Κανένας φοιτητής να μην μείνει χωρίς στέγη!!

 Πριν ακόμα αρχίσει η χρονιά ξεκίνησε ο μαραθώνιος για όλους εμάς που αναζητούμε στέγη στον τόπο σπουδών μας!! Τα νοίκια στις περιοχές κοντά στις σχολές μας έχουν εκτοξευτεί, ενώ πλέον το να καταφέρεις να πάρεις δωμάτιο σε εστία αποτελεί άθλο, αφού τα διαθέσιμα δωμάτια είναι ελάχιστα! Ακόμα χειρότερη είναι η κατάσταση σε μεγάλα Ιδρύματα όπως το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο ή το Πανεπιστήμιο Πειραιά που δεν διαθέτουν ακόμα δικιά τους εστία, ενώ με ευθύνη της κυβέρνησης και των Διοικήσεων αρκετές εστίες παραμένουν σε απαράδεκτη κατάσταση λόγω ελλείψεων σε προσωπικό, απουσίας συντήρησης και καθυστερήσεων σε ανακαινίσεις.

Ο αγώνας πρέπει να δυναμώσει ειδικά φέτος που οι ανάγκες είναι πολύ μεγαλύτερες αφού σπίτι αναζητούν όχι μόνο οι πρωτοετείς φοιτητές αλλά και δευτεροετείς που δεν πάτησαν ποτέ στη σχολή τους και όσοι αναγκάστηκαν να ξενοικιάσουν! Δεν θα δεχτούμε η κυβέρνηση να δίνει 30 εκατομμύρια για την Πανεπιστημιακή Αστυνομία και να μη δίνει “δεκάρα τσακιστή” για να καλυφθούν οι ανάγκες μας!!

Στο πλάι μας έχουμε τους συμφοιτητές μας, το Φοιτητικό μας Σύλλογο!! Όλοι αυτοί θα είναι εκεί, στην προσπάθεια μας να βρούμε ένα σπίτι, να πάρουμε δωμάτιο στην εστία, ακόμα και για να οργανώσουν την αλληλεγγύη, τη φιλοξενία αν χρειαστεί!! Όλοι μαζί μπορούμε να καταφέρουμε κανένας φοιτητής να μην πετάξει στα σκουπίδια τα όνειρα και τους κόπους πολλών χρόνων!! Άλλωστε υπάρχουν εκατοντάδες παραδείγματα φοιτητών που μέσα από τέτοιους αγώνες, με επιμονή και πείσμα, κατάφεραν να πάρουν δωμάτιο στην εστία ή βοηθήθηκαν στο να βρουν ένα σπίτι! Όπως δεν είναι λίγα τα παραδείγματα που η πίεση που ασκήθηκε, οδήγησε τη Διοίκηση της Σχολής να νοικιάσει δωμάτια σε ξενοδοχεία για να καλυφθούν οι ανάγκες!

 Διεκδικούμε: 

• Χορήγηση μηνιαίου στεγαστικού επιδόματος 300 ευρώ, σε όλους τους φοιτητές που σπουδάζουν μακριά από την οικία τους. Επιβολή ανώτατου ορίου (πλαφόν) στις τιμές των ενοικίων για τη φοιτητική στέγη.
•  Άμεση ολοκλήρωση της διαδικασίας εισδοχής στις εστίες. Ενοικίαση ξενοδοχείων όπου δεν επαρκούν τα δωμάτια των εστιών για να καλυφθούν οι άμεσες ανάγκες. Κανένας φοιτητής να μη μείνει χωρίς σπίτι!
•  Άμεσα να ολοκληρωθούν οι απαραίτητες διαδικασίες για να εισαχθούν στις εστίες οι πυρόπληκτοι φοιτητές χωρίς άλλα κριτήρια και κόφτες.
•  Ανέγερση νέων εστιών, επισκευή και ανακαίνιση όλων των παλιών με κρατική δαπάνη. Αξιοποίηση της περιουσίας των πανεπιστημίων, αλλά και αχρησιμοποίητων κτηρίων του Δημοσίου, των δήμων και περιφερειών για την κατασκευή νέων εστιών.
• Δωρεάν ίντερνετ για όλους τους φοιτητές. Κατάργηση των δημοτικών τελών και ένταξη των φοιτητών στο κοινωνικό τιμολόγιο της ΔΕΗ.
• Αποζημίωση στέγασης για τα ενοίκια που πλήρωσαν οι φοιτητές όλο το διάστημα εφαρμογής των περιοριστικών μέτρων.
• Όχι στην επιβολή ενοικίων στους οικότροφους. Καμία σκέψη για ιδιωτικοποίηση των εστιών.

Καλούμε όλους τους Φοιτητικούς Συλλόγους να πάρουν πρωτοβουλίες,

 να οργανώσουν τη διεκδίκηση και την αλληλεγγύη!

Παρασκευή 10 Σεπτέμβρη οργανώνουμε ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ για τη στέγαση!

Με μεγάλη θλίψη αποχαιρετάμε τον μεγάλο Μίκη Θεοδωράκη που έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών.

Το έργο που μας αφήνει, ανεξίτηλο, αθάνατο, φάρος για όλους τους μουσικούς, για όλους τους καλλιτέχνες, για όλο το λαό.

Ο Μίκης Θεοδωράκης, αποτελεί μία προσωπικότητα μοναδικής καλλιτεχνικής αξίας, που ξεπερνά τα όρια της χώρας μας. Το έργο του συνδέθηκε, εμπνεύστηκε και ενέπνευσε τους μεγάλους λαϊκούς αγώνες του 20ου αιώνα. Ήταν ένας συνθέτης που προσωπικά ο ίδιος ήταν μέρος αυτών των αγώνων, πήρε θέση, φυλακίστηκε και εξορίστηκε για αυτή του τη δράση.

Αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα μιας Τέχνης που στρατεύεται ολόψυχα στα μεγάλα ιστορικά καλέσματα της εποχής του και γι’ αυτό είναι μεγάλη. Η προσωπική του θέση και το υψηλό αισθητικό αποτέλεσμα των έργων, αποτελεί μια σημαντική πρόκληση και για τη νέα γενιά δημιουργών και Καλλιτεχνών. Ο ίδιος είχε πει «Δεν υπάρχει καιρός! Καλλιτέχνες και κοινό πρέπει γρήγορα να πιαστούν χέρι – χέρι και ν’ ανέβουν μαζί στην κορυφή του λόφου, για να δουν αυτό που κρύβεται από την άλλη μεριά!».

Ο Μίκης αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες μουσικοσυνθέτες. Το έργο του καλύπτει όλο το φάσμα της μουσικής και σε αυτό περιλαμβάνονται έργα όπερας, ορατόρια, συμφωνική μουσική, μουσική δωματίου, μπαλέτα, χορωδιακή μουσική, μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο, λαϊκά ορατόρια, καθώς και έντεχνα και λαϊκά έργα. Μελοποίησε πλήθος ποιητών ,ανάμεσα τους, ο Γιάννης Ρίτσος, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Γιώργος Σεφέρης, Άγγελος Σικελιανός και άλλοι.

Γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου του 1925 στη Χίο. Στην ηλικία των 12 ετών συνθέτει το πρώτο του έργο και στα 17 δίνει την πρώτη του συναυλία παρουσιάζοντας το έργο του «Κασσιανή». Κατά το 1942 παίρνει μέρος ενεργά στην αντίσταση. Συλλαμβάνεται και βασανίζεται. Το 1943 προσχωρεί στον ΕΛΑΣ ενώ μετέπειτα παίρνει μέρος και στα Δεκεμβριανά. Παράλληλα συνεχίζει τις μουσικές του σπουδές στο Ωδείο Αθηνών με δάσκαλο τον Φιλοκτήτη Οικονομίδη. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου εξορίζεται αρχικά στην Ικαρία και μετέπειτα στη Μακρόνησο μέχρι και το 1949, όπου βασανίζεται σκληρά. Το 1950 επιστρέφει στην Αθήνα. Αποφοιτά από το Ωδείο Αθηνών με δίπλωμα Αρμονίας. Το 1954 πηγαίνει στο Παρίσι όπου ξεκινάει σπουδές στο Conservatoire με δάσκαλο -μεταξύ άλλων- τον Olivier Messiaen.

Το 1960, κατά την επιστροφή του στην Ελλάδα, γράφει και ηχογραφεί τον «Επιτάφιο» σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου. Στο έργο αυτό, ο Μίκης παντρεύει τη λαϊκή μουσική με τη σύγχρονη ποίηση ανοίγοντας ένα νέο δρόμο στην ελληνική μουσική και το τραγούδι. Ακολουθούν το «Άξιον Εστί» σε ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη και τα «Επιφάνεια» του Γιώργου Σεφέρη. Παράλληλα, θέλοντας να γνωρίσει και να εξοικειώσει τον ελληνικό λαό με τη συμφωνική μουσική, ιδρύει τη Μικρή Συμφωνική Ορχήστρα Αθηνών, με την οποία δίνει πολλές συναυλίες σε ολόκληρη τη χώρα. Το 1964 γράφει τη μουσική για την ταινία «Αλέξης Ζορμπάς» του Μιχάλη Κακογιάννη, για την οποία γίνεται διεθνώς γνωστός.

Με το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967, περνάει στην παρανομία. Σε λίγους μήνες συλλαμβάνεται, φυλακίζεται και εκτοπίζεται. Στη Μπουμπουλίνας, στις Φυλακές Αβέρωφ, στη Ζάτουνα της Αρκαδίας και τέλος στον Ωρωπό. Κατά τη φυλάκισή του στον Ωρωπό, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται έντονα. Αυτό ξεσηκώνει κύμα διεθνών αντιδράσεων, με προσωπικότητες όπως οι Ντμίτρι Σοστακόβιτς, Άρθουρ Μίλλερ, Λώρενς Ολιβιέ, Λέοναρντ Μπέρνσταϊν, Χάρι Μπελαφόντε και Τζον Γουίλιαμς, να κινητοποιούνται απαιτώντας την άμεση αποφυλάκισή του. Υπό την πίεση αυτή αποφυλακίζεται και το 1970 φεύγει ξανά για το Παρίσι. Κατά το διάστημα επιβολής της Δικτατορίας, ο Μίκης συνεχίζει να συνθέτει παρά τις αντίξοες συνθήκες και βρίσκει τρόπους ώστε τα έργα του να κυκλοφορούν, να παίζονται και να τραγουδιούνται.

Με την πτώση της Χούντας το 1974, επιστρέφει στην Ελλάδα. Δίνει αριθμό συναυλιών στην Ελλάδα και το εξωτερικό, πολλές από τις οποίες έχουν μείνει στην ιστορία ως ορόσημα της μεταπολιτευτικής περιόδου. Ανά διαστήματα διατελεί βουλευτής και υπουργός επικρατείας. Το 1983 του απονέμεται το Βραβείο Λένιν για την Ειρήνη από την ΕΣΣΔ.

Κάτι που παραμένει σχετικά άγνωστο, είναι το τεράστιο συγγραφικό του έργο που αριθμεί πάνω από 30 τίτλους βιβλίων. Μάλιστα το 1989 του απονεμήθηκε το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για τη μυθιστορηματική βιογραφία του «Οι δρόμοι του αρχαγγέλου».

Ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος, εκφράζει τη βαθιά θλίψη του για το χαμό του, καθώς και την πεποίθηση πως θα παραμείνει για πάντα «ζωντανός» μέσα από το τεράστιο καλλιτεχνικό έργο που άφησε παρακαταθήκη στον λαό της χώρας μας, αλλά και των άλλων χωρών. Αποχαιρετούμε τον μεγάλο Καλλιτέχνη που ήταν πάντα μπροστά στους μεγάλους αγώνες του λαού μας. Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας στους οικείους του.

Με αφορμή ένα δρώμενο που συμβολίζει ένα κοριτσάκι πρόσφυγα από τη Συρία και γίνεται αυτές τις μέρες στην Αθήνα, νομίζουν ότι βρήκαν ευκαιρία να βγούν από τα λαγούμια τους κάποιοι μισάνθρωποι φασίστες.

Την ίδια ώρα που ο λαός μας μετράει τις πληγές του,  υπερασπίζεται τη ζωή και την υγεία του αφού τον έχουν αφήσει απροστάτευτο οι κυβερνήσεις που έδιναν και δίνουν το 4% του ΑΕΠ στο ΝΑΤΟ, που έδιναν κάθε χρόνο 300,000,000 για την Ελληνική αποστολή στο Αφγανιστάν, που στηρίζουν τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και επεμβάσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ σε τόσες χώρες, που όσους δεν σκοτώθηκαν τους ξεσπιτώνουν, αυτοί επιλέγουν να βγάζουν λάδι τους θήτες. 

Την ίδια ημέρα που στη βουλή θα συζητιέται το νομοσχέδιο του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου που εφαρμόζει το αντιδραστικό πλαίσιο της ΕΕ για ζητήματα  διεθνούς προστασίας και μετανάστευσης, εντείνοντας την πολιτική της καταστολής και του εγκλωβισμού, έχοντας μετατρέψει τα νησιά της χώρας μας σε φυλακές ψυχών της ΕΕ, αυτοί στοχοποιούν τα θύματα.

Τίποτα δεν μπορεί να ξεπλύνει την αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ και της κυβέρνησης, διάφορων οργανισμών που την στηρίζουν, ΜΚΟ με το γνωστό ρόλο.

Με τίποτα δεν δέχονται οι εργάτες την καλλιέργεια  μίσους απέναντι σε μικρά παιδιά, σε κατατρεγμένους πρόσφυγες, που συμβολίζει και η κούκλα Αμάλ.

Δεν αφήνουμε τόπο να σταθούν στην ‘‘Όμορφη Πόλη’’ μας, στα ‘‘βουνά και γιαπιά πελάγη απλωμένα’’ οι φωνές μίσους και ρατσισμού.

Πίσω στα Λαγούμια σας…

Καμιά δυσκολία δε μας σταματά. Δίνουμε πνοή στα όνειρά μας.

Τα ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

αποκούμπι κάθε εργατικής – λαϊκής οικογένειας

 Για ένατη χρονιά, τα σωματεία του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων πρωτοστατούν στην οργάνωση της αλληλεγγύης στις οικογένειες συναδέλφων, εργαζόμενων, άνεργων που δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν σε μια σειρά βασικές ανάγκες, αφού το μεροκάματο και οι μισθοί αδυνατούν να τις καλύψουν. Η ανεργία, οι απολύσεις, η ανασφάλεια αυξάνουν, το κόστος για την κάλυψη των αναγκών μεγαλώνει και δίνουν τη δυνατότητα σε μαθητές να καλύψουν τα κενά που έχει δημιουργήσει το σημερινό σύστημα παιδείας. 

Η πρωτοβουλία για τα δωρεάν λαϊκά μαθήματα αλληλεγγύης αγκαλιάζεται κάθε χρόνο από δεκάδες παιδιά όλων των σχολικών βαθμίδων, από εκπαιδευτικούς που εθελοντικά, προσφέροντας τον ελεύθερο χρόνο τους  ανιδιοτελώς συμβάλλουν στην επιτυχία αυτής της δραστηριότητας.

Τα λαϊκά μαθήματα εντάσσονται σε μία σειρά πρωτοβουλιών που σκοπό έχουν να αναδείξουν πώς μπορούμε να προχωρήσουμε βάζοντας μπροστά “το εγώ να γίνει εμείς”, προβάλλοντας τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας για δουλειά με δικαιώματα, για ποιοτικό ελεύθερο χρόνο, για υγεία, παιδεία, πολιτισμό, αθλητισμό.

Η αλληλεγγύη δεν είναι για να υποφέρουμε νέα βάσανα και θυσίες, αλλά για να τους νικήσουμε. Αλληλεγγύη είναι να δίνεις τη ζωή σου στον αγώνα, για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση.

Η αλληλεγγύη είναι αλληλένδετη με το διακριτό δυνάμωμα των συνδικάτων μας, σε κάθε χώρο δουλειάς, κλάδο, γειτονιά. Με το ζωντάνεμα των συνδικάτων με πρωτοβουλίες και αγωνιστικές αποφάσεις. Με τη στήριξη κάθε εργαζόμενου που δε συμβιβάζεται με τη μιζέρια και σηκώνει το κεφάλι. Με την απόρριψη των αντεργατικών νόμων, των νόμων και της προσπάθειας να   χτυπήσουν τα συνδικάτα, να περιορίσουν τη δράση μας, να εντείνουν την καταστολή ενάντια στο εργατικό- λαϊκό κίνημα.

Η φετινή σχολική χρονιά δεν θα είναι “μια από τα ίδια”.

Έχουμε βγάλει συμπεράσματα από το διάστημα της πανδημίας, από τις εγκληματικές πυρκαγιές που έκαψαν όλη τη χώρα. Η ανθρώπινη ζωή, η υγεία μας, η περιουσία μας, το ίδιο το περιβάλλον, η πρόληψη για φυσικά φαινόμενα αντιμετωπίζονται σαν κόστος και κανένα κράτος δεν επιλέγει τέτοιου είδους κατεύθυνση για να “επενδύσει”. Αντιθέτως, είναι στη λογική οφέλους η συντριβή των εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων, αφού είναι όρος για να πατήσει η καπιταλιστική ανάπτυξη που ευαγγελίζονται. Για αυτό διαλύουν κάθε ψήγμα σταθερού ημερήσιου εργάσιμου χρόνου, δίνοντας τη δυνατότητα απόλυτου “ξεζουμίσματος” των εργαζόμενων, καταδικάζοντας μας σε δουλειά όποτε, όπως και αν θέλουν τα αφεντικά, με όποιο μισθό τους συμφέρει.

 Αυτός ο νόμος- έκτρωμα για τα εργασιακά, που ψηφίστηκε, τινάζει στον αέρα την ίδια την οικογενειακή ζωή, αφού πλέον δεν μπορείς να προγραμματίσεις τίποτα. Οι γονείς αξίζει να σκεφτούμε:

Με τη 10ωρη τουλάχιστον εργασία, ποιος θα στηρίξει τα παιδιά μας; Ποιος θα αναλάβει να τα πηγαίνει στις δραστηριότητες τους; Ποιος θα τα βοηθήσει, θα τα εμψυχώσει για να ανταπεξέλθουν στο καθημερινό τους πρόγραμμα;

Οι δηλώσεις του Υπουργείου Εργασίας για το «δικαίωμα ενός εργαζόμενου να δουλεύει 10 ώρες τη μέρα ώστε να παίρνει ρεπό την Παρασκευή για να χαρεί τα παιδιά του» είναι τουλάχιστον προκλητικές. Θέλουν μαζική απάντηση από εργαζόμενους- άνεργους- γονείς- μαθητές- εκπαιδευτικούς και θα την πάρουν στους χώρους δουλειάς, μόρφωσης και κατοικίας.

Το νομοσχέδιο για την εκπαίδευση είναι στην ίδια λογική “κόστους- οφέλους” αλλά και στη λογική της διαμόρφωσης ενός νέου εργατικού δυναμικού φθηνού- ευέλικτου και υποταγμένου. Στοχεύει στη νεολαία, στην πιο τρυφερή ηλικία για τη διαμόρφωση προσωπικότητας, επιδιώκει τις φθαρμένες αξίες του συστήματος να τις κάνει αξίες μιας γενιάς. Το νομοσχέδιο εξυπηρετεί αποκλειστικά τους νόμους της αγοράς, ετοιμάζοντας ένα σχολείο πολλών ταχυτήτων, διαφορετικό για πλούσιους και φτωχούς, αυτόνομο από το κράτος.

Όμως, αυτονομία των σχολικών μονάδων σημαίνει ότι κάθε σχολείο θα πρέπει να αναζητά χρηματοδότες για να λειτουργήσει, οι οποίοι θα έχουν λόγο και στο περιεχόμενο της μόρφωσης. Άρα δεν θα έχουν όλα τα σχολεία τις ίδιες δυνατότητες για να επιβιώσουν και θα κλείνουν. Θα δημιουργηθούν σχολεία πολλών ταχυτήτων με διαφορετικές υποδομές αλλά και περιεχόμενο. Σε αυτό θα συμβάλει και το λεγόμενο πολλαπλό βιβλίο στην ίδια πάντα ύλη αλλά με διαφορετικό βαθμό εμβάθυνσης, παραδειγμάτων, ασκήσεων, κλπ.

Αυτονομία ακόμα σημαίνει λιγότερες ευθύνες για το κράτος, ευθύνες που για μια ακόμα φορά θα τις πετάξει σε εμάς στους εργαζόμενους, στους γονείς και στους εκπαιδευτικούς. Το σχολείο θα γίνει μια επιχείρηση όπου οι γονείς θα είναι οι πελάτες με δωρεές και χορηγίες, ώστε να κάνουν το σχολείο τους ελκυστικό για την αξιοποίησή του σε εμπορικές δράσεις που θα φέρνουν χρήμα στο σχολείο γιατί μόνο έτσι θα μπορεί να επιβιώσει!

Ταυτόχρονα, με την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού, σκοπός είναι αναγκαστεί να λέει  «ναι» σε όλα, να σκύβει το κεφάλι σε καθετί αντιδραστικό που γίνεται σε βάρος των παιδιών μας, να κυνηγάει χορηγούς σε ένα σχολείο που δεν του δίνει καμία υποστήριξη και καμία δυνατότητα να διδάξει με στόχο την ολόπλευρη μόρφωση και καλλιέργεια των μαθητών.

Η προηγούμενη σχολική χρονιά ολοκληρώθηκε κάτω από αντίξοες συνθήκες. Τα συνεχόμενα “άνοιξε- κλείσε”, η διαδικασία της τηλεκπαίδευσης, η απομόνωση των μαθητών, των παιδιών μας έχει συνέπειες στον τρόπο ζωής, στον τρόπο εξέλιξης, ακόμα και στο επίπεδο αφομοίωσης της γνώσης, συγκέντρωσης στο διάβασμα ή την παρακολούθηση των μαθημάτων. Η πολιτική επιλογή της κυβέρνησης να μην πάρει κανένα ουσιαστικό μέτρο, ώστε να μπορεί να τα κρατήσει ανοιχτά τα σχολεία, με δια ζώσης εκπαίδευση, άφησε εντελώς ανοχύρωτη τη σχολική κοινότητα.

Ακόμα και μετά το καλοκαίρι, δεν έχει παρθεί ούτε ένα μέτρο μπροστά στην εξέλιξη της πανδημίας, της μετάδοσης της μετάλλαξης “Δέλτα”, τα σχολεία θα ανοίξουν χειρότερα από όσο ήταν όταν έκλεισαν για καλοκαίρι! Τα αιτήματα που κυριάρχησαν στις μεγαλειώδεις μαθητικές κινητοποιήσεις, στις κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών και άλλων εργαζόμενων στην παιδεία, είναι αυτά που πρέπει να υλοποιηθούν χωρίς άλλη καθυστέρηση από την κυβέρνηση και να σταματήσει να ρίχνει το μπαλάκι της “ατομικής ευθύνης” μια στους μαθητές που συνωστίζονται, μια στους εργαζόμενους που δεν εμβολιάζονται, κοκ.

Τα εργατικά σωματεία απαιτούμε: Εδώ και τώρα μέτρα για το ασφαλές άνοιγμα των σχολείων και την αντιμετώπιση των εκπαιδευτικών προβλημάτων που έχουν δημιουργηθεί τα δύο τελευταία χρόνια.

Εργαζόμενε, άνεργε γονέα,

εμπιστεύσου το σωματείο σου και οργανώσου! Πάρε μέρος στη μαζικοποίηση και ενίσχυση του! Μπες μπροστά για τις ανάγκες τις δικές σου και της οικογένειας σου! Στο χώρο δουλειάς, για δουλειά με δικαιώματα, μόνιμη, σταθερή, με σταθερό ωράριο που θα σου δίνει τη δυνατότητα να προγραμματίσεις τη ζωή σου! Στη γειτονιά σου, στο σχολείο των παιδιών σου, για αποκλειστικά δημόσια και πραγματικά δωρεάν παιδεία, για ολοκληρωμένη μόρφωση που θα έχει το παιδί σου.

 Μαθήτρια, μαθητή,

πάλεψε για τα όνειρα σου! Διεκδίκησε στην τάξη, στο σχολείο! Τα εργατικά σωματεία είναι στο πλευρό σου με κάθε τρόπο! Οργανώνοντας τη βοήθεια στα μαθήματα σου, τη μελέτη σου, συμβάλλοντας για την επιτυχία σου στις εξετάσεις! Στέκονται δίπλα σου στους δίκαιους αγώνες σου για “σχολείο που να μορφώνει και όχι να εξοντώνει”.

Δάσκαλε, καθηγητή,

με τη συμμετοχή σου στα Μαθήματα Αλληλεγγύης του ΕΚΙ, βάζεις και εσύ το λιθαράκι σου στη στήριξη της εργατικής- λαϊκής οικογένειας, των μαθητών που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα για επί πληρωμή μαθήματα εκτός σχολείου! Με τη στήριξη σου στους αγώνες των εργαζόμενων, άνεργων γονιών και μαθητών, δυναμώνει ο δικός σου αγώνας για σχολείο.

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΔΑΧΘΟΥΝ ΤΗ ΦΕΤΙΝΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΔΗΜΟΤΙΚΟ : Γλώσσα και Μαθηματικά

ΓΥΜΝΑΣΙΟ- ΛΥΚΕΙΟ: Γλώσσα, Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία, Ιστορία, Οικονομικά, Βιολογία

ΕΠΑΛ: Μαθηματικά

ΞΕΝΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ: Αγγλικά, Γερμανικά, Ισπανικά για όλες τις ηλικίες.

Τηλέφωνα επικοινωνίας: 2651032513 – 6946197049

Η Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου Ανατολικής Αττικής αποχαιρετά το μεγάλο μας μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη που σήμερα 2 Σεπτεμβρίου 2021 έφυγε από την ζωή σε ηλικία 96 ετών.

Ο Μίκης Θεοδωράκης που γεννήθηκε το 1925 στη Χίο,αφήνει στους ανθρώπους του μόχθου μια τεράστια πολιτιστική κληρονομιά που θα  είναι δίπλα τους στο μεγάλο αγώνα της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Με τις ανεπανάληπτες μελωδίες του, «έντυσε» τους πιο προοδευτικούς στοίχους των σύγχρονων μεγάλων ποιητών μας. Το τεράστιο έργο του δεν μπορεί να το επισκιάσει τίποτα και κανένας.

Με την μουσική του να μας συντροφεύει σε κάθε βήμα μας, κάτω από την σημαία του δίκιουτης εργατικής τάξης, θα βρίσκεται πάντα δίπλα μας σε κάθε μικρή και μεγάλη μάχη μέχρι την τελική νίκη.

Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας στην οικογένειά του και στους οικείους του.