ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΛΑΟΙ ΓΙΑ Τ’ ΑΦΕΝΤΗ ΤΟ ΦΑΪ …

      Δέκα μέρες έχουν περάσει από την έναρξη ενός νέου (;) πολέμου στα βόρεια σύνορα της Ευρώπης και μαζί άλλο ένα προσφυγικό καραβάνι ξεκίνησε προς το άγνωστο, ενώ μουδιασμένοι όλοι εμείς παρακολουθούμε τα τεκταινόμενα από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης.

     Μπροστά μας παρελαύνει , για άλλη μία φορά, πλήθος ειδικών, διεθνολόγων και στρατιωτικών αναλυτών, σε μία προσπάθεια να μας πείσουν για το ότι «βρισκόμαστε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας»…

     Η Κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες, πιστό σκυλί των συμφερόντων των ΝΑΤΟικών  «συμμάχων» και της «μητέρας» Ε.Ε., που έχουν μετατρέψει τη χώρα μας σε μια απέραντη βάση θανάτου, έσπευσε από την αρχή να τους αποδείξει πόσο «καλό παιδί» είναι στέλνοντας στρατιωτικό υλικό στην Ουκρανία και  παίρνοντας ξεκάθαρη θέση στο πλάι τους, «λησμονώντας» επιμελώς, στρατιωτικές επεμβάσεις που, επίσης, ρήμαξαν χώρες και λαούς, δημιουργώντας παράλληλα στρατιές προσφύγων (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία, τουρκική εισβολή στην Κύπρο).

     Ο 3ος Παγκόσμιος πόλεμος στο οικονομικό πεδίο, τουλάχιστον, συμβαίνει ήδη. Οι χαμένοι είναι μονάχα οι λαοί. Ο γεωγραφικός χάρτης αλλάζει, για άλλη μια φορά, ερήμην τους και την ενεργειακή “κρίση” του καπιταλισμού, θα την πληρώσουν ξανά αυτοί.

     ΌΧΙ, το διεθνές δίκαιο δεν καταπατείται κατάφωρα για πρώτη φορά και δυστυχώς ούτε για τελευταία. Οι δυνάστες των λαών, είτε λέγονται Ρωσία, είτε ΗΠΑ , είτε Ευρωπαϊκή Ένωση , είτε ΝΑΤΟ μας θυμίζουν πάλι πως η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία απολύτως αξία , χύνοντας, παράλληλα, κροκοδείλια δάκρυα για το δράμα των προσφύγων. Σε αυτό το βάρβαρο σύστημα που κυβερνά, κι ο πόλεμος έχει γίνει παιχνίδι στα χέρια τους, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ποιανού σειρά θα είναι στο μεγάλο δρόμο της προσφυγιάς.

     Και σαν να μην έφτανε ένας τέτοιος πόλεμος, κυβερνήσεις και αρμόδιοι φορείς, κυρίως στην Ενωμένη κατά τ’ άλλα Ευρώπη, βαδίζοντας στα μονοπάτια του φασισμού και του ρατσισμού, αυτή τη φορά διώκοντας τον ρωσικό λαό και πολιτισμό. Μια σειρά από απαγορεύσεις σε ρωσικές παραστάσεις, απολύσεις Ρώσων καλλιτεχνών, διώξεις Ρώσων φοιτητών από ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, ακόμη και αναιρέσεις βραβείων προς καλλιτέχνες  με πρόσχημα την «ρωσική υποστήριξη»…

      Αλήθεια, τι έπεται; Η πυρά σε πλατείες  βιβλίων Ρώσων συγγραφέων ; Θα κάψουμε την «Μάνα» του Γκόρκι ή το «Πόλεμος και Ειρήνη» του Τολστόϊ; Η’ μήπως τον «Ηλίθιο» του Ντοστογέφσκι ;

Ο πόλεμος, όπως και να τον ονομάζουν οι αξιωματούχοι, όποια μορφή κι αν πάρει, εμπλοκή, σύρραξη, εισβολή, πυρηνικός όλεθρος, είναι πλέον ένα βήμα μακριά από την χώρα μας.

Εμείς, οι γονείς της Ικαρίας, ενώνουμε τη φωνή μας, με τις φωνές όλων των ανθρώπων της γης που ασχέτως, πεποιθήσεων, καταβολών, καταγωγής και χρώματος, αναγνωρίζουν ένα και μόνο πράγμα: Ο πόλεμος έναν νικητή έχει, το κέρδος των λίγων.  Δεν παίρνουμε το μέρος κανενός. Μόνοι σύμμαχοί μας είναι οι λαοί. Δεν θα κάνουμε τα παιδιά μας βορά στην κρεατομηχανή τους.

Να σταματήσει ΤΩΡΑ ο πόλεμος.

Καμία εμπλοκή της χώρας μας, κανένας στρατιώτης εκτός συνόρων.

…Τούτος ο πόλεμος που έρχεται
Δεν είναι ο πρώτος
Πριν απ’ αυτόν γίνανε κι άλλοι πόλεμοι
Όταν ετέλειωσε ο τελευταίος
Υπήρχαν νικητές και νικημένοι
Στους νικημένους ο φτωχός λαός
Πέθαινε απ’ την πείνα
Στους νικητές ο φτωχός λαός
Πέθαινε το ίδιο…

(Μπέρτολντ Μπρεχτ-”Γερμανικό Εγχειρίδιο Πολέμου”)

Όχι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο! Να σταματήσει κάθε εμπλοκή και ελληνική συμμετοχή!

Η διεξαγωγή ενός ακόμα πολέμου που ξεσπά στην Ευρώπη μετά τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, ανοίγει τον δρόμο για μια πολεμική αντιπαράθεση απρόβλεπτων διαστάσεων με θύματα για μια ακόμα φορά τους λαούς όχι μόνο των εμπλεκόμενων χωρών αλλά γενικότερα.

Η απαράδεκτη εισβολή της Ρωσίας στο έδαφος της Ουκρανίας είναι η τυπική έναρξη ενός πολέμου που προετοιμαζόταν για καιρό στο έδαφος της συσσωρευμένης έντασης και του σκληρού ανταγωνισμού ΗΠΑ/ΝΑΤΟ- ΕΕ- Ρωσίας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης και όχι μόνο.  Η πολεμική σύγκρουση δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, ούτε αφορά μειονοτικές ή ιστορικές διαφορές όπως εντέχνως προσπαθούν να παρουσιάσουν. Ούτως ή άλλως για δεκαετίες οι λαοί της περιοχής ζούσαν αδελφωμένοι. Η αντιπαράθεση γίνεται για τα κέρδη των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων.

Η χρήση στρατιωτικών μέσων που παίρνει τη σκυτάλη από τη διπλωματία και τους προσωρινούς συμβιβασμούς, έχει στόχο την επικράτηση στην κούρσα για τις σφαίρες επιρροής, το ποιος θα έχει μεγαλύτερο έλεγχο στην παραγωγή και μεταφορά ενέργειας, ποια ιμπεριαλιστικά κράτη και οργανισμοί θα αποκτήσουν το πάνω χέρι για λογαριασμό των μονοπωλίων που αρπάζουν τον πλούτο που παράγει η εργατική τάξη σε κάθε περιοχή.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε όλους τους λαούς της περιοχής οι οποίοι βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα, αντιμέτωποι με την πιο βίαιη μορφή που μπορούν να πάρουν οι διεθνείς ανταγωνισμοί και οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις. Η σκέψη μας βρίσκεται ιδιαίτερα στους εκατομμύρια μαθητές που αντί να βρίσκονται στο σχολείο τους είναι κρυμμένοι στα καταφύγια, οδηγούνται στα καραβάνια της προσφυγιάς, ζούνε σε έναν διαρκή κίνδυνο για τη ζωή τη δική τους και των οικογενειών τους.

Η πολεμική αντιπαράθεση στην Ουκρανία αφορά όλους τους λαούς του κόσμου γιατί οι αιτίες των πολέμων που ζήσαμε στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή, στην Ασία, στη Λατινική Αμερική είναι οι ίδιες που κρύβονται και σήμερα πίσω από τη στρατιωτική επέμβαση και εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, αλλά και οι επιπτώσεις των πολεμικών αναμετρήσεων πέφτουν στις πλάτες των λαών όλου του κόσμου με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, κάτι το οποίο θα συμβεί και τώρα.

Δε θα γίνουμε συνένοχοι στο έγκλημα!

Απαιτούμε εδώ και τώρα από την κυβέρνηση να σταματήσει κάθε εμπλοκή της χώρας σε αυτόν τον πόλεμο. Η βάση της Αλεξανδρούπολης έχει μετατραπεί σε κόμβο μεταφοράς και προώθησης στρατιωτικών δυνάμεων σε όλη την Ανατολική Ευρώπη, αντίστοιχο ρόλο παίζει και η βάση της Σούδας. Είναι τεράστιες οι ευθύνες της σημερινής και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων που διαγωνίζονταν για το ποιος θα ανοίξει περισσότερες αμερικανικανονατοϊκές βάσεις στη χώρα μας. Η μετατροπή της Ελλάδας σε ορμητήριο του ΝΑΤΟ βάζει τον λαό μας στο στόχαστρο, ενέχει σοβαρούς κινδύνους για τους εργαζόμενους και τους νέους της χώρας μας.

Η πολεμική ανάφλεξη στην περιοχή μας ήδη επιφέρει νέα βάρη και έχει ως συνέπεια την ακρίβεια βασικών αγαθών, την αύξηση της τιμής των καυσίμων, την ακόμα μεγαλύτερη ενεργειακή φτώχεια για τα λαϊκά νοικοκυριά, νέο γύρο πολεμικών εξοπλισμών. Τα σωματεία και όλοι οι εργαζόμενοι δε θα επιτρέψουμε να «ματώσουμε» για μια ακόμα φορά για τα κέρδη και τα συμφέροντα των μονοπωλίων. Δεν κάνουμε βήμα πίσω, δυναμώνουμε την πάλη για την ικανοποίηση των δίκαιων διεκδικήσεών μας για προστασία της ζωής και της υγείας μας, για μισθούς με αξιοπρέπεια, για μόρφωση και ζωή με δικαιώματα.

Δυναμώνουμε τη φωνή μας!

Να σταματήσει αμέσως η ελληνική εμπλοκή και συμμετοχή στον πόλεμο. Κανένας Έλληνας φαντάρος έξω από τα σύνορα της χώρας. Δυναμώνουμε την πάλη ενάντια σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, για να κλείσουν οι Αμερικανο-Νατοϊκές βάσεις στην Ελλάδα.

Σε κάθε σχολείο παίρνουμε πολύμορφες πρωτοβουλίες
(καλλιτεχνικές, πολιτιστικές, αθλητικές κ.α.) μαζί με τους μαθητές μας.

Βροντοφωνάζουμε «ΟΧΙ στον πόλεμο, ΝΑΙ στην Ειρήνη και τη Φιλία των Λαών»!

Το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Γάλακτος, Τροφίμων και Ποτών Ηρακλείου τιμάμε αγωνιστικά την 8η Μάρτη, πρωτοστατώντας για να δυναμώσει τώρα ο συλλογικός οργανωμένος αγώνας για τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες των γυναικών στην εργασία, στην Υγεία και στην κοινωνική προστασία της μητρότητας. Δίνουμε συνέχεια στην αγωνιστική διεκδίκηση για μέτρα προστασίας του εργατικού, λαϊκού εισοδήματος, των εργασιακών, κοινωνικών δικαιωμάτων, της υγείας μας, ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας στις ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις και τον πόλεμο!

Εμπνεόμαστε από τους γεμάτους αυτοθυσία αγώνες των αγωνιστριών των περασμένων αιώνων που άνοιξαν τον δρόμο της πάλης για την ισοτιμία και τη χειραφέτηση των γυναικών. Σε αυτό το δρόμο οι εργαζόμενες γυναίκες αντλούν τη δύναμη, το θάρρος, το κουράγιο για να αντιπαλέψουν την εκμετάλλευση, τους εκβιασμούς, τη βία, ιδιαίτερα την εργοδοτική, κρατική.

Οι συναδέλφισσες γυναίκες στον κλάδο μας εργάζονται  με άστατα- πολύωρα- εξαντλητικά ωράρια, σε συνθήκες χαμηλών θερμοκρασιών , μέσα σε νερά για ώρες. Είναι επί 8 ώρες όρθιες για να βγει η παραγωγή ενώ το διάλειμμα των 15 ή 20 λεπτών φαντάζει στα μάτια τους παράδεισος. Κουβαλάνε ασταμάτητα κούτες, τραβάνε παλετοφόρα και βέβαια ο προσωπικός ελεύθερος χρόνος για κοινωνική ζωή και δράση είναι ανύπαρκτος.  

Δε συμβιβαζόμαστε τον 21ο αιώνα να στερούμαστε τα αναγκαία μέτρα προστασίας της Υγείας, ιδιαίτερα της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, της μητρότητας. Αυτά τα δύο χρόνια της πανδημίας φανερώθηκαν με τραγικό τρόπο οι συνέπειες από  την ανυπαρξία μέτρων υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους εργασίας, από την έλλειψη μέτρων  προστασίας στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στα σχολεία και τις σχολές. Την ώρα που υποβαθμίζονται τα δημόσια μαιευτήρια και τα παιδιατρικά νοσοκομεία, ενισχύεται με κάθε τρόπο η επιχειρηματική δράση στο χώρο της υγείας.

Δε συμφιλιωνόμαστε με την πολιτική που τσακίζει από δέκα μεριές το εισόδημά μας με τους λογαριασμούς ενέργειας, τους άμεσους κι έμμεσους φόρους στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, ενώ οι μισθοί μας είναι καθηλωμένοι.

Αντιπαλεύουμε όλους τους παράγοντες- οικονομικούς, κοινωνικούς- που “γεννούν” τους δράστες- τέρατα και αφήνουν τις γυναίκες εκτεθειμένες στην πολύμορφη βία, που φτάνει μέχρι τη σεξουαλική παρενόχληση, την ενδοοικογενειακή βία, το βιασμό, ακόμα και τη δολοφονία.

Καταδικάζουμε την ιμπεριαλιστική επέμβαση της Ρωσίας στο έδαφος της Ουκρανίας, η οποία τροφοδοτήθηκε και από τους γεωπολιτικούς και οικονομικούς ανταγωνισμούς των αστικών τάξεων των της Ρωσίας και της Ουκρανίας με τη συμμετοχή ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ.

Η εργατική τάξη, οι λαοί της Ρωσίας και της Ουκρανίας δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα. Οι εργάτες της Ελλάδας δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα ούτε με τους Ρώσους, ούτε με τους Ουκρανούς εργάτες. Δεν πρέπει να χύσουν το αίμα τους για τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Ήδη στην Ουκρανία και στη Ρωσία είναι 100άρες οι μανάδες που θρηνούν για τα παιδιά τους που πήγαν να πολεμήσουν σε έναν πόλεμο που δεν έχει καμία σχέση με τα συμφέροντά τους, δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από αυτόν, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμά του. Δε διαλέγουμε ποιος ιμπεριαλιστής είναι καλύτερος, παλεύουμε εναντίον τους!

Άλλωστε επί 70 και πλέον χρόνια στην ΕΣΣΔ, αυτοί οι λαοί έζησαν ειρηνικά και ευημερούσαν. Υπήρχαν μικτές οικογένειες, τα παιδιά των Ρώσων και των Ουκρανών πήγαιναν στα ίδια σχολεία και πανεπιστήμια. Ο πόλεμος γίνεται για το ξαναμοίρασμα αγορών ανάμεσα σε επιχειρηματικούς κολοσσούς.

Μέσα στο συλλογικό, οργανωμένο αγώνα του Συνδικάτου μπορεί κάθε εργαζόμενη να βρει τη δύναμη ώστε με τη δική της αποφασιστική θέληση, στάση, δράση να αντιπαλέψει την εκμετάλλευση, κάθε είδους διάκριση, τη βία, την ανισότητα.

Δίνουμε δυναμικά το παρών στους εργατικούς- λαϊκούς αγώνες, δυναμώνουμε κάθε εστία αγώνα!

Συμμετέχουμε στη συγκέντρωση  στις 8 Μάρτη 2022, 18.30 στην Πλατεία Ελευθερίας.

Ο Πρόεδρος και το ΔΣ της ΠΕΜΕΝ με βαθιά θλίψη αποχαιρετά τον πρώην Πρόεδρο του σωματείου Θανάση Σταματόπουλο.

Ο Θανάσης Σταματόπουλος γεννήθηκε το 1932 στο Παλαιοχώρι Γαστούνης. Παιδί αγροτικής οικογένειας, η φτώχια τον ανάγκασε σε ηλικία 14^ων χρονών, να έρθει στον Πειραιά και να μπει στο σκληρό μεροκάματο.

Σπούδασε Μηχανικός του Εμπορικού Ναυτικού στον «ΠΡΟΜΗΘΕΑ» ενώ παράλληλα εργαζόταν στα μηχανουργεία. Το μεροκάματο ήταν ψίχουλα, ούτε για το βασικό βιοπορισμό. Συνειδητοποίησε από πολύ μικρός, ότι το δίκιο της η εργατική τάξη μπορεί να το διεκδικήσει μόνο με  τη συλλογική δράση και τη ταξική πάλη. Αυτή η πεποίθηση τον οδήγησε  στις γραμμές του ΚΚΕ, όπου παρέμεινε μέλος του κόμματος, ως το τέλος της ζωής του.

Ο Σταματόπουλος σύνδεσε το όνομά του με την ιστορία του ναυτεργατικού κινήματος, με την ιστορία της ΠΕΜΕΝ. Του σωματείου που κράτησε γερά το τιμόνι του ως Πρόεδρος, με 19 χρόνια ασίγαστης δράσης.

   Το 1978, ήταν εν πλω προς Ρότερνταμ, Α’ Μηχανικός στο πλοίο «ΝΤΟΡΙΑ ΦΛΕΙΜ», όταν έμαθε ότι εξελέγη Πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ και οι ταξικές δυνάμεις είχαν καθαιρέσει την προηγούμενη αντιδραστική διοίκηση του σωματείου.

Ανέλαβε αμέσως δράση και με το νέο Προεδρείο, το νέο  Διοικητικό Συμβούλιο και με την καθοδήγηση των ταξικών δυνάμεων, άλλαξε τη ρότα της ιστορίας της ΠΕΜΕΝ και του ναυτεργατικού κινήματος.    

Η κάθε μέρα του στη θέση του Προέδρου της ΠΕΜΕΝ, ήταν και μία μάχη ενάντια στην ασυδοσία των εφοπλιστών, ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική του αστικού κράτους, ενάντια στο συμβιβασμένο εργοδοτικό – κυβερνητικό συνδικαλισμό, ενάντια στο ρεφορμισμό στο κίνημα.  

Στην ιστορική διαδρομή του στην ταξική πάλη, θα ήταν παράληψη να μην αναφέρουμε ότι ο Σταματόπουλος πρωτοστάτησε, στην οργάνωση και την πραγματοποίηση δύο Παγκόσμιων Απεργιών, 1980 και 1981, σε κάθε ελληνικό ποντοπόρο ή μεσογειακό πλοίο. Οι μηχανικοί των πλοίων σε όλα τα λιμάνια του κόσμου απεργούν, κάτω από την καθοδήγηση των ταξικών δυνάμεων της ΠΕΜΕΝ.

Μέχρι το τέλος της θητείας του ως Πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ δεν παρέκκλινε και δεν σταμάτησε ποτέ να πρωτοστατεί σε χιλιάδες αγωνιστικές κινητοποιήσεις για τα συμφέροντα των ναυτεργατών. Να είναι οργανωτής και πρωτοπόρος των ταξικών αγώνων των ναυτεργατών.

  Πάλεψε ακούραστα και αταλάντευτα, με τόλμη και αυτοθυσία σε όλη του τη ζωή και η δράση του αποτελεί φωτεινός φάρος στην πορεία των ταξικών αγώνων για τις επόμενες γενιές.

Ο Σταματόπουλος δεν σταμάτησε ποτέ να δίνει το παρόν και να μεταλαμπαδεύει την πείρα του, στους μεταγενέστερους αγωνιστές ναυτεργάτες.

Σε πρόσφατη παρέμβασή του ενάντια στον επαίσχυντο νόμο Χατζηδάκη που χτυπάει το δικαίωμα των διαδηλώσεων, επισήμανε μεταξύ άλλων «Το δικαίωμα στις διαδηλώσεις οι εργαζόμενοι και το κίνημα δεν πρέπει να το απεμπολήσουν, υποκύπτοντας στα τερτίπια της κυβέρνησης και των διαφόρων εγκάθετων. Αυτό το επίτευγμα και ό,τι έχει κατακτήσει η εργατική τάξη είναι αποτέλεσμα σκληρών αγώνων και συγκρούσεων.»

Ο Σταματόπουλος έβαλε ένα γερό και δυνατό λίθο, για να πατήσουν οι επόμενες γενιές, στο δύσκολο δρόμο του αγώνα, για την εκπλήρωση του ιστορικού ρόλου της εργατικής τάξης, που είναι η εξουσία.

Θα τον θυμόμαστε πάντα με δέος και θα προσπαθήσουμε να φανούμε αντάξιοι της βαριάς παρακαταθήκης που άφησε πίσω του.

Η ΠΕΜΕΝ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένειά του και τους αγαπημένους του.

«…να σκοτώνονται οι λαοί, για τ’ αφέντη το φαΐ…»

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Καταδικάζουμε την απαράδεκτη Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Η ζωή του ουκρανικού λαού έχει αλλάξει από τη μια μέρα στην άλλη. Οι εργαζόμενοι δεν πάνε πια στη δουλειά τους, τα παιδιά δεν πάνε πια στο σχολειό τους. Προσπαθούν να προστατέψουν τη ζωή τους από τους βομβαρδισμούς, προσπαθούν να βρουν διέξοδο από τις περιοχές που πλήττονται από τους βομβαρδισμούς.

Ο Ρωσικός λαός στέλνει τα παιδιά του, να σκοτώσουν και να σκοτωθούν για τα κέρδη των μονοπωλίων. Το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και οι υπόλοιπες χώρες που το απαρτίζουν, έχουν ευθύνη καθώς καλλιέργησαν το έδαφος γι’ αυτή τη σύγκρουση. Να θυμίσουμε ότι ενίσχυσαν τις ακροδεξιές ομάδες, οι οποίες αποσταθεροποίησαν το 2014 την κατάσταση στην Ουκρανία. Ο Ζελένσκι είναι ο εκλεκτός τους, ο οποίος έσφιξε τις επαφές με το ΝΑΤΟ, ενώ η κυβέρνησή του τα τελευταία 8 χρόνια συγκαλύπτει τις ενέργειες των ακροδεξιών οι οποίοι δολοφονούν αγωνιστές, συνδικαλιστές με αποκορύφωμα το έγκλημα που διαπράχθηκε το Μάη του 2014 στην Οδησσό, όπου βάλαν φωτιά στο «Σπίτι των Συνδικάτων» και κάψαν ζωντανούς διαδηλωτές.

Η εμπλοκή της Ελλάδας γίνεται ολοένα και βαθύτερη. Δεν έφτανε που διαχρονικά οι κυβερνήσεις έχουν δώσει γη και ύδωρ στα ΝΑΤΟϊκά στρατεύματα, με νέες στρατηγικές βάσεις (Αλεξανδρούπολη, Στεφανοβίκειο κ.α.), τώρα, ή κυβέρνηση της ΝΔ επιλέγει να κάνει πολεμικό ανακοινωθέν συντασσόμενη με το ΝΑΤΟ και στέλνοντας στρατιωτικό οπλισμό στην Ουκρανία. Αυτές οι κινήσεις κάνουν τη χώρα μας στόχο στην ενδοϊμπεριαλιστική αντιπαράθεση.

Πίσω απ’ όλη αυτή την τραγωδία, οι μπίζνες συνεχίζονται κανονικά. Τα κέρδη πάνω απ’ όλα. Είναι ενδεικτικό ότι ο αγωγός που μεταφέρει το Ρωσικό φυσικό αέριο, μέσω Ουκρανίας, συνεχίζει να μεταφέρει απρόσκοπτα αέριο στην Ευρώπη, ενώ δεν εμπίπτουν στις κυρώσεις πολλές εταιρείες ενέργειας, φανερώνοντας ότι ο καθένας τελικά κοιτάει μόνο το συμφέρον του.

Όλες οι κυβερνήσεις εργάστηκαν προκειμένου να μετατρέψουν την Ελλάδα σε «κόμβο» μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων, εξυπηρετώντας σχεδιασμούς των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων της χώρας, διατυμπανίζοντας ότι τάχα έτσι ισχυροποιείται η θέση της χώρας. Το παράδειγμα της Ουκρανίας, που είναι ένας τεράστιος κόμβος μεταφοράς ενέργειας, πρώτων υλών και προϊόντων, είναι χαρακτηριστικό για το ποια είναι τα αποτελέσματα όταν μια χώρα μπλέκεται σ’ αυτό το κουβάρι των ανταγωνισμών.

Ενώ Ουκρανοί και Ρώσοι αλληλοσκοτώνονται για λογαριασμό των αστικών τάξεων, ταυτόχρονα στενάζουν όλοι οι λαοί της ευρύτερης περιοχής της Ευρώπης. Η πολεμική σύρραξη, σε συνδυασμό με την πολιτική της ΕΕ της «πράσινης ανάπτυξης», που υποστηρίζει με θέρμη η ελληνική κυβέρνηση, έχουν εκτοξεύσει τις τιμές της ενέργειας. Ενδεικτικά για τις 4 Μάρτη οι χονδρεμπορικές τιμές: 362 €/ΜWh το ηλεκτρικό ρεύμα, 202 €/ΜWh το φυσικό αέριο, ενώ το βαρέλι μπρεντ έφτασε τα 118 $. Οι «αγορές» κυριαρχούν ανεξέλεγκτα στη διαμόρφωση των τιμών κάθε λογής εμπορευμάτων, ακόμα και στα είδη πρώτης ανάγκης, αποδεικνύοντας ότι στην οικονομία της αγοράς ακόμη και ο πόλεμος αποτελεί ευκαιρία για να μεγαλώνουν τα κέρδη των μονοπωλίων.  

Στη χώρα μας, ο πόλεμος στην Ουκρανία συμβάλει ώστε η ενεργειακή φτώχεια, η μείωση της αγοραστικής δύναμης των εργαζόμενων, να μεγαλώσουν ακόμη περισσότερο. Οι αποκοπές ρεύματος έχουν πάρει φωτιά, χιλιάδες οικογένειες μένουν στα σκοτάδια με ευθύνη της κυβέρνησης.

Να δυναμώσει ο αγώνας υπεράσπισης της ζωής μας, να διεκδικήσουμε:

• Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς.
• Κανένας εργαζόμενος με ατομική σύμβαση. Υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας σε όλες τις επιχειρήσεις του κλάδου, με αυξήσεις και κατοχύρωση δικαιωμάτων.
• Ρεύμα φθηνό για το λαό.
• Καμία προσαύξηση στα τιμολόγια ρεύματος, φυσικού αερίου, πετρελαίου θέρμανσης. Κατάργηση των ειδικών φόρων κατανάλωσης και ΦΠΑ.
• Καμία σκέψη για αποκοπή του ρεύματος σε οικογένειες που αδυνατούν να πληρώσουν το πανάκριβο ρεύμα.
• Μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.

Εκφράζουμε τη γνήσια διεθνιστική αλληλεγγύη μας στον Ουκρανικό λαό και στους λαούς της περιοχής, δυναμώνοντας τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα! Καμία σκέψη για εμπλοκή της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο με οποιοδήποτε τρόπο και μέσο.

Απαιτούμε:

• Να σταματήσει τώρα ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία!
• Η κυβέρνηση να μην αποστείλει πολεμικό υλικό στην Ουκρανία!
• Να κλείσουν οι ευρωατλαντικές βάσεις και υποδομές!
• Κανένας φαντάρος και αξιωματικός σε αποστολή εκτός συνόρων!

Μόνο όταν ξεμπερδέψουμε μια και καλή από αυτούς τους ανταγωνισμούς, από τα μονοπώλια, από το κυνήγι του κέρδους, μόνο όταν ο λαός πάρει το τιμόνι της εξουσίας, θα μπορούμε να ζούμε χωρίς πολέμους και προσφυγιά, με πραγματική ειρήνη ανάμεσα στους λαούς.

Μόνο τότε θα μπορούμε να απολαμβάνουμε την ενέργεια και όλα τα υπόλοιπα αγαθά χωρίς να σκεφτόμαστε πόσο θα μας έρθει ο λογαριασμός ρεύματος, μόνο τότε θα απελευθερωθούμε πραγματικά και θα δουλεύουμε δημιουργικά χωρίς την πίεση, την εντατικοποίηση, την ανασφάλεια, χωρίς να μας κλέβει κανείς τον πλούτο που παράγουμε!