ΜΕΤΑΘΕΣΗ  ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗ ΤΗΣ ΑΔΜΘ Ι. ΣΑΒΒΑ

 Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

          Ο συντονιστής της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης Ι. Σάββας, έχοντας την πλήρη πολιτική και διοικητική κάλυψη της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ (όπως και της προηγούμενης που τον “διόρισε”), και φυσικά της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΣ, συνεχίζει με τον ίδιο απαράδεκτο αυταρχικό, ανήθικο και αυθαίρετο τρόπο «διοίκησης», την ηθική, συνδικαλιστική και φυσική τελικά εξόντωση συναδέλφων, στην προσπάθεια του να διαμορφώσει, έναν μηχανισμό υποταγμένων και τρομοκρατημένων υπάλληλων.

Νέος του στόχος, ο συνάδελφος και Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων Ανατολικής Μακεδονίας- Θράκης, Γιώργος Τριανταφυλλόπουλος. Εν μέσω της υγειονομικής κρίσης και μετά την καταγγελία του Συλλόγου της Ανατ. Μακεδονίας – Θράκης, για τον Συντονιστή που δεν εξέδωσε την προβλεπόμενη από τις ΠΝΠ απόφαση, με την οποία θα εξασφαλιζόταν οι συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους εργασίας στις υπηρεσίες της ΑΔΜΘ, εντελώς αιφνιδιαστικά και αναιτιολόγητα επικαλούμενος αόριστες «υπηρεσιακές ανάγκες» μετέθεσε τον συνάδελφο, από την Δ/νση Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού Ανατ. Μακεδονίας – Θράκης στο τμήμα Ελέγχου Υλικών και Ποιότητας Δημοσίων Έργων της Δ/νσης Τεχνικού Ελέγχου.

          Μπροστά στην συνήθη πρακτική της συνδικαλιστικής και προσωπικής απομόνωσης και εξόντωσης όσων αντιδρούν, δεν διστάζει για πολλοστή φορά να διώξει συναδέλφους, αλλά και να αποδυναμώσει υπηρεσίες. Ας μας εξηγήσει ο συντονιστής, η κυβέρνηση και ο Υπουργός που τον καλύπτουν, πώς γίνεται να επικαλείται την «καλή διοικητική λειτουργία» και την «κάλυψη υπηρεσιακών αναγκών» όταν μεταθέτει τον συνάδελφο, καταπατώντας τόσο τον υπαλληλικό όσο και τον συνδικαλιστικό νόμο;

Επίσης, αναπάντητο ερώτημα είναι και το πώς προκύπτει η καλή διοικητική λειτουργία, όταν μεταθέτει υπάλληλο με ειδικότητα Τοπογράφου Μηχανικού από υπηρεσία που υπηρετεί 17 χρόνια πάνω στο γνωστικό αντικείμενο του, εκ των οποίων τα 12 ως Προϊστάμενος στο Τμήμα Πολεοδομικού Σχεδιασμού και Εφαρμογών και τον τοποθετεί σε τμήμα παντελώς άσχετο με την ειδικότητα και την εργασιακή του εμπειρία.  

Προφανώς και δεν είναι καθόλου τυχαίο, το γεγονός ότι η μετάθεση αυτή έρχεται αμέσως μετά την καταγγελία του Συλλόγου των εργαζομένων, που είναι αντιπρόεδρος ο συνάδελφος, κατά του συντονιστή για τις ενέργειες που δεν έκανε, προκειμένου να διασφαλιστεί η υγεία των συναδέλφων. Ο συντονιστής όμως, που έχει συνηθίσει στη συναλλαγή και τον συμβιβασμό από το έτερο Προεδρείο του συλλόγου Κεντρικής Μακεδονίας που υπάρχει στην ΑΔΜΘ, δεν θέλει  φωνές που διεκδικούν και αντιδρούν, αφού του χαλάνε την επιδιωκόμενη “σιγή νεκροταφείου” από όσους δεν υποτάσσονται.

Η εκδικητική αυτή μετάθεση του συναδέλφου, που αποτελεί συνδικαλιστική δίωξη, ήρθε ως συνέχεια της έγκλησης, από τον συντονιστή προς τα αιρετά μέλη, που υπηρετούν στην ΑΔΜΘ, του ΔΣ της Ομοσπονδίας μας να απολογηθούν, γιατί τόλμησαν να καταγγείλουν τις επικίνδυνες για την ζωή και την δημόσια υγεία πρακτικές, που αποφάσισε από μόνος του να μην εφαρμόσει και δημιούργησε χάος και επικίνδυνους αυτοσχεδιασμούς, στη λειτουργία των περισσότερων υπηρεσιών της ΑΔΜΘ στην περίοδο του κορωνοϊού.  

Ο συντονιστής της ΑΔΜΘ Ι. Σάββας, αριστοτεχνικά αλλάζοντας πλευρά, με την εναλλαγή των κυβερνήσεων, πιστεύει ότι θα καταφέρει να τρομοκρατήσει και να επιβάλλει κλίμα φόβου στους εργαζόμενους. Πλανώνται πλάνην οικτράν, αυτός και οι κυβερνήσεις που τον κάλυπταν και τον καλύπτουν. Το έργο τους  καλοπαιγμένο αλλά χιλιοπαιγμένο.

Καταγγέλλουμε για πολλοστή φορά, τόσο την προηγούμενη κυβέρνηση που τον διόρισε, όσο και τη σημερινή της ΝΔ που τον καλύπτει πολιτικά, ενθαρρύνοντάς τον έτσι, να συνεχίζει τις  ενέργειες φίμωσης και εκφοβισμού των συναδέλφων.

Απαιτούμε ο Υπουργός Εσωτερικών, να ανακαλέσει τώρα όλες τις αποφάσεις του πολιτικά και διοικητικά ανεκδιήγητου,  απαράδεκτου και επικίνδυνου πολιτικού του υπαλλήλου και να σταματήσει τις πολιτικές διώξεις που εφαρμόζει στην ΑΔΜΘ.

Το εργασιακό περιβάλλον γαλέρας που με κάθε τρόπο προσπαθεί να επιβάλλει ο συντονιστής, δεν θα περάσει. Δεν θα ανεχτούμε την συνέχιση, αυτής της πολιτικής τρομοκρατίας και δηλώνουμε ότι θα απαντήσουμε δυναμικά.

Αυτό που δεν πέτυχαν κατά τη διάρκεια της καραντίνας, να κλείσουν το στόμα των υγειονομικών, των εργαζόμενων στα super market, των εκπαιδευτικών, των ξενοδοχοϋπαλλήλων, όλων των εργαζομένων και συνολικά του λαού μας, επιδιώκουν να το κάνουν με έναν χουντικής έμπνευσης νόμο που προωθεί νέα μέτρα περιορισμού, καταστολής και διάλυσης του βασικού δημοκρατικού δικαιώματος, το οποίο ο λαός μας κατέκτησε με πολλούς, διαχρονικούς κι αιματηρούς αγώνες. Η κυβέρνηση με τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ ζεσταίνει στο σχέδιο απαγόρευσης των διαδηλώσεων και των συγκεντρώσεων.
Το “νομοσχέδιο”, αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971(!!!), ορίζει την αστυνομία ως ανώτατη αρχή, καθώς της αναθέτει διευρυμένο και επιτελικό ρόλο. Πέρα από το ρόλο της στην επιβολή του νόμου, αναλαμβάνει καθήκοντα “ερμηνείας του νόμου”. Θα μπορεί να καθορίζει τους περιορισμούς που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, όταν αυτή είναι αυθόρμητη, και ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται. Φέρνουν ξανά το χωροφύλακα μέσα στα σωματεία, στους φοιτητικούς συλλόγους, στις διαδηλώσεις, στις συνελεύσεις!!
Με βάση το “νέο” νομοσχέδιο:
 “Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης, λήξης, το σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης.” (άρθρο 3)
 Ο οργανωτής της συγκέντρωσης “συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης.” (άρθρο 4)
 Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δεν γνωστοποιηθεί
“η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυση της ανωτέρω συνάθροισης..” (άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, “επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει
Πειραιάς, 30/6/2020
Αρ. Πρωτ.: 85
Προς: – Συναδέλφους ΕΛΜΕ Πειραιά, ΜΜΕ, ΟΛΜΕ
γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.” (άρθρο 8)
Ανάγεται σε ιδιώνυμο η συμμετοχή σε διαδήλωση, αφού:
 “Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη.” (άρθρο 14)
 “Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους…” Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)
 Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)
 “Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων” κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)
Θα μείνει στα χαρτιά! Δε θα περάσει η σιγή νεκροταφείου!
Ο περιορισμός των διαδηλώσεων και ειδικά στην παρούσα περίοδο δεν αποτελεί μεμονωμένη ενέργεια. Πέρα από τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων, σήμερα έρχεται να δέσει με την επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα που προωθούνται σε όλα τα επίπεδα με αφορμή την πανδημία. Η κανονικότητά τους επιτάσσει σιγή νεκροταφείου και σκυμμένο κεφάλι! Η πρόθεση παρέμβασης στις διαδηλώσεις συμπληρώνει το συνολικό σχεδιασμό καταστολής που θέλει τον εργαζόμενο λαό στο περιθώριο, άφωνο και τους αγώνες του στο γύψο. Οι εργαζόμενοι θα ματαιώσουν στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να τους βάλει φίμωτρο, να μετατρέψει τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα. Η ΕΛΜΕ Πειραιά καλεί τα μέλη της να είναι σε ετοιμότητα. Δεν θα διστάσουν να φέρουν σε ψήφιση ένα τέτοιο νομοσχέδιο τέλος Ιούλη ή και τον Αύγουστο. Το έργο το έχουμε ξαναδεί από την προηγούμενη κυβέρνηση (βλέπε 3ο Μνημόνιο), διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις. Να μην το επιτρέψουμε

Όταν κατασφαγιάζεις το μισθό του εργαζόμενου για να σώσεις τον καπιταλιστή,

Όταν ψηφίζεις νόμο για την καρατόμηση των συντάξεων και την αύξηση των ορίων ηλικίας,

Όταν «εκπαιδεύεις» τη νέα γενιά να ζει με 300 ευρώ,

Όταν διαλύεις τη ΛΑΡΚΟ ένα πραγματικό “χρυσωρυχείο”,

Όταν ξεπουλάς Ναυπηγεία και διαλύεις την Αμυντική Βιομηχανία για να καλοταΐζεις τα αμερικανατοικά και ευρωπαϊκά μονοπώλια με τον ιδρώτα και το αίμα του εργάτη,

Όταν «στήνεις στο απόσπασμα»το περιβάλλον ψηφίζοντας νόμο στη λογική του «πάρε ό,τι θες επενδυτή»,

Όταν είσαι έτοιμος από καιρό για συνδιαχείρηση σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο,

Επόμενο είναι να επιδιώξεις να βάλεις το λαό στο γύψο και να μετατρέψεις σε γκέτο τους εργασιακούς χώρους.

Μάθετε όμως ότι:

«Τούτος ο λαός, αφέντη μου,δεν ξέρει πολλά λόγια,σωπαίνει, ακούει κι όσα του λεςτα δένει κομπολόγια,Και κάποιο βράδυ, πες, σαν χθες,υψώνει το κεφάλι,κι αστράφτουνε τα μάτια τουκι αστράφτει ο νους του πάλι».

Από αυτό που φοβάστε δεν θα γλιτώσετε, θα φροντίσουμε εμείς γι΄αυτό!

Η απαγόρευση των διαδηλώσεων δε θα περάσει. Η οργάνωση και η πάλη του Μεταλλεργάτη θα τη σπάσει

 Αυτό που δεν πέτυχαν κατά τη διάρκεια της καραντίνας, να κλείσουν το στόμα των υγειονομικών των εργαζόμενων στα super market, των εκπαιδευτικών, των ξενοδοχοϋπαλλήλων, όλων των εργαζομένων και συνολικά του λαού μας, επιδιώκουν να το κάνουν με έναν χουντικής έμπνευσης νόμο που προωθεί νέα μέτρα περιορισμού, καταστολής και διάλυσης του βασικού δημοκρατικού δικαιώματος, το οποίο ο λαός μας κατέκτησε με πολλού, διαχρονικούς κι αιματηρούς αγώνες. Η κυβέρνηση με τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ ζεσταίνει στο σχέδιο απαγόρευσης των διαδηλώσεων και των συγκεντρώσεων.

Το “νομοσχέδιο”, αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971(!!!), ορίζει την αστυνομία ως ανώτατη αρχή καθώς της αναθέτει διευρυμένο και επιτελικό ρόλο. Πέρα από το ρόλο της στην επιβολή του νόμου, αναλαμβάνει καθήκοντα “ερμηνείας του νόμου”. Θα μπορεί να καθορίζει τους περιορισμούς που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, αν αυτή είναι αυθόρμητη, ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται. Φέρνουν ξανά το χωροφύλακα μέσα στα σωματεία, στους φοιτητικούς συλλόγους, στις διαδηλώσεις, στις συνελεύσεις.

Με βάση το “νέο” νομοσχέδιο: 

• “Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης, λήξης, το σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης.” (άρθρο 3)
• Ο οργανωτής της συγκέντρωσης “συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης.” (άρθρο 4)
• Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δεν γνωστοποιηθεί “η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυσης της ανωτέρω συνάθροισης..” (άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, “επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.” (άρθρο 8).

  Ανάγεται σε ιδιώνυμο η συμμετοχή σε διαδήλωση, αφού: 

• “Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη.” (άρθρο 14)
• “Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους…” Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)
• Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)
• “Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων” κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)

 Θα μείνει στα χαρτιά! Δε θα περάσει η σιγή νεκροταφείου!

 Ο περιορισμός των διαδηλώσεων και ειδικά στην παρούσα περίοδο δεν αποτελεί μεμονωμένη ενέργεια. Πέρα από τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων, σήμερα έρχεται να δέσει με την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα που προωθούνται σε όλα τα επίπεδα με αφορμή την πανδημία. Η κανονικότητα τους επιτάσσει σιγή νεκροταφείου και σκυμμένο κεφάλι. Η πρόθεση παρέμβασης στις διαδηλώσεις συμπληρώνει το συνολικό σχεδιασμό καταστολής που θέλει τον εργαζόμενο λαό στο περιθώριο, άφωνο και τους αγώνες του στο γύψο. Το έργο το έχουμε ξαναδεί από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Να μην το επιτρέψουμε.

Οι εργαζόμενοι θα ματαιώσουν στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να τους βάλει φίμωτρο, να μετατρέψουν τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα.

Μετά το σερί Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, νόμων, υπουργικών αποφάσεων που δεν έχουν αφήσει τίποτα όρθιο σε όλα τα επίπεδα, η ΝΔ ετοιμάζει να φέρει άθλιο, χουντικής έμπνευσης νομοσχέδιο, για τον περιορισμό μέχρι και την απαγόρευση των διαδηλώσεων, ικανοποιώντας άλλη μια απαίτηση των επιχειρηματικών ομίλων. Νοσταλγώντας άλλες – μαύρες εποχές θέλουν κουμανταδόρο στα σωματεία μας το χωροφύλακα! Θέλουν να τσακίζουν τις ζωές μας και να μην κουνιέται φύλλο, να μη βγάζουμε άχνα.

Παίρνοντας τη σκυτάλη από τη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που νομοθέτησε το αντιαπεργιακό έκτρωμα και το ηλεκτρονικό φακέλωμα των μητρώων των σωματείων η κυβέρνηση της ΝΔ βάζει το κερασάκι στη τούρτα με το νομοσχέδιο για την απαγόρευση των διαδηλώσεων.

Επιδιώκουν να ενισχύσουν τα μέτρα καταστολής απέναντι στο δικαίωμα μας να αγωνιζόμαστε, να διαδηλώνουμε, να διεκδικούμε, να απεργούμε, σε μια περίοδο που η επίθεση στα δικαιώματα μας σκληραίνει ακόμα περισσότερο, που κυβέρνηση και εργοδοσία φορτώνουν στις πλάτες μας τα σπασμένα της νέας οικονομικής κρίση.

Δεν θα τους περάσει!

Οι αγώνες μας δε θα μπουν στο γύψο!

Δεν θα ζητάμε άδεια από την εργοδοσία και τις κυβερνήσεις της για να διαδηλώνουμε, να παλεύουμε και να διεκδικούμε. Το δικαίωμα αυτό το έχουμε κατεκτημένο με αγώνες και θυσίες και δεν το χαρίζουμε όσους νόμους και να ψηφίσουν, όσα μέτρα καταστολής και να πάρουν.

Δυναμώνουμε τους αγώνες μας.

Είμαστε εμείς που μέσα στη καραντίνα κρατήσαμε το λαό όρθιο. Είμαστε οι εργαζόμενοι στα σούπερ μάρκετ, στις επιχειρήσεις τροφοδοσίας, οι υπάλληλοι των φαρμακείων και ιατρίων. Είμαστε οι εμποροϋπάλληλοι που δουλεύουμε 4ωρα με μισθούς πείνας, Κυριακές, BLACKFRIDAYκαι λευκές νύχτες. Οι εργαζόμενοι στην εστίαση που δουλεύουμε ανασφάλιστοι για 2 ευρώ την ώρα. Είμαστε όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι που δουλεύουμε με ένα μισθό που δε ξέρουμε αν αύριο θα τον έχουμε για να πλουτίζουν μία χούφτα μεγάλων επιχειρηματιών που έχουν εξασφαλίσει 2-3 ζωές.

Εμάς φοβούνται, για αυτό παίρνουν τα μέτρα τους. Γνωρίζουν πολύ καλά τόσο η κυβέρνηση όσο και η εργοδοσία ότι υπάρχει αγανάκτηση, προβληματισμός στους εργαζόμενους για το πως μπορεί να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Ξέρουν καλά ότι έχουμε τη δύναμη μέσα από τα ταξικά μας σωματεία, τις ζωντανές συλλογικές μας διαδικασίες, τα αιτήματα μας, τους αγώνες μας, να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα μας, να διεκδικήσουμε σύγχρονους όρους δουλειάς και αμοιβής.

Οι εργαζόμενοι θα ματαιώσουμε στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να μας φιμώσει, να μετατρέψει τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα.

Συναδέλφισσα, συνάδερφε,

Αυτό που δεν κατάφεραν κατά τη διάρκεια της καραντίνας, δηλαδή να κλείσουν το στόμα των υγειονομικών,  των εργαζόμενων στα supermarket, των εκπαιδευτικών, των ξενοδοχοϋπαλλήλων, όλων των εργαζομένων και συνολικά του λαού μας, επιδιώκουν να το κάνουν με έναν χουντικής έμπνευσης νόμο, που προωθεί νέα μέτρα περιορισμού, καταστολής και διάλυσης του βασικού δημοκρατικού δικαιώματος, το οποίο ο λαός μας κατέκτησε με πολλούς, διαχρονικούς κι αιματηρούς αγώνες. Η κυβέρνηση με τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ ζεσταίνει στο σχέδιο απαγόρευσης των διαδηλώσεων και των συγκεντρώσεων.

Το «νομοσχέδιο», αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971(!!!), ορίζει την αστυνομία ως ανώτατη αρχή, καθώς της αναθέτει διευρυμένο και επιτελικό ρόλο.Πέρα από το ρόλο της στην επιβολή του νόμου, αναλαμβάνει πλέον και καθήκοντα «ερμηνείας του νόμου». Θα μπορεί να καθορίζει τους περιορισμούς, που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων, αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, αν αυτή είναι αυθόρμητη, ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται. Φέρνουν ξανά το χωροφύλακα μέσα στα σωματεία, στους φοιτητικούς συλλόγους, στις διαδηλώσεις, στις συνελεύσεις.

Με βάση το «νέο» νομοσχέδιο:

• «Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης, λήξης, το σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης». (άρθρο 3)
• Ο οργανωτής της συγκέντρωσης «συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης». (άρθρο 4)
• Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δεν γνωστοποιηθεί «η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυση της ανωτέρω συνάθροισης».(άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, «επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής». (άρθρο 8)

 Ανάγεται σε ιδιώνυμο η συμμετοχή σε διαδήλωση, αφού: 

• «Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη».(άρθρο 14)
• «Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους…» Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)
• Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)
• «Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων» κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)

 Θα μείνει στα χαρτιά! Δε θα περάσει η σιγή νεκροταφείου!

Ο περιορισμός των διαδηλώσεων και ειδικά στην παρούσα περίοδο δεν αποτελεί μεμονωμένη ενέργεια. Πέρα από τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων, σήμερα έρχεται να δέσει με την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα, που προωθούνται σε όλα τα επίπεδα με αφορμή την πανδημία. Η κανονικότητά τουςεπιτάσσει «σιγή νεκροταφίου»και σκυμμένο το κεφάλι. Ηπρόθεση παρέμβασης στις διαδηλώσεις συμπληρώνει το συνολικό σχεδιασμό καταστολής, που θέλει τον εργαζόμενο λαό στο περιθώριο, άφωνο και τους αγώνες του στο γύψο. 

Οι εργαζόμενοι θα ματαιώσουν στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να τους βάλει φίμωτρο, να μετατρέψουν τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα.Καταδικάζουμε αυτή την πολιτική. Είμαστε όλοι σε ετοιμότητα. Είναι αδίστακτοι, δεν θα διστάσουν να φέρουν σε ψήφιση ένα τέτοιο νομοσχέδιο τέλος Ιούλη ή και τον Αύγουστο. Το έργο το έχουμε ξαναδεί από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Να μην το επιτρέψουμε.

Ένας για όλους και όλοι για έναν

Επιτυχημένη χαρακτηρίζεται η σύσκεψη που πραγματοποίησε το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ρόδου, για τους εργαζόμενους από το αεροδρόμιο.

Παρά τον φόβο που επικρατεί εξαιτίας της έντονης εποχικότητας στο χώρο, αρκετοί εργαζόμενοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα. Η συζήτηση που ακολούθησε έφερε στο φως την ωμή πραγματικότητα που βιώνουν και που επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο με τους τελευταίους αντεργατικούς νόμους που ψηφίστηκαν, με πρόσχημα την πανδημία.  

Περεταίρω εντατικοποίηση της εργασίας (ένας εργαζόμενος να κάνει τη δουλειά για 3 και 4 «πόστα»), εργαζόμενος με 4ωρη απασχόληση να έχει μία δίωρη βάρδια το πρωΐ και μία το βράδυ και πολλά άλλα. Αυτά είναι τα μέτρα για την αντιμετώπιση του κοροναϊού. Η αναλγησία όμως της εργοδοσίας ξεπερνάει κάθε προηγούμενο αφού συνάδελφοι με δεκαετίες στο χώρο του αεροδρομίου, πετιούνται στην ανεργία. Αυτό είναι το ευχαριστώ για τα εκατομμύρια κέρδη που έχουν βγάλει στις πλάτες μας, όλα αυτά τα χρόνια!

Η σύσκεψη ολοκληρώθηκε με προτάσεις για σειρά κινητοποιήσεων και το επόμενο διάστημα θα ανακοινωθεί το πρόγραμμα.

Το πρώτο βήμα έγινε. Κανένας φόβος, δεν έχουμε πλέον να χάσουμε τίποτα. Ακόμα πιο μαζικά, πιο αποφασιστικά συνεχίζουμε. Ο αγώνας πλέον γίνεται και για την επιβίωσή μας

Η Διοίκηση του Συνδικάτου Κατεργασίας Ξύλου Ν. Θεσσαλονίκης καταγγέλει και καταδικάζει ομόφωνα το αντιδραστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης για την περιστολή των διαδηλώσεων που κατατέθηκε στη Βουλή από την σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ. Απέναντί της θα βρεί, τους εργαζόμενους στον κλάδο και συνολικά τους εργαζόμενους με τα συνδικάτα τους, που οργανώνουμε ήδη την απάντησή μας.

Ο στόχος του είναι προφανής: Να βάλει επιπλέον εμπόδια στη λαϊκή διαμαρτυρία και διεκδίκηση, να βάλει στο γύψο τους αγώνες των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, όπως προσπάθησαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, για λογαριασμό των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Η κυβέρνηση λέει ψέματα ότι με το νομοσχέδιο διασφαλίζει το «δικαίωμα του συνέρχεσθαι». Το ακριβώς αντίθετο επιδιώκει και την ίδια ώρα σκόπιμα προσπαθεί να παραπλανήσει με το «διαδηλωσόμετρο» και να καλλιεργήσει εφησυχασμό, λέγοντας ότι οι αυστηροί περιορισμοί και οι απαγορεύσεις δεν ισχύουν για τις μαζικές κινητοποιήσεις, αλλά μόνο για τις ολιγομελείς, που προκαλούν «ασύμμετρη ταλαιπωρία» σε όσους δουλεύουν ή κινούνται στο κέντρο.

Η αλήθεια είναι ότι στο στόχαστρο μπαίνουν συνολικά οι διαδηλώσεις και κυρίως οι μαζικές εργατικές – λαϊκές κινητοποιήσεις, που αποτελούν στόχο της κρατικής καταστολής απ’ όλες διαχρονικά τις κυβερνήσεις.

Μετά από μια πρώτη απόπειρα με πρόσχημα τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η προεργασία εντάθηκε από το 2012, με πρωτοβουλία του τότε δημάρχου Αθήνας, ο οποίος διαμαρτυρόταν ότι την προηγούμενη χρονιά (2011) στο κέντρο της Αθήνας γίνονταν καθημερινά τρεις συγκεντρώσεις ή πορείες κατά μέσο όρο. Με πρόσχημα τον «εξορθολογισμό» των διαδηλώσεων, ζήτησε τότε από μια «επιστημονική επιτροπή» να συντάξει ένα σχέδιο νόμου, που ο κορμός του διατηρήθηκε αναλλοίωτος μέχρι σήμερα.

Μόνο που όταν «γεννήθηκε» η ιδέα και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το νομοσχέδιο, το εργατικό – λαϊκό κίνημα έδινε τη μάχη με μαζικές απεργιακές και άλλες διαδηλώσεις ενάντια σε απολύσεις και περικοπές, ενάντια στο ξεθεμέλιωμα δικαιωμάτων και κατακτήσεων, ενάντια στην προσπάθεια του κεφαλαίου, της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων να φορτώσουν την κρίση στο λαό, με το 1ο μνημόνιο που είχε ήδη ψηφιστεί το 2010 και τα άλλα δύο που ακολούθησαν.

Στο δρόμο δεν βρίσκονταν τότε «μερικές δεκάδες διαμαρτυρόμενοι», αλλά δεκάδες χιλιάδες απεργοί και διαδηλωτές. Σύμφωνα με την καταγραφή του ΠΑΜΕ, το 2011 έγιναν 7 πανελλαδικές πανεργατικές απεργίες, οι δύο από αυτές 48ωρες, με πολύ μεγάλη συμμετοχή και με αντίστοιχα απεργιακά συλλαλητήρια στην Αθήνα και σε δεκάδες ακόμα πόλεις.

Οργανώθηκαν από ταξικά σωματεία, Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, πάνω από 15 μεγάλα συλλαλητήρια. Είναι η χρονιά  (2011)που ξεκίνησε ο πολύμηνος απεργιακός αγώνας των χαλυβουργών, η χρονιά που η μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα χτυπήθηκε από προβοκάτορες και τις δυνάμεις καταστολής, με αποτέλεσμα το θάνατο του οικοδόμου συνδικαλιστή Δ. Κοτζαρίδη.

Την ίδια χρονιά, έγιναν περισσότερες από 440 απεργιακές και άλλες κινητοποιήσεις σε κλάδους και χώρους δουλειάς για οξυμένα προβλήματα των εργαζομένων, σε πολλές περιπτώσεις για την ίδια την επιβίωσή τους. Πάνω από 180 απ’ αυτές είχαν επίκεντρο την Αττική.

Ομως, και όλα τα χρόνια που ακολούθησαν στο στόχαστρο της καταστολής, του χτυπήματος από τα ΜΑΤ και τις άλλες δυνάμεις καταστολής, πολλές φορές σε συνεργασία με προβοκατόρικους και παρακρατικούς μηχανισμούς, βρέθηκαν μαζικά, ογκώδη συλλαλητήρια, απεργιακές διαδηλώσεις. Με σχετικά πρόσφατο παράδειγμα το βάναυσο χτύπημα του συλλαλητηρίου ενάντια στην επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μ. Πομπέο, στην Αθήνα, τον περασμένο Οκτώβρη. Δηλαδή, το «διαδηλωσόμετρο» λειτουργεί ήδη και τα κριτήρια είναι αμιγώς πολιτικά…

Αυτό και μόνο είναι αποκαλυπτικό για τις προθέσεις και της σημερινής κυβέρνησης, για τα ψέματα που λέει ότι δεν στοχοποιεί τις μαζικές διαδηλώσεις.

Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Οπως στο παρελθόν, έτσι και τώρα, τα συνδικάτα βρίσκονται σε θέση μάχης για να αποκαλύψουν τις πραγματικές στοχεύσεις του νομοσχεδίου, να απαιτήσουν την απόσυρσή του τώρα και οργανωμένα να το ακυρώσουν στην πράξη. Ας το πάρουν χαμπάρι: Η φωνή του λαού δεν φιμώνεται, όσα νομοσχέδια κι αν φέρουν!

Στις 29/06/2020 συνεδρίασε εκτάκτως το ΔΣ του ΕΚΘ με κεντρικό θέμα τον Οικονομικό και Διοικητικό Απολογισμό του 2019.

            Στη μεθόδευση της πλειοψηφίας του ΔΣ του ΕΚΘ, ΣΑΕΚΕ (πρώην ΠΑΣΚΕ) και των συνεταίρων της, ΔΑΚΕ – ΑΣΚ (ΣΥΡΙΖΑ) να αποφύγουν τη σύγκληση της Γενικής Συνέλευσης των αντιπροσώπων, τονίστηκε ακόμη μία φορά η απαίτηση της ΔΑΣ να πραγματοποιηθεί η Γ.Σ. ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες εν μέσω νέας καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης προτείνοντας και συγκεκριμένους χώρους που μπορεί να γίνει (κλειστό γήπεδο μπάσκετ, δημοτικό στάδιο, κ.α.).

            Αφού όλοι μαζί (ΣΑΕΚΕ – ΔΑΚΕ – ΑΣΚ) παρέπεμψαν τη σύγκληση της ΓΣ των αντιπροσώπων του ΕΚΘ στις ελληνικές καλένδες, ύστερα υπερψήφισαν τον Οικονομικό Απολογισμό. Η ΔΑΣ καταψήφισε τον Οικονομικό Απολογισμό.

            Όσον αφορά τον Διοικητικό Απολογισμό έγινε εμφανής ακόμα μία φορά η σύγκρουση των δύο γραμμών στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

            Αυτή που εκφράζεται στο ΕΚΘ από ΣΑΕΚΕ, ΔΑΚΕ και ΑΣΚ, δηλαδή η γραμμή του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού που καλλιεργεί στους εργαζόμενους το συμβιβασμό και την υποταγή στο κεφάλαιο, τους οργανισμούς του, την εξουσία του. Αυτή, που για να διατηρηθούν στις καρέκλες τους εργατοπατέρες και “παράγοντες”, για να συνεχίσουν να συνδιαλέγονται με την εργοδοσία και τους μηχανισμούς της, δε διστάζουν να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο όπως νοθείες, πλαστογραφίες, συμμετοχή της εργοδοσίας στα σωματεία, απευθύνονται σε εισαγγελείς και φέρνουν την αστυνομία σε Γενικές Συνελεύσεις  όπως έκαναν την ημέρα του περσινού συνεδρίου, ακόμα και στα γραφεία του ΕΚΘ όταν “πιάστηκαν στα πράσα” να κάνουν εκλογές στα κρυφά. Όπως χαρακτηριστικά φρόντισε να τονίσει ο πρόεδρος του ΕΚΘ “… η εναρμόνιση της λειτουργίας του ΕΚΘ με τα προσωρινά νομοθετήματα του ελληνικού κοινοβουλίου ήταν επιβεβλημένη…”.

            Σε αντιδιαστολή η ταξική γραμμή όπως εκφράζεται από τη ΔΑΣ στο ΕΚΘ που στην τοποθέτησή της ανέδειξε τις ευθύνες των δυνάμεων της πλειοψηφίας για την κατάσταση στο εργατικό κίνημα της περιοχής. Ανέδειξε τα πραγματικά αίτια που προκαλούν τα δεινά των εργαζομένων καθώς και τον χαρακτήρα και τα αίτια της νέας καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης δείχνοντας την προοπτική της διεξόδου προς όφελος των εργαζομένων. Παράλληλα, με τις αναφορές από τις δράσεις και τις παρεμβάσεις των εκλεγμένων στο ΔΣ – όπως άλλωστε γίνεται σε κάθε ΔΣ – και κυρίως τη δράση των ταξικών σωματείων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ ανέδειξε την ανάγκη συμπόρευσης περισσότερων δυνάμεων σ΄ αυτήν την κατεύθυνση. Η ΔΑΣ καταψήφισε τον Διοικητικό Απολογισμό.

            Χαρακτηριστικό της ταύτισης όλων των άλλων δυνάμεων είναι ότι δεν έγινε καμία άλλη τοποθέτηση, με την ΣΑΕΚΕ και τη ΔΑΚΕ να υπερψηφίζουν και την ΑΣΚ να ψηφίζει παρών!!!