Εργαζόμαστε στις επιχειρήσεις ΖΟΥΡΑ ως ανάγκη να ζήσουμε εμείς και οι οικογένειές μας.
Η εργοδοσία των συγκεκριμένων επιχειρήσεων μόνιμα, σταθερά και διαχρονικά επιδιώκει την πλήρη ισοπέδωση των δικαιωμάτων, εργασιακών και όχι μόνο, για να μεγιστοποιήσει τα κέρδη της. Αυτή ήταν και η βασική αφορμή που το 2012 ιδρύσαμε το σωματείο μας.
Η δράση του σωματείου μας άλλαξε κυριολεκτικά την καθημερινότητα. Πλέον δουλεύαμε σαν άνθρωποι γιατί πριν ξέραμε μόνο πότε πηγαίναμε στη δουλειά και ποτέ το πότε θα φύγουμε, φτάναμε και τις 16 και 17 ώρες συνεχόμενα. Πρώτη φορά μετά την ίδρυση του σωματείου, μας αντιμετώπισαν σαν ανθρώπους γιατί πριν δεν μας λόγιζαν για τέτοιους. Ξεκίνησαν να μας χορηγούν τα απαιτούμενα ΜΑΠ (μέσα ατομικής προστασίας), βελτίωναν τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στην εργασία, άλλαξε ακόμα και η συμπεριφορά απέναντί μας, μέσω του σωματείου βρίσκονταν λύσεις και σε ιδιαίτερα προβλήματα συναδέλφων. Καταβλήθηκαν δεδουλευμένα, υπερωρίες κτλ που οφείλονταν, ρυθμίστηκαν άδειες, αργίες, ρεπό κτλ, υπήρχαν νέες κατακτήσεις στις οποίες η εργοδοσία υποχρεώθηκε κάτω από τη δράση μας. Παρά την επίθεση που θα περιγράψουμε παρακάτω, ακόμα και σήμερα παραμένουν κατακτήσεις από τη δράση μας, ενδεικτικά και μόνο αναφέρουμε τους έστω και λίγους συναδέλφους, οι μοναδικοί όμως σε όλη τη χώρα, που αμείβονται ακόμα με την κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας των πτηνοτροφικών επιχειρήσεων και επίσης αποτελέσματα υπάρχουν και με την πρόσφατη δράση.
Το 2015 η εργοδοσία επιτέθηκε με ιδιαίτερη ένταση στο σωματείο μας στοχεύοντας τη διάλυσή του για να επαναφέρει τον εργασιακό μεσαίωνα που άλλωστε παρόμοιος επικρατεί στις υπόλοιπες πτηνοτροφικές επιχειρήσεις και να αυξήσει την κερδοφορία της. Η επίθεση έχει τη στήριξη των ανταγωνιστών της εργοδοσίας, πιθανώς να είχε προηγηθεί κοινός σχεδιασμός.
Η εργοδοσία έφτασε στο σημείο, στις 5 Μάη 2017, σε συμφιλιωτική σύσκεψη στο Υπουργείο Εργασίας, παρουσία του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου κ. Νεφελούδη, την ώρα της σύσκεψης, να προσκομίσει παραιτήσεις μελών από το σωματείο μας που η ίδια είχε συντάξει και με απειλές και εκβιασμούς απέσπασε υπογραφές, απαιτώντας να παραληφθούν από το Υπουργείο Εργασίας κάτι που και σωστά κατά τη γνώμη μας, δεν έγινε δεκτό.
Σήμερα έχει επιστρέψει η απληρωσιά που πλέον ανέρχεται στους 5 μήνες, σε πολλούς συναδέλφους έχουν γίνει μειώσεις, δεν τηρούνται μέτρα υγιεινής και ασφάλειας της εργασίας στον εργασιακό χώρο και τα φορτηγά κτλ. Παρότι γίνονται κρατήσεις για τα ασφαλιστικά ταμεία, την ίδια στιγμή η εργοδοσία δεν καταβάλει ασφαλιστικές εισφορές με αποτέλεσμα να μην έχουμε ένσημα και κατ’ επέκταση να αντιμετωπίζουμε προβλήματα και σε περιπτώσεις συνταξιοδότησης αλλά και με την ιατροφαρμακευτική μας κάλυψη και άλλες παροχές του ασφαλτικού μας φορέα όπως πχ η επιδότηση ασθενείας κτλ. Παραβιάζεται η 5μερη εργασία, δεν δηλώνονται οι υπερωρίες, μέχρι και ανασφάλιστοι υπάρχουν με ευθύνη της εργοδοσίας κα.
Σε ότι αφορά το πτηνοσφαγείο της Τανάγρας, τα επιχειρηματικά σχέδια του ΖΟΥΡΑ συνταίριαξαν με αυτά των ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ και ΝΙΤΣΙΑΚΟΥ με στόχο οι συγκεκριμένες εγκαταστάσεις να λειτουργήσουν από εργαζόμενους με χειρότερες εργασιακές σχέσεις υπό τον τελευταίο. Σήμερα το πτηνοσφαγείο δεν λειτουργεί λόγω των συγκρούσεων με άλλα ανταγωνιστικά συμφέροντα. Πολλοί συνάδελφοι έχουν οδηγηθεί στην ανεργία και πολλοί εξ αυτών δεν έχουν λάβει ούτε τα δεδουλευμένα από την πτώχευση του πρώτου που έγινε το 2012. Από τους ίδιους σχεδιασμούς απαξιώνονται και καταληστεύονται άλλες εγκαταστάσεις, έχουν μείνει οφειλές σε ασφαλιστικά ταμεία, μικροπρομηθευτές οδηγήθηκαν σε κλείσιμο κτλ.
Στο επίκεντρο της επίθεσης της εργοδοσίας βρέθηκε το Διοικητικό Συμβούλιο του σωματείου μας αλλά και άλλοι πρωτοπόροι συνάδελφοι, δηλαδή όλοι αυτοί που είναι οι οργανωτές της δράσης. Μας απομόνωσαν από τους υπόλοιπους εργαζόμενους, μας κάλεσαν να παρέχουμε εργασία σε χώρο χωρίς φως, νερό, τουαλέτα, θέρμανση, χωρίς κανένα μέτρο υγιεινής και ασφάλειας. Αυτές οι συνθήκες μας έχουν οδηγήσει στο νοσοκομείο ενώ από αντίστοιχες ελλείψεις στα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας τα προηγούμενα χρόνια, συνάδελφος έχει μείνει ανάπηρος από εργατικό ατύχημα και υπάρχουν και άλλα ίδια ή παρόμοια συμβάντα. Επιδίωξαν την απόλυσή μας, ταυτόχρονα και την εξαγορά μας. Εφαρμόζουν σύστημα εκ περιτροπής εργασίας μόνο στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου που τιμωρητικά αντιμετωπίζουν και μεγαλύτερη απληρωσιά απ’ ότι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι. Το καλοκαίρι που μας πέρασε μέλος της Διοίκησης του παραρτήματος Έβρου του σωματείου μας δέχτηκε σωματική επίθεση από εκπροσώπους της εργοδοσίας ενώ πολλές φορές βρεθήκαμε αντιμέτωποι μέχρι και με “σωματώδεις αγνώστους” που μάλιστα τον Αύγουστο του 2015 επιπλέον οπλοφορούσαν.
Για αυτή μας τη δράση πολλές φορές έχουμε αντιμετωπίσει την καταστολή και τη συκοφαντία. Πολλές είναι και οι φορές που μας συνέλαβαν με ανυπόστατες μηνύσεις, ορισμένες εκκρεμούν ενώ επί της ουσίας διεκδικούσαμε να ζήσουμε εμείς, οι οικογένειές μας και τα παιδιά μας.
Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα απευθυνθήκαμε επανειλημμένα στις υπηρεσίες του Υπουργείου Εργασίας για να βρούμε το δίκιο μας. Τελευταία συνάντηση στο Υπουργείο ήταν τον Ιούλιο του 2018 μέσω της Πανελλήνια Ομοσπονδίας Εργατοτεχνιτών και Υπαλλήλων Γάλακτος, Τροφίμων & Ποτών στην οποία το σωματείο μας είναι μέλος. Λόγω του ότι μετά και από αυτή τη συνάντηση δεν έγινε απολύτως τίποτα, παρά τις δεσμεύσεις έστω και στα ελάχιστα από όσα θέσαμε, αναγκαστήκαμε να προβούμε σε επίσχεση εργασίας καθώς πλέον για μεγάλο χρονικό διάστημα κινδύνευε μέχρι και η ίδια μας η ζωή και επιβίωση. Το μένος της εργοδοσίας επειδή αποτελούμε εμπόδιο για την ένταση της εκμετάλλευσης και την καταπάτηση των δικαιωμάτων δεν σταμάτησε ούτε τότε. Αμφισβήτησε και αυτή μας την πράξη κάτι που κοινοποίησε και στο Υπουργείο Εργασίας και με αυτόν τον τρόπο εμμέσως πλην σαφώς απειλεί και πάλι ότι θα μας απολύσει.
Πολλά από τα παραπάνω, μετά τις παρεμβάσεις μας, έχουν διαπιστωθεί και από ελέγχους των υπηρεσιών του Υπουργείου Εργασίας.
Σχήμα οξύμωρο είναι και το γεγονός ότι η εργοδοσία, όπως ισχυρίζεται εδώ και χρόνια δεν πάει καλά οικονομικά, ενώ α)είχε “ελαφρυνθεί” από δεκάδες εκατομμύρια ευρώ χρέη από την ένταξή της στον πτωχευτικό κώδικα, β)στην πορεία υπερτριπλασίασε την παραγωγή της και το μερίδιο στην αγορά, γ)ακολούθησε συνεργασία που συνεχίζει να υλοποιείται με τον ΝΙΤΣΙΑΚΟ που είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός της χώρας δ)σε αυτό το χρονικό διάστημα οι επιχειρήσεις ΖΟΥΡΑ επιδοτήθηκαν και άμεσα (μέσα από προγράμματα) αλλά και έμμεσα λόγω των τεράστιων οφειλών που υπάρχουν στα ασφαλιστικά ταμεία κτλ και παρόλα αυτά ακόμα συνεχίζονται οι οικονομικές δυσκολίες (!!!).
Σήμερα που σύμφωνα με τους ίδιους ισχυρισμούς συνεχίζονται οι οικονομικές δυσκολίες, αυτό που ξέρουμε είναι ότι η παραγωγή στο τμήμα αυγοπαραγωγής έχει ξεπεράσει κάθε ιστορικό προηγούμενο χωρίς φυσικά να γνωρίζουμε αν αυτό αντικατοπτρίζεται και στα επίσημα στοιχεία που εμφανίζει η εργοδοσία.
Πριν προχωρήσουμε στα αιτήματά μας θέλουμε να περιγράψουμε τις συνθήκες που ζούμε και έχουν επίπονες επεκτάσεις στο σύνολο της ζωής μας. Από τη μία «στα χαρτιά» έχουμε δουλειά την οποία επίμονα ζητάμε να ασκήσουμε αλλά η εργοδοσία αρνείται και από την άλλη μας οφείλονται τεράστια για έναν εργαζόμενο ποσά, δεν παίρνουμε το επίδομα επίσχεσης ούτε άλλο βοήθημα και ούτε μπορούμε να εργαστούμε αλλού καθώς θα είναι σαν να απεμπολούμε τα δικαιώματά μας. Ταυτόχρονα ως μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του σωματείου νιώθουμε ευθύνη για όλους τους συναδέλφους να μην επιτρέψουμε τον εργασιακό μεσαίωνα που επιχειρεί να επιβάλλει η εργοδοσία.
Σε συνέχεια όλου του ιστορικού που γνωρίζει το Υπουργείο Εργασίας καθώς εδώ και χρόνια πραγματοποιούνται τριμερείς συναντήσεις σε αυτό αλλά και από τις αμέτρητες παρεμβάσεις σε τμήματα του ΣΕΠΕ σε όλη την Ελλάδα που εντάσσονται στο Υπουργείο Εργασίας, παρακαλούμε όπως γνωρίσετέ μας τις θέσεις του Υπουργείου Εργασίας στα εξής:
-
Τι απαντάει το Υπουργείο Εργασίας στην αμφισβήτηση από την εργοδοσία του δικαιώματός μας να προβούμε σε επίσχεση όταν: α)Είμαστε απλήρωτοι από 6ο/2018 αλλά και σε προηγούμενους μήνες τα ποσά που λάβαμε δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα πχ τον 2ο/2018 μας έβαλε (χαρτζιλίκι) από 200 με 300 ευρώ στον καθένα β)Ο χώρος στον οποίο καλούμαστε να εργαστούμε δεν πληροί όρους υγιεινής και ασφάλειας όπως έχει διαπιστωθεί και σε επιτόπιους ελέγχους του Υπουργείου, χωρίς νερό, φως, θέρμανση, τουαλέτα κτλ γ)Εφαρμόζει μόνο στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου εκ περιτροπής εργασίας δ)Δεν μας δίνει πραγματικό αντικείμενο εργασίας αντίστοιχο των ειδικοτήτων μας παρότι την ίδια στιγμή υπάρχουν συνάδελφοι σε αντίστοιχες ειδικότητες που εργάζονται υπερωριακά, για περισσότερες από 5 ημέρες την εβδομάδα και έχουν γίνει και προσλήψεις στις ίδιες ειδικότητες.
-
Σε τι ενέργειες έχει προβεί το Υπουργείο Εργασίας για να έχουμε ένσημα ειδικά μετά την τελευταία συνάντηση στις 18 Ιουλίου 2018 που σταθήκαμε επίμονα στο συγκεκριμένο ζήτημα; Πως θα ξεπεραστούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όλοι οι εργαζόμενοι με τη συνταξιοδότηση, την ιατροφαρμακευτική μας κάλυψη και άλλες παροχές με τις οποίες αντιμετωπίζουμε πρόβλημα; Πως θα εξασφαλιστεί η χορήγηση του επιδόματος επίσχεσης εργασίας καθώς η άσκηση του “δικαιώματός” μας να προβούμε σε επίσχεση εργασίας (που και αυτήν αμφισβητεί η εργοδοσία) δεν συνοδεύτηκε με παράλληλη χορήγηση του επιδόματος επίσχεσης καθώς για τον ΟΑΕΔ δεν φαίνεται ότι είμαστε εργαζόμενοι γιατί δεν είμαστε ασφαλισμένοι. Αξίζει να σημειωθεί ότι για όλα τα ένσημα που λείπουν από όλους όσους εργαζόμαστε στις επιχειρήσεις ΖΟΥΡΑ γίνονται κανονικά κρατήσεις, δηλαδή πρόκειται για υπεξαίρεση.
-
Μπορούμε να αξιώνουμε απαντήσεις από την εργοδοσία αλλά και το Υπουργείο σε ότι έκαστος είναι καθ’ ύλην αρμόδιος; Ενδεικτικά αναφέρουμε την τελευταία συνάντηση στο Υπουργείο όπου ενώ αναφέρθηκαν αναλυτικά τα θέματα τόσο κατά την αίτησή μας όσο και κατά τη συζήτηση όπως και με το υπόμνημα που ακολούθησε, όμως σε πολλά δεν πήραμε καμία απάντηση.
-
Όταν και αν λειτουργήσουν οι εγκαταστάσεις του πτηνοσφαγείου της Τανάγρας θα διασφαλιστεί η εργασία με τα ίδια δικαιώματα καταρχήν όσων εργάζονταν εκεί;
Τέλος, για μία ακόμα φορά καταθέτουμε αίτημα συνάντησης (συμφιλιωτικής διαδικασίας) με την εργοδοσία στο Υπουργείο Εργασίας. Να τοποθετηθεί σε όλα όσα αναφέρουμε στο παρόν έγγραφο και με επιπλέον στοιχεία στο υπόμνημα της Ομοσπονδίας που εστάλη τον Ιούλιο του 2018 στο Υπουργείο Εργασίας. Επίσης να πάρει θέση το Υπουργείο Εργασίας, αν δεν επιβάλλει στην εργοδοσία, να αναλύσει σε εμάς τις επιλογές που έχουμε. Στην συνάντηση για πολλοστή φορά αιτούμαστε την παρουσία της Υπουργού Εργασίας.
Έπειτα από όλες αυτές τις εξελίξεις, όχι μόνο το Υπουργείο Εργασίας, αλλά και η κυβέρνηση έχει την ευθύνη να δώσει λύση, να μας προτείνει κάτι συγκεκριμένο, για τον επιπλέον λόγο ότι ο κ. Ζούρας Γιάννης (ένας εκ των ιδιοκτητών των επιχειρήσεων ΖΟΥΡΑ) ήταν ανάμεσα στους 6 επιχειρηματίες που συνόδευαν τον πρωθυπουργό κ. Αλέξη Τσίπρα το 2015 σε ταξίδι στη Ρωσία.
Στεκόμαστε όρθιοι και έχουμε καθαρή τη συνείδησή μας απέναντι στους συναδέλφους μας, στους εαυτούς μας και τα παιδιά μας. Είμαστε όρθιοι γιατί ξέρουμε ότι στον αγώνα μας έχουμε συμπαραστάτες τους εργαζόμενους από τον κλάδο και άλλους κλάδους που έχουν εκφράσει την αμέριστη αλληλεγγύη τους πολλές φορές στον πολύχρονο αγώνα μας. Δε χαρίζουμε σε κανένα το δικαίωμά μας στην εργασία και τα υπόλοιπα δικαιώματά μας.
Για οποιαδήποτε διευκρίνηση ή ερώτηση, όπως και για τα πλήρη στοιχεία των επιχειρήσεων ΖΟΥΡΑ, παρακαλούμε επικοινωνήστε με το σωματείο μας στα παραπάνω στοιχεία ή με την Ομοσπονδία Γάλακτος, Τροφίμων και Ποτών.
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
