Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος : Για την απώλεια του Μίκη Θεοδωράκη

Με μεγάλη θλίψη αποχαιρετάμε τον μεγάλο Μίκη Θεοδωράκη που έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών.

Το έργο που μας αφήνει, ανεξίτηλο, αθάνατο, φάρος για όλους τους μουσικούς, για όλους τους καλλιτέχνες, για όλο το λαό.

Ο Μίκης Θεοδωράκης, αποτελεί μία προσωπικότητα μοναδικής καλλιτεχνικής αξίας, που ξεπερνά τα όρια της χώρας μας. Το έργο του συνδέθηκε, εμπνεύστηκε και ενέπνευσε τους μεγάλους λαϊκούς αγώνες του 20ου αιώνα. Ήταν ένας συνθέτης που προσωπικά ο ίδιος ήταν μέρος αυτών των αγώνων, πήρε θέση, φυλακίστηκε και εξορίστηκε για αυτή του τη δράση.

Αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα μιας Τέχνης που στρατεύεται ολόψυχα στα μεγάλα ιστορικά καλέσματα της εποχής του και γι’ αυτό είναι μεγάλη. Η προσωπική του θέση και το υψηλό αισθητικό αποτέλεσμα των έργων, αποτελεί μια σημαντική πρόκληση και για τη νέα γενιά δημιουργών και Καλλιτεχνών. Ο ίδιος είχε πει «Δεν υπάρχει καιρός! Καλλιτέχνες και κοινό πρέπει γρήγορα να πιαστούν χέρι – χέρι και ν’ ανέβουν μαζί στην κορυφή του λόφου, για να δουν αυτό που κρύβεται από την άλλη μεριά!».

Ο Μίκης αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες μουσικοσυνθέτες. Το έργο του καλύπτει όλο το φάσμα της μουσικής και σε αυτό περιλαμβάνονται έργα όπερας, ορατόρια, συμφωνική μουσική, μουσική δωματίου, μπαλέτα, χορωδιακή μουσική, μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο, λαϊκά ορατόρια, καθώς και έντεχνα και λαϊκά έργα. Μελοποίησε πλήθος ποιητών ,ανάμεσα τους, ο Γιάννης Ρίτσος, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Γιώργος Σεφέρης, Άγγελος Σικελιανός και άλλοι.

Γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου του 1925 στη Χίο. Στην ηλικία των 12 ετών συνθέτει το πρώτο του έργο και στα 17 δίνει την πρώτη του συναυλία παρουσιάζοντας το έργο του «Κασσιανή». Κατά το 1942 παίρνει μέρος ενεργά στην αντίσταση. Συλλαμβάνεται και βασανίζεται. Το 1943 προσχωρεί στον ΕΛΑΣ ενώ μετέπειτα παίρνει μέρος και στα Δεκεμβριανά. Παράλληλα συνεχίζει τις μουσικές του σπουδές στο Ωδείο Αθηνών με δάσκαλο τον Φιλοκτήτη Οικονομίδη. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου εξορίζεται αρχικά στην Ικαρία και μετέπειτα στη Μακρόνησο μέχρι και το 1949, όπου βασανίζεται σκληρά. Το 1950 επιστρέφει στην Αθήνα. Αποφοιτά από το Ωδείο Αθηνών με δίπλωμα Αρμονίας. Το 1954 πηγαίνει στο Παρίσι όπου ξεκινάει σπουδές στο Conservatoire με δάσκαλο -μεταξύ άλλων- τον Olivier Messiaen.

Το 1960, κατά την επιστροφή του στην Ελλάδα, γράφει και ηχογραφεί τον «Επιτάφιο» σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου. Στο έργο αυτό, ο Μίκης παντρεύει τη λαϊκή μουσική με τη σύγχρονη ποίηση ανοίγοντας ένα νέο δρόμο στην ελληνική μουσική και το τραγούδι. Ακολουθούν το «Άξιον Εστί» σε ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη και τα «Επιφάνεια» του Γιώργου Σεφέρη. Παράλληλα, θέλοντας να γνωρίσει και να εξοικειώσει τον ελληνικό λαό με τη συμφωνική μουσική, ιδρύει τη Μικρή Συμφωνική Ορχήστρα Αθηνών, με την οποία δίνει πολλές συναυλίες σε ολόκληρη τη χώρα. Το 1964 γράφει τη μουσική για την ταινία «Αλέξης Ζορμπάς» του Μιχάλη Κακογιάννη, για την οποία γίνεται διεθνώς γνωστός.

Με το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967, περνάει στην παρανομία. Σε λίγους μήνες συλλαμβάνεται, φυλακίζεται και εκτοπίζεται. Στη Μπουμπουλίνας, στις Φυλακές Αβέρωφ, στη Ζάτουνα της Αρκαδίας και τέλος στον Ωρωπό. Κατά τη φυλάκισή του στον Ωρωπό, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται έντονα. Αυτό ξεσηκώνει κύμα διεθνών αντιδράσεων, με προσωπικότητες όπως οι Ντμίτρι Σοστακόβιτς, Άρθουρ Μίλλερ, Λώρενς Ολιβιέ, Λέοναρντ Μπέρνσταϊν, Χάρι Μπελαφόντε και Τζον Γουίλιαμς, να κινητοποιούνται απαιτώντας την άμεση αποφυλάκισή του. Υπό την πίεση αυτή αποφυλακίζεται και το 1970 φεύγει ξανά για το Παρίσι. Κατά το διάστημα επιβολής της Δικτατορίας, ο Μίκης συνεχίζει να συνθέτει παρά τις αντίξοες συνθήκες και βρίσκει τρόπους ώστε τα έργα του να κυκλοφορούν, να παίζονται και να τραγουδιούνται.

Με την πτώση της Χούντας το 1974, επιστρέφει στην Ελλάδα. Δίνει αριθμό συναυλιών στην Ελλάδα και το εξωτερικό, πολλές από τις οποίες έχουν μείνει στην ιστορία ως ορόσημα της μεταπολιτευτικής περιόδου. Ανά διαστήματα διατελεί βουλευτής και υπουργός επικρατείας. Το 1983 του απονέμεται το Βραβείο Λένιν για την Ειρήνη από την ΕΣΣΔ.

Κάτι που παραμένει σχετικά άγνωστο, είναι το τεράστιο συγγραφικό του έργο που αριθμεί πάνω από 30 τίτλους βιβλίων. Μάλιστα το 1989 του απονεμήθηκε το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για τη μυθιστορηματική βιογραφία του «Οι δρόμοι του αρχαγγέλου».

Ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος, εκφράζει τη βαθιά θλίψη του για το χαμό του, καθώς και την πεποίθηση πως θα παραμείνει για πάντα «ζωντανός» μέσα από το τεράστιο καλλιτεχνικό έργο που άφησε παρακαταθήκη στον λαό της χώρας μας, αλλά και των άλλων χωρών. Αποχαιρετούμε τον μεγάλο Καλλιτέχνη που ήταν πάντα μπροστά στους μεγάλους αγώνες του λαού μας. Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας στους οικείους του.

Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας : Με αφορμή το δρώμενο με την Αμάλ

Με αφορμή ένα δρώμενο που συμβολίζει ένα κοριτσάκι πρόσφυγα από τη Συρία και γίνεται αυτές τις μέρες στην Αθήνα, νομίζουν ότι βρήκαν ευκαιρία να βγούν από τα λαγούμια τους κάποιοι μισάνθρωποι φασίστες.

Την ίδια ώρα που ο λαός μας μετράει τις πληγές του,  υπερασπίζεται τη ζωή και την υγεία του αφού τον έχουν αφήσει απροστάτευτο οι κυβερνήσεις που έδιναν και δίνουν το 4% του ΑΕΠ στο ΝΑΤΟ, που έδιναν κάθε χρόνο 300,000,000 για την Ελληνική αποστολή στο Αφγανιστάν, που στηρίζουν τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και επεμβάσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ σε τόσες χώρες, που όσους δεν σκοτώθηκαν τους ξεσπιτώνουν, αυτοί επιλέγουν να βγάζουν λάδι τους θήτες. 

Την ίδια ημέρα που στη βουλή θα συζητιέται το νομοσχέδιο του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου που εφαρμόζει το αντιδραστικό πλαίσιο της ΕΕ για ζητήματα  διεθνούς προστασίας και μετανάστευσης, εντείνοντας την πολιτική της καταστολής και του εγκλωβισμού, έχοντας μετατρέψει τα νησιά της χώρας μας σε φυλακές ψυχών της ΕΕ, αυτοί στοχοποιούν τα θύματα.

Τίποτα δεν μπορεί να ξεπλύνει την αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ και της κυβέρνησης, διάφορων οργανισμών που την στηρίζουν, ΜΚΟ με το γνωστό ρόλο.

Με τίποτα δεν δέχονται οι εργάτες την καλλιέργεια  μίσους απέναντι σε μικρά παιδιά, σε κατατρεγμένους πρόσφυγες, που συμβολίζει και η κούκλα Αμάλ.

Δεν αφήνουμε τόπο να σταθούν στην ‘‘Όμορφη Πόλη’’ μας, στα ‘‘βουνά και γιαπιά πελάγη απλωμένα’’ οι φωνές μίσους και ρατσισμού.

Πίσω στα Λαγούμια σας…

Λαϊκά μαθήματα αλληλεγγύης Σωματείων Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων : Οι εγγραφές των μαθητών στα λαϊκά μαθήματα αλληλεγγύης ξεκίνησαν

Καμιά δυσκολία δε μας σταματά. Δίνουμε πνοή στα όνειρά μας.

Τα ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

αποκούμπι κάθε εργατικής – λαϊκής οικογένειας

 Για ένατη χρονιά, τα σωματεία του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων πρωτοστατούν στην οργάνωση της αλληλεγγύης στις οικογένειες συναδέλφων, εργαζόμενων, άνεργων που δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν σε μια σειρά βασικές ανάγκες, αφού το μεροκάματο και οι μισθοί αδυνατούν να τις καλύψουν. Η ανεργία, οι απολύσεις, η ανασφάλεια αυξάνουν, το κόστος για την κάλυψη των αναγκών μεγαλώνει και δίνουν τη δυνατότητα σε μαθητές να καλύψουν τα κενά που έχει δημιουργήσει το σημερινό σύστημα παιδείας. 

Η πρωτοβουλία για τα δωρεάν λαϊκά μαθήματα αλληλεγγύης αγκαλιάζεται κάθε χρόνο από δεκάδες παιδιά όλων των σχολικών βαθμίδων, από εκπαιδευτικούς που εθελοντικά, προσφέροντας τον ελεύθερο χρόνο τους  ανιδιοτελώς συμβάλλουν στην επιτυχία αυτής της δραστηριότητας.

Τα λαϊκά μαθήματα εντάσσονται σε μία σειρά πρωτοβουλιών που σκοπό έχουν να αναδείξουν πώς μπορούμε να προχωρήσουμε βάζοντας μπροστά “το εγώ να γίνει εμείς”, προβάλλοντας τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας για δουλειά με δικαιώματα, για ποιοτικό ελεύθερο χρόνο, για υγεία, παιδεία, πολιτισμό, αθλητισμό.

Η αλληλεγγύη δεν είναι για να υποφέρουμε νέα βάσανα και θυσίες, αλλά για να τους νικήσουμε. Αλληλεγγύη είναι να δίνεις τη ζωή σου στον αγώνα, για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση.

Η αλληλεγγύη είναι αλληλένδετη με το διακριτό δυνάμωμα των συνδικάτων μας, σε κάθε χώρο δουλειάς, κλάδο, γειτονιά. Με το ζωντάνεμα των συνδικάτων με πρωτοβουλίες και αγωνιστικές αποφάσεις. Με τη στήριξη κάθε εργαζόμενου που δε συμβιβάζεται με τη μιζέρια και σηκώνει το κεφάλι. Με την απόρριψη των αντεργατικών νόμων, των νόμων και της προσπάθειας να   χτυπήσουν τα συνδικάτα, να περιορίσουν τη δράση μας, να εντείνουν την καταστολή ενάντια στο εργατικό- λαϊκό κίνημα.

Η φετινή σχολική χρονιά δεν θα είναι “μια από τα ίδια”.

Έχουμε βγάλει συμπεράσματα από το διάστημα της πανδημίας, από τις εγκληματικές πυρκαγιές που έκαψαν όλη τη χώρα. Η ανθρώπινη ζωή, η υγεία μας, η περιουσία μας, το ίδιο το περιβάλλον, η πρόληψη για φυσικά φαινόμενα αντιμετωπίζονται σαν κόστος και κανένα κράτος δεν επιλέγει τέτοιου είδους κατεύθυνση για να “επενδύσει”. Αντιθέτως, είναι στη λογική οφέλους η συντριβή των εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων, αφού είναι όρος για να πατήσει η καπιταλιστική ανάπτυξη που ευαγγελίζονται. Για αυτό διαλύουν κάθε ψήγμα σταθερού ημερήσιου εργάσιμου χρόνου, δίνοντας τη δυνατότητα απόλυτου “ξεζουμίσματος” των εργαζόμενων, καταδικάζοντας μας σε δουλειά όποτε, όπως και αν θέλουν τα αφεντικά, με όποιο μισθό τους συμφέρει.

 Αυτός ο νόμος- έκτρωμα για τα εργασιακά, που ψηφίστηκε, τινάζει στον αέρα την ίδια την οικογενειακή ζωή, αφού πλέον δεν μπορείς να προγραμματίσεις τίποτα. Οι γονείς αξίζει να σκεφτούμε:

Με τη 10ωρη τουλάχιστον εργασία, ποιος θα στηρίξει τα παιδιά μας; Ποιος θα αναλάβει να τα πηγαίνει στις δραστηριότητες τους; Ποιος θα τα βοηθήσει, θα τα εμψυχώσει για να ανταπεξέλθουν στο καθημερινό τους πρόγραμμα;

Οι δηλώσεις του Υπουργείου Εργασίας για το «δικαίωμα ενός εργαζόμενου να δουλεύει 10 ώρες τη μέρα ώστε να παίρνει ρεπό την Παρασκευή για να χαρεί τα παιδιά του» είναι τουλάχιστον προκλητικές. Θέλουν μαζική απάντηση από εργαζόμενους- άνεργους- γονείς- μαθητές- εκπαιδευτικούς και θα την πάρουν στους χώρους δουλειάς, μόρφωσης και κατοικίας.

Το νομοσχέδιο για την εκπαίδευση είναι στην ίδια λογική “κόστους- οφέλους” αλλά και στη λογική της διαμόρφωσης ενός νέου εργατικού δυναμικού φθηνού- ευέλικτου και υποταγμένου. Στοχεύει στη νεολαία, στην πιο τρυφερή ηλικία για τη διαμόρφωση προσωπικότητας, επιδιώκει τις φθαρμένες αξίες του συστήματος να τις κάνει αξίες μιας γενιάς. Το νομοσχέδιο εξυπηρετεί αποκλειστικά τους νόμους της αγοράς, ετοιμάζοντας ένα σχολείο πολλών ταχυτήτων, διαφορετικό για πλούσιους και φτωχούς, αυτόνομο από το κράτος.

Όμως, αυτονομία των σχολικών μονάδων σημαίνει ότι κάθε σχολείο θα πρέπει να αναζητά χρηματοδότες για να λειτουργήσει, οι οποίοι θα έχουν λόγο και στο περιεχόμενο της μόρφωσης. Άρα δεν θα έχουν όλα τα σχολεία τις ίδιες δυνατότητες για να επιβιώσουν και θα κλείνουν. Θα δημιουργηθούν σχολεία πολλών ταχυτήτων με διαφορετικές υποδομές αλλά και περιεχόμενο. Σε αυτό θα συμβάλει και το λεγόμενο πολλαπλό βιβλίο στην ίδια πάντα ύλη αλλά με διαφορετικό βαθμό εμβάθυνσης, παραδειγμάτων, ασκήσεων, κλπ.

Αυτονομία ακόμα σημαίνει λιγότερες ευθύνες για το κράτος, ευθύνες που για μια ακόμα φορά θα τις πετάξει σε εμάς στους εργαζόμενους, στους γονείς και στους εκπαιδευτικούς. Το σχολείο θα γίνει μια επιχείρηση όπου οι γονείς θα είναι οι πελάτες με δωρεές και χορηγίες, ώστε να κάνουν το σχολείο τους ελκυστικό για την αξιοποίησή του σε εμπορικές δράσεις που θα φέρνουν χρήμα στο σχολείο γιατί μόνο έτσι θα μπορεί να επιβιώσει!

Ταυτόχρονα, με την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού, σκοπός είναι αναγκαστεί να λέει  «ναι» σε όλα, να σκύβει το κεφάλι σε καθετί αντιδραστικό που γίνεται σε βάρος των παιδιών μας, να κυνηγάει χορηγούς σε ένα σχολείο που δεν του δίνει καμία υποστήριξη και καμία δυνατότητα να διδάξει με στόχο την ολόπλευρη μόρφωση και καλλιέργεια των μαθητών.

Η προηγούμενη σχολική χρονιά ολοκληρώθηκε κάτω από αντίξοες συνθήκες. Τα συνεχόμενα “άνοιξε- κλείσε”, η διαδικασία της τηλεκπαίδευσης, η απομόνωση των μαθητών, των παιδιών μας έχει συνέπειες στον τρόπο ζωής, στον τρόπο εξέλιξης, ακόμα και στο επίπεδο αφομοίωσης της γνώσης, συγκέντρωσης στο διάβασμα ή την παρακολούθηση των μαθημάτων. Η πολιτική επιλογή της κυβέρνησης να μην πάρει κανένα ουσιαστικό μέτρο, ώστε να μπορεί να τα κρατήσει ανοιχτά τα σχολεία, με δια ζώσης εκπαίδευση, άφησε εντελώς ανοχύρωτη τη σχολική κοινότητα.

Ακόμα και μετά το καλοκαίρι, δεν έχει παρθεί ούτε ένα μέτρο μπροστά στην εξέλιξη της πανδημίας, της μετάδοσης της μετάλλαξης “Δέλτα”, τα σχολεία θα ανοίξουν χειρότερα από όσο ήταν όταν έκλεισαν για καλοκαίρι! Τα αιτήματα που κυριάρχησαν στις μεγαλειώδεις μαθητικές κινητοποιήσεις, στις κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών και άλλων εργαζόμενων στην παιδεία, είναι αυτά που πρέπει να υλοποιηθούν χωρίς άλλη καθυστέρηση από την κυβέρνηση και να σταματήσει να ρίχνει το μπαλάκι της “ατομικής ευθύνης” μια στους μαθητές που συνωστίζονται, μια στους εργαζόμενους που δεν εμβολιάζονται, κοκ.

Τα εργατικά σωματεία απαιτούμε: Εδώ και τώρα μέτρα για το ασφαλές άνοιγμα των σχολείων και την αντιμετώπιση των εκπαιδευτικών προβλημάτων που έχουν δημιουργηθεί τα δύο τελευταία χρόνια.

Εργαζόμενε, άνεργε γονέα,

εμπιστεύσου το σωματείο σου και οργανώσου! Πάρε μέρος στη μαζικοποίηση και ενίσχυση του! Μπες μπροστά για τις ανάγκες τις δικές σου και της οικογένειας σου! Στο χώρο δουλειάς, για δουλειά με δικαιώματα, μόνιμη, σταθερή, με σταθερό ωράριο που θα σου δίνει τη δυνατότητα να προγραμματίσεις τη ζωή σου! Στη γειτονιά σου, στο σχολείο των παιδιών σου, για αποκλειστικά δημόσια και πραγματικά δωρεάν παιδεία, για ολοκληρωμένη μόρφωση που θα έχει το παιδί σου.

 Μαθήτρια, μαθητή,

πάλεψε για τα όνειρα σου! Διεκδίκησε στην τάξη, στο σχολείο! Τα εργατικά σωματεία είναι στο πλευρό σου με κάθε τρόπο! Οργανώνοντας τη βοήθεια στα μαθήματα σου, τη μελέτη σου, συμβάλλοντας για την επιτυχία σου στις εξετάσεις! Στέκονται δίπλα σου στους δίκαιους αγώνες σου για “σχολείο που να μορφώνει και όχι να εξοντώνει”.

Δάσκαλε, καθηγητή,

με τη συμμετοχή σου στα Μαθήματα Αλληλεγγύης του ΕΚΙ, βάζεις και εσύ το λιθαράκι σου στη στήριξη της εργατικής- λαϊκής οικογένειας, των μαθητών που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα για επί πληρωμή μαθήματα εκτός σχολείου! Με τη στήριξη σου στους αγώνες των εργαζόμενων, άνεργων γονιών και μαθητών, δυναμώνει ο δικός σου αγώνας για σχολείο.

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΔΑΧΘΟΥΝ ΤΗ ΦΕΤΙΝΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΔΗΜΟΤΙΚΟ : Γλώσσα και Μαθηματικά

ΓΥΜΝΑΣΙΟ- ΛΥΚΕΙΟ: Γλώσσα, Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία, Ιστορία, Οικονομικά, Βιολογία

ΕΠΑΛ: Μαθηματικά

ΞΕΝΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ: Αγγλικά, Γερμανικά, Ισπανικά για όλες τις ηλικίες.

Τηλέφωνα επικοινωνίας: 2651032513 – 6946197049

 

Το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου – Αν. Αττικής αποχαιρετά τον μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη

Η Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου Ανατολικής Αττικής αποχαιρετά το μεγάλο μας μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη που σήμερα 2 Σεπτεμβρίου 2021 έφυγε από την ζωή σε ηλικία 96 ετών.

Ο Μίκης Θεοδωράκης που γεννήθηκε το 1925 στη Χίο,αφήνει στους ανθρώπους του μόχθου μια τεράστια πολιτιστική κληρονομιά που θα  είναι δίπλα τους στο μεγάλο αγώνα της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Με τις ανεπανάληπτες μελωδίες του, «έντυσε» τους πιο προοδευτικούς στοίχους των σύγχρονων μεγάλων ποιητών μας. Το τεράστιο έργο του δεν μπορεί να το επισκιάσει τίποτα και κανένας.

Με την μουσική του να μας συντροφεύει σε κάθε βήμα μας, κάτω από την σημαία του δίκιουτης εργατικής τάξης, θα βρίσκεται πάντα δίπλα μας σε κάθε μικρή και μεγάλη μάχη μέχρι την τελική νίκη.

Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας στην οικογένειά του και στους οικείους του.

Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας: Εδώ και τώρα να γίνουν οι αναγκαίες προσλήψεις προκειμένου να εξασφαλιστεί η λειτουργία του τμήματος Covid του νοσοκομείου Καλαμάτας.

Σύμφωνα με έγγραφα που κοινοποιήθηκαν στην Ομοσπονδία μας, στο νοσοκομείο Καλαμάτας καλούνται εκ της διοίκησης και του Διευθυντή Ιατρικής Υπηρεσίας να εργαστούν στο τμήμα COVID ιατροί άσχετων ειδικοτήτων (χειρουργικής, ορθοπαιδικής, οφθαλμολογίας, κλπ) υπό τη σκεπή του Διευθυντή πνευμονολόγου. Με λίγα λόγια η στελέχωση ενός τέτοιου τμήματος αντί να γίνεται με προσλήψεις γιατρών συναφών ειδικοτήτων, ήτοι πνευμονολόγων και παθολόγων, ουσιαστικά προωθείται με μετακινήσεις γιατρών άσχετων προς τη νόσο Covid, θέτοντας σε κίνδυνο τους ασθενείς αλλά και εκθέτοντας ηθικά και νομικά τους γιατρούς.

Ενάμιση χρόνο μετά την έναρξη της πανδημίας ακόμα τα τμήματα Covid εξακολουθούν να καλύπτονται με γιατρούς άσχετων ειδικοτήτων. Το παραμύθι της κυβέρνησης για εκατοντάδες προσλήψεις αποκαλύπτεται ακόμα μια φορά.

Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει βεβαίως, ούτε το μοναδικό νοσοκομείο. Κι αυτό, παρόλο που πρόκειται για προδήλως παράνομη ενέργεια ακόμα και με την αστική νομοθεσία.

Καλούμε τώρα τη διοίκηση της 6ης ΥΠΕ και τη διοικήτρια του νοσοκομείου Καλαμάτας όπως επίσης και το διευθυντή ιατρικής υπηρεσίας, να αποσύρουν τις παράνομες και επικίνδυνες εντολές τους που αφορούν μετακινήσεις γιατρών σε τμήματα Covid χωρίς να έχουν σχετικό τίτλο ειδικότητας.

Καλούμε επίσης το επιστημονικό συμβούλιο του νοσοκομείου που γνωμοδότησε ότι οι μετακινήσεις αυτές έχουν επιστημονική ορθότητα, να ανακαλέσει και να σεβαστεί το ρόλο του ως θεσμικό όργανο.

Εδώ και τώρα να γίνουν οι αναγκαίες προσλήψεις προκειμένου να εξασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία του τμήματος Covid του νοσοκομείου Καλαμάτας.

 

 

 

 

 

 

 

 

Συνδικάτο Τροφίμων Ποτών Ν. Αττικής : Απολύσεις στην εταιρεία Trade Link

Εχθές 1/9/2021 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση αντιπροσωπείας του Συνδικάτου στα γραφεία της εταιρείας Trade Link στην Κηφισιά, εργολαβική εταιρεία που συνεργάζεται με την Αθηναϊκή Ζυθοποιία παρέχοντας της προσωπικό στο τμήμα των πωλήσεων, για να σταματήσει άμεσα το σχέδιο της εταιρείας για την απόλυση όλων των εργαζομένων μέχρι το τέλος του χρόνου.

Η Trade Link εκβιάζει ωμά τους εργαζόμενους της, απαιτώντας από αυτούς να υπογράψουν εθελουσία αποχώρηση για να λάβουν «μπροστά» εφάπαξ από την εταιρεία ποσό που αντιστοιχεί με το ποσό που θα ελάμβαναν από το ταμείο ανεργίας στο σύνολο του συν την αποζημίωση που δικαιούνται αν είχαν απολυθεί ή στην περίπτωση που δεν υπογράψουν, να απολυθούν με προειδοποίηση και να χάσουν τη μισή αποζημίωση.

Εκπρόσωπος της εταιρείας που συνομίλησε με την αντιπροσωπεία του συνδικάτου απάντησε ότι το σχέδιο των απολύσεων δεν μπορεί να σταματήσει, ισχυριζόμενος ότι η σύμβαση με την Αθηναϊκή Ζυθοποιία λήγει στο τέλος του χρόνου  και ότι οι εργαζόμενοι δεν θα έχουν αντικείμενο δουλειάς.

Το Συνδικάτο Αττικής ξεκαθάρισε ότι θα βρεθεί απέναντι σε αυτούς τους αντεργατικούς σχεδιασμούς και θα οργανώσει σε συνεννόηση και με το επιχειρησιακό σωματείο εργαζομένων της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας στην Αθήνα, με όλα τα μέσα που διαθέτει και όλες τις μορφές πάλης, τον αγώνα υπεράσπισής των θέσεων εργασίας των εργαζομένων της Trade Link.

Μετά το πέρας  της συνάντησης  το συνδικάτο προχώρησε σε καταγγελία της Trade Link στην επιθεώρηση εργασίας και έχει οριστεί ήδη τριμερής συνάντηση στις 21/9.

Καλούμε τους εργαζόμενους της Trade Link να μην υποκύψουν στον εκβιασμό και απέναντι στην επίθεση εξαπέλυσε εναντίον τους  η εργοδοσία με απολύσεις,  να συσπειρωθούν στο Συνδικάτο, να βάλουν μπροστά και να υπερασπιστούν τις δικές  τους  ανάγκες, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, κόντρα στους αντεργατικούς σχεδιασμούς Trade Link και Αθηναϊκής Ζυθοποιίας. Να διεκδικήσουν την ανάκληση των απολύσεων και αν τελικά η Αθηναϊκή Ζυθοποιία δεν ανανεώσει τη σύμβαση με την Trade Link, την απορρόφηση τους, την πρόσληψη τους από την Αθηναϊκή Ζυθοποιία για την οποία επί της ουσίας εργάζονταν όλα τα χρόνια, τα κιβώτια με τις μπύρες της κουβαλούσαν και τοποθετούσαν στα ράφια των Super Market και ως πωλητές της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας τους έδινε εντολή η ίδια η TradeLink να συστήνονται στους πελάτες στα mini market και τα περίπτερα.

Για το θάνατο του Μίκη Θεοδωράκη

 Tο Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο εκφράζει την βαθιά του θλίψη για την απώλεια του μεγάλου μας δημιουργού Μίκη Θεοδωράκη.

Οι δημιουργίες του Μίκη ήταν για πάνω από μισό αιώνα η μουσική υπόκρουση των αγώνων του λαού μας. Ενώ και ο ίδιος σημάδεψε με την προσωπική του δράση και συμμετοχή το εργατικό λαϊκό κίνημα.

Τα έργα του λαϊκά, πανανθρώπινα, αγαπημένα αποτέλεσαν για πολλούς τα πρώτα αγωνιστικά μουσικά ακούσματα, ένα ξεχωριστό σχολείο που εξέφραζαν τα βάσανα, τις αγωνίες, αλλά και τους αγώνες και τις ελπίδες του κόσμου του μόχθου κόντρα στην αδικία και την εκμετάλλευση. Με το έργο του ο Μίκης Θεοδωράκης έφερε πιο κοντά την εργατική τάξη με τους μεγάλους ποιητές του λαού μας.

Γι’ αυτούς τους λόγους οι δημιουργίες του ξεπέρασαν τα σύνορα της χώρας μας και αγαπήθηκαν σε όλο τον κόσμο.

Έργα που τραγουδήθηκαν σε θέατρα και ορχήστρες, αλλά και σε δρόμους και εργοστάσια, σε φυλακές και εξορίες.

Έργα που συγκίνησαν, ζεσταίνοντας τις καρδιές των εργατών, χαρίζοντας χαμόγελα στα χείλη απεργών, έδωσαν δύναμη στα χέρια που γινόντουσαν σφιγμένες γροθιές, σήκωσαν κεφάλια που είχαν σκύψει, κράτησαν ζωντανή την ελπίδα σε καιρούς δύσκολους.

Τα τραγούδια και η μουσική του Μίκη ήταν, είναι και θα είναι, σύντροφος των αγώνων, των συλλαλητηρίων, των απεργιών και των διαδηλώσεων της εργατικής τάξης. Θα μας συντροφεύουν κάθε Μέρα Μαγιού. Μέχρι να σημάνουν οι καμπάνες.


 (από την Συναυλία των ΠΑΜΕ, ΠΜΣ με Έλληνες και Τούρκους Καλλιτέχνες τον Ιούλιο 2018)

Ομιλία του Στάθη Σταθουλόπουλο, Προέδρου του Συνδικάτου Φαρμάκου Ν. Αττικής στο Συλλαλητήριο

Συναδέλφισσες συνάδελφοι

Με το νομοσχέδιο για την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης η κυβέρνηση κλιμακώνει την επίθεση απέναντι στα δικαιώματα και  τις κατακτήσεις  των εργαζομένων.  Κάνει σοβαρή προσπάθεια με την προπαγάνδα της και τα ψέματά της  να μας πείσει ότι το νομοσχέδιο θα είναι προς όφελος  όλων των εργαζομένων και συνταξιούχων. Διατρανώνουμε την θέλησή μας ότι δεν θα επιτρέψουμε να περάσει αυτό το νομοσχέδιο, θα παλέψουμε για να το ανατρέψουμε,  από αύριο κλιμακώνουμε την μάχη. 

 Η σημερινή κυβέρνηση κρύβει ότι στρατηγικός στόχος  όλων των κυβερνήσεων και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων μέχρι σήμερα ήταν η απαλλαγή του κράτους  από το κόστος της κοινωνικής ασφάλισης, και η δημιουργία κεφαλοποιητικού συστήματος ασφάλισης. Με αυτό τον τρόπο οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες , το μεγάλο κεφάλαιο θα βάλουν χέρι στις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων. Θα μπορούν να αξιοποιούν τα δικά μας χρήματα τον ιδρώτα μας για να αποκομίσουν τεράστια κέρδη.

Αυτό το νομοσχέδιο δεν είναι ξεκομμένο από την επίθεση που δεχόμαστε στους μισθούς,  τις συλλογικές συμβάσεις, στο δικαίωμα στην απεργία και στην συνδικαλιστική δραστηριότητα. Απαιτούν από εμάς να γίνουμε πιο φθηνοί για να μπορούν οι εργοδότες οι επιχειρηματικοί όμιλοι να αποκομίζουν τεράστια κέρδη από την δουλειά μας.                                   

Στον κλάδο του φαρμάκου ήδη υπάρχει αρνητική εμπειρία από την ιδιωτικοποίηση του επικουρικού ταμείου  από το 2013.                                                                                    Στην ιδιωτικοποίηση του ταμείου πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξαν οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, αξιοποιώντας όλους τους αντιασφαλιστικούς νόμους. Για να πείσουν τους εργαζόμενους αυτές οι δυνάμεις χρησιμοποίησαν ψεύτικα επιχειρήματα πρόβαλλαν διλήμματα κάτω όπως  το ταμείο έρχεται στα χέρια των εργαζομένων.                                                                    Ότι με την ιδιωτικοποίηση του ταμείου θα διασφαλιστούν τα δικαιώματα και οι παροχές των εργαζομένων και των συνταξιούχων. Η πραγματικότητα σήμερα δείχνει ότι οι   επικουρικές συντάξεις  γνώρισαν  μειώσεις που φτάνουν μέχρι και 80%, παροχές που είχε το προηγούμενο ταμείο καταργήθηκαν, ενώ οι εισφορές των εργαζομένων  συνεχίζονται να καταβάλλονται κανονικά.               

Για αυτό καμιά εμπιστοσύνη σε αυτές τις δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, της πλειοψηφίας της ΓΣΣΕ που βάζουν πλάτη να περάσουν οι σχεδιασμοί των εργοδοτών του ΣΕΒ, κάτω από την λογική της ανταγωνιστικότητας και της αντοχής του συστήματος.  Έχουν πάρει διαζύγιο εδώ και καιρό από τα συμφέροντα και  τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων, το απόδειξαν με την στάση τους στις μεγαλειώδες κινητοποιήσεις των εργαζομένων το προηγούμενο διάστημα.

Σήμερα μάλιστα εμφανίστηκε και η ηγεσία της ΓΣΕΕ με δελτίο τύπου της για το νομοσχέδιο που έφερε στη βουλή η κυβέρνηση. Ποιο είναι το πρόβλημα της; Ότι έχει δυσαρεστηθεί, όπως αναφέρει, γιατί δεν προηγήθηκε του νομοσχεδίου, εξαντλητικός διάλογος τονίζοντας λίγο μετά ότι ζητά αξιοποίηση της πρότασης της για σύσταση εθνικού επαγγελματικού ταμείου. Αυτό που συμφώνησε δηλαδή με τους εργοδότες όταν υπέγραψαν την κατάπτυστη νέα εθνική συλλογική σύμβαση.

Μην στεναχωριέται η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Αποκλείεται να την αφήσει παραπονεμένη η κυβέρνηση. Τι πρόβλημα να έχει με τις προτάσεις της; Που διαφέρουν με αυτά που λέει το νομοσχέδιο; Κι ας αφήσει τις δακρύβρεχτες ανακοινώσεις. Άλλωστε μαζί τα κουβεντιάζουν, μαζί τα αποφασίζουν. ΓΣΕΕ, εργοδοτικές οργανώσεις και υπουργείο εργασίας έχουν  μακρά παράδοση στη σύμπνοια και στην ομοψυχία.   

Από εκεί που δεν θα πάρει έγκριση η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ είναι από τους εργαζόμενους. Συσπειρωμένοι στα συνδικάτα τους, τα εργατικά κέντρα και τις ομοσπονδίες τους, θα δώσουμε μαζικούς  μακροχρόνιους αγώνες για να μην περάσουν αυτά τα μέτρα.  Θα αγωνιστούμε για να καταργήσουμε όλους τους αντεργατικούς αντιασφαλιστικούς  νόμους που έχουν ψηφίσει μέχρι σήμερα όλες οι κυβερνήσεις.

 Συναδέλφισσες συνάδελφοι

Πρόσφατα το υπουργείο εργασίας ο υπουργός κύριος Χατζηδάκης προχώρησαν στην εφαρμογή του απαράδεκτου νόμου για την συνδικαλιστική δράση και το δικαίωμα στην απεργία. Θυμάστε πόσα ψέματα μας αράδιαζαν. Ότι καταστροφολογούμε, ότι ο νόμος έχει θετικά σημεία. Βέβαια δεν τα έλεγε μόνο η κυβέρνηση. Παρά τα μεγάλα λόγια, τα ίδια είπαν με τις πράξεις τους ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ που ψήφισαν τα μισά του άρθρα.

Και τώρα που έρχονται να τον εφαρμόσουν, ξεκινάνε από το χτύπημα της συνδικαλιστικής οργάνωσης και δράσης γιατί αυτή είναι η προτεραιότητά τους. Θέλουν να επικρατήσει σιγή νεκροταφείου. Να βάλουν εμπόδια στην συζήτηση και επαφή με τους εργαζόμενους, στην διεκδίκηση για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας, στην μάχη για να υπογραφούν ικανοποιητικές ΣΣΕ, να βάλουν φραγμό στην οργάνωση των εργαζόμενων με τα σωματεία τους.

Νομίζουν ότι οι εργαζόμενοι θα δουλεύουν 10ωρα χωρίς να πληρώνονται και δεν θα αντιδράσουν επειδή το είπε ο Χατζηδάκης; Πιστεύουν ότι οι εργαζόμενοι όταν δεν θα έχουν που να μείνουν ή να πάρουν βασικά είδη για να ταΐσουν τα παιδιά τους επειδή τα νοίκια και οι τιμές έχουν πάρει την ανηφόρα, θα κάτσουν με σταυρωμένα χέρια επειδή έτσι τα συμφώνησαν η ΝΔ κι ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή;  

Κούνια που τους κούναγε. Εμείς οι εργαζόμενοι που συσπειρωνόμαστε στα συνδικάτα και τις ομοσπονδίες που κάλεσαν στην σημερινή συγκέντρωση για την καταδίκη του νομοσχεδίου για την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης τους δίνουμε ξεκάθαρα  το μήνυμα.                                         Ότι αυτός ο νόμος δεν θα περάσει, θα μείνει στα χαρτιά, θα σταθούμε ανυποχώρητα απέναντι σε κυβερνήσεις και εργοδότες που θα βάλουν εμπόδια στην συνδικαλιστική δράση και τους αγώνες. Αυτό το μήνυμα  έδωσαν οι εργαζόμενοι μαζί με τα σωματεία τους  στις 28 Νοέμβρη, στις 6 Μάη, στις 10 και 16 Ιούνη με τις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις. Αυτός είναι ο δρόμος,  δεν υπάρχει άλλος δρόμος για να μπορέσουμε εμείς οι εργαζόμενοι  να διεκδικήσουμε αυτά που πραγματικά μας ανήκουν, ενάντια σε κυβερνήσεις και εργοδότες.                            

Για αυτό απευθυνόμαστε σε κάθε εργαζόμενο, σε κάθε συνδικαλιστική οργάνωση, σε κάθε τίμιο συνδικαλιστή να συ στρατευθούμε, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις  ανασύνταξης και αντεπίθεσης του  εργατικού κινήματος.      

Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη για όλους μας. Δεν δίνει περιθώρια σε κανέναν για να μην πάρει θέση. Πώς να μην πάρουμε θέση για αυτό που ζήσαμε πριν λίγες μέρες όταν λαϊκός κόσμος, συνάδελφοί μας, μόνοι κι αβοήθητοι, με ένα λάστιχο κι ένα κλαδί δέντρου προσπαθούσαν να σώσουν τη ζωή τους, τα μέρη που μένουν κι εργάζονται, το περιβάλλον που μεγαλώνουν τα παιδιά τους, απέναντι στην πύρινη λαίλαπα;

Κάηκαν τα Γεράνεια Όρη, τα Βίλια, η Βαρυμπόμπη, η Κερατέα και το Λαύριο, κάηκε και η ζωή μας. Δέντρο δεν έμεινε για να αναπνέουμε λίγο καθαρό αέρα. Κι ούτε ο κακός μας ο καιρός μας έφταιξε, ούτε το ανίκανο κράτος. Που είναι η ανικανότητά του όταν οι κυβερνήσεις έστελναν αποστολές στο Αφγανιστάν, όταν φτιάχνουν πανεπιστημιακή αστυνομία, όταν περνάει το ένα μέτρο πίσω από το άλλο; Σε αυτά είναι μάστορες.

Για αυτό ας αφήσουν τις συγνώμες. Καήκαμε, όχι γιατί κάνουν λάθη κι έχουν αστοχίες. Καήκαμε γιατί οι προτεραιότητες τους δεν συμπεριλαμβάνουν τις ανάγκες μας. Γιατί όπως λένε, κριτήριο αν αξίζει να μειωθούν ή να αποτραπούν οι ζημιές είναι η ανάλυση του κόστους και του οφέλους.

Για αυτά τα ζητήματα πρέπει να πάρουμε θέση. Κάθε εργαζόμενος, κάθε σωματείο. Γιατί χθες μπορεί να καήκαμε από τη φωτιά, αύριο όμως θα πνιγούμε στην πρώτη βροχή. Και δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να μην παρθούν άμεσα μέτρα αντιπλημμυρικής προστασίας, να μην υπάρξει αναβάθμιση των έργων υποδομής στο οδικό δίκτυο, στο δίκτυο ύδρευσης και ηλεκτροδότησης, να μην γίνει με οργανωμένο κι  επιστημονικό σχέδιο η αναδάσωση όλων των δασικών εκτάσεων που έχουν καεί.

Να πάρουμε θέση για τη ζωή μας και να μην τους αφήσουμε να τη βάζουν όπως και την υγεία μας στο ζύγι του «κόστους-οφέλους», ούτε να μετακυλύουν τις ευθύνες τους στην ατομική ευθύνη όπως κάνουν και στην πανδημία.

Κι όχι μόνο να πάρουμε θέση αλλά να απαιτήσουμε το γενικό εμβολιασμό του πληθυσμού με όλα τα ασφαλή εμβόλια. Γιατί ξέρουμε ότι αυτό το προϊόν της ανθρώπινης εργασίας που είναι το εμβόλιο, είναι το πιο μεγάλο όπλο για να αντιμετωπίσουμε την πανδημία. Να απαιτήσουμε τον προληπτικό έλεγχο της υγείας μας, την προστασία της και μετά τον εμβολιασμό.

Οι εργαζόμενοι δεν διαχωριζόμαστε ο ένας από τον άλλον. Με τους μόνους που διαχωριζόμαστε είναι με τα αφεντικά μας. Δεν θα επιτρέψουμε τη δική μας ανάγκη που είναι η προστασία της υγείας μας να την επικαλούνται για να μας απολύουν.

Αν νοιάζονταν γι αυτήν δεν θα πηγαίναμε στη δουλειά σαν  σαρδέλες μέσα στα λεωφορεία. Δεν θα υπήρχαν χώροι δουλειάς που οι ιστορίες των εργαζομένων ξεκινάνε «ότι κάποτε υπήρχε κι εδώ γιατρός εργασίας» λες και μιλάνε για δεινοσαύρους.              

Αν νομίζει η κυβέρνηση, ότι προβάλλοντας τον κάθε ψεκασμένο θα παρουσιάζεται ως ο φορέας της αλήθειας και της υπεράσπισης των λαϊκών δικαιωμάτων είναι γελασμένη. Με το εργατικό κίνημα δεν θα ξεμπερδέψει τόσο εύκολα.  Ούτε να φαντάζεται ότι θα χειροκροτάμε το σχέδιο της για το «νέο ΕΣΥ» και τις συγχωνεύσεις νοσοκομείων. 

Όλα τα σωματεία  τα συνδικάτα οι εργαζόμενοι να πάρουν την  υπόθεση στα χέρια τους για να διεκδικήσουν ουσιαστικά μέτρα προστασίας της υγείας, ενίσχυση του δημόσιου συστήματος, επίταξη των ιδιωτικών κλινικών, μέτρα σε εργασιακούς χώρους και ΜΜΕ, καθολικό πρόγραμμα εμβολιασμού με πλήρη ενημέρωση και προληπτικό έλεγχο, όλων των εργαζομένων.

Συναδέλφισσες συνάδελφοι

Από αύριο κλιμακώνουμε την μάχη  για την ικανοποίηση των δικών μας συμφερόντων. Τις ζωές μας εμείς θα τις σώσουμε. Συσπειρωμένοι στα σωματεία μας, παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μας. Οργώνουμε κάθε χώρο δουλειάς συζητάμε με τους εργαζόμενους να συστρατευθούν ενάντια σε κυβερνήσεις και εργοδότες.

 

 

 

 

Για το θάνατο του συναγωνιστή Θανάση Φασούλα

Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια για την απώλεια του  συναγωνιστή Θανάση Φασούλα που έφυγε ξαφνικά χθες, την Τετάρτη 1 Σεπτέμβρη.

Ο Θανάσης Φασούλας υπηρέτησε το συνδικαλιστικό κίνημα για πολλά χρόνια τόσο μέσα από το συνδικάτο του εργοστασίου της ΗΒΗ – PEPSI  όσο και μέσα από την Ομοσπονδία Τροφίμων-Ποτών όπου εκλέχτηκε στην Διοίκηση τους, συμβάλλοντας καθοριστικά στους αγώνες, στην μαζικοποίηση και στις διεκδικήσεις του κλάδου, όσο και στην γενικότερη υπόθεση της εργατικής τάξης.

Το ΠΑΜΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του καθώς και στους συναγωνιστές και συναδέλφους του.

ΕΛΜΕ Πειραιά : Όχι στην ιδιωτικοποίηση- κατεδάφιση της επικουρικής ασφάλισης

Όχι στην ιδιωτικοποίηση- κατεδάφιση της επικουρικής ασφάλισης

Με την γνωστή πάγια τακτική του αιφνιδιασμού και με συνοπτικές διαδικασίες, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ψηφίσει την ιδιωτικοποίηση-κατεδάφιση της επικουρικής ασφάλισης και κλιμακώνει την επίθεση σε ό,τι έχει απομείνει στην Κοινωνική Ασφάλιση.

Στόχος όλων των κυβερνήσεων διαχρονικά είναι η κατάργηση κοινωνικών-ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων και η πλήρης αλλαγή του όποιου κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης έχει απομείνει. Θέλουν να απαλλάξουν κράτος και εργοδότες από τις εισφορές που καταβάλλουν  για να γίνει ακόμα πιο φθηνή η εργατική δύναμη.

Με τη δημιουργία του νέου Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (ΤΕΚΑ)  επιδιώκουν να δημιουργήσουν μια καινούρια γενιά εργαζομένων για την οποία η ασφάλιση δεν θα σημαίνει προστασία, αλληλεγγύη των γενεών, πρόνοια, υγεία σύνταξη, αλλά τζόγος, ρίσκο, ανταποδοτικότητα κεφαλαιοποίηση και ατομικός κουμπαράς.

Οι νέοι εργαζόμενοι θα είναι «επενδυτές» που ναι μεν θα γνωρίζουν ποιες ασφαλιστικές εισφορές θα πληρώνουν, αλλά δεν θα γνωρίζουν αν θα πάρουν και ποιο ποσό στο τέλος.

Οι σημερινοί συνταξιούχοι και οι παλιοί εργαζόμενοι θα βρεθούν αντιμέτωποι με το κενό στον τρόπο πληρωμής που θα δημιουργηθεί, αφού δεν θα υπάρχει εισροή εισφορών των νέων ασφαλισμένων, με πραγματικό κίνδυνο την περικοπή ή και αδυναμία καταβολής των συντάξεων σε πολύ σύντομο διάστημα.

Οι εισφορές  των εργαζομένων θα «επενδύονται» σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και ανάλογα με την απόδοση της επένδυσης θα καθορίζεται  το ύψος της επικουρικής σύνταξης. Είναι γνωστό πού κατέληξαν οι παλιότερες μεγάλες διακηρύξεις για επενδύσεις των αποθεματικών των ταμείων και οι δήθεν μεγαλύτερες αποδόσεις για τους εργαζόμενους που ξεκοκάλισαν και καταλήστευσαν τα αποθεματικά των ταμείων και τις εισφορές των εργαζόμενων (Χρηματιστήριο, αναπτυξιακές επενδύσεις κ.λπ.).

Μέσα στο νομοσχέδιο αποτυπώνεται η διακαής επιθυμία της κυβέρνησης για απόσυρση του κράτους σε πρώτο βήμα από την Επικουρική σύνταξη και σε δεύτερο βήμα συνολικά από την εγγύηση των συντάξεων. Άλλωστε ο ν. Κατρούγκαλου προβλέπει τη σταδιακή μείωση των συντάξεων, ώστε στο τέλος οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να «επιλέξουν» ιδιωτικές ασφαλιστικές Εταιρείες.

Η ρήτρα (μηδενικού ελλείμματος που ισχύει για τις επικουρικές συντάξεις) εγγυάται τον εκφυλισμό τους. Επίσης, στον ίδιο νόμο άνοιξε ο δρόμος για την  κεφαλοποίηση της Επικουρικής. Από 1.1.2015 (αναδρομικά!) εισάγεται η «νοητή κεφαλαιοποίηση» και ο υπολογισμός  της Επικουρικής γίνεται ανάλογα με τις εισφορές του ασφαλισμένου και του προσδόκιμου ζωής. Οι γυναίκες με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής έχουν μικρότερη επικουρική(!).

Η αύξηση του πλούτου που παράγουμε οι εργαζόμενοι, η ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, έχουν δημιουργήσει τη βάση για πλήρη ασφαλιστική κάλυψη, υγεία, πρόνοια, αξιοπρεπείς συντάξεις και μείωση του εργάσιμου χρόνου και των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.

Δε θα επιτρέψουμε να θυσιάσουν τους κόπους και τον ιδρώτα μας στο βωμό του κέρδους.

  • Όχι στην ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης. Αποκλειστικά δημόσια ασφάλιση, με μείωση των χρόνων συνταξιοδότησης με αύξηση των εργοδοτικών και μείωση των εργατικών εισφορών.
  • Δραστική μείωση του χρόνου εργασίας με αύξηση αποδοχών. Σταθερή δουλειά για όλους.
  • Να ακυρωθούν οι νόμοι για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας.
  • Διεύρυνση των συνδικαλιστικών ελευθεριών. Συνδικάτα ελεύθερα από κράτος, κυβερνήσεις, εργοδοσία. Κάτω τα χέρια από την απεργία. Κατάργηση των απεργοκτόνων νόμων.

Παλεύουμε για Δημόσια Καθολική Κοινωνική Ασφάλιση

Συνεχίζουμε και κλιμακώνουμε τον αγώνα