OΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 20/3

 ΣΤΗ Βέροια ( 11πμ Στη Πλατεία Δημαρχείου)

 ΣΤΗ Νάουσα ( 11:30 πμ Στη Πλατεία Καρατάσου)

Σε έξαρση βρίσκεται και το 3^ο κύμα της πανδημίας. Τα κρούσματα σε Ημαθία και Πέλλα αυξάνονται. Εργαζόμενοι στο κλάδο μας νόσησαν θέτοντας σε κίνδυνο τους οικείους τους αλλά και τους κατοίκους της περιοχής.Το συνδικάτο από τη πρώτη στιγμή της πανδημίας βρέθηκε στους χώρους δουλειάς απαιτώντας τη λήψη και την εφαρμογή μέτρων για την προστασία της υγείας και της ζωής των εργαζομένων

Η κυβέρνηση της ΝΔ καθώς και οι προηγούμενες ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ  μείωσαν σταδιακά τις δαπάνες για την υγεία. Άδειασαν από γιατρούς και προσωπικό τα Νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας , άφησαν χωρίς γιατρούς και ιατρεία τα χωριά.

Την ίδια στιγμή κλινικάρχες και ιδιωτικός τομέας υγείας θησαυρίζουν πάνω στο πόνο του λαού και των εργαζομένων. Ήδη μετράμε νεκρούς μέσα από τους εργασιακούς χώρους  εκατοντάδες νοσούντες και ακόμα περισσότερους σε καραντίνα.

Η κυβέρνηση αξιοποιώντας την πανδημία , προχωρά στην επίθεση στα εργατικά- λαϊκά δικαιώματα δίχως φρένο. Έχει στα σκαριά το αντεργατικό νομοσχέδιο που προβλέπει 10ωρη δουλειά , επίθεση στην Κυριακάτικη αργία, στα συνδικαλιστικά δικαιώματα.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ!

Μιλούν για lockdown! Μας κοροϊδεύουν! Ο εγκλεισμός στα σπίτια είναι μόνο για μας , για να μη μιλάμε , να μην οργανώνουμε την αντίσταση των εργαζομένων. Απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε στο εισόδημα μας, μας θέλουν με κλειστό το στόμα υποταγμένους στην κερδοφορία των επιχειρηματικών συμφερόντων.

Δυναμώνουν τον αυταρχισμό και την καταστολή! Το όργιο αστυνομικής βίας που εκδηλώνεται με μεγαλύτερη ένταση προκειμένου να υλοποιηθεί η αντιλαϊκή πολιτική και να επιβληθεί « σιγή ασυρμάτου» έδειξε το αποκρουστικό του πρόσωπο τις προηγούμενες μέρες. Και βέβαια δεν είναι γνώρισμα μόνο της σημερινής κυβέρνησης αλλά γνώρισμα όλων των κυβερνήσεων διαχρονικά ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ.

Οι μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις που ακολούθησαν σε Αθήνα – Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις έδειξαν με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο ότι η τρομοκρατία δεν θα περάσει!

Διεκδικούμε:

• Να στελεχωθούν πλήρως με μόνιμο ιατρικό , υγειονομικό και βοηθητικό προσωπικό τα νοσοκομεία, τα κέντρα Υγείας και τα περιφερειακά ιατρεία των δύο Νομών.
• Να επιταχτεί άμεσα ο Ιδιωτικός τομέας Υγείας, να ενταχτεί στο κρατικό σχεδιασμό και όχι να γίνεται αγορά υπηρεσιών!
• Να αυξηθούν τα μέτρα προστασίας σε όλους τους χώρους δουλειάς. Συχνότερα διαλείμματα , καλός και επαρκής αερισμός των χώρων .
• Να γίνονται συχνά και επαναλαμβανόμενα τεστ σε όλους τους εργαζόμενους με ευθύνη του κράτους και της εργοδοσίας. Να γίνεται καθημερινή θερμομέτρηση .
• Να πληρωθούν άμεσα όλοι οι εργαζόμενοι που έμειναν σπίτι τους τη περίοδο της καραντίνας. Να μη χαθεί ούτε ένα ένσημο.
• Ένταξη στο ταμείο ανεργίας όλων των εργαζομένων χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
• Να ενταθούν από ΣΕΠΕ και ΕΟΔΥ οι έλεγχοι σε όλους τους χώρους δουλειάς και στους δύο Νομούς. Να στελεχωθούν πλήρως, ΤΩΡΑ!
• Να σταματήσουν αμέσων οι πλειστηριασμοί κύριας κατοικίας, οι διακοπές ρεύματος , νερού, λόγω χρεών των εργατικών νοικοκυριών.

Δεν κάνουμε βήμα πίσω από όσα έχουμε ανάγκη . Δεν μας τρομάζουν η καταστολή και η τρομοκρατία που προσπαθεί να επιβάλλει η κυβέρνηση, για να φέρει νέα αντεργατικά μέτρα όπως έγινε όλο το προηγούμενο διάστημα αξιοποιώντας τη πανδημία.

ΔΩΣΤΕ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ –  ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ!

 ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 20/3

• Στη Βέροια 11πμ στη Πλατεία Δημαρχείου
• Στη Νάουσα 11:30 πμ στη Πλατεία Καρατάσου

Για την προστασία της υγείας, την επιβίωση

Απαντάμε, αγωνιστικά στο κλίμα αστυνομοκρατίας, στην κρατική βία και καταστολή!

Ένας Χρόνος Πανδημίας. Συνεχίζουμε τον αγώνα για την υπεράσπιση της υγείας και διεκδικούμε τα δικαιώματα μας, κόντρα στον αυταρχισμό και την καταστολή.

Συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την έναρξη της πανδημίας στη χώρα μας και ο εργαζόμενος λαός καθημερινά παλεύει για την προστασία της υγείας και της ζωής του, μετρώντας πλήγματα σε ανθρώπινες ζωές, στην εργασία του, στο εισόδημα του.

Όλο αυτό το διάστημα η κυβέρνηση έχει αφήσει «γυμνό» το δημόσιο σύστημα υγείας, αδύναμο να ανταποκριθεί στις αυξημένες ανάγκες της πανδημίας αφού τα παγιωμένα κενά και οι ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό και εξοπλισμό, το έχουν σμπαραλιάσει ενώ παράλληλα μετατρέπεται στην πανδημία σε σύστημα μιας νόσου. Στη Ζάκυνθο δεκάδες  κινητοποιήσεις έχουν πραγματοποιηθεί από το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό και από το Εργατικό Κέντρο με σκοπό την ενίσχυση του νοσοκομείου με ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό , τη μονιμοποίηση των χρόνια συμβασιούχων.

Αντίστοιχα στην παιδεία μαθητές – γονείς και εκπαιδευτικοί διεκδικούν μέτρα προστασίας , ολιγομελή τμήματα, προσλήψεις καθαριστριών, απολυμαντικά και μάσκες. Αρνητική εξέλιξη αποτελεί επίσης το γεγονός της καθυστέρησης παραλαβής εμβολίων στο νησί μας, με ευθύνη της κυβέρνησης και ο εμβολιασμός ως εκ τούτου είναι ακόμα σε πολύ χαμηλά επίπεδα ενώ τα κρούσματα καθημερινά αυξάνονται.

Η κυβέρνηση αξιοποιώντας την πανδημία προχωράει την επίθεση στα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα, δίχως φρένο. Χιλιάδες εργαζόμενοι βρίσκονται στην ανεργία. Χιλιάδες εργαζόμενοι έχουν δεχτεί ισχυρό πλήγμα στο εισόδημα τους, είτε βρίσκονται σε αναστολή είτε σε άλλα προγράμματα ενίσχυσης των επιχειρηματικών κερδών.

Χιλιάδες εργαζόμενοι εργάζονται κακοπληρωμένοι κάτω από νέα απάνθρωπα ωράρια, χωρίς μέτρα προστασίας.

Η τρομοκρατία δε θα περάσει, του λαού η πάλη θα τη σπάσει!

 Η κυβέρνηση θέλει να μην μιλάμε, να μην οργανώνουμε την αντίσταση των εργαζομένων απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε στην υγεία μας, στο εισόδημα μας, στο δικαίωμα στη σταθερή εργασία! Μας θέλουν με κλειστό το στόμα, υποταγμένους στην κερδοφορία των επιχειρηματικών συμφερόντων.

Δυναμώνουν την καταστολή στους χώρους δουλειάς, χώρους εκπαίδευσης και στις γειτονιές!

  Υπάρχει ελπίδα! Οργανωμένα, αγωνιστικά, ταξικά να απαντήσουμε στη νέα επίθεση!

 Χωρίς τη δράση των συνδικάτων και των φορέων του οργανωμένου λαϊκού κινήματος, η κατάσταση σήμερα θα ήταν πολύ χειρότερη. Η αποκάλυψη της εγκληματικής πολιτικής κυβέρνησης-εργοδοσίας, οι εκατοντάδες παρεμβάσεις των σωματείων είναι αυτά που σήμερα φοβούνται και γι αυτό έχουν λυσσάξει να καταστείλουν κάθε φωνή που αγωνίζεται και αντιστέκεται. Γι’ αυτό βαράνε στο ψαχνό και συκοφαντούν τους λαϊκούς αγώνες, τους εργαζόμενους, τη νεολαία ως και τους υγειονομικούς που δίνουν μάχες μέσα κι έξω από τα νοσοκομεία, διεκδικώντας υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό.

Η απάντηση σήμερα εκφράζεται με άμεσες διεκδικήσεις προς το κράτος και την εργοδοσία, με αφοβία μπροστά στην εργοδοτική τρομοκρατία, με συλλογικό, οργανωμένο και ταξικό αγώνα.

Αγωνιζόμαστε για: 

• Προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στο νοσοκομείο. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων.
• Να μη γίνει το νοσοκομείο μας κλινική μιας νόσου.
• Μέτρα προστασίας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς.
• Προσλήψεις προσωπικού καθαριότητας στα σχολεία, 15μελη τμήματα ανά τάξη.
• Στήριξη του εισοδήματος και των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Προστασία των ανέργων, ένταση του αγώνα ενάντια σε κυβέρνηση και επιχειρηματικούς ομίλους, που επιχειρούν να τσακίσουν μισθούς και συντάξεις, τα ασφαλιστικά, τα εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα.
• Επίταξη του ιδιωτικού τομέα της Υγείας, χωρίς αποζημίωση, δωρεάν τεστ σε όλο τον πληθυσμό.
• Καμία περιστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων των λαών με πρόσχημα τον κορονοϊό. Να μπει τέρμα στην αστυνομοκρατία και την κρατική καταστολή.

Όλοι στη συγκέντρωση Πέμπτη 17 Μάρτη στις 7:00 το απόγευμα στο παλιό ΚΤΕΛ. Για την προστασία της υγείας, την επιβίωση!     

    Απαντάμε δυναμικά, αγωνιστικά στο κλίμα αστυνομοκρατίας, στην κρατική βία και καταστολή!

Ένας χρόνος πανδημίας. Ένας χρόνος που σημαδεύτηκε από χιλιάδες κρούσματα στους χώρους εργασίας, την ώρα που οι εγκύκλιοι ήταν κενό γράμμα, αφού οι διοικήσεις των Δήμων τις έγραφαν στα παλιά τους τα παπούτσια.

Ένας ακόμα χρόνος χωρίς τα προβλεπόμενα μέσα ατομικής προστασίας, με χιλιάδες εργαζόμενους που με αφορμή την πανδημία καλύπτουν για μερικούς μήνες τα τεράστια κενά στις υπηρεσίες. Ένας χρόνος χωρίς ούτε μια πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, ενώ οι αποχωρήσεις, κυρίως λόγω συνταξιοδοτήσεων, καλά κρατούν. Ένας ακόμα χρόνος χωρίς να έχουν βγει έστω τα αποτελέσματα της προκήρυξης για το «Βοήθεια στο σπίτι», που βρίσκεται την περίοδο αυτή στην πρώτη γραμμή, όπως και το σύνολο των κοινωνικών υπηρεσιών, χωρίς μέσα και εργαλεία. Ένας ακόμα χρόνος που οι υπηρεσίες καθαριότητας απαξιώνονται και οδηγούνται σε ιδιωτικοποίηση μέσω της έλλειψης προσωπικού, ενώ το σκουπιδοπάρτι εκατομμυρίων έχει φουντώσει για τα καλά.

Αυτό το χρόνο όμως η κυβέρνηση ενίσχυσε το αντεργατικό πλαίσιο, δυσκόλεψε το δικαίωμα στις συγκεντρώσεις, τσάκισε το δικαίωμα στην απεργία, ανανέωσε και εκσυγχρόνισε το μηχανισμό καταστολής, προσέλαβε νέους αστυνομικούς ακόμα και στα πανεπιστήμια. Αυτό το lockdown θέλουν να επιβάλλουν και να μονιμοποιήσουν. Να μην μιλάμε, να μην οργανώνουμε την αντίσταση απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε στην υγεία μας, στο εισόδημα μας, στο δικαίωμα στη σταθερή εργασία! Μας θέλουν με κλειστό το στόμα, υποταγμένους στην κερδοφορία των επιχειρηματικών συμφερόντων. Πλέον στις πλατείες παρελαύνουν αύρες, ΜΑΤ, ΔΕΛΤΑ και χτυπούν, τρομοκρατούν, βρίζουν εργαζόμενους και νεολαία.

Ένας χρόνος που δεν σταματήσαμε ούτε μέρα τον αγώνα για την υπεράσπιση της υγείας και τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας, κόντρα στον αυταρχισμό και την καταστολή. Μετρήσαμε απώλειες συναδέλφων χτυπημένων από την πανδημία. Χιλιάδες ήταν οι συνάδελφοι που βρέθηκαν χωρίς δουλεία, χωρίς περίθαλψη, χωρίς ουσιαστική προστασία. Αναδείξαμε τις τεράστιες κρατικές ευθύνες που έχουν αφήσει «γυμνό» το δημόσιο σύστημα υγείας, αδύναμο να ανταποκριθεί στις αυξημένες ανάγκες της πανδημίας αφού τα παγιωμένα κενά και οι ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό και εξοπλισμό, το έχουν σμπαραλιάσει και το έχουν μετατρέψει σε σύστημα μιας νόσου. Παλέψαμε για την άμεση και χωρίς παχυλό αντίκρισμα επίταξη των ιδιωτικών κλινικών και ένταξη τους στις κρατικές δομές. Να σταματήσει η υγεία να αντιμετωπίζεται σαν εμπόρευμα και κέρδος.

Βγαίνουμε στους δρόμους πλάι σε δεκάδες φορείς, σωματεία και ομοσπονδίες, αποκαλύπτοντας την εγκληματική πολιτική κυβερνήσεων και εργοδοσίας. Αυτό φοβούνται. Για το ξέσπασμα της λαϊκής οργής προετοιμάζονται. Γι αυτό έχουν λυσσάξει να καταστείλουν κάθε φωνή που αγωνίζεται και αντιστέκεται. Γι’ αυτό βαράνε στο ψαχνό και συκοφαντούν τους λαϊκούς αγώνες, τους εργαζόμενους, τη νεολαία ως και τους υγειονομικούς που δίνουν μάχες μέσα κι έξω από τα νοσοκομεία, διεκδικώντας υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό.

Η απάντηση σήμερα εκφράζεται με άμεσες διεκδικήσεις προς το κράτος και την εργοδοσία, με αφοβία μπροστά στην εργοδοτική τρομοκρατία, με συλλογικό, οργανωμένο  ταξικό αγώνα.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Επίταξη ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, του ιδιωτικού τομέα της Υγείας, χωρίς αποζημίωση.
• Μέτρα προστασίας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, στα σχολεία και τα πανεπιστήμια.
• Στήριξη του εισοδήματος και των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Προστασία των ανέργων, ένταση του αγώνα ενάντια σε κυβέρνηση και επιχειρηματικούς ομίλους, που επιχειρούν να τσακίσουν μισθούς και συντάξεις, τα ασφαλιστικά, τα εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα.
• Καμία περιστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων των λαών με πρόσχημα τον κορονοϊό. Να μπει τέρμα στην αστυνομοκρατία και την κρατική καταστολή.

Συνεχίζουμε τον αγώνα για την υπεράσπιση της υγείας και διεκδικούμε τα δικαιώματα μας, κόντρα στον αυταρχισμό και την καταστολή.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19/03/2021 ΣΤΙΣ 17:00 ΣΤΗΝ ΕΝΔΕΚΑΤΗ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΜΑΣ.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ.

Η κυβέρνηση αξιοποιώντας την πανδημία προχωράει την επίθεση στα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα. Χιλιάδες εργαζόμενοι βρίσκονται στην ανεργία. Χιλιάδες εργαζόμενοι έχουν δεχτεί ισχυρό πλήγμα στο εισόδημα τους, είτε βρίσκονται σε αναστολή είτε σε άλλα προγράμματα ενίσχυσης των επιχειρηματικών κερδών. Χιλιάδες εργαζόμενοι εργάζονται κακοπληρωμένοι κάτω από νέα απάνθρωπα ωράρια, χωρίς μέτρα προστασίας.

Το δημόσιο σύστημα υγείας έχει μετατραπεί σε σύστημα μιας νόσου και έχει μείνει αδύναμο να ανταποκριθεί στις αυξημένες ανάγκες της πανδημίας με παγιωμένα κενά και ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό και εξοπλισμό, την ίδια στιγμή που ο ιδιωτικός τομέας της υγείας θησαυρίζει πάνω στον πόνο του λαού.

Δυναμώνουν την καταστολή, στους χώρους δουλειάς, χώρους εκπαίδευσης και στις γειτονιές! Όλοι γίναμε μάρτυρες  της άγριας καταστολής των ΜΑΤ, ΔΕΛΤΑ. Είδαμε να  χτυπούν, να τρομοκρατούν, να βρίζουν εργαζόμενους και νεολαία. Η οργή και η αγανάκτηση του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας απέναντι στην ένταση της κρατικής καταστολής και στο όργιο της αστυνομοκρατίας μεγαλώνει!

Οι δράσεις των Σωματείων και η αποκάλυψη της εγκληματικής πολιτικής κυβέρνησης-εργοδοσίας, είναι αυτά που σήμερα φοβούνται.Γι’ αυτό προσπαθούν με κάθε τρόπο να καταστείλουν κάθε φωνή που αγωνίζεται και αντιστέκεται. Γι’ αυτό βαράνε στο ψαχνό και συκοφαντούν τους λαϊκούς αγώνες, τους εργαζόμενους, τη νεολαία ως και τους υγειονομικούς που δίνουν μάχες μέσα κι έξω από τα νοσοκομεία, διεκδικώντας υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό. Γι’ αυτό αξιοποιούν ύποπτους μηχανισμούς και προβοκατόρικα στοιχεία.

Η απάντηση σήμερα εκφράζεται με άμεσες διεκδικήσεις προς το κράτος και την εργοδοσία, με αφοβία μπροστά στην εργοδοτική τρομοκρατία, με συλλογικό, οργανωμένο και ταξικό αγώνα.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Επίταξη ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, του ιδιωτικού τομέα της Υγείας, χωρίς αποζημίωση.
• Μέτρα προστασίας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, στα σχολεία και τα πανεπιστήμια.
• Οργανωμένος έλεγχος στις βιομηχανίες, στις υπηρεσίες και τα σούπερ μάρκετ όπου απασχολούνται χιλιάδες εργαζόμενοι.
• Στήριξη του εισοδήματος και των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Προστασία των ανέργων, ένταση του αγώνα ενάντια σε κυβέρνηση και επιχειρηματικούς ομίλους, που επιχειρούν να τσακίσουν μισθούς και συντάξεις, τα ασφαλιστικά, τα εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα.
• Καμία περιστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων των λαών με πρόσχημα τον κορονοϊό. Να μπει τέρμα στην αστυνομοκρατία και την κρατική καταστολή.

Συναδέλφισσες , συνάδελφοι

          Έχει συμπληρωθεί ένας χρόνος από την έναρξη της πανδημίας στη χώρα μας και  καθημερινά κράτος και εργοδοσία αποδεικνύουν πως το μόνο που τους νοιάζει είναι πώς με το λιγότερο δυνατό οικονομικό κόστος θα καταφέρουν να ανταπεξέλθουν απέναντι σε αυτόν τον πόλεμο (όπως τον αποκαλούν) με τον κορωνοϊό, αδιαφορώντας ωστόσο για τους εργαζόμενους και τις ανθρώπινες ζωές. Οι εργαζόμενοι στα Super Market από την πρώτη στιγμή χρειάστηκε να αντιμετωπίσουμε καταστάσεις πολύ πιεστικές και επικίνδυνες.

          Ένα χρόνο μετά την έναρξη της πανδημίας κι ενώ προσπαθούν ακόμα να μας πείσουν ότι είναι ατομική ευθύνη του καθενός η προστασία του απέναντι στον κορωνοϊό, αρκετά super market δεν τηρούν ούτε τα στοιχειώδη μέτρα προστασίας (Plexi-glass στα ταμεία, απολυμάνσεις, τήρηση επιτρεπτού ορίου ατόμων εντός καταστήματος κ.α). Θέτουν σε κίνδυνο τόσο εμάς τους εργαζόμενους όσο και τους καταναλωτές.

          Ένας χρόνος μετά και ακόμα στα σουπέρμαρκετ ισχύει το πρωτόκολλο «δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα», αλλά πήρα όλα τα προβλεπόμενα μέτρα. Προσπαθούν με νύχια και με δόντια να κρύψουν τα κρούσματα που έχουν μέσα στα μαγαζιά. Είναι επικίνδυνοι!! Αποφεύγουν τα τεστ, την απολύμανση, απειλούν και δεν δίνουν τις προβλεπόμενες άδειες, προσπαθούν να ξεμπερδέψουν με τις κανονικές άδειες.

          Δεν υπάρχουν πλέον ωράρια εργασίας καθώς δεν τηρούνται! Ο ρυθμός με τον οποίο δουλεύουμε είναι εξοντωτικός. Το προσωπικό που έχει απομείνει σε πολλά Super Market δε φτάνει να καλύψει όλα τα κενά και αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε σε 2 και 3 πόστα σε κάθε βάρδια. Ήδη δεκάδες συνάδελφοί μας λείπουν από τα πόστα τους λόγω καραντίνας, για να προσέξουν τα παιδιά τους με αναστολή σύμβασης, άλλοι λείπουν γιατί έχουν κανονική άδεια, άλλοι γιατί εμφάνισαν μυοσκελετικά προβλήματα από την τεράστια πίεση που δέχτηκε ο οργανισμός τους στο πρώτο και δεύτερο κύμα της πανδημίας.

          Ενώ οι ελαστικές μορφές απασχόλησης έχουν γίνει κανόνας, έρχεται να προστεθεί μια ακόμη αντεργατική διάταξη με την οποία αναγκάζουν τους εργαζόμενους να δουλέψουν 7 στις 7 μέρες εξυπηρετώντας το κοινό τηλεφωνικώς η διαδικτυακώς  (π.χ. στις 14 Φεβρουαρίου) καταργώντας έτσι την Κυριακάτικη αργία. Επιδιώκουν την κατάργηση της αμειβόμενης υπερωρίας και αντικατάσταση του καθιερωμένου 8ώρου με την καθημερινή 10ωρη εργασία. Ανάλογα τις ανάγκες του κάθε εργοδότη θα μας διώχνουν και θα μας φωνάζουν να δουλεύουμε όποτε και όσες ώρες θέλουν τζάμπα.

          Όλες αυτές τις πολιτικές τους τις πληρώνουμε με το χειρότερο τρόπο: θρηνώντας συνάδελφό μας από κατάστημα ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ στον Πειραιά, που κόλλησε κορωνοϊό στη δουλειά του γιατί τα μέτρα προστασίας δεν είναι επαρκή – θρηνώντας παιδιά συναδέλφων μας όπως τη 16 μαθήτρια από τη Θήβα που η μάνα της δουλεύει σε Super Market της περιοχής και νόσησε.

Φτάνει πια η στάση αναμονής!

Δεν θα αφήσουμε άλλο τις ζωές μας στην τύχη… και στα κέρδη τους!

Συναδέλφισσες – συνάδελφοι

          Σκεφτείτε πως όλες οι μεγάλες αλυσίδες Super Market  όπως  ο «Σκλαβενίτης», τα «Lidl», το «My market», ο «ΑΒ Βασιλόπουλος», ο «Γαλαξίας», ο «Μασούτης» κ.α. είναι «πρωταθλητές» στις ελαστικές σχέσεις εργασίας έχοντας συμβάσεις 4 ή 5 ή 6 ωρών , 3 ημερών ή 6 ημερών πατώντας και πάλι σε αντιδραστικές νομοθετικές ρυθμίσεις όλων των κυβερνήσεων των τελευταίων ετών. Κράτος και εργοδοσία αυτό που κάνουν είναι να προστατεύουν τα κέρδη των εταιρειών και μόνο. Με πρωτόκολλα του ΕΟΔΥ και νόμους κομμένους και ραμμένους για τις ανάγκες του εργοδότη όπως ότι οι στενές επαφές των κρουσμάτων «χρωστάνε» και καλούνται να εργαστούν το μισό της καραντίνας τους υπερωριακά.

          Όλα αυτά γίνονται την ώρα που ο τζίρος των σουπερ μάρκετ έχει αυξηθεί πάνω από 30% σε σχέση με το 2019.Την ίδια ώρα οι εργαζόμενοι σ΄ αυτά δίνουν τη δική τους μάχη μέσα στο φόβο, χωρίς πλήρη μέτρα προστασίας με την εντατικοποίηση και την ανασφάλεια να χτυπούν κόκκινο και να διεκδικούν τα «αυτονόητα» μέτρα προστασίας που θα έπρεπε να παρθούν από την πρώτη στιγμή στους χώρους δουλειάς. Δεν έχουμε  λοιπόν να περιμένουμε τίποτα από το κράτος και την εργοδοσία γι αυτό πρέπει να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις. Όπου οι εργαζόμενοι οργανώθηκαν, όπου αγωνιστήκαμε μαζί, καταφέραμε να κερδίσουμε επιπρόσθετα μέτρα, όπως πλεξιγκλάς στα ταμεία ,μάσκες ,αντισηπτικά, να γίνουν δωρεάν τεστ στους εργαζόμενους, να μειωθεί η εντατικοποίηση της εργασίας, να σταματήσουν οι απολύσεις σε εργασιακούς χώρους, ακόμα και να γίνουν προσλήψεις.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους των σουπερ μάρκετ να παλέψουν μαζί μας! Διεκδικούμε εδώ και τώρα:

• Μαζικά επαναλαμβανόμενα μοριακά τεστ για τον κορονοϊό δωρεάν σε όλους τους συναδέλφους. Μέτρα υγιεινής και ασφάλειας μέσα στους χώρους δουλειάς. Άμεση ενημέρωση των συναδέλφων σε περίπτωση κρούσματος.
• Τακτικές απολυμάνσεις σε όλους τους χώρους των καταστημάτων, των γραφείων και των αποθηκών.
• Να δοθεί τώρα άδεια σε όλους τους συναδέλφους που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες .
• Πλήρης μισθολογική και ασφαλιστική κάλυψη σε όλους τους συναδέλφους που βγαίνουν σε καραντίνα, χωρίς να «χρωστάνε ώρες».
• Καταβολή έκτακτου επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας.
• Σταθερή δουλειά για όλους με δικαιώματα. Καμία απώλεια εισοδήματος. Καμία απόλυση.
• Μετατροπή όλων των συμβάσεων μερικής σε πλήρους απασχόλησης.
• Ενίσχυση του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας και των Κέντρων Υγείας της περιοχής. Άμεση χρηματοδότησή τους και προσλήψεις προσωπικού. Μαζικό και δωρεάν εμβολιασμό για όλο το λαό.
• Να μην κατατεθεί το αντεργατικό νομοσχέδιο-έκτρωμα που διαλύει τα δικαιώματα των εργαζομένων.

ΖΗΤΑΜΕ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ

Ενημερώθηκα για μια δημοσίευση με την υπογραφή του Εργατικού Κέντρου της Ρόδου στα κοινωνικά δίκτυα με την οποία ούτε λίγο ούτε πολύ οι συντάτες της μου ζητούν και την ευθύνη επειδή δεν απευθύνθηκα στις «δομές» τους για βοήθεια.

Κατ΄αρχήν πράγματι δε ζήτησα βοήθεια από τους ίδιους. Oύτε όμως είπα ότι φταίει το Εργατικό Κέντρο που μου έκοψαν το ρεύμα. Και από όσο ξέρω κανένας άλλος δεν το είπε. Δεν κατάλαβα λοιπόν τι σκοπό εξυπηρετεί ένα τέτοιο σχόλιο, πολύ περισσότερο που με φωτογραφίζει και προσπαθεί να δημιουργήσει συνειρμούς. Μήπως πρέπει να ζητήσω και συγνώμη; Θα μπορούσαν απλά να πουν ότι απαιτούν και εκείνοι να επανασυνδεθεί το ρεύμα και μια τέτοια στήριξη θα ήταν καλοδεχούμενη και πιθανόν να βοηθούσε κιόλας.

Μπορεί βέβαια κάποιος να υποθέσει ότι αυτοί που είναι στην ηγεσία του Εργατικού Κέντρου δέχονται πίεση από τον κόσμο για τη στάση συναίνεσης που κρατάνε ενώ ο κόσμος υποφέρει. Αυτό είναι δικό τους πρόβλημα. 

Ωστόσο, μιας και οι ίδιοι λένε ότι οι παρεμβάσεις τους ήταν όλες «επιτυχημένες», να υποθέσουμε ότι τα κομμένα ρεύματα στα σπίτια που κοντεύουν να πάρουν διαστάσεις «πανδημίας» στο νησί μας είναι όλα περιπτώσεις που  δεν έτυχε να απευθυνθούν στους ίδιους;

Και εν πάσει περιπτώσει, με ποιο τρόπο δόθηκε λύση στις περιπτώσεις αυτές; Εξασφαλίστηκε σταθερό αξιοπρεπές εισόδημα ή μήπως σταμάτησε η ΔΕΗ και οι άλλοι πάροχοι να κόβουν το ρεύμα;

Προφανώς όχι. Για αυτό κι εγώ όπως και πολλοί άλλοι εργαζόμενοι ή άνεργοι σαν εμένα, είμαστε μονίμως αντιμέτωποι με αυτό το αδιέξοδο. Οι περισσότεροι από εμάς κάνουμε ένα διακανονισμό, στον οποίο είναι δεδομένο ότι δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε. Έτσι το ρεύμα ξανακόβεται, άλλοι το συνδέουν μόνοι τους, άλλοι ψάχνουν να βρουν δανεικά να πληρώσουν ένα μέρος της οφειλής, άλλοι μένουν χωρίς να το συνδέσουν. Δεν υπάρχει καμιά φροντίδα καμια ρύθμιση. Ο άνεργος μέσα στις συνθήκες του lockdown πρέπει εκτός από τα υπόλοιπα προβλήματά του να αντιμετωπίσει και τις εισπρακτικές εταιρείες και τα δικηγορικά γραφεία που του τηλεφωνούν καθημερινά και το κομμένο ρεύμα.

Άρα λοιπόν πρέπει ή δεν πρέπει καταγγείλουμε αυτή την κατάσταση και να οργανώνουμε αγώνες για να απαγορευτεί η διακοπή του ρεύματος όσο διαρκεί η κρίση; Προφανώς και πρέπει. Και τουλάχιστον εγώ δεν είμαι διατεθημένος να κάθομαι με σταυρωμένα τα χέρια και να αποδέχομαι τη μοίρα μου. Και είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν πολλοί σαν εμένα.

Είναι πάντως κρίμα για την ίδια την ιστορία του Εργατικού Κέντρου η ηγεσία του να φέρεται με αυτό τον τρόπο.

Μανώλης Μπακάλης, άνεργος ξεναγός χωρίς ρεύμα.