Η επιστροφή των απολυμένων του εργοστασίου των λιπασμάτων στην εργασία τους είναι αποτέλεσμα του πολύμηνου, δύσκολου δρόμου του αγώνα που διαλέξαμε, της αλληλεγγύης που έδειξαν δεκάδες σωματεία από το νομό και από όλη την Ελλάδα, παρά τα εμπόδια που έβαλε ο εργοδοτικός συνδικαλισμός.  

Παλέψαμε ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία, τη βιομηχανία ψευτομηνύσεων εναντίον μας, τις δυνάμεις καταστολής με τα ΜΑΤ στην πύλη του εργοστασίου, όλο το αντεργατικό νομικό οπλοστάσιο των τελευταίων χρόνων που αξιοποίησε η εργοδοσία σε βάρος μας. 

Είναι ένα σημαντικό βήμα για τη δικαίωσή μας, που το μόνο μας «έγκλημα» ήταν να μη σκύψουμε το κεφάλι μπροστά στην λαιμητόμο της εργοδοσίας και τα εκβιαστικά διλήμματα που μας έβαλε. Φάνηκε ότι ακόμα κι εκεί που όλα φαίνονται χαμένα, η αγωνιστική στάση των εργαζομένων μπορεί να φέρει αποτελέσματα, μπορούν να υπάρξουν μικρές και μεγάλες νίκες.

Μέσα από τους αγώνες που δώσαμε, σημαντικό όπλο είναι η πείρα που αποκτήσαμε, τα συμπεράσματα που βγαίνουν και πρέπει να αξιοποιηθούν  για τη συνέχεια:

• Η εργοδοσία, σε κάθε φάση, χρησιμοποιεί ως όπλο της τη διάσπαση των εργαζομένων. Για παράδειγμα, η διάκριση σε μόνιμους και εργολαβικούς μέσα στο εργοστάσιο λειτούργησε ως δούρειος ίππος για το χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων. Απέναντι στο όπλο της εργοδοσίας, οι εργαζόμενοι πρέπει να απαντήσουν με τη δική τους ενότητα. Στο εργοστάσιο πρέπει να υπάρχει ένα σωματείο για όλους τους εργαζόμενους, μία Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που να καλύπτει τις ανάγκες όλων μας.
• Τα συμφέροντα των αφεντικών είναι σε τροχιά σύγκρουσης με αυτά των εργαζομένων. Όσο οι προηγούμενες διοικήσεις του σωματείου πίστευαν ότι με το να γίνονται τα «χατίρια» του εργοδότη θα έγλειφαν και οι εργαζόμενοι ένα «κοκαλάκι», το βαρέλι δεν είχε πάτο. Σε μια στιγμή καταπατήθηκαν κεκτημένα δικαιώματα δεκαετιών. Ό,τι κερδήθηκε ως τώρα κερδήθηκε μέσα από τη σύγκρουση με την εργοδοσία.

Το επόμενο διάστημα ο αγώνας θα συνεχιστεί. Χρειάζεται από όλους τους εργαζόμενους επαγρύπνηση και αγωνιστική ετοιμότητα για την τήρηση της συμφωνίας και την αποφυγή των οποιοδήποτε παγίδων μπορεί να σκέφτεται να βάλει η εργοδοσία. Γι’ αυτό και η υπογραφή νέας ΣΣΕ για όλους τους εργαζόμενους είναι στόχος άμεσος και σημαντικός.

Καμία εμπιστοσύνη σε μία κυβέρνηση που διατηρεί και εφαρμόζει όλους τους αντεργατικούς νόμους που πέρασαν τα τελευταία χρόνια και ετοιμάζεται να φέρει νόμο –  χτύπημα στο δικαίωμα της απεργίας. Και με τη δική της πολιτική έχει συμβάλλει στην επιδείνωση της ζωής των εργαζομένων. Επίσης δεν μπορούμε να έχουμε καμία εμπιστοσύνη σε οποιονδήποτε διαφημιζόμενο νέο επενδυτή, να μην ξεχνάμε ότι ο ΛΛ ήταν, όταν αγόρασε τη ΒΦΛ, ο επιχειρηματίας της χρονιάς…

Η επίθεση στην εργατική τάξη δεν έχει σταματημό, και οι εργαζόμενοι στη ΒΦΛ δεν πρόκειται να μείνουμε στο απυρόβλητο. Οπλισμένοι με τα συμπεράσματα του αγώνα μας πρέπει να είμαστε στην πρώτη γραμμή. Οι επόμενες μάχες είναι μπροστά μας, με την ψήφιση των νέων μέτρων για την τρίτη αξιολόγηση, τον συνδικαλιστικό νόμο. Μαζί με αυτά να παλέψουμε για βελτίωση των συνθηκών μέσα στο εργοστάσιο, για να μην απολυθεί κανένας εργαζόμενος, για την υπογραφή νέας ΣΣΕ στο ύψος του Οργανισμού για όλους.

Κλιμακώνουμε τον αγώνα μας!

ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Όλοι και όλες στον αγώνα!

Κάτω τα χέρια από τη ζωή και τη δράση των συνδικάτων!

Κάτω τα χέρια από την απεργία και τους εργατικούς-λαϊκούς αγώνες!

Το επικαιροποιημένο μνημόνιο με τα νέα προαπαιτούμενα οδηγεί σε ένα νέο γύρο επίθεσης στη ζωή της εργατικής-λαϊκής οικογένειας καθώς στη διάρκεια των επόμενων μηνών η κυβέρνηση πρέπει να ολοκληρώσει έναν τεράστιο όγκο αντεργατικών μέτρων, προκειμένου να κηρύξει το δήθεν τέλος των μνημονίων. Μέτρα που είναι ήδη συμφωνημένα με τους δανειστές, είναι αναγκαία για τους βιομηχάνους, τους εφοπλιστές καθώς και τη μεγαλοεργοδοσία κάθε κλάδου, αφού υπηρετούν την ανταγωνιστικότητα και τα κέρδη τους.

Το «μεταμνημονιακό μέλλον» που περιγράφει η κυβέρνηση, πατάει πάνω στους αμέτρητους αντεργατικούς νόμους των προηγούμενων ετών που ήρθαν για να μείνουν, αλλά και στα διαρκή μέτρα που φέρνει ανά τρίμηνο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Τα περί εξόδου από τα μνημόνια, που αναγγέλλονται στις κυβερνητικές φιέστες ανά την Ελλάδα είναι “αέρας κοπανιστός” ώστε να πιαστεί στον ύπνο ο εργαζόμενος λαός.

Η ανάκαμψη της οικονομίας που υπόσχεται η κυβέρνηση, σημαίνει παραπέρα ένταση της εκμετάλλευσης ώστε να διαμορφώνεται το αναγκαίο και ελκυστικό περιβάλλον στους κάθε είδους «επενδυτές».

Όσο και αν ισχυρίζεται η κυβέρνηση ότι υπάρχει “φως στο τούνελ” για το λαό, η πραγματικότητα τη διαψεύδει.  Οι σχεδιασμοί της για το χτύπημα της απεργίας, για το φίμωμα κάθε φωνής που αγανακτά, αμφισβητεί και αγωνίζεται, επιβεβαιώνει τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει απέναντι στους βιομήχανους, τους εφοπλιστές, τους μεγαλοεπιχειρηματίες.

Μέτρα έντασης της εκμετάλλευσης και μέτρα καταστολή πάνε χέρι-χέρι!

Η προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής πάει αγκαλιά με την ένταση του αυταρχισμού και της καταστολής. Επιχειρούν να βάλουν με κάθε τρόπο στο γύψο τις κινητοποιήσεις και τους αγώνες της εργατικής τάξης, να υψώσουν εμπόδια και περιορισμούς στην άσκηση του απεργιακού δικαιώματος και στη συνδικαλιστική δράση των εργαζομένων, να βάλουν χέρι στη δράση των σωματείων.

Με την πρόσφατη τροπολογία της κυβέρνησης, ποινικοποιείται η δράση όσων αντιστέκονται απέναντι στους πλειστηριασμούς, όσων διαμαρτύρονται, όσων προσπαθούν να εμποδίσουν αυτήν την αδικία καθώς ο αγώνας για την προστασία της πρώτης κατοικίας θεωρείται κακούργημα! Μετά την αυτόφωρη διαδικασία όσων αγωνίζονται ενάντια στους πλειστηριασμούς, ετοιμάζουν να προκαλέσουν βαρύ πλήγμα στο απεργιακό δικαίωμα, υλοποιώντας τις απαιτήσεις του ΣΕΒ και των άλλων εργοδοτικών ενώσεων.

Πρόκειται για ένα αποφασιστικό βήμα για το πλήρες ξήλωμα του απεργιακού δικαιώματος, όταν ήδη με το σημερινό πλαίσιο, το 90% των απεργιών κρίνονται παράνομες και καταχρηστικές. Στόχος είναι να αποδυναμωθεί και να αφοπλιστεί το εργατικό κίνημα, τα συνδικάτα, να παραδοθούν αιχμάλωτοι και ανοργάνωτοι οι εργαζόμενοι στις ορέξεις των επιχειρηματικών ομίλων.

Η κυβέρνηση επιλέγει να χτυπήσει την εργατική τάξη στο πρωτοβάθμιο επίπεδο οργάνωσης, μέσα στην επιχείρηση, εκεί δηλαδή που εκφράζονται πιο έντονα η εργοδοτική τρομοκρατία και αυθαιρεσία, οι απειλές και οι πιέσεις, εκεί που γεννιέται η εκμετάλλευση, τον χώρο που αποτελεί την πηγή της κερδοφορίας.

Το δικαίωμα της απεργίας είναι αδιαπραγμάτευτο!

Το έχει κατακτήσει η τάξη μας με αμέτρητες θυσίες και αίμα!

Δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να το αγγίξει!

Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις, αποκαλύφθηκε για ακόμα μια φορά η σύμπνοια και ο κοινός βηματισμός του μαύρο μετώπου κυβέρνησης-εργοδοσίας αλλά και των κομμάτων που έχουν ψηφίσει με χέρια και με πόδια όλα τα μνημόνια, των δυνάμεών τους στο συνδικαλιστικό κίνημα (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ/ΜΕΤΑ), που αποτελούν τον πιο εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό στην ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος. Οι δυνάμεις αυτές απέρριψαν με μια φωνή την πρόταση για απεργιακή κινητοποίηση, όταν η κυβέρνηση φέρει για ψήφιση το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα της 3ης “αξιολόγησης”, που παράλληλα βάζει στο γύψο το δικαίωμα στην απεργία. Οι ίδιες δυνάμεις έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να υπονομεύσουν την 24ωρη απεργία που έγινε, εμποδίζουν την οργάνωση των διεκδικήσεων στους χώρους δουλειάς, καλλιεργούν την ηττοπάθεια, απομακρύνουν τους εργαζόμενους από τα συνδικάτα.

Με τη στάση τους όχι απλά βοηθούν και στηρίζουν την κυβέρνηση, δίνοντας χώρο και χρόνο για να περάσει κάτω από πέπλο σιωπής μια σειρά από αντιδραστικές, αντεργατικές μεταρρυθμίσεις, αλλά αποδεικνύουν την πλήρη συμφωνία και ταύτιση τους, στις πάγιες θέσεις των βιομηχάνων και της μεγαλοεργοδοσίας, που υλοποιούν από κοινού όλα τα κόμματα που στηρίζουν το σύστημα της εκμετάλλευσης.

Αν νομίζουν ότι θα περάσουν τα μέτρα “χωρίς να βραχούν” είναι γελασμένοι!

Καλούμε τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα τους να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Να ενισχύσουν τον αγώνα, τη δράση και τις πρωτοβουλίες στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς. Να ενισχύσουν τις μαζικές διαδικασίες, τις Γενικές τους Συνελεύσεις, τις συσκέψεις, τις συγκεντρώσεις. Καλούμε τα Εργατικά Κέντρα και τις Ομοσπονδίες να πάρουν αποφάσεις απεργιακής κινητοποίησης, όταν η κυβέρνηση φέρει το πολυνομοσχέδιο για ψήφιση μαζί με τη Ν.Δ.

• Απεργούμε, διεκδικώντας την επαναφορά του βασικού μισθού στα 751 ευρώ και του μεροκάματου στα 33,57 ευρώ, την επαναφορά των κλαδικών ΣΣΕ. Για αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές παροχές, για την κάλυψη των απωλειών, των στοιχειωδών, βασικών αναγκών.

• Απεργούμε για να βάλουμε τέλος στο σύνολο των αντιλαϊκών νόμων και μέτρων, των μνημονίων.

• Απεργούμε για να μην πέσει κανένα σπίτι εργατικών – λαϊκών οικογενειών στα χέρια τραπεζίτη.

• Απεργούμε για να σταματήσει η διαρκής φοροληστεία, για να καταργηθεί ο ΕΝΦΙΑ και κάθε είδους χαράτσια.

• Απεργούμε γιατί πρέπει να υπερασπιστούμε το μοναδικό όπλο μας, το δικαίωμα μας στην απεργία, την οργάνωση, την συλλογική πάλη και δράση. 

• Απεργούμε γιατί δεν ανεχόμαστε την εργοδοτική τρομοκρατία και την καταστολή στους χώρους δουλειάς!

• Απεργούμε δυναμώνοντας τους αγώνες ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, στην παράδοση του δημόσιου πλούτου στους επιχειρηματικούς ομίλους, 

Κάθε εργοστάσιο και τόπος δουλειάς, κάθε λαϊκή γειτονιά να γίνει πυρήνας δράσης και αντίστασης, ώστε όχι μόνο να μην περάσουν οι νέες ανατροπές, αλλά και με την πάλη μας οι προηγούμενες να καταργηθούν.

Κανένας εργάτης, κανένας άνεργος δεν πρέπει να ξεγελαστεί, να πιστέψει ότι η επίθεση θα σταματήσει, ότι θα την ανακόψει κάποιος άλλος πέρα από εμάς. Μόνο η οργανωμένη πάλη και ο διεκδικητικός αγώνας του εργαζόμενου λαού, μπορεί να ανατρέψει αυτή την κατάσταση.

Εμείς έχουμε τη δύναμη, το δίκιο! Όλοι στον αγώνα!

Το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης – εργοδοσίας – κομμάτων που έχουν ψηφίσει τα μνημόνια και των δυνάμεών τους στο συνδικαλιστικό κίνημα (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ/ΜΕΤΑ) έδειξε ξανά τα απειλητικά του δόντια στους εργαζόμενους, αυτή τη φορά στη σημερινή συνεδρίαση της Ε. Ε. της ΓΣΕΕ.

Στη συνεδρίαση αυτή, η πλειοψηφία ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ/ΜΕΤΑ, εκφράζοντας τον πιο ξεδιάντροπο εργοδοτικό – κυβερνητικό συνδικαλισμό, απέρριψε με μια φωνή την πρόταση του ΠΑΜΕ για απεργιακή κινητοποίηση, όταν η κυβέρνηση φέρει για ψήφιση το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα της 3^ης αξιολόγησης, που περιλαμβάνει το χτύπημα στην οργάνωση, τη συλλογική δράση των εργαζόμενων και βάζει στο γύψο το δικαίωμα στην απεργία. Απέρριψαν την απεργιακή κινητοποίηση, αλλά δεσμεύτηκαν ότι θα «εξαντληθούν» σε συναντήσεις και επιστολές προς τους κοινωνικούς εταίρους. Να θυμίσουμε ότι την ίδια στάση κράτησαν οι ίδιες δυνάμεις στην συνεδρίαση της ΑΔΕΔΥ.

Κάνουν πλάτες στην κυβέρνηση, της δίνουν χώρο και χρόνο για να περάσει στα «μουγκά» μια σειρά από αντιδραστικές, αντεργατικές μεταρρυθμίσεις, ανάμεσά τους και την τροπολογία που αφορά το δικαίωμα των εργαζόμενων να οργανώνονται και να αποφασίζουν τις κινητοποιήσεις τους απέναντι στην εργοδοσία. Στην ουσία, βάζουν πλάτη στις επιδιώξεις και στους σχεδιασμούς των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των τραπεζιτών, των μεγαλοεπιχειρηματιών που θέλουν τους εργαζόμενους δεμένους χειροπόδαρα, να μην μπορούν να αντιδράσουν στη βαρβαρότητα που τους επιφυλάσσει η καπιταλιστική ανάπτυξη. Αυτή την ανάπτυξη στηρίζει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, γι αυτό κρατά τη συγκεκριμένη στάση. Είναι αδίστακτοι, προτείνουν στους εργαζόμενους την απραξία μπροστά στο αντεργατικό – αντιλαϊκό πολυνομοσχέδιο που φέρνει η κυβέρνηση, τη στιγμή μάλιστα που ακόμα δεν έχει στεγνώσει το μελάνι από τη νομοθέτηση της ποινικοποίησης της δράσης του εργατικού και λαϊκού κινήματος ενάντια στους πλειστηριασμούς με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Αν νομίζουν ότι θα περάσουν τα μέτρα «χωρίς να βραχούν» είναι γελασμένοι. Οι εργαζόμενοι δεν θα τους κάνουν τη χάρη. Το μαύρο μέτωπο που έχουν δημιουργήσει θα πάρει την απάντηση που πρέπει από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, από μια σειρά συνδικάτα που παλεύουν με ταξικό προσανατολισμό και δεν υποχωρούν από την ταξική πάλη, όσα εμπόδια κι αν προσπαθούν να τους βάλουν.

Οι εργαζόμενοι να μη φοβηθούν σε αυτόν τον αγώνα που έχουμε μπροστά μας. Δεν είναι μόνοι τους. Απομονωμένα δεν είναι τα συνδικάτα και οι εργαζόμενοι που βαδίζουμε το δύσκολο και σκληρό αγώνα και οργανώνουμε την πάλη κατά των επιχειρηματικών ομίλων, των κυβερνήσεών τους και των κολαούζων τους στο συνδικαλιστικό κίνημα. Απομονωμένος είναι ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός που φανέρωσε την γύμνια του σε όλες τις προηγούμενες κινητοποιήσεις. Oι εργαζόμενοι έχουν δυνάμεις και συνδικάτα να στηριχτούν. Είναι τα συνδικάτα του ταξικού κινήματος και άλλα συνδικάτα που θα πορευτούμε μαζί.

Οι εργαζόμενοι να ξεφορτωθούν από το σβέρκο τους και να απομονώσουν ακόμα παραπάνω αυτή τη γραφειοκρατική ελίτ στο συνδικαλιστικό κίνημα. Αυτό θα είναι προς όφελος της εργατικής τάξης. Να αλλάξουν τους συσχετισμούς, ενισχύοντας τις ταξικές δυνάμεις.

Καλούμε τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα τους να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Να ενισχύσουν τον αγώνα, τη δράση κα τις πρωτοβουλίες στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς. Να ενισχύσουν τις μαζικές διαδικασίες, τις Γενικές τους Συνελεύσεις, τις συσκέψεις, τις συγκεντρώσεις. Καλούμε τα Εργατικά Κέντρα και τις Ομοσπονδίες να πάρουν αποφάσεις απεργιακής κινητοποίησης, όταν η κυβέρνηση φέρει το πολυνομοσχέδιο για ψήφιση.