Κάλεσμα της Δημοκρατικής Αγωνιστικής Συνεργασίας (ΔΑΣ) για το 32ο Συνέδριο της ΠΟΕΜ

Το 32ο Συνέδριο της ΠΟΕΜ πραγματοποιείται σε μια περίοδο που ο κόσμος φλέγεται από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, ενώ βαθαίνει και η εμπλοκή της χώρας με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ και των κομμάτων του κεφαλαίου. Σε αυτές τις συνθήκες, που ολόκληρος ο κλάδος του μετάλλου βρίσκεται στο επίκεντρο της πολεμικής προετοιμασίας, κυβέρνηση και ΣΕΒ επιχειρούν να φορτώσουν στις δικές μας πλάτες νέες θυσίες και τις συνέπειες της πολεμικής προετοιμασίας. Οι βιομήχανοι του κλάδου εκτοξεύουν την κερδοφορία τους μέσα από τα προγράμματα Rearm Europe/SAFE και μέσα από την συνολικότερη στήριξη της κυβερνητικής πολιτικής που ναρκοθετεί τις Συλλογικές Συμβάσεις και κρατάει τους μισθούς στον κλάδο σε αγοραστική δύναμη πίσω ακόμα και από πριν 15χρόνια. Πάνω σε αυτά, οι πολεμικές ανατιμήσεις και η άγρια κρατική φορολόγηση φουσκώνουν τα ταμεία των ομίλων και του κράτους. Καθημερινά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με οξυμένα προβλήματα, με την εντατικοποίηση της εργασίας,  με τα ελλιπή μέτρα υγείας και ασφάλειας που θεωρούνται κόστος με αποτέλεσμα να εκτοξεύονται οι επαγγελματικές ασθένειες και τα εργατικά ατυχήματα, να θρηνούμε συνεχώς χαμένους συναδέλφους.

Το Συνέδριο της ΠΟΕΜ αποτυπώνει, για ακόμη μια φορά, την αντιπαράθεση δύο κόσμων. Από τη μία είναι ο κόσμος των εργατών του Μετάλλου, των ζωντανών συνδικάτων που παλεύουν καθημερινά μέσα στους χώρους δουλειάς, που συγκρούονται με την εργοδοσία και διεκδικούν αυξήσεις, δικαιώματα, μέτρα προστασίας για την ζωή και την υγεία. Από την άλλη είναι η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, που λειτουργεί καθ’εικόνα και καθ’ομοίωση με την ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ. Σε πλήρη ευθυγράμμιση με την κυβέρνηση και τις επιταγές του ΣΕΒ, στηριζόμενη σε σωματεία-φαντάσματα, μηχανισμούς για να αναπαράγει την θέση της και να συνυπογράφει την ενσωμάτωση και την υποταγή των εργαζομένων.

Η σύμβαση που υπογράφτηκε με τον ΣΕΒ και τους άλλους εργοδοτικούς φορείς όχι μόνο δεν βελτιώνει τη θέση των εργαζομένων, αλλά ενσωματώνει βασικές απαιτήσεις των βιομηχάνων: εισαγωγικός μισθός οριακά πάνω από τον κατώτερο, διατήρηση των κλαδικών μισθών σε επίπεδα πιο πίσω και σε σχέση με 15 χρόνια πίσω, κατάργηση τριετιών για μια ολόκληρη περίοδο 2012-2024, αλλαγές στον χαρακτήρα του ανθυγιεινού επιδόματος και αποκλεισμός χιλιάδων εργαζομένων από την κάλυψη της σύμβασης.

Η επίκληση ότι πρόκειται για «βάση» δεν μπορεί να κρύψει την πραγματικότητα. Είναι συμφωνία και αποδοχή της συνολικής στρατηγικής των βιομηχάνων για τη συμπίεση των κλαδικών μισθών και την προσαρμογή τους στα όρια της ανταγωνιστικότητας και της πολεμικής οικονομίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ανυπόληπτη ηγεσία της ΓΣΕΕ έχει ήδη ξεχωρίσει την σύμβαση της ΠΟΕΜ με τον ΣΕΒ για να γίνει υποχρεωτική στο πλαίσιο της λεγόμενης «κοινωνικής συμφωνίας». Αυτή την σύμβαση όπως και τις υπόλοιπες δύο που υπογράφει η ΠΟΕΜ, η πλειοψηφία τις διαπραγματεύτηκε πίσω από τις πλάτες των μεταλλεργατών, χωρίς καμία αγωνιστική διεκδίκηση που είναι το μόνο όπλο που έχουμε για να βελτιώνουμε την θέση μας.

Η λογική που προβάλλει την ενίσχυση της παραγωγής πολεμικού υλικού ως «ευκαιρία» για νέες θέσεις εργασίας – για ανάπτυξη για τον κλάδο και τους εργαζόμενους, επιχειρεί να ταυτίσει τα συμφέροντα των εργατών με αυτά των βιομηχάνων. Κρύβουν ότι οι  σχεδιασμοί των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ  και των στρατηγικών συμμάχων των ελληνικών κυβερνήσεων, του κράτους τρομοκράτη του Ισραήλ που μακελεύει την Μ. Ανατολή είναι αυτοί που γεννούν πολέμους, φτώχεια και προσφυγιά. Επικαλούνται τα υπαρκτά προβλήματα, που δημιούργησαν οι ίδιες πολιτικές που σήμερα στηρίζουν την πολεμική προσαρμογή, όπως το άδικο ενιαίο μισθολόγιο που διατηρείται σε επιχειρήσεις όπως η ΕΑΒ και τα ΕΑΣ για να στηρίξουμε εμείς τους στόχους της ανταγωνιστικότητας και των εξοπλιστικών προγραμμάτων.  Αποκρύπτουν συνειδητά ότι η ανάπτυξη της πολεμικής βιομηχανίας συνοδεύεται από ένταση της εκμετάλλευσης, από περιστολή δικαιωμάτων, από δουλειά χωρίς ωράριο και με αυξημένους κινδύνους. Ότι η παραγωγή αυτή υπηρετεί τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και όχι τις λαϊκές ανάγκες. Την ίδια στιγμή παραμένουν αναξιοποίητες οι τεράστιες παραγωγικές δυνατότητες του κλάδου, με εμβληματικό το διαχρονικό έγκλημα απαξίωσης της ΛΑΡΚΟ, των Χαλυβουργιών και  των Ναυπηγείων που γίνονται ειδική οικονομική ζώνη για το κέρδος, ενώ θα μπορούσαν παράγουν σύγχρονα και ασφαλή μέσα σταθερής τροχιάς, πλοία για το μεταφορικό έργο στην νησιωτική Ελλάδα, σύγχρονο μηχανολογικό εξοπλισμό και πραγματικό αμυντικό υλικό που δεν θα κατευθύνεται στα πέρατα της γής για να εξασφαλίζει τα συμφέροντα των εφοπλιστών και των ενεργειακών ομίλων.

Ο πόλεμος  των εκμεταλλευτών δεν είναι δικός μας. Καμία εμπλοκή της Ελλάδας και των χώρων δουλειάς στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τις πολεμικές επιχειρήσεις. Να κλείσουν οι βάσεις των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ στη χώρα μας. Να επιστρέψει άμεσα η πυροβολαρχία Patriot από τη Σαουδική Αραβία. Να γυρίσουν πίσω οι φρεγάτες, τα F-16 και όλες οι στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων. Καμία αποστολή στρατευμάτων κατοχής στην Παλαιστίνη.

Απέναντι σε αυτή τη γραμμή, υπάρχει η πείρα των εργαζομένων. Υπάρχουν αγώνες που δείχνουν τον δρόμο. Υπάρχουν οι δυνάμεις που απέδειξαν στην πράξη ότι μπορούν να οργανώσουν την πάλη, να φέρουν αποτελέσματα, να εμπνεύσουν εμπιστοσύνη. Οι κατακτήσεις στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, με την Συλλογική Σύμβαση που κατοχυρώνει το 7ωρο – 5μερο -35ωρο, οι υπόλοιποι αγώνες που επέβαλλαν επιχειρησιακές Συλλογικές Συμβάσεις σε μια σειρά εργοστασίων με πραγματικές αυξήσεις και  μέτρα προστασίας, επιβεβαιώνουν ότι τίποτα δεν χαρίζεται. Ό,τι κερδήθηκε ήταν αποτέλεσμα σύγκρουσης, απεργιών, συλλογικής οργάνωσης, και όχι διαπραγματεύσεων πίσω από κλειστές πόρτες.

Αυτά τα χρόνια σημαδεύτηκαν από τον ηρωϊκό αγώνα των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ, που στέκονται ακόμα όρθιοι κόντρα σε κυβερνήσεις, ΕΕ και τους νόμους τους, με όπλο την ενότητα και την αλληλεγγύη που εκδηλώθηκε πανελλαδικά στον δίκαιο αγώνα για δουλειά και ζωή με αξιοπρέπεια στον τόπο που το χώμα γίνεται ατσάλι, απέναντι στην πολιτική που ξεπουλάει τον ορυκτό πλούτο και απαξιώνει τις υποδομές για το κέρδος.

Αυτά τα χρόνια χιλιάδες νέοι εργαζόμενοι εμπιστεύτηκαν την δύναμη τους. Μαζικοποίησαν τα συνδικάτα, ίδρυσαν νέα όπως στην ΕΤΕΜ και στο Κιλκίς και βγήκαν στον αγώνα απέναντι στην πολιτική που θυσιάζει τις ανάγκες τους για το κέρδος και τον πόλεμο. Τέτοιες μάχες δόθηκαν στα εργοστάσια των ομίλων του Στασινόπουλου και του Μυτιληναίου, απέναντι στην τρομοκρατία και τις απολύσεις, στα ΕΛΠΕ για την προστασία της ζωής και της υγείας. Στα εργοστάσια της πολεμικής βιομηχανίας στην IDE, την ΤHEON και αλλού.

Στα συλλαλητήρια, για να σταματήσει η εμπλοκή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ στην Μέση Ανατολή. Για να εκφραστεί η αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό, τους λαούς που αγωνίζονται.

Στις κινητοποιήσεις για να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα των Τεμπών και για να μην γίνονται και οι χώροι του κλάδου κοιλάδες των Τεμπών για το κέρδος .

Σε αυτούς τους αγώνες πρωτοστάτησαν οι εργαζόμενοι με τα σωματεία που κρίνουν την ζωή και το δίκιο με βάση τις ανάγκες της τάξης τους. Όχι με την ανταγωνιστικότητα και το κέρδος. Που στηρίζουν κάθε μέρα στην πράξη  το σύνθημα: «Καμία θυσία για το κέρδος και τους πολέμους των εκμεταλλευτών!»

Κριτήριο για κάθε σύνεδρο και κάθε εργαζόμενο πρέπει να γίνει η στάση της πλειοψηφίας της ΠΟΕΜ όλα τα προηγούμενα χρόνια. Ήταν απούσα από τους μεγάλους αγώνες του κλάδου και του εργατικού κινήματος. Από τις μάχες ενάντια στους αντεργατικούς νόμους του Γεωργιάδη, της Κεραμέως με τις μεγάλες  απεργίες απέναντι στην 13ωρη δουλειά. Αυτοί που καμώνονται ότι έχουν χιλιάδες ψηφίσαντες στα σωματεία που δεν βγάζουν ουτε ανακοίνωση στήριξαν έμπρακτα την απεργοσπασία και τη λογική της αδράνειας και της ηττοπάθειας.

Σημαντικοί αγώνες, όπως της ΛΑΡΚΟ, των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, των εργαζομένων σε ΕΑΣ και ΕΑΒ, των αγροτών δεν βρήκαν την αναγκαία στήριξη και συντονισμό. Εκεί συναντηθήκαμε συνδικαλιστές από διαφορετικές αφετηρίες και  δώσαμε το χέρι ο ένας στον άλλο για να συνεχίσουμε.  Η πλειοψηφία περιορίστηκε σε γενικόλογες δηλώσεις, αφήνοντας στο απυρόβλητο την πολιτική όλων των κυβερνήσεων και της ΕΕ. Ακόμη και σε περιπτώσεις συνδικαλιστικών διώξεων και απολύσεων σε μεγάλους ομίλους, αρνήθηκε να παρέμβει ουσιαστικά.

Κράτησε στάση πλήρους ταύτισης με τη γραμμή της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, απουσιάζοντας από κάθε σοβαρή προσπάθεια πανελλαδικού συντονισμού των συνδικάτων, όπως η μεγάλη σύσκεψη εκατοντάδων σωματείων.

Οι δυνάμεις της ΔΑΣ απευθύνουν κάλεσμα μάχης και προοπτικής. Το πραγματικό δίλημμα μπροστά στους αντιπροσώπους του Συνεδρίου είναι καθαρό:

Θα συνεχίσουμε με μια Ομοσπονδία που δεν συγκρούστηκε πουθενά, που συνυπογράφει το τσάκισμα των δικαιωμάτων μας και καλλιεργεί τη μοιρολατρία; Ή θα δυναμώσουμε τη γραμμή του αγώνα, της σύγκρουσης και της διεκδίκησης; Μαζί με όσους στάθηκαν δίπλα μας στους αγώνες, που οργάνωσαν απεργίες, που συγκρούστηκαν με την εργοδοσία;

Τώρα είναι η ώρα να γίνει το βήμα!Να αλλάξει ο συσχετισμός δύναμης στην ΠΟΕΜ!
Να δυναμώσει η φωνή και η δύναμη των εργατών του Μετάλλου με την πρωτιά της ΔΑΣ!

Για μια Ομοσπονδία των εργατών του Μετάλλου και όχι των βιομηχάνων και των κυβερνήσεων. Μια Ομοσπονδία που θα οργανώνει τον αγώνα σε κάθε χώρο δουλειάς, που θα συγκρούεται με την εργοδοσία και την πολιτική που θυσιάζει τις ζωές μας για τα κέρδη. Που θα παλεύει για Συλλογικές Συμβάσεις με πραγματικές αυξήσεις, για 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, για ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας.

Για μια Ομοσπονδία που δεν θα αποδέχεται την πολεμική οικονομία και την εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Που θα απορρίπτει τη λογική ότι οι εργαζόμενοι έχουν κοινά συμφέροντα με τους επιχειρηματικούς ομίλους. Που θα αποκαλύπτει τα ψέματα της «ανάπτυξης για όλους» και θα βάζει μπροστά τις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης.

Που θα είναι βαθιά ριζωμένη στους χώρους δουλειάς, με ζωντανά σωματεία, με συμμετοχή των εργαζομένων, με δημοκρατική λειτουργία. Που θα οικοδομεί τη συμμαχία με άλλους κλάδους, με τους αυτοαπασχολούμενους, τους αγρότες, τη νεολαία.

Για ένα πανελλαδικό εργατικό κίνημα που δεν θα υποτάσσεται στην κερδοφορία των ομίλων, στις επιταγές των κυβερνήσεων, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Που δεν θα σπέρνει αυταπάτες ότι η κερδοφορία, η ανταγωνιστικότητα είναι οι κοινοί εθνικοί στόχοι εργαζόμενων και εργοδοτών. Ένα εργατικό κίνημα που θα απορρίπτει την λογική ότι τα σωματεία θα πρέπει να είναι απλοί συνομιλητές των εργοδοτών, γραφειοκρατικοί μηχανισμοί διεκπαιρέωσης προγραμμάτων που θα στηρίζουν τις ανάγκες του κεφαλαίου. Που δεν θα εγκλωβίζεται στην αναζήτηση κυβερνητικών αυταπατών,  «σωτήρων»  που θα συμφωνούν  με την εκμετάλλευση. Για ένα εργατικό κίνημα που θα εμπνέεται από τις ηρωϊκές στιγμές της ιστορίας του. Από την θυσία των 200 κομμουνιστών – ηρώων της Καισαριανής, που και με την τελευταία πράξη τους – την υψωμένη γροθιά απέναντι στην κάννη των όπλων υπηρέτησαν την τάξη τους διδάσκοντας τις μόνες θυσίες που έχουν προοπτική. 

Για να περάσει το εργατικό κίνημα στην αντεπίθεση, για την ανατροπή της βαρβαρότητας!
Για να ανοίξει ο δρόμος για μια ζωή αντάξια των αναγκών και των δυνατοτήτων της εποχής

Το Δ.Σ. της Α΄ ΕΛΜΕ Πέλλας καταγγέλλει την απαράδεκτη ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον στρατιώτη των Τεθωρακισμένων Ρήγα Τσούνη, ο οποίος υπηρετεί τη θητεία του στην 79 ΕΑΡΜΕΘ στην Σάμο, επειδή κατήγγειλε την εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο από το βήμα της πανελλαδικής σύσκεψης σωματείων, ομοσπονδιών και συνδικαλιστών του Πανεργατικού Μετώπου Αγωνιστικού Μετώπου.

Είναι ξεκάθαρο πως η κυβέρνηση και το Υπουργείο Άμυνας προσπαθούν να σπείρουν τον φόβο στους στρατευμένους. Θέλουν να τους φιμώσουν, όταν δηλώνουν σθεναρά πως δεν θα γίνουν κρέας για τα κανόνια τους, πως δεν θα συμβάλουν ώστε να θεωρηθεί αναγκαία για τον λαό η βαρβαρότητα του πολέμου, πως δεν συναινούν με την πολιτική που θυσιάζει τις ανάγκες του λαού για τα κέρδη των λίγων.

Δεν τους βγαίνει!

Οι φαντάροι μας δεν τρομοκρατούνται, δεν είναι μόνοι.

Οι φαντάροι είναι γέννημα του λαού μας και στο λαό βρίσκουν τη δύναμή τους να συνεχίζουν κατά δεκάδες τις καταγγελίες της πολιτικής που βρίσκει δισεκατομμύρια για πολεμικούς εξοπλισμούς και για την αποστολή ελληνικών φρεγατών στην άλλη άκρη του πλανήτη, όταν ζητά από το λαό να σηκώσει το οικονομικό βάρος του πολέμου, της θητείας τους, που βάζει σε τελευταία μοίρα τις κοινωνικές ανάγκες, τους μισθούς, την Υγεία, την Παιδεία και την Πρόνοια.

Ξαναλέμε πως νιώθουμε περήφανοι για τον συνάδελφό μας και κάθε στρατευμένο νέο που δεν υποκύπτει στην κουλτούρα φέρετρων και την τυφλή υποταγή, που παλεύει μέσα κι έξω από τα στρατόπεδα για τα δικαιώματά του, την ειρήνη ανάμεσα στους λαούς και την πάλη για μια πατρίδα χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια και πολέμους.

Να παρθεί άμεσα πίσω η άδικη ποινή που επιβλήθηκε στον Ρ. Τσούνη.

Να ακυρωθεί κάθε ποινή σε στρατευμένο που στέκεται στο πλευρό του αγωνιζόμενου λαού, ενάντια στην πολεμική εμπλοκή.

1^η ΜΑΗ 2026

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΙΝΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ

Συνάδελφοι οικοδόμοι, εργαζόμενοι στις κατασκευές,

Φέτος, συμπληρώνονται 140 χρόνια από την 1^η Μάη του 1886 στο Σικάγο, όπου οι εργάτες ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας 8ωρη εργασία και 90 χρόνια από τις αιματηρές απεργίες τον Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη. Η Πρωτομαγιά  είναι η μέρα που μας θυμίζει ότι όλες οι κατακτήσεις της τάξης μας έχουν έρθει μέσα από σκληρούς και αιματηρούς αγώνες και βρίσκονται συνεχώς στο στόχαστρο των καπιταλιστών και των αστικών κυβερνήσεων. Θυμόμαστε και τιμάμε και τις θυσίες των 200 εκτελεσμένων Κομμουνιστών στην Καισαριανή, 1^η  του Μάη 1944,  θυσίες και φωτεινά παραδείγματα στον αγώνα της κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για έναν κόσμο χωρίς πολέμους, φτώχεια, προσφυγιά, που θα εξασφαλίζει ότι οι εργαζόμενοι θα απολαμβάνουν τον πλούτο που παράγουν προς όφελος της ζωής και των αναγκών τους.

Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στο Ιράν από τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τους συμμάχους τους, ο πόλεμος στην Ουκρανία και τα πολεμικά μέτωπα που πολλαπλασιάζονται σε όλο τον κόσμο, είναι απόρροια των ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστών για το ποιος θα έχει την πρωτοκαθεδρία στο μοίρασμα της πίττας των κερδών, για την εκμετάλλευση πλουτοπαραγωγικών πηγών και των δρόμων ενέργειας.

Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα βιώνουμε τις συνέπειες από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στη Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία και της επικίνδυνης εμπλοκής της Ελλάδας σε αυτούς, με ολοένα και πιο ισχυρή στήριξη στις επιδιώξεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με αποστολή πολεμικού υλικού και στρατευμάτων προς όφελος των εφοπλιστών, των βιομηχάνων, των επιχειρηματιών και των συμφερόντων τους στην περιοχή. Ότι μετριέται σε μεγάλα κέρδη για τους λίγους, σημαίνει μεγάλες απώλειες για εμάς τους πολλούς. Ότι χρηματοδοτεί την καπιταλιστική οικονομία και τους πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, αφαιρείται από τη δυνατότητα ικανοποίησης των δικών μας αναγκών.

Η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζοντας την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, με την ανοχή και τη στήριξη των υπόλοιπων κομμάτων της καπιταλιστικής διαχείρισης, χρηματοδοτεί ετήσια το ΝΑΤΟ με 7 δις ευρώ.

Αυτό για τα λαϊκά στρώματα σημαίνει μείωση των συντάξεων, περικοπή μισθών, φοροληστεία, αδυναμία να ανταπεξέλθουμε στις βασικές οικογενειακές μας ανάγκες, με την ακρίβεια να καλπάζει και τους μισθούς να παραμένουν στα επίπεδα προ 15ετίας. Σημαίνει μείωση των παροχών στην υγεία και στην παιδεία.

Όλοι αυτοί, που διακηρύττουν την «εθνική ομοψυχία», την «πρόοδο» και το «καλό» του λαού μας, έχουν στην προσοχή τους τα συμφέροντα των λίγων και όχι τις ανάγκες των πολλών. Η «σταθερότητα» τους, η «πατρίδα» τους, είναι τα κέρδη τους. Για εμάς, τους εργαζόμενους έχουν μόνο «fuel pass», εκπτωτικά κουπόνια και συμβουλές, ότι αν θέλουμε να ζήσουμε καλύτερα πρέπει να δουλεύουμε ήλιο με ήλιο, 13ωρα σε έναν και δύο εργοδότες.

Να ματώνουμε εμείς, οι πολλοί, οι εργαζόμενοι και σε περίοδο ιμπεριαλιστικής ειρήνης –με νεκρούς και σακατεμένους στα εργοτάξια-αρένες, με 1 νεκρό εργαζόμενο κάθε 3 μέρες– και στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο για να ζουν αυτοί, οι λίγοι, «ζωή χαρισάμενη» την ώρα που δολοφονούνται οι λαοί στους πολέμους τους.

Συνάδελφοι,

Η πραγματική πρόοδος, η διέξοδος για όλους εμάς είναι να δυναμώσει ο αγώνας και η προοπτική που έχει στο επίκεντρο τις δικές μας ανάγκες, που είναι εκ διαμέτρου αντίθετες με τα συμφέροντα του κεφαλαίου, των  αστικών κυβερνήσεων και των δυνάμεων που στηρίζουν τη στρατηγική και την εξουσία του.

Θέλουμε να δουλεύουμε για να ζούμε, όχι να ζούμε για να δουλεύουμε.

Έχουμε ανάγκη το 7ωρο- 5νθερο- 35ωρο γιατί δεν θέλουμε να γίνουμε σκλάβοι του 21^ου αιώνα για χάρη των συμφερόντων των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Θέλουμε να έχουμε Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας υποχρεωτικές, μεροκάματα που να καλύπτουν τις ανάγκες μας και συνθήκες ασφάλειας στους χώρους δουλειάς για να μην σκοτωνόμαστε. Θέλουμε μόρφωση για τα παιδιά μας, νοσοκομεία και υγεία, συντάξεις για τα γεράματά μας. Θέλουμε όσα μας στερούν, όλοι αυτοί, που εκμεταλλεύονται τον ιδρώτα της δουλειά μας για λογαριασμό τους.

Παίρνουμε δύναμη, εμπνεόμαστε από τους επώνυμους και ανώνυμους ήρωες της τάξης μας, από τους απεργούς εργάτες στο Σικάγο το 1886, από τους απεργούς καπνεργάτες το 1936 στη Θεσσαλονίκη,  από τους 200 εκτελεσμένους Κομμουνιστές της Καισαριανής το 1944. Αλύγιστοι και πιστοί στα πιο μεγάλα ιδανικά που γνώρισε η ανθρωπότητα, έδωσαν τη ζωή τους, άφησαν τα κόκαλά τους σε βουνά και εξορίες.

Δίνουμε υπόσχεση ότι συνεχίζουμε σε αυτόν τον δρόμο.
Για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια, πολέμους, προσφυγιά.
Να γίνει το δίκιο της τάξης μας πραγματικότητα !

Παίρνουμε όλοι μέρος μαζικά στην Πρωτομαγιάτικη Απεργία και την απεργιακή συγκέντρωση στην Τρίπολη, στην πλατεία Πετρινού, στις 10:30 π.μ

To 2o ΣΕΤΗΠ Fest είναι γεγονός!

Σάββατο 16 Μάη, στο Λόφο Λαμπράκη στο Νέο Κόσμο!

Doors open @ 18:00

Το Φεστιβάλ του ΣΕΤΗΠ είναι ο χώρος που θα συναντηθούμε συνάδελφοι από όλες τις εταιρείες του κλάδου, συνάδελφοι που δουλεύουμε στο ίδιο γραφείο ή συνεργείο, ή που δουλεύαμε μαζί τα προηγούμενα χρόνια. Εμείς που αγωνιούμε για όσα συμβαίνουν γύρω μας, μέσα στους χώρους μας, που δώσαμε μάχες μέσα στους χώρους δουλειάς, όσοι κατεβήκαμε παρέα στα συλλαλητήρια, τις απεργίες. Όσοι ξεκουραστήκαμε και διασκεδάσαμε παρέα στο camping του ΣΕΤΗΠ. Όσοι βρεθήκαμε στα εγκαίνια των γραφείων του Συνδικάτου μας τον Οκτώβριο, ή και νωρίτερα στις εργασίες ανακαίνισης, όσοι βρεθήκαμε εκεί αργότερα για να κουβεντιάσουμε, για μια προβολή ταινίας . Όσοι τηλεφωνήσαμε ή ζητήσαμε τη βοήθεια του Συνδικάτου μας για ένα πρόβλημα στο χώρο δουλειάς. Όσοι βρεθήκαμε σε μια εκδρομή της πεζοπορικής ομάδας. Μαζί μας θα είναι οι φίλοι μας και οι οικογένειες μας!

Όλοι εμείς θα κάνουμε το φεστιβάλ μας έναν ζωντανό χώρο έκφρασης, δημιουργίας και διασκέδασης. Η μουσική και η τέχνη αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι των συλλογικών μας εμπειριών και δίνουν φωνή στις ανησυχίες, τα όνειρα και τους αγώνες μας.

Η ζωή μας, η καθημερινότητα μας, μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς, είναι δύσκολη. Είναι δύσκολη γιατί ο κόσμος που ζούμε είναι χτισμένος από κέρδη και πολέμους. Εμείς σταθερά παλεύουμε και αγωνιζόμαστε για να ζήσουμε καλύτερα, να δώσουμε διέξοδο. Έτσι γεννιέται και το σύνθημα του φετινού μας φεστιβάλ, που θεωρούμε ότι μπορεί να εμπλουτίσει την κουβέντα που γίνεται στους χώρους δουλειάς: “Στον κόσμο των κερδών και των πολέμων, διέξοδο θα δώσουμε εμείς!”

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει: 

Μεγάλη συναυλία με Μάρθα Φριντζήλα, Καλογεράκια + Kubara project

Ακόμα:

• Stand-up comedy
• DJ Set
• Guest Bands
• Παιδικό παιχνίδι με συναυλία και θέατρο για τους μικρούς μας φίλους όλων των ηλικιών

Στον χώρο:

• Θα υπάρχει χώρος συζητήσεων και φιλοξενίας όλων των σωματείων του κλάδου
• Εκθέσεις
• Μπαρ
• Merchandise

Το πρόγραμμα, με όλες τις συμμετοχές θα ανακοινωθεί στο: https://www.setip.gr/setip-festival-plirofories/

Στην φετινή γιορτή θα είμαστε όλοι εκεί!

 Πρόσβαση στον Λόφο Λαμπράκη: 

Μετρό – Γραμμή 2: 

• Σταθμός Συγγρού-Φιξ: Η απόσταση είναι περίπου 700–750 μέτρα (περίπου 10 λεπτά), η διαδρομή έχει αρκετή ανηφόρα προς το τέλος.
• Σταθμός Νέος Κόσμος: Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 1 χιλιομέτρου, δηλαδή περίπου 12–15 λεπτά με τα πόδια.

Σημειώστε ότι τα Σάββατα το μετρό λειτουργεί όλο το 24ωρο.

Λεωφορείο: Η πλησιέστερη στάση είναι η «Βαριώτη», η οποία εξυπηρετείται από διάφορες γραμμές λεωφορείων και τρόλεϊ που κινούνται επί της Λεωφόρου Βουλιαγμένης. πχ 040, 227, 550, 856, Α3, 10, 550

Τραμ: Στάση «Νέος Κόσμος», περίπου 10-12 λεπτά με τα πόδια

Αυτοκίνητο: Η διεύθυνση είναι Λεωφόρος Βουλιαγμένης 46, Αθήνα 117 43. Κρατήστε ότι στην περιοχή το parking μπορεί να είναι challenging!

Προπώληση κουπονιών ενίσχυσης: 

Στα γραφεία του ΣΕΤΗΠ: Σολωμού 58, Αθήνα, 3ος όροφος

Σωματειακές επιτροπές

Σε κάθε χώρο δουλείας από μέλη του Σωματείου

Για περισσότερες πληροφορίες:

Τηλέφωνο: 2130105735

Mail: [email protected]

18 Φοιτητικοί Σύλλογοι της Αθήνας διοργανώνουν κοινή συνέντευξη Τύπου την Τρίτη 28 Απρίλη στις 17:00 στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, στην αίθουσα Β’ του κεντρικού κτηρίου. Σκοπός τους είναι να δημοσιοποιήσουν τα αιτήματά τους για να παρθούν άμεσα μέτρα οικονομικής στήριξης των Πανεπιστημίων, των φοιτητών και των οικογενειών τους.

Η ανακοίνωση  η οποία θα παρουσιαστεί στη συνέντευξη Τύπου.

Εκ μέρους των χιλιάδων φοιτητών και φοιτητριών που εκπροσωπούμε, στέλνουμε αυτή την επιστολή για να επισημάνουμε και να γνωστοποιήσουμε για ακόμα μία φορά την τραγική κατάσταση στις σπουδές και την καθημερινότητά μας, ειδικά με βάση τα νέα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί τις τελευταίες εβδομάδες. Η κατάσταση για χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες είναι αυτή τη στιγμή οριακή! Ζητάμε να ικανοποιηθούν επειγόντως τα αιτήματά μας, να παρθούν άμεσα μέτρα για να μπορέσουμε να σπουδάσουμε και να ζήσουμε αξιοπρεπώς.

Η κατάσταση στα πανεπιστήμια είναι γνωστή εδώ και χρόνια, αλλά δεν έχει παρθεί κανένα ουσιαστικό μέτρο για την βελτίωσή της. Είναι απαράδεκτη έως και επικίνδυνη η κατάσταση των υποδομών, των φοιτητικών εστιών, η υποστελέχωση που βασανίζει καθημερινά φοιτητές, εργαζόμενους και διδάσκοντες. Ήδη τα τελευταία χρόνια το κόστος σπουδών και ζωής έχουν εκτοξευτεί συνολικά και τα πράγματα μόνο χειροτερεύουν. Τις τελευταίες εβδομάδες όλα αυτά τα προβλήματα έχουν διογκωθεί και δεκάδες ακόμα έχουν προστεθεί, με τις οικονομικές συνέπειες του ιμπεριαλιστικού πολέμου στον οποίο μπλέκεται και η χώρα μας.

Η κατάσταση έχει καταντήσει μη βιώσιμη για ένα ολοένα και μεγαλύτερο τμήμα των φοιτητών και των φοιτητριών, αφού καλούμαστε να επωμιστούμε νέα βάρη. Μαζί με την ανησυχία που διογκώνεται για όσα συμβαίνουν, αντιμετωπίζουμε καθημερινά πλέον και το άγχος για το αν θα μπορέσουμε να ολοκληρώσουμε τις σπουδές μας, αφού το κόστος είναι πλέον δυσβάσταχτο για εμάς και τις οικογένειές μας.

Ακούμε συνεχώς υποσχέσεις, ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, για δήθεν αναβάθμιση του Πανεπιστημίου μας, για μέτρα ελάφρυνσης απέναντι στην ακρίβεια και στήριξης των νέων, των φοιτητών. Η πραγματικότητα που ζούμε δεν έχει καμία σχέση με αυτή την πλασματική εικόνα.

Αυτή τη στιγμή 1 στους 2 φοιτητές αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε παράλληλα με το πτυχίο μας, αφού ο μισθός των οικογενειών μας τελειώνει στα μέσα του μήνα εξαιτίας της ακρίβειας και της φοροληστείας. Με την ουσιαστική καθήλωση των μισθών και την ακρίβεια σε βασικά είδη, πάλι δυσκολευόμαστε να βγάλουμε το μήνα. Έτσι, οι σπουδές μας μπαίνουν αναγκαστικά σε δεύτερη μοίρα, δεν μπορούμε να αφοσιωθούμε απρόσκοπτα στην επιστήμη μας, ενώ ο ελεύθερος χρόνος που έχουμε είναι ελάχιστος έως ανύπαρκτος.

Η φοιτητική μέριμνα, και ιδιαίτερα η στέγαση, είναι ανεπαρκής και αφορά ελάχιστους. Στη δωρεάν σίτιση υπάρχουν “κόφτες” και όρια που στερούν αυτό το στοιχειώδες δικαίωμα από χιλιάδες φοιτητές. Ταυτόχρονα, τα κυλικεία των σχολών μας – όπου υπάρχουν – έχουν απλησίαστες τιμές.

Οι φοιτητικές εστίες πανελλαδικά καλύπτουν μόνο το 6% των αναγκών, ενώ οι τιμές των ενοικίων «καλπάζουν» χρόνο με το χρόνο, με τις τιμές για μια απλή γκαρσονιέρα να έχουν φτάσει τα 400-500 ευρώ το μήνα. Η μικρή αύξηση του φοιτητικού στεγαστικού επιδόματος, μετά την πίεση που ασκήσαμε, δεν επαρκεί στις σημερινές συνθήκες. Παράλληλα, δεκάδες δωμάτια εστιών παραμένουν αδιάθετα, ενώ εκατοντάδες φοιτητές τα έχουν ανάγκη, εξαιτίας των απαράδεκτων κριτηρίων «φτώχειας» που έχετε θέσει!

Την ίδια στιγμή, δίνονται ψίχουλα για τις ανάγκες μας, με μείωση της τακτικής χρηματοδότησης των Πανεπιστημίων κατά 50% τα τελευταία 15 χρόνια. Αυτό έχει τραγικά αποτελέσματα όσον αφορά τις υποδομές, τον διαθέσιμο τεχνικό εξοπλισμό, το διδακτικό και υπόλοιπο εργασιακό προσωπικό στα πανεπιστήμια. Πολλά Ιδρύματα δυσκολεύονται να καλύψουν ακόμα και λειτουργικές ανάγκες. Είναι επίσης χαρακτηριστική η αναλογία ΔΕΠ / φοιτητών που πριν εφαρμοστεί το άδικο μέτρο των διαγραφών είχε φτάσει στο 1/52, ενώ ακόμα και μετά από αυτό ξεπερνά το 1/39 όπως κατήγγειλαν και φορείς ακαδημαϊκών. Ταυτόχρονα, μετατίθεται στη δική μας «τσέπη» το κόστος αναγκαίων για τις σπουδές μας αναλώσιμων, υλικού και διαφόρων υπηρεσιών, ανεβάζοντας ακόμα περισσότερο το κόστος σπουδών.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες της επαρχίας αντιμετωπίζουμε ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα. Το κόστος της καθημερινής μεταφοράς από και προς τη σχολή μας στις περιοχές που το πανεπιστήμιο είναι μακριά από τον αστικό ιστό έχει γίνει δυσβάσταχτο, με τις αυξήσεις των τιμών να έχουν «χτυπήσει» τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και τα ΚΤΕΛ. Για όσους σπουδάζουμε σε νησί, οι συνεχείς αυξήσεις στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια, μας αναγκάζουν να πληρώνουμε «χρυσάφι» τα μεταφορικά έξοδα για να επισκεφτούμε τις οικογένειές μας, ενώ το καλοκαίρι σε πολλά νησιά μάς διώχνουν από τα σπίτια ή τις φοιτητικές εστίες για να τα μετατρέψουν σε δωμάτια βραχυχρόνιας μίσθωσης.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες έχουμε εκφράσει την εναντίωση μας στο νέο χτύπημα που ετοιμάζει η κυβέρνηση στις σπουδές μας με την αναθεώρηση του άρθρου 16. Ουσιαστικά η επικείμενη αναθεώρηση, θα απελευθερώσει πλήρως την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και θα απαλλάξει πλήρως το κράτος από την ευθύνη χρηματοδότησης του δημοσίου Πανεπιστημίου, εντείνοντας όλα τα παραπάνω προβλήματα και φέρνοντας νέα. Ανοίγει ο δρόμος για δίδακτρα στα προπτυχιακά προγράμματα σπουδών, ενώ το κόστος σπουδών θα εκτοξευτεί με περαιτέρω εμπορευματοποίηση της φοιτητικής μέριμνας. Το δημόσιο πανεπιστήμιο και οι φοιτητές του χρειάζονται στήριξη, όχι νέο χτύπημα!

Ταυτόχρονα, η οποία χρηματοδότηση δίνεται στα Πανεπιστήμια μας, πολλές φορές “στραγγίζεται” από τους διάφορους εργολάβους ή καταλήγει σε διάφορα ερευνητικά προγράμματα πολεμικού περιεχομένου, στα οποία φοιτητές, καθηγητές και εργαζόμενοι έχουν συνολικά εναντιωθεί. Η αναγκαία στήριξη για τις λειτουργικές ανάγκες των Πανεπιστημίων μας, για τη φοιτητική μέριμνα, αλλά και την έρευνα προς όφελος των λαϊκών αναγκών, γίνεται θυσία για να κερδίζουν λίγοι, γίνεται έρευνα για πολεμικούς σκοπούς.

Στις διεκδικήσεις μας μόνιμη απάντηση είναι ότι δεν υπάρχουν λεφτά. Πώς όμως βρίσκετε δισεκατομμύρια για τους πολεμικούς εξοπλισμούς, για τις φοροαπαλλαγές σε εφοπλιστές, για επιδοτήσεις σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους; Γιατί δεν παίρνετε αυτά τα λεφτά για να στηρίξετε εμάς και τα Πανεπιστήμια μας; Τι άλλο πρέπει να γίνει για να πάρετε μέτρα στήριξης ώστε να μην αναγκαστούν χιλιάδες φοιτητές να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους;

Θέλουμε για ακόμα μία φορά να το κάνουμε ξεκάθαρο: Αρνούμαστε να πληρώσουμε τα «σπασμένα» και το λογαριασμό για χάρη των λίγων και των πολέμων τους!

Απαιτούμε τώρα να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματά μας για να μπορέσουμε να ολοκληρώσουμε τις σπουδές μας. Ζητάμε συγκεκριμένες απαντήσεις για τα παρακάτω:

• Γενναία μείωση και πλαφόν στην τιμή πώλησης χονδρικής και λιανικής που περιλαμβάνει και κατάργηση όλων των έμμεσων φόρων και του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης. Κατάργηση του Χρηματιστηρίου της Ενέργειας. Μείωση στις τιμές των φαρμάκων και κατάργηση της συμμετοχής των ασθενών.

• Έκτακτο κονδύλι στήριξης στα ΑΕΙ για την κάλυψη των λειτουργικών αναγκών λόγω της ακρίβειας, για να δίνονται δωρεάν όλα τα απαραίτητα αναλώσιμα, για δωρεάν σίτιση χωρίς «κόφτες».

• Μείωση και πλαφόν στις τιμές των κυλικείων των σχολών.

• Αυξήσεις στους μισθούς, πληρωμή της πρακτικής άσκησης στο ύψος του κατώτατου μισθού, μέτρα στήριξης των εργαζόμενων φοιτητών, ειδικά όσων δουλεύουν σεζόν.

• Πλαφόν στα ενοίκια, καμία σκέψη για χαράτσια στις εστίες, συντήρηση και αναβάθμιση των υποδομών και του εξοπλισμού σε όλες τις εστίες. Θέρμανση και ψύξη, πλυντήρια, φύλαξη και φωτισμός σε όλες τις εστίες.

• Δωρεάν μετακίνηση στα ΜΜΜ, δωρεάν εισιτήρια σε ακτοπλοΐα και ΚΤΕΛ από και προς τον τόπο σπουδών.

• Ένταξη στο καθεστώς αναστολής εργασίας στους εργαζόμενους φοιτητές που μπορεί να πληγούν από τις συνέπειες του πολέμου με πλήρη μισθολογική και ασφαλιστική αποζημίωση.

• Καμία σκέψη για αναθεώρηση του άρθρου 16 και επιβολή διδάκτρων στις προπτυχιακές σπουδές.

Την ανακοίνωση υπογράφουν τα Διοικητικά Συμβούλια των Φοιτητικών Συλλόγων:

Σχολής Μηχανικών ΠΑΔΑ, Σχολής Επιστημών Υγείας ΠΑΔΑ, Σχολής Επιστημών Τεχνών και Πολιτισμού ΠΑΔΑ, Σχολής Επιστημών Τροφίμων ΠΑΔΑ, Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Φιλοσοφικής Σχολής ΕΚΠΑ, Γεωλογικού ΕΚΠΑ, Μαθηματικού ΕΚΠΑ, Κοινωνιολογίας ΕΚΠΑ, Οδοντιατρικής ΕΚΠΑ, Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης ΕΚΠΑ, Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία ΕΚΠΑ, Σλάβικων Σπουδών ΕΚΠΑ, Ιστορίας και Φιλοσοφίας των Επιστημών ΕΚΠΑ, Τοπογράφων ΕΜΠ. Επίσης, τα Διοικητικά Συμβούλια των Συλλόγων Οικοτρόφων: Φοιτητικής Εστίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Νέων Φοιτητικών Εστιών ΕΜΠ, Φοιτητικής Εστίας Αθηνών.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Το προηγούμενο διάστημα με αφορμή το πρώτο περιστατικό επιβεβαιωμένης διαρροής προπανίου σε μηχανή πλήρωσης και το δεύτερο περιστατικό ενεργοποίησης του συναγερμού από συναδέλφους, το Σωματείο Εργαζομένων DEMO μπήκε μπροστά στην ενημέρωση και τη διεκδίκηση όλων των απαραίτητων μέτρων και ελέγχων για την ασφάλεια μας.

Η εργοδοσία τότε μας διαβεβαίωνε σε όλους τους τόνους ότι “υπερβαίνει τα πρωτόκολλα ασφαλείας” ότι “έχει ψηλά στις προτεραιότητες της την ασφάλεια των εργαζομένων”, ότι “δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας” κλπ.

Όμως το πρόσφατο πόρισμα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας μετά τον έλεγχο των μέτρων Πυρασφάλειας σε όλη την εταιρεία, που έγινε μετά από αίτημα του κλαδικού Συνδικάτου Φαρμάκου – Καλλυντικού, αποδεικνύει ότι ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ δεν πρέπει να έχουμε στην εργοδοσία και στις διαβεβαιώσεις της ! Ότι ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ με την οργάνωση και τον αγώνα μας θα κατακτήσουμε την ασφάλεια και τα δικαιώματα μας στην εργασία και στη ζωή !

Στο πόρισμα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας εντοπίζονται πολύ επικίνδυνες ελλείψεις. Χαρακτηριστικά :

1. Για την εγκατάσταση, δεν υφίσταται έγκυρη αρχειοθετημένη μελέτη πυροπροστασίας, όπως οφείλουν να διαθέτουν οι μεταποιητικές και συναφείς δραστηριότητες κατηγορίας κινδύνου «Α1».

2. Ενώ απαιτείται η εγκατάσταση αυτόματου συστήματος πυρανίχνευσης σε όλους τους χώρους των κτιρίων Α, Β, Γ, Δ, υπάρχουν χώροι που δεν καλύπτονται από τέτοιο σύστημα και χειροκίνητο σύστημα αναγγελίας πυρκαγιάς. Ενώ ακόμη και σε χώρους που υπήρχε πυρανίχνευση, οι πίνακες των συστημάτων παρουσίαζαν σφάλματα λειτουργίας με αποτέλεσμα να καθίσταται επισφαλής η λειτουργία τους.

3. Βρέθηκαν χώροι εντός ψευδοροφών με μεγάλο υψομετρικό και καλωδιώσεις, σωληνώσεις κλπ., χωρίς να διαθέτουν αυτόματο σύστημα πυρανίχνευσης.

4. Το κλιμακοστάσιο του κτιρίου Α’ δεν αποτελεί πυροπροστατευμένη όδευση διαφυγής γιατί υπάρχουν ηλεκτρολογικοί πίνακες εντός του κλιμακοστασίου.

5. Βρέθηκαν σε εξωτερικό χώρο φιάλες οξυγόνο, τοποθετημένες κάτω από πυλώνα υψηλής τάσης της ΔΕΗ, ενώ στον ίδιο χώρο βρέθηκαν και δοχεία με χρησιμοποιημένα έλαια.
6. Στους χώρους που υπήρχε αυτόματο σύστημα καταιονισμού ύδατος είναι εκτός λειτουργίας ! (οι κεφαλές που εγκαθίσταται στις οροφές και ψεκάζουν αυτόματα νερό όταν η θερμοκρασία φτάσει σε συγκεκριμένο όριο)

7. Σε σημεία των εγκαταστάσεων διέρχονται από τους τοίχους των πυροδιαμερισμάτων σωληνώσεις και καλώδια τα οποία δεν διέθεταν πυροφραγμούς

Δεν θα επιτρέψουμε στην εργοδοσία να παίζει με την ασφάλεια μας !

Απαιτούμε εδώ και τώρα να παρθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε το σύνολο των εγκαταστάσεων (χώροι παραγωγής, εργαστήρια, αποθήκες, αποδυτήρια κλπ) να τηρούν όλες τις αναγκαίες προδιαγραφές πυρασφάλειας και πυροπροστασίας !

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Η εργοδοσία θεωρεί κόστος τα απαραίτητα μέτρα πυρασφάλειας και πυροπροστασίας, παίζοντας με την ασφάλεια και τις ζωές μας.

Οι κρατικοί μηχανισμοί περιορίζονται σε συστάσεις και διοικητικά πρόστιμα τη στιγμή που στις εγκαταστάσεις της DEMO μπαίνουν και βγαίνουν καθημερινά χιλιάδες εργαζόμενοι.

Και την ίδια στιγμή, όλες διαχρονικά οι κυβερνήσεις έχουν κάνει νόμο το “λειτουργία πρώτα – έλεγχος μετά” και έχουν ξηλώσει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς για να μην βρίσκει κανένα εμπόδιο η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων και των επενδυτών.

Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας!

Απέναντι λοιπόν σε εργοδοσία, κυβερνήσεις και κράτος, ο μόνος τρόπος να αλλάξουμε τα πράγματα προς όφελος μας, είναι η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ και ΔΡΑΣΗ με σημαία τις δικές μας σύγχρονες ανάγκες.

Αυτό είναι που φοβούνται και εχθρεύονται! Γι’ αυτό και με το πρόσχημα της αντιπροσωπευτικότητας η εταιρεία δεν δέχτηκε να κάνουμε καμία συζήτηση για μισθολογικά ζητήματα. Θέλει να έχει βολικούς συνομιλητές που τους βρίσκει στους εργοδοτικούς της ‘‘Ένωσης’’.

Βέβαια την ίδια στιγμή που επικαλείται ζητήματα αντιπροσωπευτικότητας, δεν είχε κανένα πρόβλημα να υπογράψει Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με μη εκλεγμένη – προσωρινή διοίκηση της Ένωσης Εργαζομένων DEMO. Η οποία εμφανίζει διαβλητές διαδικασίες ως “εκλογές”, δεν έχει βγάλει άχνα για τα πρόσφατα ατυχήματα και τα περιστατικά διαρροών ενώ μετατρέπει τα “θέλω” της εργοδοσίας σε “αιτήματα” της.

Εδώ και τώρα ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ DEMO !

Απαιτούμε την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, με πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς των εργαζομένων, σε συνθήκες που πληρώνουμε την συμμετοχή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους τους. Σήμερα μας τσακίζει η ακρίβεια και τα αντιλαϊκά  μέτρα. Δεν θα πληρώσουμε εμείς τα σπασμένα του πολέμου τους, ούτε θα περιμένουμε πότε θα έρθει η σειρά του λαού μας!

 Όλοι και όλες στην απεργιακή συγκέντρωση, την Παρασκευή 1η Μάη στο Σύνταγμα στις 10:30 πμ.

Βάζουμε στο προσκήνιο τα δικά μας συμφέροντα, τη δική μας προοπτική

Τιμάμε την Εργατική Πρωτομαγιά! Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους!

Οργανώνουμε τον αγώνα για τη ζωή & τις σπουδές που έχουμε ανάγκη.

ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στην απεργιακή συγκέντρωση 1^η Μάη στις 10:30 στο Σύνταγμα!

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες τιμάμε τις θυσίες των εργατών και τους αγώνες της Εργατικής Πρωτομαγιάς. Εμπνεόμαστε από το Σικάγο του 1886 και την πάλη για την 8ωρη εργασία, από την εξέγερση στη Θεσσαλονίκη τον Μάη του 1936, ιδιαίτερα από την ηρωική θυσία των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή το 1944!

Σήμερα η πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, των υπόλοιπων κομμάτων που στηρίζουν τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, συνεχίζει να θυσιάζει τις ανάγκες και τα δικαιώματα μας στη ζωή και τις σπουδές. Η συνεχής μείωση της χρηματοδότησης για τα Πανεπιστήμια και οι νέες περικοπές για χάρη των πολεμικών εξοπλισμών, η εργασιακή ζούγκλα που έχουν διαμορφώσει όλες οι κυβερνήσεις, με τα 13ωρα και τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, η ακρίβεια και τα οικονομικά βάρη του πολέμου που φορτώνουν στις οικογένειες μας, κάνουν ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη να γίνουν βήματα στην οργάνωση της πάλης, της σύγκρουσης με την πολιτική του κέρδους. Τέτοιο βήμα που μας γεμίζει αισιοδοξία ήταν η πρόσφατη πανελλαδική σύσκεψη πάνω από 700 εργατικών σωματείων και φορέων στην Καισαριανή, για την οργάνωση ενός μεγάλου και μαχητικού πανελλαδικού κινήματος για την ανατροπή της αντεργατική- αντιλαϊκής πολιτικής.

Δεν πρόκειται να δεχτούμε την ταφόπλακα στις σπουδές μας!

Η επίθεση στα δικαιώματα και τις σπουδές μας δε θα σταματήσει εάν δεν τη σταματήσουμε εμείς. Η κυβέρνηση της ΝΔ και τα υπόλοιπα κόμματα του συστήματος ετοιμάζουν νέο χτύπημα στις σπουδές και τα πτυχία μας με την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, υποβαθμίζοντας κι άλλο τα πτυχία μας, φέρνοντας δίδακτρα στα προπτυχιακά προγράμματα σπουδών, ενισχύοντας την επιχειρηματική δράση στη φοιτητική μέριμνα, απελευθερώνοντας την ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ.

Οι πρόσφατες δηλώσεις του πρωθυπουργού ότι η συζήτηση γύρω από την αναθεώρηση θα προχωρήσει μέσα στο Μάιο και ότι ακολουθούν νέες περικοπές δαπανών πρέπει να χτυπήσουν συναγερμό σε κάθε σχολή! Οι φοιτητές θέλουμε πτυχία με αξία και όχι με τιμή, διεκδικούμε σύγχρονες και δωρεάν σπουδές! Δυναμώνουμε τον αγώνα για αυξήσεις στους μισθούς και δουλειά με δικαιώματα, στο πλάι των εργατικών σωματείων.

Ο οργανωμένος αγώνας μπορεί να έχει αποτελέσματα! Έτσι καταφέραμε να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη και συνεχίζουμε για ν αποδοθούν όλες οι ποινικές και πολιτικές ευθύνες. Βάλαμε εμπόδια και καθυστερήσαμε το νόμο για τα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια με τις μεγαλύτερες φοιτητικές κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων. Καταφέραμε να μπλοκάρουμε την απόσπαση της παιδαγωγικής επάρκειας, να εμποδίσουμε την πανεπιστημιακή αστυνομία, να μη διαγραφούν 30.000 φοιτητές, να παραμείνουν δωρεάν τα συγγράμματα, να διευρυνθούν τα κριτήρια της σίτισης, να αυξηθεί το φοιτητικό επίδομα στέγασης κ.α.

Η οργάνωση της πάλης, η πανελλαδική ενότητα εργαζομένων, αγροτών, φοιτητών μέσα από τα σωματεία, τους συλλόγους, τους φορείς τους σε σύγκρουση με αυτή την πολιτική, τους τρομάζει! Για αυτό επιστρατεύουν την καταστολή! Με διώξεις και δίκες συνδικαλιστών εργατών. Με τα ΜΑΤ και τον αυταρχισμό. Με την ένταση της τρομοκρατίας μέσα στα Πανεπιστήμια με πειθαρχικές διώξεις, συλλήψεις φοιτητριών και φοιτητών, απαγορεύσεις ακόμα και εκδηλώσεων, προβολών ταινιών και φοιτητικών πάρτυ. Δε μας τρομοκρατούν, μας εξοργίζουν! Η καταστολή δε θα περάσει!

Σύγκρουση με το σύστημα του κέρδους και τη σαπίλα που γεννά!

Η φετινή Πρωτομαγιά μας καλεί να αγωνιστούμε ακόμα πιο δυναμικά και μαζικά απέναντι στην πολιτική και το σύστημα που θυσιάζει τις ζωές μας για τα κέρδη τους. Είναι η πολιτική που έφερε το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, τις 5 νεκρές εργάτριες στο εργοστάσιο της Βιολάντα, τους 201 νεκρούς εργάτες μόνο το 2025. Βάζουμε στο στόχαστρο το σάπιο αντιλαϊκό κράτος που είναι πολύ ικανό να οργανώνει την πολεμική προετοιμασία, τη φοροληστεία των οικογενειών μας, την ένταση της καταστολής, τις παρακολουθήσεις, αλλά επιλεκτικά «ανίκανο» να προστατέψει την ανθρώπινη ζωή, να καλύψει τις ανάγκες μας στη μόρφωση και στη δουλειά. Είναι αυτό το κράτος και η πολιτική, των επιχειρηματικών ομίλων και των κερδών τους, που αποτελεί φυτώριο νέων σκανδάλων, ΟΠΕΚΕΠΕδων, Φραπέδων και τύπων σαν τον Λαζαρίδη.

Τον 21^ο αιώνα μπορούμε και πρέπει να ζήσουμε διαφορετικά!

Στην εποχή του AI οι φοιτητές και οι φοιτήτριες αρνούμαστε να θυσιάσουμε τα όνειρα και τις ανάγκες μας στο βωμό του κέρδους, να συνηθίσουμε τη βαρβαρότητα των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της φτώχειας, της ανεργίας, της προσφυγιάς. Θέλουμε να σπουδάζουμε και να ερευνούμε για τις κοινωνικές ανάγκες και όχι για τους πολέμους των ιμπεριαλιστών. Εμπνεόμαστε από τους αγώνες της εργατικής Πρωτομαγιάς, πιάνουμε το νήμα και γινόμαστε συνεχιστές τους.

Η ιστορία έχει αποδείξει ότι τα συμφέροντα και τα κέρδη των λίγων, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, είναι ασυμβίβαστα με τις ανάγκες τις δικές μας και των οικογενειών μας. Μόνο μέσα από τον οργανωμένο αγώνα, μόνο δυναμώνοντας την πάλη μέσα από τους Φοιτητικούς μας Συλλόγους μπορούμε να πετύχουμε νέες κατακτήσεις, να επιβάλλουμε ριζικές αλλαγές. Στο πλάι του εργατικού κινήματος, ένα πανελλαδικά συντονισμένο φοιτητικό κίνημα με κοινούς στόχους πάλης και διεκδικήσεις μπορεί να τα βάλει με τον πραγματικό αντίπαλο, την πολιτική του κέρδους και της ΕΕ που ακολουθούν πιστά οι κυβερνήσεις.

Ο μόνος ελπιδοφόρος δρόμος είναι ο δρόμος που βάδισαν οι 200 ήρωες κομμουνιστές της Καισαριανής. Τους τιμάμε στη μεγάλη Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση. Τιμάμε την Εργατική Πρωτομαγιά με νέους αγώνας. Βαδίζουμε στον δρόμο της ανατροπής ενάντια στον πόλεμο και την εκμετάλλευση.

Δυναμώνουμε τις διεκδικήσεις μας και απαιτούμε:

• Έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο! Να κλείσουν όλες οι ξένες στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα. Να γυρίσουν πίσω όλες οι ελληνικές αποστολές εκτός συνόρων. Κανένας φαντάρος ή στρατιωτικός έξω από τα σύνορα της χώρας. Αλληλεγγύη στους λαούς!
• Δε θα πληρώσουμε τα οικονομικά βάρη του πολέμου τους! Έκτακτο κονδύλι στήριξης στα ΑΕΙ για την κάλυψη των λειτουργικών αναγκών λόγω της ακρίβειας, για να δίνονται δωρεάν όλα τα απαραίτητα αναλώσιμα, για δωρεάν σίτιση χωρίς ”κόφτες”.
• Ουσιαστική αναβάθμιση των σπουδών μας. Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για τις ανάγκες μας, για ενίσχυση της δωρεάν φοιτητικής μέριμνας, αναβάθμιση των υποδομών των σχολών, των εστιών.
• Όχι στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος και στην επιβολή διδάκτρων στις προπτυχιακές σπουδές.
• Όχι στην εξίσωση των πτυχίων των Πολυτεχνικών Σχολών με αυτά των κολεγίων.
• Το πτυχίο να αποτελεί μοναδική προϋπόθεση για την πλήρη πρόσβαση στο επάγγελμα, χωρίς εξετάσεις, πιστοποιήσεις. Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και αυξήσεις στους μισθούς.
• Πρακτική άσκηση, ενταγμένη στο πρόγραμμα σπουδών, πάνω στο επιστημονικό αντικείμενο, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
• Όχι στην καταστολή και την ποινικοποίηση των αγώνων!Καμία πειθαρχική δίωξη της αγωνιστικής δράσης.
• Να σταματήσουν τα ΝΑΤΟϊκά προγράμματα και η πολεμική έρευνα στα Πανεπιστήμια μας.
• Να καταργηθεί ο απαράδεκτος ταξικός νόμος των διαγραφών. Να παρθούν μέτρα στήριξης των φοιτητών, ειδικά των εργαζόμενων.

 Συμμετέχουμε στον εργατικό – λαϊκό αγώνα δρόμου την Κυριακή 3 Μάη, από το Χαϊδάρι στην Καισαριανή, τιμώντας τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν από τους ναζί!

 Όλοι στην απεργιακή συγκέντρωση για τον εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς την Παρασκευή 1^η Μάη στις 10:30 στο Σύνταγμα και σε όλη τη χώρα!