Έκτακτη Γενική Συνέλευση Τετάρτη 3 Ιούνη στις 7μμ στην αίθουσα του Συνδικάτου Οικοδόμων (Βερανζέρου 1, 2ος όροφος), με όλα τα μέτρα αυτοπροστασίας.
Οργανώνουμε τον αγώνα για τη συλλογική προστασία των παιδιών μας, των οικογενειών μας, των ανθρώπων μας.
ΠΡΟΣΟΧΗ!!
Κρίση, σημαίνει απολύσεις, περικοπές, τσάκισμα εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων, της ζωής μας για τα κέρδη των ολίγων. Άρχισαν κιόλας. Πολλοί από μας είμαστε ήδη απολυμένοι, με αναστολή σύμβασης ή με εκ περιτροπής εργασία. Σε χιλιάδες παιδιά με αναπηρίες κόπηκε το επίδομα ή μειώθηκε εν μέσω πανδημίας.
Σε 3.000 ανάπηρους έκοψαν το επίδομα επειδή έπαιρναν σύνταξη
του θανόντα γονιού τους. (Μάρτης 2020).
Τα σχολεία άνοιξαν.
Αν οι ελλείψεις ήταν πριν απαράδεκτες τώρα γίνονται και επικίνδυνες. Δύο μήνες με τη καραντίνα τα παιδιά μας έχασαν τις θεραπείες τους, πολλά απορυθμίστηκαν αλλά και κάποια πισωγύρισαν και υποτροπίασαν.
Πολλές δικές μας οικογένειες δυσκολεύτηκαν ακόμη περισσότερο. Γιατί εδώ που τα λέμε, δεν είναι το ίδιο να κάνεις καραντίνα στη βίλα με το δυάρι ή το τριάρι. Τα παιδιά των εχόντων και κατεχόντων και τις θεραπείες τους κάνανε και τους χώρους είχαν να κινηθούν. Τα δικά μας τα παιδιά και θεραπείες τους έκοβαν τα προηγούμενα χρόνια, και έμειναν για δύο μήνες χωρίς αυτές, γιατί το κράτος δεν είχε τον τρόπο να τις εξασφαλίσει με όρους ασφάλειας, λες και είναι είδος πολυτελείας. Ενώ πολλοί από μας δεν βρίσκουμε ούτε δομές να τα εντάξουμε.
Η τόσα χρόνια κρίση αλλά και η πανδημία μας έκανε πιο ώριμους, πιο υποψιασμένους.
Ακούσαμε πολλά για την ατομική ευθύνη, για να καλύψουν την έλλειψη κρατικής ευθύνης για την προστασία της υγείας, της εκπαίδευσης και αποκατάστασης των παιδιών μας, της στήριξης των οικογενειών μας.
Η κανονικότητα τους, που θέλουν να επιστρέψουμε, είναι για τα κέρδη των ολίγων, των περικοπών και της εκμετάλλευσης των πολλών, της Υγειάς, της Παιδείας, της Ειδικής Αγωγής που τα θέλουν εμπόρευμα.
Δεν συμβιβαζόμαστε με τη μιζέρια, με την υποβάθμιση.
Να αντιμετωπίζουν τα παιδιά μας, τη ζωή μας σαν κόστος, όταν είναι να αναλάβει το κράτος την ευθύνη. Αλλά μας θέλουν πελάτες για τις επιχειρήσεις τους. Επιστροφή στη ‘’κανονικότητα’’, εκείνης της οικονομίας για να ενισχυθούν οι επιχειρηματίες της Υγείας, της Ειδικής Αγωγής, της αποκατάστασης και όχι μόνο.
Επειδή ο ιός δεν εξαφανίστηκε και η κρίση δεν είναι ένας πυρετός που ήρθε και θα περάσει.
Τη ζωή μας, των παιδιών μας, των οικογενειών μας
δεν την αφήνουμε στα χέρια τους.
Ξεπερνώντας δυσκολίες, φοβίες παίρνουμε μέρος στη Γενική Συνέλευση και συζητάμε για όλα αυτά.
Παίρνουμε απόφαση για συλλογικό αγώνα για:
- Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, όλων των ειδικοτήτων(εκπαιδευτικού, επιστημονικού, βοηθητικού), στα Ειδικά Σχολεία, στα Κέντρα Ειδικής Αγωγής, στα τμήματα ένταξης, στη παράλληλη στήριξη.
- Καμία απόλυση ή αλλαγή σύμβασης.
- Μονιμοποίηση όλων και αυτών με το μπλοκάκι.
Εν μέσω πανδημίας η Ειδική Αγωγή μπορεί να εξασφαλιστεί με όρους ασφάλειας και ποιότητας για εργαζόμενους και παιδιά, μόνο αν γίνει γενικός ανασχεδιασμός με επίταξη του Ιδιωτικού Τομέα, άνοιγμα καινούργιων δομών και ένταξης στη κρατική ευθύνη των εργαζόμενων και των αυτοαπασχολούμενων, για να μπορέσει να εξασφαλιστεί η στήριξη των παιδιών μας, η εκπαίδευση και η αποκατάσταση τους.
- Να παρθούν από ΤΩΡΑ μέτρα έτσι ώστε από Σεπτέμβρη να ανοίξει η Ειδική Αγωγή σύμφωνα με τις προτάσεις μας.
- Να σταματήσουν οι οικογένειες να πληρώνουν για τις θεραπείες, την εκπαίδευση και αποκατάσταση των παιδιών τους. Είναι υποχρέωση του κράτους και πρέπει να την αναλάβει.
- ΕΠΕΙΓΟΝ. Το κράτος να αναλάβει ένα διευρυμένο ποιοτικό κατασκηνωτικό πρόγραμμα για τα παιδιά μας το καλοκαίρι.
- Γενναίο πρόγραμμα κοινωνικού τουρισμού για τα ΑμεΑ και τις οικογένειες τους.
Νισάφι πια, είμαστε στον 21ο αιώνα.
Υπάρχει τεράστια γνώση, η επιστήμη έχει προχωρήσει.
Ο πλούτος, η παραγωγή και η επιστήμη για τον άνθρωπο και τις ανάγκες του.
Είδαμε τη σαπίλα, τη βρωμιά, τα εγκλήματα, της εμπορευματοποίησης της υγείας στις χώρες του πολιτισμού και του ονείρου !!
Κουράγιο όλοι μαζί είμαστε πολλοί δυνατοί.
Μαζί με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, τους μαχόμενους υγειονομικούς, που δεν θέλουν χειροκροτήματα υποκρισίας αλλά τα μέσα και προσωπικό να κάνουν τη δουλειά τους.
Ναι, μπορούμε να κατακτήσουμε μια ζωή, μια κοινωνία στο μπόι των αναγκών μας.
