Το Εργατικό Κέντρο Άρτας συμπαραστέκεται στους μικρομεσαίους αγρότες, που μετά την απόφαση της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, προχωρούν σε πολύμορφες αγωνιστικές δράσεις αντιδρώντας στα πολλά, παλιά και νέα μέτρα που εφαρμόζονται στα πλαίσια της ΚΑΠ της ΕΕ, των μνημονίων και γενικότερα των αντιλαϊκών πολιτικών των κυβερνήσεων (προηγούμενων και της τωρινής), οδηγώντας εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίους αγροτοκτηνοτρόφους στο ξεκλήρισμα, στη φτώχεια και την εξαθλίωση.

Στηρίζουμε τις αγροτικές κινητοποιήσεις. Οι αγρότες δίνουν αγώνα για την επιβίωσή τους! H πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ, που, με τα μέτρα των μνημονίων και της νέας ΚΑΠ, επιχειρεί να συγκεντρώσει, ακόμα πιο γρήγορα, τη γη και την παραγωγή στα χέρια μιας χούφτας μεγαλοεπιχειρηματιών, πετώντας στον Καιάδα του ξεκληρίσματος, της ανεργίας, της φτώχειας και της εξαθλίωσης κι άλλες πολλές χιλιάδες μικρομεσαίους αγροτοκτηνοτρόφους.

Οι αγρότες έρχονται αντιμέτωποι με την περικοπή επιδοτήσεων που επιβάλλει νέες δυσκολίες επιβίωσης στους μικρομεσαίους αγροτοκτηνοτρόφους, την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών του ΟΓΑ που θα αφήσει νέες χιλιάδες αγρότες και αγρότισσες ανασφάλιστους, την αύξηση της φορολογίας τους, την απειλή κατασχέσεων και πληστειριασμών. Είναι η ίδια πολιτική που στέλνει εκατομμύρια εργάτες στην ανεργία, που εμπορευματοποιεί Υγεία, Παιδεία, που τσακίζει τα δικαιώματα των νέων για να διασφαλίζει τα κέρδη των μονοπωλίων.

Καλούμε τους εργαζόμενους, να στηρίξουν μαζικά τις αγροτικές κινητοποιήσεις στην περιοχή μας ξεκίνωντας από το συλλαλητήριο της Παρασκευής 26 Γενάρη στις 10.30π.μ. από το γεφύρι της Άρτας. Έχουμε κοινό συμφέρον να αγωνιστούμε, να αντισταθούμε και να ανατρέψουμε τη βαρβαρότητα, για την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων αναγκών της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων δυναμώνουμε την πάλη ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ που υπηρετούν τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και ρίχνουν στη φτώχεια, την ανεργία, τη ζωή χωρίς δικαιώματα τον εργαζόμενο λαό.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Το ποτήρι ξεχείλισε!

Από σήμερα το πρωί, οι Σύλλογοι οικότροφων Νέας Εστίας ΕΜΠ, Φοιτητικής Εστίας Αθηνών και η Επιτροπή Αγώνα της Φοιτητικής Εστίας Πανεπιστημίου Αθήνας προχωρήσαμε σε κατάληψη του ΙΝΕΔΙΒΙΜ, φορέα διαχείρισης των εστιών, ενάντια στην άθλια κατάσταση που επικρατεί στις εστίες μας.

 Η κοροϊδία συνεχίζεται…

Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο! Εκατοντάδες φοιτητές της ΦΕΑ παραμένουν νηστικοί εδώ και 3 μήνες (!), αφού το εστιατόριο της εστίας λειτουργεί μόλις για 15 εστιακούς από τα ΤΕΙ! Σε καμία εστία της Αθήνας δεν υπάρχει τεχνική υπηρεσία. Μέσα στο καταχείμωνο δεν υπάρχει θέρμανση για εκατοντάδες φοιτητές όπως στα 8 από τα 15 κτίρια της ΝΦΕΕΜΠ. Σε πολλές εστίες όπως στη ΦΕΠΑ δεν έχουμε ούτε ζεστό νερό, ενώ κοριοί κάνουν “επιδρομή” στα δωμάτια της εστίας και δεν δίνουν κονδύλι για απολύμανση! Οι εστίες ρημάζουν αφού κανένας δεν τις επισκευάζει. Πολλά δωμάτια δεν έχουν πόσιμο νερό, αφού αυτό είναι καφέ από τις σκουριασμένες σωληνώσεις. Αυτή είναι η κατάσταση στις εστίες μας το 2018!!!!

Για ακόμα μία φορά είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Έχουμε χορτάσει από δεσμεύσεις και “συμπόνοια” την ίδια στιγμή που το υπουργείο, το ΙΝΕΔΙΒΙΜ και οι πρυτανικές αρχές πετάνε μεταξύ τους το μπαλάκι των ευθυνών, παίζουν κρυφτό πάνω στις δικές μας ανάγκες…

 Οι αιτίες των προβλημάτων για τους εστιακούς φοιτητές είναι γνωστές

Είναι η πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και του ΙΝΕΔΙΒΙΜ που συνεχίζει την υποχρηματοδότηση της φοιτητικής μέριμνας. Η κυβέρνηση συνεχίζει ακάθεκτη στο δρόμο των προηγουμένων με τους μειωμένους κατά 80% προϋπολογισμούς για τις ανάγκες μας στη φοιτητική μέριμνα. Τα ματωμένα πλεονάσματα που πανηγυρίζει η κυβέρνηση προέρχονται από το δικό μας κομμένο φαΐ και την κομμένη συντήρηση, τις περικοπές στα κοινωνικά επιδόματα, τη φοροληστεία που εντείνεται για τις οικογένειες μας, την ίδια ώρα που με το πρόσφατο κλείσιμο της 3^ης αξιολόγησης, βιομήχανοι, εφοπλιστές και τραπεζίτες τρίβουν τα χέρια τους για τις νέες φοροαπαλλαγές και τις κάθε είδους διευκολύνσεις που απολαμβάνουν.

Είναι οι μπίζνες των εργολάβων μέσα στις εστίες, που και η σημερινή κυβέρνηση σε συνέχεια όλων των προηγούμενων, μπάζει μέσα στις σχολές και τις εστίες μας, οι οποίοι έχουν ξεκοκαλίσει εκατομμύρια όλα αυτά τα χρόνια για υπηρεσίες υποβαθμισμένες και σήμερα εκβιάζουν, ώστε να ξεζουμίσουν παραπάνω κονδύλια. Αποδεικνύεται ότι όσο οι ανάγκες μας θα καθορίζονται από τα κέρδη των εργολάβων δεν θα δούμε άσπρη μέρα.

 Απαιτούμε εδώ και τώρα:

• Να ανοίξουν ΤΩΡΑ όλες οι τεχνικές υπηρεσίες των εστιών και το εστιατόριο της ΦΕΑ.

• Άμεση απολύμανση της ΦΕΠΑ για αντιμετώπιση του προβλήματος με τους κοριούς.

• Όλοι οι εργαζόμενοι να επιστρέψουν στην δουλειά τους και να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους.

• Επαρκής κρατική χρηματοδότηση που να καλύπτει όλες τις ανάγκες των εστιών μας.

• Έξω οι εργολαβίες από τις εστίες και τις σχολές μας. Τα κέρδη τους δεν συμβαδίζουν με τις ανάγκες μας. Σίτιση, συντήρηση, φύλαξη, καθαριότητα στην ευθύνη του κράτους. Να προσληφθεί επαρκές και μόνιμο προσωπικό, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και σύγχρονο εξοπλισμό.

• Ανέγερση νέων εστιών, αξιοποίηση κτηρίων που βρίσκονται στην ευθύνη του κράτους και των ιδρυμάτων για μετατροπή τους σε εστίες, μέχρι να ολοκληρωθούν, να επινοικιαστούν δωμάτια σε ξενοδοχεία σε όσους έκαναν αίτηση και δεν πήραν δωμάτιο.

Καλούμε όλους τους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους να στηρίξουν έμπρακτα τον αγώνα των οικοτρόφων. Καλούμε τους συλλόγους οικοτρόφωναπό όλη την Ελλάδα να συντονίσουν την πάλη τους ενάντια στην υποχρηματοδότηση και τους εργολάβους, να συμμετέχουν στο Πανελλαδικό Συντονιστικό Συλλόγων Οικοτρόφων.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες, έχουμε δεχτεί απανωτά χτυπήματα ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια στα δικαιώματά μας. Βασική κατάκτηση που σήμερα στην πλειοψηφία των εργασιακών χώρων έχει καταργηθεί είναι οι ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΣΣΕ) που υπογράφονταν ανάμεσα στα συνδικάτα και τους εργοδότες. Η σημερινή κυβέρνηση όπως και οι προηγούμενες είχαν και συνεχίζουν να έχουν καθοριστική συμβολή στο τσάκισμά τους αι την αντικατάσταση με τις ατομικές συμβάσεις.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΣΣΕ)

Οι ΣΣΕ είναι βασική κατάκτηση των αγώνων της εργατικής τάξης. Από την πρώτη στιγμή που οι εργαζόμενοι πήραμε την απόφαση και οργανωθήκαμε απέναντι στην εργοδοσία ήταν φανερό ότι έπρεπε να βρεθούν τρόποι να διεκδικήσουμε συλλογικά, να ενώσουμε τη δύναμή μας για να δώσουμε λύσεις στα κοινά μας προβλήματα. Να μην είναι κανένας μόνος του απέναντι στην εργοδοσία. Η υπογραφή των ΣΣΕ ήρθε ως αποτέλεσμα αυτών των αγώνων. Μέσα από τις ΣΣΕ κατακτήθηκαν πέρα από τον καθορισμό κατώτατου μισθού ανάλογα με την ειδικότητα, πολλά ακόμα που βελτίωναν τη ζωή των εργαζομένων, όπως:

•Αυξήσεις ανάλογες με τα χρόνια εργασίας (τριετίες), επιδόματα για τους έγγαμους, για όσους εργάζονται σε ανθυγιεινό περιβάλλον, μεγαλύτερη προσαύξηση σε υπερωρίες, νυχτερινά, αργίες και άλλες μισθολογικές απολαβές.

•Ρυθμίσεις σε σχέση με την εργασία, όπως η ελάχιστη σύνθεση χειριστών, βοηθών και βοηθητικού προσωπικού ανά μηχανή, ανάλογα με το είδος και τις απαιτήσεις λειτουργίας της.

• Μέτρα υγιεινής και ασφάλειας ώστε να ελαχιστοποιούνται οι πιθανότητες ατυχήματος όπως και η χορήγηση μέσων ατομικής προστασίας (ΜΑΠ).

• Πολλές ακόμα κατακτήσεις που αφορούσαν το σύνολο της ζωής μας όπως ημέρες άδειας για το γάμο ή τη γέννηση παιδιών, για προβλήματα υγείας σε συγγενείς πρώτου βαθμού κλπ.

Η κάθε φορά πρόταση για διεκδίκηση υπογραφής ΣΣΕ ήταν απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των εργαζομένων.

ΠΩΣ ΚΑΤΑΚΤΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Οι ΣΣΕ κατακτήθηκαν με σκληρούς αγώνες απέναντι στην εργοδοσία. Η εξασφάλιση της υπογραφής τους που ικανοποιούσε τις διεκδικήσεις μας, ήταν νίκη των εργαζομένων που έδιναν τη μάχη και ήταν πάντοτε ανάλογη με τη συμμετοχή τους στις κινητοποιήσεις για τη διεκδίκησή της. Σημαντική ήταν η ταξική αλληλεγγύη που εκφράζονταν από άλλα τμήματα εργαζομένων.

Αποτελούσε όφελος για όλους τους εργαζόμενους, ανεξάρτητα ποιους αφορούσε η καθεμιά. Ηταν νίκη ενός κλάδου που έδινε δύναμη στους εργαζόμενους άλλων κλάδων να οργανώσουν τη δική τους διεκδικητική πάλη για ΣΣΕ και σημείο αναφοράς στο οποίο στηρίζονταν οι επόμενοι αγώνες.

Η υπογραφή της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) είχε επίσης πάντα ιδιαίτερη σημασία, ενώ αντίστοιχη είχαν και οι κλαδικές ΣΣΕ. Τόσο η ΕΓΣΣΕ που συμβάλλει ως βάση για τις διεκδικήσεις στις κλαδικές ΣΣΕ όσο και οι κλαδικές ΣΣΕ αποτελούσαν το στήριγμα για να εξασφαλιστούν, να κατακτηθούν, καλύτερες συμβάσεις σε επίπεδο επιχείρησης που διαμορφώνονταν ανάλογα με το επίπεδο οργάνωσης στο χώρο. Ταυτόχρονα αποτελούσαν αφετηρία και μέσο για υπογραφή των ΣΣΕ άλλους εργασιακούς χώρους.

Οι αγώνες των εργατών είχαν πετύχει και μια ορισμένη νομοθετική κατοχύρωση των ΣΣΕ, με την αρχή της υποχρεωτικότητας – επεκτασιμότητας, την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης για τους εργαζόμενους, της μετενέργειας μετά τη λήξη τους, κ.ά.

ΕΜΠΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Είναι φανερό ότι η υπογραφή ΣΣΕ που διευρύνουν τα δικαιώματα μας θεωρείται κόστος για την εργοδοσία. Αυτό όμως δεν είναι αλήθεια, αφού από τη δουλειά μας βγάζει τα κέρδη. Δεν θέλει σε καμία περίπτωση διεύρυνση των εργασιακών δικαιωμάτων μας και αυξήσεων στους μισθούς μας, για να αυξάνει τα κέρδη της σε βάρος μας. Γι’ αυτό προσπαθεί να βάλει εμπόδια αποφεύγοντας με διάφορα προσχήματα την υπογραφή τους, αξιοποιώντας μηχανισμούς της μέσα στους χώρους δουλειάς όπως ο εργοδοτικός – κυβερνητικός συνδικαλισμός, είτε με νόμους που ψηφίζουν οι κυβερνήσεις της.

Οι κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ κατάργησαν τις ΣΣΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ (μαζί με τους ΑΝΕΛ) διατήρησε και συνεχώς επεκτείνει το απαράδεκτο καθεστώς της εργασιακής ζούγκλας. Το 2012 η Εθνική Γενική ΣΣΕ μειώθηκε με νόμο από τα 751 ευρώ στα 586 ευρώ και θεσμοθετήθηκε ο απαράδεκτος διαχωρισμός σε εργαζόμενους κάτω των 25 ετών με 511 ευρώ.

Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, όλα αυτά τα χρόνια, συμφωνεί και θέτει τους ίδιους στόχους με την εργοδοσία κάνοντας σημαία της την καπιταλιστική ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα, τη διαμόρφωση ευνοϊκού περιβάλλοντος για επενδύσεις. Βασικά επιχειρήματα ενάντια στην υπογραφή ΣΣΕ που βελτιώνουν τη ζωή μας είναι ότι «οι μισθοί που βασίζονταν στις ΣΣΕ είχαν αρνητικά αποτελέσματα στην οικονομία», και εννοούν τα κέρδη τους γιατί η οικονομία είναι καπιταλιστική, δεν είναι ίδια για τα συμφέροντα των εργοδοτών και τα συμφέροντα των εργατών. Η καταστρατήγηση των οποίων με μειώσεις μισθών, φοροληστεία, τσάκισμα των ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας κ.ά. αυξάνει τα κέρδη.

Ενώ έχουν πει μέχρι και ότι «αυτοί οι μισθοί φταίγανε για την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης». Ισχυρίζονται ότι οι ΣΣΕ είναι εμπόδιο στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και στις επενδύσεις και αν εφαρμοστούν «θα αναγκάζονται» να κάνουν απολύσεις ή να χρησιμοποιούν μαύρη εργασία. Φτάνουν στο σημείο να λένε ακόμα και ότι οι αγώνες των εργαζομένων για μια καλύτερη ζωή οδηγούν στο κλείσιμο των επιχειρήσεων ή ότι η ανάπτυξη μιας επιχείρησης, σε βάθος χρόνου, θα είναι ωφέλιμη και για εμάς.

Η αλήθεια είναι ότι την κρίση, που την έφερε η ακόρεστη δίψα τους για κέρδη που τους τα αύξησε υπέρογκα, την πληρώσαμε εμείς με τις απώλειες δικαιωμάτων στην περίοδο της κρίσης και τώρα μας θέλουν φτηνούς για να πληρώνουμε και την ανάπτυξή τους.

Η εργοδοσία θέλει να «διαπραγματεύεται» με έναν-έναν εργαζόμενο υπό την απειλή της ανεργίας, να τον πληρώνει όσο και όποτε θέλει, γιατί ξέρει ότι εμπόδιο στα αντεργατικά της σχέδια είναι η δική μας αγωνιστική ταξική ενότητα. Είναι ένα από τα όπλα μας για να αντιμετωπίσουμε στην επίθεσή της, για να διεκδικήσουμε τα δικά μας δικαιώματα με τις ΣΣΕ.

Συγκεκριμένα στοιχεία διαψεύδουν τα επιχειρήματα της εργοδοσίας. Χαρακτηριστικότερο όλων είναι το γεγονός ότι ενώ η κερδοφορία σε πολλές επιχειρήσεις πολλαπλασιάζεται χρόνο με το χρόνο, οι μισθοί έχουν αντίστροφη πορεία και οι θέσεις εργασίας όταν αυξάνονται είναι θέσεις μερικής απασχόλησης, εκ περιτροπής εργασία, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου κλπ.

Η πρόοδος της επιστήμης, της τεχνολογίας αυξάνουν συνέχεια την παραγωγικότητα της εργασίας. Στον ίδιο χρόνο παράγονται περισσότερα προϊοντα και μάλιστα με λιγότερο κόπο. Αυτές οι δυνατότητες όμως αξιοποιούνται για την αύξηση της κερδοφορίας και όχι για τη βελτίωση της ζωής μας. Οι μεγάλες επιχειρήσεις που έχουν την οικονομική δυνατότητα αγοράζουν προηγμένες μηχανές, βγάζουν υπερκέρδη και κλείνουν ανταγωνίστριες επιχειρήσεις. Σε άλλες περιπτώσεις οι ιδιοκτήτες τους τις οδηγούν σε λουκέτο για να επενδύσουν σε άλλους τομείς της οικονομίας και με αυτόν τον τρόπο να πετύχουν ακόμα πιο πολλά κέρδη.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ – ΦΤΩΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

Είναι χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις στον Κλάδο που αποδεικνύουν τα παραπάνω: Ο ΔΟΛ, ο Πήγασος, το πρακτορείο Τύπου ΕΥΡΩΠΗ, η ΜΟΝΤΙ, ενώ επιδοτήθηκαν με τεράστια ποσά, το 2017 ανακοίνωσαν τη διακοπή της δραστηριότητας. Η Ιριδα που και αυτή απολάμβανε επιδοτήσεων και δανείων δεκάδων εκατομμυρίων, μέσα στον προηγούμενο χρόνο, απέλυσε πάνω από το μισό προσωπικό, ενώ κρατάει τους υπόλοιπους με μεγάλες καθυστερήσεις πληρωμών. Και όλα αυτά ενώ είχαν προηγηθεί μειώσεις μισθών, εντατικοποίηση της εργασίας, αξιοποίηση ενοικιαζόμενων εργατών, πάντα με το πρόσχημα της διάσωσης της επιχείρησης.

Σε όποια περίπτωση και να βρέθηκαν οι εργαζόμενοι, υπερασπίστηκαν καλύτερα τα συμφέροντα τους μόνο εκεί όπου υπήρχε οργάνωση, δηλαδή συνδικάτο ταξικά προσανατολισμένο και όχι υποταγμένο στην εργοδοσία.

ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΠΕΙΝΟΥΣΑΝ ΟΙ ΑΝΕΡΓΟΙ, ΤΩΡΑ ΠΕΙΝΑΝΕ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ

Ο κλάδος μας, η βιομηχανία Τύπου και Χάρτου, χτυπήθηκε και συνεχίζει να χτυπιέται από την καπιταλιστική κρίση, παρά το γεγονός ότι σε κάποιους τομείς διαφαίνονται σημάδια σταθερότητας και σε πολλές περιπτώσεις ανάπτυξης. Την ίδια στιγμή μεγάλος αριθμός εργαζομένων σε αυτόν δουλεύει με μισθούς πείνας που δεν φτάνουν ούτε για τα στοιχειώδη. Επεκτείνονται οι εργασιακές σχέσεις χωρίς δικαιώματα μέσω εργολάβων – δουλεμπορικών γραφείων.

Αλλοι πληρώνονται με κουπόνια, άλλοι είναι απλήρωτοι, εκατοντάδες έχουν βρεθεί στην ανεργία. Τα εργατικά ατυχήματα είναι καθημερινό φαινόμενο ενώ πολλές είναι και οι επαγγελματικές ασθένειες.

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΑΥΞΗΣΕΙΣ

Συνάδελφοι, με τα σημερινά επίπεδα των μισθών δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε ούτε καν στις στοιχειώδεις ανάγκες της ζωής μας. Μόνο από τη φοροληστεία που γίνεται και με τους άμεσους και με τους έμμεσους φόρους, το εισόδημά μας εξανεμίζεται με τους μισθούς μας επίσης να πέφτουν στα τάρταρα. Η υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις, κατάργηση των ευέλικτων μορφών εργασίας, εξασφάλιση συνθηκών υγείας και ασφάλειας, είναι η διέξοδος για να μπορέσουμε να πάρουμε μια ανάσα. Αυτό ισχύει για όλους τους εργαζόμενους, ακόμη και για όσους συνεχίζουν να αμείβονται με τις τελευταίες ισχύουσες ΣΣΕ, καθώς και αυτοί αισθάνονται την πίεση να μεγαλώνει αφού και οι τωρινοί μισθοί τους βρίσκονται στο στόχαστρο και οι υπέρογκοι φόροι που πληρώνουν τους μειώνει το εισόδημα.

Απαραίτητη προϋπόθεση για την υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις, χωρίς εργασιακές σχέσεις λάστιχο, ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, είναι η οργάνωσή μας σε κάθε χώρο δουλειάς.

Σε μια επιχείρηση που υπάρχει οργάνωση και οι εργαζόμενοι διεκδικούν καθημερινά για όλα τα προβλήματα, γίνεται ευκολότερα κατανοητό πως μπορεί να επιτευχθεί η υπογραφή μιας τέτοιας ΣΣΕ που να μας εξασφαλίζει τα δικαιώματα που διεκδικούμε. Η ανάπτυξη κοινής πάλης σε όλο τον κλάδο αυξάνει αυτήν τη δυναμική.

Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να καταργήσουμε στην πράξη και την αντεργατική νομοθεσία μέσα σε κάθε χώρο δουλειάς.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Η Ομοσπονδία μας με την ευθύνη που της αναλογεί θα συνεχίσει την οργάνωση του αγώνα για υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις και άλλα δικαιώματα, με γνώμονα τις απώλειες και τις ανάγκες μας. Εχουμε πείρα και μπούσουλα από τα προηγούμενα χρόνια που υπογράφονταν ΣΣΕ για τους εργαζόμενους σε επιχειρήσεις Τύπου και Χάρτου. Καταλυτικό ρόλο στην υλοποίηση των στόχων μας θα έχει η συστράτευση σε αυτόν τον αγώνα κλαδικών και επιχειρησιακών σωματείων του κλάδου και η οργάνωση περισσότερων εργαζομένων σε αυτά, η ισχυροποίηση και παραπέρα δράση των σωματειακών επιτροπών.

Η Ομοσπονδία καλεί όλα τα σωματεία του κλάδου να οργανώσουν τη δράση τους με Γενικές Συνελεύσεις εργαζομένων, εξορμήσεις και συσκέψεις σε τόπους δουλειάς για την καλύτερη προετοιμασία του αγώνα, ώστε η διεκδίκηση των ΣΣΕ να γίνει υπόθεση των ίδιων των εργαζομένων. Μπαίνουμε σε μια μεγάλη μάχη και χρειάζεται αγωνιστική προετοιμασία, να είμαστε ετοιμοπόλεμοι.

Η Ομοσπονδία μας έχει ξεκινήσει και θα συνεχίσει να διοργανώνει περιφερειακές συσκέψεις σε όλη την χώρα καλώντας όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία στον κλάδο για να συζητήσουμε πως θα πετύχουμε τον στόχο που έχουμε θέσει.

Σε αυτόν τον αγώνα πρέπει να ενταχθούν όλοι οι εργαζόμενοι κάθε επιχείρησης, είτε έχουν σύμβαση με την ίδια την εταιρία, είτε εργάζονται μέσω εργολάβου, είτε με μπλοκάκι, είτε με οποιαδήποτε σχέση εργασίας. Σήμερα, η οργάνωσή μας σε όλους τους εργασιακούς χώρους του τύπου και του χαρτιού, είναι η καλύτερη απάντηση στο «δεν γίνεται τίποτα» ή «αν θέλουν από μόνοι τους οι εργοδότες τότε μπορεί να πάρουμε κάτι» ή «δουλειά να είναι και ότι να’ ναι» που είναι καταστροφικές λογικές για τη ζωή μας.

Μόνο ένας αποφασιστικός και καλά οργανωμένος ταξικός αγώνας, θα τσακίσει την αδιαλλαξία της εργοδοσίας και την επίθεσή της. Ενας τέτοιος αγώνας έχει προοπτική να νικήσει και να επιδράσει θετικά σε όλη την εργατική τάξη και σε αυτόν τον αγώνα καλούμε όλα τα σωματεία και όλους τους εργαζόμενους του κλάδου. Καλούμε σε αλληλεγγύη όλα τα συνδικάτα στη χώρα, να στηρίξουν με κάθε τρόπο τις μεγάλες μάχες που οργανώνουμε.

Κανένας μόνος του απέναντι στην εργοδοσία.

Εξω οι ενώσεις προσώπων – Οχι στις ατομικές συμβάσεις εργασίας

ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΣΕ ΜΕ ΑΥΞΗΣΕΙΣ – ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΙ ΚΑΜΜΙΑ ΧΩΡΙΣ ΣΣΕ

ΥΠΟΡΓΑΦΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΜΕ ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΚΑΤΩΤΕΡΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΣΤΑ 751 ΕΥΡΩ

Άξιος ο μισθός των εργοδοτικών συνδικαλιστών!

Συνεχίζουμε τον αγώνα για όλους τους εργαζομένους!

Ο πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στην ΕΑΣ Τρικάλων κ. Θωμάς Παπαγεωργίου εξέδωσε ανακοίνωση που με χαρά και καμάρι παρουσιάζει το «επίτευγμα» της επιβολής επιχειρησιακής σύμβασης στο προσωπικό. Ανακοίνωση που δε διαφέρει σε τίποτα από απ’ αυτά που λέει η διοίκηση της ΕΑΣΤ και θα μπορούσε να είχε γραφτεί και από την ίδια την εργοδοσία…

Μιλά για αξιοπρέπεια στην εργασία ο κ. Παπαγεωργίου τη στιγμή που η επιχειρησιακή σύμβαση είναι χειρότερη και από τις κατάπτυστες ατομικές συμβάσεις, που είχαν επιβληθεί πριν 3 χρόνια. Τη στιγμή που μειώνονται οι μισθοί όλων των εργαζομένων, που εργαζόμενος με την ατομική σύμβαση έπαιρνε 850€ και τώρα με το ζόρι φτάνει στα 600€. Που ορίζει την αξιοπρέπεια ο κ. Παπαγεωργίου; Μπορεί με τους νέους μισθούς να ζήσει κανείς την οικογένειά του;

Μιλά για αλήθεια ο κ. Παπαγεωργίου , λέγοντας ασύστολα ψέματα ότι αυτοί που αντιδρούν αμείβονται με 2000€ το μήνα για δουλειά γραφείου. Θα του λέγαμε να προσέξει τι λέει , γιατί αυτό το ψέμα είναι μπαγιάτικο. Το έλεγε η διοίκηση και πριν τρία χρόνια για να δικαιολογήσει τις απολύσεις που έκανε. Φαίνεται πως πιάνει στο να ξεγελά την κοινή γνώμη. Δυστυχώς όμως γι’ αυτόν και τη διοίκηση αυτό το ψέμα είναι πολύ χοντρό. Η πραγματικότητα είναι ότι ακόμη και εργαζόμενος που είχε αρνηθεί την ατομική σύμβαση πριν 3 χρόνια και αμείβεται με την παλιά κλαδική σύμβαση , με 25 χρόνια υπηρεσία στην παραγωγή, με βαριά και ανθυγιεινή εργασία παίρνει λίγο πάνω από 1000€.

Μιλά για επιτυχία μετά από δύσκολη διαπραγμάτευση με τη διοίκηση της ΕΑΣΤ ο κ. Παπαγωργίου. Μέγα ψέμα κι αυτό . Εδώ δε ντράπηκε ολόκληρος πρωθυπουργός να μας πει για επιτυχημένη σκληρή διαπραγμάτευση ο κ. Παπαγεωργίου θα ντρεπόταν; Άραγε γιατί δεν έβγαζε άχνα ο κ. Παπαγεωργίου τόσους μήνες που είμαστε απλήρωτοι; Μα φυσικά, γιατί ο ρόλος ενός ξεπουλημένου εργοδοτικού συνδικαλιστή είναι να λειτουργεί μόνο ως φερέφωνο και μαριονέτα της διοίκησης της ΕΑΣΤ.

Έφτασε να μας κάνει μαθήματα δημοκρατίας ο κ. Παπαγεωργίου την ώρα που δε μας έδινε ούτε τους όρους της σύμβασης να διαβάσουμε! Αυτός που έλεγε ότι η σύμβαση δεν φεύγει από τα γραφεία κι όποιος θέλει να την διαβάσει θα γίνει μόνο παρουσία του ίδιου! Έφτασε να μας κάνει μαθήματα δημοκρατίας ο κ. Παπαγεωργίου που δεν επέτρεψε την είσοδο στη συνέλευση εκλεγμένων συναδέλφων στο ΔΣ της Ομοσπονδίας, που κλειδαμπάρωσε τις πόρτες του χώρου της συνέλευσης για να μη μπουν μέσα οι συνάδελφοι.

Μιλάει για δημοκρατία η διοίκηση , η οποία πριν τρία χρόνια απέλυσε συναδέλφους που αρνήθηκαν τις ατομικές συμβάσεις , που μέσα στους χώρους δουλειάς της ΕΑΣΤ τα σκιάζει όλα η φοβέρα και τα πλακώνει η σκλαβιά. Μιλάνε κάποιοι για δημοκρατία, όταν στις εκλογές του σωματείου οι φάκελοι με τα σταυρωμένα ψηφοδέλτια έρχονταν κατευθείαν από τα γραφεία τη διοίκησης!

Λέει ο κ Παπαγεωργίου , για να δικαιολογήσει τον κατάπτυστο ρόλο του, ότι προτίμησε τη διάσωση της επιχείρησης και της δουλειάς μας , γι’ αυτό και πρότεινε τις μειώσεις των μισθών. Άραγε, η ΕΑΣΤ που έχει κέρδη 4,6 εκατομμύρια ευρώ , όπως διαφημίζει ο πρόεδρος κ Λιούτας, έχει τόση επείγουσα ανάγκη διάσωσης;

Οι θυσίες που έχουν κάνει οι εργαζόμενοι τόσα χρόνια ( μειώσεις μισθών από πάγωμα τριετιών, από κόψιμο επιδομάτων, από μετατροπή των συλλογικών συμβάσεων σε ατομικές, από μη πληρωμή υπερωριών για τη νυχτερινή εργασία , από απληρωσιά τους τελευταίους 3 μήνες ) δε σώσανε τίποτα;

Ή μήπως ήταν θυσίες για να γίνουν τα κέρδη 4,6 εκατομμύρια ;

Οι νέες περικοπές είναι για το σώσιμο της δουλειάς μας ή για να αυγαταίνουν τα κέρδη που θα πάνε στις τσέπες μιας χούφτας ιδιοκτητών της ΕΑΣΤ;

Με τόσα επιχειρηματικά ανοίγματα και επενδυτικές ευκαιρίες που διαφημίζει η διοίκηση της ΕΑΣΤ , τελικά ,από τους εργαζόμενους κινδυνεύει να πέσει έξω;

Χαιρετίζουμε τους συναδέλφους που κάτω από ένα καθεστώς τρομοκρατίας και εκβιασμών, τόσο από την εργοδοσία όσο και από την πλειοψηφία του ΔΣ του σωματείου, αντιστάθηκαν και δεν ψήφισαν τη σύμβαση που πετσοκόβει τους μισθούς τους. Απευθυνόμαστε και σ’ αυτούς που ενώ προβληματίστηκαν δεν έκαναν το βήμα, αλλά και σε πολλούς άλλους που σύντομα θα μετανιώσουν για την επιλογή τους. Τους καλούμε όλους να συνεχίσουμε να παλεύουμε για τις σύγχρονες ανάγκες μας . Οι μειώσεις μισθών δεν είναι περασμένα ξεχασμένα .

Τους καλούμε να οργανωθούν και να αγωνιστούν στο πλάι του ταξικού κινήματος, στο κλαδικό Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων και Ποτών για να αγωνιστούμε για υπογραφή κλαδικής σύμβασης με αυξήσεις στους μισθούς.

Να απαιτήσουμε από την κυβέρνηση να νομοθετήσει Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και να επαναφέρει τις κλαδικές συμβάσεις

Ο Σύλλογος Εργαζομένων Υπουργείου Γεωργίας Μακεδονίας – Θράκης, συμπαραστέκεται στους μικρομεσαίους αγρότες όλης της χώρας που, μετά την απόφαση της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, προχωρούν σε πολύμορφες αγωνιστικές δράσεις αντιδρώντας στα πολλά, παλιά και νέα μέτρα που εφαρμόζονται στα πλαίσια της ΚΑΠ της ΕΕ, των μνημονίων και γενικότερα των αντιλαϊκών πολιτικών των κυβερνήσεων, οδηγώντας εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίους αγροτοκτηνοτρόφους στο ξεκλήρισμα, στη φτώχεια και την εξαθλίωση.

Οι μικρομεσαίοι αγρότες βγαίνουν και πάλι στους δρόμους για να αγωνιστούν για τα δίκαια αιτήματά τους, που αφορούν στην ίδια την επιβίωσή τους. Το έτσι κι αλλιώς ισχνό εισόδημά τους μειώνεται κι άλλο, λόγω των χαμηλών τιμών παραγωγού για το σύνολο σχεδόν των αγροτοκτηνοτροφικών προϊόντων που διαμορφώνει η «ελεύθερη» καπιταλιστική αγορά, του υπερδιογκωμένου κόστους παραγωγής για να έχουν υπέρογκα κέρδη οι πολυεθνικές και τα μονοπώλια που εφοδιάζουν με μέσα και εφόδια, των δραστικών περικοπών στις επιδοτήσεις – ενισχύσεις, των μεγάλων ζημιών στην παραγωγή και στο αγροτοκτηνοτροφικό κεφάλαιο από την κακοκαιρία και τις αρρώστιες που δεν αποζημιώνει ο ΕΛΓΑ, τον οποίο χρυσοπληρώνουν. Τις δραματικές μειώσεις στο γάλα, τις αυξήσεις επί πλέον 2% στις ασφαλιστικές τους εισφορές κ.λ.π. Ταυτόχρονα, προβάλουν την ανάγκη για μια άλλη αγροτική ανάπτυξη στη χώρα μας, υπέρ των συμφερόντων της μικρομεσαίας αγροτιάς και προς όφελος του ελληνικού λαού.

Έχει γίνει γνωστό πλέον ότι οι συνεχιζόμενες μέχρι τώρα πολιτικές στον αγροτικό τομέα που υιοθετήθηκαν και υλοποιήθηκαν από όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, τσακίζουν τη μικρομεσαία αγροτιά. Με αυτές τις πολιτικές υπηρετείται και υλοποιείται ο διακηρυγμένος στόχος της ΕΕ και της ΚΑΠ για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και επιχειρηματικότητας στον αγροτικό τομέα, μέσα από την οικονομική μεγέθυνση, προκειμένου να συγκεντρωθεί και να ενισχυθεί παραπέρα η κερδοφορία των μεγάλων καπιταλιστικών επιχειρήσεων στον αγροτοδιατροφικό τομέα, με συνέπεια παραπέρα ξεκλήρισμα των μικρομεσαίων αγροτών.

Είναι γνωστό ότι, σύμφωνα με τους κανόνες της ΚΑΠ της ΕΕ, το 80%των αγροτών παίρνει μόνο το 20% των επιδοτήσεων και το 20% των μεγαλοαγροτών απολαμβάνει το 80% των επιδοτήσεων, ευνοώντας τους μεγάλους να γίνουν μεγαλύτεροι.

 Η κυβέρνηση με πρωτεργάτη τον Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων με χίλια ψέματα και μύριες υποσχέσεις, με επιλεκτικά «μαγειρέματα» αριθμών και ποσοστών προσπαθεί «να κάνει το μαύρο άσπρο» σε ότι αφορά την κατάσταση που βιώνουν οι μικρομεσαίοι αγρότες. Ήδη έχει ξεκινήσει η γνωστή προσπάθεια «κοινωνικού αυτοματισμού» από την κυβέρνηση, τη μεγαλοεργοδοσία και τους ανθρώπους τους. Η γνωστή προσπάθεια συκοφάντησης όποιου κλάδου σηκώνει κεφάλι.

Εμείς οι εργαζόμενοι στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων γνωρίζουμε από πρώτο χέρι την τραγική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι μικρομεσαίοι αγρότες. Με τον αγώνα τους οι μικρομεσαίοι αγρότες διεκδικούν ουσιαστικές λύσεις στα άμεσα και ζωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Στηρίζουμε τα δίκαια αιτήματά τους καθώς και το πλαίσιο των άμεσων διεκδικήσεών τους.Εμείς οι εργαζόμενοι και οι μικρομεσαίοι αγρότες έχουμε κοινό αντίπαλο, την αντιλαϊκή – αντιαγροτική πολιτική κυβέρνησης και ΕΕ, που είναι η πηγή των προβλημάτων μας, γι’ αυτό συμπορευόμαστε στον ίδιο αγωνιστικό δρόμο. Αυτός ο αγώνας πρέπει να γίνει υπόθεση όλων μας, καθώς αφορά στην εξασφάλιση φθηνών και υγιεινών προϊόντων για την κάλυψη των διατροφικών αναγκών του λαού με βάση τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας μας.

Συμπορευόμαστε με την αγωνιζόμενη Αγροτιά και τα δίκαια αιτήματά της.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να στηρίξουν μαζικά τα αγροτικά μπλόκα και τις αγροτικές

κινητοποιήσεις.

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ ΣΤΙΣ 3 ΦΛΕΒΑΡΗ 2018 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ¨AGROTIKA¨.

Για το Δ.Σ.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Υπουργείου Γεωργίας χαιρετίζει την απόφαση των αγροτών να βγουν στο δρόμο του αγώνα για την επιβίωσή τους και δηλώνει την αμέριστη συμπαράστασή της στις κινητοποιήσεις που αποφάσισε η Πανελλαδικής Επιτροπή των Μπλόκων κλιμακώνοντας την πάλη κατά της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης και της ΕΕ. Σταθμό σ’ αυτήν την αγωνιστική πορεία θα αποτελέσει το μεγάλο συλλαλητήριο στις 3 Φλεβάρη στη Θεσσαλονίκη, στη διάρκεια της Έκθεσης «AGROTICA».

Με τις κινητοποιήσεις τους, οι μικρομεσαίοι αγρότες και κτηνοτρόφοι αγωνίζονται ενάντια σε παλιά και νέα μέτρα, που περιλαμβάνονται στα μνημόνια και στη νέα ΚΑΠ της ΕΕ. Τα μέτρα αυτά δίνουν τη χαριστική βολή στο εισόδημά τους, σπρώχνοντάς τους μια ώρα αρχύτερα στο ξεκλήρισμα, επιταχύνοντας αντίστροφα τη συγκέντρωση γης και παραγωγής σε ολοένα και λιγότερα χέρια μεγαλοαγροτών και μεγάλων επιχειρήσεων μεταποίησης. Αγωνίζονται ενάντια στην πολιτική που:

• Θωρακίζει τις πολύ χαμηλές τιμές παραγωγού για το σύνολο των αγροτοκτηνοτροφικών προϊόντων, που διαμορφώνει η «ελεύθερη» αγορά, και ταυτόχρονα αφήνει ασύδοτους τους εμπόρους να εκβιάζουν για «ανοιχτές τιμές», ενώ η απληρωσιά έχει λάβει πολύ μεγάλες διαστάσεις.

• Αυξάνει κι άλλο το υπερδιογκωμένο κόστος παραγωγής, λαμβάνοντας νέα μέτρα, όπως πρόσθετες αυξήσεις στις τιμές του αγροτικού πετρελαίου και του αγροτικού ρεύματος, «περιβαλλοντικό τέλος» στο νερό άρδευσης, κι άλλα χαράτσια, την ίδια ώρα που οι εμποροβιομήχανοι ανεβάζουν τις τιμές των αγροτικών μέσων και εφοδίων.

• Φορτώνει τους αγροτοκτηνοτρόφους με βαριά φορολογία μέσω των τεκμηρίων, ετοιμάζεται να πετσοκόψει το αφορολόγητο που κέρδισαν με τον σκληρό αγώνα στα μπλόκα και να αυξήσει τον ΕΝΦΙΑ για τα χωράφια.

• Εκτοξεύει στα ύψη τις ασφαλιστικές εισφορές στον ΕΦΚΑ, όταν οι αγροτικές συντάξεις παραμένουν στα ίδια εξευτελιστικά επίπεδα και οι αγρότες τις παίρνουν, πλέον, στα 67 τους χρόνια, ενώ το τελευταίο διάστημα παρατηρείται και μεγάλη καθυστέρηση στην καταβολή τους, κάτι που δεν συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια.

• Βάζει χέρι στους τραπεζικούς λογαριασμούς των αγροτών για ανεξόφλητα χρέη και απειλεί με άμεσες κατασχέσεις σπιτιών και χωραφιών για «κόκκινα» δάνεια.

• Δεν αποζημιώνει τους πληγέντες παραγωγούς για τις μεγάλες καταστροφές στην παραγωγή και στο αγροτοκτηνοτροφικό κεφάλαιο από την κακοκαιρία και τις φυτικές και ζωικές αρρώστιες, εφαρμόζοντας τον αναχρονιστικό και άδικο κανονισμό του ΕΛΓΑ.

• Περικόπτει άγρια τις επιδοτήσεις/ενισχύσεις, ενώ με την εφαρμογή του νόμου για τους «κατά κύριο επάγγελμα αγρότες» και σχετικών κανονισμών της νέας ΚΑΠ της ΕΕ, ήδη έχουν πεταχτεί εκτός εκατοντάδες χιλιάδες μικροί αγρότες.

Απέναντι στα αγροτικά μπλόκα θα βρίσκονται και αυτήν τη φορά η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα που στηρίζουν την ΚΑΠ, ψηφίζουν και υλοποιούν τα μνημόνια. Οι μεγαλέμποροι, οι μονοπωλιακοί όμιλοι και οι τραπεζίτες που εκμεταλλεύονται τον κόπο των αγροτοκτηνοτρόφων, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη. Οι μεγαλοαγρότες – επιχειρηματίες που καιροφυλακτούν ν’ αρπάξουν τη γη και το βιος τους.

Η κυβέρνηση κλιμακώνει από τώρα τον αποπροσανατολισμό και την παραπλάνηση, σχετικά με τα αποτελέσματα της πολιτικής της στον αγροτικό τομέα, απευθύνει προτάσεις για «διάλογο» στήνοντας επικοινωνιακά παιχνίδια, επιχειρεί να υποκινήσει την προπαγάνδα του «κοινωνικού αυτοματισμού.

Εμείς οι εργαζόμενοι στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων γνωρίζουμε από πρώτο χέρι την τραγική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι μικρομεσαίοι αγρότες. Στηρίζουμε τα δίκαια αιτήματά τους καθώς και το πλαίσιο των άμεσων διεκδικήσεών τους. Εμείς οι εργαζόμενοι και οι μικρομεσαίοι αγρότες έχουμε κοινό αντίπαλο, την αντιλαϊκή – αντιαγροτική πολιτική κυβέρνησης και ΕΕ, που είναι η πηγή των προβλημάτων μας, και γι΄ αυτό συμπορευόμαστε στον ίδιο αγωνιστικό δρόμο. Αυτός ο αγώνας πρέπει να γίνει υπόθεση όλων μας, καθώς αφορά στην εξασφάλιση φθηνών και υγιεινών προϊόντων για την κάλυψη των διατροφικών αναγκών του λαού με βάση τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας μας.

Σήμερα υπάρχουν όλες οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης που θα έχει στο επίκεντρό του την κάλυψη των λαϊκών αναγκών. Πρόκειται για το δρόμο της σχεδιασμένης ανάπτυξης της παραγωγής όπου η γη και τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής θα είναι λαϊκή περιουσία και ο λαός θα έχει την εξουσία στα χέρια του, αφέντης στον πλούτο που παράγει.