Το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου-Ανατολικής Αττικής ,η Ομοσπονδία και το Συνδικάτο Τύπου & Χάρτου χαιρετίζουμε τον μεγαλειώδη 10ήμερο αγώνα που έδωσαν οι συνάδελφοι στο εργοστάσιο “ΑΦΟΙ ΒΛΑΧΟΥ”  που είχε σαν αποτέλεσμα τελικά να δεχθεί η εργοδοσία στη τριμερή στο Υπουργείο Εργασίας που έγινε σήμερα το δίκαιο αίτημα των εργαζόμενων να επιστρέψει στην εργασία του ο συνάδελφος και Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου, Μέντης Δαμασκηνός, έστω και με 6μηνη σύμβαση. Μπορεί να μην καταφέραμε την απορρόφηση του συναδέλφου από την εταιρία με αορίστου χρόνου, όπως συνεχίζει να είναι το πάγιο αίτημά μας για όλους τους εργολαβικούς εργάτες, αλλά μπορέσαμε να εμποδίσουμε την απόλυση του.

Απέδειξαν ότι ο αγώνας τους ήταν αναγκαίος και δίκαιος, πάρα τις 4 δικαστικές αποφάσεις που τον έκριναν παράνομο. Απέδειξαν ότι μόνο με τους αγώνες μπορούμε να έχουμε αποτελέσματα , ότι δεν προσφέρει τίποτα στους εργαζόμενους η ατομική λύση, ότι η γραμμή του συμβιβασμού , της ηττοπάθειας και της μοιρολατρίας που σπέρνει ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός , πρέπει να ηττηθεί μέσα στα εργοστάσια , χρειάζεται να δυναμώσει ο δρόμος του αγώνα και της διεκδίκησης με προοπτική την ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος.  

 Οι δέκα ημέρες απεργίας στην Αφοί Βλάχου  έδωσαν πλούσια πείρα  στους εργαζόμενους του εργοστασίου που πιο δυνατοί, ενωμένοι και δικαιωμένοι επιστρέφουν μαζί με τον Μέντη  στην εργασία τους. Απέδειξαν ότι η αλληλεγγύη των εργατών, η συλλογική δράση και η συμμετοχή στην υπεράσπιση της ζωής μας είναι πολύτιμα εργαλεία και παρακαταθήκη για τους αυριανούς αγώνες. Απέναντί τους βρήκαν εκτός της εργοδοσίας, το κράτος και την “δικαιοσύνη” που με εκβιασμούς, καταστολή και ποινικοποίηση προσπάθησαν να λυγίσουν τον αγώνα τους. Οι εργαζόμενοι  σε αυτή την επίθεση αντέταξαν την Ταξική αλληλεγγύη, την συμπαράσταση εκατοντάδων σωματείων και εργαζομένων που στήριξαν τον αγώνα με ηθική και υλική βοήθεια.

Αυτός ο αγώνας έχει ευρύτερες προεκτάσεις, δεν είναι υπόθεση μόνο των εργαζομένων του συγκεκριμένου εργοστασίου, γιατί η σύγκρουση με τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης, με το δουλεμπόριο, όπως και η υπεράσπιση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και η προστασία των πρωτοπόρων εργατών είναι αγώνας που συνεχίζεται και στην “ΑΦΟΙ ΒΛΑΧΟΥ” και σε όλους τους χώρους εργασίας και συνεχώς πρέπει να δυναμώνει. 

Είναι βέβαιο ότι θα ξεσπάσουν και νέοι αγώνες και σε άλλους χώρους δουλειάς με ίδια ή άλλα αιτήματα.

Είναι ανάγκη αυτοί οι αγώνεςνα γίνουν υπόθεση των ίδιων των εργαζόμενων με κριτήριο τα σύγχρονα δικαιώματα και τις ανάγκες της τάξης μας, να στηριχτούν από όλα τα ταξικά σωματεία και τους πρωτοπόρους συνδικαλιστές και εργαζόμενους όπως στηρίχτηκε και ο αγώνας στην “ΑΦΟΙ ΒΛΑΧΟΥ” και ακόμα περισσότερο. Να βοηθήσουμε κάθε σπίθα αντίστασης να γίνεται μαζική, μαχητική εστία αγώνα για να δημιουργεί τις προϋποθέσεις μετάδοσης της απόφασης για αγώνα σε ολόκληρο τον κλάδο, σε όλη την εργατική τάξη.

Οι συνάδελφοι στην “ΑΦΟΙ ΒΛΑΧΟΥ” και γενικότερα χρειάζεται να συνεχίσουν την διεκδίκηση ΣΣΕ με αυξήσεις για όλους, να πεταχτούν τα δουλεμπορικά έξω από τους χώρους εργασίας και οι εργαζόμενοι να απορροφηθούν με συμβάσεις αορίστου χρόνου, μέτρα υγείας και ασφάλειας στα εργοστάσια ,ιδιαίτερα τώρα το καλοκαίρι, μισθοί και δικαιώματα με βάση τις δικές μας ανάγκες

Το συνδικάτο μετάλλου αττικής και ναυπηγ/κής βιομηχανίας Ελλάδας εκφράζει τα συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους εργαζόμενους του εργοστασίου BA (πρώην ΓΙΟΥΛΑ) για τον άδικο χαμό της συναδέλφισσάς  μας. Καταγγέλλουμε την εργοδοσία της BA (πρώην ΓΙΟΥΛΑ) για το εργατικό έγκλημα  που συνέβη στο τέλος της απογευματινής βάρδιας την Κυριακής 28/7/2019 όπου η συναδέλφισσα 54 χρονών μητέρα 2 παιδιών βρέθηκε κάτω από Κλαρκ χάνοντας έτσι τη ζωή της. Κάθε άλλο παρά τυχαίο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ένα τέτοιο γεγονός. Είναι μια εξέλιξη που οφείλεται στην συνεχιζόμενη έλλειψη μέτρων υγιεινής και ασφάλειας με σκοπό να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της επιχείρησης. Σε αυτή την κατεύθυνση απασχολούνται ανειδίκευτοι εργαζόμενοι σε θέσεις που θα έπρεπε να απασχολούνται εξειδικευμένοι εργαζόμενοι και άρα καλύτερα αμειβόμενοι. Ειδικότητες όπως αυτή του κουμανταδόρου-μανουβραδόρου μηχανήματος δεν προσλαμβάνονται. Ενώ για εργασίες που χρειάζονται πάνω από ένας  εργαζόμενος τις κάνει απλά ένας. Αύξηση της εντατικοποίησης μειώνοντας προσωπικό και αυξάνοντας την παραγωγή ενώ η εταιρία το τελευταίο διάστημα προτιμάει τις φτηνές μορφές εργασίας προσλαμβάνοντας  ενοικιαζόμενους εργαζόμενους, συμβασιούχους καλύπτοντας όμως πάγιες ανάγκες στο χώρο του εργοστασίου, προκειμένου να μειώσει το μισθολογικό κόστος. Είναι μερικά από τα στοιχεία που διαμόρφωσαν της συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη αυτό το περιστατικό.

Το θανατηφόρο εργοδοτικό έγκλημα που έγινε στη ΒΑ (πρώην ΓΙΟΥΛΑ) έρχεται να προστεθεί στη συνέχεια τις μακράς λίστας την εργαζομένων που δεν γύρισαν σπίτια τους, στις οικογένειες τους όπως πρόσφατα με τον 35χρονο μόνιμο εργαζόμενο της ΛΑΡΚΟ, τον 42χρονο εργάτη στο Πέραμα που έχουν όλα την ίδια ρίζα του κακού. Το λογάριασμα από τους εργοδότες των μέτρων ασφαλείας ως κόστος το οποίο μπαίνει εμπόδιο στην ανταγωνιστικότητα τους. 

Το συνδικάτο μας τα τελευταία χρόνια επανειλημμένως με κινητοποιήσεις, παρεμβάσεις, υπομνήματα, δελτία Τύπου και καταγγελίες προειδοποιεί για τις άθλιες  συνθήκες που οι εργοδότες έχουν επιβάλει στους χώρους εργασίας.

Έχουμε βαρεθεί να ακούμε από τους εργοδότες και τα κόμματα που τους στηρίζουν ότι τα μέτρα πρόληψης και προστασίας της υγείας και της ζωής των εργαζομένων αποτελούν κόστος που αν το επωμισθούν δεν θα είναι ανταγωνιστικοί, και άρα να μην τους πιέζουμε γιατί αυτό δυσκολεύει τις επενδύσεις και βάζει εμπόδια στην ανάπτυξη.

Μας λένε δηλαδή ότι για να έχουμε ένα μεροκάματο θα πρέπει να παίζουμε τη ζωή μας κορώνα – γράμματα. Να λέμε πάλι καλά όταν μας πετάνε ένα ξεροκόμματο και αφού μας κάνουν τη χάρη που μας παίρνουν για δουλειά να τους λέμε και ευχαριστώ. Αυτή είναι η ανάπτυξη για την οποία μας έχουν πάρει τα αυτιά. Αυτή είναι η ζωή με ή χωρίς μνημόνιο που μας ετοιμάζουν για τις επόμενες δεκαετίες.

Συνάδελφοι, αυτή η ανάπτυξη, που είναι κομμένη και ραμμένη για να γεμίζουν τις τσέπες τους εργοδότες, δεν είναι μονόδρομος για εμάς.

Συνάδελφοι δεν είναι στο κακό μας το ριζικό να σκοτωνόμαστε στους χώρους  δουλειάς

Μόνο εμείς οι ίδιοι μπορούμε να προστατέψουμε τους εαυτούς μας, οργανωμένοι στο Συνδικάτο μας, μπορούμε να παλέψουμε και να επιβάλουμε μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, μισθούς και ωράρια στο ύψος των σημερινών αναγκών μας. Όλοι εμείς που παράγουμε τον πλούτο, οργανωμένα, να μη συμβιβαστούμε με τα ψίχουλα αλλά, αντίθετα, να ανεβάσουμε τις απαιτήσεις μας διεκδικώντας όλο το καρβέλι, για να ζήσουμε όπως αξίζει σε εμάς και τα παιδιά μας.

Το συνδικάτο μας καλεί το επιχειρησιακό σωματείο να πάρει απόφαση σε 4ωρη στάση εργασίας και συγκέντρωση στη πύλη του εργοστασίου για να απαιτήσουμε την εργοδοσία να πάρει μέτρα. Είναι χρέος μας για να μην είναι κάποιος από εμάς ο επόμενος, από κοινού να διεκδικήσουμε: τα πρωτοσέλιδα

• άμεση απομάκρυνση όλων των εργολάβων.
• άμεσα να συναφθούν συμβάσεις αορίστου χρόνου με όλους τους εργολαβικούς εργαζόμενους που εργάζονται στο εργοστάσιο.
• άμεσα να ληφθούν μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, ικανά να προστατέψουν τη ζωή μας.
• Μέγιστος εργάσιμος χρόνος 8ώρες/μέρα, δύο ρεπό την εβδομάδα.

Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ

Διασφάλιση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων τους

Ο Ομιλος DIMERA αποφάσισε να ανακοινώσει το κλείσιμο της εφημερίδας «Εθνος», (για αναστολή κυκλοφορίας από τις 31 Ιουλίου 2019 του καθημερινού ΕΘΝΟΥΣ κάνει λόγο), γεγονός που ανοίγει το δρόμο να μείνουν χωρίς δουλειά άρα και χωρίς δυνατότητα να ανταπεξέρχονται στις ανάγκες της ζωής των οικογενειών τους, δεκάδες εργαζόμενοι στην εφημερίδα.

Δεν πάει πολύς καιρός που οι εργαζόμενοι στην εφημερίδα έζησαν την ίδια ιστορία ως εργαζόμενοι του Ομίλου ΠΗΓΑΣΟΣ. Και όλα αυτά γιατί πρυτανεύει η ωμή ταξική λογική της υπεράσπισης των επιχειρηματικών συμφερόντων. Γίνονται έτσι για δεύτερη φορά θύματα των επιλογών των επιχειρηματικών ομίλων που αντιμετωπίζουν τη χασούρα τους και εξασφαλίζουν κεφάλαια και κέρδη και στην κρίση και τώρα στην ανάπτυξη πάντα σε βάρος των εργαζομένων.

Οι κυβερνήσεις τόσο του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και της ΝΔ φρόντισαν να λύσουν έγκαιρα τα χέρια της εργοδοσίας να τσακίζει τους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους, οπλίζοντας τους ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων με όλο το φάσμα των αντεργατικών νόμων που ψηφίστηκαν από όλα τα αστικά κόμματα την τελευταία δεκαετία, στο όνομα των μνημονίων.

Οι κυβερνητικές εργοδοτικές πλειοψηφίες των Ενώσεων των ΜΜΕ μόνιμα επαίρονται για τα “μέτρα στήριξης του έντυπου Τύπου” για τα οποία συνέργησαν χωρίς αυτά να βάζουν φραγμό στις απολύσεις και τις μειώσεις μισθών και στην καταστρατήγηση των δικαιωμάτων για τους εργαζόμενους.

Αυτό που χρειάζεται τώρα να γίνει στο ΕΘΝΟΣ είναι η ενιαία πάλη των εργαζόμενων στην εφημερίδα αλλά και σε ολόκληρο τον επιχειρηματικό όμιλο, και πρέπει οι Ενώσεις να οργανώσουν κινητοποιήσεις, για την υπεράσπιση και διασφάλιση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων.Χρειάζεται ταυτόχρονα η αλληλεγγύη και η κοινή πάλη στον κλάδο των ΜΜΕ, αλλά και όλων των εργαζομένων,(η πάλη για την υπεράσπιση όλων των δικαιωμάτων των εργαζομένων στο ΕΘΝΟΣ πρέπει να γίνει υπόθεση όλου του κλάδου). Είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για μπορεί να μπει φραγμός στην επίθεση των αφεντικών, να διασφαλίσει τα εργασιακά μας δικαιώματα.

Το ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ θα στηρίξει με όλες του τις δυνάμεις, τασσόμενο αλληλέγγυο όπως πάντα, την πάλη των εργαζόμενων της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ και θα κάνει ότι περνά από το χέρι του για την ανάπτυξη πολύμορφης δράσης και αλληλεγγύης από όλους τους εργαζόμενους του κλάδου για την υπεράσπιση της δουλειάς και τη διασφάλιση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων στο ΕΘΝΟΣ

Χρόνο με το χρόνο αναδεικνύονται οι “μαύρες μέρες” για τη ζωή των εργαζομένων και των αυτοαπασχολούμενων. Από τη πρώτη χρονιά ο Σύλλογος Ιδιωτικών Υπαλλήλων προειδοποίησε και προειδοποιεί τους εργαζόμενους και τους αυτοαπασχολούμενους. Οι “λευκές νύχτες” με τα διάφορα χάπενιγκ, εκπλήξεις κ.λπ. δεν είναι τίποτα άλλο από το όχημα για την πλήρη απελευθέρωση του ωραρίου εργασίας και την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας. Όλα αυτά αποτελούν τους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης για “ειδικές επιχειρησιακές ζώνες” στις οποίες θα ισχύει η εργάσιμη εβδομάδα των 7 ημερών και των 68 ωρών, με εργαζόμενους χωρίς συλλογικές συμβάσεις, χωρίς ωράριο, χωρίς ελεύθερο χρόνο, χωρίς δικαιώματα. Όλες οι κυβερνήσεις μέχρι τώρα, δούλεψαν και δουλεύουν μεθοδικά για την απελευθέρωση του ωραρίου, για να γίνει ακόμα πιο φτηνή η εργατική δύναμη. Στο πλαίσιο αυτό είναι  και η κατάργηση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας και η υπαγωγή του στη ΓΓ Εργασίας του υπουργείου. Στο ίδιο μήκος κύματος και η Περιφέρεια-Αντιπεριφέρεια ως το μακρύ χέρι της κεντρικής εξουσίας, εφαρμόζει όλα τα παραπάνω, όπως την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας.

Δυστυχώς για όλους μας, η ίδια η ζωή έρχεται να επικυρώσει τις προειδοποιήσεις του Συλλόγου μας. Οι εργαζόμενοι στο εμπόριο έχουν υποστεί εξευτελιστικούς μισθούς, πολλοί παραμένουν απλήρωτοι για μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν έχουν συλλογική σύμβαση εργασίας, δεν έχουν ωράριο. Ειδικά σε αλυσίδες καταστημάτων οι εργαζόμενοι δουλεύουν νύχτα μέρα, 7 μέρες την εβδομάδα, με κάμερες στο χώρο εργασίας.

Παράλληλα το 70% των επαγγελματιών χρωστάνε στα ασφαλιστικά τους ταμεία, ενώ δεκάδες μαγαζιά κλείνουν, αλλάζουν χέρια, πετώντας στην ανεργία δεκάδες αυτοαπασχολούμενους μέσα στα χρέη και στις υποχρεώσεις. Μια βόλτα στο Βαθύ φτάνει για να δούμε πόσα μαγαζιά παραμένουν κλειστά ή ανοίγουν πρόσκαιρα και κλείνουν, για ν’ ανοίξει κάτι άλλο που κι αυτό θα ακολουθήσει τη  μοίρα του προηγούμενου.

Θα το επαναλάβουμε άλλη μια φορά. Όσες “λευκές νύχτες” κι αν γίνουν οι εργαζόμενοι και οι αυτοαπασχολούμενοι θα φτωχαίνουν και θα δυστυχούν μέρα τη μέρα, ενώ θα κερδίζουν οι μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων, σ/μ κ.λπ.

Η λύση βρίσκεται στον κοινό αγώνα εργαζόμενων και αυτοαπασχολούμενων απέναντι στα κοινά προβλήματα (φορολογία, χαράτσια, απεγκλωβισμό προσφύγων, υγεία, παιδεία κ.λπ.).

Συνάδελφοι εργαζόμενοι, σας καλούμε να γνωριστείτε, να συσπειρωθείτε στο σωματείο μας, το “σπίτι” κάθε εργαζόμενου και να παλέψουμε όλοι μαζί διεκδικώντας:

• Υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας
• Νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας. Κοινωνική Ασφάλιση
• Κατάργηση όλων των νόμων και των διατάξεων που απελευθερώνουν το ωράριο
• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Κατάργηση της μερικής απασχόλησης και του ωρομισθίου, των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και όλων των ελαστικών μορφών εργασίας. Μετατροπή τους σε 8ωρες συμβάσεις αορίστου χρόνου.

Το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου-Ανατολικής Αττικής και το Συνδικάτο Τύπου & Χάρτου χαιρετίζουμε τον μεγαλειώδη αγώνα που έδωσαν οι συνάδελφοι στο εργοστάσιο “ΑΦΟΙ ΒΛΑΧΟΥ”  που είχε αποτέλεσμα την μη απόλυση του συναδέλφου και Προέδρου του Εργατικού Κέντρου, Μέντη Δαμασκηνού. Απέδειξαν ότι ο αγώνας τους ήταν δίκαιος πάρα τις 4 δικαστικές αποφάσεις που τον έκριναν παράνομο.

Οι δέκα ημέρες απεργίας έδωσαν πλούσια πείρα  στους εργαζόμενους του εργοστασιου που πιο δυνατοί, ενωμένοι και δικαιωμένοι γυρίζουν στην εργασία τους. Απέδειξαν ότι η αλληλεγγύη των εργατών, η συλλογικη δράση και η συμμετοχή στην υπεράσπιση της ζωής μας είναι πολύτιμα εργαλεία και παρακαταθήκη για τους αυριανούς αγώνες. Απέναντί τους βρήκαν εκτός της εργοδοσίας, το κράτος και την “δικαιοσύνη” που με εκβιασμούς, καταστολή και ποινικοποίηση προσπάθησαν να λυγίσουν τον αγώνα τους. Οι εργαζόμενοι  σε αυτή την επίθεση αντεταξαν την Ταξική αλληλεγγύη, την συμπαράσταση εκατοντάδων σωματείων και εργαζομένων που στήριξαν τον αγώνα με ηθική και υλική βοήθεια.

Αυτος ο αγώνας έχει ευρύτερες προεκτάσεις, δεν είναι υπόθεση μόνο των εργαζομένων του συγκεκριμένου εργοστασίου, γιατί η σύγκρουση με τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης, με το δουλεμπόριο, όπως και η υπεράσπιση των συνδικαλιστικων δικαιωμάτων και η προστασία των πρωτοπόρων εργατών είναι αγώνας που συνεχίζεται και στην “ΑΦΟΙ ΒΛΑΧΟΥ” και σε 100δες ακόμα επιχειρήσεις και συνεχώς διευρύνεται. 

Είναι βέβαιο ότι θα ξεσπάσουν και νέοι αγώνες και σε άλλους χώρους δουλειάς με ίδια ή άλλα αιτήματα. Είναι ανάγκη αυτοί οι αγώνες να στηριχτούν από όλα τα σωματεία και τους πρωτοπόρους συνδικαλιστές και εργαζόμενους όπως στηρίχτηκε και ο αγώνας στην “ΑΦΟΙ ΒΛΑΧΟΥ” και ακόμα περισσότερο. Να βοηθήσουμε κάθε σπίθα αντίστασης να γίνεται μαζική, μαχητική εστία αγώνα για να δημιουργεί τις προϋποθέσεις μετάδοσης της απόφασης για αγώνα σε ολόκληρο τον κλάδο, σε όλη την εργατική τάξη.

Οι συνάδελφοι στην “ΑΦΟΙ ΒΛΑΧΟΥ” πρέπει να είναι σε αγωνιστική ετοιμότητα για να απαντήσουν σε ενδεχόμενη αναδίπλωση της εταιρείας ή σε προσπάθεια στοχοποίησης άλλων συναδέλφων που πρωτοστάτησαν σε αυτό τον αγώνα.

Η Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου καταγγέλλει την εκδικητική απόλυση του συναδέλφου Μέντη Δαμασκηνού, προέδρου του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου – Ανατολικής Αττικής και μέλος της Σωματειακής Επιτροπής των εργαζομένων στην επιχείρηση «ΑΦΟΙ ΒΛΑΧΟΥ».

Είναι προφανές ότι η απόλυση έγινε προκειμένου να μπει τέλος στην πρωτοπόρα δράση του συναδέλφου στην επιχείρηση και όχι μόνο, αλλά και για να τρομοκρατήσουν γενικότερα όλους τους εργαζόμενους της επιχείρησης ώστε να μη σηκώνουν κεφάλι και να μη διεκδικούν τα δικαιώματά τους.

Χαιρετίζουμε την αγωνιστική στάση των εργαζομένων στην επιχείρηση και το σωματείο τους (Συνδικάτο Τύπου & Χάρτου) που με Γενική Συνέλευση αποφάσισαν ν’ απαιτήσουν με αλλεπάλληλες απεργίες να παρθεί πίσω η απόλυση. Τον αγώνα αυτό και συνεχίζουν απτόητοι από τις αποφάσεις του δικαστηρίου που χαρακτηρίζει την απεργία τους παράνομη και καταχρηστική. Απόφαση καρμπόν όπως βγαίνουν σχεδόν στο σύνολό τους όλες οι αποφάσεις για τις απεργιακές διεκδικήσεις των εργαζομένων.

Συμπαραστεκόμαστε, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας και στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις τον συνάδελφο πρόεδρο, τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των εργαζομένων και του Συνδικάτου προκειμένου η επιχείρηση να πάρει πίσω την απόλυση.

Δυναμώνουμε και με την δική μας φωνή τον αγώνα τους και Απαιτούμε, εδώ και τώρα, να παρθεί πίσω η απόλυση από την επιχείρηση.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΘΑ ΤΗΝ ΣΠΑΣΕΙ