐδια των εργατικών δικαιωμάτων, το μάτωμα της εργατικής-λαικης οικογένειας είναι ο μαγνήτης για τις επενδύσεις, για την κερδοφορία των λίγων, των επιχειρηματικών ομίλων.

Δεν έχουμε τα ίδια συμφέροντα, τις ίδιες αγωνίες, με τους εκμεταλλευτές μας!

Οι ανάγκες μας δεν ταυτίζονται με τους στόχους της μεγαλοεργοδοσίας για ανταγωνιστικότητα, κερδοφορία, για την ανάκαμψη των κερδών τους. Δεν χάσαμε όλοι από τα μέτρα για τους μισθούς, το ασφαλιστικό. Την ώρα που κάθε εργατική οικογένεια ματώνει από τη νέα φοροεπιδρομή, το κεφάλαιο απολαμβάνει κέρδη, νέες φοροαπαλλαγές και τροφοδοσία με ζεστό χρήμα και τζάμπα εργασία!

Νομοθετούν ζούγκλα και τη βαφτίζουν παράδεισο!

Καμία υποχώρηση στα σχέδια της εργοδοσίας. Κάθε βήμα πίσω δημιουργεί το έδαφος για το επόμενο. Για τους εργαζόμενους δεν υπάρχει καμία ελπίδα και προοπτική ακόμη και όταν έρθει η όποια ανάκαμψη κερδών, εφόσον δεν οργανωθούν και δεν αγωνιστούν για τη ζωή τους.

Άμεση αντίσταση και αγώνα σε κλάδους και επιχειρήσεις που εντείνεται η εργοδοτική τρομοκρατία με μειώσεις μισθών, με απολύσεις. Να δυναμώσουν οι αγώνες ενάντια στις απολύσεις που πολλαπλασιάζονται, την καταβολή δεδουλευμένων καθώς χιλιάδες εργάτες παραμένουν απλήρωτοι για μήνες. Κανένας εργαζόμενος ατομικά, κανένας κλάδος ή σωματείο δε μπορεί να έχει αποτελεσματική απάντηση για να αντιμετωπίσει την ενιαία κι οργανωμένη επίθεση κυβέρνησης και εργοδοσίας. Να δυναμώσουμε την ενότητα των γραμμών μας απέναντι στην ενιαία και οργανωμένη επίθεση του κεφαλαίου.                                                                                                                                                                                        

Να περιθωριοποιήσουμε τη γραμμή του συμβιβασμού των συνδικαλιστικών πλειοψηφιών σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Περισσότεροι εργαζόμενοι να συμβάλλουν με την οργάνωση τους, με τη συμμετοχή τους στην απαλλαγή του συνδικαλιστικού κινήματος από την βλαπτική γραμμή του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, απ’ τους ανθρώπους της εργοδοσίας στις γραμμές μας.

Να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει!

Να βάλουμε μπρος σε κάθε κλάδο για την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Να αγωνιστούμε μαχητικά, ανυποχώρητα, κανένας να μη δουλεύει χωρίς Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, χωρίς συγκροτημένα δικαιώματα. Δυναμώνουμε την πάλη μας για αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, κοινωνικές παροχές. Διεκδικούμε την κάλυψη των απωλειών μας, όλα όσα μας έκλεψαν, μας αφαίρεσαν, όλα όσα είναι δικαίωμά μας με βάση τον πλούτο που παράγουμε και τις σύγχρονες ανάγκες μας.

Εδώ και τώρα αγώνας για την υπεράσπιση της ζωής μας!

Όσο κι αν είναι δύσκολη η κατάσταση, πολλά μπορούν να γίνουν, αν αποφασίσουμε να δείξουμε την πραγματική δύναμή μας. Φαίνονται ανίκητοι γιατί οι εργαζόμενοι δεν έχουν δοκιμάσει την τεράστια δύναμή τους. Μόνο έτσι μπορούμε να τους σταματήσουμε!

Η πραγματική ελπίδα βρίσκεται στον οργανωμένο ταξικό αγώνα, στην πάλη για την υπεράσπιση του δίκιου μας, για την ανάκτηση των απωλειών, για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. Να συγκρουστούμε με αυτούς που σήμερα μας στερούν το δικαίωμα στην αξιοπρεπή ζωής, μας θέλουν στην ανέχεια, στη ζωή με τα ελάχιστα.

Όλοι Στην Σύσκεψη Του ΕΚ Άρτας Την Τρίτη 19 Ιουλίου

Στις 8.30μμ Ενάντια Στα Νέα Μέτρα Κυβέρνησης – ΣΕΒ – ΕΕ

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

            Κάθε μέρα που περνά και όσο μπαίνουμε για τα καλά μέσα στην καλοκαιρινή περίοδο γίνεται όλο και πιο φανερό ότι στην Ελλάδα των 25.000.000 τουριστών υπάρχει χώρος μονάχα για τους μεγαλοξενοδόχους. Σε αυτούς καταλήγει η μερίδα του λέοντος από τα κέρδη. Οι πόθοι τους και οι απαιτήσεις τους γίνονται αντεργατικοί νόμοι από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και εφαρμόζονται σε βάρος μας.

 Όλοι γνωρίζουμε πόσο δύσκολη είναι η κατάσταση. Όλοι έχουμε έρθει αντιμέτωποι με την εργοδοτική τρομοκρατία, με την απειλή απόλυσης, με την απληρωσιά, τις απλήρωτες υπερωρίες, την ανασφάλιστη εργασία, την έλλειψη ρεπό, την μη εφαρμογή της κλαδικής Σ.Σ.Ε. Μας τρώει ο ήλιος και η ορθοστασία, πολλοί αντιμετωπίζουμε μυοσκελετικά προβλήματα, ενώ διαρκώς είμαστε υπό την φόβο της ανεργίας.

 Για τη μείωση του τουρισμού δεν φταίει η παρουσία των προσφύγων, στο βαθμό που το επικαλούνται κάποιοι. Φταίνε οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι που ξεριζώνονται άνθρωποι και οδηγούνται εδώ. Η ανασφάλεια εξαιτίας της εμπλοκής της χώρας μας στους πολέμους και της παρουσίας του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο. Η οικονομική δυσπραγία του ευρωπαϊκού και ελληνικού λαού λόγω των μέτρων. Επομένως ο κόσμος δεν πάει διακοπές ή και να πάει ξοδεύει λιγότερα.  Τέλος, η τουριστική κίνηση καθορίζετε από τις ορέξεις και τα κέρδη των μεγαλοξενοδόχων και των tour operators, οι οποίοι καθορίζουν που και με ποιους όρους θα πάει ο τουρίστας. Μεγαλοξενοδόχοι και κεφάλαιο δεν αντιμετωπίζουν τον τουρισμό ως ανάγκη του λαού, για αναψυχή, ξεκούραση και ψυχαγωγία, αλλά ως πηγή κερδοφορίας. Επομένως το επιχείρημα ότι «για την πτώση φταίνε οι πρόσφυγες», αποπροσανατολίζει από την πραγματική αιτία της ανεργίας, θέλουν να μας στρέψουν ενάντια στα θύματα του ιμπεριαλιστικού πολέμου και από την άλλη με μοχλό πίεσης ένα πραγματικό γεγονός θέλουν να μας κάνουν να υποκύψουμε στις πιέσεις και τις απαιτήσεις τους για μείωση των δικαιωμάτων μας.

 Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, η κυβέρνηση τους προηγούμενους μήνες ψήφισε την ισοπέδωση της Κοινωνικής Ασφάλισης και νέο Φορολογικό νόμο, θηλιά στο λαιμό μας. Ο νέος στόχος της είναι η κατάργηση του Δώρου Χριστουγέννων και Πάσχα, το επίδομα αδείας, η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, ακόμη πιο ευέλικτες εργασιακές σχέσεις.

Όμως μπορούμε  τώρα να δώσουμε απάντηση!

Η καμαριέρα, ο μάγειρας, ο σερβιτόρος, ο υπάλληλος υποδοχής, ο μαθητευόμενος κλπ δεν έχει κανένα συμφέρον από την «δίκαιη» ανάπτυξη που θέλουν να μας επιβάλλουν. Με αυτή την ανάπτυξη το κεφάλαιο αυγαταίνει τα κέρδη του λεηλατώντας και άλλο τα μεροκάματα και τους μισθούς μας. Εμάς μας περιμένει δουλειά χωρίς σταματημό. Χωρίς κανένα δικαίωμα, στην ανάπαυση, στο ρεπό. Με μισθούς που πολλές φορές είναι μικρότεροι από μια διανυκτέρευση σε ένα πεντάστερο ξενοδοχείο.

 Ως πότε συνάδελφοι θα αποδεχόμαστε αυτή την κατάσταση; Ως πότε θα σιωπούμε υπό την απειλή της ανεργίας; Οι δρόμοι είναι δύο: ή θα δεχτούμε σιωπηλά τα μέτρα που παίρνουν για τα κέρδη τους και είναι σε βάρος μας ή θα παλέψουμε για ανάκτηση των απωλειών, για δουλειά με δικαιώματα και για Σ.Σ.Ε. που να ικανοποιούν τις ανάγκες μας. Όσο υποχωρούμε θα έρχονται και άλλα χειρότερα. Όσο δύσκολα και να είναι τα πράγματα, μπορούμε να σηκώσουμε το ανάστημά μας αν αποφασίσουμε να δείξουμε την αληθινή μας δύναμη. Αυτή που πηγάζει από το δίκιο μας, δυναμώνει από την ενότητά μας, μέσα από τον οργανωμένο αγώνα μας, μέσα από το Σωματείο μας.

Δεν έχουμε τα ίδια συμφέροντα τις ίδιες αγωνίες με τους εκμεταλλευτές μας.

 ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

•       Μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους. Υποχρεωτική εφαρμογή της κλαδικής Σ.Σ.Ε., 8ωρο, 5μερο, 40ωρο. Αυξήσεις σε μισθούς και μεροκάματα. Να αμείβονται κανονικά όσοι κάνουν πρακτική.
•       Να καταργηθούν όλοι οι αντεργατικοί νόμοι που τσακίζουν τις Σ.Σ.Ε.
•       Κατάργηση του ηλικιακού διαχωρισμού στους μισθούς. Κανένας ανασφάλιστος και απλήρωτος.
•       Αύξηση του επιδόματος ανεργίας. Το διάστημα ανεργίας να αναγνωρίζεται ως συντάξιμο.
•       Κανένας πλειστηριασμός σε σπίτι άνεργου, απλήρωτου εργαζόμενου. Κανένα λαϊκό σπίτι στο σφυρί.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Το παιχνίδι εξαπάτησης των εργαζομένων με τους στημένους κοινωνικούς διαλόγους στο οποίο συμμετέχει και η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, καταγγέλλει το Εργατικό Κέντρο Κεφαλονιάς – Ιθάκης τονίζοντας ότι «ο διάλογός τους είναι με το πιστόλι στον κρόταφο».

Το ΕΚΚΙ καλεί τα σωματεία του νομού να βρεθούν σε θέση μάχης και να καταγγείλουν τη νέα προσπάθεια δημιουργίας κλίματος αναμονής εγκλωβισμού μέσω των κοινωνικών διαλόγων.

Καταγγέλλουμε το παιχνίδι που στήνεται ακόμα μια φορά για την εξαπάτηση των εργαζομένων με τους στημένους κοινωνικούς διαλόγους, στο οποίο συμμετέχει και η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Ο διάλογός τους είναι με το πιστόλι στον κρόταφο! Είναι στημένος όπως και οι προηγούμενοι. Δεν υπάρχει γενικά “κοινωνικός” διάλογος που γίνεται για το συμφέρον της συντριπτικής πλειοψηφίας του εργαζόμενου λαού!

Οι σημερινές εξελίξεις και η προσπάθεια για τη διαμόρφωση δήθεν ενιαίου κοινωνικού μετώπου στα εργασιακά, επιβεβαιώνουν πως η συμφωνία του περασμένου Ιούλη και συνολικά τα μνημόνια, είναι οι απαιτήσεις της μεγαλοεργοδοσίας, που στη συνέχεια γίνονται νόμοι.

Δεν πέρασε πολύς καιρός από το συνέδριο του ΣΕΒ, όπου η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα που στηρίζουν τον δρόμο ανάπτυξης των μονοπωλίων, έδωσαν τα διαπιστευτήριά τους. Στον ίδιο δρόμο βρίσκεται και το σημείωμα των 21 σελίδων που ήρθε στο φως της δημοσιότητας και βάζει στον κύκλο των απωλειών, ό,τι ως σήμερα είχε κάπως περισωθεί. Προβλέπει την απελευθέρωση ομαδικών απολύσεων, την ανταπεργία, νέο υπολογισμό στον κατώτερο μισθό διαχωρισμένο από επιδόματα, καθορισμό του κατώτερου μισθού από το κράτος, βαρύ χτύπημα στη συνδικαλιστική δράση και του δικαιώματος στην απεργία.

Αυτοί οι σχεδιασμοί πρέπει να βάλουν σε θέση μάχης τα σωματεία! Όχι μόνο να καταδικάσουν τους σχεδιασμούς, αλλά να απαντήσουν με αγωνιστικές πρωτοβουλίες. Να καταγγείλουν τη νέα προσπάθεια δημιουργίας κλίματος αναμονής εγκλωβισμού μέσω των κοινωνικών διαλόγων, που αποτελεί το σταθερό και αναντικατάστατο εργαλείο προώθησης βάρβαρων μέτρων με τη δήθεν συμφωνία εργαζόμενων και μεγαλοεργοδοσίας, και την κυβέρνηση σε ρόλο ρυθμιστή υπέρ του κεφαλαίου.

Οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα βρίσκονται αντιμέτωποι με μια καταιγιστική επίθεση που αφορά τη ζωή τους. Μαζί με τις ομαδικές απολύσεις και το νέο τσάκισμα στους μισθούς, έρχεται παράλληλα η προσπάθεια τοποθέτησης γύψου στη συνδικαλιστική δράση. Τα μέτρα που προωθούνται για λογαριασμό των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, έχουν στόχο την καρδιά της εργατικής τάξης, το δικαίωμα των εργαζόμενων να απαντούν αγωνιστικά και ταξικά στα βάρβαρα μέτρα που τσακίζουν τις συμβάσεις, τους μισθούς, το δικαίωμα στην εργασία, τη ζωή τους!

Δύο επιλογές φανερώνονται μπροστά στους εργαζόμενους! Ή θα δεχτούμε τη νέα βάρβαρη επέλαση με νέες απώλειες δικαιωμάτων, ή θα έρθει στο προσκήνιο το αγωνιστικό κάλεσμα των ταξικών συνδικαλιστικών οργανώσεων για οργάνωση της πάλης στο μέτωπο των Συλλογικών Συμβάσεων, με πλαίσιο την ανάκτηση των απωλειών, την κατάργηση των αντεργατικών νόμων, τη διεκδίκηση της ικανοποίησης όλων των σύγχρονων αναγκών».

Για το Δ.Σ.

«Παλιά μου τέχνη κόσκινο». Αυτή η παροιμία ταιριάζει γάντι για τους εργατοπατέρες της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, που όταν βρίσκουν τραπέζι «κοινωνικού διαλόγου» τρέχουν πρώτοι να πάρουν θέση, για να δώσουν το καλύτερο άλλοθι συναίνεσης και υποταγής στην κυβέρνηση.

Αυτό έκαναν και τώρα. Πήραν μέρος στον «κοινωνικό διάλογο» μαζί με κυβέρνηση και εργοδότες για να αντιμετωπίσουν από κοινού(!!!) την επικείμενη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με την τρόικα για τα εργασιακά. Μάλιστα βρήκαν και κοινό πεδίο, αφού θα εκδώσουν και κείμενο με τις θέσεις τους.

Πως είναι δυνατόν να βρίσκουν κοινό πεδίο δράσης αυτοί που νομοθετούν μειώσεις μισθών και συντάξεων, αυτοί που εφαρμόζουν με μεγάλη χαρά αυτούς τους νόμους, μαζί με αυτούς που υποτίθεται ότι υπερασπίζονται τα δικαιώματα των εργαζομένων; Αυτό μπορεί να το καταφέρει μόνο η ξεπουλημένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Να βάλει δηλαδή τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα.

Εμείς οι εργαζόμενοι, τα ταξικά συνδικάτα, έχουμε μία και μόνη επιλογή. Αυτή που γνωρίζουμε καλύτερα. Τον δρόμο του αγώνα. Αυτόν τον δρόμο που μας έφερε ως εδώ, που εμπόδισε όσο μπόρεσε την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, που αποκάλυψε τους στόχους αυτής της πολιτικής. Τον δρόμο αυτόν όμως, για να είναι πιο αποτελεσματικός, πρέπει να τον περπατήσουν όλοι οι εργαζόμενοι, όλοι οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι νέοι και οι νέες, όλοι όσοι πλήτονται από αυτήν την πολιτική. Τότε θα μπορούμε να βάλουμε τους δικούς μας όρους και να οδηγήσουμε εμείς τις εξελίξεις, σύμφωνα με τα δικά μας συμφέροντα.

Βάζουμε σε πρώτη προτεραιότητα την διεκδίκηση υπογραφής Συλλογικής Σύμβασης.

Διεκδικούμε όλα όσα χάσαμε από τα μνημόνια, όλα όσα μας πήραν οι εργοδότες.

Φαίνονται ανίκητοι, γιατί οι εργαζόμενοι δεν έχουμε ακόμα δοκιμάσει τη δύναμή μας στο μέγεθος που επιβάλλεται. Κριτήριο για εμάς είναι οι ανάγκες μας. Αυτή είναι η δική μας  ανάπτυξη.

Ο καθένας μας  βρίσκεται μπροστά στην ευθύνη του. Έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στην υποταγή, στη μοιρολατρία, στη χαμοζωή και στον αγώνα για την διεκδίκηση της ζωής που μας ανήκει.

Αγωνιστικά

 Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ