ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟΗ επίσημη ιστοσελίδα του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου

Συνάδελφοι στην εταιρία ΜΕΓΑ

Στον κλάδο μία σειρά μεγάλες εταιρίες για να χτίσουν το εταιρικό τους προφίλ προς τα έξω, παρουσιάζουν ότι «εδώ είμαστε μια οικογένεια», ενώ ταυτόχρονα είναι υπεύθυνοι για σωρεία εργατικών ατυχημάτων το τελευταίο διάστημα. Στις εταιρίες του κλάδου που βρίσκονται σε ανάπτυξη, όσο μεγαλώνει ο όγκος της δουλειάς, τόσο μεγαλώνει και η εντατικοποίηση της εργασίας, με συνέπεια να αυξάνεται ο αριθμός των εργατικών ατυχημάτων. Οι εργαζόμενοι για να βγάλουν πέρα την παραγωγή που τους ορίζει η εταιρεία έρχονται αντιμέτωποι με εξοντωτικά 8ωρα. Στην ουσία εκτός από το διάλλειμα, που πολλές φορές κυνηγάνε να μη γίνεται κι αυτό, οι 8 ώρες είναι ένα ατελείωτο τρέξιμο. Συχνά συναντάμε στις μηχανές να παραβιάζονται οι όροι λειτουργίας τους (emergency stop, πόρτες ασφαλείας) για να μπορούν οι εργαζόμενοι να ρυθμίζουν τυχόν βλάβες όταν οι μηχανές είναι σε λειτουργία.

Είναι πολλές οι εταιρίες του κλάδου που έχουν μάθει καλά την τακτική του καρότου και του μαστιγίου απέναντι στους εργαζόμενούς. Δηλαδή η πίεση να είναι ασφυκτική σε τέτοιο σημείο που οι εργαζόμενοι να χάνουν τον ύπνο τους από την υπερένταση. Και από την άλλη με κάθε αφορμή να αυτοπαρουσιάζονται ως φιλεργατικοί με τα μπόνους που δίνουν, μιλάνε για την ασφάλεια που έχουν οι εργαζόμενοι σε σχέση με την ανεργία που επικρατεί έξω.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να καταλάβουν ότι λύση δεν είναι να ψάξουν αλλού για δουλειά λόγω της πίεσης, ούτε να φοβούνται να μιλήσουν για να μην απολυθούν. Λύση είναι να μιλήσουν μεταξύ τους, να παλέψουν για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και για μισθούς ικανοποιητικούς που θα ορίζονται από Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Οι εργαζόμενοι που αισθάνονται ότι είναι καλά επειδή έξω είναι χειρότερα, θα πρέπει να ξέρουν ότι αυτά που παίρνουν είναι ψίχουλα σε σχέση με τα υπερκέρδη της εργοδοσίας. Ότι η ανάπτυξη των εταιριών με νέες επενδύσεις σε κτήρια και μηχανολογικό εξοπλισμό, είναι αποτέλεσμα της δικής τους δουλειάς, του δικού τους κόπου. Θα πρέπει να ζυγίσουν τι είναι πιο σημαντικό να δουλεύεις σαν άνθρωπος ή να πας για δουλειά χωρίς να ξέρεις αν θα γυρίσεις υγιείς και ασφαλής στο σπίτι.

Το φιλεργατικό προφίλ των εταιριών, συνήθως συνοδεύεται και με ένα μηχανισμό πρόθυμων καλοπληρωμένων στελεχών που θα μπούνε μπροστά για να κρύψουν τα ατυχήματα κάτω από το χαλί. Ο επαίσχυντος μηχανισμός των εταιριών να παίρνουν τους χτυπημένους και να τους πηγαίνουν σε ιδιωτική κλινική, πιέζοντας να πούνε ότι χτυπήσανε οπουδήποτε αλλού εκτός από τη δουλειά είναι ντροπιαστικός πρώτα απ΄όλα για τους ίδιους τους εργαζόμενους. Έτσι λύνουν τα «οικογενειακά προβλήματα» οι εταιρίες με κοινωνικά φιλεργατική βιτρίνα. Τα συγκαλύπτουν με την απειλή της απόλυσης, ή της απομόνωσης, κάνουν τον χτυπημένο να αισθάνεται υπεύθυνος που χτύπησε αποσιωπώντας την ευθύνη της εταιρίας.

Σε αυτή τη κατάσταση συνυπεύθυνο είναι και το αστικό κράτος που όταν ένας εργαζόμενος χτυπάει στη δουλειά τον καλεί να πηγαινοέρθει αλλεπάλληλες φορές σε ΙΚΑ, Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ), για να αποδείξει ότι χτύπησε και να πληρωθεί από το ΙΚΑ. Σε αυτή τη βάση βοηθάει μονοπωλιακούς ομίλους που έρχονται και μας λένε, δε πειράζει που χτύπησες, θα σε φροντίσω εγώ, θα στα πληρώσω όλα, αρκεί να μείνει το περιστατικό «μέσα στην εταιρεία».

Η υγεία και η ασφάλεια μας δεν είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης!

Τώρα είναι η ώρα που πρέπει ο καθένας να υπερασπιστεί την υγεία και την ασφάλεια στο χώρο εργασίας του. Να γίνει αντικείμενο συζήτησης και οργάνωσης μέσα στους χώρους δουλειάς. Να γίνει απαίτηση από την εργοδοσία και τους διάφορους παρατρεχάμενους που καλούνται να υλοποιήσουνε το βρώμικο ρόλο της εντατικοποίησης.

Το Συνδικάτο Τύπου και Χάρτου βρίσκεται δίπλα σε κάθε συνάδελφο που το έχει ανάγκη. Κανένας νόμος, καμιά υπηρεσία του κράτους, δεν θα έρθει σα σωτήρας για να αλλάξει την κατάσταση, με την εντατικοποίηση της εργασίας που οδηγεί στα εργατικά ατυχήματα και τις επαγγελματικές ασθένειες. Πρέπει να πάρετε την υπόθεση στα χέρια σας, οι ίδιοι να διεκδικήσετε καλύτερες συνθήκες εργασίας. Στο πλάι σας πάντα θα είναι το Συνδικάτο Τύπου-Χάρτου, που έχει πείρα από ταξικούς αγώνες, από την οργάνωση τους, και μπορείτε να το συμβουλευτείτε για όποιο ζήτημα έχετε. Το συνδικάτο είναι όπλο στα χέρια των εργατών που πρέπει να το αξιοποιούν, να το μαζικοποιήσουν, για να αντιπαραθέτουμε συντεταγμένα με την εργοδοσία. Μόνο η μαζική πάλη των εργατών θα εξασφαλίσει ανθρώπινους όρους εργασίας, να πάμε για δουλειά υγιείς, και έτσι να γυρίζουμε πίσω στις οικογένειες μας.

Αγωνιστικά η Διοίκηση

Εργασιακός μεσαίωνας επικρατεί στην επιχείρηση ΛΑΛΑΝΙΤΗΣ ΑΕ που δραστηριοποιείται στην καλλιέργεια, τυποποίηση και εμπορία λαχανικών.

Εντός του εργασιακού χώρου έχει καταργηθεί κάθε έννοια δικαιώματος.
Οι εργαζόμενοι δουλεύουν όσες μέρες και ώρες τους ζητήσει η εργοδοσία. Είναι άγνωστο πράγμα, η εβδομαδιαία ανάπαυση, η άδεια, η πληρωμή της υπερωρίας. Για χρόνια εργαζόμενοι δουλεύουν ασταμάτητα, σαββατοκύριακα και αργίες, πάνω από 9-10 ώρες την ημέρα, χωρίς να πληρωθούν ούτε μια ώρα υπερωρία, ούτε μια ώρα προσαύξηση αργιών και Κυριακών, ούτε μια μέρα από την άδεια που δεν πήραν.

Μετά από χρόνια τέτοιων συνθηκών δουλειάς ο εργοδότης τους κάλεσε να υπογράψουν συμβάσεις μίας ημέρας την εβδομάδα. Στόχος του εργοδότη είναι να τους αναγκάσει ή να παραιτηθούν ή να μεταφερθούν χωρίς δικαιώματα σε νέα εταιρεία που φτιάχνει για να αποφύγει χρέη που δημιουργήθηκαν καθώς για να μεγιστοποιήσει το κέρδος του δεν πλήρωνε τίποτα. Τέτοια ή παρόμοια επιχειρηματικά παιχνίδια παίζονται στις πλάτες μας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που στο συνδικάτο μας έρχεται παρόμοια εικόνα, γι’ αυτήν και άλλες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην καλλιέργεια και συσκευασία αγροτικών προϊόντων στην περιοχή. Καταπατούν εργασιακά δικαιώματα μεταναστών και Ελλήνων εργαζομένων για να αυξάνουν την κερδοφορία τους, ενώ καταστρέφουν παράλληλα τους μικρούς αγρότες και συγκεντρώνουν όλη την παραγωγή στα χέρια τους.

Η πείρα δείχνει γι’ άλλη μια φορά πως όσο οι εργαζόμενοι κάνουν πίσω στα δικαιώματά τους στο όνομα του να κρατήσουν τη δουλειά τους, βγαίνουν διπλά χαμένοι. Ο δρόμος της οργάνωσης και της διεκδίκησης είναι η μόνη διέξοδος.

Η περιβόητη ανάπτυξη αποδεικνύεται πως βασίζεται σε άθλιες εργασιακές σχέσεις όπως στη συγκεκριμένη εταιρεία που τα προϊόντα της εξάγονται σε όλο τον κόσμο. Το τέλος των μνημονίων και η επιστροφή των συμβάσεων που διατυμπανίζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποδεικνύεται κάθε μέρα πως δεν είναι παρά η συνέχεια και επέκταση των συνθηκών γαλέρας. Η όποια αναμονή και καθυστέρηση στην οργάνωση της πάλης στο όνομα του τέλους των μνημονίων και της επιστροφής των συμβάσεων, θα διαιωνίζει και θα επεκτείνει της συνθήκες γαλέρας σε κάθε χώρο δουλειάς.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους εργαζόμενους στην επιχείρηση ΛΑΛΑΝΙΤΗΣ ΑΕ να συσπειρωθούν στο συνδικάτο μας και μαζί να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Το ΔΣ του Συνδικάτου μας, καλεί όλους τους εργαζόμενους στα εργοστάσια και στους χώρους δουλειάς στον κλάδο του Γάλακτος, των Τροφίμων και των Ποτών στη:

Καμία επανάπαυση, κανείς εφησυχασμός, καμία αναμονή

Βάζουμε μπροστά τις δικές μας ανάγκες, οργανώνουμε την πάλη μας και διεκδικούμε την ικανοποίηση των αιτημάτων μας

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Καθημερινά όλη αυτή την περίοδο, γίνεται έντονη προσπάθεια, από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, από τη ΝΔ, τα κόμματα του ευρωμονόδρομου και από τους εργοδότες, τον ΣΕΒ και τους βιομήχανους του κλάδου μας, να μας παρουσιάσουν το μαύρο άσπρο, να μας καθησυχάσουν ότι θα «βελτιωθεί η ζωή μας», μας λένε «μην αγωνίζεστε, μην παλεύετε».

Όλοι μαζί πανηγυρίζουν για «το τέλος των μνημονίων», ότι «βγαίνουμε στις αγορές», ότι η ελληνική οικονομία θα γίνει πιο ανταγωνιστική, ο κλάδος μας στοχεύει στην εξωστρέφεια

Πρόσφατα η κυβέρνηση επικύρωσε τον Νόμο καρμανιόλα Αχτσίογλου – Βρούτση που καθορίζει τον κατώτατο μισθό χωρίς διαπραγματεύσεις αλλά με υπουργική απόφαση και που προβλέπει ότι όποιες αυξήσεις πιθανόν δοθούν αυτές θα καθορίζονται με βάση την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και με γνώμονα το συμφέρον των βιομηχάνων και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Προσπαθεί να καλλιεργήσει ελπίδες και προσδοκίες στους εργαζόμενους, κρύβοντας ότι η ανάπτυξη έχει ταξικό πρόσημο. Ότι ανάπτυξη σημαίνει νέα κέρδη για το κεφάλαιο, σημαίνει ζεστό χρήμα από επιδοτήσεις, σημαίνει νέες φοροαπαλλαγές, ενώ για εμάς τους εργαζόμενους όλα τα αντεργατικά μέτρα που ψηφίστηκαν τα προηγούμενα χρόνια παραμένουν σε ισχύ και νέα έρχονται να προστεθούν, όπως η μείωση του αφορολόγητου.

Η ίδια η πραγματικότητα μέσα στα εργοστάσια και στις αποθήκες του κλάδου μας, τους διαψεύδει πανηγυρικά. Είναι χαρακτηριστικό ότι εκατοντάδες συνάδελφοι δουλεύουν ως εποχικοί, δουλεύουν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου (ορισμένοι μάλιστα για χρόνια), υπάρχει εντατικοποίηση, εργατικά ατυχήματα, απλήρωτες υπερωρίες, δουλειά στο σπίτι, απολύσεις και άλλα.

Θα μας βρουν απέναντι τους, θα βάλουμε εμπόδια στα σχέδιά τους.

Ισχυροποιούμε το κλαδικό μας συνδικάτο, παίρνουμε μέρος στην γενική μας συνέλευση, οργανωνόμαστε και παλεύουμε για τη ζωή που μας αξίζει.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Ο ίδιος ο ΣΕΒ με τα εβδομαδιαία δελτία τύπου που βγάζει, ζητάει νέες περικοπές στα δικαιώματα μας, θέλει να μειωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές των εργοδοτών, θέλει την επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών, κυρίως για τους νέους εργαζόμενους δηλαδή να πληρώνουμε οι εργαζόμενοι μέρος από το μεροκάματο μας.

Ενώ ο κλάδος μας, η βιομηχανία γάλακτος – τροφίμων – ποτών, είναι από τους πιο κερδοφόρους, την ίδια στιγμή μεγαλώνει ο αριθμός των εργαζομένων που δουλεύουμε με μισθούς πείνας, που δεν φτάνουν ούτε για τα στοιχειώδη. Συνεχώς επεκτείνονται οι εργασιακές σχέσεις χωρίς δικαιώματα, μέσω εργολάβων – δουλεμπορικών γραφείων, εποχικοί, ενοικιαζόμενοι και άλλοι. Ταυτόχρονα τα εργατικά ατυχήματα αποτελούν καθημερινό φαινόμενο, ενώ πληθαίνουν και οι επαγγελματικές ασθένειες.

Τα «στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι οι επιχειρήσεις στον κλάδο κατέχουν την πρωτιά στην μεταποιητική βιομηχανία με 25% στο σύνολο της. Έχουν μεγάλη κερδοφορία και εξαγωγές και οι εξαγορές και οι συγχωνεύσεις συνοδεύονται με δις ευρώ επιδοτήσεων και κερδών.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Εμείς οι εργαζόμενοι δουλεύουμε τις μηχανές, φορτώνουμε και οδηγάμε τα φορτηγά, σακατευόμαστε στη δουλειά για το μεροκάματο, ζούμε μέσα στην ανασφάλεια και στην τρομοκρατία για το αν θα έχουμε και αύριο μεροκάματο (απολύσεις, λήξη σύμβασης) και από την άλλη μια χούφτα «κηφήνες», οι βιομήχανοι και οι μέτοχοι των εταιριών, ζουν μέσα στα πλούτη και στη χλιδή.

Δεν μας αξίζει η ζωή που μας ετοιμάζουν κυβέρνηση, βιομήχανοι και ΕΕ, χωρίς εμάς κυριολεκτικά γρανάζι δεν γυρνά, πρέπει να παλέψουμε για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας.

Οργανώνουμε την πάλη μας και διεκδικούμε:

• Υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ με βάση το σχέδιο που κατέθεσε η ομοσπονδία του κλάδου στον ΣΕΒ, με κατώτατο μεροκάματο τα 37,17 ευρώ, δεν αποδεχόμαστε τον διαχωρισμό των εργαζομένων με βάση την ηλικία.

• Επαναφορά των τριετιών (ωριμάνσεις) που θα σημαίνει αυξήσεις στο βασικό μισθό από 5% μέχρι 15% – Επαναφορά όλων των επιδομάτων που έχουν κοπεί, όπως επίδομα γάμου, πτυχίου κα.

• Καθολική ισχύ και υποχρεωτικότητα των ΣΣΕ που δεσμεύει όλες τις επιχειρήσεις του κλάδου, ανεξάρτητα αν είναι μέλη ή όχι στην εργοδοτική τους οργάνωση.

• Κατάργηση του νόμου που αφορά των ΟΜΕΔ και τις ενώσεις προσώπων, όπως κάνει η DS Milka με αποτέλεσμα να έχει μειώσει το μεροκάματο των συναδέλφων.

• Επαναφορά κατώτερου μισθού (Ε.Γ.Σ.Σ.Ε) στα 751 ευρώ.

• Κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.

• Να σταματήσουν οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας.

• Να παρθούν μέτρα αντισεισμικής, αντιπλημμυρικής προστασίας, ενίσχυση για τους πληγέντες.

• Απεμπλοκή από τους Ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ