Η Ένωση Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας Ελλάδας υποστηρίζει το δημοκρατικό δικαίωμα των ειρηνικών συγκεντρώσεων και των διαδηλώσεων, δίχως περιορισμούς και μέτρα καταστολής. Ως συνδικαλιστικό όργανο, διαφωνεί με το νομοσχέδιο, αναγνωρίζοντας την κοινωνική σημασία των συγκεντρώσεων και της ενίσχυσης των δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων των λαών.

Χαιρετίζουμε τη μαζική κινητοποίηση που πραγματοποίησαν και εχθές στην Πλατεία Κοραή σωματεία του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα καθώς και πολλοί μαζικοί φορείς του Πειραιά ενάντια στο master plan της COSCO και στο σύνολο των αντιλαϊκών σχεδιασμών των επιχειρηματικών ομίλων στον Πειραιά και της κυβέρνησης όπως είναι το τελευταίο νομοσχέδιο ενάντια στις διαδηλώσεις.

Η κινητοποίηση των συνδικάτων που στήριξε με απόφασή του και το Εργατικό Κέντρο Πειραιά μόνο με την ψήφο των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ, ήταν η τέταρτη μαζική και μαχητική κινητοποίηση εργατικών συνδικάτων και μαζικών φορέων μέσα σε έναν μήνα. Από τις κινητοποιήσεις στις 5 Ιούνη σε Πέραμα, Δραπετσώνα, Πειραϊκή, το μεγάλο εργατικό και λαϊκό συλλαλητήριο στις 11 Ιούνη, τις συγκεντρώσεις των σωματείων και των μαζικών φορέων του Κερατσινίου και της Δραπετσώνας στις 26 Ιούνη με αίτημα την άμεση απομάκρυνση των καζανιών της OIL ONE μέχρι και τη χθεσινή συγκέντρωση – συναυλία.

Η συμμετοχή δεκάδων σωματείων και μαζικών φορέων του Πειραιά, η μαζικότητα όλων των συγκεντρώσεων, βασικά ο προσανατολισμός όλης αυτής της δράσης που έχει στο επίκεντρο της τις ανάγκες του λαού για δουλειά και ζωή με δικαιώματα, κόντρα στο σύνολο των αντιλαϊκών επιχειρηματικών σχεδιασμών που στηρίζουν η κυβέρνηση, τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου (π.χ. ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ) είναι μεγάλη παρακαταθήκη. Γιατί έδειξε την ετοιμότητα και την αποφασιστική απάντηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος του Πειραιά στους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς. Έδειξε το δρόμο της συνέχειας και της κλιμάκωσης για το εργατικό και λαϊκό κίνημα.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, πατώντας στο αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο που ενίσχυσε και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να βάλει στο γύψο τις εργατικές και λαϊκές διαδηλώσεις με ένα άθλιο νομοσχέδιο που ψηφίζεται αύριο στη Βουλή. Στο επίκεντρο της καταστολής των διαδηλώσεων βρίσκεται πρώτα και κύρια το περιεχόμενο και τα αιτήματα των εργατικών αγώνων. Με όχημα την καταπολέμηση της «ριζοσπαστικοποίησης» επιδιώκουν να καθυποτάξουν την πάλη των εργατών που αντιπαλεύουν την αντιλαϊκή πολιτική.

Με την συγκεκριμένη κατεύθυνση του άθλιου νομοσχεδίου που είναι πιστή αντιγραφή από τα κιτάπια της Ε.Ε., ο αγώνας για παράδειγμα των συνδικάτων του Πειραιά «για λιμάνι λαϊκή περιουσία» που έχει κατεύθυνση και προοπτική κόντρα στη σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα, να θεωρείται ότι μπορεί να διώκεται και να μην επιτρέπονται διαδηλώσεις με αυτό το σύνθημα. Η κυβέρνηση νομοθετεί γιατί εφαρμόζει μια αντιλαϊκή πολιτική σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης καλώντας το λαό να πληρώσει πάλι τα σπασμένα, να κάνει νέες επώδυνες θυσίες. Ετοιμάζει τσουνάμι νέων αντεργατικών μέτρων για να σώσει την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων καταδικάζοντας το λαό στη φτώχεια, στην ανεργία, στην ανέχεια και στη σκληρή εκμετάλλευση.

Σ’ αυτές τις συνθήκες η πλειοψηφία του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, οι δυνάμεις της ΕΑΚ (ΣΥΡΙΖΑ), της ΕΠΑΚ (ΠΑΣΚΕ) και της ΤΕΣ (Νταλακογιώργος) επιβεβαίωσαν για άλλη μια φορά τον συμβιβαστικό, εκφυλιστικό και διαλυτικό ρόλο που τους έχουν αναθέσει επιχειρηματικοί όμιλοι και τα κόμματα της πλουτοκρατίας. Αφού είδαν ότι ο συσχετισμός δύναμης στην τελευταία συνεδρίαση του ΔΣ ήταν υπέρ της ΔΕΣΚ, όπως εκφράστηκε και με την απόφαση να στηριχθεί η συγκέντρωση – συναυλία των συνδικάτων, διέλυσαν το ΔΣ ώστε να μην παρθεί απόφαση για την κινητοποίηση ενάντια στο νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις, αποδεικνύοντας ότι αυτό που τους καθοδηγεί είναι το αντιΠΑΜΕ μένος τους.

Ήταν το δεύτερο συνεχόμενο ΔΣ που οι συγκεκριμένες παρατάξεις της πλειοψηφίας διαλύουν με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αποφάσεις στήριξης κινητοποιήσεων όπως για παράδειγμα των μαζικών φορέων του Κερατσινίου στις 26/6 και των συνδικάτων στις 9/7 έξω από τη Βουλή. Αφού εγκαινίασαν την τακτική των «παρασυνεδριάσεων» για πολύ κρίσιμα ζητήματα, τώρα εγκαινίασαν και την τακτική της διάλυσης των ΔΣ όταν δεν τους βολεύει.

Να είναι σίγουροι ότι οι εργαζόμενοι του Πειραιά δεν πρόκειται να ξεχάσουν ότι αυτές οι δυνάμεις αρνήθηκαν να γίνει το ετήσιο συνέδριο του Εργατικού Κέντρου, εκτός των άλλων, με το επιχείρημα ότι «δεν υπάρχει και τίποτα έκτακτο και κρίσιμο να συζητήσουμε» όπως και δε θα ξεχάσουν ότι σε αυτές τις κρίσιμες συνθήκες η παράταξη της ΤΕΣ (Νταλακογιώργος) αρνήθηκε και το δελτίο τύπου ενάντια στο νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις, αρνήθηκε με την αποχώρησή όλων αυτών των παρατάξεων να ψηφίσει και οποιαδήποτε κινητοποίηση στη συνεδρίαση του ΔΣ του ΕΚΠ ενάντια στο νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις.

Οι εργαζόμενοι, τα συνδικάτα του Πειραιά όμως δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη. Δεν πρόκειται να κάνουμε πίσω από την υπεράσπιση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων μας, από την πάλη για να μην πληρώσουμε ξανά την κρίση.

Καλούμε τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα του Πειραιά να πάρουν μαζικά μέρος στη συγκέντρωση των Ομοσπονδιών και των Συνδικάτων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, την Πέμπτη 9 Ιούλη και ώρα 8μμ, στο Σύνταγμα.

ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 7:15μμ στα ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ ΘΑ ΠΆΡΟΥΝ ΓΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΟΝΕΙΡΑ

Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για την κατάσταση που βρισκόμαστε οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία. Αν μια λέξη την χαρακτήριζε αυτή θα ήταν <οριακή>!!

20 Aπολυμένοι εργαζόμενοι λίγο πριν την καραντίνα στο ξενοδοχείο ΖΑΦΟΛΙΑ! Που δεν έχουν δικαίωμα ούτε στα ψίχουλα των 534!

Οι υπόλοιποι, στο Stanley και το ΖΑΦΟΛΙΑ με κλειστά ξενοδοχεία ζούμε κυριολεκτικά τσίμα τσίμα με τα 534, που κάθε μήνα καθυστερούν όλο και πιο πολύ.. Περιμένοντας να μπούμε στις δουλειές μας ξέροντας πως οι απολύσεις μας περιμένουν το φθινόπωρο, πως θα δουλεύουμε χωρίς σύμβαση, με μειώσεις μισθών έως και 20‰, με το πρόγραμμα ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ. Και τα δάνεια να τρέχουν. Οι ανάγκες τρέχουν. Και ένα 2ο κύμα της πανδημίας προ των πυλών με ότι συνεπάγεται για τον κλάδο και τα δικαιώματα μας.

  Με αυτά τα δώρα της κυβέρνησης προς τους εργοδότες, οι συμβάσεις αορίστου χρόνου ‘και η μόνιμη και σταθερή δουλειά, γίνονται παρελθόν. Πραγματοποιώντας έτσι το όνειρο τους, για εργαζόμενους (πλαστελίνες) ευέλικτους , αμίλητους, δυστυχείς, έρμαιους στις ανάγκες της εργοδοσίας για περισσότερα κέρδη. Αυτό σημαίνει ότι από τις αρχές του φθινοπώρου, με τα συσσωρευμένα χρέη, την ανεργία και όλα τα αδιέξοδα, θα οδηγήσουν τον κόσμο σε μεγάλες κινητοποιήσεις.

Όλα αυτά τα γνωρίζει η κυβέρνηση, γι αυτό και προχώρα στην ψήφιση ενός νομοσχεδίου αντικοινωνικού, αντιλαϊκού, αντιελευθεριακού.. περιορισμού μέχρι και απαγόρευσης της έκφρασης της λαϊκής οργής, γιατί νομίζει ότι έτσι θα μας φοβίσει.

Εδώ έρχεται η δική μας ευθύνη, να υψώσουμε το ανάστημά μας, να αντισταθούμε απέναντι στα άθλια σχέδια τους.

Είναι κορυφαίο ζήτημα, να  τους δώσουμε μια γεύση κι απ τα δικά μας όνειρα. Τα δικά μας σχέδια….

Είναι αυτονόητο ότι δεν θα αδειοδοτηθούμε απ τον διοικητή της ΔΕΗ, όταν κόβουν το ρεύμα σε άνεργο. Είναι αυτονόητο ότι δεν θα πάρουμε την άδεια του Βρουτση, για να διαδηλώσουμε ενάντια στα προγράμματα εξαθλίωσης που εκπόνησαν οι Ευρωπαίοι φίλοι του και υιοθέτησε κι αυτός, για να μην φαίνεται το πραγματικό μέγεθος της ανεργίας στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Δεν μπαίνουμε σ αυτή τη διαδικασία γιατί είναι αποπροσανατολιστική, και απλώς “ψάχνει” για κάλπικους συμμάχους, μέσα απ την τάξη μας.

Συνάδελφοι είναι σπουδαίο να απαντήσουμε τη Πέμπτη 9/7 στις 7:15 μμ στα Προπύλαια , για να λάβουν κι αυτοί το μήνυμα μας. Ότι, όπως τα δύο πόδια δεν χωρούν σ’ ένα παπούτσι, έτσι και η αξιοπρεπής διαβίωση δεν υφίσταται με μισό μισθό. Ούτε και με καθόλου μισθό. Η αξιοπρέπεια μας δεν πηγάζει απ’ την τσέπη μας. Θα θιχτεί όμως, αν τολμήσουν να  μας περιορίσουν περαιτέρω (εκτός από οικονομικά) και τις ελευθερίες μας και τα δικαιώματα μας. Και τότε……..

Θα είμαστε όλοι εκεί……..

Η κυβέρνηση επιχειρεί να διαλύσει ένα θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα το οποίο ο λαός μας κατέκτησε με πολλούς, διαχρονικούς κι αιματηρούς αγώνες. Δημοσίευσε σχέδιο νόμου –που θα ζήλευε η χούντα- για περιορισμό, καταστολή και απαγόρευση των διαδηλώσεων και συγκεντρώσεων, το οποίο ετοιμάζεται να ψηφίσει τις επόμενες μέρες! Διακηρύσσει προκλητικά ότι στόχος της είναι «η προστασία των ατομικών και κοινωνικών ελευθεριών», ενώ από το πρώτο κιόλας άρθρο οι αγώνες του λαού εξισώνονται με κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια, βάζοντας έτσι στο στόχαστρο κατακτημένες λαϊκές ελευθερίες.

Το “νομοσχέδιο”, αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971(!!!), ορίζει την αστυνομία ως ανώτατη αρχή καθώς της αναθέτει διευρυμένο και επιτελικό ρόλο και με μια σειρά διατάξεις – λάστιχο που θα ερμηνεύονται όπως βολεύει κάθε φορά την κυβέρνηση, θα αναλαμβάνει καθήκοντα “ερμηνείας του νόμου”. Θα μπορεί να καθορίζει τους περιορισμούς που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, αν αυτή είναι αυθόρμητη, ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται, το κατά πόσο δηλαδή έχουν τα εργατικά συνδικάτα, οι μαζικοί φορείς και τα κοινωνικά κινήματα, το δικαίωμα να διαδηλώνουν και αναλόγως με το τι εκτιμάει θα μπορεί να απαγορεύει ή ακόμα και να διαλύει μια συγκέντρωση, καθιστώντας μέχρι και «ιδιώνυμο αδίκημα» τη συμμετοχή ατόμου σε μια διαδήλωση που κατά τη γνώμη της δεν επιτρεπόταν, προβλέποντας μέχρι και «φυλάκιση ενός έτους»! (άρθρο. 14).

Στο ίδιο νομοσχέδιο περιλαμβάνεται επίσης η σύσταση «Διεύθυνσης Πρόληψης της Βίας», ως ένα ακόμα μέτρο ενίσχυσης του πλέγματος φακελώματος και καταστολής. Στην εισηγητική έκθεση και στο άρθρο 19 αναφέρεται πως στόχος της είναι «να αναπτυχθεί… ένα ισχυρό δίκτυο συνεργασίας με στόχο την καταπολέμηση ποικίλων μορφών και εκφάνσεων της βίας, όπως η ριζοσπαστικοποίηση…».

 Με βάση το “νέο” νομοσχέδιο:

• “Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης, λήξης, το σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης.” (άρθρο 3)
• Ο οργανωτής της συγκέντρωσης “συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης.” (άρθρο 4)
• Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δεν γνωστοποιηθεί “η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυσης της ανωτέρω συνάθροισης..” (άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, “επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.” (άρθρο 8)

Ανάγεται σε ιδιώνυμο η συμμετοχή σε διαδήλωση, αφού:

• “Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη.” (άρθρο 14)
• “Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους…” Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)
• Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)
• “Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων” κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)

Ο περιορισμός των διαδηλώσεων και ειδικά στην παρούσα περίοδο δεν αποτελεί μεμονωμένη ενέργεια. Πέρα από τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων και στον χώρο της Υγείας-Πρόνοιας, σήμερα έρχεται να δέσει με την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα που προωθούνται σε όλα τα επίπεδα με αφορμή την πανδημία. Η κανονικότητα τους επιτάσσει σιγή νεκροταφείου και σκυμμένο κεφάλι. Η πρόθεση παρέμβασης στις διαδηλώσεις συμπληρώνει το συνολικό σχεδιασμό καταστολής που θέλει τον εργαζόμενο λαό στο περιθώριο, άφωνο και τους αγώνες του στο γύψο.

 Οι εργαζόμενοι θα ματαιώσουν στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να τους βάλει φίμωτρο, να μετατρέψουν τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα.

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 9 ΙΟΥΛΙΟΥ

ΣΤΙΣ 8 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΤΡΑΣ

Την Τρίτη 7 Ιουλίου, το σωματείο πραγματοποίησε συνέντευξη τύπου για τις εξελίξεις στην ιδιωτική εκπαίδευση. Τα κύρια ζητήματα που τίθενται είναι αφενός η κατάσταση των εργαζομένων στα εκπαιδευτήρια Ζηρίδη, που το τελευταίο διάστημα δούλευαν τσάμπα και η καταβολή των δεδουλευμένων τους ακόμα εκκρεμεί, καθώς και η πρόταση νόμου για τα ιδιωτικά σχολεία, που προβλέπει τα πάγια αιτήματα των σχολαρχών για απελευθέρωση απολύσεων και εξίσωση των εργασιακών συνθηκών των εκπαιδευτικών με αυτές του ευρύτερου ιδιωτικού τομέα.

Σε αυτή τη συγκυρία γίνεται παραπάνω από σαφές ότι ο δρόμος διεκδίκησης για τους εργαζόμενους του κλάδου είναι η μαζική και συλλογική δράση, η συσπείρωση στο κλαδικό σωματείο του «Βύρωνα». Το σωματείο θα βρίσκεται με τις δυνάμεις του δίπλα στους συναδέλφους κάθε χώρου και κάθε ειδικότητας για να ορθώσουμε αγωνιστικά το ανάστημά μας απέναντι στις εξελίξεις που θα σαρώσουν την ζωή μας και τα εργασιακά μας δικαιώματα.

Καλούμε τους συναδέλφους να βγάλουν συμπεράσματα να απομονώσουν λογικές που λειτουργούν κατευναστικά, καλλιεργώντας την αυταπάτη, ότι δήθεν τα προβλήματα λύνονται από τα πάνω. Ο δρόμος μας είναι μαχητική διεκδίκηση.

Προχωράμε τη μάχη για υπογραφή ΣΣΕ σε όλο τον κλάδο.

Καλούμε σε κινητοποίηση στις 21 Ιουλίου στις 10π.μ., στην επιθεώρηση εργασίας (Τήνου 9, Παλλήνη) ημέρα τριμερούς συνάντησης με την εργοδοσία των εκπαιδευτηρίων Ζηρίδηγια λύση της διαφοράς υπέρ των εργαζομένων.

Καλούμε τους συναδέλφους, αλλά και όλους τους εργαζόμενους, σε μαζική συμμετοχή στο συλλαλητήριο που διοργανώνει το ΠΑΜΕ την Πέμπτη 9 Ιουλίου στις 8 μ.μ. στο Σύνταγμα,ενάντια στο νόμο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων.