ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟΗ επίσημη ιστοσελίδα του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αφού έφερε μέχρι τη Βουλή χέρι-χέρι με τη ΝΔ νόμο για την κατάργηση της απεργίας, συνεχίζει τα χτυπήματα ενάντια στην οργάνωση και στη πάλη των εργαζομένων, με νέα φοροληστεία, πλειστηριασμούς και νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Ικανοποιώντας ΕΕ, ΣΕΒ, Τραπεζίτες, εφοπλιστές και τα κόμματα τους.

Σε αυτή τους επίθεση, θέλουν να προλάβουν τις αντιδράσεις των εργαζομένων και αφού το καρότο του ΣΥΡΙΖΑ περί «δίκαιης ανάπτυξης» και άλλα «φύκια για μεταξωτές κορδέλες» δεν πιάνουν τόπο όπως πριν, επιστρατεύεται και το μαστίγιο.

Παρ’ ότι ήδη δικάστηκαν, και στην προηγούμενη δίκη καταρρίφθηκαν στο σύνολό τους όλες οι κατηγορίες της κυβέρνησης ΝΔ, επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ η «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη επανέρχεται με νέα δίκη στις 20 Φλεβάρη ενάντια σε 35 στελέχη του ΠΑΜΕ, μεταξύ των οποίων και η πρόεδρος της Ο.Ε.Φ.Σ.Ε.Ε.

Η δίκη εναντίον των στελεχών του ΠΑΜΕ έχει ξεκάθαρο στόχο να συντηρήσει το κλίμα καταστολής και τρομοκρατίας που θέλουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι για να επιβάλουν σιγή νεκροταφείο στους χώρους δουλειάς. Οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι χιλιάδων εργαζομένων οδηγούνται ξανά σε δίκη γιατί έκαναν το ταξικό τους καθήκον. Απάντησαν στην τρομοκρατία και την επίθεση των Κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων.

Η σημερινή κυβέρνηση δεν μπορεί να υποκρίνεται ότι είναι άμοιρη ευθυνών. Έχει βάλει για τα καλά το χέρι της στις εξελίξεις αυτές. Τόσο με προβοκατόρικες δηλώσεις και λάσπη ενάντια στο ταξικό εργατικό κίνημα, στο ΠΑΜΕ και στους εργαζόμενους που αγωνίζονται, όσο και με τη κλιμακούμενη καταστολή και διώξεις εναντίον των εργαζομένων που αγωνίζονται να προστατεύσουν τις δουλειές και το μισθό τους. Μετά τις συλλήψεις των εργαζομένων των ΜΑΡΚΕΤΙΝ, το «ιδιώνυμο» για σύλληψη όποιου εμποδίζει πλειστηριασμούς, τα χημικά στους φοιτητές που διεκδικούσαν δωρεάν σίτιση και πολλά άλλα, επανέρχεται η δίωξη εναντίον 35 στελεχών του ΠΑΜΕ με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Η δίωξη εναντίον του ΠΑΜΕ είναι γραμμάτιο που εξοφλεί η Κυβέρνηση απέναντι στους εργοδότες.

Η Ο.Ε.Φ.Σ.Ε.Ε. καλεί όλα τα Σωματεία και τους εργαζόμενους του κλάδου να καταδικάσουν την δικαστική δίωξη και να συμπαρασταθούν στους συνδικαλιστές.

Οργανώνουμε την κλιμάκωση του αγώνα απέναντι στη μεγαλοεργοδοσία, στις κυβερνήσεις και τα κόμματά της. Ενάντια στα νέα αντιλαϊκά μέτρα.

Όχι στην Ποινικοποίηση των Εργατικών Αγώνων – Η Τρομοκρατία Δε Θα Περάσει!

Απόσυρση Τώρα Όλων των Κατηγοριών Εναντίον των 35 Στελεχών του ΠΑΜΕ.

Όλοι στα δικαστήρια της Ευελπιδων στις 20 Φλεβάρη στις 9π.μ.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Στις 27.1 συνεδρίασε η Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή του ΠΑΜΕ. Συνδικαλιστές εκπρόσωποι εργατικών κέντρων, ομοσπονδιών και σωματείων από όλη τη χώρα συζήτησαν τη συνέχεια που χρειάζεται να δώσουμε στο κίνημα, μετά από ένα κύκλο κινητοποιήσεων από τις οποίες το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής εδώ πλειοψηφίας όχι μόνο απουσίασε, αλλά και ανοιχτά υπονόμευσε. Ήρθε μια ζωντανή πείρα από τους χώρους δουλειάς, κύρια από τον τρόπο που οργανώσαμε τις μάχες, με κορύφωση την απεργία στις 12 Γενάρη. Η απόφαση μας ήταν να προχωρήσουμε με πλατιά συζήτηση παντού στους χώρους δουλειάς, με τα συμπεράσματα από τη μέχρι τώρα πορεία, δεμένα όμως με το νέο αγωνιστικό πρόγραμμα, τους βασικούς άξονες του οποίου ακούσατε από την τοποθέτηση των δυνάμεών μας πριν λίγο.

Για ορισμένους από σας, τους μαέστρους της ταξικής συνεργασίας, η κλιμάκωση των κινητοποιήσεων από τα Συνδικάτα σας προκαλεί αλλεργία. Γι’ αυτό αντιμετωπίσατε το χτύπημα στο δικαίωμα μας να απεργούμε ως «νόμο χωρίς ουσία, πολύ κακό για το τίποτε».

Κάποιοι άλλοι από σας βγάλατε χολή γιατί θίξαμε το ιερό και όσιο των αφεντικών σας, την ιδιοκτησία τους πάνω στην εργατική μας δύναμη και φροντίσατε να ξεκαθαρίσετε ότι ο ρόλος του καλού συνδικαλιστή είναι να στηρίζει τον καλό επιχειρηματία.

Οι περισσότεροι όμως έχετε βαθιά πεποίθηση ότι ήρθε το τέλος της ταξικής πάλης, πως οι αγώνες δεν βγάζουν πουθενά, ότι ο κόσμος δεν ακολουθεί. Χύθηκε μελάνι πολύ για την προώθηση αυτής της λογικής 8 χρόνια τώρα, προσπαθώντας να μουντζουρώσει ό,τι έχει συμβεί αυτήν την περίοδο σε χώρους δουλειάς που οι εργάτες κάνουν πράξη αυτό που επαναλαμβάνεται εδώ και δυο αιώνες, όσο υπάρχει σε τούτο τον κόσμο εργατική τάξη και καπιταλιστές.

Είναι γεγονός ότι οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ σε αυτή την αίθουσα τυπικά μειοψηφούμε.

Το ερώτημα που πρέπει όμως να απασχολήσει είναι αν αναλογεί αυτός ο συσχετισμός και στη δράση, στους αγώνες που οργανώνονται, στην αντίσταση που εκφράζεται από σωματεία, στις διεκδικήσεις, σε μικρές –έστω- νίκες;

Στον κλάδο του επισιτισμού τουρισμού υπάρχει ο ίδιος συσχετισμός. Τα περισσότερα σωματεία έχουν πλειοψηφίες της ΠΑΣΚΕ, της ΔΑΚΕ και δυνάμεις που ελέγχει η κυβέρνηση και η μεγαλοεργοδοσία. Την Τετάρτη που πέρασε η Ομοσπονδία του κλάδου είχε συνέδριο. Η ηγετική ομάδα της πλειοψηφίας μετά από καμιά δεκαριά ομιλίες αντιπροσώπων της ΔΑΣ και κανά δυο αντιπροσώπων από σωματεία που ελέγχει η εργοδοσία, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι απεργίες έχουν ποσοστά επιτυχίας νικοτίνης, κι ότι αποτελούν το πιο σύντομο ανέκδοτο.

Δεν τόλμησαν όμως να βγάλουν άχνα στην αγωνιστική πείρα που κατέθεσαν συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ. Την επαναλαμβάνουμε σήμερα και από τούτο το βήμα.

• Στην Κέρκυρα πραγματοποιείται μια από τις συνηθισμένες στον κλάδο το τελευταίο διάστημα αγοραπωλησίες ξενοδοχειακών μονάδων με 200 εργαζόμενους. Ο Χανδρής πουλάει στον γνωστό Ανδρεάδη, πρώην πρόεδρο του ΣΕΤΕ. Οι συνάδελφοι εκεί με μπροστάρη το κλαδικό σωματείο που είναι στη γραμμή του ΠΑΜΕ, πάλεψαν για 5 μήνες, με απεργίες, στάσεις εργασίας, Γενικές Συνελεύσεις και κατάφεραν να μην χαθεί ούτε ένα δικαίωμα, ούτε μια θέση δουλειάς, ούτε ένα σεντς από δεδουλευμένα.

Ένα τέτοιο deal, μεγαλύτερου ακόμη μεγέθους επαναλήφθηκε στον επίσης γνωστό Αστέρα Βουλιαγμένης, όπου πάνω από 600 εργαζόμενοι στάλθηκαν στην ανεργία. Το σωματείο εκεί οργάνωσε μια απεργία που την ανακάλεσε πριν την πραγματοποιήσει για να φιλοξενηθεί ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Ο πρόεδρος του εκεί σωματείου, μην μπορώντας να αντέξει τη διαφορά φιλοσοφίας που είχε όπως λέει με τη νέα διοίκηση, έστειλε στους εργαζόμενους ένα δακρύβρεχτο γράμμα την αγάπη του και αποχώρησε με το αζημίωτο. Στο ίδιο ξενοδοχείο, άδειο από ξενοδοχοϋπάλληλους δίνουν εδώ και μήνες τη μάχη οι εργάτες στις κατασκευές με μπροστάρη το Συνδικάτο Οικοδόμων για Συλλογική Σύμβαση με αυξήσεις.

• pΗΗΗΆλλο ξενοδοχείο στην Αθήνα, το Μετροπόλιταν, κλείνει για ανακαίνιση και το σωματείο οργανώνει τον αγώνα για να μην την πληρώσουν οι εργαζόμενοι. Μετά από μαζικές ΓΣ και στάσεις εργασίας απεργούν καθολικά στις 14 Δεκέμβρη και το ίδιο βράδυ αναγκάζουν την εργοδοσία να υπογράψει συμφωνία που διασφαλίζει όλες τις θέσεις εργασίας, αυξάνει το ποσοστό του μισθού για τη διάρκεια της διαθεσιμότητας και διατηρεί όλα τα δικαιώματα των εργαζομένων με την επαναλειτουργία του ξενοδοχείου. Σε δεκάδες αντίστοιχες περιπτώσεις μια ανακαίνιση ταυτόχρονα σημαίνει εκατοντάδες απολύσεις και με άλλους όρους επιστροφή στη δουλειά των ελάχιστων που απέμειναν. Την ίδια σχεδόν μέρα η εργοδοτική πλειοψηφία του σωματείου του ξενοδοχείου Κάραβελ υπογράφει με τον Ντιβάνη εσωτερικό κανονισμό «καρμανιόλα» για τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και τις ατομικές ελευθερίες των εργαζομένων.

• Ο πολύμηνος αγώνας των εργαζομένων και του σωματείου στο Athens Ledra, με τη στήριξη του κλαδικού Συνδικάτου απέναντι στην κυβέρνηση, στην εργοδοσία, σε δεκάδες επίδοξους εκμεταλλευτές, έγινε γνωστός σε όλη τη χώρα και σε όλο τον κόσμο. Το κύμα αλληλεγγύης που ακολούθησε απέδειξε ότι όταν οι εργάτες ενώνονται δεν έχουν αντίπαλο. Ο αγώνας αυτός είχε ως αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να πάρουν τα δεδουλευμένα τους, μεγάλο μέρος της αποζημίωσης και δίνεται η συνέχεια του αγώνα για την διαδοχή στον νέο εργοδότη, με τη στήριξη του Συνδικάτου και επιχειρησιακών σωματείων.

• Θα μπορούσαμε να φέρουμε ακόμη δεκάδες παραδείγματα, κι από άλλες περιοχές, αλλά πήρατε μια γεύση τι θα βλέπετε από δω και πέρα. Πάρτε χαμπάρι ότι το ΠΑΜΕ είναι δύναμη προοπτικής, η ελπίδα των εργαζομένων για να πάρουν μπροστά οι μηχανές του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος.

• Μια ακόμη όμως συγκυρία έκανε το τελευταίο παράδειγμα ακόμη πιο διδακτικό. Στο ξενοδοχείο AthensLedra ήταν εργαζόμενος ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Επισιτισμού Τουρισμού, κάποτε και πρόεδρος του σωματείου. Θα περίμενε κανείς να έχει έστω μια ελάχιστη συμβολή σε αυτό το τιτάνιο αγώνα. Ο ίδιος όμως επέλεξε να συνταχτεί με τον αντίπαλο. Αφού λύσσαξε να σταματήσει αυτόν τον αγώνα, αποκαλώντας στις ΓΣ τους εργαζόμενους ακόμη και τσίρκο, στο τέλος λούφαξε και σήμερα είναι πρόεδρος σε δευτεροβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο χωρίς να εκλέγεται αντιπρόσωπος από πουθενά. Πρόκειται για αυτόν που χτες κλαιγόταν σε ραδιοφωνικό σταθμό ότι δεν ξέρει τίποτε για την ταμπακιέρα (για συμβάσεις σκλαβιάς που υπογράφονται στον κλάδο γιατί λέει δεν τον ενημερώνει το ΠΑΜΕ). Πρόκειται για αυτόν που στο κλείσιμο του προχθεσινού συνεδρίου της Ομοσπονδίας, απέναντι στο πλαίσιο των δυνάμεων του ΠΑΜΕ για τις ΣΣΕ που είχε κριτήριο τις ανάγκες των εργαζομένων, αντέταξε αύξηση 1%, σε κλάδο που σημειώνει τα μεγαλύτερα κέρδη της τελευταίας 50ετίας. Είναι αυτός που δεν δίστασε να υπογράψει δυο διαδοχικές ΣΣΕ από το 2012 ως σήμερα, με μειώσεις 15% και επιβολή 10ωρης απλήρωτης δουλειάς.

Αυτή την Ομοσπονδία σφραγίδα αξιοποιούν νομίζοντας ότι μπορούν να την κάνουν ουρά στην επιθετικότητα της εργοδοσίας και των κυβερνήσεων. Δεν εξηγείται πώς αλλιώς βάλθηκαν να διαγράφουν στελέχη του ΠΑΜΕ, όπως στη Ρόδο, νομίζοντας πως έτσι θα ξεμπερδέψουν από μας. Παρέα με ορισμένους προέδρους ΕΚ όπως στο Ναύπλιο, δίνουν εντολή σε ξενοδόχους να απαγορεύσουν να έρθουν σε επαφή με τους εργαζόμενους, μέλη της διοίκησης της Ομοσπονδίας εκλεγμένα με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, γιατί λέει δεν μας έχουν εξουσιοδοτήσει.

Ζητούν δηλώσεις μεταμέλειας γιατί τολμήσαμε να τα βάλουμε με μπράβους στην Καβάλα που απαγόρευαν να παρέμβουμε σε νόθες αρχαιρεσίες, όπου ψήφιζαν πελάτισσες με μπικίνι.

Μας απειλούν με αποκλεισμούς, γιατί στην Κέρκυρα μετρήσαμε τους μισούς εργαζόμενους να προσέρχονται σε κάλπη, από όσους είναι γραμμένοι στο πρωτόκολλο ψηφοφορίας.

Μα ακόμη κι έτσι να συνεχίσουν ένα δεν μπορούν να αποφύγουν. Όσα σωματεία φαντάσματα κι αν στήσουν όπως αυτό στην Καβάλα με 700 ψηφίσαντες ζαχαροπλάστες, όσες αρχαιρεσίες κι αν σκαρφιστούν να κάνουν στέλνοντας στο σπίτι τους δικαστικούς αντιπροσώπους όπως στη Χαλκιδική, αργά μα σταθερά τα περισσότερα σωματεία θα τους γυρίζουν την πλάτη, όταν δεν τα διαλύουν οι ίδιοι. Δεν θα τους σώσουν ούτε τα κοπρεμί τους με τη ΔΑΚΕ που προχτές την ονόμασαν οι ίδιοι «συνιστώσα πλειοψηφίας».

Και τους προειδοποιούμε κι από αυτό εδώ το βήμα. Να σας φύγει όπως σας ήρθε η ιδέα να στήσετε και στον τουρισμό τα δήθεν πανελλαδικά πρωτοβάθμια ψευτοσωματεία για να αποκτήσετε ιδιότητα αντιπροσώπου. Σε κάποιο από τα 100 σωματεία της Ομοσπονδίας θα βρείτε χώρο, είναι βέβαιο. Όσο για την ιδιότητα του εργαζόμενου δεν τη χρειάζεστε απαραίτητα. Μπορεί να σας το επιβεβαιώσει κι ο Μιχάλης ο Λαζαρίδης που στα 83 του χρόνια είναι ακόμη πρόεδρος του σωματείου ξενοδοχοϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης, αλλά και σύμβουλος του μεγαλοξενοδόχου Ανδρεάδη. Να τον χαίρεστε και να τα εκατοστίσει.

Ξεπερνάει κάθε όριο η εντατικοποίηση της δουλειάς στο Μιμίκο, με τους εργαζόμενους να δουλεύουν ακόμα και 14 ώρες, όπως στο τμήμα του τεμαχισμού, χωρίς να παίρνουν ανάσα, η με εξαντλητικές βάρδιες στο τμήμα των ψημένων, 6 ή και εφτά ημέρες την εβδομάδα, χωρίς να προλαβαίνουν να ξεκουραστούν.

Ήδη την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε για άλλη μια φορά λιποθυμίες εργατριών. Όλο σχεδόν το προσωπικό που αποτελείται κυρίως από γυναίκες αντιμετωπίζει προβλήματα από τον τεράστιο όγκο δουλειάς. Επιπλέον αρκετές εργάτριες και εργάτες δεν προλαβαίνουν να δουν την οικογένεια και τα παιδιά τους και να περάσουν χρόνο μαζί τους. Η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη για τις γυναίκες συναδέλφισσες που έχουν οικογένεια, που μετά από τόση κούραση, πρέπει να φροντίσουν.

Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί. Παρά τη δουλειά όλοι μέρα, οι περισσότεροι παίρνουν ψίχουλα που δε φτάνουν ούτε για τα απαραίτητα, ενώ οι καινούριοι παίρνουν λιγότερα και από αυτά.

Για την κατάσταση αυτή δε φταίει κάποια κακή διαχείριση, ούτε τα κοτόπουλα που ξέμειναν και μεγάλωσαν. Όλα αυτά θα μπορούσαν να ξεπεραστούν με προσλήψεις προσωπικού, που θα έδινε και σε άλλους δουλειά. Η πραγματική αιτία είναι πως το εργοστάσιο δουλεύει με σκοπό το κέρδος του αφεντικού και η ανθρώπινη ζωή δε μετράει. Το μόνο που έχει σημασία είναι πως θα πάρουν όλο και περισσότερη δουλειά από εμάς, δίνοντάς μας όλο και λιγότερα για να βγει κέρδος.

Την κατάσταση αυτή όμως εμείς μπορούμε να την αλλάξουμε. Εμείς που δουλεύουμε και παράγουμε, έχουμε και τη δύναμη να τους χαλάσουμε τα σχέδια. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η οργάνωσή μας. Πρέπει κάθε συνάδελφος στο Μιμίκο να κάνει το βήμα και να ενταχθεί στο σωματείο, έτσι ώστε οι παρεμβάσεις που έτσι κι αλλιώς αυτό θα κάνει, για τη βελτίωση των συνθηκών δουλειάς στο χώρο να έχουν καλύτερο αποτέλεσμα

ΔΙΕΚΙΚΟΥΜΕ:

• Μέτρα υγιεινής και ασφάλειας. Κανονικούς ρυθμούς δουλειάς. 5ήμερο 8ωρο για όλους χωρίς ακανόνιστες εναλλαγές ωραρίων και ειδοποίηση την τελευταία στιγμή. Κανονική καταβολή ρεπό και αδειών.

• Υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με αυξήσεις μισθών και κατοχύρωση δικαιωμάτων. Να παρθεί τώρα πίσω η μείωση μισθών στο εκκολαπτήριο, το μύλο και όπου αλλού έχει γίνει. Να σταματήσει τώρα ο διαχωρισμός νέων και παλιών εργαζομένων

• Ανθρώπινη συμπεριφορά σε όλους. Πλήρης σεβασμός στη συνδικαλιστική δράση

Πάτρα, Κοζάνη, Καβάλα

…τώρα και στο Ηράκλειο!

Το όργιο νοθείας του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού δεν έχει σταματημό.

 Η χρόνια απαξίωση του εργατικού-συνδικαλιστικού κινήματος με ευθύνη των δυνάμεων της υποταγής και του συμβιβασμού, των παρατάξεων της ΠΑΣΚΕ, της ΔΑΚΕ, των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ που έβαλαν ταφόπλακα σε μια σειρά σωματεία σε όλη τη χώρα, πάει ένα βήμα παραπέρα:

Ως τώρα έστηναν σωματεία, με κίνητρο τη διατήρηση του συσχετισμού δύναμης υπέρ τη μεγαλοεργοδοσίας κι απέναντι από τα συμφέροντα των εργαζομένων. Τώρα αναβιώνουν όσα επέλεξαν να κλείσουν το προηγούμενο διάστημα για τον ίδιο ακριβώς λόγο.

Ένα τέτοιο σωματείο είναι στο Ηράκλειο της Κρήτης το Συνδικάτο Επισιτισμού Τουρισμού που η διοίκησή του δεν πραγματοποίησε αρχαιρεσίες από το 2012 και έκτοτε ήταν αδρανές. Όσο λειτουργούσε, η πλειοψηφία του εμπόδιζε τη μαζικοποίησή του, βάζοντας εμπόδια στο να αποτελέσουν οι νέοι εργαζόμενοι τη δύναμη εκείνη που θα ζωντάνευε το σωματείο, θα αποτελούσε την εμπροσθοφυλακή για να αναπτυχθούν αγώνες ενάντια στην αντεργατική πολιτική και στην εργοδοτική αυθαιρεσία, θα έβαζε πλώρη για να διεκδικήσουν οι εργαζόμενοι του κλάδου την ικανοποίηση των δικών τους αναγκών.

Τώρα, αποφάσισαν να το επαναλειτουργήσουν με διορισμό διοίκησης από το πρωτοδικείο και χωρίς να ενημερώσουν τα εκατοντάδες μέλη του, αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν εκλογές. Για να διασφαλίσουν μάλιστα ότι το σωματείο θα παραμείνει στα χέρια του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, ζητούν από όποιον δεν τους είναι αρεστός 60 ευρώ (!!) προκειμένου να αποκτήσει δικαίωμα εκλογής και ψήφου. Έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια το καταστατικό του σωματείου και τις αρχές δημοκρατικής λειτουργίας των συνδικαλιστικών οργανώσεων, πραγματοποιώντας Γενική Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση και αρχαιρεσίες την ίδια μέρα, χωρίς το μητρώο μελών που υπήρχε μέχρι το 2015 που έληξε η θητεία του προηγούμενου διοικητικού συμβουλίου.

Με στήριγμα την πλειοψηφία της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου και τη συνδρομή της δικηγόρου, δικαστικής αντιπροσώπου, τα μέλη της προσωρινής διοίκησης συνεχίζουν να προκαλούν με αντικαταστατικές και πραξικοπηματικές ενέργειες που δείχνουν ξεκάθαρα τους σκοπούς τους: Να παραμείνουν πάση θυσία στο σβέρκο των εργαζομένων για να μην σηκώσει κεφάλι το εργατικό κίνημα, για να προωθούν τη «δίκαιη ανάπτυξη» της κυβέρνησης, διασφαλίζοντας την αύξηση των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων.

Το ξεμπρόστιασμά τους από κάθε εργαζόμενο του κλάδου, από κάθε έντιμο συνδικαλιστή που δεν συμφωνεί με τις βρώμικες πρακτικές τους είναι αναγκαίο αλλά δεν φτάνει.

Χρειάζεται να στηρίξουμε τις δυνάμεις εκείνες σε κάθε σωματείο που έχουν αποφασίσει να μπούνε μπροστά, που δεν λογαριάζουν, τρομοκρατία, απειλές και εκβιασμούς, που βάζουν κριτήριο της ανάγκες και τα συμφέροντα των οικογενειών μας.

Η συμπαράταξη με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ είναι μονόδρομος για να ανασυντάξουμε το κίνημα, να αποκτήσει και πάλι το ρόλο που χρειάζεται, σε καιρούς που οι εχθροί του, τα μονοπώλια και οι κυβερνήσεις τους, έχουν ξεσαλώσει.

Καλούμε τα σωματεία και τους εργαζόμενους του κλάδου να καταγγείλουν τις προσπάθειες όσων ευθύνονται για τη χαμοζωή μας.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΑΜΕ ΕΠΙΣΙΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΩΝ