ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟΗ επίσημη ιστοσελίδα του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου

ΟΛΟΙ στη ΣΥΣΚΕΨΗ την ΠΕΜΠΤΗ 16 ΜΑΡΤΗ 10.30 π.μ στα ΓΡΑΦΕΙΑ της ΠΕΜΕΝ (Μπουμπουλίνας 21)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ

Ναυτεργάτες, άνεργοι, συνταξιούχοι, σπουδαστές,

Τα ταξικά ναυτεργατικά σωματεία, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ καλούμε τους ναυτεργάτες σε διαρκή, ανυποχώρητο αγώνα για να προστατεύσουμε τη ζωή μας από τα μνημόνια διαρκείας.

Να αντισταθούμε και να οργανώσουμε την απάντηση μας απέναντι στη «σημαδεμένη τράπουλα» κεφαλαίου – κυβέρνησης – κουαρτέτου, συμφωνούν να συνεχιστεί η αντιλαϊκή πολιτική με νέα μέτρα ύψους 3,6 δισ. €, να “σερβιριστούν” στο λαό με το δόλωμα της «δίκαιης ανάπτυξης», ότι δήθεν θα είναι ευεργετική για τα λαϊκά συμφέροντα.

Έχουμε μεγάλη εμπειρία από τους αγώνες όλη αυτή την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, με πολύτιμη παρακαταθήκη συνολικά για το εργατικό κίνημα τον 9ήμερο απεργιακό αγώνα από 2-10 Δεκέμβρη. Αναδείχθηκαν για άλλη μία φορά οι φίλοι και οι εχθροί, αυτοί που μισούν την οργάνωση των ναυτεργατών και της εργατικής τάξης και στηρίζουν τον «κοινωνικό αυτοματισμό», είναι γνωστές οι δηλώσεις κατά την διάρκεια της απεργίας του Κ.Αυγενάκη (Γραμματέα Ν.Δ) για δρομολόγηση απεργοσπαστικού πλοίου, αντίστοιχες ήταν του περιφερειάρχη Κρήτης Σ.Αρναουτάκη (ΠΑΣΟΚ), στελεχών από «Ποτάμι», «Ένωση Κεντρώων» κά.

Υπουργοί, στελέχη της κυβέρνησης, δημαγώγησαν στην απεργία και συνεχίζουν ότι «τα μέτρα δεν μας πιάνουν», αυτό το έργο το ζήσαμε και το 2010 με την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ σε συγχορδία με τις δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού της ΠΝΟ, σε αντίθεση με τις ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ. Οι ανατροπές στις συντάξεις, την κοινωνική ασφάλιση είναι για όλους, νέους – παλιούς εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, όπως και η αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος. Αυτά είναι τα πλεονάσματα που επικαλείται η κυβέρνηση, με την πολιτική της ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Από τις 12-5-2016 που εφαρμόζεται ο νόμος λαιμητόμος 4387/2016, δεν έχει εκδοθεί καμία οριστική απόφαση συνταξιοδότησης, δεν έχουν καταβληθεί εφάπαξ, παρά μόνο προσωρινές συντάξεις, που κυμαίνονται από 384 έως 768 ευρώ. Παρά την δέσμευση του Υφυπουργού Εργασίας κ.Πετρόπουλου στις 9-1-2017 ότι μέσα σε 15 μέρες θα έχουν βγει ερμηνευτικές εγκυκλίους του ν.4387/2016, αυτό δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα.

Είναι χαρακτηριστική η προκλητική απάντηση του κ.Πετρόπουλου στις 23-2-2017 σε σχετική ερώτηση στη βουλή της βουλευτή του ΚΚΕ κα.Μανωλάκου, για την καταβολή των συντάξεων και εφάπαξ στους ναυτεργάτες λέγοντας «δεν πρόκειται να γίνει πριν τον Ιούνη».

Κεφάλαιο, κυβέρνηση, Ε.Ε, ΔΝΤ και οι εκπρόσωποι τους, μας καλούν να ξεχάσουμε τα δικαιώματα στη δουλειά και τη ζωή, να αποδεχτούμε τις συνθήκες σύγχρονης σκλαβιάς. Αυτό έκανε καθαρό με τις δηλώσεις του και ο πρόεδρος της ΕΕΕ Θ. Βενιάμης, κάνοντας σαφές ότι στόχος είναι η επικράτηση παντού των ατομικών – επιχειρησιακών συμβάσεων με όρους γαλέρας. Προσθέτοντας, ότι νιώθει «δικαιωμένος», επειδή άκουσε «από το στόμα του πρωθυπουργού, να προτρέπει “το μοντέλο με το οποίο αναπτύσσεται η ελληνική ναυτιλία να αποτελέσει θετικό παράδειγμα στην εκπόνηση ενός νέου αναπτυξιακού υποδείγματος”»…

Σμπαράλια οι ναυτεργάτες πίσω από τη βιτρίνα της πρώτης ναυτιλίας στον κόσμο

Στην ελληνόκτητη ποντοπόρο ναυτιλία – 5.230 καράβια – οργιάζει η “μαύρη” ανασφάλιστη εργασία, στο 80% – 60.000 ναυτεργάτες – δεν εφαρμόζεται η ΣΣΕ. Η ανεργία σπάει κόκαλα στον κλάδο.

Τραγικές για τους ναυτεργάτες οι συνέπειες αυτής της ανάπτυξης σε όλες τις κατηγορίες πλοίων (ακτοπλοικά – τουριστικά – μεσογειακά – πλοία αναψυχής)

Με το άθλιο σχέδιο νόμου του υπουργείου ναυτιλίας που έχει κατατεθεί για διαβούλευση, μεταξύ των άλλων, δίνει το δικαίωμα στα Επαγγελματικά Τουριστικά Ημερόπλοια, να εκτελούν δρομολόγια εντός και εκτός επικράτειας «ανεξαρτήτως σημαίας», με οργανικές συνθέσεις κατ’ εντολή των εφοπλιστών, με ναυτεργάτες χωρίς ΣΣΕ και κοινωνική ασφάλιση. Αποτελεί συνέχεια της άρσης του cabotage που έχει συντελεστεί στα κρουαζιερόπλοια με τον ν. 3872/2010 είναι στην κατεύθυνση να επεκταθεί σε ακτοπλοΐα, πορθμεία με βάση τον ευρωπαϊκό κανονισμό 3577/92.

Στο σχέδιο νόμου αποτελεί κοροϊδία για τους άνεργους ναυτεργάτες και ιδιαίτερα για τους μακροχρόνιους, να αυξάνεται το πενιχρό επίδομα ανεργίας στα 350 ευρώ, αλλά να διατηρούνται οι όροι και προϋποθέσεις του Π.Δ. 228/1998, με αποτέλεσμα ελάχιστοι να το δικαιούνται. Δεν γίνεται καμία αναφορά για την πρόταση των ναυτεργατικών σωματείων ότι «το σύνολο των ελληνόκτητων πλοίων να καταθέτουν στο ΓΕΝΕ τις καταστάσεις πληρώματος (crewlist) και σε κάθε αντικατάσταση του πληρώματος να ναυτολογούνται από το ΓΕΝΕ όλοι οι ναυτεργάτες, με ΣΣΕ και κοινωνικο-ασφαλιστική προστασία». κ.λπ.

Τελικά, ποιος κερδίζει και ποιος χάνει από την ανάπτυξη στη ναυτιλία;

Αυτό που επιβεβαιώνεται είναι ότι μόνο μέσα από την εξαθλίωση των ναυτεργατών, έρχεται η ανάπτυξη για τους εφοπλιστές, με την παγίωση της «μαύρης» εργασίας, της μαζικής ανεργίας, τις συντάξεις πείνας, τη λεηλασία του ΝΑΤ. Τη λεηλασία συνολικά των εργαζομένων, προκειμένου το κράτος να μπορεί να τους εξασφαλίζει φοροαπαλλαγές και προνόμια.

Με το παράδειγμα των εφοπλιστών, γίνεται φανερό ότι από την καπιταλιστική ανάκαμψη και κερδοφορία, η εργατική τάξη και ο λαός δεν έχουν τίποτα να περιμένουν.

Τώρα είναι η στιγμή ο εργαζόμενος λαός να βγει επιθετικά στο προσκήνιο.

Απαιτούμε όσα μας στέρησαν, όσα μας έκλεψαν, όσα με βίαιο τρόπο μας κατάργησαν. Τα δικαιώματά μας, η δουλειά μας, ο ιδρώτας μας δεν είναι περασμένα ξεχασμένα!

Καμιά εμπιστοσύνη, καμιά ανοχή και αναμονή στις δημαγωγικές δηλώσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, και των άλλων κόμματων του κεφαλαίου. Να ανατρέψουμε τον αρνητικό συσχετισμό στο συνδικαλιστικό κίνημα, τις δυνάμεις του κυβερνητικού – εργοδοτικού συνδικαλισμού, του οπορτουνισμού, (ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚΕ, ΜΕΤΑ, κά) που αποτελούν την πλειοψηφία και στην ΠΝΟ. Συνεχίζουν να εχθρεύονται την ανάπτυξη της ταξικής πάλης για το σύνολο των οξυμμένων προβλημάτων των ναυτεργατών, αυτές οι δυνάμεις που στα λόγια επικαλούνται τις ΣΣΕ, στη πράξη τις υπονομεύουν όπως έγινε με το κείμενο – κάλεσμα και το σχέδιο νόμου για τις ΣΣΕ των Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών, Σωματείων, που συνυπέγραψαν πάνω από 530 εργατικές ενώσεις και κατατέθηκε στη βουλή.

Καλούμε τους ναυτεργάτες, τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τα σωματεία, να αναπτύξουμε πολύμορφες αγωνιστικές και απεργιακές κινητοποιήσεις για ΣΣΕ, κοινωνική ασφάλιση, ανεργία, φοροληστεία.

 Απαιτούμε δικαιώματα στην εργασία και τη ζωή, με βάση την εποχή μας τις σύγχρονες ανάγκες μας!

 Κατάργηση των αντεργατικών αντιλαϊκών νόμων.

 Επαναφορά των ΣΣΕ και αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές παροχές με κριτήριο την κάλυψη των απωλειών και τις σύγχρονες ανάγκες ζωής.

 Μέτωπο ενάντια στην άγρια φοροληστεία που ροκανίζει το λαϊκό εισόδημα.

 Κανένας συμβιβασμός με τη φτώχεια την ανεργία την δουλειά χωρίς δικαιώματα.

 Να πληρώσουν οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι και οι τραπεζίτες με αύξηση της φορολογίας στο 45%.

Πειραιάς 8 Μάρτη 2017

Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε την έντονη παρέμβαση των φαρμακοβιομηχάνων που διατυπώνουν τις δικές τους απαιτήσεις απέναντι στην κυβέρνηση, την ΕΕ, τους θεσμούς. Διαβάζουμε, λοιπόν, σε διάφορα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα που εκφράζουν τα συμφέροντα των φαρμακοβιομηχάνων στην μια ή την άλλη εκδοχή τους:

• «Τα διαρκώς αυξανόμενα ποσά που καλούνται να επιστρέψουν στο κράτος (rebate και clawback) οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις δημιουργούν ανυπέρβλητα εμπόδια στη λειτουργία των τελευταίων, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της εν εξελίξει έρευνας της Hellas List»

• «Rebate – Clawback: καλές προθέσεις, κακό αποτέλεσμα …… Το rebate και το clawback είναι δύο έννοιες που υιοθετήθηκαν από το υπουργείο Υγείας, με κύριο σκοπό τον περιορισμό των κρατικών δαπανών υγείας. Πίσω από αυτές τις έννοιες όμως, κρύβονται μεγάλες αλλαγές αλλά και ανωμαλίες στον κλάδο…..»

• «….Πρόσθετες επιβαρύνσεις διαπιστώνει η φαρμακοβιομηχανία από το νέο ενοποιημένο rebate και μεταφορά σε αυτό της διαφοράς που θα προκύψει από την μνημονιακή υποχρέωση για μείωση κατά 30% του clawback……»

• «Παράλληλα, το τέλος εισόδου στη λίστα συνταγογραφουμένων φαρμάκων ύψους 25%, αλλά και η απαίτηση για εισαγωγή τεχνογνωσίας στην αξιολόγηση τεχνολογίας υγείας μέσω έξι συγκεκριμένων χωρών, θα θέσουν εμπόδια πρόσβασης των ασθενών σε νέες θεραπείες…..»

• « Με στόχο την διατήρηση των ασθενών σε καινοτόμες θεραπείες και την βιωσιμότητα του συστήματος υγείας οι προτάσεις του ΣΦΕΕ …»

Οι φαρμακοβιομήχανοι προβάλουν τις αξιώσεις τους, συνδέοντάς τες με την υγεία του λαού. Όπως και η κυβέρνηση, προσπαθούν να μας πείσουν ότι πρώτα και κύρια ενδιαφέρονται για την υγεία μας!!!

Με αυτό τον τρόπο, έμμεσα και άμεσα, καλούν εμάς τους εργαζόμενους να ταυτιστούμε μαζί τους στον πόλεμο συμφερόντων τους, να γίνουμε συμμέτοχοι στα «προβλήματα» τους, να βρεθούμε «όλοι μαζί» στις αντιπαραθέσεις με την πολιτική εξουσία.

Είναι γεγονός ότι οι φαρμακοβιομήχανοι, όπως και όλοι οι κεφαλαιοκράτες, έχουν τις αντιπαλότητες τους για το ποιος θα πάρει μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά. Στο επίπεδο των συγκρουόμενων συμφερόντων τους, το ένα τμήμα τους προσπαθεί να προσεταιριστεί την πολιτική εξουσία προκειμένου να ενισχυθεί έναντι του άλλου. Σε αυτά τα πλαίσια εκδηλώνεται και η αντιπαράθεσή τους με τις εκάστοτε κυβερνήσεις, όπως και με τη σημερινή, κυβερνήσεις που συνολικά εκφράζουν τα συμφέροντα και την εξουσία της αστικής τάξης.

Διαπιστώνουμε, για παράδειγμα, την ύπαρξη μιας μη ομολογούμενης διαπάλης μεταξύ ελληνικών και πολυεθνικών, αυτών που διακινούν ή παράγουν τα γενόσημα και των άλλων που έχουν τα πρωτότυπα ή καινούρια φάρμακα.

Αυτή η διαπάλη διεξάγεται εις βάρος της υγείας μας και της κοινωνικής ασφάλισης, σε αυτό το μπιλιάρδο είμαστε η κόκκινη μπίλια που όλοι την «χτυπάνε».

Επιπλέον, η κάθε φαρμακευτική εταιρεία αξιοποιεί την διαπάλη αυτή, για να φορτώσει στις πλάτες των εργαζόμενων το όποιο «κόστος» έχει από την επιλογή της πολιτικής εξουσίας να συρρικνώσει το κοινωνικό κράτος προκειμένου να ενισχύσει συνολικά το μεγάλο κεφάλαιο, χρηματοδοτώντας άλλες επιλογές του.

Όλο το σύστημα προσπαθεί να μας πείσει ότι την κρίση που το ίδιο γεννά, θα πρέπει για το «αυριανό καλό μας» να την πληρώσουμε εμείς. Αλλά όχι μόνο αυτό. Χρειάζεται, μας λένε, να μηδενισθούν οι απαιτήσεις μας για ΣΣΕ, να δημιουργηθούν στο εργασιακό περιβάλλον συνθήκες «γαλέρας» και να προσευχόμαστε να είναι καλά οι εργοδότες για να έχουμε αυτού του τύπου εργασία. Η ζωή των εργαζόμενων χειροτερεύει παρόλη την τεχνολογική και επιστημονική πρόοδο που θα μπορούσε να μας εξασφαλίσει μια πολύ καλύτερη ζωή, αν δε σκόνταφτε στο κυνήγι του επιχειρηματικού κέρδους, στην ανταγωνιστικότητα, δηλ. στις βασικές αρχές του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.

Αυτές τις αρχές υπερασπίζεται και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στη διαπραγμάτευσή της με ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ. Δεν συζητάνε για το πώς θα λυθούν τα προβλήματα των εργαζόμενων, πώς θα ικανοποιηθούν οι σύγχρονες ανάγκες τους, αλλά για το πώς θα εξασφαλιστούν περισσότερα οφέλη για τους επιχειρηματικούς ομίλους, πώς αυτοί θα γίνουν πιο ανταγωνιστικοί.

Διαπραγμάτευση σημαίνει αύξηση της φορολογίας στο εργατικό και λαϊκό εισόδημα, σημαίνει νέα μείωση σε μισθούς και συντάξεις, επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, απελευθέρωση των απολύσεων, ξεπούλημα του πλούτου της χώρας μέσω ιδιωτικοποιήσεων, περιορισμό των συνδικαλιστικών ελευθεριών και δικαιωμάτων.

Σε αυτή την κατεύθυνση είναι και τα περιβόητα «αντισταθμιστικά μέτρα»με τα οποία προσπαθούν να μας παραπλανήσουν.

Στον κλάδο μας, όπως και αλλού, οι εργοδότες από τη μια προσπαθούν να εγκαθιδρύσουν κλίμα φόβου και ανασφάλειας και από την άλλη να μας πείσουν ότι «μια οικογένεια είμαστε, κοινά είναι τα προβλήματα…….», την ίδια στιγμή που δεχόμαστε ολομέτωπη επίθεση στα μέχρι σήμερα κατακτημένα δικαιώματά μας.

Είναι προφανές ότι παρά τις αντιπαραθέσεις τους οι εργοδότες στέκονται ενιαία ως τάξη απέναντί μας, είμαστε ο ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ τους, όταν εμείς σαν εργατική τάξη διεκδικούμε την ζωή μας και την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας στην υγεία, την παιδεία κλπ.

Παίρνουν μέτρα που εμποδίζουν τους αγώνες μας, ακριβώς γιατί μας φοβούνται.

Επομένως, οι εργαζόμενοι, ούτε στο «παραμύθι» των αφεντικών πρέπει να ζουν, ούτε με τα συμφέροντα των επιχειρήσεων να ταυτίζονται, ούτε να διερωτώνται «αν μπορούμε να κάνουμε κάτι».

Υπάρχει διέξοδος. Υπάρχει και η δύναμη που θα μας οδηγήσει σε αυτή.

Η συσπείρωση στα ταξικά σωματεία και στην Ομοσπονδία μας, στο ΠΑΜΕ. Να δείξουμε σε κυβέρνηση – εργοδότες – «θεσμούς» ότι δεν αποδεχόμαστε το μέλλον που μας επιφυλάσσουν. Να βάλουμε εμπόδια στα αντεργατικά μέτρα με κλιμάκωση του αγώνα μας με όλες τις μορφές.

Η δύναμη του οργανωμένου αγώνα που θα βλέπει ξεκάθαρα μπροστά του τον πραγματικό αντίπαλο και το δρόμο της ανατροπής του, για μια κοινωνία οργανωμένη στη βάση των δικών μας συμφερόντων, μια κοινωνία που κουμάντο στον πλούτο που παράγουμε, στον οποίο συγκαταλέγεται και το φάρμακο ως κοινωνικό αγαθό, θα κάνουμε εμείς.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

8 Μάρτη 1857 – 8 Μάρτη 2017. Το ΕΚΖ τιμά τον ηρωικό αγώνα των εργατριών της Νέας Υόρκης και απευθύνει αγωνιστικό χαιρετισμό σε όλες τις σημερινές εργαζόμενες, άνεργες, νέες γυναίκες.

 Πριν 160 χρόνια, χιλιάδες εργάτριες της κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη βγήκαν στο δρόμο του αγώνα, διεκδικώντας ανθρώπινη ζωή με μείωση των ωρών εργασίας, αυξήσεις στους μισθούς και εξίσωση με εκείνους των ανδρών συναδέλφων τους, δουλειά με δικαιώματα. Στάθηκαν παλικαρίσια ακόμα και όταν η αστυνομία, με εντολή των βιομηχάνων, χτύπησε στο «ψαχνό» κι έπνιξε τη διαδήλωση στο αίμα.

 Σε αυτή τη μεγαλειώδη απεργία και εξέγερση, που συγκαταλέγεται στις κορυφαίες στιγμές του εργατικού κινήματος, βρίσκεται το πραγματικό περιεχόμενο της παγκόσμιας ημέρας της γυναίκας όπως αυτή καθιερώθηκε το 1910, με απόφαση της Β΄ Διεθνούς Συνδιάσκεψης Σοσιαλιστριών Γυναικών στην Κοπεγχάγη.

 160 χρόνια μετά, το μήνυμα της 8^ης Μάρτη παραμένει επίκαιρο!

 Σήμερα, οι εργαζόμενες και οι άνεργες, όλες οι γυναίκες του λαού καταλαβαίνουν πολύ καλά, νιώθουν στο πετσί τους ότι «ισότητα μπροστά στο νόμο δεν σημαίνει και ισότητα στη ζωή». Στο όνομα της «ισότητας των δύο φύλων», ξηλώνονται δικαιώματα και κατακτήσεις των γυναικών που είχαν κερδηθεί με αγώνες και θυσίες χρόνων από το εργατικό κίνημα. Αυτή η βάρβαρη επίθεση κυβέρνησης- «θεσμών» – επιχειρηματικών ομίλων, πάει μαζί με αυτήν που δέχεται το σύνολο των εργαζόμενων, αυτοαπασχολούμενων, φτωχών αγροτών, ανέργων, συνταξιούχων, ανδρών και γυναικών. Από κοντά και οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ που ανάγουν τη γυναικεία ανισοτιμία σε ζήτημα «ποσόστωσης», την αποκόπτουν από τη γενικότερη και συνολική ταξική εκμετάλλευση, οδηγώντας στη χειραγώγηση και την ενσωμάτωση των γυναικών στο σύστημα της εκμετάλλευσης.

 Στα ασφυκτικά πλαίσια των εργοδοτικών απαιτήσεων για ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζόμενων, τα δεσμά της διπλής εκμετάλλευσης των γυναικών της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων θα ενισχύονται.Τα δεσμά αυτά δεν είναι ακατανίκητα. Μπορούμε να τα σπάσουμε, αν ακολουθήσουμε το δρόμο του οργανωμένου αγώνα μέσα από τα ταξικά σωματεία, κόντρα στο μεγάλο κεφάλαιο και σε κάθε κυβέρνησή του, στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.

 Στη Ζάκυνθο

 Η γυναίκα στη Ζάκυνθο εργάζεται στα ξενοδοχεία, Σούπερ Μάρκετ, επιχειρήσεις τουριστικές κυρίως το καλοκαίρι με δουλειά από το πρωί ως το βράδυ, με 100 ένσημα μόνον για το επίδομα ανεργίας, χωρίς Κυριακές, αργίες, ενώ οι περισσότερες δεν παίρνουν Δώρο Χριστουγέννων που είναι υποχρεωτικό. Η γυναίκα σήμερα στη Ζάκυνθο για να γεννήσει πρέπει να ταξιδέψει εκτός Ζακύνθου γιατί είναι κλειστά τα χειρουργεία πάνω από 3 μήνες και να ζει με τα παιδιά της μέσα στα σκουπίδια πάνω από 4 μήνες.

 Η πείρα και η παρακαταθήκη των πιο λαμπρών σελίδων στην ιστορία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος, όπως αυτή που γράφτηκε στις 8 Μάρτη 1857 από τις υφάντρες της Νέας Υόρκης, «φωτίζουν» το δρόμο.

 Το ΕΚΖ καλεί τις γυναίκες στη Ζάκυνθο να συμμετέχουν μαζικά στην ΑΠΕΡΓΙΑ που έχει προκηρύξει για τα σκουπίδια και το νοσοκομείο στις 15 Μάρτη και στη συγκέντρωση στην Πλ. Σολομού στις 11πμ

Μάρτης 2017

Εργαζόμενες, άνεργες, συνταξιούχες, αυτοαπασχολούμενες, αγρότισσες, μετανάστριες, νέες

Ενώνουμε για μια ακόμα φορά τη φωνή μας γυναίκες και άντρες της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας. Εμπνεόμαστε από τον αγώνα της ράφτρας και της υφάντρας της Νέας Υόρκης , που στις 8 Μάρτη του 1857 σήκωσαν το ανάστημά τους απέναντι στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσής τους.

Διεκδικούσαν λιγότερες ώρες δουλειάς- το ωράριό τους ήταν εξαντλητικό – ίσο μισθό για ίση δουλειά με τους άντρες συντρόφους τους. Μας δείχνουν το δρόμο της αγωνιστικής διεκδίκησης για την απελευθέρωση και τη χειραφέτησή μας από τα δεσμά της εκμετάλλευσης.

160 χρόνια μετά μας ζητούν να συμβιβαστούμε με «αξιοπρέπεια» στη μισή ζωή με τσακισμένα δικαιώματα. Να ξεχάσουμε τις κατακτήσεις που με αίμα , αγώνες και θυσίες κερδίσαμε.

Να διαγράψουμε από τη μνήμη μας τα επιδόματα ανεργίας, , τα οικογενειακά επιδόματα, να συμβιβαστούμε με την ευέλικτη , ανασφάλιστη και κακοπληρωμένη δουλειά με ημερομηνία λήξης.

Μας καλούν να επενδύσουμε τις ελπίδες μας για καλύτερο αύριο, για μας και τα παιδιά μας , στις διαπραγματεύσεις με το κουαρτέτο για το κλείσιμο της β΄ αξιολόγησης μέσα στα δεσμά της Ε.Ε. Μας ζητάνε να συνεχίσουμε να πληρώνουμε το «λογαριασμό» των αντιλαϊκών πολιτικών

Η πολιτική που σχεδιάζουν και εφαρμόζουν από κοινού κυβέρνηση- κόμματα του ευρωμονόδρομου- κουαρτέτο- κεφάλαιο βρίσκεται στον αντίποδα των λαϊκών συμφερόντων γιατί υπερασπίζονται την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων . Οι δικές μας απώλειες σε δικαιώματα και κατακτήσεις έγιναν κέρδη για το κεφάλαιο. Σήμερα μας ζητάνε νέες θυσίες για την ανάκαμψη των κερδών τους . Τους απαντάμε αγωνιστικά – μαχητικά , τιμώντας τους αγώνες των γυναικών το 1857 στη Νέα Υόρκη. Τέρμα οι θυσίες για την πλουτοκρατία . Οι μόνες θυσίες που έχουν αξία είναι στο δρόμο για μια άλλη κοινωνία.

Η δική μας αξιοπρέπεια είναι ο αγώνας για τη ζωή που μας αξίζει , που μας τη στερούν.

Δ Ι Ε Κ Δ Ι Κ Ο Υ ΜΕ :

• Αποκλειστικά Δημόσιο και Δωρεάν σύστημα Υγείας και Πρόνοιας.

• Μέτρα αναγνώρισης του κοινωνικού ρόλου της μητρότητας.

• Αποκλειστικά Δημόσια και Δωρεάν παιδεία με την κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης.

• Μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους με πλήρη εργασιακά – ασφαλιστικά – συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

Δεν τους χαρίζουμε τίποτα. Διεκδικούμε τις απώλειες της περιόδου της κρίσης . Οργανώνουμε τον αγώνα μας , συσπειρωμένοι στα ταξικά σωματεία . Αγωνιζόμαστε ενάντια στη βαρβαρότητα του σάπιου εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος, για να ανοίξει ο δρόμος ο πλούτος που παράγει η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της να αξιοποιείται για τις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας.

Όλοι στην εκδήλωση που συνδιοργανώνει το Ε.Κ.Α. με την ΟΓΕ την ΤΕΤΑΡΤΗ 8 Μάρτη 2017 και ώρα 6:00 μ.μ. στην Γλυπτοθήκη ΚΑΠΡΑΛΟΥ ( τέρμα Παπαστράτου).

ΤΟ Δ.Σ.

Όλοι και όλες στην εκδήλωση την Τετάρτη 8 Μάρτη, στις 6.30μμ, στο Εργατικό Κέντρο Άρτας

Εργαζόμενη, άνεργη, νέα, γυναίκα

Τιμάμε τη μεγαλειώδη απεργία και εξέγερση χιλιάδων εργατριών στα εργοστάσια ενδυμάτων και κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, στις 8 Μάρτη 1857, που ζητούσαν ανθρώπινη ζωή με μείωση των ωρών εργασίας, αυξήσεις στους μισθούς και εξίσωση με εκείνους των ανδρών συναδέλφων τους, δουλειά με δικαιώματα.Οι εργάτριες αυτές πάλεψαν κόντρα στην πρωτοφανή τρομοκρατία των εργοδοτών, τις απολύσεις και τους εκβιασμούς, αλλά και την άγρια επίθεση της αστυνομίας, που με εντολή των βιομηχάνων, έβαψε στο αίμα τη διαδήλωση.Δίνοντας ζωντανά το επίκαιρο μήνυμα που εξακολουθεί να εκπέμπει 160 χρόνια μετά, και για τις σημερινές εργαζόμενες, άνεργες, νέες γυναίκες.

Το Εργατικό Κέντρο Ν. Άρτας και ο Σύλλογος Γυναικών Άρτας τιμώντας τον ηρωικό αγώνα των εργατριών της Νέας Υόρκης, συνεχίζει τον αγώνα για τα δικαιώματα της γυναίκας και την ειρήνη, καλώντας όλες τις εργαζόμενες, άνεργες, νέες, μαζί με τους άνδρες συναδέλφους τους, να μπουν στα σωματεία και στον αγώνα, κόντρα στις δυσκολίες της εποχής μας, διεκδικώντας:

• Πλήρη και σταθερή εργασία για όλες και όλους με 7ωρο, 5ήμερο, 35ωρο. Κατάργηση της ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας. Μέτρα στήριξη όλων των ανέργων με 600 ευρώ επίδομα το μήνα, για όσο διαρκεί η ανεργία.

• Κατάργηση των αντεργατικών και αντιασφαλιστικών νόμων που ψηφίστηκαν στα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης. Επιστροφή όσων μας αφαιρέθηκαν από μισθούς, συντάξεις, επιδόματα, στα χρόνια της κρίσης, από την εργοδοσία και το κράτος.

• Άμεση επαναφορά των ΣΣΕ (και να είναι υποχρεωτικές για όλους), του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ και των κλαδικών μισθών στην προ κρίσης εποχή. Νομοθετική καθιέρωση της Κυριακής Αργίας.

• Αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν Κοινωνική Ασφάλιση για όλους, για την οποία θα πληρώνει το κράτος και το μεγάλο κεφάλαιο. Κατώτερη σύνταξη 600 ευρώ. Πλήρη σύνταξη στα 55 για τις γυναίκες και στα 60 για τους άνδρες και 5 χρόνια νωρίτερα αντίστοιχα σε όσους είναι στα Β.Α.Ε.

• Επέκταση της άδειας κυήσεως και τοκετού σε όλες τις γυναίκες (2 μήνες πριν τον τοκετό και 6 μετά). Επί πλέον 1 χρόνο γονική άδεια με αποδοχές στη μάνα ή τον πατέρα. Άδειες στο ζευγάρι για ασθένεια ή άλλες ανάγκες του παιδιού για τα επόμενα χρόνια. Μεγαλύτερη άδεια στις μονογονεϊκές οικογένειες και σε γυναίκες με αναπηρία, ή ανάπηρα παιδιά.

• Επίδομα 1.000 € για κάθε γέννα, από το κράτος. Κάλυψη των εξόδων προγεννητικού ελέγχου, ιατρικής υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και τοκετού από το κράτος.

• Άδεια μητρότητας για 1 χρόνο, με πλήρη μισθό, ασφάλιση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Δυνατότητα να την πάρει και ο πατέρας. Εφαρμογή του νόμου για απαγόρευση απόλυσης εγκύου.

• Αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν υγεία, πρόνοια και παιδεία για όλους.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΖΩΗ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ!

Το Εργατικό Κέντρο ΒΣΔ με αφορμή την 8η Μάρτη,Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας,απευθύνεται στην γυναίκα της Εργατικής Τάξης στην περιοχή και την καλεί να «ακούσει» το σύγχρονο και τόσο επίκαιρο μήνυμα της μεγαλειώδης απεργίας και εξέγερσης χιλιάδων εργατριών στα εργοστάσια ενδυμάτων και κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, στις 8 Μάρτη 1857,οι οποίες σε συνθήκες άγριας καταστολής και τρομοκρατίας διεκδίκησαν ανθρώπινη ζωή με μείωση των ωρών εργασίας, αυξήσεις στους μισθούς και εξίσωση με εκείνους των ανδρών συναδέλφων τους, δουλειά με δικαιώματα.

 Αν και σήμερα η τεχνολογία και η επιστήμη θα μπορούσε να διασφαλίσει καλύτερες συνθήκες εργασίας και ζωής, αυτές απαγορεύονται και εμποδίζονται γιατί πάνε κόντρα στις επιδιώξεις του κεφαλαίου σε κάθε χώρα για περισσότερα κέρδη.

Έτσι η μερική απασχόληση βαφτίστηκε «συγκερασμός οικογενειακών υποχρεώσεων» για την γυναίκα, η ανεργία φυσικό φαινόμενο, η εγκυμοσύνη αποκλείεται και η μητρότητα διώκεται!

Αν και στο νησί της Κω παράγεται απίστευτος πλούτος ,οι πολυτελείς ξενοδοχειακές μονάδες-στις οποίες εργάζονται σε σκληρές συνθήκες χιλιάδες γυναίκες- έχουν «πιάσει» τα ομορφότερα σημεία , το νοσοκομείο λειτουργεί χωρίς παιδίατρο εδώ και χρόνια, δεν έχει μαστογράφος, λείπουν ειδικότητες, το προσωπικό είναι μειωμένο τα υλικά δεν φτάνουν κ.α.

Η πικρή αλήθεια είναι ότι τα πράγματα θα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο όσο θα υπάρχει η αυταπάτη πως τα πράγματα θα αλλάξουν από τα πάνω.

Από αυτούς δηλαδή που ευθύνονται για αυτό που ο λαός μας τραβάει. Από αυτούς που υπόσχονται- κάθε φορά με άλλα λόγια- ότι η ΕΕ, το ΔΝΤ , το ΝΑΤΟ και τόσοι άλλοι μηχανισμοί στην υπηρεσία του κεφαλαίου, θα γίνουν ανθρώπινοι και θα νοιαστούν για την εργατική λαϊκή οικογένεια.

Γυναίκα εργαζόμενη,άνεργη,συνταξιούχα

Το βέβαιο είναι ότι μόνο με την οργάνωση στο σωματείο σου, με την συμμετοχή σου στους αγώνες ενάντια στο μεγάλο κεφάλαιο, σε κάθε κυβέρνησή του, στην Ε.Ε και το ΝΑΤΟ, κόντρα στους εργοδοτικούς και κυβερνητικούς συνδικαλιστές, μπορεί να αλλάξει η ζωή σου, η ζωή της εργατικής τάξης, της νέας γενιάς προς το καλύτερο.

Το Εργατικό Κέντρο ΒΣΔ συνεχίζει τον αγώνα για τα δικαιώματα όχι μόνο της γυναίκας αλλά του συνόλου των εργαζομένων, των άνεργων ,συνταξιούχων κόντρα στις δυσκολίες , με ένταση της προσπάθειας για την οργάνωση των εργαζομένων στους τόπους δουλειάς και στους κλάδους, για τη συσπείρωση περισσότερων εργατικών – λαϊκών δυνάμεων διεκδικώντας ανάκτηση των απωλειών και κατάργηση των αντεργατικών νόμων, για δικαιώματα με βάση τις σύγχρονες ανάγκες.

Ενισχύστε με την συμμετοχή την εκδήλωση του συλλόγου Γυναικών Κω-μέλος ΟΓΕ,το Σάββατο 11 Μάρτη στις 18:00 στην αίθουσα Γενικών Συνελεύσεων του Εργατικού Κέντρου,σε προβολή ταινίας αφιερωμένη στην 8^η Μάρτη.

6/3/2017