Στο δίλημμα: “Τα κέρη τους ή οι ζωές μας, η απάντηση είναι μόνο μία! Οι ζωές των ανθρώπων”

Να μην ξεχαστεί το έγκλημα στο “Blue Horizon” και να καταδικαστούν όλοι οι υπεύθυνοι

Το Πρωτοβάθμια Σωματεία του Ν.Χανίων στηρίζουν την 24ωρη απεργία των ναυτεργατών που πραγματοποιείται την Τετάρτη 13 Σεπτεμβρίου, απαιτούμε να μην ξεχαστεί το έγκλημα στο “Blue Horizon” και να καταδικαστούν όλοι οι υπεύθυνοι.

    Οι απίστευτες εικόνες της δολοφονίας του 36χρονου Αντώνη Καρυώτη σοκάρουν κάθε εργαζόμενο, κάθε νέο, κάθε άνθρωπο που έχει την στοιχειώδη ευαισθησία να σέβεται την ίδια την ανθρώπινη ζωή.Καταδικάζουμε τις εγκληματικές ενέργειες των μελών του πληρώματος, που έσπρωξαν έναν άνθρωπο στην θάλασσα με αποτέλεσμα να χάσει την ζωή του. Οι εγκληματικές ενέργειες των ναυτεργατών, που συμμετείχαν στο θάνατο του Αντώνη, δεν μπορούν να συγκαλυφθούν και να σπιλώσουν το σύνολο των ναυτεργατών, που δίνουν καθημερινά αγώνα για την προστασία και την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα.

            Πίσω από τις ευθύνες τους όμως, δεν μπορεί να κρυφτούν οι ευθύνες της ίδια της εταιρείας και του κρατικού μηχανισμού.

Δεν θα ανεχτούμε να ζήσουμε σε μια κοινωνία που βασιλεύουν οι αξίες του κέρδους και της απαξίωσης της ανθρώπινης ζωής. Η εικόνα που είδαμε όλοι να πνίγεται ένας άνθρωπος και το καράβι να ξεκινάει κανονικά, για να μην υπάρξει καμία καθυστέρηση και μειωθούν τα κέρδη της εταιρείας , είναι η εικόνα της ζούγκλας που θέλουν να επιβάλλουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι σε κάθε πτυχή της ζωής του εργαζόμενου λαού και των παιδιών του.

            Οργή προκαλεί το γεγονός ότι την ώρα που ένας συνάνθρωπός μας,έχανε την ζωή του, ήταν απών το λιμενικό και οποιαδήποτε κρατική αρχή. Μιλάμε για το ίδιο κράτος που αν είχαν απεργία οι εργαζόμενοι θα ήταν από τα ξημερώματα παρών με όλες του τις δυνάμεις για να προστατέψει τα κέρδη των εφοπλιστών.

            Είναι το ίδιο κράτος που αποδείχτηκε ότι δεν παίρνει κανένα μέτρο της προστασίας των περιουσιών των λαϊκών στρωμάτων, του περιβάλλοντος και εν τέλει  της ανθρώπινης ζωής, όπως έγινε στα Τέμπη , στις πυρκαγιές του Έβρου, στις πλημμύρες της Θεσσαλίας. Είναι το ίδιο κράτος που  καταργεί το 8ωρο , 5μερο με το νέο αντεργατικό τερατούργημα που ετοιμάζεται να ψηφίσει η κυβέρνηση και δίνει το δικαίωμα στους εργοδότες να ξεζουμίζουν τους εργζόμενους 13 ώρες την ημέρα, 78 ώρες την βδομάδα. Είναι η ίδια πολιτική που εφαρμόστηκε από όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν και κυβερνούν και βάζουν το κέρδος των λίγων πάνω από τις ανάγκες των πολλών.

Στηρίζουμε την 24ωρη απεργία των Ναυτεργατών και ενώνουμε την φωνή μας μαζί τους  και απαιτούμε:

• Να διερευνηθεί σε βάθος το έγκλημα στο πλοίο “BLUE HORIZON”.
• Να καταδικαστούν οι εγκληματικές ευθύνες της εφοπλιστικής εταιρείας, του υπουργείου ναυτιλίας και των εμπλεκομένων μελών του πληρώματος.
• Ασφαλείς και φθηνές θαλάσσιες συγκοινωνίες για επιβάτες και ναυτεργάτες».

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΣΟΥΔΑΣ , στις 8μ.μ

ΝΑ ΣΗΜΑΝΕΙ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΠΑΝΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΝ  ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΕΠΟΜΕΝΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ!

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΠΙΣΙΤΙΣΜΟΥ Ν.ΧΑΝΙΩΝ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ Ν.ΧΑΝΙΩΝ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Ν.ΧΑΝΙΩΝ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ  ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΠΟΤΩΝ Ν.ΧΑΝΙΩΝ

ΔΙΝΟΥΜΕ ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ

ΟΡΓΑΝΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – Ε.Ε. – ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΟΜΙΛΩΝ ΠΟΥ ΘΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Την ίδια στιγμή που ο λαός μας καίγεται στις πυρκαγιές, πνίγεται στις πλημμύρες, όπως αυτές τις μέρες στη Θεσσαλία, η μόνη έννοια της κυβέρνησης είναι ψηφίσει νόμο ώστε να δουλεύουν οι εργαζόμενοι 13 ώρες την ημέρα, 78 ώρες την εβδομάδα και να βάζει στην φυλακή όποιον αγωνίζεται και απεργεί για ένα καλύτερο αύριο.

Όλο και πιο καθαρά βλέπουμε απέναντί μας ένα κράτος ανίκανο να προστατέψει τη ζωή και την περιουσία μας αλλά ικανό να χτυπά τις εργατικές διαδηλώσεις. Και αντί να ικανοποιεί τις δίκαιες διεκδικήσεις μας, βλέπουμε να μοιράζει χρήμα στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους από το Ταμείο Ανάκαμψης και άλλα προγράμματα. Συγκεκριμένα μέτρα και έργα που μπορούν να μας προστατέψουν δεν γίνονται γιατί «κοστίζουν». Αυτή την πολιτική την ακολουθούν πιστά εδώ και χρόνια όλες οι κυβερνήσεις, γιατί έχουν ως προτεραιότητα την ασφάλεια των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων ενώ αφήνουν τους εργαζόμενους στην ανασφάλεια.

Τώρα η κυβέρνηση της ΝΔ έχει στόχο να εντείνει την εκμετάλλευση των εργαζομένων μέσα στους χώρους δουλειάς με ακόμα πιο άγριους όρους, με το νέο αντεργατικό σχέδιο νόμου που έφερε για «διαβούλευση», το οποίο είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της εργοδοσίας. Πατάει πάνω στα προηγούμενα αντεργατικά νομοσχέδια των Βρούτση – Αχτσιόγλου, Χατζηδάκη επιχειρώντας να καταργήσει ολοκληρωτικά το 5ημερο – 8ωρο -40ωρο.

Πιο συγκεκριμένα νομοθετεί:

• 13ωρη εργασία σε δυο εργοδότες. Ας σκεφτούμε για παράδειγμα τα διυλιστήρια, τις εργολαβίες του ΔΕΔΔΗΕ, τα ΣΑΛΦΑ και αλλού, όπου οι εργαζόμενοι εργάζονται σχεδόν σε μόνιμη βάση υπερωριακά (12ωρα) πως ανοίγει η πόρτα στους εργοδότες – εργολάβους να απασχολούν τον ίδιο εργαζόμενο σε δυο διαφορετικές εταιρείες (έχουν πολλαπλές επωνυμίες επιχειρήσεων και ΑΦΜ οι ίδιοι ιδιοκτήτες) και να γλιτώνουν την υπερωριακή αμοιβή.
• Επιχειρεί την κατάργηση του 5ημερου, όχι μόνο σε εργοστάσια συνεχούς πυράς στα διυλιστήρια, αλλά και σε άλλες επιχειρήσεις που εργάζονται οι εργαζόμενοι σε σύστημα βάρδιας, όπως σε εργολαβικούς του ΔΕΔΔΗΕ, στον ΑΔΜΗΕ, στη ΔΕΗ, στα ΣΑΛΦΑ, όπου θα λύσει στην ουσία τα χέρια της εργοδοσίας για επέκταση του 5θημέρου.
• Θεσμοθετεί τις συμβάσεις μηδενικών ωρών, κάτι το οποίο μέχρι σήμερα απαγορεύεται αφού οι ώρες εργασίας είναι ένας από τους βασικούς όρους εργασίας. Στην πράξη αυτό θα γεννάει μόνο υποχρεώσεις του εργαζόμενου προς τον εργοδότη χωρίς να έχει κανένα δικαίωμα και θα περιμένει πότε θα πέσει τηλέφωνο έως και 24 ώρες πριν για να πάει για δουλειά όσο τον θέλουν. Στον κλάδο μας αυτό θα γίνεται π.χ. σε περιπτώσεις βλαβών όπου θα χρησιμοποιούν τους εργαζόμενους όποτε τους έχουν ανάγκη.
• Απαλλάσσει τις επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν την ψηφιακή κάρτα εργασίας από το να δηλώνουν εκ των προτέρων τις αλλαγές του ωραρίου εργασίας και την υπερωριακή απασχόληση στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ II, βοηθώντας τους εργοδότες να γλιτώσουν την επαυξημένη αμοιβή για την υπερωρία χωρίς αναγγελία, η οποία ήταν 150% για μη προγραμματισμένη, έκτακτη υπερωρία .
• Υπάρχει άρθρο που ανατρέπει στην ουσία το δικαίωμα του εργαζομένου να λαμβάνει την κανονική του άδεια όταν αυτός την έχει ανάγκη και μάλιστα συνεχόμενη, κάνοντας αναφορά ότι ο εργοδότης θα ενημερώνει για το χρόνο και τον τρόπο που θα δίνεται η άδεια. Κάτι που εφαρμόζεται ήδη από την εργοδοσία σε προγράμματα βαρδιών με την κατάτμηση της κανονικής άδειας.
• Προβλέπει συμβάσεις ορισμένου χρόνου με δοκιμαστικό χρόνο με απελευθερωμένες τις απολύσεις πριν τη λήξη της, χωρίς να είναι απαραίτητη η αιτιολογία του εργοδότη για σπουδαίο λόγο, όπως ισχύει μέχρι σήμερα.
• Εντείνεται η επίθεση στο δικαίωμα στην απεργίακαι τη συνδικαλιστική δράση με βαρύτατο πρόστιμο και ποινή φυλάκισης για όσους απεργούς παρεμποδίσουν απεργοσπάστες να μπουν στο χώρο δουλειάς ή τους ασκήσουν «ψυχολογική πίεση».

Είναι σαφές ότι για να περάσουν αυτόν τον οδοστρωτήρα στους χώρους εργασίας πρέπει να χτυπήσουν κι άλλο τη συνδικαλιστική οργάνωση των εργαζομένων. Επιχειρούν ένα νέο χτύπημα στα εργασιακά δικαιώματα για να ενισχυθεί η κερδοφορία και η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου.

Είναι ντροπή να μας καλούν να δουλέψουμε σε δυο εργοδότες «αν το επιθυμούμε». Είναι θράσος να λένε ότι οι εργαζόμενοι θέλουν τις υπερωρίες, όταν οι παγωμένοι μισθοί σε συνδυασμό με την ακρίβεια αναγκάζουν τους εργαζομένους να δέχονται την υπερωρία, όχι για να πλουτίσουν, αλλά για να τα βγάλουν πέρα, να πληρώσουν το σούπερ μάρκετ, το ηλεκτρικό ρεύμα και το ενοίκιο. Ακόμα, με 13 ώρες δουλειά τη μέρα, υπολογίζοντας και τις μετακινήσεις, ποιος προλαβαίνει να ξεκουραστεί, πόσο μάλλον να έχει ελεύθερο χρόνο, να κάνει κάτι για τον εαυτό του, την οικογένειά του;

Βρισκόμαστε στο 2023, η τεχνολογία και η επιστήμη έχει εκτοξεύσει την παραγωγικότητα της εργασίας. Αντί όμως να εργαζόμαστε λιγότερο, ασφαλέστερα και να πληρωνόμαστε περισσότερο συμβαίνουν τα αντίθετα. Δουλειά ήλιο με ήλιο, χαμηλοί μισθοί, εντατικοποίηση, ατυχήματα και ανεργία. Τι μπαίνει εμπόδιο στο να ζούμε καλύτερα; Είναι το κυνήγι του κέρδους που κάνει τους λίγους να θησαυρίζουν και να ζούνε στη χλιδή σε βάρος των πολλών που δουλεύουν, φτιάχνουν τα πάντα με τα χέρια τους και το μυαλό τους και ζούνε μέσα στην ανασφάλεια, δουλεύοντας σαν σύγχρονοι σκλάβοι.

Αυτή την ανασφάλεια που βιώνουμε σε όλες τις πλευρές της ζωής μας δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να μας γίνει συνήθεια. Καλούμε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου να μη συμβιβαστούν με το μέλλον που μας επιφυλάσσουν. Να διεκδικήσουμε σταθερή δουλειά με Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που να προβλέπουν ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς. Με 7ωρο- 5ήμερο- 35ωρο και 6ωρο- 5ήμερο- 30ωρο για τα ΒΑΕ.Να προστατεύσουμε τα συνδικαλιστικά μας δικαιώματα.

Να δυναμώσουμε την αλληλεγγύη μέσα στους χώρους δουλειάςμε όσους πλήττονται από τις φυσικές καταστροφές, τους πλειστηριασμούς και την εχθρική πολιτική που μας εξοντώνει.

Συμμετέχουμε στην σύσκεψη των συνδικαλιστικών οργανώσεων της Αττικής την Τετάρτη 13 Σεπτέμβρη, στις 7 μ.μ. στα Λιπάσματα Δραπετσώνας.

Καλούμε σε συμμετοχή τους εργαζόμενους σε συλλαλητήριοπου διοργανώνουν Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες, σωματεία την Παρασκευή 15 Σεπτέμβρη, στο Σύνταγμα στις 7:30 μ.μ.

Είμαστε σε ετοιμότητα για να απαντήσουμε με απεργία όταν η κυβέρνηση καταθέσει για ψήφιση το αντεργατικό νομοσχέδιο.

Στο κενό έπεσε η προσπάθεια της Διοίκησης του ομίλου ΠΡΟΣΥΦΑΠΕ να βγάλει παράνομη τη σημερινή Στάση εργασίας που προκήρυξε η ομοσπονδία μας στον όμιλο, με αίτημα να ανακληθεί η απόλυση του συναδέλφου συνδικαλιστή από τη ΣΥΝΦΑ, εταιρεία του ομίλου.

Ακόμα και το αστικό δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς της εργοδοσίας, που μόνο στόχο έχει να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους και τη συνδικαλιστική τους οργάνωση και να καταστείλει τις αγωνιστικές τους κινητοποιήσεις.

Κάτω από την πίεση του αγώνα που δίνουν οι εργαζόμενοι του ομίλου, συσπειρωμένοι στο κλαδικό Συνδικάτο Αττικής και στην Ομοσπονδία μας, η Διοίκηση του ΠΡΟΣΥΦΑΠΕ συνεδριάζει σήμερα για να επανεξετάσει το θέμα της απόλυσης.

Απαίτηση όλων των εργαζόμενων, του Συνδικάτου και της Ομοσπονδίας μας είναι να ανακληθεί η απόλυση τώρα και να επιστρέψει ο συνάδελφος στη θέση εργασίας του.

Παραμένουμε σε αγωνιστική ετοιμότητα!

Δεν θα επιτρέψουμε στην εργοδοσία να τσακίσει τη συνδικαλιστική μας οργάνωση και τα δικαιώματα μας.

Τα προνόμια που προσφέρουν οι αντεργατικοί νόμοι στους εργοδότες, τα αντιπαλεύουμε στην πράξη!

Καλούμε στη σημερινή σύσκεψη των Συνδικάτων στις 7μμ στον πολυχώρο Λιπασμάτων στη Δραπετσώνα, για να οργανώσουμε και συνολικά τη δράση μας απέναντι στο νέο αντεργατικό τερατούργημα που έφερε η κυβέρνηση στις επιτροπές της Βουλής αλλά και απέναντι στο σύνολο της πολιτικής που σκοτώνει κυριολεκτικά την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.

Ανάπηροι, χρονίως πάσχοντες, γονείς και κηδεμόνες, η ΣΕΑΑΝ και ο Ενιαίος εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας και την συμπαράσταση μας στους πλημμυροπαθής της Θεσσαλίας, που είδαν ανθρώπους και κόπους μιας ολόκληρης ζωής  να χάνονται, εξαιτίας της κρατικής ανυπαρξίας

Στα πλαίσια αυτά, συγκεντρώνουμε  τρόφιμα και άλλα απαραίτητα είδη καθημερινά στα γραφεία μας Χαλκοκονδύλη 37, 2^ος όροφος από τις 11πμ έως τις 4μμ για να τα στείλουμε στους πλημμυροπαθείς, σε αυτό χρειάζεται να συμβάλουμε όλοι.   

Τα απαραίτητα είδη είναι:

• Κουβέρτες, κλινοσκεπάσματα, μαξιλάρια, υπνόσακους.
• Εμφιαλωμένα νερά (κατά προτεραιότητα), χυμούς.
• Συσκευασμένη τροφή έτοιμη για κατανάλωση (κονσέρβες, κομπόστες κ.α), φρυγανιές – παξιμάδια, μπισκότα – κρουασάν – μπάρες δημητριακών – παστέλια, γάλα σε σκόνη.
• Είδη ατομικής υγιεινής (πάνες, μωρομάντηλα, σερβιέτες, χαρτικά, χαρτιά υγείας).
• Φακούς.

 Οικονομική ενίσχυση πλημμυροπαθών

Εθνική τράπεζα GR7101105380000053800473927 Ιωάννα Σκαπετη, Αντώνης Νεκτάριος Κοκολάκης

Τράπεζα Πειραιώς GR4301720290005029103572238 

Ενιαίος Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων ΑΜΕΑ Αττικής και Νήσων

 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

Η κυβέρνηση προχωράει σε νέο αντεργατικό νομοσχέδιο-όλεθρο, με το οποίο καταργεί την πενθήμερη εργασία, κανονικοποιεί την εξάντληση των εργαζομένων με νομιμοποίηση της εργασίας σε τουλάχιστον δύο εργοδότες και για 13 ώρες την ημέρα. Επιπλέον, ποινικοποιεί το δικαίωμα στην απεργία και θεσμοθετεί εργαζόμενους-«λάστιχο» των συμβάσεων κατά  παραγγελία, χωρίς ωράριο και εγγυημένο εισόδημα. Όλα αυτά με τις ευλογίες της Ε.Ε., κατά δήλωση της ίδιας της κυβέρνησης για την εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου (άρθρο 2 του σχεδίου νόμου) και πάνω απ’ όλα, για λογαριασμό των εργοδοτών.

Σημαντική αντεργατική διάταξη του νομοσχεδίου αποτελεί το άρθρο 4 που εισάγει την δοκιμαστική περίοδο, τόσο για τις συμβάσεις αορίστου όσο και για τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Το εν λόγω άρθρο συνιστά περαιτέρω διευκόλυνση των απολύσεων και διεύρυνση της επισφάλειας, τόσο για τους εργαζόμενους υπό συμβάσεις αορίστου όσο και ορισμένου χρόνου, με ιδιαίτερα αρνητικό αντίκτυπο για κατηγορίες εργαζομένων με ευαλωτότητα, όπως οι εγκυμονούσες εργαζόμενες.

Η επισφάλεια των εργαζομένων κατά τη δοκιμαστική περίοδο σε συμβάσεις αορίστου χρόνου, ήταν δεδομένη ήδη από τη μνημονιακή διάταξη του ν. 3899/2010 (αρ. 17, παράγραφος 5Α). Έκτοτε, καμία Κυβέρνηση δε φρόντισε να καταργήσει την εν λόγω διάταξη που επέβαλε την επέκταση της δοκιμαστικής περιόδου στον ένα χρόνο και την μη αποζημίωση των εργαζομένων που απολύονταν στο διάστημα αυτό. Στο νομοσχέδιο ορίζεται ο χρόνος της δοκιμαστικής περιόδου έως 6 μήνες για τους εργαζόμενους με συμβάσεις αορίστου χρόνου (άρθρο 4, παρ. 1), κάτι που όμως αποτελεί επικοινωνιακό πυροτέχνημα της κυβέρνησης περί δήθεν «προστασίας των εργαζόμενων». Και αυτό γιατί η δοκιμαστική περίοδος των 6 μηνών είναι αποσυνδεδεμένη από την καταβολή αποζημίωσης! Με άλλα λόγια για να υποχρεούται ο εργοδότης να καταβάλει αποζημίωση απόλυσης θα πρέπει και πάλι η διάρκεια της σύμβασης αορίστου χρόνου να υπερβαίνει τους 12 μήνες (αρ. 17, παράγραφος 5Α, νόμος 3899/2010). Οι εργαζόμενοι προστατεύονται με ουσιαστικό τρόπο όταν οι απολύσεις αποθαρρύνονται και οι απολύσεις αποθαρρύνονται όταν «κοστίζουν» στους εργοδότες. Συνεπώς καμία πρόσθετη προστασία έναντι της απόλυσης για τους εργαζόμενους με συμβάσεις αορίστου χρόνου δεν προκύπτει.

Σε συνέχεια των υπόλοιπων κατάπτυστων αντεργατικών διατάξεων που εισάγει το παρόν νομοσχέδιο, με τη διάταξη της δοκιμαστικής περιόδου εισάγεται για πρώτη φορά η δοκιμαστική περίοδος και στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου (άρθρο 4, παρ. 4) και απελευθερώνονται οι απολύσεις των συμβασιούχων, οι οποίες μπορούν να γίνουν είτε κατά τη διάρκεια της δοκιμαστικής περιόδου είτε κατά τη χρονική στιγμή της ολοκλήρωσης της δοκιμαστικής περιόδου, και σε κάθε περίπτωση πριν τη λήξη των συμβάσεών τους. Μέχρι σήμερα, απόλυση πριν τη λήξη της σύμβασης ήταν έγκυρη μόνο με αιτιολογία εργοδότη και για σπουδαίο λόγο (άρθρο 672 του Αστικού Κώδικα). Τώρα φεύγει έστω και αυτό το μικρό εμπόδιο για τους εργοδότες, δηλαδή, αυτό της καταβολής αποζημίωσης με τη μορφή μισθών υπερημερίας (άρθρο 673 του Αστικού Κώδικα) σε περίπτωση καταγγελίας της σύμβασης ορισμένου χρόνου από την πλευρά του εργοδότη χωρίς την ύπαρξη σπουδαίου λόγου. Με αυτήν την «απενεργοποίηση» των άρθρων 672 και 673 του Αστικού Κώδικα, μια ήδη επισφαλής/ελαστική μορφή σύμβασης εργασίας λόγω του προκαθορισμένου χρόνου διάρκειάς της, καθίσταται καθολικά επισφαλής/ελαστική, καθώς η σύμβαση μπορεί να «λυθεί» μονομερώς από τον εργοδότη ανά πάσα στιγμή στη δοκιμαστική περίοδο και πριν από το τυπικά καθορισμένο χρονικό σημείο λήξης.

Με τη ρύθμιση, όμως, του νέου νομοσχεδίου-εκτρώματος για τη δοκιμαστική περίοδο, τόσο για τις συμβάσεις αορίστου όσο και για τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ανοίγει πλέον ο ασκός του Αιόλου για σωρεία απολύσεων που μέχρι σήμερα θα ήταν άκυρες ως καταχρηστικές. Και αυτό γιατί αίρονται κατ ́ουσίαν οι ήδη υπάρχουσες προστατευτικές διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας έναντι της απόλυσης όταν ολοκληρωθεί η δοκιμαστική περίοδος για τους εργαζόμενους με συμβάσεις αορίστου χρόνου, ή και κατά τη διάρκειά της δοκιμαστικής περιόδου για τους εργαζόμενους με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.

Ειδικότερα, η Κυβέρνηση, στην ίδια διάταξη του νομοσχεδίου σπεύδει να διευκρινίσει ότι «κόπτεται» για την εφαρμογή των προστατευτικών διατάξεων για τους εργαζόμενους αορίστου χρόνου κατά τη διάρκεια της δοκιμαστικής περιόδου (άρθρο 4 παρ. 6), και ταυτόχρονα καταργεί πλήρως οποιαδήποτε προστασία των εργαζομένων, αφήνοντάς τους ουσιαστικά στον αέρα με τη θεσμοθέτηση της αυτοδίκαιης λύσης της σύμβασης εργασίας υπό δοκιμή (άρθρο 4, παρ. 3), σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή της διάρκειας των 6 μηνών. Μοναδικό, δε, κριτήριο αυτής της αυτοδίκαιης λύσης, αποτελεί η αυθαίρετη κρίση του εργοδότη περί ανεπιτυχούς δοκιμαστικής περιόδου του εργαζομένου! Στην περίπτωση δε των εργαζόμενων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, δεν προβλέπεται καμιά προστασία έναντι της απόλυσης (καταχρηστικής ή μη από την πλευρά του εργοδότη) κατά τη διάρκεια ή κατά τη χρονική στιγμή ολοκλήρωσης της δοκιμαστικής περιόδου.

Ήδη ο μεγάλος αριθμός αντεργατικών νόμων και η σταδιακή κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων, καθιστούν ιδιαίτερα δύσκολη την απόδειξη καταχρηστικότητας μιας απόλυσης. Με την εν λόγω ρύθμιση, δε δίνεται καν η δυνατότητα να επικαλεστεί ο εργαζόμενος την καταχρηστικότητα αυτή, όταν μια κατ ́ ουσίαν καταχρηστική απόλυση λάβει χώρα κατά τη χρονική στιγμή της ολοκλήρωσης της δοκιμαστικής περιόδου όπου ο εργοδότης αποφαίνεται για το αν η δοκιμαστική περίοδος είναι επιτυχής ή ανεπιτυχής. Πρακτικά λοιπόν η κρίση του
εργοδότη δεν μπορεί να ελεγχθεί ούτε από τα δικαστήρια!

Επιπλέον, η απαγόρευση επανάληψης της δοκιμαστικής περιόδου (παρ. 4 του άρθρου 4) αφορά μόνο τις συμβάσεις υπό δοκιμή ορισμένου χρόνου και όχι αυτές που είναι αορίστου χρόνου. Δηλαδή ο εργοδότης θα μπορεί να “δοκιμάζει” κατ’ επανάληψη τον ίδιο εργαζόμενο συνάπτοντας διαδοχικές συμβάσεις υπό δοκιμή αορίστου χρόνου. Τόσο μεγάλη “προστασία” απολαμβάνει ο εργαζόμενος…

Η δοκιμαστική περίοδος είναι στην πραγματικότητα ο «δούρειος ίππος» για την κατάργηση της προστασίας από απόλυση ειδικών κατηγοριών εργαζομένων όπως των εγκύων και τεκνουσών γυναικών, των πατέρων νεογεννηθέντων τέκνων, των συνδικαλιστών, των στρατευμένων και γενικά των προσώπων που εμπίπτουν στις προστατευτικές διατάξεις της παρ.1 του άρθρου 339 του π.δ. 80/2022.

Πώς διασφαλίζεται εγκυμονούσα εργαζόμενη, της οποίας η δοκιμαστική περίοδος προφανέστατα θα κριθεί «ανεπιτυχής»; Με τις ισχύουσες μέχρι σήμερα προστατευτικές διατάξεις, εργαζόμενη με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου απαγορευόταν να απολυθεί από τη στιγμή που έμενε έγκυος και για διάστημα 18 μηνών μετά τον τοκετό, ενώ εγκυμονούσα εργαζόμενη με σύμβαση ορισμένου χρόνου προστατευόταν μέχρι τη λήξη της σύμβασης ορισμένου χρόνου έναντι της απόλυσης (όπως και κάθε εργαζόμενος υπό καθεστώς σύμβασης ορισμένου χρόνου).

Με βάση τις προβλέψεις του άρθρου 4 του νομοσχεδίου, εγκυμονούσα με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου που συμπληρώνει 6 μήνες1 εργασίας υπό δοκιμαστική περίοδο (οπότε και παύει η προστασία της που προβλέπει η παράγραφος 6 του άρθρου 4), αν κριθεί ως «ανεπιτυχής» η δοκιμαστική της περίοδος απολύεται. Αντίστοιχα, εγκυμονούσα με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου διάρκειας 12 μηνών για την οποία η δοκιμαστική περίοδο είναι 3 μήνες (το ¼ του χρόνου διάρκειας της σύμβασης με βάση την παράγραφο 4 του άρθρου 4), αν με την ολοκλήρωση της δοκιμαστικής περιόδου αυτή κριθεί ως «ανεπιτυχής» απολύεται χωρίς κανέναν περιορισμό. Κατ ́ αντιστοιχία, ποιος διασφαλίζει ότι κατά τη διάρκεια αλλά και με τη λήξη του 6μήνου δε θα απολυθεί ουσιαστικά καταχρηστικά, όταν θα «κριθεί ανεπιτυχής» τυπικά, εργαζόμενος ο οποίος έχει αναπτύξει συνδικαλιστική δράση;

Σε τι εξυπηρετεί οποιονδήποτε εργαζόμενο η 1 Αυτό μπορεί να συμβεί και νωρίτερα καθώς η δοκιμαστική περίοδος μπορεί να οριστεί έως 6 μήνες. δυνατότητα αυτοδίκαιης λύσης σύμβασης μετά το πέρας 6μήνου, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που εκ των πραγμάτων προσλαμβάνεται για ορισμένο χρόνο και δη 6μηνο (π.χ. σεζόν), χωρίς καν την υποτυπώδη προστασία του νομικού πλαισίου περί συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου;

Συνεπώς η διάταξη της παρ.6 του άρθρου 4 του νομοσχεδίου2 είναι στην ουσία «κενό γράμμα» καθώς προστατεύει τις παραπάνω κατηγορίες εργαζομένων μόνο κατά τη διάρκεια της δοκιμαστικής περιόδου και όχι κατά τη λήξη της όπου ο εργοδότης αποφασίζει μονομερώς αν η δοκιμαστική περίοδος ήταν επιτυχής ή όχι και στη δεύτερη περίπτωση η σύμβαση υπό δοκιμή λύεται αυτοδικαίως!

Επιπλέον, σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου 4 «Αν η σχέση εργασίας ανασταλεί για οποιονδήποτε λόγο κατά τη διάρκεια της δοκιμαστικής περιόδου, παρατείνεται αναλόγως η διάρκειά της.» Το υπουργείο πρέπει να μας ξεκαθαρίσει τι ακριβώς εννοεί με τον όρο αναστολή. Για παράδειγμα η άδεια μητρότητας, η γονική άδεια, η ασθένεια θα λογίζονται ως αναστολή της εργασιακής σχέσης για τη δοκιμαστική περίοδο; Γιατί αν ισχύει κάτι τέτοιο τότε, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορούμε να φτάσουμε σε δοκιμαστική περίοδο που θα υπερβαίνει ακόμα και τον ένα χρόνο που ισχύει σήμερα! Δηλαδή θα απολύεται ένας/μία εργαζόμενος/η μετά από 15 μήνες χωρίς καμία αποζημίωση!

Η Αγωνιστική Συσπείρωση καλεί όλους τους εργαζόμενους της Επιθεώρησης Εργασίας, του υπουργείου Εργασίας, κάθε νομικό που εξειδικεύεται στο εργατικό δίκαιο, κάθε επιστήμονα που ασχολείται με το πεδίο των εργασιακών σχέσεων να πρωτοστατήσουν στην αποκάλυψη του αντεργατικού περιεχομένου των διατάξεων του νομοσχεδίου – Γεωργιάδη. Να συμβάλουν με την επιστημονική και επαγγελματική τους ειδίκευση ώστε γίνουν κατανοητές από όλους τους εργαζόμενους οι συνέπειες που θα έχουν στην καθημερινότητά τους αν αυτό το κατάπτυστο νομοσχέδιο γίνει νόμος του κράτους.

Ενώνουμε τη φωνή μας με όλους τους εργαζόμενους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα για να μπουν οι δικές μας ανάγκες στο προσκήνιο. Παίρνουμε θέση μάχης ενάντια σε μια πολιτική που βουλιάζει τις ζωές μας στη λάσπη για να αυξάνουν τα κέρδη των λίγων.

 «Σε κάθε περίπτωση και κατά τη διάρκεια της δοκιμαστικής περιόδου, εφαρμόζονται όλες οι προστατευτικές για τον εργαζόμενο διατάξεις που συνδέονται με τη σύμβαση ή σχέση εξαρτημένης εργασίας του, όπως αυτές αποτυπώνονται ιδίως στα άρθρα 162 έως 179 και στην παρ. 1 του άρθρου 339.»

Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για την ενσωμάτωση της Οδηγίας ΕΕ 2019/1152 «για διαφανείς και προβλέψιμους όρους εργασίας» ολοκληρώνει το έγκλημα της κατάργησης βασικών και στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων γυρίζοντάς μας έναν αιώνα πίσω.

Έρχεται να συμπληρώσει τον εκτρωματικό νόμο Χατζηδάκη και να «ελαστικοποιήσει» ακόμα περισσότερο τις σχέσεις εργασίας, να αυξήσει την εντατικοποίηση και να οδηγήσει σε νέα εργοδοτικά εγκλήματα που τα βαφτίζουν «ατυχήματα», σε συνέχεια και της νομοθέτησης της δουλειάς μέχρι τα 74 για τους χιλιάδες εργαζόμενους που δεν μπορούν να βγουν στη σύνταξη!

Συγκεκριμένα:
– Επιτρέπει την εργασία 13 ώρες τη μέρα, 78 ώρες την εβδομάδα και μάλιστα διαφημίζοντάς το σαν ελευθερία για τους εργάτες!
– Προβλέπει περίοδο «δοκιμής» για τους εργαζόμενους για 6 μήνες, και απόλυση σε αυτό το διάστημα χωρίς αποζημίωση!
– Εισάγει συμβάσεις ακόμα και μηδενικών ωρών, που σημαίνει δουλειά όποτε και για όσο θέλει ο εργοδότης!
– Δίνει το δικαίωμα στους εργοδότες για 3ωρη απασχόληση, με ειδοποίηση για δουλειά ακόμα και 24 ώρες πριν, διαμορφώνοντας μια ζωή λάστιχο για τους εργαζόμενους!
– Συμπληρώνει το έκτρωμα Χατζηδάκη, μετατρέποντας σε ποινικό αδίκημα το δικαίωμα στην περιφρούρηση της απεργίας (αναφέρεται ακόμα και στην άσκηση ψυχολογικής βίας!!!), με την απειλή ακόμα και φυλάκισης.

Η κυβέρνηση παραδέχεται ως δεδομένη την εργασιακή ζούγκλα που έχει διαμορφώσει η ίδια
και οι προηγούμενες κυβερνήσεις μαζί με τους επιχειρηματικούς ομίλους και με το νομοσχέδιο αυτό έρχεται να την «νομιμοποιήσει».

Μας φέρνουν ως δεδομένο και φυσιολογικό ότι είναι «κανονικότητα» για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους να μην έχουν συγκεκριμένο ωράριο εργασίας, να μην γνωρίζουν αν και για πόσες ώρες θα τους καλέσει για δουλειά ο κάθε εργοδότης.

Για όσους πιστεύουν ότι το νομοσχέδιο αφορά τον ιδιωτικό τομέα και όχι τον δημόσιο πλανώνται πλάνην οικτράν. Οι ανατροπές που επιχειρούνται στα Εργασιακά δεν κάνουν διακρίσεις, και όχι μόνο γιατί δημόσιος και ιδιωτικός τομέας είναι «συγκοινωνούντα δοχεία».

Πιο συγκεκριμένα: Στον συγκεκριμένο νόμο υπάρχουν άρθρα από τα οποία το Δημόσιο εξαιρείται (1Α, 69Α/69Β/70Α/182Α/189), για το υπόλοιπο νομοσχέδιο όμως δεν υπάρχουν εξαιρέσεις.

Έτσι λοιπόν η εργασία τα Σάββατα με προσαύξηση (άρθρα 25 και 26) ισχύει και για υπηρεσίες του Δημοσίου είτε λειτουργούν σε 24ωρη βάση είτε όχι. Τι σημαίνει η προσαύξηση 40% που λέει ο νόμος για έναν εργάτη: 780 ευρώ βασικός μισθός διά 30 μέρες (που υπολογίζεται το ημερομίσθιο) = 26 ευρώ μεικτά. Επί 40% (η προσαύξηση) = 10,4 ευρώ μεικτά, 8 ευρώ καθαρά για να καταργήσουν το πενθήμερο!

Το ισχύον καθεστώς προέβλεπε ότι όποιος εργαζόταν Σάββατο θα έπαιρνε ένα ρεπό με αμοιβή την επόμενη βδομάδα ώστε να μην υπάρχει καταστρατήγηση του πενθημέρου. Η διευθέτηση του χρόνου εργασίας που προβλέπεται στον νόμο (άρθρο 28) και επεκτείνει τη δυνατότητα αυτή σε ενώσεις προσώπων ή ακόμη και σε ατομική διαπραγμάτευση δεν έχει εξαιρέσεις αν πρόκειται για φορέα του Δημοσίου ή ιδιωτική επιχείρηση (παρότι στον νόμο υπάρχουν εξαιρέσεις για κάποιες κατηγορίες επαγγελμάτων).

Σύμφωνα με το άρθρο 31, όσοι υπερασπίζονται την απεργία ή αγωνίζονται με όποια μορφή δράσης αποφασίζουν συλλογικά οι εργαζόμενοι όπως οι καταλήψεις θα τιμωρούνται το ίδιο σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα με 6μηνη φυλάκιση και 5.000 ευρώ πρόστιμο.

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι νομοθετεί υπέρ των εργαζομένων, παρουσιάζοντας μια αντεστραμμένη πραγματικότητα, παρουσιάζοντας αυτή τη βαρβαρότητα ως “μάνα εξ ουρανού” για τους εργαζόμενους.

– Πόσο προοδευτικό όμως θεωρείται το 2023 να αφιερώνεις 13 ως 15 ώρες τη μέρα σε έναν ή πολλαπλούς εργοδότες για να σου επιτρέπεται να ζεις;
– Είναι επιλογή του εργαζόμενου να έχει μισθό από τη δουλειά του, τέτοιο που δεν μπορεί να ζήσει, να καλύψει βασικές του ανάγκες και να αναγκάζεται να κάνει και 2η δουλειά;
– Πόσο οικειοθελής επιλογή είναι αυτή η επιλογή, η δουλειά σε συνθήκες γαλέρας, η πλήρης κατάργηση της σταθερής δουλειάς με δικαιώματα, η ένταση της ευελιξίας, της εκμετάλλευσης, της πληρωμής με την ώρα;
Είναι δε τόσο «φιλεργατικό» το νομοσχέδιο, που η κυβέρνηση ενώ το είχε όπως φαίνεται έτοιμο, δεν έλεγε κουβέντα πριν τις εκλογές…

Κι όλα αυτά όταν καθημερινά αποδεικνύεται ότι με όποια κυβέρνηση, το κράτος πάντα είναι εχθρικό για το λαό. Από τη μία είναι γρήγορο και αποτελεσματικό για να χτυπάει απεργούς και αγωνιστές, για να περιφρουρεί το ξεσπίτωμα λαϊκών οικογενειών για τα κοράκια των funds, κινητοποιώντας ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ακόμα και πυροσβεστικά οχήματα, ενώ από την άλλη είναι «ανήμπορο» και «απροετοίμαστο» να προστατέψει τον λαό από τις πυρκαγιές και τις πλημμύρες.

Όλοι στον αγώνα για να αποσυρθεί άμεσα το αντεργατικό νομοσχέδιο! Είναι ο μόνος σίγουρος δρόμος για να παλέψουμε για τη ζωή τη δικιά μας και των παιδιών μας. Μόνο αυτό φοβούνται κράτος και εργοδότες, για αυτό φέρνουν συνεχώς και νέους κατασταλτικούς νόμους.

Το Δ.Σ. του συλλόγου μας αποφάσισε να συμμετάσχει στη σύσκεψη που διοργανώνουν σωματεία και ομοσπονδίες του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα για την οργάνωση της δράσης ενάντια στην αντεργατική επίθεση, την Τετάρτη 13 Σεπτεμβρίου και ώρα 19.00 στον πολυχώρο Λιπασμάτων Δραπετσώνας. Συμμετέχουμε στις κινητοποιήσεις που θα προκηρυχτούν κατά του νέου αντεργατικού τερατουργήματος. Προετοιμαζόμαστε για απεργιακή απάντηση στο αντεργατικό νομοσχέδιο.

Αγωνιζόμαστε και διεκδικούμε για όλους τους εργαζομένους:

• Σταθερή και μόνιμη εργασία, με Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που να προβλέπουν αυξήσεις στους μισθούς και στα μεροκάματα, με σύγχρονα δικαιώματα.

• Να μειωθεί ο εργάσιμος χρόνος, για 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο με κατάργηση των συμβάσεων ομηρίας.
• Την προστασία και τη διεύρυνση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών των εργαζομένων.
• Την προστασία του λαϊκού εισοδήματος από τα χαράτσια και την ακρίβεια, την προστασία της κατοικίας του λαού από τους πλειστηριασμούς.

ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΗΚΑΝ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΘΕΣΗ

ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ!

            Τραγική παραμένει η κατάσταση με τους βρεφονηπιακούς σταθμούς, που δεν επαρκούν για να εξασφαλίσουν θέση στην προσχολική αγωγή για όλα τα βρέφη και τα νήπια των λαϊκών οικογενειών, με εγκληματική ευθύνη όλων των Κυβερνήσεων, Περιφερειακών και Δημοτικών Αρχών, εντείνοντας την αγωνία χιλιάδων γονιών εργαζομένων, για το πως θα τα βγάλουν πέρα. Το τοπίο είναι ακόμα χειρότερο στα βρεφικά τμήματα (έως 2,5 ετών), όπου υπάρχει τεράστια ανεπάρκεια.

           Είναι αποκαλυπτικές οι δηλώσεις της υφυπουργού Παιδείας Δ. Μηχαηλίδου σε συνέντευξη στις 31-8-2023:

«….το πρόβλημα υπάρχει στις οικογένειες που έχουν πάρει κουπόνι (voucher) αλλά θέλουν να στείλουν τα παιδιά τους σε βρεφικό σταθμό και εκεί δεν έχουμε τις θέσεις. Έχουμε γύρω στα 180.000 βρέφη μέχρι 2,5 ετών και έχουμε 25.000 θέσεις σε βρεφικούς σταθμούς. Το πρόβλημα δεν είναι ότι το κράτος δεν δίνει το κουπόνι, αλλά ότι δεν βρίσκεις θέση με το κουπόνι». Δηλαδή οι θέσεις που υπάρχουν αφορούν μόλις το 14% των βρεφών!

           Και επιπλέον δήλωσε, πως σχεδιάζεται «πρόγραμμα από το Ταμείο Ανάκαμψης ύψους 200 εκατομμυρίων έτσι ώστε οι 25.000 να γίνουν 75.000 θέσεις» ….. Δηλαδή η υφυπουργός παραδέχτηκε πως ακόμα και με τα σχέδια επί χάρτου, δεν μπορεί να καλυφτεί παρά μόνο το 41% των βρεφών!!!!  Χαρακτηριστικά μόνο στο Δήμο Αθηναίων φέτος υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να απορριφθούν 400 περίπου αιτήσεις για θέση σε βρεφικό τμήμα, ενώ τα τελευταία 6 χρόνια έχουν κλείσει 9 παιδικοί σταθμοί που κρίθηκαν ακατάλληλοι, όμως δεν αντικαταστάθηκαν με νέους και σύγχρονους!

           Επίσης παραδέχτηκε πως για τον περιορισμό των ελλείψεων θέσεων σε βρεφονηπιακούς σταθμούς, έγιναν περικοπές σε δικαιούχους για τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ), όπου πέρυσι κόπηκαν πάνω από 85.000 παιδιά, τη στιγμή που τα ΚΔΑΠ είναι εξίσου αναγκαίες δομές για την παιδαγωγική απασχόληση των παιδιών από τις λαϊκές οικογένειες.

          Αυτή είναι η «συνταγή» που ακολουθούν σταθερά όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα: Η υποβάθμιση και η δημιουργία «κενών» στις υπηρεσίες που καλύπτουν λαϊκές ανάγκες, από τη μια για να απαλλάξουν το αστικό κράτος από την ευθύνη του και από την άλλη για να δώσουν «χώρο» στους ιδιώτες να καλύψουν αυτά τα κενά και να κερδοφορήσουν!

           Δεν είναι τυχαίο ότι η κυβέρνηση της ΝΔ, με ΚΥΑ που εξέδωσε στις 19 Μαΐου 2023, έδωσε τη δυνατότητα στους ιδιωτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς να φιλοξενούν βρέφη ηλικίας μικρότερης των 2,5 ετών, ως προνήπια σε νηπιακά τμήματα, εφόσον ο γονείς τους έχουν ενταχτεί στο πρόγραμμα ΕΣΠΑ (voucher) για το έτος 2023-2024, κάνοντας ένα ακόμα δωράκι στους ιδιώτες!!!! Ένα άκρως αντιπαιδαγωγικό μέτρο, καθώς το στοίβαγμα 25 παιδιών που προβλέπεται, είναι ούτως ή άλλως αντιπαιδαγωγικό για τα παιδιά κάθε ηλικίας, αλλά ακόμα περισσότερο για τα μικρότερα παιδιά, που έχουν άλλες ανάγκες για την φροντίδα τους.

Ανάλογα, έπραξε η προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με σχετική νομοθετική ρύθμιση το 2017, όπου προέβλεπε ότι οι μεν δημοτικοί παιδικοί σταθμοί μπορούν να απασχολούν 3 άτομα προσωπικό στα βρεφικά τμήματα, ενώ οι ιδιωτικοί σταθμοί 2 (!). Αντίστοιχα σε ένα νηπιακό τμήμα που εγγράφονται μέχρι 25 παιδιά, για τους μεν δημοτικούς παιδικούς σταθμούς αρκεί να εργάζονται 2 παιδαγωγοί ενώ στους ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς 1 παιδαγωγός (!), δίνοντας τη δυνατότητα ακόμα μεγαλύτερου περιθωρίου κέρδους, αλλά διαμορφώνοντας και μια επικίνδυνη, αντιπαιδαγωγική και αντεργατική κατάσταση μέσα στην τάξη.

Οι ανάγκες των μικρών παιδιών μας για κυβερνήσεις, Δημοτικές και Περιφερειακές Αρχές λογίζονται ως κόστος!!!!

           Οι ευθύνες των δήθεν ανεξάρτητων, δήθεν ακομμάτιστων και δήθεν αυτοδιοικητικών Δημοτικών & Περιφερειακών Αρχών, οι οποίες κατά τα άλλα όμως ευθυγραμμίζονται με την εκάστοτε κυβέρνηση και την αντιλαική πολιτική, που όλα τα βάρη τα φορτώνει στη λαϊκή οικογένεια, είναι τεράστιες, καθώς:

Ø  Δεν διεκδίκησαν την κατασκευή νέων, επαρκών παιδικών σταθμών.

Ø  Δεν διεκδίκησαν την κάλυψη των παιδικών σταθμών με μόνιμο προσωπικό, αλλά την πλειοψηφία του αποτελούν συμβασιούχοι εργαζόμενοι μέσω ΕΣΠΑ, διατηρώντας έτσι την εργασιακή ομηρία τους, αλλά και συνεχή εναλλαγή του προσωπικού, που δεν βοηθάει διαπαιδαγωγητικά.

Ø  Αποδέχονται την λογική της ανταποδοτικότητας με την ύπαρξη των τροφείων τα οποία και ολοένα αυξάνουν.

                                                        ΩΣ ΕΔΩ!

Κόντρα σε αυτές τις πολιτικές, χρειάζεται να ορθώσουμε ανάστημα διεκδίκησης για το δικαίωμα στην αναβαθμισμένη, ποιοτική, σύγχρονη προσχολική αγωγή για όλα τα παιδιά, με σύγχρονα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων στους παιδικούς σταθμούς.

• Για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, όλων των αναγκαίων ειδικοτήτων, παιδαγωγών, ειδικού παιδαγωγικού, ειδικού επιστημονικού (λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, ψυχολόγοι, παιδίατροι) και βοηθητικού προσωπικού.
• Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις με κρατική χρηματοδότηση.
• Άμεση αναβάθμιση των βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών. Κτίρια σύγχρονα, ασφαλή, με τους αναγκαίους χώρους για το παιχνίδι, τη σίτιση, την ξεκούραση των παιδιών.
• Η σίτιση να γίνεται με ευθύνη του κράτους, για όλα τα παιδιά, με το αναγκαίο προσωπικό, με ποιότητα και επάρκεια.
• Ενιαίο, επιστημονικό, αναβαθμισμένο σύγχρονο παιδαγωγικό πρόγραμμα με ευθύνη του κράτους.
• Γενναία κρατική χρηματοδότηση για τη δημιουργία και λειτουργία Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ & ΚΔΑΜ ΑΜΕΑ), αποκλειστικά δημόσιων και δωρεάν, με μόνιμο προσωπικό όλων των αναγκαίων ειδικοτήτων.
• Κανένα παιδί εκτός βρεφικών και παιδικών σταθμών, η συμμετοχή να είναι εντελώς δωρεάν. 

Δεν μπορεί να κρυφτούν οι ευθύνες κυβερνήσεων και Περιφερειακών Αρχών

Ανάμεσα σε εγκλωβισμένους, νεκρούς και αγνοούμενους, ανάμεσα σε χωριά βυθισμένα στη λάσπη, κατεστραμμένες υποδομές, αγροτικές εκτάσεις και παραγωγή εκτός από την οργή και την αγανάκτηση που ξεχειλίζει, έρχονται στην επιφάνεια για άλλη μια φορά αρκετά ζητήματα για τα τεχνικά έργα, για τα τεράστια προβλήματα των τεχνικών υπηρεσιών, των υπαλλήλων και όλου του επιστημονικού δυναμικού των οργανικών μονάδων των Τεχνικών ‘Έργων, Αντιπλημμυρικής προστασίας, Μελετών, Μητροπολιτικών Υποδομών ή όπως αλλιώς ονομάζονται σε κάθε Περιφέρεια.

Προβλήματα που τα έχουμε αναδείξει πολλές φορές, με πολλές αφορμές.

Τέθηκαν ερωτήματα: Ήταν αναπόφευκτο ότι έγινε; Η «κλιματική αλλαγή», τα «ακραία καιρικά φαινόμενα» καθορίζουν στο 100% τις τραγικές επιπτώσεις και όλο το εύρος τους; Το κράτος, η κεντρική διοίκηση, οι Περιφέρειες και οι Δήμοι έκαναν ότι μπορούσαν;

Οι απαντήσεις που δίνονται εκφράζουν όχι μόνο το χθες, αλλά και το αύριο…

Εκφράζουν τις ευθύνες, αλλά και τις λύσεις… και αποτυπώνονται σε δυο δρόμους.

Ο ένας είναι αυτός που ισχυρίζεται ότι η επιχειρηματική δράση στα έργα είναι μονόδρομος, για τον σχεδιασμό και την υλοποίησή τους, κι ο άλλος είναι αυτός που προτάσσει τον ολοκληρωμένο κεντρικό σχεδιασμό και την υλοποίησή τους από πλήρως στελεχωμένες και εξοπλισμένες δημόσιες υπηρεσίες, που θα σχεδιάζουν, θα μελετούν, θα υλοποιούν, θα επιβλέπουν και θα συντηρούν.

Ο πρώτος είναι αυτός που ακολουθούν χρόνια τώρα όλες οι αστικές κυβερνήσεις, Δήμαρχοι και Περιφερειάρχες κι ο δεύτερος είναι αυτός για τον οποίο παλεύουμε εμείς μαζί με το λαό και που χρειάζεται η χώρα. 

Τα κακώς κείμενα των τεχνικών έργων τα έχουμε αναμοχλεύσει πολλές φορές, με πολλές αφορμές. Έργα εκατομμυρίων ανακοινώνονται μετά από κάθε καταστροφή ή πριν από την ανακοίνωση προγραμμάτων με βαρύγδουπους τίτλους, όπως έγινε τον Φεβρουάριο 2023, όπου ο πρωθυπουργός παρέστη και μίλησε στην παρουσίαση του Αναπτυξιακού Προγράμματος για τη Θεσσαλία του 2030!!!, με περισσότερα από 570 έργα και παρεμβάσεις.

Έργα εκατομμυρίων προϋπολογίστηκαν στη Θεσσαλία και με τον «Ιανό», όμως τελικά τι έγινε; Έγινε ότι γίνεται σε όλη τη χώρα, σε όλες τις Περιφέρειες.

Οι αποφάσεις των Οικονομικών Επιτροπών τους, με τις «διορισμένες» πλειοψηφίες, οι διαγωνισμοί και οι διακηρύξεις τεχνικών έργων είναι ενδεικτικές για το τί γίνεται.

Εκατομμύρια μοιράζονται, είτε με απευθείας ανάθεση, είτε με «φωτογραφική» ανάθεση σε εργολαβικές εταιρείες, για να φτιάξουν, όταν και εάν…, τα όποια έργα προτάσσονται και αποφασίζονται.

Ø  Ποια έργα προτάσσονται και αποφασίζονται; Έργα υποδομών, έργα αναγκαία για την αντιπλημμυρική και αντισεισμική θωράκιση, που εντάσσονται σε μια ολοκληρωμένη πρόταση ή έργα αποσπασματικά και ελάχιστα, που πολλές φορές όσον αφορά τα αντιπλημμυρικά μεταθέτουν το πρόβλημα;

Οι αποφάσεις των Περιφερειακών Συμβουλίων για το Τεχνικό Πρόγραμμα και τον Προϋπολογισμό των Περιφερειών αποτυπώνουν το δεύτερο…, όπως και οι επιλογές Ε.Ε., κυβερνήσεων και Περιφερειακών Αρχών, που αποφασίζουν και υλοποιούν τους άξονες των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων.

Είναι ενδεικτικός ο προϋπολογισμός της Περιφέρειας Αττικής, που εδώ και πολλά χρόνια δεν ξεπερνά το 3% για την αντιπλημμυρική προστασία, μαζί και με τα έργα για τα αποχετευτικά ομβρίων που τα βαφτίζουν αντιπλημμυρικά!

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ενώ στον απολογισμό της Περιφερειακής Αρχής Αττικής αναφέρεται ότι προχωρούν 117 αντιπλημμυρικά έργα με προϋπολογισμό 404 εκ. ευρώ, οι προτεινόμενες πιστώσεις είναι μόνο 9,86 εκ. ευρώ!!!, κρύβουν δηλαδή ότι με αυτό τον ρυθμό τα έργα θα τελειώσουν σε 44 χρόνια!, εάν συνεχίσει η χρηματοδότηση με τον ίδιο ρυθμό και βέβαια τότε δεν θα καλύπτουν τις ανάγκες υλοποίησής τους.

Χρήματα διατίθενται με ευκολία μόνον σε ότι «φαίνεται» και σε ότι αποδίδει κέρδος στους επιχειρηματικούς ομίλους, σε ότι εύκολα «μπαλώνεται».

Γιατί πχ από τις 4 γέφυρες που έπεσαν αυτήν την τετραετία στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης (2 στον Έβρο, 1 στην Καβάλα, 1 στη Ροδόπη) δεν έχει αποκατασταθεί καμία;

Γιατί έφτασε 31/3/2023 για να αποφασίσει η Οικονομική Επιτροπή (ΟΕ) της Περιφέρειας Θεσσαλίας να υποβάλει την πρόταση χρηματοδότησης 9 «έργων Φυσικών Καταστροφών» προϋπολογισμού 24.863.000 ευρώ για αποκατάσταση βλαβών και έργων, που σχετίζονται με τον Ιανό, όπως και μια σειρά άλλα έργα, που αποτυπώνονται σε σχετικές αποφάσεις της Περιφερειακής Αρχής αποφασίστηκαν να προχωρήσουν ή και να ματαιωθούν μέσα στο 2023, δυο χρόνια μετά τον Ιανό;

Αποτελεί ή όχι πρόκληση η ανάρτηση στις 7 Σεπτέμβρη 2023, την 1^η μέρα των πλημμυρών η άρον-άρον Απόφαση του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας  για την υποβολή Πρότασης στο «ΠΠΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ» ενός γενικόλογου έργου με τίτλο «Αντιπλημμυρική Προστασία, Καθαρισμός και Διαχείριση Υδατορεμάτων» ;

Αποτελεί ή όχι πρόκληση το γεγονός ότι κοντά τρία χρόνια μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές (Γεράνεια Όρη και Βίλια- Οινόη κλπ) και μετά τον «Μπάλλο» στη Δυτική Αττική δεν έχει προχωρήσει τίποτα σχετικά με τον καθαρισμό των ρεμάτων, γιατί οι ανάδοχοι «σκοτώνονται» μεταξύ τους για το ποιος θα πάρει τα έργα προϋπολογισμού 8 εκ. ευρώ…;

Ή που στην Ανατολική Αττική οι προσφορές του διαγωνισμού για τον καθαρισμό ρεμάτων από εργολάβους, προϋπολογισμού 7 εκ. ευρώ θα ανοίξουν το Νοέμβρη του 2023;

Ø  Με τι μελέτες, με τι προδιαγραφές γίνονται τα έργα; Ποιος δίνει τα δεδομένα που συντάσσονται οι περισσότερες διακηρύξεις; Μήπως επί της ουσίας οι ίδιες οι εργολαβικές εταιρείες, μιας και η χρόνια υποστελέχωση και απαξίωση του επιστημονικού δυναμικού των Περιφερειών έχει οδηγήσει σε αυτή την κατάσταση;

Αφού οι κυβερνήσεις άφησαν τις Τεχνικές Υπηρεσίες με ελάχιστο προσωπικό νομοθέτησαν και τυπικά τη δυνατότητα των ιδιωτών μελετητών, των ιδιωτών επιβλεπόντων, των τεχνικών συμβούλων κ.α. στα δημόσια έργα.

«Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει» και σε αυτή την περίπτωση, αφού οι μελέτες και οι διακηρύξεις εκτός των άλλων «φωτογραφίζουν και τον «ανάδοχο», τον «μειοδότη» ενός διαγωνισμού… και μετά ακολουθούν οι σχετικές προσφυγές, οι καθυστερήσεις και οι ματαιώσεις των διαγωνισμών.

Ø  Γιατί από το 2018 που πέρασε στις Περιφέρειες η συνολική αρμοδιότητα του καθαρισμού και της αστυνόμευσης όλων των ρεμάτων της χώρας, παραμένουν άλυτα χρόνια προβλήματα, που αφορούν στη μη ύπαρξη Μητρώου ρεμάτων, στη μη ύπαρξη μελετών οριοθέτησης και διευθέτησης των ρεμάτων σε κρίσιμες περιοχές και ιδιαίτερα σε περιοχές με οικιστική ανάπτυξη, στο νομοθετικό «χάος» που υπάρχει με μια απαρχαιωμένη νομοθεσία (ΠΔ 18/21-03-24 & ΠΔ 24-2/25-02-32), που αφήνει αναπάντητα τα ερωτήματα υπηρεσιών και συναδέλφων στην αγωνιώδη προσπάθειά τους να ανταπεξέλθουν στην αρμοδιότητα που τους μεταφέρθηκε χωρίς πόρους και μέσα;

Ας μας πουν υπάρχει ένα Περιφερειακό Συμβούλιο σε όλη τη χώρα που συζήτησε μετά την συνολική μεταφορά της αρμοδιότητας του καθαρισμού και της αστυνόμευσης των ρεμάτων στις Περιφέρειες, για την υπάρχουσα κατάσταση και την εξασφάλιση των προϋποθέσεων που απαιτούνται για την υλοποίηση της αρμοδιότητας. Έκανε μήπως ένα  Δημοτικό Συμβούλιο από όσα μετέφεραν το συγκεκριμένο πρόβλημα στις Περιφέρειες έναν απολογισμό για το τι έκανε και για το τι δεν έκανε και γιατί;

Ø  Για να συνταχθεί σωστά μια διακήρυξη και να αποτυπωθούν με πληρότητα οι εργασίες που πρέπει να γίνουν σε κάθε σημείο ενός ρέματος (πού δηλαδή υπάρχουν ογκώδη αντικείμενα, που απορρίμματα, πού φερτά υλικά και πού όχι; πού υπάρχει βλάστηση, που επιδρά αρνητικά στην διόδευση  πλημμυρικών νερών και πού όχι), για να μην επιλέγεται το εύκολο «ξύρισμα», πρέπει για πολλούς μήνες πριν οι αρμόδιοι τεχνικοί υπάλληλοι να έχουν περπατήσει και εποπτεύσει το κάθε ρέμα, να έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες οριοθέτησης και διευθέτησης των ρεμάτων σε κάθε Περιφερειακή Ενότητα, με προτεραιότητα στα τμήματα των ρεμάτων κοντά σε κατοικημένες περιοχές, όπου θα πρέπει να εξασφαλισθεί η ασφαλής λειτουργία τους σε πλημμυρικά  φαινόμενα.

Αυτά όμως απαιτούν προσωπικό, που δεν υπάρχει, εξοπλισμό, αυτοκίνητα, βενζίνες, οδοιπορικά κλπ που παραμένουν ζητούμενα στις αρμόδιες υπηρεσίες. Απαιτούν την υλοποίηση μια σειρά προτάσεων, που επανειλημμένα έχουμε καταθέσει ως Ομοσπονδία.

Αλλά κανείς δεν ακούει και κυρίως καμμιά κυβέρνηση και κανένας Περιφερειάρχης δεν ακούει…

Νομοθετούν και υλοποιούν ένα πλαίσιο που στηρίζεται στις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), στις ιδιωτικοποιήσεις και εκχωρήσεις αρμοδιοτήτων, στην ουσιαστική  «κατάτμηση» των δημόσιων έργων και στην «κατάτμηση» των ευθυνών των θεσμικών οργάνων του κράτους, προκειμένου να υπηρετούνται οι  μεταξύ τους «πάσες» και να διαχέονται οι ευθύνες τους.

Γιατί όταν θέλεις τα εκατομμύρια των έργων να τα δώσεις στους εργολάβους και τις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες οι προτάσεις των υπαλλήλων και των συνδικαλιστικών τους οργανώσεων που παλεύουν για να πιάνουν  τόπο τα χρήματα από τον ιδρώτα του λαού, πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων.

Τα χρήματα στα τεχνικά έργα είναι πολλά. Και όσο κι αν το σύστημα που ζούμε και να βάζει όρους για την δήθεν διαφάνεια και την διασφάλιση του λεγόμενου υγιούς ανταγωνισμού των εργοληπτικών εταιρειών οι φωτογραφικές διαδικασίες παραμένουν.

Απευθείας αναθέσεις, αναθέσεις μέσω δήθεν διαπραγμάτευσης, διαγωνισμοί…

Διαύγεια, ΚΗΔΜΗΣ, ΕΑΔΥΣΥ, Ελεγκτικό Συνέδριο κλπ, ένας μεγάλος αριθμός φορέων και υπαλλήλων ασχολείται με την διαφάνεια και την διασφάλιση του υγιούς ανταγωνισμού των εργοληπτικών εταιρειών. Κι αν προσθέσουμε τις Οικονομικές Επιτροπές των Περιφερειών, τις διάφορες Επιτροπές και επιτροπάτα… θα καταλάβουμε ότι όσο κι αν προσπαθούν «τάξη» δεν μπαίνει και τα έργα καρκινοβατούν.

Γιατί πίσω από τα πολυδαίδαλες διαδικασίες, δεν μπορεί να κρυφτούν τα αντιλαϊκά, αντιπεριβαλλοντικά, καταστροφικά αποτελέσματα της πλήρους εκχώρησης των δημόσιων έργων στους ιδιωτικούς φορείς, της πλήρους απαξίωσης των δημόσιων Τεχνικών υπηρεσιών με την τεράστια υποστέλεχωση, την έλλειψη μηχανολογικού και τεχνικού εξοπλισμού και της ολοκληρωτικής εξάρτησης υλοποίησης όλων των αναγκαίων τεχνικών έργων και εργασιών από το πότε κι αν προχωρούν οι εργολαβίες.

Ο δρόμος της στήριξης της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων βασίζεται και στις ελλείψεις σε μέσα, επιμόρφωση, συλλογικές διαδικασίες και εξοπλισμό των δημοσίων υπηρεσιών. Ο λαός της χώρας μας χρειάζεται υπηρεσίες που θα σχεδιάζουν έργα για υποδομές σε πόλεις και χωριά που θα καλύπτουν σύγχρονες ανάγκες με το βλέμμα στο σήμερα και το αύριο, θα βασίζονται σε επιστημονικά δεδομένα.

Αναδεικνύεται αδιαμφισβήτητα η επιτακτική ανάγκη για κεντρικό φορέα κατασκευών   και κεντρικό σχεδιασμό στην αντιμετώπιση ζητημάτων όπως η αντιπλημμυρική προστασία, η αντισεισμική θωράκιση, η διαχείριση των απορριμμάτων κλπ, ένας σχεδιασμός που θα μπορεί να μελετά σφαιρικά και σε βάθος τα ζητήματα και θα δίνει ολοκληρωμένες λύσεις με γνώμονα το συμφέρον και τις σύγχρονες ανάγκες του λαού.       

Σε αντίθεση με την πρακτική των κυβερνήσεων και των Περιφερειακών Αρχών να υποβαθμίζουν τις δημόσιες υπηρεσίες, να απαξιώνουν επιστημονικό δυναμικό και να αναθέτουν ότι μπορούν σε ιδιώτες συμβούλους διεκδικούμε:

ü  Άμεσα προσλήψεις εξειδικευμένου προσωπικού, επιστημονικού, τεχνικού, διοικητικού. Πλήρη στελέχωση των Τεχνικών Υπηρεσιών για να μπορούν να μελετώνται και υλοποιούνται έργα με ίδια μέσα και αυτεπιστασία.

ü  Προμήθεια όλων των απαραίτητων σύγχρονων μέσων και εξοπλισμού για την αντιμετώπιση των σύνθετων προβλημάτων.

ü  Ουσιαστική εκπαίδευση του προσωπικού σε σύγχρονα μέσα.

ü  Αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου, που φορτώνει το σύνολο των ευθυνών στους τεχνικούς υπαλλήλους, «αθωώνοντας» το απαράδεκτο πλαίσιο λειτουργίας των υπηρεσιών.

Για να κλείσουν οι πληγές των καταστροφών αλλά και οι πληγές των τεχνικών έργων.