Συνάδελφοι,

 Το δικαίωμα της απεργίας, των διαδηλώσεων είναι αδιαπραγμάτευτο!

Οι αγώνες δεν θα μπουν στο γύψο!

 Αυτό που δεν πέτυχαν κατά τη διάρκεια της καραντίνας …

…να κλείσουν το στόμα των υγειονομικών, των εργαζόμενων στα super market, των εκπαιδευτικών, των ξενοδοχοϋπαλλήλων, όλων των εργαζομένων και συνολικά του λαού μας…

…επιδιώκουν να το κάνουν με έναν χουντικής έμπνευσης νόμο που προωθεί νέα μέτρα περιορισμού, καταστολής και διάλυσης του βασικού δημοκρατικού δικαιώματος, το οποίο ο λαός μας κατέκτησε με πολλούς, διαχρονικούς και αιματηρούς αγώνες. Η κυβέρνηση, σε αγαστή συνεργασία με τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ, εκκολάπτει το σχέδιο απαγόρευσης των διαδηλώσεων και των συγκεντρώσεων.

Το “νομοσχέδιο”, αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971 (!!!), ορίζει την αστυνομία ως ανώτατη αρχή καθώς της αναθέτει διευρυμένο και επιτελικό ρόλο. Πέρα από το ρόλο της στην επιβολή του νόμου, αναλαμβάνει καθήκοντα “ερμηνείας του νόμου”.

Θα μπορεί να καθορίζει τους περιορισμούς που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, αν αυτή είναι αυθόρμητη, ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται. Φέρνουν ξανά το χωροφύλακα μέσα στα σωματεία, στους φοιτητικούς συλλόγους, στις διαδηλώσεις, στις συνελεύσεις.

Με βάση το “νέο” νομοσχέδιο:

• “Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης, λήξης, το σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης.” (άρθρο 3)
• Ο οργανωτής της συγκέντρωσης “συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης.” (άρθρο 4)
• Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δεν γνωστοποιηθεί “η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυσης της ανωτέρω συνάθροισης.” (άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, “επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής  ζωής.” (άρθρο 8)

Ανάγεται σε ιδιώνυμο η συμμετοχή σε διαδήλωση, αφού:

• “Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη.” (άρθρο 14)
• “Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους…” Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)
• Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)
• “Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων” κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)

 Θα μείνει στα χαρτιά! Δε θα περάσει η σιγή νεκροταφείου!

Ο περιορισμός των διαδηλώσεων, ειδικά στην παρούσα περίοδο, δεν αποτελεί μεμονωμένη ενέργεια. Πέρα από τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων, σήμερα έρχεται να δέσει με την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα που προωθούνται σε όλα τα επίπεδα με αφορμή την πανδημία. Η κανονικότητα τους επιτάσσει σιγή νεκροταφείου και σκυμμένο κεφάλι. Η πρόθεση παρέμβασης στις διαδηλώσεις συμπληρώνει το συνολικό σχεδιασμό καταστολής που θέλει τον εργαζόμενο λαό στο περιθώριο, άφωνο και τους αγώνες του στο γύψο.

Εμείς οι εργαζόμενοι θα ματαιώσουμε στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να μας βάλει φίμωτρο, να μετατρέψει τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα.

Είναι αδίστακτοι και ήδη κατέθεσαν προς ψήφιση το κατάπτυστο νομοσχέδιο.

Κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να μείνει απαθής.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους να είναι σε αγωνιστική ετοιμότητα.

Συνάδελφοι,

Με αγωνία και αβεβαιότητα αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στα Εκπαιδευτήρια Ζηρίδη. Πέρα από την απληρωσιά μηνών, τα δημοσιεύματα για ενδεχόμενο κλείσιμο της εν λόγω επιχείρησης έχουν πράγματι προκαλέσει αναστάτωση σε πολλούς συναδέλφους. Ταυτόχρονα, γίνεται προσπάθεια από τα γνωστά «παπαγαλάκια» της εργοδοσίας και του Υπουργείου να κατασυκοφαντηθούν οι συνάδελφοι και οι αγώνες τους, όπως αυτό φάνηκε ξεκάθαρα από πρόσφατη ανάρτηση της Καθημερινής, όπου ο λόγος για την ενδεχόμενη παύση λειτουργίας του σχολείου είναι η δήθεν μη διεξαγωγή τηλεμαθημάτων, πράγμα ανυπόστατο και ψευδές. Ποια είναι όμως η πραγματικότητα;

Οι συνάδελφοι στη “Νέα Γενιά Ζηρίδη” από τις 11 Μάρτη, που επίσημα έκλεισαν τα σχολεία λόγω της πανδημίας και μετά από απαίτηση της εργοδοσίας, παρείχαν μαθήματα εξ αποστάσεως. Όλο αυτό το διάστημα παρανόμως είχαν υπαχθεί σε καθεστώς αναστολής της σύμβασης εργασίας τους. Το Υπουργείο Παιδείας με πολύ μεγάλη καθυστέρηση διασαφήνισε τον παράνομο χαρακτήρα του γεγονότος. Τότε οι απλήρωτοι εκπαιδευτικοί αποφάσισαν να απέχουν από την παροχή τηλεκπαίδευσης διεκδικώντας την αμοιβή τους.Μέσα Μαΐου ήταν η τελευταία φορά που πληρώθηκαν, όπου έγινε και η εξόφληση Μαρτίου! Για τους δύο επόμενους μήνες, είτε εξ αποστάσεως είτε δια ζώσης, οι εργαζόμενοι δούλευαν  απλήρωτοι. Από τη συζήτηση με συναδέλφους μάθαμε πως οι ιδιωτικές εταιρείες, που είχαν αναλάβει υπηρεσίες στο σχολείο, απέσυραν τουςενοικιαζόμενους εργαζόμενους εφόσον το σχολείο χρωστούσε λεφτά. Μάλιστα λειτουργούσε για καιρό χωρίς καν καθαρίστριες.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση οι εκπαιδευτικοί προχώρησαν σε 48ωρη απεργία για τις 9 και 10 Ιουνίου, που είχε προκηρύξει η ΟΙΕΛΕ, απαιτώντας για άλλη μια φορά την αμοιβή τους. Παράλληλα ο Βύρωνας κήρυξε δίωρη στάση εργασίας, στις 10 Ιουνίου, για τους οδηγούς σχολικών λεωφορείων που, εκτός από απλήρωτοι, απειλούνται με την εξαίρεσή τους από τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.  Όταν, στο πλαίσιο εξόρμησης,η διοίκηση του Βύρωνα ζήτησε συνάντηση με τους εργοδότες για την καταβολή των δεδουλευμένων,συνάντησε την αστυνομία. Αυτό δείχνει πως η εργοδοσία θεωρεί τους εργαζόμενους ιδιοκτησία της, πασχίζεινα τους κρατήσει μακριάαπό την οργανωμένηδιεκδίκηση για να μπορεί να τους εκμεταλλεύεται με ό,τι όρους τη βολεύει, αν τη βολεύει.

Αυτή τη στιγμή, οι εργαζόμενοι των εκπαιδευτηρίων Ζηρίδη βρίσκονται «επί ξύλου κρεμάμενοι». Από τη μία τα χρωστούμενα μηνών και η αγωνία αποπληρωμής έχουν φέρει σε οικονομικό αδιέξοδο τους συναδέλφους. Από την άλλη, η εργοδοσία δεν δεσμεύεται ούτε για την άμεση καταβολή μισθών αλλά αφήνει – χωρίς να ξεκαθαρίζει – ανοιχτό το ενδεχόμενο κλεισίματος της επιχείρησης, δημιουργώντας ένα κλίμα αβεβαιότητας που καθιστά τους εργαζομένους ομήρους.

Ο Βύρωνας απέστειλε καταγγελία, μαζί με πλήθος προσωπικών καταγγελιών από εργαζόμενους της επιχείρησης, απαιτώντας οι συγκεκριμένοι σχολάρχες να προσέλθουν σε τριμερή συνάντηση με την Επιθεώρηση Εργασίας, που ορίστηκε για την Τρίτη 21 Ιουλίου στις 10:00π.μ.για να λυθεί η διαφορά υπέρ των εργαζομένων.

Απαιτούμε να διασφαλιστούν στο ακέραιο τα δικαιώματα των εργαζομένων στα Εκπαιδευτήρια Ζηρίδη και να  καταβληθούν εδώ και τώρα τα δεδουλευμένα σε όλους τους συναδέλφους.

Καλούμε σε:

• Σύσκεψη και συνέντευξη τύπου την Τρίτη 7 Ιούλη στις 6:30 μ.μ. στα γραφεία του συλλόγου, στο ΕΚΑ (Γ΄ Σεπτεμβρίου 48Β, 2^ος όροφος)
• Κινητοποίηση την ημέρα της τριμερούς συνάντησης, Τρίτη 21 Ιουλίου στις 10:00π.μ. στην επιθεώρηση εργασίας στα γραφεία του Τμήματος Κοινωνικής Επιθεώρησης Παλλήνης, επί της οδού Τήνου 9.

Διεκδικούμε συλλογικά, οργανωμένα, αγωνιστικά, μαζί με το σωματείο τις ανάγκες μας!

Δεν πάμε πίσω από τα δικαιώματά μας!

  Συνάδελφοι οικοδόμοι, εργαζόμενοι στις κατασκευές, Έλληνες και μετανάστες,

  Η Διοίκηση  σας καλεί να συσπειρωθείτε στις γραμμές του  συνδικάτου μας  

και να πάρετε μέρος μαζικά στις εκλογές του.

Γιατί:

Για να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στις ανατροπές στην Κοινωνική Ασφάλιση,

Για να παλέψουμε να αυξηθούν οι μισθοί, τα μεροκάματα, οι συντάξεις και οι κοινωνικές παροχές.

Για να μην είναι κανείς ανασφάλιστος και απλήρωτος.  

Για να στηριχτούν όλοι οι άνεργοι και οι οικογένειές τους.

Για να απολαμβάνουμε όλοι παροχές υγείας αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν.

Για να σταματήσουν οι πόλεμοι και οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.

Για να απεγκλωβιστούν πρόσφυγες και μετανάστες.

Για μια κοινωνία χωρίς πολέμους, φτώχεια προσφυγιά.

  Οι εκλογές για την ανάδειξη νέας Διοίκησης, Εξελεγκτικής Επιτροπής, Αντιπροσώπων στο Ε.Κ.Σ. και την Ομοσπονδία, θα πραγματοποιηθούν ως εξής:

 Άγιος Κήρυκος : Σάββατο  11/7/2020

από  4:00 μ.μ.  έως  9:00 μ.μ στην αίθουσα του Αγίου Παντελεήμονα

 Εύδηλος : Κυριακή  12/7/2020

από  4:00 μ.μ.  έως  9:00 μ.μ στα γραφεία του Συνδικάτου στο Κατσούλειο (πάνω από το οικοτροφείο)

Συνάδελφοι, οι συμμετοχή όλων μας στις εκλογές του συνδικάτου είναι εξαιρετικά σημαντική και απαραίτητη.

 Ψηφίζουμε για συνδικάτο  γερό και δυνατό!

 Πρέπει να βγει ενισχυμένο για να βγουν ενισχυμένοι οι αγώνες και οι εργαζόμενοι! Μπροστά στη νέα επίθεση που ετοιμάζουν κυβέρνηση και μεγαλοεργοδοσία στην κοινωνική ασφάλιση, στο δικαίωμα στην απεργία, η απάντηση των οικοδόμων πρέπει να είναι το δυνάμωμα του, η συμμετοχή στη ζωή, τη δράση και τους αγώνες του, η μαζική συμμετοχή στις εκλογές!

ΠΡΟΣΟΧΗ: Μην ξεχάσετε την Αστυνομική Ταυτότητα!

         Γιατί δυνατός εργάτης…

                                   είναι ο οργανωμένος εργάτης

Το Διοικητικό Συμβούλιο του επιχειρησιακού Σωματείου στο Metropolitan General αποφάσισε την κήρυξη 2ωρων επαναλαμβανόμενων στάσεων εργασίας.

 Το Κλαδικό Σωματείο με ομόφωνη απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, στηρίζει τον αγώνα των συναδέλφων στο METROPOLITAN GENERAL,  για την ικανοποίηση  των δίκαιων αιτημάτων τους.

Την στήριξη μας, την εκφράζουμε με την πεποίθηση ότι τα αιτήματα που διατυπώνουν οι συνάδελφοι είναι αιτήματα όλων των εργαζομένων του κλάδου.

Πιο συγκεκριμένα:  

Προσλήψεις Προσωπικού: Σε όλες τις μονάδες, η δουλειά έχει γίνει κυριολεκτικά εξαντλητική λόγω των μεγάλων ελλείψεων προσωπικού. Αυτή η κατάσταση οδηγεί εκτός των άλλων, να καλούνται οι εργαζόμενοι, να εκτελούν εργασίες άσχετες με το αντικείμενο εργασίας.

 Υπογραφή Κλαδικής Σύμβασης με αυξήσεις: Η επί χρόνια έλλειψη Κλαδικών Συμβάσεων και το πάγωμα των επιδομάτων τριετίας, έχουν καταβαραθρώσει μισθούς και δικαιώματα. Απαιτείται τώρα να υπογραφεί Κλαδική Σύμβαση Εργασίας με ουσιαστικές αυξήσεις, με επαναφορά θεσμικών δικαιωμάτων και επιδομάτων.

Στηρίζουμε την απόφαση του Επιχειρησιακού Σωματείου των Εργαζομένων στο Metropolitan General, να προχωρήσει σε επαναλαμβανόμενες στάσεις εργασίας στις 8, 15 και 22 Ιούλη 2020 από τις 7π.μ. ως 9 π.μ.

Μετά από ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. που πραγματοποιήθηκε στις 30/6, το σωματείο μας συμμετέχει στην ημέρα δράσης που έχει ορίσει η ομοσπονδία μας για την Τρίτη 7 Ιούλη (η σχετική ανακοίνωση υπάρχει ήδη στους πίνακες του σωματείου μας).

Καλούμε λοιπόν την μέρα αυτή σε χώρο του εργοστασίου και ώρα 13:30»τα μέλη μας αλλά και όλους τους εργαζόμενους σε ανοικτή συζήτηση και ενημέρωση με θέμα: τα αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα που φέρνει η κυβέρνηση εν μέσω πανδημίας με αποτέλεσμα την καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων, προς όφελος του κεφαλαίου, και καταστολής του κύριου όπλου μας, αυτού της απεργίας. Στην συζήτησή μας θα επεξεργαστούμε τον τρόπο αντίδρασης μας καθώς και τα βήματα μας από δω και πέρα.

Οι αγώνες δε μπαίνουν στο γύψο ! Όλοι και όλες στο Συλλαλητήριο 9 Ιούλη στις 8 μ.μ. στο Σύνταγμα

 Το δικαίωμα της απεργίας, των διαδηλώσεων είναι αδιαπραγμάτευτο!

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, συνεχίζοντας τον αντιδημοκρατικό κατήφορο, των άλλων κυβερνήσεων, επιδιώκει με σχετικό νομοσχέδιο να περιορίσει και να βάλει στο γύψο το δημοκρατικό δικαίωμα της κοινωνίας να διαδηλώνει και των εργαζομένων να απεργούν.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, δύο φορές έχει στραφεί δημόσια ενάντια στο κατοχυρωμένο, συνταγματικά, δικαίωμα της απεργίας με το πρόσχημα ότι: «οι λίγοι ταλαιπωρούν τους πολλούς». Επενδύοντας στη διαπόμπευση των συνδικάτων και των απεργών, αλλά και στον «κοινωνικό αυτοματισμό», η Κυβέρνηση της ΝΔ επιχειρεί να βάλει στο στόχαστρο τις διαδηλώσεις και τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων. Μάλλον, δεν θέλουν να υπάρχει καμία διαφορετική φωνή και αντίδραση, καμία συλλογική κινηματική διαδικασία.

Το “νομοσχέδιο”, αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971(!!!), ορίζει την αστυνομία ως ανώτατη αρχή καθώς της αναθέτει διευρυμένο και επιτελικό ρόλο. Πέρα από το ρόλο της στην επιβολή του νόμου, αναλαμβάνει καθήκοντα “ερμηνείας του νόμου”. Θα μπορεί να καθορίζει τους περιορισμούς που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, αν αυτή είναι αυθόρμητη, ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται. Φέρνουν ξανά το χωροφύλακα μέσα στα σωματεία, στους φοιτητικούς συλλόγους, στις διαδηλώσεις, στις συνελεύσεις (ανακοίνωση ΠΑΜΕ 22/6/2020).

Με βάση το “νέο” νομοσχέδιο: 

• “Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης, λήξης, το σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης.” (άρθρο 3)
• Ο οργανωτής της συγκέντρωσης “συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης.” (άρθρο 4)
• Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δεν γνωστοποιηθεί “η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυσης της ανωτέρω συνάθροισης..” (άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, “επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.” (άρθρο 8)

 Ανάγεται σε ιδιώνυμο η συμμετοχή σε διαδήλωση, αφού: 

• “Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη.” (άρθρο 14)
• “Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους…” Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)
• Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)
• “Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων” κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)

Ιστορική αναδρομή

Το Ιδιώνυμο ήρθε για συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής στις 3/4/1929 επί κυβερνήσεως Ελ. Βενιζέλου και ο οποίος όπως και τώρα είχε ξεκαθαρίσει τα εξής:

«Είμεθα αποφασισμένοι να εξοπλίσωμεν το κράτος και τας αρχάς του διά της αναγκαίας νομοθεσίας, όπως καταστή δυνατή η αποτελεσματική κοινωνική άμυνα κατά των απροκάλυπτων ανατρεπτικών ενεργειών των εχθρών του κοινωνικού καθεστώτος».

Στην τελική του διατύπωση το «Ιδιώνυμο» προέβλεπε πως …

«Οστις επιδιώκει την εφαρμογή ιδεών εχουσών ως έκδηλον σκοπόν τη διά βιαίων μέσων ανατροπήν του κρατούντος κοινωνικού καθεστώτος ή την απόσπασιν μέρους εκ του όλου της Επικρατείας, ή ενεργεί υπέρ της εφαρμογής αυτών προσηλυτισμόν τιμωρείται με φυλάκισιν τουλάχιστον εξι μηνών. Προς τούτοις επιβάλλεται διά της αποφάσεως και εκτοπισμός ενός μηνός μέχρι δύο ετών εις τόπον εν αυτή οριζόμενον. Μετά τας αυτάς ποινάς τιμωρείται και όστις επωφελούμενος απεργίας ή λοκ – άουτ, προκαλεί ταραχάς ή συγκρούσεις».

 Τι έγινε μετά ? ήρθε και η αντίδραση

Οι πολλές ειδικότητες στα επαγγέλματα δημιούργησαν τη επόμενη περίοδο (μετά το 1929) δικά τους σωματεία, τα περισσότερα από τα οποία λειτουργούσαν σαν συντεχνίες. Στην Αθήνα αρχαιότερα σωματεία ήταν: ο «Σύνδεσμος Εργατοτεχνιτών Κονιαστών Αθηνών» (σοβατζήδες) που ιδρύθηκε το 1895, το «Σωματείο Κτιστών Αθηνών» με χρονιά ίδρυσης το 1912, η «Ένωσις Τεχνιτών και Εργατών Μπετόν Αρμέ Αθηνών» το 1929. Αυτά τα σωματεία, κυρίως, στάθηκαν πρωτοπόρα στη μάχη για ανεξάρτητο από την κεντρική εξουσία, ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα στους οικοδόμους κλπ, μετά τον πόλεμο.

Τότε ήταν που γεννήθηκε και ο όρος «εργατοπατέρας». Τα περισσότερα σωματεία βρίσκονταν κάτω από τον έλεγχο της Ασφάλειας και των «εργατοπατέρων» που εξασφάλιζαν οι ίδιοι πολλά οφέλη σαν διορισμένα όργανα της εξουσίας, όπως παχυλούς μισθούς και συντάξεις, από την ενασχόλησή τους με το «συνδικαλισμό». Επικεφαλής της φιλοκυβερνητικής ΓΣΕΕ και του Εργατικού Κέντρου Αθήνας ο περιβόητος Μακρής είχε διαγράψει πολλά οικοδομικά σωματεία (με τα τρία αρχαιότερα του κλάδου να συμπεριλαμβάνονται σ’ αυτά) ως ελεγχόμενα «υπό των κομμουνιστών» (της ΕΔΑ, επισήμως, γιατί το ΚΚΕ ήταν εκτός νόμου).

Και μετά ήρθε η έκρηξη Την κατάσταση όξυνε η ψήφιση από τη Βουλή του νόμου 4104/1960. Ένας νέος ασφαλιστικός νόμος ( σας θυμίζει κάτι ?) που αύξανε τα ένσημα που χρειαζόταν ένας οικοδόμος για να συνταξιοδοτηθεί, από τα 2.500 στα 4.050, με 175 ένσημα κατά έτος, για την τελευταία πενταετία πριν από τη συνταξιοδότηση (!). Τα αίτια όμως της έκρηξης δεν ήταν μόνο τα συνδικαλιστικά αιτήματα. Ήταν πολύ βαθύτερα και είχαν να κάνουν από τη μια με την καταπίεση των εργατών από τις πολύ σκληρές κι απάνθρωπες συνθήκες δουλειάς που ευνοούσε η εργοδοσία και το επίσημο κράτος, και από την άλλη, με τη γενικότερη κοινωνικοπολιτική κατάσταση της εποχής.

Τα συνδικάτα προτάσσουν

 Όριο συνταξιοδοτικής ηλικίας τα 60 αντί τα 65 χρόνια.2500 ημερομίσθια αντί για 4050 που ορίζει το νομοσχέδιο, για τη σύνταξη. Δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα αδείας από το ΙΚΑ. Αναγνώριση των «υπέρ αγνώστων» ενσήμων. Ξεσπούν απεργίες. Ο αρχηγός της αστυνομίας  Ρακιντζής δίνει εντολή σε κρανοφόρους αστυνομικούς του μηχανοκίνητου τμήματος να επιτεθούν στη μάζα των απεργών και να πυροβολήσουν με τα περίστροφά τους. Κάποιοι είπαν μετά πως η εντολή ήταν να πυροβολήσουν για εκφοβισμό, στον αέρα. Τρεις διαδηλωτές τραυματίζονται. Είναι η πρώτη φορά στην Ελλάδα, που σε διαδήλωση γίνεται χρήση χημικών ουσιών. Το ειδικό τμήμα της αστυνομίας, εφοδιασμένο με κράνη και αντιασφυξιογόνες μάσκες, εκτοξεύει στους διαδηλωτές δακρυγόνα και καπνογόνα αέρια. Με την παράλληλη ρίψη θαλασσινού νερού από τις πυροσβεστικές αντλίες, καταφέρνουν να σπάσουν την πορεία. Το ξύλο πέφτει ανελέητα. Την αγριότητα των γκλομπς των αστυνομικών, δοκιμάζουν πολλοί δημοσιογράφοι και φωτορεπόρτερ.

Μες στο αποκορύφωμα της βίας και της τρομοκράτησης των εργατών και του λαού συνολικότερα από το καραμανλικό καθεστώς, για πρώτη φορά μετά τη λήξη του Εμφυλίου Πολέμου, οι καταπιεζόμενοι εργάτες απαντούν με βία στην – έτσι κι αλλιώς –  βίαιη καταστολή των κινητοποιήσεών τους. Η αγανάκτηση των απεργών οικοδόμων δεν προέρχονταν μόνο από τα χρόνια προβλήματά τους που ζητούσαν λύση. Η βίαιη αντίδρασή τους ήταν το ξέσπασμα μιας συσσωρευμένης οργής όλη αυτή τη δεκαετία που μεσολάβησε. Οργή για τις διώξεις του κράτους, τη βία του χωροφύλακα, την τρομοκρατία των παρακρατικών ομάδων, τις εξορίες, τους εξευτελισμούς, τα βασανιστήρια. Ο κόμπος είχε φτάσει στο χτένι. «Ωστόσο, η αγριότητα της αστυνομίας και η αγανάκτηση των οικοδόμων ήταν τέτοιες που μετέτρεψαν τις διαδηλώσεις σε άγριες συγκρούσεις. Ήταν η πρώτη φορά μετά το 1949 που οι καταπιεσμένες και εκμεταλλευόμενες μάζες αντιμετώπιζαν με βία τη βία των οργάνων κρατικής καταστολής. Δεν ήταν μόνο οι εβδομήντα χωροφύλακες που τραυματίστηκαν σοβαρά στα επεισόδια αυτά, αλλά και πολλοί άλλοι, που μετά τα γεγονότα υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους.

Από τότε οι φοιτητές και άλλοι εργαζόμενοι, όταν στις συγκρούσεις τους με την αστυνομία βρίσκονταν σε δυσκολίες, φώναζαν το σύνθημα «έρχονται οι οικοδόμοι.».

Δηλώνουμε ότι

 Το Νομοσχέδιο Θα μείνει στα χαρτιά! Δε θα περάσει η σιγή νεκροταφείου!

Ο περιορισμός των διαδηλώσεων και ειδικά στην παρούσα περίοδο δεν αποτελεί μεμονωμένη ενέργεια. Πέρα από τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων, σήμερα έρχεται να δέσει με την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα που προωθούνται σε όλα τα επίπεδα με αφορμή την πανδημία. Η κανονικότητα τους επιτάσσει σιγή νεκροταφείου και σκυμμένο κεφάλι. Η πρόθεση παρέμβασης στις διαδηλώσεις συμπληρώνει το συνολικό σχεδιασμό καταστολής που θέλει τον εργαζόμενο λαό στο περιθώριο, άφωνο και τους αγώνες του στο γύψο. 

Οι εργαζόμενοι θα ματαιώσουν στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να τους βάλει φίμωτρο, να μετατρέψουν τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα.

Συμμετέχουμε στο Συλλαλητήριο 9 Ιούλη στις 8 μ.μ. στο ΣύνταγμαΟι αγ

   Η Γενική Συνέλευση των εργαζόμενων στους ΟΤΑ, με ομόφωνη απόφασή της, καλεί σε μαζικό ξεσηκωμό  για να αποσυρθεί τώρα το νομοσχέδιο της κυβέρνησης της ΝΔ, που προσπαθεί να “βάλει στο γύψο” το δικαίωμα των εργαζομένων στη διαδήλωση , στη διεκδίκηση, στην απεργία και στους αγώνες μας.

    Με τις ρυθμίσεις που κατέθεσε η κυβέρνηση της ΝΔ, μπαίνει στο στόχαστρο κάθε λαϊκή διαμαρτυρία.

   Σήμερα που βρισκόμαστε μπροστά σε νέα καπιταλιστική κρίση και οι ανταγωνισμοί των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων οξύνονται για τη νέα μοιρασιά, απαραίτητη προϋπόθεση για τα κέρδη τους είναι οι εργαζόμενοι να βρεθούμε τσακισμένοι από δικαιώματα και κατακτήσεις.

   Το νομοσχέδιο στοχεύει κάθε ριζοσπαστική, προοδευτική ιδεολογία και πράξη, αφού προβλέπεται η δημιουργία “Διεύθυνσης Πρόληψης της Βίας” στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Δεν πρόκειται όμως για “πρωτοτυπία” της κυβέρνησης της ΝΔ. Μόλις πριν 6 μήνες η ΕΕ, σε έκθεσή της, κατέγραφε ρητά ως κίνδυνο για την ασφάλεια τις “λαϊκές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας”. Η ποινικοποίηση της ριζοσπαστικής -και κατ’ επέκταση της κομμουνιστικής ιδεολογίας και πράξης- αποτελεί επίσημη πολιτική της ΕΕ. Το νομοσχέδιο επιδιώκει να συκοφαντήσει τους λαϊκούς αγώνες και να θέσει υπό απαγόρευση και περιορισμό κάθε κινητοποίηση, μέσα από διατάξεις – λάστιχο, που θα τις ερμηνεύουν οι αστυνομικές αρχές και οι άλλοι μηχανισμοί καταστολής.

• Το νομοσχέδιο ορίζει σημεία που εξ αρχής απαγορεύονται συγκεντρώσεις (όπως δημόσιες υπηρεσίες, υπουργεία κλπ), ενώ μπορεί να απαγορευθούν και σε άλλες περιπτώσεις
• Προχωράει, όχι μόνο στην απαγόρευση και τον περιορισμό των διαδηλώσεων, αλλά και γενικά των συγκεντρώσεων. Αναθέτει στην αστυνομία υπερεξουσίες και διευρύνει τον κατασταλτικό της ρόλο
• Ανάγει σε ιδιώνυμο αδίκημα τη συμμετοχή σε απαγορευμένη συγκέντρωση – διαδήλωση!
• Εισάγει απαγορεύσεις με βάση το “σκοπό” της συγκέντρωσης, σε συνδυασμό με τη συνεκτίμηση του αριθμού των συμμετεχόντων.
• Δίνει τη δυνατότητα να μπορεί να αποφασιστεί η απαγόρευση μέχρι και την τελευταία στιγμή
• Ανοίγει το δρόμο για προβοκατόρικες ενέργειες, στοιχείων που μπορεί να προκαλέσουν επεισόδια σε μια συγκέντρωση, με σκοπό είτε τη διάλυσή της είτε και την οικονομική εξόντωση των φορέων, σωματείων κ.λ.π.

    Βασικός στόχος τέτοιων αυταρχικών κατασταλτικών μέτρων είναι το ίδιο το εργατικό, ταξικό κίνημα.

     Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης. Παραμένει σε ισχύ η άθλια διάταξη για απαγόρευση των κινητοποιήσεων κατά των πλειστηριασμών, που θεσπίστηκε απ’ την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ως ιδιώνυμο αδίκημα. Νόμος του ΣΥΡΙΖΑ άνοιξε το δρόμο για τον περιορισμό του δικαιώματος στην απεργία, που σήμερα αξιοποιεί η κυβέρνηση της ΝΔ.

     Το νομοσχέδιο, που έφεραν είναι διαχρονικός πόθος των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Η εργοδοτική τρομοκρατία πάει χέρι – χέρι με τα αντεργατικά μέτρα και την καταστολή. Στο Δήμο Ιωανιτών ξεκινήσαμε ήδη να παίρνουμε μια πρώτη γεύση της καταστολής, με την παρουσία των ΜΑΤ και στις 2 τελευταίες κινητοποιήσεις του Συλλόγου μας.

            Είναι βαθιά γελασμένη και ανιστόρητη η κυβέρνηση αν νομίζει ότι αυτό το τερατούργημα θα εφαρμοστεί και θα νομιμοποιηθεί στη συνείδηση του λαού και της νεολαίας.

     Οι  εργαζόμενοι έναν δρόμο ξέρουμε και ένα όπλο έχουμε, την οργάνωση και μαζικοποίηση των σωματείων μας. Την πειθαρχημένη, αταλάντευτη και ανειρήνευτη πάλη απέναντι στο βάρβαρο εκμεταλλευτικό σύστημα για την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών μας.