Αγώνας ενάντια στο νέο χτύπημα στην Κοινωνική Ασφάλιση

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Το νέο προμελετημένο έγκλημα σε βάρος της Κοινωνικής Ασφάλισης που ετοιμάζει η κυβέρνηση της ΝΔ για λογαριασμό των επιχειρηματικών ομίλων, αποτελεί συνέχεια και εμβάθυνση της αντιασφαλιστικής πολιτικής όλων των προηγούμενων χρόνων από τις κυβερνήσεις ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ, «κορωνίδα» της οποίας μέχρι σήμερα αποτελεί ο νόμος Κατρούγκαλου (ΣΥΡΙΖΑ).        

Το περιεχόμενο του νέου γύρου της αντιασφαλιστικής επίθεσης καθορίζεται από την ίδια τη στρατηγική του κεφαλαίου και τις αντιλαϊκές κατευθύνσεις της ΕΕ, του ΔΝΤ και του ΟΟΣΑ. Με βάση αυτές, τα ιδιωτικά και αμιγώς κεφαλαιοποιητικά συστήματα αντικαθιστούν τα δημόσια. Η κρατική δέσμευση για συγκεκριμένες παροχές στο τέλος του εργάσιμου βίου αντικαθίσταται από το τζογάρισμα των εισφορών των ασφαλισμένων χωρίς καμία εγγύηση. Η χρηματοδότηση από την εργοδοσία και το κράτος της (η οποία έτσι κι αλλιώς προκύπτει από το μόχθο των εργαζομένων) συρρικνώνεται ακόμα περισσότερο, ενώ το ύψος της δημόσιας σύνταξης περιορίζεται σε ένα ελάχιστο επίπεδο προνοιακού επιδόματος πείνας.

Ξεκάθαρα η  επίθεση στα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα βρίσκεται σε πλήρη αντιστοιχία με την επίθεση στους μισθούς, τις συλλογικές συμβάσεις, την αλλαγή προς το χειρότερο στις εργασιακές σχέσεις. Δεν αφορά μόνο την σύνταξη, αφορά τις παροχές των Ταμείων και του κράτους στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, την προστασία της Υγείας και της Ασφάλειας στην εργασία, την Πρόνοια, αφορά όλους τους εργαζόμενους και ιδιαίτερα τους νέους και τις νέες. Γι αυτό και η λογιστική λογική, που αντιμετωπίζει την κοινωνική ασφάλιση ως κόστος πρέπει να αποκρουστεί κατηγορηματικά από τους εργαζομένους.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι των τραπεζών έχουμε τεράστια πείρα να καταθέσουμε για το ζήτημα του ασφαλιστικού. Έχουμε ήδη υποστεί τις συνέπειες των αντιασφαλιστικών πολιτικών που ακολούθησαν οι τραπεζίτες. Τα ασφαλιστικά ταμεία των τραπεζοϋπαλλήλων, μεταξύ των οποίων και τα ταμεία υγείας, έχουν όλα ανεξαιρέτως μειώσει παροχές στο όνομα της «βιωσιμότητας». Οι εργαζόμενοι του κλάδου έχουμε βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη, έχουμε χάσει δικαιώματα, παροχές, και μάλιστα πρόκειται για έναν κλάδο που είχε μεγάλες εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία, προσδοκώντας σε υψηλότερες συντάξεις.

Όλα τα προηγούμενα χρόνια, και ιδίως την τελευταία 10ετία, τα χρόνια της κρίσης, επιταχύνθηκαν οι συγχωνεύσεις και τα κλεισίματα των ασφαλιστικών ταμείων, χάθηκαν εκατομμύρια ευρώ από τα αποθεματικά τους προκειμένου να πετύχουν οι ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών, έμειναν χιλιάδες συνταξιούχοι ξεκρέμαστοι, χωρίς να απολαμβάνουν όσα είχαν πληρώσει μέσω των εισφορών τους για όσα χρόνια δούλευαν.

Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του ΤΑΠΙΛΤΑΤ, του ΤΥΠΑΤΕ και ΕΛΕΜ, του ΛΕΠΕΤΕ, του ΤΑΠ. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις οι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι των τραπεζών είδαν τις εισφορές τους να χάνονται στο βωμό της κερδοφορίας των τραπεζών. Έξω από τα όρια της «κοινωνικής ασφάλισης», με καθαρά ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, οι τραπεζοϋπάλληλοι αν και έχουν πληρώσει διπλά και τριπλά σε σχέση με άλλους εργαζόμενους, έμειναν ξαφνικά χωρίς επικουρικές, εφάπαξ, παροχές υγείας κλπ. Αυτός είναι ο νόμος του κέρδους. Χαμένος να βγαίνει πάντα ο εργαζόμενος προκειμένου να επιβιώνει η επιχείρηση…

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Ιδιαίτερα οι νέοι εργαζόμενοι έχουμε δικαίωμα και υποχρέωση να παλέψουμε για το δικαίωμά μας στη κοινωνική ασφάλιση. Να μην τσιμπήσουμε στη βρώμικη προπαγάνδα όσων θέλουν να κρατήσουν τους νέους εργαζόμενους μακριά από τον αγώνα για Δημόσια Υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση για όλους.

Η ιδιωτικοποίηση της Ασφάλισης, το να μας σπρώχνουν στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες επειδή «εμείς δεν πρόκειται να πάρουμε ποτέ σύνταξη…» δεν αποτελεί λύση. Είναι λύση μόνο για τους επιχειρηματικούς ομίλους που θα τρίβουν τα χέρια τους, θα βάζουν στο κουμπαρά τους δισεκατομμύρια ευρώ των ασφαλιστικών εισφορών, χωρίς μάλιστα να αναλαμβάνουν και καμία δέσμευση για το τι θα επιστρέψουν στους ασφαλισμένους μετά από 35 και 40 χρόνια δουλειάς.

Το ζήτημα της κοινωνικής ασφάλισης είναι πρώτα και κύρια ζήτημα ταξικό. Αποτελεί δικαίωμα για τον εργαζόμενο, πηγάζει από το γεγονός ότι είναι ο δημιουργός του παραγομένου πλούτου και πρέπει να έχει ένα ισχυρό πλέγμα προστασίας απέναντι στο εκμεταλλευτικό σύστημα που επιδεινώνει καθημερινά τη ζωή του, εντατικοποιεί την εργασία, επιβαρύνει την υγεία,  έχει βάλει τις βάσεις για εργασία μέχρι τα βαθιά γεράματα. Η κοινωνική ασφάλιση είναι κατάκτηση των εργαζόμενων με σκληρούς αγώνες.

Χρειάζεται λοιπόν να ξεσηκωθεί κίνημα ανάσχεσης της νέας επίθεσης, να βάλουμε εμπόδια στα σχέδια κυβέρνησης – μεγαλοεργοδοσίας, να τους κόψουμε τη φόρα.

Σηκώνουμε ανάστημα και δίνουμε μάχη για την πλατιά ενημέρωση και κινητοποίηση εργαζομένων και συνταξιούχων, τα μέτρα δεν εξαιρούν κανένα.

Συμμετέχουμε μαζικά στο συλλαλητήριο που διοργανώνεται με πρωτοβουλία των  συνταξιουχικών οργανώσεων και  με αποφάσεις τους στηρίζουν Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες και εργατικά σωματεία, στις 30 Νοέμβρη για την υπεράσπιση της δημόσιας κοινωνικής Ασφάλισης.

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΣΤΙΣ 30 ΝΟΕΜΒΡΗ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΜΕΛΕΤΗΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ, ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ.

Συναδέλφισσες-Συνάδελφοι στην Κλωστοϋφαντουργία, τον Ιματισμό και το Δέρμα.

Η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζοντας την επίθεση στην Κοινωνική Ασφάλιση από εκεί που την άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ με το νόμο Κατρούγκαλου σχεδιάζει το επόμενο χτύπημα, την παραπέρα ιδιωτικοποίησή της, την παράδοσή της στους επιχειρηματικούς ομίλους.

Αποτελεί στρατηγική επιλογή του ΣΕΒ, της μεγαλοεργοδοσίας για τη μείωση του λεγόμενου «εργασιακού κόστους» όπως ονομάζουν ότι έχουμε κερδίσει οι εργαζόμενοι με μακροχρόνιους αγώνες για την προστασία τη δική μας και των οικογενειών μας, για να έχουμε σύνταξη να ζούμε με αξιοπρέπεια στα γηρατειά.

Η Κοινωνική Ασφάλιση βρίσκεται διαχρονικά στο στόχαστρο των επιχειρηματικών ομίλων, της ΕΕ και των κυβερνήσεων τους για να ξεμπερδεύουν με μια από τις σημαντικότερες κατακτήσεις των εργαζομένων:

• Να απαλλαγεί η εργοδοσία από τις ασφαλιστικές εισφορές που αποτελούν κομμάτι του μισθού του εργαζομένου.
• Το κράτος ώστε με τη μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης(νόμος ΣΥΡΙΖΑ) από το 17,3% του ΑΕΠ το 2016 στο 13,4% του ΑΕΠ τα επόμενα χρόνια να ενισχύει με κίνητρα, να πηγαίνουν και αυτά στις τσέπες των επιχειρηματιών.
• Να πέσει ως επενδυτική ευκαιρία στα νύχια των αρπαχτικών η σύνταξη, η πρόνοια, η υγεία των εργαζομένων και των συνταξιούχων.

Αυτό το σχέδιο προωθείται με τους τρείς πυλώνες. Μόνο μια πενιχρή εθνική σύνταξη θα είναι εξασφαλισμένη, η οποία επιδιώκουν να κατρακυλήσει στο ύψος του «ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος» δηλαδή στα 220 ευρώ και από εκεί και πέρα οι επικουρικές και η ιδιωτική ασφάλιση, στα χέρια των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών και του χρηματιστηριακού τζόγου η ζωή του εργαζόμενου και του συνταξιούχου.

Προπαγανδίζουν ότι ο «ατομικός κουμπαράς» και το τζογάρισμα των αποθεματικών των ταμείων θα είναι προς όφελος των ασφαλισμένων. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα. Το μόνο σίγουρο είναι το πόσα ο εργαζόμενος θα βάζει στον κουμπαρά γιατί κανείς δεν δεσμεύεται για τις παροχές ή τη σύνταξη μετά από 35 και 40 χρόνια δουλειάς. Δεκάδες είναι τα παραδείγματα και σε κάθε χώρα από τα «κανόνια» των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών. Επίσης εκατοντάδες δις ευρώ των αποθεματικών, των επενδυμένων εισφορών των εργαζομένων «χάθηκαν» στη διάρκεια της τελευταίας καπιταλιστικής κρίσης.

Η επίθεση στοχεύει ιδιαίτερα στους νέους σε ηλικία εργαζόμενους και στον αφοπλισμό τους προβάλλοντας με το «δεν θα πάρεις σύνταξη ποτέ» ως δεδομένη την κατεδάφιση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων για να τους σπρώξουν στα κοράκια των ιδιωτικών ασφαλιστικών και των εμπόρων της υγείας που ακονίζουν τα νύχια τους.

Για όσους πετιούνται στο δρόμο της ανεργίας όπως έγινε και γίνεται κατακόρον στο κλάδο μας ή για όσους δουλεύουν με ελαστικές εργασιακές σχέσεις(μερική απασχόληση,εκ περιτροπής εργασίας κ.τ.λ) δηλαδή για το 62% των νέων προσλήψεων, ο κουμπαράς δεν θα γεμίζει.

Για σοβαρές παθήσεις και για τους σακατεμένους των εργατικών «ατυχημάτων» ο κουμπαράς θα είναι σαν να μην υπάρχει. Η «ασφάλεια» δεν θα καλύπτει για να βρει ο εργαζόμενος την υγειά του ή να πάρει σύνταξη.

Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να επιτρέψουμε μια τέτοια εξέλιξη που οδηγεί στη βαρβαρότητα.

Η υγεία μας, η σύνταξη, η φροντίδα για τους ηλικιωμένους, για τη μητέρα και το παιδί, η προστασία μας στο χώρο δουλειάς δεν μπορεί να είναι ατομική υπόθεση. Είναι έγκλημα να αποτελεί τζογάρισμα «χαμηλού», «μεσαίου» και «υψηλού» ρίσκου, να είναι πεδίο εκμετάλλευσης και κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Οι βιομήχανοι και η κυβέρνηση αντιμετωπίζουν την Κοινωνική Ασφάλιση ως κόστος και την ιδιωτική ασφάλιση ως ευκαιρία για επενδύσεις και κέρδη. Για εμάς η ασφάλιση αποτελεί δικαίωμα, είναι η ζωή μας. Δεν είναι όπως προσπαθούν να το παρουσιάσουν ως «λογιστικό» ζήτημα αλλά πέρα για πέρα ταξικό ζήτημα. Για να κερδίζουν παραπάνω οι επιχειρηματικοί όμιλοι πρέπει να βαθύνουν και άλλο την εκμετάλλευση μας, να αρπάξουν και άλλα, μεγαλύτερο κομμάτι του πλούτο που εμείς παράγουμε.

Μιλάνε για βιωσιμότητα όταν έχουν κατακλέψει τα αποθεματικά των ταμείων(άτοκη τοποθέτηση στην ΕΤΕ, χρηματιστήριο, κουρέματα κ.τ.λ.) τον ιδρώτα των προηγούμενων γενιών εργαζομένων, όλα αυτά στα σεντούκια τους πήγαν και οφείλουν επιπλέον προς τον ΕΦΚΑ και το πρώην ΙΚΑ 17 δις ευρώ ως ληξιπρόθεσμα βεβαιωμένα χρέη.

Τα θέλουν όλα, στην έκθεση του Ινστιτούτου του ΣΕΒ(ΙΟΒΕ) προτείνουν μείωση των ασφαλιστικών εισφορών και ενίσχυση των κεφαλαιοποιητικών πυλώνων ασφάλισης.

Η ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ πάντα στις επάλξεις ως μακρύ χέρι της εργοδοσίας και των κυβερνήσεων συμφώνησε με το ΣΕΒ για την ίδρυση Εθνικού Επαγγελματικού Ταμείου.

Μπροστά οι ανάγκες μας, το δικαίωμα της Κοινωνικής Ασφάλισης και όχι τα κέρδη των λίγων, των επιχειρηματικών ομίλων.

Διεκδικούμε:

• Να επιστραφούν όλα τα κλεμμένα αποθεματικά των Ταμείων.
• Να πληρώσουν το κράτος και η εργοδοσία! Καμία μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, που σημαίνει νέα μείωση του μισθού του εργαζόμενου στο τμήμα που πηγαίνει για τη σύνταξη και την Υγεία και απαλλαγή της μεγαλοεργοδοσίας.
• Πλήρης αποκατάσταση όλων των απωλειών, μαζί και της 13^ης και 14^ης σύνταξης. Κατώτατη κύρια σύνταξη 600 ευρώ.
• Αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, στις κοινωνικές παροχές, στις δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
• Συντάξεις που θα εξασφαλίζουν αξιοπρέπεια στα γηρατειά, στη βάση των σύγχρονων αναγκών της εργατικής – λαϊκής οικογένειας και όχι με συνθήκες του προηγούμενου αιώνα, δουλειάς σε άθλιες συνθήκες μέχρι τα βαθιά γεράματα.
• Μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα 60 για τους άνδρες και στα 55 για τις γυναίκες, με 5 χρόνια λιγότερης δουλειάς για τα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.

Είναι η ώρα όλοι οι εργαζόμενοι με ενιαίο, μαζικό, ταξικό αγώνα, δίπλα στις συνταξιουχικές οργανώσεις που πήραν την πρωτοβουλία, σε κοινή πάλη με τους αυτοαπασχολούμενους και τους φτωχομεσαίους αγρότες που πλήττονται από την αντιασφαλιστική επίθεση με αποφασιστικότητα να δείξουμε τη δύναμη μας, να ακυρώσουμε τα αντιλαϊκά τους σχέδια, το νέο γύρο επίθεσης στην Κοινωνική Ασφάλιση.

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΣΤΙΣ 30 ΝΟΕΜΒΡΗ

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΣΤΙΣ 10:30 π.μ.