Ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου έφερε στην επικαιρότητα και τον κλάδο των μουσικών. Όχι γιατί δεκάδες Φιλαρμονικές επένδυσαν μουσικά τις παρελάσεις, αλλά για το ρεπερτόριο που αυτές επέλεξαν.
Συγκεκριμένα συζητήθηκε για το αν οι Φιλαρμονικές θα έπαιζαν το εμβατήριο «Μακεδονία ξακουστή». Αρκετές μέρες πριν στήθηκε σκηνικό από πληθώρα μηχανισμών (Δημοτικές αρχές, Μ.Μ.Ε., βουλευτές, κ.α.) με στόχο την έξαρση των εθνικιστικών αντανακλαστικών. Ακόμα και σε διοργάνωση αγώνα δρόμου στην Αθήνα οι διοργανωτές ζητούσαν να παιχθεί το συγκεκριμένο εμβατήριο για την «εμψύχωση» των δρομέων.
Πρωταγωνιστές αυτού του σκηνικού οι εκπρόσωποι της Χρυσής Αυγής που είχαν πιάσει στασίδι στις εξέδρες των παρελάσεων. Ο υπόδικος Κασιδιάρης καλεσμένος των διοργανωτών, έσπευσε να κάνει δηλώσεις μετά τον Πρόεδρο της Βουλής στη στρατιωτική παρέλαση ,που δεν παρέλειψε να μεταδώσει η ΕΡΤ. Εξοργιστικό είναι ότι στην Καλλιθέα φασιστικές ομάδες με κράνη και κουκούλες εμφανίστηκαν στην παρέλαση υπό τη συνοδεία και την προστασία της αστυνομίας.
Όταν μέλη της Λαϊκής Επιτροπής της Καλλιθέας απάντησαν στις προκλήσεις τους, η αστυνομία επιτέθηκε στα μέλη των Σωματείων στέλνοντας αρκετούς στο νοσοκομείο ,προστατεύοντας τους φασίστες.
Όλο αυτό το αντιδραστικό σκηνικό φαίνεται ότι στήθηκε με την ανοχή της κυβέρνησης, τη στιγμή που καλεί σε «προοδευτικό μέτωπο» ενάντια στην ακροδεξιά σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Συνάδελφοι, ο πραγματικός πατριωτισμός δεν έχει καμία σχέση με τις ναζιστικές εγκληματικές οργανώσεις και τις εθνικιστικές κορώνες. Είναι ανησυχητικό στρατιωτικές δυνάμεις που παρελαύνουν να φωνάζουν σύνθημα που λέει ότι η Μακεδονία είναι μόνο Ελληνική.
Η κυβέρνηση έχει πλήρη ευθύνη για αυτές τις καταστάσεις. Είναι υποκριτικό να μιλάς για μέτωπο απέναντι στην ακροδεξιά και οι στρατιώτες με τις υποδείξεις των ανωτέρων τους να φωνάζουν εθνικιστικά συνθήματα ,την ώρα που ο Υπουργός Άμυνας κάθε μήνα βρίσκεται στις ΗΠΑ για να σχεδιάζει μαζί με τους «συμμάχους» τις νέες επεμβάσεις του ΝΑΤΟ.
Η πατρίδα μας έχει συγκεκριμένα σύνορα και αυτά πρέπει να υπερασπίσουν οι ένοπλες δυνάμεις και ο Ελληνικός λαός. Δεν μπορεί στρατιωτικοί θύλακες να προάγουν δημόσια τον αλυτρωτισμό και τον επεκτατισμό.
Δεν μπορεί αυτή την επικίνδυνη εθνικιστική αντίληψη να την εμψυχώνουμε οι μουσικοί των Φιλαρμονικών παίζοντας το συγκεκριμένο εμβατήριο που προωθεί τέτοιες αντιλήψεις.
Ο πατριωτισμός πρέπει να ενισχύει την αποφασιστικότητά μας να υπερασπίσουμε τα εργατικά – δημοκρατικά και κυριαρχικά μας δικαιώματα. Δεν έχει καμία σχέση με αλυτρωτισμούς, με ιδεοληψίες της «μεγάλης Ελλάδας», με τη δολοφονική μηχανή του ΝΑΤΟ, τους σχεδιασμούς της και τις συμφωνίες της.
Αφού πρώτα κλειδαμπάρωσαν τα γραφεία της και εξαφανίστηκαν από προσώπου γης για να γλιτώσουν τον χλευασμό των εργαζομένων που συγκεντρώθηκαν έξω από την ΓΣΕΕ διαμαρτυρόμενοι για την νοθεία και τον εκφυλισμό του συνδικαλιστικού κινήματος, οι εργατοπατέρες και οι εργοδότες της πλειοψηφίας της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας, «κατάφεραν» και βρήκαν τρόπο να βγάλουν Δελτίο Τύπου και να προσβάλουν του χιλιάδες εργαζόμενους που πήραν μέρος στην σημερινή συγκέντρωση που καλούσαν Συνδικάτα, Ομοσπονδίες και Εργατικά κέντρα ενάντια στις πρακτικές μιας συνδικαλιστικής μαφίας που αμαυρώνει την Εργατική Τάξη, τις θυσίες της και τους αγώνες της. Κάνοντας λόγο για κομματικό στρατό και προεκλογική συγκέντρωση του ΠΑΜΕ (ΚΚΕ).
Είναι βαθιά γελασμένοι αν νομίζουν ότι κουνώντας το δάχτυλο στους χιλιάδες πρωτοπόρους εργάτες που πήραν μέρος στην αποψινή συγκέντρωση, θα βρουν τρόπο να συνεχίσουν τις βρωμιές τους και την απαξίωση του Εργατικού κινήματος της χώρας μας. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι στέκονται δίπλα στο Ταξικό Κίνημα, στα Ταξικά Συνδικάτα και τα παροτρύνουν να τελειώσουν μια για πάντα αυτό το απόστημα που κάθεται στο σβέρκο της Εργατικής Τάξης.
Για ένα να είναι σίγουροι, οι εργαζόμενοι και τα Συνδικάτα τους δεν θα τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί, μαζί με ακόμα περισσότερους εργατοϋπάλληλους, το επόμενο διάστημα θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να φτιάξουμε ένα Εργατικό Κίνημα που θα ανταποκρίνεται στην επίθεση που έχει εξαπολύσει το κεφάλαιο και θα παλεύει για τις σύγχρονες ανάγκες μας.
Καταγγέλλουμε την στάση της διορισμένης από τον ΣΥΡΙΖΑ διοίκησης των ΕΛΤΑ που ποινικοποιεί τη συνδικαλιστική δράση με την τιμωρία του Καλαμίδα Ηλία, προέδρου του ΣΕΤΤΑ και για χρόνια μέλους του ΔΣ του Σωματείου Ταχυδρόμων Αθήνας. Αυτοί που φέρουν τεράστιες ευθύνες για τη μείωση του μόνιμου προσωπικού στον όμιλο, την επέκταση των ελαστικών μορφών εργασίας (ενοικιαζόμενων-συμβασιούχων) και για την μη πρόσληψη προσωπικού για την κάλυψη των αναγκών της επιχείρησης και αφετέρου για την προώθηση της εντατικοποίησης της δουλειάς των εργαζομένων, τη χειροτέρευση των συνθηκών εργασίας και την αύξηση των αρμοδιοτήτων και των τομέων του κάθε εργαζόμενου.
Ένα παράδειγμα τέτοιας ενέργειας, που προωθεί αυτή την λογική της εντατικοποίησης, του μοιράσματος της δουλειάς σε όλο και λιγότερους εργαζόμενους ήταν και η απαίτηση-εντολή των Διευθυντή και Προϊσταμένου στο κατάστημα στα Πατήσια, Αθήνας 11, με την οποία υποχρεώνει τους διανομείς να αναλάβουν ο καθένας από ένα κομμάτι του δρομολογίου συνταξιοδοτηθέντος διανομέα. Στο συγκεκριμένο κατάστημα δε, ο συνάδελφος Καλαμίδας δε δέχτηκε αυτή την προσπάθεια εντατικοποίησης της δουλειάς, στα πλαίσια μη πρόσληψης προσωπικού από τον όμιλο ΕΛΤΑ, και για αυτό του το <<παράπτωμα>> τιμωρήθηκε με στέρηση 5 ημερομισθίων. Διώκεται ουσιαστικά για την συνδικαλιστική του δράση διότι δεν δέχτηκε μια απόφαση η οποία θέλει τον κάθε ταχυδρόμο να καλύπτει το πρόσθετο αυτό κομμάτι μαζί με το υπόλοιπο δρομολόγιό του στον ήδη προκαθορισμένο εργάσιμο χρόνο, γεγονός το οποίο σημαίνει καθαρή εντατικοποίηση.
Ο πρόεδρος του ΣΕΤΤΑ διώκεται γιατί στην ουσία υλοποιεί τις αποφάσεις του σωματείου μας. Γιατί πρωτοστατεί και με το προσωπικό του παράδειγμα στην πάλη για πρόσληψη προσωπικού αορίστου χρόνου στον όμιλο ΕΛΤΑ, για άμεση πρόσληψη όλων των ενοικιαζόμενων στον όμιλο με πλήρη εργασιακά και μισθολογικά δικαιώματα. Ενάντια στην εντατικοποίηση της εργασίας.
Χωρίς να στεκόμαστε στο γεγονός αυτό καθεαυτό και στο αν το κομμάτι που προστέθηκε στον τομέα είναι μικρό η μεγάλο, στο εάν χρειάζεται 10 λεπτά η 2 ώρες για να καλυφθεί, εμείς αναδεικνύουμε την ουσία του ζητήματος η οποία είναι η προώθηση της λογικής <<πάση θυσία να βγει η δουλειά με όσους έχουμε, μην βάλουμε λεφτά από την τσέπη του ΕΛΤΑ για προσλήψεις>>. Σήμερα ένας δρόμος, αύριο δύο, μεθαύριο μισός τομέας. Το ξέρουμε καλά αυτό γιατί έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια την σταδιακή μείωση των μισθών έως και το σημερινό επίπεδο, έχουμε ζήσει το κόψιμο των δώρων, τη συγχώνευση και το μεγάλωμα των τομέων κλπ… Καλούμε τους συναδέλφους να μην δεχτούν αυτή την κοροϊδία, να μην κάνουμε βήμα πίσω γιατί δεν θα έχει τέλος αυτή η επίθεση παρά μόνο εάν αντισταθούμε στα σχέδια εργοδοσίας – Κυβέρνησης. Καλούμε τους συναδέλφους σε κάθε γραφείο που θα κατέβει τέτοια πρόταση να την καταργήσουν στην πράξη. Να μην είναι κανείς μόνος του σε αυτή την μάχη, να γίνουν συνελεύσεις γραφείων, να συνεδριάσουν επιτροπές, να πάρουμε τα μέτρα μας, αφού είναι σίγουρο πως αυτοί έχουν πάρει τα δικά τους καιρό τώρα.
Καλούμε τους συναδέλφους στο Αθήνας 11 να μην το αφήσουν να περάσει έτσι, μέσα από συνέλευση του γραφείου να πάρουν πρώτα και κύρια απόφαση κατά αυτής της προσπάθειας εντατικοποίησης και προφανώς απόφαση για στήριξη του συναδέλφου, πρόεδρου του κλαδικού Συνδικάτου ο οποίος βρέθηκε με στέρηση 5 ημερομισθίων επειδή στην ουσία έχει συνδικαλιστική δράση.
Καλούμε την ΠΟΣΤ να πάρει θέση. Καλούμε όλα τα επιχειρησιακά σωματείου του κλάδου μας να καταγγείλουν την απαράδεκτη στάση της διοίκησης των ΕΛΤΑ. Καλούμε τους εργαζόμενους του ομίλου ΕΛΤΑ και του κλάδου να πυκνώσουν τις γραμμές του σωματείου μας του ΣΕΤΤΑ, που δεν υπολογίζει κανένα κόστος στη δράση του, που δε λογαριάζει ποινές και διώξεις στον αγώνα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Που συσπειρώνει αγωνιστές εργάτες. Για να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει.
Στέλνουμε ένα μήνυμα από τους εργαζόμενους όλης της χώρας προς την ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ, που αυτές τις μέρες έχει φορέσει το κουστούμι του Συνδικαλιστή. Πάρτε το απόφαση. Δεν πρόκειται να ξεμπλέξετε από το ταξικό κίνημα και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις που κάθε μέρα δίνουν τη μάχη για τα συμφέροντα και τις ανάγκες της εργατικής τάξης. Όπου και αν πάτε, όπου και αν βρεθείτε για να επιχειρήσετε να εμφανιστείτε ως εκπρόσωποι των εργαζομένων για να εκλεγείτε εμείς θα είμαστε εκεί. Και στου βοδιού το κέρατο που λέει ο λαός μας. Α κόμη και με κλειδαμπαρωμένο το κτίριο όπως κάνατε σήμερα. Και επειδή οι πληροφορίες λένε ότι ετοιμάζεστε για θέρετρο στη Ρόδο στο καλύτερο της Ελλάδας όπου θα εξαφανίσετε πάλι δεκάδες εκατομμύρια από τα λεφτά των εργαζομένων ενώ σας έχουν γίνει προτάσεις για δωρεάν συνέδριο, από τώρα ανακοινώνουμε συγκέντρωση εκεί στο ξενοδοχείο όποια ώρα και αν ορίσετε.
Σας πήραν χαμπάρι οι εργαζόμενοι δεν μπορείτε να κρυφτείτε.
Σε ένα μήνα το εργατικό κίνημα της χώρας θα απεργήσει τιμώντας την Εργατική Πρωτομαγιά, τους αγώνες, τις θυσίες των συντρόφων μας που έπεσαν στην ανειρήνευτη πάλη των τάξεων για την κατάργηση της εκμετάλλευσης.
Ρωτάμε από αυτό εδώ το βήμα, έξω από το κτήριο της ΓΣΕΕ:
τι σχέση έχουν αυτοί που μπάσανε την εργοδοσία και το κράτος μέσα στα Συνδικάτα με τους νεκρούς του Σικάγο το 1886, τους καπνεργάτες του Μάη του ‘36, τους διακόσιους της Καισαριανής της πρωτομαγιάς του ’44;
Τι σχέση έχει η συνδικαλιστική μαφία που έχει στρογγυλοκαθήσει στο σβέρκο των εργαζομένων με όσους έδωσαν την ζωή τους, για να έχουμε δικαιώματα στη δουλειά και στη ζωή, με μισθούς που να ικανοποιούν τις ανάγκες μας, σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας, ελεύθερο χρόνο, κοινωνική ασφάλιση;
Έχουν όμως στενή σχέση με τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία του συνδικαλιστικού κινήματος της χώρας.
Ακριβώς σαν σήμερα πριν από 71 χρόνια, 28 Μάρτη του 1948 πραγματοποιήθηκε το 9ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ το οποίο οργανώθηκε από τους πράκτορες του κεφαλαίου Φώτη Μακρή (επικεφαλής της ΕΡΕΠ και βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος), Δ. Θεοχαρίδη (επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου Εργαζομένων,), Γιάννη Πασιαντζή, Αριστείδη Δημητράτο (υπουργό της δικτατορίας του Μεταξά) και τον Αμερικανό Ιρβινγκ Μπράουν (ηγέτη των αντικομουνιστικών αμερικανικών συνδικάτων American Federation of Labor). Παρόντες ήταν και αντιπροσωπείες των πρεσβειών ΗΠΑ και Μ. Βρετανίας.
Εκείνη την Κυριακή ο χώρος του Συνεδρίου ήταν ζωσμένος από αστυνομικούς και η αίθουσα γεμάτη ασφαλίτες και χαφιέδες. Αλήθεια, Μήπως σας θυμίζει κάτι;
Μέσα στη βρωμιά που επικρατούσε ξεχώρισε μόνο η φωνή του ναυτεργάτη Μανώλη Κλεάνθη, ο οποίος είχε εκλεγεί αντιπρόσωπος. Ο αγωνιστής ναυτεργάτης κατήγγειλε το συνέδριο «γιατί οργανώθηκε από την κυβέρνηση και από ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με την εργατική τάξη». Τότε οι τραμπούκοι τον γρονθοκόπησαν, για να μην μπορέσει να συνεχίσει και η αστυνομία τον συνέλαβε.
Υπάρχει άραγε αμφιβολία ότι οι σημερινή ηγετική ομάδα της πλειοψηφίας και ένοικοι αυτού του κτηρίου, είναι άξιοι συνεχιστές του Φώτη Μακρή που τον επέβαλαν Γραμματέα της ΓΣΕΕ οι Άγγλοι, οι Αμερικάνοι, το κράτος και τα μονοπώλια;
Οι εργαζόμενοι γνωρίζουν ότι αυτή η πλειοψηφία δεν ήταν ποτέ μαζί τους. Βάλανε πλάτη να περάσουν τα πιο βρώμικα σχέδια την περίοδο της κρίσης. Είναι υπόλογοι για όσα υπέγραψαν μαζί με το ΣΕΒ, το ΣΕΤΕ, τους τραπεζίτες και τις κυβερνήσεις τους.
Που ήταν η ΓΣΕΕ όλα αυτά τα χρόνια
Στήριζε και στηρίζει την ανάπτυξη με τους άθλιους μισθούς – μεροκάματα και τις άθλιες εργασιακές σχέσεις. Συνυπέγραψε με το ΣΕΒ τον άθλιο νομοθετημένο μισθό των 586 ευρώ. Μπήκε εμπόδιο στην προσπάθεια 530 Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών και Συνδικάτων που κατέθεσαν σχέδιο νόμου στη Βουλή για τις ΣΣΕ και την επαναφορά τους.
Στήριζε και στηρίζει το χτύπημα της απεργίας. Τη λογική ότι οι απεργίες «έφαγαν τα ψωμιά τους» και τώρα οι εργαζόμενοι χρειάζονται διάλογο και συνεννόηση με την εργοδοσία, χρειάζονται «έξυπνους» συνδικαλιστές.
Στηρίζει το χτύπημα της κοινωνικής ασφάλισης και την παράδοση της ολοκληρωτικά στο μεγάλο ασφαλιστικό κεφάλαιο μέσω του Εθνικού Επαγγελματικού Ταμείου Ασφάλισης που συμφώνησε με το ΣΕΒ και την κυβέρνηση.
Στήριζε και στηρίζει τη λογική της ενσωμάτωσης και του κοινωνικού εταιρισμού, ότι εργοδότες και εργαζόμενοι πρέπει να πάνε μαζί για την καπιταλιστική ανάπτυξη, ότι τα συμφέροντά τους ταυτίζονται.
Στήριζε και στηρίζει τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ.
Είναι όμως τυχαία σήμερα αυτή η ποιοτική, αντιδραστική τους στροφή; Από ανθρώπους της εργοδοσίας μέσα στα σωματεία, πέρασαν στην παρουσία των ίδιων των εργοδοτών σε πολλές εργατικές οργανώσεις, στην ίδια τη ΓΣΕΕ.
Είναι τυχαία η τακτική των ίσων αποστάσεων που επιλέγουν τα αστικά κόμματα, αλλά και οι συχνές επικλήσεις τους για δήθεν δημοκρατία μέσα στα σωματεία; Τα κόμματα που, θυμίζουμε, ψήφισαν την κατάργηση του απεργιακού δικαιώματος, που με εντολή τους συλλαμβάνουν και δικάζουν αγωνιστές σε κάθε σημείο της χώρας, που με εντολή τους χτυπούνε τυφλά τις διαδηλώσεις.
Είναι σύμπτωση ότι ενώ τα ΜΜΕ χύνουν χολή όταν οι εργάτες απεργούν και διαδηλώνουν για τα δικαιώματά τους, τώρα κλαψουρίζουν για τη μη πραγματοποίηση του συνεδρίου της ΓΣΕΕ; Κάνουν σκόπιμα το μαύρο-άσπρο, εμφανίζουν τους συνδικαλιστές ως «τραμπούκους» και τους τραμπούκους ως «συνδικαλιστές» που δήθεν εμποδίζονται να ασκήσουν τα δημοκρατικά τους δικαιώματα! Κουβέντα δε λένε για τις μεθόδους συνδικαλιστικής μαφίας με διαδικασίες κεκλεισμένων των θυρών, με φρουρά από ανθρώπους της νύχτας, ποινικούς οπλοφόρους.
Πολύ κουβέντα γίνεται για τη δημοκρατία και το καταστατικό της ΓΣΕΕ. Τους πήρε ο πόνος για τη δημοκρατία.
Τι σχέση έχει η δημοκρατία με τους μπράβους στο συνέδριο της ΟΥΙΕ; Τι σχέση έχει η δημοκρατία με τις νοθείες, τις πλαστογραφίες;
Τι σχέση έχει το καταστατικό της ΓΣΕΕ με τις διπλές και τριπλές κάρτες των αντιπροσώπων που μοίραζαν στα δωμάτια;
Τι σχέση έχουν οι δημοκρατικές διαδικασίες με την άρνηση της μαφίας να συνεδριάσουν τα όργανα της ΓΣΕΕ, χωρίς τους εργοδότες να νομιμοποιούν τον εαυτό τους;
Τι σχέση έχουν οι Δημοκρατικές διαδικασίες όταν δεν δίνουν το λόγο σε κανένα μέλος της Διοίκησης για να πει γνώμη;
Τι σχέση έχουν οι δημοκρατικές διαδικασίες με το κάλεσμα της κρατικής καταστολής για να τους προστατέψει; Από ποιους άραγε; Θα τους δώσουν και κάρτα αντιπροσώπου;
Η δική τους δημοκρατία είναι αυτή των εργοδοτών που τους στηρίζουν.
Μαζί με αυτούς, κι ορισμένοι άλλοι θέλουν να παρουσιάσουν την αντιπαράθεση ως «καβγά για τις καρέκλες».
Ε, λοιπόν τους απαντάμε στα ίσια ξανά και ξανά. Τους πετάμε στα μούτρα τα προνόμια, τα οφίτσια και τις καρέκλες τους.
Εμείς ποτέ δεν κάναμε χρήση της εργατοπατερίστικης σύνταξης, όπως όλοι αυτοί οι εργατοπατέρες.
Δώσαμε και δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις, αξιοποιούμε όλες τις υποδομές και τους τρόπους που διαθέτουμε για να φτάσουμε και στον τελευταίο εργάτη κι εργάτρια, να τους τραβήξουμε από τα νύχια της εργοδοσίας, να τους πείσουμε να παλέψουν, να διεκδικήσουν την ικανοποίηση των αναγκών τους.
Από κοντά στην κάστα των εργατοπατέρων υπάρχουν και οι απαραίτητοι δορυφόροι τους. Οι δυνάμεις εκείνες που ξοδεύουν πολύ μελάνι απέναντι στο ΠΑΜΕ, αυτοαποκαλούνται αριστεροί, αλλά δεν είναι παρά ένας ακόμη καλοταϊσμένος μηχανισμός της συνδικαλιστικής μαφίας που χρηματοδοτείτε από τα ταμεία της ΓΣΕΕ και τους στήνει τις μερικών δεκάδων συγκεντρώσεις τους. Όλοι αυτοί που «είδαν» τραμπούκους του ΠΑΜΕ και σκούζουν για δημοκρατία μέσα στο άντρο της πιο στυγνής μαφίας, επιδιώκοντας στην καλύτερη να κρατήσουν ίσες αποστάσεις. Παπαγαλίζουν ότι και οι εργατοπατέρες, ότι όλα γίνονται για τις καρέκλες.
Όμως για μας ο συσχετισμός δεν ήταν ποτέ μονάχα ένα αποτέλεσμα μιας κάλπης. Εμείς μετράμε και σε αυτό κρινόμαστε, πόσες νέες δυνάμεις βάλαμε στη μάχη, πόσα συνδικάτα φτιάξαμε, τι εμπόδια βάλαμε στον αντίπαλο, στην κυβέρνηση, στην μεγαλοεργοδοσία. Κι όλα αυτά δίχως τα εκατομμύρια που έχει στα χέρια της η συνδικαλιστική μαφία. Που και με αυτά δεν μπορεί να αθροίσει παρά λίγες εκατοντάδες στις ελάχιστες κινητοποιήσεις που οργανώνει.
Που με όλα αυτά τα μέσα στα χέρια τους, δεν μπόρεσαν να περάσουν σε κανένα εργαζόμενο τη γκρίζα προπαγάνδα τους, τα άθλια ψέματά τους για το συνέδριο-παρωδία που δοκίμασαν να κάνουν.
Ποιος εργάτης αλήθεια δέχεται το διευθυντικό μηχανισμό να κάνει κουμάντο μέσα στα σωματεία; Ποιος τίμιος συνδικαλιστής ανέχεται τον εργοδότη μέσα στις οργανώσεις που με κόπο και θυσίες στήσαμε, ως μόνο ανάχωμα απέναντι στην αυθαιρεσία και την τρομοκρατία του κεφαλαίου;
Ποιος εργάτης δέχεται να φτιάχνονται σωματεία στα γραφεία των εφοπλιστών, των τραπεζιτών με τη συνδρομή καλοπληρωμένων μεγαλοδικηγόρων;
Ποιος εργάτης δεν θυμάται τις χειραψίες και τα χειροφιλήματα της ηγεσίας της ΓΣΕΕ με τη Λαγκάρντ και όλη τη σκυλοπαρέα της ΕΚΤ και της ΕΕ;
Όσο κι αν το επιδιώκουν δεν θα αφήσουμε να ξεχαστεί η γραμμή τους στην πλατεία Συντάγματος, όταν στήριζαν το έξω τα κόμματα, έξω τα Συνδικάτα, μαζί με τα ναζιστικά μορφώματα της ΧΑ. Συνδικάτα όμως υπάρχουν γιατί υπάρχει το ΠΑΜΕ και η γραμμή του.
Δεν θα ξεχάσουμε το μεγάλο ΝΑΙ στο δημοψήφισμα του 2015, απέναντι στο διπλό όχι του ταξικού κινήματος στις προτάσεις της κυβέρνησης των θεσμών, τις διαδηλώσεις μαζί με το ΣΕΒ και το ΣΥΡΙΖΑ για να στηρίξουν τη διαπραγμάτευση με τους θεσμούς σε βάρος των εργαζομένων.
Όμως δεν τους πέρασε.
Το ΠΑΜΕ με ανιδιοτέλεια παλεύει γράφοντας καινούριες σελίδες στην ιστορία του εργατικού κινήματος.
Εμείς είμαστε περήφανοι και περπατάμε με το κεφάλι ψηλά μιλάμε για τους αγώνες των χαλυβουργών, των οικοδόμων, των εργαζομένων στα τρόφιμα και στα ξενοδοχεία, στο μέταλλο και σε πολλούς άλλους κλάδους.
Μιλήσαμε το τελευταίο διάστημα με πολλούς, που μέχρι πριν λίγο καιρό μας κοίταζαν με σκεπτικισμό, που ακόμα-ακόμα διαφωνούσαν μαζί μας, με αντιπροσώπους από τις άλλες δυνάμεις. Μιλήσαμε με πολλούς εργαζόμενους στις περιοδείες που έγιναν. Κανείς δεν συμφωνεί με την απροσχημάτιστη παρέμβαση των ίδιων των εργοδοτών σε όλες τις βαθμίδες του συνδικαλιστικού κινήματος. Κανείς δεν είπε αυτά που επαναλαμβάνει η ηγετική-σαπίλα της Πατησίων 69.
Πολλοί μάλιστα μας είπαν προχωρήστε! Να καθαρίσουμε την κόπρο του Αυγεία! Να φύγουν οι εργοδότες από τα Συνδικάτα!
Όμως πρέπει να γνωρίζουμε ότι από αυτούς δεν ξεμπερδεύει κανείς εύκολα. Η διαπάλη ανάμεσα στις δυο γραμμές στο συνδικαλιστικό κίνημα θα συνεχιστεί και θα ενταθεί. Πρόκειται για πόλεμο που δεν τελειώνει σε ένα συνέδριο, όπως κι αν αυτό καταλήξει.
Η εργοδοσία έχει βαθιές ρίζες μέσα στο κίνημα, έχει μολύνει πολλές από τις δομές του. Το πολιτικό προσωπικό της είναι βαθιά μπλεγμένο μέσα στις εργατικές ενώσεις. Πάντα ήταν!
Το απέδειξαν και στην Κατερίνη και στα Τρίκαλα και στη Θεσσαλονίκη. Παντού ΜΑΤ, ασφαλίτες, μπράβοι, άνθρωποι των εργοδοτών.
Τους λέμε όμως ξεκάθαρα: θα πληρώσουν βαρύ πολιτικό τίμημα για την εμπλοκή τους. Η εργατική τάξη ξέρει καλά το ρόλο τους και τη στάση τους. Δεν φοβόμαστε, ούτε αυτούς, ούτε τα όπλα τους.
Παρά την προσπάθεια των διάφορων μηχανισμών κρατικών και εργοδοτικών δυσκολεύονται να φτιάξουν νέους εργατοπατέρες, που να διατηρούν επαφές με ένα κόσμο, να περνά η γραμμή που επιδιώκουν. Αδυναμία που θέλουν να ξεπερνούν με το να διατηρούν μέσα στα σωματεία που ελέγχουν ότι πιο αντιδραστικό γέννησε το κίνημα σε άλλες εποχές. Να γιατί στη Θεσσαλονίκη πρόεδρος στους ξενοδοχοϋπάλληλους είναι ο Λαζαρίδης που ξεπέρασε τα 80, ή ο γνωστός Χαλάς, ακόμη και ο πρόεδρος των 8.000 ευρώ το μήνα εδώ στη ΓΣΕΕ. Μας θυμίζουν τις μούμιες των Φαραώ, τους Τουτανχαμών που διατηρούσαν για χρόνια ολόκληρα. Αυτή είναι η κατάντια τους. Θα τους ζήλευε ακόμα και ο Κατρούγκαλος με το ασφαλιστικό που έκαμε όταν ήταν υπουργός εργασίας.
Ενώ από την άλλη δεκάδες νέα στελέχη του ταξικού κινήματος που είναι και σήμερα εδώ ρίχνονται στην μάχη κάθε μέρα, εκπαιδεύονται στις συλλογικές διαδικασίες, μπαίνουν στη δοκιμασία στο καμίνι της ταξικής πάλης και αντιπαλεύουν την εργοδοσία και τα κόμματα της, είναι όρθια δεν λυγίζουν, γιατί μέσα τους έχουν τη φλόγα της προοπτικής του ταξικού κινήματος για την απαλλαγή της εργατικής τάξης από την βαρβαρότητα του καπιταλισμού.
Για μας τέτοια στελέχη βγάζει η τάξη μας!
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Απέναντι σε όσα εξελίσσονται αυτή την περίοδο οι εργαζόμενοι έχουν κάθε δικαίωμα να αψηφήσουν απειλές και εκβιασμούς, με κάθε μέσο να υπερασπιστούν το δικαίωμά τους να έχουν οργανώσεις ανεξάρτητες από την παρέμβαση της εργοδοσίας και του κράτους!
Αυτή είναι και η μεγάλη συνεισφορά του ΠΑΜΕ στο εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα, που την άλλη βδομάδα κλείνει 20 χρόνια ζωής και δράσης.
Και θέλουμε να διαμηνύσουμε προς κάθε κατεύθυνση, ότι αυτή μας την συνεισφορά θα τη σφραγίσουμε και στην επόμενή τους προσπάθεια να επιβάλλουν το γνωστό Συνέδριο-παρωδία, για μια ακόμη φορά μακριά από τους εργαζόμενους και αγκαλιά με την εργοδοσία.
Η απαίτησή μας να καθαρίσει το εργατικό κίνημα από τη βρωμιά τους θα γίνει πράξη από τα Εργατικά Κέντρα, τις Ομοσπονδίες, τα Συνδικάτα και τους εργαζόμενους που για δεκάξι ώρες κάθε μέρα στην Καλαμάτα υλοποίησαν το σύνθημα:
ΟΛΟΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 1/4/2019 στις 10:00 πμ στην Κεντρική Είσοδο του Νοσοκομείου
ΠΡΟΣ: Τα σωματεία, τους φορείς, τους επαγγελματοβιοτέχνες, τους αγρότες, τη νεολαία και όλο το λαό των Ιωαννίνων.
Όλος ο λαός της περιοχής μας πρέπει να βροντοφωνάξει πως ο Υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξάνθος είναι ανεπιθύμητος.
Όσα πανηγύρια και να στήσει ο κ. Υπουργός και η κυβέρνησή του, δεν μπορεί να κρύψει την εκρηκτική κατάσταση που επικρατεί στον χώρο της Υγείας, να κάνει το άσπρο-μαύρο.
Το ζήτημα της Υγείας – Πρόνοιας είναι θέμα που αφορά την ζωή ολόκληρης της εργατικής τάξης. Είναι ζήτημα που αφορά τα σπίτια μας, τα παιδιά μας, κάθε εργάτη και εργάτρια. Να μπει τώρα τέλος στις μπίζνες και στην κερδοσκοπία που γίνεται στις πλάτες μας.
Εμείς οι εργαζόμενοι, ξέρουμε πολύ καλά το αβάσταχτο κόστος που έχουν φορτώσει στις πλάτες μας, τους περιορισμούς που έχουμε στην πρόσβαση σε αξιοπρεπή υπηρεσίες Υγείας, την δραματική κατάσταση με την οποία έρχεται σε επαφή όπως αναγκαστεί να προσφύγει στις δομές Υγείας.
Θα διαδηλώσουμε την στήριξή μας και την αλληλεγγύη μας στους εργαζόμενους νοσοκομείου, που ανεξάρτητα το πόστο τους, βιώνουν καθημερινά την εντατικοποίηση της εργασίας τους. Έχουμε γιατρούς που δεν έχουν πάρει για μήνες ρεπό και καθαρίστριες που καλούνται να καθαρίσουν, 14 άνθρωποι, όλο το νοσοκομείο στην βάρδια τους.
Αυτά δεν είναι παρά κάποια από τα δεκάδες άλλα παραδείγματα που φανερώνουν την βαθιά αντιλαϊκό χαρακτήρα της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, της Ε.Ε αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων.
Η παρουσία του εκπροσώπου της Κυβέρνησης που ευθύνεται για όλη την κατάσταση, του υπουργού της κυβέρνησης των μνημονίων και της υποχρηματοδότησης, να αποτελέσει αφορμή για να δοθεί μια μαχητική απάντηση στην κατάσταση που βιώνουμε, να φωνάξουμε ότι δεν συμβιβαζόμαστε, δεν δείχνουμε καμία ανοχή.
Παλεύουμε για την κάλυψη των αναγκών μας. Δεν είμαστε πελάτες για τα νοσοκομεία-μαγαζιά στήνουν.
Διεκδικούμε:
Αποκλειστική δημόσια & δωρεάν υγεία με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης.
Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για τη στελέχωση του νέου νοσοκομείου & αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης στην υγεία
Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών γύρω από το συνέδριο της ΓΣΕΕ και της ΟΙΥΕ αναδεικνύουν την ανάγκη οι εργαζόμενοι να «πατήσουν πόδι» και να επιβάλουν τους δικούς τους συσχετισμούς στο εργατικό κίνημα, μακριά από τους εργοδότες και τις «μαϊμούδες» τους.
Δεν είναι τυχαίο που στην Ομοσπονδία μας (ΟΙΥΕ) παρά της προσπάθειες των αντιπροσώπων του ΠΑΜΕ να γίνει συνέδριο με αντιπροσώπους εργάτες, μακριά από τους εργοδότες και τα τσιράκια τους, αυτοί αρνήθηκαν και επέλεξαν να διοριστεί νέα διοίκηση από το Πρωτοδικείο, νομιμοποιώντας με αυτόν τον τρόπο ένα σωρό αντιπροσώπους από σωματεία-φαντάσματα.
Ίδια τακτική ακολουθείται και στο συνέδριο της ΓΣΕΕ, όπου από την μία η πλειοψηφία αποφάσισε να γίνει συνέδριο στις 4 Απρίλη χωρίς να συνεδριάσει κανένα όργανο, και από την άλλη ψάχνει ξενοδοχεία από την Αλεξανδρούπολη έως τη Ρόδο ώστε να προχωρήσει σε νέο συνέδριο – φιάσκο μαζί με εργοδότες και νόθους. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το δικό τους συνδικαλιστικό μέλλον στήνοντας μια κάλπη οπουδήποτε και με οποιονδήποτε τρόπο προκειμένου να εκλεγούν.
ΤΟΥΣ ΓΥΡΝΑΜΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ!
Κάνουμε το βήμα και συμμετέχουμε στις εκλογές του σωματείου μας, στηρίζοντας το ψηφοδέλτιο των ταξικών δυνάμεων.
Κάθε ψήφος είναι σημαντική! Τον λόγο έχουν οι εργαζόμενοι!
Σε μία κατάμεστη αίθουσα κεντρικού ξενοδοχείου της Καλαμάτας, πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη Σωματείων με θέμα “Συμπεράσματα γιά τα όσα. έγινα στο Συνέδριο της ΓΣΕΕ
Θά είμαστε παρόντες όπου και να γίνει το συνέδριο τόνισε στην παρέμβαση του ο Γιάννης Τασούλας Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Οικοδόμων. Η ηγεσία της συνδικαλιστικής Μαφίας της ΓΣΕΕ,όντως απούσα αυτά τα χρόνια από τους αγώνες των εργαζομένων, σήμερα δίνει τα ρέστα της με βασικό στόχο να επιβάλλει την φυσική παρουσία της εργοδοσίας μέσα στα συνδικάτα, ακόμα και σε αυτό το συνέδριο της ΓΣΕΕ, καθώς και νόθων δηλαδή ψεύτικων αντιπροσώπων, έτσι ώστε να διατηρήσει ακέραιη την δυνατότητα της να εμποδίζει τους αγώνες των εργαζομένων και να δίνει στήριξη στα συμφέροντα του Κεφαλαίου πού τόσο καλά υπηρέτησε όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Την κεντρική εισήγηση έκανε ό Παναγιώτης Κουφαλάκος, Πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στις ΔΕΥΑ Μεσσηνίας, ο οποίος παρουσίασε διεξοδικά το χρονικό όλων των παρεμβάσεων εξορμήσεων, πού έγινα στους χώρους δουλειάς πρίν και μετά το συνέδριο.
Το κλίμα πού εισπράττουμε επισκεπτόμενοι τους εργασιακούς χώρους είπε, είναι αρνητικό για την ΓΣΕΕ. Ιδιαίτερα στους νέους η ΓΣΕΕ, είναι άγνωστη. Εξηγήσαμε τον σημαντικό ρόλο της συλλογικής δράσης μέσα στα σωματεία και ξεκαθαρίσαμε ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Μιλήσαμε για τις δύο διαχωριστικές γραμμές στο συνδικαλιστικό κίνημα. Τέλος κάναμε κάλεσμα στα σωματεία να συνεδριάσουν να συζητήσουν και να φθάσει το μήνυμα παντού.
Φθάνει πια. Νόθοι και εργοδότες δεν έχουν θέση στα σωματεία. Στις τέλος του έτους θα πραγματοποιηθεί το εκλογοαπολογιστικό συνέδριο του ΕΚ της Πόλης. Τα μάτια μας και τα αφτιά μας ανοικτά. Θα ελέξουμε όλα τα σωματεία σφραγίδες αναπαραγωγής εργατοπατέρων και θα απαιτήσουμε γνήσιο συνέδριο με εργαζόμενους και όχι με νόθους και εργοδότες. Στα είκοσι χρόνια ΠΑΜΕ, έχουμε την πείρα, έχουμε τα σωματεία να σπάσουμε το απόστημα. Να αποτυπωθεί ο πραγματικός συσχετισμός των συνδικαλιστικών δυνάμεων στην νέα διοίκηση του ΕΚ.και όχι ο εικονικός πού επιθυμεί η συνδιοίκηση από την ΔΑΚΕ (ΝΔ), και από την Ε.Α.Κ (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΕ και άλλες σε εισαγωγικά αριστερές προοδευτικέ δυνάμεις.
ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ – ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΣΕ ΜΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι. Η διοίκηση του ομίλου ΟΤΕ το τελευταίο διάστημα έχει εξαπολύσει ένα νέο κύκλο επίθεσης σε βάρος των εργαζομένων του ομίλου. Στα πλαίσια ενός ακόμα προγράμματος «εθελούσιας αποχώρησης» έχει επιδοθεί σε ένα κρεσέντο απειλών και εκβιασμών.
Στο μάτι του κυκλώνα βρίσκονται, πρωτίστως, οι εργαζόμενοι στη φύλαξη οι οποίοι ενημερώθηκαν ότι το έργο τους δίνεται σε εργολάβο και θα πρέπει να επιλέξουν τον τρόπο που θα απολυθούν! Την ίδια στιγμή στοχοποιούνται οι παλιοί εργαζόμενοι που έχουν κατοχυρωμένα δικαιώματα οι οποίοι δέχονται καθημερινά ωμό εκβιασμό για να ενταχθούν στο κατά τα άλλα πρόγραμμα «εθελούσιας» εξόδου για να φύγουν.
Και τι δεν έχουν ακούσει : «ότι η τεχνολογία προχωρά και δεν μπορούν να ακολουθήσουν, ότι θα μεταφερθούν σε θυγατρική, ότι θα υποστούν μειώσεις κλπ». Η εταιρία έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο με το να απειλεί με απόλυση εργαζόμενους που θέλουν 1 χρόνο για συνταξιοδότηση.
Ουσιαστικά, η διοίκηση του ΟΤΕ προσπαθεί να μετατρέψει το πρόγραμμα «οικειοθελούς αποχώρησης» σε συγκεκαλυμμένες ομαδικές απολύσεις, αφού μόνο οικειοθελώς δεν θα φύγουν οι περισσότεροι εργαζόμενοι.
Οι εξελίξεις αυτές δεν είναι πρωτόγνωρες για τους εργαζόμενους στον κλάδο.
Μεγάλο κομμάτι του έργου έχει δοθεί σε εργολάβους ( φύλαξη, καθαριότητα, τηλεφωνικά κέντρα, καταστήματα franchiseκλπ). Επίσης, τα κατά καιρούς προγράμματα «εθελούσιων αποχωρήσεων» ήταν προγράμματα που συνοδεύονταν από τρομοκράτηση και εκβιασμό προς τους εργαζόμενους ώστε να αναγκαστούν να υπογράψουν την απόλυσή τους.
Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να έχουν καμία αυταπάτη. Η ανταγωνιστικότητα και η αγωνιά της διοίκησης για κέρδη προϋποθέτει τη μείωση του προσωπικού που έχουν συγκροτημένα, μέσω των ΣΣΕ, δικαιώματα. Για αυτό το λόγο «τρέχει» τις μεθοδεύσεις για μείωση προσωπικού μέσω της απόσχισης του έργου της φύλαξης ….. μαζί με το προσωπικό της σε εξωτερικές εταιρείες (outsourcing).
Αυτή είναι η …«μεταμνημονιακή εποχή» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
Μπροστά στη διεκδίκηση υπογραφής νέας ΣΣΕ, η διασφάλιση των θέσεων εργασίας είναι όρος απαράβατος, αλλά δεν αρκεί. Δεν αρκεί γιατί δεν αρκεί ο μισθός για να βγει ο μήνας. Στο προσκήνιο να μπει η διεκδίκηση για υπογραφή ΣΣΕ με πραγματικές αυξήσεις για τους εργαζόμενους.
Να δεσμευτεί η διοίκηση του ΟΤΕ ότι δεν θα απολυθεί ΚΑΝΕΝΑΣ εργαζόμενος που θα επιλέξει να συνεχίσει να εργάζεται. Να μη δοθεί κανένα έργο σε εργολάβους
Υπογραφή ΣΣΕ στον όμιλο ΟΤΕ που να περιλαμβάνει όλους τους εργαζόμενους στον όμιλο (σε θυγατρικές ή σε τρίτες εταιρίες) με εξίσωση μισθών και δικαιωμάτων προς τα πάνω. Κατάργηση της δανεικής εργασίας
Υπογραφή Κλαδικής Σύμβασης Εργασίας με βάση τις πραγματικές ανάγκες, που θα διασφαλίζει όλους τους εργαζόμενους στον κλάδο
Δημιουργία, άμεσα, κλαδικής ομοσπονδίας
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΑΞΗ
ΓΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ
ΓΙΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΟΡΓΑΝΩΤΕΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ
Γέννημα της Ανάγκης.
Ήταν 3 Απρίλη του 1999 όταν με τη μεγάλη πρωτοβουλία που πήραν ομοσπονδίες, εργατικά κέντρα, σωματεία, συνδικαλιστές, συγκροτήθηκε το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, ο ταξικός πόλος μέσα στο εργατικό κίνημα. Ήταν η απάντηση στην παρασιτική δράση του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, όπου προσαρμοζόταν γοργά στις απαιτήσεις των μονοπωλίων για την υπηρέτηση της ανταγωνιστικότητας, την προώθηση των οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για το χτύπημα του χρόνου εργασίας, της κοινωνικής ασφάλισης, την μετατροπή των συνδικάτων σε επιχειρήσεις, συνδιαχειριστές της καπιταλιστικής οικονομίας, στον κοινωνικό εταιρισμό. Από την αρχή μέσα σε μεγάλους αγώνες για τους οποίους συγκροτήθηκε, ενάντια στους φονιάδες του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια, σταματώντας τρένα και πλοία με το φονικό τους φορτίο, ενάντια στις κυβερνήσεις τότε του Σημίτη που έκανε την πατρίδα μας ορμητήριο των ιμπεριαλιστών, όπως γίνεται και σήμερα με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Μεγάλοι αγώνες, παρακαταθήκη για το επόμενο βήμα
Αυτά τα 20 χρόνια, οι αγώνες, οι παρεμβάσεις, τα συλλαλητήρια, οι απεργίες είχαν τη σφραγίδα του ΠΑΜΕ. Ήταν μάχες που συσπείρωσαν την πλειοψηφία των εργαζομένων που έβγαιναν στο δρόμο για να διεκδικήσουν τη ζωή που τους αξίζει. Το σύνθημα “χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά” μπήκε στο στόμα όλων των εργατών και εκφράζει την προοπτική που πρέπει να έχει, ο έτσι κι αλλιώς μακροχρόνιος σκληρός αλλά πέρα ως πέρα δίκαιος αγώνας. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια ενάντια στην κατακρεούργηση του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος με τον περιβόητο νόμο Γιαννίτση, τον ηρωικό 9μηνο αγώνα των χαλυβουργών και τη στήριξη που αυτός είχε από τα σωματεία, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα συνοδοιπόρους μας στον αγώνα, ποιος μπορεί να προσπεράσει τις μεγαλειώδεις απεργιακές συγκεντρώσεις μπροστά στη ληστεία του λαού με την ψήφιση σειράς μνημονίων από όλες τις κυβερνήσεις, τη μαχητική απάντηση ενάντια στο χτύπημα του δικαιώματος στην απεργία, στην κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων. Αυτές και οι χιλιάδες άλλες παρεμβάσεις των δυνάμεων που δεν υποτάχτηκαν, που δεν έσκυψαν το κεφάλι, που αντιστάθηκαν στον οδοστρωτήρα των μέτρων, των επιδιώξεων των μονοπωλίων για φτηνό ευέλικτο εργατικό δυναμικό, για να πληρώσουμε την κρίση τους, είναι η μεγάλη παρακαταθήκη για το επόμενο βήμα.
Στην δεκαετή καπιταλιστική κρίση, οργανώθηκε η αλληλεγγύη, για να μην μείνει κανείς χωρίς φαγητό, χωρίς ρεύμα, χωρίς σπίτι. Παράλληλα οργανώθηκαν μεγάλοι αγώνες που είχαν στο επίκεντρο τους χώρους δουλειάς. Παρεμβήκαμε συγκροτημένα στα λεγόμενα κινήματα των πλατειών, τα οποία αναδείχτηκαν και ανατροφοδοτήθηκαν από τα αστικά επιτελεία με σκοπό τη διαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού, έξω και μακριά από το πεδίο της ταξικής πάλης.
Μαζί με τους λαούς που αγωνίζονται ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους
Το ΠΑΜΕ από την ίδρυση του, θεώρησε καθήκον του τη διεθνή αλληλέγγυα δράση, συνεργασία και επαφή με συνδικάτα σε όλο τον κόσμο με γραμμή σύγκρουσης με την εργοδοσία και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, τη μεταφορά πείρας σημαντικών αγώνων. Η ίδρυση του ΠΑΜΕ συνέπεσε χρονικά με τη ΝΑΤΟική επέμβαση για τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, αντιδράσαμε με μαχητικό, πρωτοπόρο και ηρωικό τρόπο, διαδηλώνοντας πάνω στις γέφυρες που βομβαρδίζονταν. Σταθήκαμε πλάι σε κάθε συνδικάτο, σε κάθε λαό που καταδυναστεύεται από τα μονοπώλια τους ιμπεριαλιστές. Είμαστε πλάι στους Παλαιστίνιους, για δικιά τους πατρίδα. Είμαστε πλάι σε κάθε κατατρεγμένο μετανάστη, πρόσφυγα που βρίσκει καταφύγιο στην πατρίδα μας. Το ΠΑΜΕ είναι ενεργό μέλος της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας που απαριθμεί 180.000.000 μέλη και η αναγνώριση της προσφοράς μας σε παγκόσμιο επίπεδο μας τιμούν με τη θέση του γενικού γραμματέα της ΠΣΟ.
Αναγνώριση της δράσης μας
Είναι γεγονός ότι το ΠΑΜΕ είναι αυτός ο φορέας που αναγνωρίζεται από τη συντριπτική πλειοψηφία της εργατικής τάξης, ως ο γνήσιος εκφραστής των συμφερόντων της. Αυτό μας γεμίζει αισιοδοξία και αποφασιστικότητα να προχωρήσουμε τα επόμενα βήματα. Το “Καλά που υπάρχει και το ΠΑΜΕ” είναι αυτό που ακούς όπου υπάρχει σπίθα αντίστασης και διεκδίκησης. Αυτή η φράση έχει βαθιά σημασία για την ύπαρξη του εργατικού κινήματος στη χώρα μας και για το μέλλον του. Μπορεί να αναρωτηθεί ο καθένας τι θα είχε συμβεί στο εργατικό κίνημα της χώρας μας, αν δεν υπήρχε το ΠΑΜΕ, τι σωματεία θα υπήρχαν και με τι χαρακτηριστικά. Τα φαινόμενα εκφυλισμού, νοθείας και παρέμβασης της εργοδοσίας με τη φυσική της παρουσία μέσα στα συνδικάτα, θα κυριαρχούσαν παντού. Η λειτουργία των συνδικάτων θα ήταν η διαχείριση προγραμμάτων. Μια ματιά σε εργατικά κέντρα που κυριαρχεί ακόμα ο εργοδοτικός συνδικαλισμός δείχνει την παρακμή που με πείσμα και αποφασιστικότητα αντιμετωπίσαμε όπου υπήρξαν υγιείς δυνάμεις.
Συνεχίζουμε.
Σήμερα, σε συνθήκες καπιταλιστικής ανάπτυξης, η εργοδοσία θέλει να θωρακίσει την κερδοφορία της. Ότι δικαιώματα καταστρατήγησαν σε συνθήκες κρίσης θέλουν σήμερα να τα διευρύνουν. Στήριξή τους σε αυτή την προσπάθεια έχουν τις κυβερνήσεις τους, την ΕΕ, την ηγεσία της ΓΣΕΕ, η οποία στηρίζεται σε νόθες διαδικασίες και στη φυσική παρουσία της εργοδοσίας μέσα στις γραμμές της. Οι εργαζόμενοι, όσοι ζουν με τους μισθούς πείνας, τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης, τη δουλειά με ημερομηνία λήξης, πρέπει να γνωρίζουν ότι αυτή η βαρβαρότητα έχει την υπογραφή των κομμάτων που κυβέρνησαν (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ) και των παρατάξεων τους στο εργατικό κίνημα.
Σε αυτές τις συνθήκες το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους να βάλουν μπροστά τις δικές τους ανάγκες και όχι τα κέρδη των λίγων, να γίνουν βήματα στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, να μαζικοποιηθούν τα σωματεία, να φτιαχτούν νέα, να βελτιωθεί η λειτουργία των Διοικητικών Συμβουλίων. Να χτιστεί τείχος απέναντι στην ασυδοσία της εργοδοσίας και να περάσουμε στην αντεπίθεση, με μαζικούς αγώνες, με ανέβασμα των μορφών πάλης, με απεργιακούς αγώνες που θα παραλύουν την παραγωγή και θα αναγκάζουν την εργοδοσία σε υποχώρηση. Τίποτα δεν πρόκειται να μας χαριστεί. Έχουμε πείρα από αγώνες και κατακτήσεις. Να εκδιωχθεί η εργοδοσία μέσα από τα συνδικάτα, να συγκρουστούμε με τη λογική του σωματείου-επιχείρηση. Το ΠΑΜΕ ως μέτωπο ταξικών συνδικάτων συμβάλλει στην άνοδο της ταξικής πάλης, για να πάρει αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά ώστε η εργατική τάξη να διεκδικήσει να γίνει η ίδια ιδιοκτήτης του πλούτου που παράγει.
Καλούμε ιδιαίτερα τους νέους εργαζόμενους που μπήκαν στην παραγωγή σε συνθήκες κρίσης, χωρίς δικαιώματα, να έρθουν σε επαφή με την ιστορία του εργατικού κινήματος, να μην αποδεχτούν να ζουν με ψίχουλα, να οργανωθούν και να παλέψουν για τη ζωή που τους αξίζει.
Το ΠΑΜΕ έχει μπει μπροστά και έχει πάρει πρωτοβουλίες με την οργάνωση του αγώνα για την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, για κατώτερο μισθό στα 751 ευρώ, για την κατάργηση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης. Ομοσπονδίες που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ έχουν προχωρήσει σε οργάνωση κινητοποιήσεων για την επιβολή κλαδικών συμβάσεων με αυξήσεις.
Καλούμε κάθε σωματείο, κάθε τίμιο συνδικαλιστή, να συγκρίνει τα 20 χρόνια του ΠΑΜΕ με τη στάση της ηγεσίας της ΓΣΕΕ. Να ξεπεράσουν επιφυλάξεις και να ενωθούμε στο μεγάλο μετερίζι του ταξικού αγώνα που με κόπο χτίσαμε.
τις Συνδικαλιστικές Οργανώσεις της Ευρώπης και Του Κόσμου
Καταγγέλλουμε την Προκλητική και Επικίνδυνη Παρέμβαση των ΙΤΟΥΚ-ΣΕΣ (ITUC – ETUC) Στις Εσωτερικές Υποθέσεις Του Ελληνικού Συνδικαλιστικού Κινήματος
Συνάδελφοι
Εκ μέρους των Ομοσπονδιών και των Εργατικών Κέντρων της Ελλάδας που υπογράφουν το παρακάτω κείμενο, αλλά επίσης εκ μέρους χιλιάδων εργαζομένων και συνδικάτων από όλους τους κλάδους σας στέλνουμε την συγκεκριμένη επιστολή οργής και αγανάκτησης.
Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε ότι σε συνεννόηση με το πρώην Πρόεδρο της ΓΣΕΕ οι Γενικοί Γραμματείς των ΣΕΣ-ΙΤΟΥΚ (ITUC – ETUC) επικοινώνησαν με τις Ελληνικές Αρχές ζητώντας ουσιαστικά την λήψη κατασταλτικών μέτρων εναντίον των συνδικαλιστικών μας οργανώσεων και ειδικότερα προς τους αντιπροσώπους στο συνέδριο της ΓΣΕΕ που εξέφρασαν την διαφωνία τους με την ηγεσία της ΓΣΕΕ.
Εδώ και μήνες στην Ελλάδα οι οργανώσεις μας έχουν καταγγείλει την συγκεκριμένη ηγεσία της ΓΣΕΕ. Την ίδια πλειοψηφία στην ηγεσία που συνυπέγραψε τις μειώσεις μισθών των εργαζομένων της Ελλάδας και παρέδωσε το δικαίωμα της Απεργίας. Έχουμε καταγγείλει ανοιχτά την προσπάθεια της ηγεσίας της ΓΣΕΕ να δεχτεί την παρουσία και παρέμβαση εργοδοτών στα συνδικάτα της Ελλάδας.
Ενδεικτικά μόνο τα παρακάτω παραδείγματα που η πλειοψηφία της ηγεσίας της ΓΣΕΕ επιχείρησε να παρουσιάσει στο συνέδριο ως αντιπροσώπους των εργαζομένων:
Αντί-Πρόεδρος και Ταμίας ΔΣ Τράπεζας, Διευθυντές και Υπεύθυνοι Προσωπικού από Εμπορικές Αλυσίδες, Εφοπλιστές, Πρόεδροι και Διευθύνοντες Σύμβουλοι Ασφαλιστικών ΑΕ, Πρόεδρος του Ελληνοβρετανικού Επιμελητηρίου, Πρόεδροι και Αντιπρόεδροι ΑΕ και εκατοντάδες διευθυντικά στελέχη ΑΕ.
Επιπλέον, έχουμε κάνει πολυάριθμές καταγγελίες για νοθεία, παρουσίαση ψεύτικων στοιχείων και σωματείων και μάλιστα και καταγγελίες για την διαχείριση εκατομμυρίων ευρώ που οδήγησαν μέλη της Ελεγκτικής Επιτροπής να μην υπογράψουν και να μην αποδεχτούν την οικονομική λογοδοσία της απερχόμενης ηγεσίας της ΓΣΕΕ.
Επίσης προκλητικό είναι η διατήρηση στην ηγεσία της ΓΣΕΕ του γνωστού εργοδότη Δ. Καραγεωργόπουλου, ο οποίος εκτός του ότι είναι Πρόεδρος, Διευθύνων Σύμβουλος και μέτοχος σε διάφορες εταιρίες –και άρα όχι εργαζόμενος- έχει καταγγελθεί για την χρήση οπλισμένων μπράβων εναντίον συνδικαλιστών στο Συνέδριο της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων.
Φυσικά, οι καταγγελίες είναι τόσες πολλές, καθώς και οι παράτυπες και νόθες διαδικασίες που χρησιμοποιεί η πρώην ηγεσία της ΓΣΕΕ για να παραμείνει στην εξουσία, που υπάρχει και πολυάριθμές αναλυτικές καταγγελίες και υπομνήματα και στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών και στα Ελληνικά Δικαστήρια.
Ρωτάμε λοιπόν το εξής
Με ποια δικαιοδοσία οι ΙΤΟΥΚ-ΣΕΣ (ITUC – ETUC) εμπλέκονται στις εσωτερικές διαδικασίες του ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος;
Με ποια δικαιοδοσία οι ΙΤΟΥΚ-ΣΕΣ (ITUC – ETUC) επιτίθενται εναντίον των Ομοσπονδιών, των Εργατικών Κέντρων της Ελλάδας που εκπροσωπούνται με 10 μέλη στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΓΣΕΕ, 3 Μέλη στην Εκτελεστική Επιτροπή, 6 Μέλη στο Γενικό Συμβούλιο, 4 Μέλη στην Ελεγκτική Επιτροπή και των άλλων οργάνων των συνδικάτων; Με ποια δικαιοδοσία οι ΙΤΟΥΚ-ΣΕΣ (ITUC – ETUC) επιτίθενται εναντίον Συνδικάτων και συνδικαλιστών που υπερασπίζονται τα συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων και λογοδοτούν απέναντι στους εργαζόμενους που τους εξέλεξαν;
Με ποια δικαιοδοσία οι ΙΤΟΥΚ-ΣΕΣ (ITUC – ETUC) απαιτούν την χρήση των μηχανισμών καταστολής εναντίον των νόμιμα εκλεγμένων αντιπροσώπων των Ελληνικών συνδικάτων και μάλιστα το ζητάνε από τις κυβερνήσεις που επέβαλλαν στην Ελλάδα τα μνημόνια και απαγόρεψαν τις Συλλογικές Διαπραγματεύσεις και το δικαίωμα των εργαζομένων στην Απεργία;
Με ποια δικαιοδοσία ανακοινώνουν οι ΙΤΟΥΚ-ΣΕΣ (ITUC – ETUC) ότι η ΓΣΕΕ θα κάνει Συνέδριο στις 4 Απρίλη, όταν κάτι τέτοιο δεν έχει αποφασιστεί από κάποιο συλλογικό όργανο του Ελληνικού Συνδικαλιστικού κινήματος;
Η παρέμβαση των ΙΤΟΥΚ-ΣΕΣ (ITUC – ETUC) έχει στόχο την στήριξη των εργοδοτών που θέλουν να εκλεγούν ως αντιπρόσωποι των εργαζομένων, την στήριξη μιας συνδικαλιστικής μαφίας που στηρίζεται από τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και τις κυβερνήσεις των μνημονίων.
Ποια συνδικάτα δέχονται Προέδρους ΑΕ και τραπεζίτες ως μέλη; Μάλλον για ΙΤΟΥΚ-ΣΕΣ (ITUC – ETUC) είναι φυσιολογικό να εκπροσωπούν τους εργαζόμενους άτομα με εισόδημα 30, 40 ή 50 φορές πάνω από τον μισθό του εργαζόμενου.
Η προκλητική παρέμβαση των ΙΤΟΥΚ-ΣΕΣ (ITUC – ETUC) στα εσωτερικά θέματα του ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος στηρίζεται μόνο στην επιδίωξη τους να διατηρήσουν στην Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας μια ηγεσία με πρακτικές συνδικαλιστικής μαφίας! Μια ηγεσία που στήριξε τα αντεργατικά μέτρα και προστάτεψε τις πολυεθνικές της Ελλάδας ενάντια στα συνδικάτα και τους συνδικαλιστές που αγωνίζονται πραγματικά για τα συμφέροντα των εργαζομένων. Στην τυφλή τους προσπάθεια να επιτεθούν εναντίον των αγωνιστικών, πραγματικά εργατικών συνδικάτων της Ελλάδας, δεν κράτησαν ούτε καν τα τυπικά προσχήματα.
Τα συνδικάτα της Ελλάδας, οι Ομοσπονδίες, τα εργατικά κέντρα, οι εκλεγμένοι στα συνδικαλιστικά όργανα της Γενικής Συνομοσπονδίας που αγωνιζόμαστε για συνδικάτα των εργατών και όχι των εργοδοτών δεν θα τους παραδώσουμε τα συνδικάτα.
Υπεύθυνοι για να αποφασίσουν για το παρόν και το μέλλουν των οργανώσεων τους είναι οι εργαζόμενοι της κάθε χώρας, χωρίς ξένες επεμβάσεις. Η επέμβαση των ΙΤΟΥΚ-ΣΕΣ (ITUC – ETUC) είναι προκλητική και επικίνδυνη.
Εμείς συνεχίζουμε στην υπηρεσία των εργαζομένων και των διεκδικήσεων για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης.
Σε αυτούς χαρίζουμε τη συνδικαλιστική μαφία των εργοδοτών, της ΕΕ και των επιχειρηματικών ομίλων.
Εμείς αγωνιζόμαστε για Συνέδριο με πραγματικούς αντιπροσώπους
Συνέδριο με εργοδότες δεν μπορεί να γίνει
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ
Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοτεχνιτών και Υπαλλήλων Γάλακτος Τροφίμων Ποτών
Ομοσπονδία Μισθωτών Τύπου & Βιομηχανίας Χάρτου
Ομοσπονδία Εργαζομένων Φαρμακευτικών & Συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας
Ομοσπονδία Οικοδόμων & Συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας
Πανελλήνια Ομοσπονδία Λογιστών
Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Κλωστοϋφαντουργίας – Ιματισμού – Δέρματος Ελλάδας
