Πέμπτη 16 Μάρτη, ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!
ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΣΤΟΣ – ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΑΞΙΑ!
Διεκδικούμε τη ζωή που μας αξίζει, ζωή με σύγχρονα δικαιώματα με βάση την εποχή μας, καλύτερο μέλλον για εμάς και τα παιδιά μας.
Δύο εβδομάδες συμπληρώθηκαν από το έγκλημα στα Τέμπη και η χώρα σείεται από οργή και τον καθημερινό αγώνα. Η απεργία στις 8 Μάρτη που τράνταξε κάθε πόλη της χώρας από τον παλμό των εργαζόμενων και της νεολαίας, τα μεγάλα παλλαϊκά συλλαλητήρια, οι καθημερινές κινητοποιήσεις, τα πανό σε σχολεία, γειτονιές, γήπεδα είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους επιχειρούν να βάλουν το έγκλημα στον πάγο, να αποτινάξουν από πάνω τους κάθε ευθύνη.
Το αίτημα να μη συγκαλυφτεί το έγκλημα στα Τέμπη σημαίνει τώρα να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στο σύστημα του κέρδους, το κράτος και τις κυβερνήσεις του, σημαίνει να νεκρώσει ξανά όλη η χώρα την Πέμπτη 16 Μαρτίου, ημέρα πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας.
Η απεργία της Πέμπτης να γίνει ένα παλλαϊκό ηφαίστειο αγώνα που η φωνή των νεκρών της δολοφονίας στα τρένα, να ακουστεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της χώρας!
Τα κέρδη τους – Οι νεκροί μας
Οι μέρες περνούν, όμως τίποτα δε μπορεί να σβήσει τις πραγματικές ευθύνες της δολοφονίας στα Τέμπη! Είναι πλέον πιο καθαρό πως η αιτία που αντιμετωπίζει την ανθρώπινη ζωή ως καύσιμη ύλη για την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, δεν είναι κάποια προσωπική αβλεψία ή ένα απλό ανθρώπινο λάθος.
Ένοχος είναι το κράτος των λίγων, η πολιτική της εμπορευματοποίησης που υποβιβάζει την ανθρώπινη ζωή και τη ζυγίζει στη σχέση κόστος-όφελος, όπου κόστος είναι η ζωή του λαού και όφελος τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.
Έχουμε γύρω μας αρκετές «κοιλάδες των Τεμπών»!
Όλες αυτές τις μέρες δυναμώνει ο προβληματισμός στο μυαλό αρκετών εργαζομένων από κάθε κλάδο, από κάθε χώρο δουλειάς.
Είναι σύγχρονο και φυσιολογικό να χαρακτηρίζει τη ζωή μας η φράση «πάμε και όπου βγει»; Να ξεκινάει η βάρδια μας, με τη ζωή μας στα ζάρια; Τα δεκάδες εργατικά «ατυχήματα» δηλαδή τα εργοδοτικά εγκλήματα που πληθαίνουν έχουν την ίδια αιτία με το έγκλημα στα Τέμπη. Το κέρδος των λίγων!
Η ασφάλεια μας, η προστασία της ανθρώπινης ζωής συμπιέζεται στα όρια της κερδοφορίας των επιχειρήσεων. Μικρό «κόστος» έχει ο φτηνός εργάτης, ο εργάτης που δουλεύει χωρίς μέτρα προστασίας, ο εργάτης που η πρόσβαση του στο δημόσιο και δωρεάν σύστημα υγείας γίνεται πιο δύσκολη, σπρώχνεται με το αζημίωτο στους κλινικάρχες.
Στο σύστημα του κέρδους και της εκμετάλλευσης «καλές» μεταφορές είναι οι ακριβές σε εισιτήρια με το όσο δυνατόν μικρότερο μισθολογικό κόστος. Για αυτό το λόγο πίσω από τις βιτρίνες των ασημένιων βελών στον ελληνικό σιδηρόδρομο, το σύστημα τηλεδιοίκησης ήταν ανύπαρκτο, οι απολύσεις και ο περιορισμός των εργαζόμενων οδηγούσε σε περικοπές της ασφάλειας και στην εντατικοποίηση της εργασίας, η εργολαβία (πχ καθαρίστριες) χτυπούσε κόκκινο. Αυτά έρχονται στο φως τώρα παρά τις επίμονες προειδοποιήσεις των εργαζομένων και των συνδικάτων τους.
Δεν μας ταιριάζει μια ζωή που η προστασία της αποτελεί κόστος, η αξιοπρέπεια θα βρίσκεται μεταξύ πλειστηριασμών, αυξήσεων-ψίχουλα που θα αναγκάζεσαι να κόβεις από τις βασικές ανάγκες. Να μη δεχτούμε το μέλλον που μας προετοιμάζουν για ζωή με κουπόνια και θανάτους με εισιτήριο άνευ επιστροφής.
Εσείς μετράτε κέρδη και ζημιές, εμείς μετράμε ανθρώπινες ζωές!
Όχι μόνο δεν είναι σύγχρονο αλλά είναι και εξοργιστικό, να μετράμε 3 νεκρούς, νέους εργάτες μόνο στις κατασκευές τις τελευταίες 10 μέρες και αυτό να περνάει στα ψιλά. Δεν μπορεί να αποδεχτούμε να ζούμε με την αγωνία αν θα γυρίσουμε στα δύο πόδια πίσω στις οικογένειες μας επειδή στα σύγχρονα γκέτο η εντατικοποίηση της εργασίας θερίζει και οι θάνατοι μαζί με τις επαγγελματικές ασθένειες πληθαίνουν λόγω της ανυπαρξίας των μέτρων ασφαλείας και υγιεινής.
Δυνάμωσαν τα ερωτήματα ειδικά τις τελευταίες μέρες για τα απλά που όμως δεν είναι και δεδομένα. Που είναι οι έξοδοι κινδύνου σε σταθμούς, σε χώρους δουλειάς; Ποιο σχέδιο διαφυγής υπάρχει σε μεγάλους χώρους δουλειάς σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών; Που είναι οι περίφημοι γιατροί εργασίας στα μεγάλα εργοστάσια, στα logistics, στα μεγάλα εμπορικά κέντρα, στους χώρους δουλειάς που συγκεντρώνεται μεγάλο τμήμα εργαζόμενων;
Με μεγαλύτερη ορμή, πιο πολλοί, πιο αποφασισμένοι!
Οι ευθύνες είναι τεράστιες, είναι πολιτικές και διαχρονικές. Αυτοί, που μας βγάζουν το σπίτι στο σφυρί με το πάτημα ενός κουμπιού, αυτοί που έχουν φέρει στη χώρα την τελευταία λέξη της τεχνολογίας να παρακολουθούν τον εχθρό – λαό, είναι οι ίδιοι που έχουν αφήσει τον λαό κυριολεκτικά στην τύχη του. Αυτοί, που προσλαμβάνουν αστυνομικούς για τα πανεπιστήμια, που φτιάχνουν δυνάμεις καταστολής, που αγοράζουν φονικά όπλα για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, είναι οι ίδιοι, που δεν προσλαμβάνουν γιατρούς, που ιδιωτικοποιούν τα νοσοκομεία, ιδιωτικοποίησαν την ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, τα τρένα με τις ολέθριες συνέπειες. Τώρα, ετοιμάζονται να ιδιωτικοποιήσουν και το νερό.
Η πείρα των τελευταίων 12 χρόνων και οι τραγικές καταστροφές που έβαλαν τη σφραγίδα τους σε αυτήν την πορεία της καπιταλιστικής βαρβαροτητας επιβεβαιώνουν ότι δεν υπάρχουν «μεσσίες»! Οι ζωές μας αξίζουν και τις θέλουμε ασφαλείς και για εμάς, αλλά κυρίως για τα παιδιά μας! Δεκάδες τα νιάτα που “δεν έφτασαν” και δεν θα το αφήσουμε να περάσει έτσι!
Χρέος για τον κάθε εργαζόμενο, τον κάθε νέο και νέα, είναι να συνεχίσουμε να ζητάμε τα αυτονόητα: Το έγκλημα να μην συγκαλυφθεί!
Να δυναμώσει ο αγώνας για:
– Σύγχρονες, ασφαλείς, φτηνές μαζικές μεταφορές κόντρα στην πολιτική που βάζει την ασφάλεια των επιβατών και τα δικαιώματα των εργαζομένων στο ζύγι του κόστους και της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων.
– Την ενίσχυση του Δημόσιου και δωρεάν συστήματος υγείας
– Άμεσα μέτρα αντιπλημμυρικής, αντιπυρικής, αντισεισμικής προστασίας. Έλεγχος εδώ και τώρα αντισεισμικής θωράκισης σε σχολεία, σχολές, νοσοκομεία, χώρους δουλειάς.
– Άμεσα μέτρα προστασίας της Υγείας και της Ασφάλειας σε όλους τους χώρους δουλειάς.
– Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε υγεία, παιδεία, κοινωνικές υπηρεσίες, υπηρεσίες πολιτικής προστασίας
Να νεκρώσει ξανά όλο το Ρέθυμνο την Πέμπτη!
ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ! ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΩΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 11 ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ!
