Με την σημερινή μας κινητοποίηση απευθύνουμε κάλεσμα στην εργατική τάξη της χώρας μας, στα συνδικάτα να δημιουργήσουμε μέσα στους χώρους δουλειάς, κλίμα, διεκδικητικό, μαχητικό, αποφασιστικό. Να δημιουργήσουμε πνεύμα όχι μόνο απόκρουσης της αντιλαϊκής πολιτικής, των νέων μέτρων που φέρνει η κυβέρνηση αλλά επιθετικής διεκδίκησης των αναγκών μας, των δικαιωμάτων μας, των απωλειών που είχαμε και έχουμε. Να προετοιμάσουμε δυνάμεις για σύγκρουση με την αντιλαϊκή πολιτική. Να καταργηθούν τα μέτρα παλιά και νέα. Απευθυνόμαστε σε όλα τα σωματεία, σε όλους τους εργαζόμενους να οργανώσουμε με τόλμη, το μεγάλο μέτωπο αγώνα για τηn κατάργηση των αντεργατικών νόμων που περιορίζουν ή καταργούν τις ΣΣΕ και την διεκδίκηση εθνικής, κλαδικών και επιχειρησιακών ΣΣΕ.

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προσπαθεί καθημερινά να βαφτίσει το κρέας ψάρι. Μιλάει για το τέλος των μνημονίων. Ταυτόχρονα όχι μόνο διατηρεί όλους τους αντεργατικούς νόμους, όλο το νομικό οπλοστάσιο, που όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις πέρασαν, αλλά, κατά παραγγελία, ετοιμάζει νέα μέτρα, δώρο στο ΣΕΒ, τους επιχειρηματικούς ομίλους, στους εφοπλιστές, στη μεγαλοεργοδοσία.

Το ΠΑΜΕ από την πρώτη στιγμή αγκάλιασε την πρωτοβουλία των ομοσπονδιών και των συνδικάτων, στην οποία συμμετείχαν 512 συνδικαλιστικές οργανώσεις από κάθε χώρο δουλειάς, από κάθε κλάδο, από όλη την Ελλάδα, για τη διεκδίκηση των απωλειών που είχαμε σε μισθούς, μεροκάματα, συντάξεις και κυρίως της κατάργηση των αντεργατικών νόμων που έχουν σαν στόχο το χτύπημα των ΣΣΕ. Το σχέδιο νόμου που κατέθεσαν από κοινού στη βουλή σε όλα τα κόμματα πλην της ναζιστικής χρυσής αυγής, μέχρι σήμερα, σχεδόν ένα χρόνο δηλαδή, δεν έχει καν συζητηθεί από την συγκυβέρνηση. Βλέπετε είναι απασχολημένη με την προώθηση όλης της αντιλαϊκής πολιτικής, με τις φιέστες που οργανώνει, όπως την χθεσινή στο γκάζι, με τις οποίες προσπαθεί να κρύψει την κατάργηση των κοινωνικών και προνοιακών επιδομάτων, την καθήλωση των μισθών στα άθλια επίπεδα των 585 και 511 ευρώ, τον απαράδεκτο ηλικιακό διαχωρισμό που εξακολουθεί να υπάρχει στους μισθούς, τη μη επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων. Αξιοποιώντας την ανάγκη χιλιάδων ανέργων για εργασία, προωθεί μέσω των ΚΟΙΝΣΕΠ, ένα επιπλέον εργαλείο επέκτασης της ευελιξίας στην απασχόληση, δημιουργώντας παράλληλα την ψευδάισθηση ότι οι άνεργοι μπορούν να μετατραπούν σε πετυχημένους επιχειρηματίες.

Όσο και αν προσπαθούν δεν μπορούν να κρύψουν την αντικειμενική πραγματικότητα που ζουν σήμερα οι εργαζόμενοι. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει δραματική επιδείνωση της θέσης της εργατικής τάξης και των όρων δουλειάς, δυναμώνει η τάση της σχετικής κι απόλυτης εξαθλίωσης. Ο μέσος μισθωτός, πριν την φορολογία εισοδήματος του, έχει χάσει το 25% της αγοραστικής του δύναμης των αποδοχών που είχε το 2009. Οι απώλειες στην αγοραστική δύναμη των μισθωτών γίνονται ακόμα μεγαλύτερες αν ληφθεί υπόψη η μεγάλη φορολογική αφαίμαξη των τελευταίων χρόνων. Συνυπολογίζοντας όλους αυτούς τους παράγοντες, φαίνεται πως οι συνολικές απώλειες στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων φθάνουν ή και προσεγγίζουν το 50% την περίοδο της κρίσης. Μάλιστα, μπροστά στη τρίτη αξιολόγηση η κυβέρνηση ετοιμάζει νέα αντεργατικά – αντιλαϊκά μέτρα. Θέλει να βάλει στο γύψο το κίνημα να επιβάλει σιγή νεκροταφείου στους χώρους δουλειάς, προκειμένου το κεφάλαιο να χτυπήσει ακόμα περισσότερο την τιμή πώλησης της εργατικής δύναμης, τους μισθούς, τα δικαιώματά μας.

Με την σημερινή κινητοποίηση καλούμε τους εργαζόμενους, τους άνεργους συνολικότερα τον λαό, να μη συμβιβαστούμε με τη μίζερη ζωή, με τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης της ΕΕ του ΔΝΤ, των μονοπωλίων. Προχωράμε μπροστά! Στο δρόμο του αγώνα και της διεκδίκησης με επίκεντρο τις δικές μας ανάγκες και τα συμφέροντα.

Σήμερα, στέλνουμε το δικό μας μήνυμα ότι θα αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις:

• Για να μην υπάρχει εργαζόμενος κάτω από 751 ευρώ.

• Για την επαναφορά των κλαδικών συμβάσεων, της υποχρεωτικότητας τους και της κατάργησης του αίσχους των ατομικών συμβάσεων και τις ενώσεις προσώπων.

• Για την ανάκτηση των απωλειών που είχαμε.

• Για την κατάργηση των αντεργατικών νόμων.

• Για αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, στις κοινωνικές παροχές.

Αυτός ο αγώνας δεν είναι περίπατος, δεν θα δώσουν δικαιώματα οι εργοδότες από την φιλευσπλαχνία που δεν έχουν, ούτε οι κυβερνήσεις που τους υπηρετούν. Απαιτεί σύγκρουση με τους μονοπωλιακούς ομίλους και τις ενώσεις τους, όσους δουλεύουν για αυτούς. Απαιτείται γερή οργάνωση και αποφάσεις για αγώνα. Υπάρχουν τέτοια παραδείγματα, όπως η μάχη που δίνει το συνδικάτο Μετάλλου στην Ν/Ε ζώνη, η πρόσφατη 48ωρη απεργία στον όμιλο ΟΤΕ και άλλες κινητοποιήσεις που ξεσπούν καθημερινά, στις οποίες οι εργαζόμενοι ξεπερνούν το ιδεολόγημα της «αναποτελεσματικότητας» των αγώνων, που κυβερνήσεις εργοδότες και εργοδοτικός συνδικαλισμός από κοινού καλλιεργούν τόσα χρόνια. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι αυτοί οι αγώνες να φουντώσουν παντού, σε κάθε χώρο δουλειάς και να γίνει αποφασιστικό βήμα κλιμάκωσης στο σύνολο αυτής της πολιτικής. Με την συμμετοχή στο συλλαλητήριο στης 9/11 και την προετοιμασία απεργιακής απάντησης στα νέα μέτρα.

Αυτές τις μέρες που η κυβέρνηση προσπαθεί να πλασάρει στο λαό το παραμύθι της δίκαιης ανάπτυξης, δημιουργώντας κλίμα εφορίας ότι η πολιτική της πιάνει τόπο και τα αποτελέσματα επιστρέφουν στους αδικημένους, τους ανέργους τους μικροσυνταξιουχους με το λεγόμενο κοινωνικό μέρισμα, με τις φιέστες για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.

Έρχεται την ίδια ώρα η σκληρή πραγματικότητα και χαλαει τα σχέδια τους.

Μία πραγματικότητα που αποδεικνύει με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο την ταξικότητα της πολιτικής της συγκυβέρνησης υπέρ των μονοπωλιακών ομίλων. Είναι πραγματική πρόκληση την ώρα που δήθεν λύνονται αδικίες, να κατασχονται τραπεζικοί λογαριασμοί, μισθοί και συντάξεις από την εφορία, να προχωράν οι πλειστηριασμοι από τις τράπεζες και το κράτος, του ιδρώτα του λαού, τα σπίτια του και το βοιος του. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έκανε και σε αυτό το ζήτημα την βρώμικη δουλειά ότι δεν πρόλαβαν να κάνουν οι προηγούμενες συγκυβέρνηση, προώθησε τον πόθο των τραπεζιτών και των ξένων φάνς για τον ηλεκτρονικό πλειστηριασμο. Με αυτό τον τρόπο ο βοιος του λαού γίνεται λεία έτοιμη να κατασπαραχθει από εγχώριους και διεθνής “επενδυτές” από αυτούς τους υγιείς που καλεί η κυβέρνηση να επενδύσουν στην χώρα μας. Ενημερώνουμε το λαό ότι δεν υπάρχει καμία είδους προστασία της λαϊκής κατοικίας από την μεριά της κυβέρνησης. Ήδη σπίτια πλειστηριαζονται στα ειρηνοδικεία όλης της χώρας.

Το ταξικό κίνημα της χώρας μας, το ΠΑΜΕ και οι αντιμονοπωλιακες δυνάμεις των ΕΒΕ δεν θα επιτρέψουν να χαθούν σπίτια λαϊκών οικογενειών. Οργανώνουμε την πάλη σε κάθε χώρο δουλειάς σε κάθε σωματείο και γειτονιά, στις Λαϊκές Επιτροπές, όπου ο κάθε ένας που κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του πρέπει να απευθυνθεί και να οργανωθεί, έτσι με την οργάνωση και την Αλληλεγγύη το σύνθημα κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη, θα γίνεται πραγματικότητα.

Σε αυτά τα πλαίσια η Γραμματεία Αττικής του ΠΑΜΕ συγκρότησε Επιτροπή η οποία πέραν των οποίων συμβουλών μπορεί να δίνει σε δανειολήπτες, κύριο μέλημα της είναι ο συντονισμός του αγώνα σε επίπεδο Αττικής ώστε να υπάρχει η μεγαλύτερη δυνατή προστασία της λαϊκής κατοικίας. Εκτιμούμε ότι η μάχη θα δωθει σε κάθε συνοικία και Γειτονιά και σε αυτή την μάχη κύριο ρόλο θα παίξουν τα σωματεία εργαζομένων και επαγγελματιών μέσα από την συμμαχία τους που εκφράζεται στις Λαϊκές Επιτροπές καθώς και της νεολαίας, των γυναικών και των συνταξιούχων. Το “ένας για όλους και όλοι για έναν” είναι η απάντηση στα αρπακτικά και στην φιλομονοπωλιακη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Καταγγέλλουμε την προπαγάνδα της κυβέρνησης και τον μηχανισμό παραπληροφορησης ότι οι πλειστηριασμοι που γινονται δεν έχουν σχέση με κατοικίες φτωχών λαϊκών οικογενειών, αλλά ευπόρων μπαταξιδων, οι αναρτήσεις στα ειρηνοδικεία είναι δημόσιες και ο καθένας βλέπει τι πλειστηριάζεται και το ποσό για το οποίο γίνεται ο πλειστηριασμος.

Η ιστορική πείρα μας έχει δείξει ότι τα αντιλαϊκά μέτρα και η καταστολή πάνε χέρι – χέρι. Στους χώρους δουλειάς εφαρμόζονται με μεγαλύτερη ένταση όλα τα μέτρα των δύο προηγούμενων μνημονίων, ενώ η σημερινή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήρθε να προσθέσει τα μέτρα του τρίτου μνημονίου.

Μία όμως από τις σημαντικότερες εργολαβίες που έχει αναλάβει να φέρει σε πέρας για λογαριασμό του κεφαλαίου, πέρα απ’ τις περικοπές στις λαϊκές ανάγκες και τη γενίκευση των ελαστικών σχέσεων εργασίας της τρίτης αξιολόγησης, είναι η προσπάθεια να επικρατήσει σιγή νεκροταφείου μέσα στους χώρους δουλειάς. Να χτυπηθεί το δικαίωμα στην απεργία, ο τρόπος που οργανώνονται οι εργαζόμενοι, η δομή του εργατικού κινήματος, ότι δηλαδή με μακροχρόνιους αγώνες έχει κατακτήσει η εργατική τάξη.

Αποδεικνύεται ότι το παραμύθι της «δίκαιης ανάπτυξης» πάει περίπατο όταν το κεφάλαιο αισθάνεται απειλή για την κερδοφορία του γι’ αυτό και η τρομοκρατία σε κάθε χώρο δουλειάς όλο και περισσότερο τσακίζει κόκαλα.

Εκατοντάδες είναι οι απολύσεις πρωτοπόρων συναδέλφων μας εργαζομένων, ακόμα και εκλεγμένων μελών Διοικητικών Συμβουλίων που υποτίθεται ότι προστατεύονται από τη νομοθεσία. Πάνω από το 90% των δικαστικών αποφάσεων κρίνουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις παράνομες και καταχρηστικές και μάλιστα με τέτοιο τρόπο που απαγορεύεται να πραγματοποιηθούν ξανά με τα ίδια αιτήματα. Την ίδια στιγμή έχει στηθεί βιομηχανία από μηνύσεις και διώξεις εναντίων των εκπροσώπων του ταξικού κινήματος και οι αποφάσεις των δικαστηρίων τους κρίνουν ένοχους επειδή μπαίνουν μπροστά για να διεκδικήσουν το δίκιο των εργατών.

Οι εργοδότες κάνουν ότι περνά από το χέρι τους για να υποτάξουν το εργατικό κίνημα ώστε να μην αμφισβητούνται τα συμφέροντά τους. Έχουν συμπαραστάτη τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, τις δυνάμεις αυτές που έχουν την κύρια ευθύνη για τα εκφυλιστικά φαινόμενα που παρουσιάζονται στο κίνημα. Εκεί θα πατήσει και η προπαγάνδα της κυβέρνησης για τις ανατροπές που ετοιμάζεται να φέρει.

Μαζί δουλεύουν το ιδεολόγημα της αναποτελεσματικότητας των αγώνων και θα επιχειρήσουν αλλαγές στην οργανωτική δομή του κινήματος, στα πρότυπα των αντίστοιχων δομών σε κράτη της Κεντρικής Ευρώπης. Αυτό σημαίνει χτύπημα των πρωτοβάθμιων σωματείων, κυρίως των κλαδικών στους χώρους δουλειάς. Προσπάθεια που έχει στόχο να απομακρίνει τους εργαζόμενους από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις τους δημιουργώντας δομές «από τα πάνω» που θα παίρνουν αποφάσεις μακριά και πέρα από τους ίδιους.

Κυβέρνηση και εργοδοσία θέλουν σωματεία-μηχανισμούς της εργοδοσίας όπως το «σωματείο» στα τρόφιμα και τα σούπερ μάρκετ που με εκβιασμούς, τρομοκρατία οι εργοδότες των μεγάλων σούπερ μάρκετ έσυραν τους εργαζόμενους να ψηφίσουν τους εργοδοτικούς συνδικαλιστές που συγχρόνως είναι προϊστάμενοι και διευθυντές ή κυβερνητικοί συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτές τις επιχειρήσεις.

Οι καπιταλιστές εργοδότες βλέπουν μπροστά και θέλουν να έχουν πλήρως τα χέρια τους λυμένα προκειμένου να μεγαλώνουν όλο και περισσότερο την εκμετάλλευση. Γνήσιος συμπαραστάτης των συμφερόντων τους είναι η κυβέρνηση που αυτή την περίοδο έρχεται ουσιαστικά να υλοποιήσει τις απαιτήσεις τους .

. Σε μια περίοδο που το κίνημα βρίσκεται σε υποχώρηση κυβέρνηση και εργοδοσία ετοιμάζονται, εντείνουν την καταστολή αφού ξέρουν ότι αργά ή γρήγορα οι εργαζόμενοι δεν θα είναι πάντα με τον φόβο και θα αντιδράσουν.

Όσο για τους ισχυρισμούς της κυβέρνηση και των άλλων κομμάτων που υπηρετούν την ίδια πολιτική, ότι πρόκειται για παρεμβάσεις που θα ενισχύσουν τη δημοκρατία και τη συμμετοχή των εργαζομένων στα συνδικάτα, αυτά είναι παραμύθια για μικρά παιδιά.

Ήδη σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Εργασίας στη συνάντηση με τους εκπροσώπους του κουαρτέτου συμφωνήθηκε η θεσμοθέτηση μέτρων για το ξήλωμα του απεργιακού δικαιώματος. Πρώτο βήμα η αύξηση της απαιτούμενης απαρτίας για τη λήψη απεργιακής απόφασης από πρωτοβάθμια επιχειρησιακά σωματεία από το 1/3 στο 1/2 των οικονομικά τακτοποιημένων μελών του σωματείου. Το υπουργείο προσπαθεί να υποβαθμίσει το μέγεθος της νέας ανατροπής και ισχυρίζεται ότι δεν αλλάζουν οι άλλες προϋποθέσεις και οι όροι για την προκήρυξη απεργίας.

Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που η κυβέρνηση παρουσιάζει κατ’ αρχήν τη «μαλακή εκδοχή» ενός μέτρου ενώ στη Βουλή οι διατάξεις αποκτούν ακόμα πιο αντιδραστικό χαρακτήρα. Τα περισσότερα μέτρα που προωθήθηκαν πέρασαν με την τακτική του σαλαμιού, δηλαδή τμηματικά και με αλλεπάλληλα νομοθετήματα κάτι που σημαίνει ότι η ανοιχτή επίθεση στο απεργιακό δικαίωμα μόλις άρχισε και δεν θα τελειώσει με το συγκεκριμένο μέτρο.

Ήδη να θυμίσουμε ότι η ίδια κυβέρνηση το Μάη ψήφισε διάταξη που νομιμοποιεί έμμεσα την εργοδοσία να εφαρμόζει την ανταπεργία, ενώ με άλλη διάταξη διεύρυνε τους λόγους που μια επιχείρηση μπορεί να απολύσει συνδικαλιστές.

Εμείς σήμερα τους λέμε για να το βάλουν καλά στο μυαλό τους ότι το ΠΑΜΕ, το ταξικό κίνημα δεν πρόκειται να το βάλουν στο χέρι.

Δεν κάνουμε βήμα πίσω απ’ το δικαίωμα που έχει κατακτήσει με αγώνες η εργατική τάξη να συζητά στους χώρους δουλειάς, να οργανώνεται και να συμμετέχει στις διαδικασίες και τις αποφάσεις των σωματείων. Είμαστε εδώ και συνεχίζουμε με μεγαλύτερη επιμονή την προσπάθεια για την ανασύνταξη του κινήματος. Για εργατικό κίνημα μαζικό και δυνατό από την πάλη μέσα στους χώρους δουλειάς, για σωματεία των εργαζομένων που θα παλεύουν για δικαιώματα με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες τους.

Καλούμε τους εργαζόμενους να δώσουν αγωνιστική απάντηση στις μεθοδεύσεις κυβέρνησης και εργοδοσίας με τη συμμετοχή τους στα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε όλη τη χώρα στις 9 του Νοέμβρη. Παράλληλα οι 9 Ομοσπονδίες καλούμε να παρθεί απόφαση για Γενική απεργία ενάντια στο νέο νόμο και κάθε σωματείο να συζητήσει και να προετοιμάσει τους εργαζόμενους.