Σε όλες τις Γενικές μας Συνελεύσεις, στις απεργιακές κινητοποιήσεις, στην μαζική στάση εργασίας κάναμε ξεκάθαρο ότι δεν πρόκειται να αποδεχτούμε το 7ημερο.

Παρόλο που έγκαιρα ειδοποιήσαμε τη Διοίκηση, αυτή για ακόμη μια φορά μας αγνόησε και έβγαλε ένα πρόγραμμα που προωθεί το 7ημερο. Βάζοντας συναδέλφους το Σαββατοκύριακο, δίνοντας άλλες μέρες ρεπό, προωθώντας δια της πλαγίας μεθόδου το σχέδιο για δουλειά μέχρι τελικής πτώσεως.

Η εργοδοσία το τραβάει στα άκρα, νομίζει ότι με το ζόρι θα μας εξαναγκάσει σε ένα πρόγραμμα δουλειάς που το έχουμε δοκιμάσει και μας εξόντωσε σωματικά και ψυχικά. Αν έτσι το πάει, είμαστε κι εμείς αποφασισμένοι να το τραβήξουμε στα άκρα. Δουλειά χωρίς εργάτες δεν βγαίνει και δεν είμαστε διατεθειμένοι να γίνουμε σύγχρονοι σκλάβοι.

Είναι αδιανόητο να νομίζουν ότι θα μας βάλουν 7ήμερο με το βούρδουλα. Αλήθεια, αυτό πιστεύουν ότι θα γίνει; Πού ζούμε;

Όσους “ειδικούς”, “παρατρεχάμενους” και να επιστρατεύσουν για να παρουσιάσουν το παράνομο σαν νόμιμο, τη δύναμη την έχουμε εμείς. Χωρίς τα δικά μας χέρια δεν βγαίνει ούτε μια ώρα δουλειάς.

Ας αφήσουν “το κάνω ότι θέλω και λογαριασμό δε δίνω” και να καθίσουμε να συμφωνήσουμε τους όρους δουλειάς. Αρνιούνται την πιο λογική λύση να υπογράψουμε σε μια κόλλα χαρτί μια σύμβαση που να ξέρει ο καθένας πότε θα δουλεύει και πως θα αμείβεται. Αυτό έγινε σε άλλους μεγάλους χώρους δουλειάς όπως στην COSCO, ΔΕΛΤΑ, ναυπηγοεπισκευαστική, ΜΙΝΕΡΒΑ κλπ.

Χωρίς υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης δουλειά Κυριακή δεν ξαναμπαίνουμε ότι και να αναγράφει το πρόγραμμα. Τη ζωή μας δεν την χαρίζουμε στα κέρδη του Ομίλου “ΧΗΤΟΣ ΑΒΕΕ”. Θέλουμε να νοιώθουν περηφάνια για μας τα παιδιά μας, οι οικογένειες μας, οι συνάδελφοι μας. Δεν θέλουμε να λείπουμε από τις ζωές τους.

Όσον αφορά τη συκοφαντική επίθεση απέναντι στον Πρόεδρο του σωματείου ξέρουμε πολύ καλά γιατί το κάνουν. Θέλουν να μας διαιρέσουν, να χαθεί η εμπιστοσύνη που έχει ο ένας στον άλλον. Κάθε εργάτης που σηκώνει ανάστημα είναι στο στόχαστρο τους και κάθε εργάτης που ψιθύριζε την αλήθεια φοβόνταν στην αρχή να την φωνάξει, γιατί ήξερε ότι θα αντιμετωπίσει την τρομοκρατία τους. Ο φόβος πλέον ξεπεράστηκε και όλοι μαζί φωνάζουμε την αλήθεια.

Όσο εξακολουθούν να συκοφαντούν και να τρομοκρατούν, γίνεται πιο τρανταχτή η απόδειξη της αλήθειας. Πλέον μπροστά τους δεν έχουν έναν αλλά όλους μας.

ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΑΠΡΙΛΗ ΩΡΑ 18:30

ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΡΑ!

Η Ομοσπονδία και το Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων και Ποτών Ν.Αττικής και Νήσων παίρνει την πρωτοβουλία και καλεί το Σωματείο σας την Κυριακή 14/4/2024 και ώρα 10.30 πμ στην σύσκεψη του κλάδου που θα γίνει στα γραφεία της ομοσπονδίας ώστε να συζητήσουμε:

1) Την ενημέρωση από τις μέχρι τώρα διαπραγματεύσεις με τον ΣΕΒ για την υπογραφή Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στον κλάδο τροφίμων και ποτών.

2) Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα από τον αγώνα των σωματείων για την υπογραφή Επιχειρησιακών ΣΣΕ.

3) Την οργάνωση της πανελλαδικής Απεργίας για της 17 Απρίλη 2024, την Απεργία της Πρωτομαγιάς, ως σταθμοί κλιμάκωσης του αγώνα, απέναντι στην ακρίβεια που σαρώνει το εργατικό εισόδημα και την συνεχιζόμενη άσχημη κατάσταση που επικρατεί μέσα στα εργοστάσια και στους χώρους δουλειάς.

Η συμμετοχή του σωματείου σας είναι αναγκαία και απαραίτητη.

Καταγγέλλουμε την απόφαση του δικαστηρίου ενάντια στον πρόεδρο του Συνδικάτου Τύπου-Χάρτου Φωτόπουλο Θανάση.

Ο πρόεδρος του Συνδικάτου Τύπου-Χάρτου, Θανάσης Φωτόπουλος, συμμετείχε ως όφειλε στον μεγάλο 10ημερο απεργιακό αγώνα το 2019, που έγινε στο εργοστάσιο των «Αφοί Βλάχου» για την επαναπρόσληψη του Μεντή Μάη, εργαζόμενου της επιχείρησης και προέδρου του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου-Ανατολικής Αττικής.

 Ένας αγώνας που  ανάγκασε την εργοδοσία σε υποχώρηση και σε επαναπρόσληψη του  απολυμένου – συνδικαλιστή .

Η εργοδοσία χρησιμοποιώντας ψευδείς και ανυπόστατες κατηγορίες, έσυρε τους πρωτοπόρους εργαζόμενους στα δικαστήρια  ισχυριζόμενη ότι οι απεργοί χτύπησαν τον εργοδότη, οι οποίες κατά την χτεσινή ακροαματική διαδικασία καταρρίφθηκαν από τους εργαζόμενους, αλλά και από τους ίδιους τους μάρτυρες κατηγορίας. Ο εισαγγελέας πρότεινε την απαλλαγή και των τεσσάρων κατηγορουμένων. Η πρόεδρος, όμως σε μια πρωτοφανή απόφαση καταδίκασε τον Θανάση Φωτόπουλο σε 10 μήνες φυλακή γιατί έκανε αυτό που ήταν υποχρεωμένος να πράξει, να βρεθεί  δηλαδή δίπλα στους συναδέλφους του και να υλοποιήσουν μαζί τις Συλλογικές τους αποφάσεις. Δίκασε την ίδια την  απεργία και την συνδικαλιστική δράση ολόπλευρα!

Δεν είναι τυχαίο που η απόφαση αυτή πάρθηκε λίγες μέρες πριν την μεγάλη πανελλαδική απεργία στις 17 Απρίλη  και την πανεργατική απεργία της  πρωτομαγιάς. Αλλά ούτε και η δικαιοσύνη είναι τυφλή. Απεναντίας λειτουργεί σε ένα σύστημα που νόμος είναι το δίκιο του ισχυρού και οι νόμοι υπηρετούν την κερδοφορία των ομίλων. Αυτός είναι ο λόγος που κυριαρχεί το «πάμε και όπου βγει». Γι’ αυτό στους χώρους δουλειάς εμείς μετράμε νεκρούς και χαμένα δικαιώματα και αυτοί κέρδη και ασυλία.

Το χτύπημα των συνδικάτων και της συνδικαλιστικής δράσης δε θα περάσει. Η οργάνωση της πάλης των εργατών δεν πρόκειται να σταματήσει από κανένα δικαστήριο.

Κανείς μόνος του! Όλοι μαζί, δίπλα δίπλα στον αγώνα για συλλογικές συμβάσεις εργασίας, για αυξήσεις στους μισθούς,για δικαιώματα. Νόμος να γίνει το δίκιο των εργατών. 

Το Εργατικό Κέντρο Θεσπρωτίας καταγγέλλει την απόφαση του δικαστηρίου ενάντια στον πρόεδρο του Συνδικάτου Τύπου-Χάρτου Φωτόπουλο Θανάση. Ο συνάδελφος συμμετείχε ως όφειλε στο μεγάλο 10ήμερο απεργιακό αγώνα το 2019, στο εργοστάσιο των «Αφοί Βλάχου» για την επαναπρόσληψη του Μεντή Μάη, εργαζόμενου της επιχείρησης και προέδρου του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου-Ανατολικής Αττικής.

Ένας αγώνας που υποχρέωσε την εργοδοσία σε υποχώρηση και στην επαναπρόσληψη του συναδέλφου-συνδικαλιστή. Η εργοδοσία κατά την προσφιλή της τακτική είχε μηνύσει τους απεργούς με ψευδή και αήθη επιχειρήματα, τα οποία κατά τη σημερινή ακροαματική διαδικασία καταρρίφτηκαν από τους συναδέλφους, ακόμα και από τους ίδιους τους μάρτυρες κατηγορίας. Ο εισαγγελέας πρότεινε την απαλλαγή και των 4 κατηγορουμένων. Η πρόεδρος σε μια πρωτοφανή απόφαση καταδίκασε το συνάδελφο σε 10 μήνες φυλακή γιατί έκανε αυτό που ήταν υποχρεωμένος να πράξει, να βρεθεί δίπλα στους συναδέλφους του και να υλοποιήσουν τις συλλογικές τους αποφάσεις. Η πρόεδρος δίκασε την απεργία και τη συνδικαλιστική δράση.

 Η δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή. Λειτουργεί σε ένα σύστημα που νόμος είναι το δίκιο του ισχυρού και οι νόμοι υπηρετούν την κερδοφορία των ομίλων. Για αυτό κυριαρχεί το «πάμε κι όπου βγει», για αυτό στους χώρους δουλειάς εμείς μετράμε νεκρούς και χαμένα δικαιώματα και αυτοί κέρδη και ασυλία. Η ίδια δικαιοσύνη σέρνει στα δικαστήρια την Παρασκευή 5/4 στην εξ αναβολής δίκη το Βάλσαμο Συρίγο, γραμματέα της ομοσπονδίας οικοδόμων και μέλος της γραμματείας του ΠΑΜΕ, με κατηγορίες που παραπέμπουν σε κοινό εγκληματία. Το έγκλημα που διέπραξε είναι ότι συμμετείχε σε κινητοποίηση των Οκτώβρη του 2019 ενάντια σε πλειστηριασμό λαϊκής κατοικίας. Μαζί με εκατοντάδες αγωνιστές εργάτες έδωσε τη μάχη για να μην πέσει κανένα σπίτι εργατικής-λαϊκής οικογένειας στα χέρια τραπεζίτη.

Η κυβέρνηση μαζί με τα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα που προσπαθεί να περάσει, εντείνει τον αυταρχισμό, δείχνοντας την αποφασιστικότητά της να προχωρήσει με κάθε τρόπο την αντιλαϊκή πολιτική.

Αυτές οι διώξεις δεν μπορούν ούτε να τρομάξουν ούτε να βάλουν στο γύψο το κίνημα.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ !

Το Εργατικό Κέντρο Θεσπρωτίας καταδικάζει κάθε προσπάθεια τρομοκρατίας και ποινικοποίησης του οργανωμένου αγώνα των εργαζομένων. Καλούμε όλους τους εργαζόμενους οργανωμένα μέσα από τα σωματεία τους να εντείνουν τον αγώνα για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, για αυξήσεις στους μισθούς, ενάντια στην ακρίβεια. Ιδιαίτερα μπροστά στην απεργία της 17 Απρίλη και την Πρωτομαγιά. Αγώνας για να γίνει νόμος το δίκιο μας.

ΝΑΫΛΟΝ ΝΤΕΦΙΑ ΚΑΙ ΨΟΦΙΑ ΚΕΦΙΑ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΕΣ ΦΙΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ  ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΓΧΩΡΙΩΝ ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.

Οι εργαζόμενοι στον κλάδο του Φαρμάκου, όπως και όλοι οι εργαζόμενοι, παρακολουθούν με αγανάκτηση τις προκλητικές φιέστες που στήνει η πολυεθνική και εγχώρια εργοδοσία της Φαρμακοβιομηχανίας, σε συνεργασία με την κυβέρνηση και άλλους φορείς. Φιέστες που κορυφώθηκαν με την συνάντηση της Διεθνούς Ομοσπονδίας Φαρμακευτικών Βιομηχανιών και Ενώσεων (IFPMA) με τον Πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου αλλά και τις ανακοινώσεις για τις νέες βιομηχανικές μονάδες που δημιουργούν τρεις ελληνόκτητες φαρμακοβιομηχανίες (Demo – Win Medica του ομίλου ELPEN – Faran), επενδύσεις πληρωμένες από το Ταμείο Ανάκαμψης με τα λεφτά του λαού που αγωνίζεται να βγάλει το μήνα.

Και όλα αυτά, ενώ:

• Από Ιανουάριο 2023 μέχρι Ιανουάριο 2024 οι τιμές των φαρμάκων αυξήθηκαν κατά 12,7%!
• Από 12/2/2024, ο ΕΟΠΥΥ αποζημιώνει μόνο τη χαμηλότερη τιμή κάθε γενόσημου φαρμάκου, επομένως για κάθε ακριβότερο γενόσημο, η διαφορά καλύπτεται από τη δική μας τσέπη, κάτι που φέρνει 80% επιπλέον επιβάρυνση για 1.700 σκευάσματα σε όλους όσοι πρέπει να πάρουν τα φάρμακά τους και ελάφρυνση στους φαρμακοβιομήχανους από τα ποσά που υποχρεούνται να επιστρέψουν στον ΕΟΠΥΥ (clawback).
• Πάνω από 1,7 δισ. ευρώ πληρώνουμε από την τσέπη μας για φάρμακα, ενώ ο τζίρος της φαρμακευτικής αγοράς στην Ελλάδα αυξάνεται ραγδαία, το ίδιο και οι εξαγωγές, φτάνοντας τα 2,6 δισ. ευρώ.
• Οι συνολικές πωλήσεις φαρμάκου την περίοδο 2009-2020, κατά την οποία ο κλάδος είναι χωρίς σύμβαση, έφτασαν τα 77 δισ. ευρώ!

Αυτή η εργοδοσία – πολυεθνική και εγχώρια – που βγάζει αυτά τα κέρδη από την δουλειά των εργαζομένων του κλάδου και στήνει φιέστες μαζί με την κυβέρνηση, είναι η ίδια που όλα αυτά τα χρόνια έχει πρωτοστατήσει στο τσάκισμα των εργαζομένων και των δικαιωμάτων τους, με την βοήθεια όλων των κυβερνήσεων και της σημερινής, που αποτελειώνει ότι είχε μείνει όρθιο από τα εργατικά δικαιώματα και στον κλάδο του φαρμάκου.

Και τώρα όλοι αυτοί μαζί στήνουν προκλητικά και ξεδιάντροπα το «πανηγύρι» τους πάνω στις δικές μας πλάτες, διαφημίζοντας την «καινοτομία», τις επενδύσεις, την ανάπτυξη του κλάδου του φαρμάκου.

Είναι προκλητικοί και ξεδιάντροποι γιατί:

• Την ίδια στιγμή, οι εργαζόμενοι του κλάδου, αυτοί που παράγουν και δημιουργούν όλη αυτή την ανάπτυξη και καινοτομία βρίσκονται αντιμέτωποι καθημερινά, όπως και όλος ο λαός, με τους καθηλωμένους μισθούς και την ακρίβεια.
• Οι εργαζόμενοι στον κλάδο δεν έχουν κλαδική ΣΣΕ για πάνω από 10 χρόνια με ευθύνη της εργοδοσίας και των κυβερνήσεων και ταυτόχρονα, όλο αυτό το διάστημα, αντιμετωπίζουν τα κύματα απολύσεων και «αναδιαρθρώσεων» της εργοδοσίας, τα εξαντλητικά ωράρια και την εντατικοποίηση της δουλειάς που αυτή επιβάλει, τις αντεργατικές πρακτικές της για το χτύπημα των εργατικών αγώνων.
• Την ίδια στιγμή που προβάλλουν τις επενδύσεις και τα τεράστια κέρδη τους, οι φαρμακοβιομήχανοι προτείνουν μόλις 840 ευρώ βασικό μισθό για τους εργαζόμενους στον κλάδο και ωράριο εβδομαδιαίο 40ωρο, αμφισβητώντας ακόμα και το 5ήμερο-8ωρο.
• Επιμένουν στους εργαζόμενους «πολλών ταχυτήτων», με διαφορετικές εργασιακές σχέσεις, εργολαβικούς, συμβασιούχους ορισμένου χρόνου, ενοικιαζόμενους κ.ο.κ., αρνούνται να τους εντάξουν στην κλαδική σύμβαση.
• Αρνούνται να καλύψουν τη φορολόγηση των εργαλείων δουλειάς, όπως αυτοκίνητα πωλητών και ιατρικών επισκεπτών, φορτώνοντάς τη στους εργαζόμενους.

Αυτοί που φιγουράρουν προκλητικά στις φιέστες ως φορείς της «ανάπτυξης» είναι οι ίδιοι που απολύουν συνδικαλιστές, επειδή αγωνίζονται για την οργάνωση και τα δικαιώματα των εργαζομένων, που στήνουν εργοδοτικά αντι-σωματεία μέσα από τα γραφεία τους απέναντι στα πραγματικά εργατικά σωματεία, όπως έκανε η Φαρμακοβιομηχανία DEMO. Είναι οι ίδιοι που δεν υπολογίζουν τη ζωή και την ασφάλεια των εργαζόμενων μπροστά στα κέρδη τους. Ποιος ξεχνά την κατάρρευση του «χάρτινου» κτηρίου της ΦΑΡΑΝ στο σεισμό του 1999, στα ερείπια του οποίου θάφτηκαν 8 εργαζόμενοι;

Όσο για τις πολυεθνικές του Φαρμάκου, που συναντήθηκαν με τον Πρωθυπουργό, με διθυράμβους για την επιχειρηματικότητα και την «προσφορά» τους στην υγεία και στον άνθρωπο, απλώς υπενθυμίζουμε σε όσους έχουν επιλεκτικά αδύνατη μνήμη:

• H Pfizer με τα τεράστια κέρδη που αποκόμισε, ιδιαίτερα την περίοδο της πανδημίας από τα εμβόλια, έχει ήδη ανακοινώσει αναδιαρθρώσεις και περικοπές 3,5 δις που μεταφράζονται σε μείωση των θέσεων εργασίας κατά 30000 περίπου παγκοσμίως.
• Η Boehringer συνεχίζει να αρνείται την υπογραφή επιχειρησιακής σύμβασης, παρόλη την προσπάθεια που καταβάλει το σωματείο των εργαζομένων.
• Η εργολαβική κι η ενοικιαζόμενη εργασία, η εκμετάλλευση εργαζομένων διαφόρων «ταχυτήτων» δίνει και παίρνει σε όλες αυτές τις «υποδειγματικές» επιχειρήσεις, όπως η Pfizer, η Boehringer, η Johnson και άλλες, που με υπερηφάνεια και δέος υποδέχθηκαν τα κυβερνητικά επιτελεία, ο Πρωθυπουργός, ο Υπουργός Υγείας.

Εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά ότι το success story όλων αυτών που ποζάρουν στις προκλητικές φιέστες των φαρμακευτικών επιχειρήσεων «χτίζεται» πάνω στις πλάτες των εργαζόμενων, πάνω στις πλάτες μας.

Δεν μας ξεγελούν, λοιπόν, τα «πανηγύρια» εργοδοσίας – κυβέρνησης, ούτε μπορούν να μας «χρυσώσουν το χάπι» της μιας δεκαετίας και πάνω χωρίς ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μας, ούτε των διαστημικών κερδών, που βλέπουμε να περνούν πάνω από το κεφάλι μας, βγαλμένα από την δική μας δουλειά, ενώ εμείς αγωνιζόμαστε να βγάλουμε το μήνα, αντιμετωπίζοντας την ακρίβεια και τη φοροληστεία.

Φτάνει πια η κοροϊδία με τις φιέστες! Εμείς είμαστε  οι παραγωγοί του πλούτου, χωρίς εμάς κανένα εργοστάσιο, αποθήκη, φαρμακείο, κανένα τμήμα ιατρικής ενημέρωσης δεν μπορεί να λειτουργήσει!

• Διεκδικούμε υπογραφή Κλαδικής ΣΣΕ με αυξήσεις σε όλους τους μισθούς, 950 ευρώ κατώτερο μισθό, 5ήμερο – 8ωρο.
• Εδώ και τώρα μέτρα προστασίας του εργατικού – λαϊκού εισοδήματος, δημόσια – δωρεάν Υγεία και Παιδεία.
• Καθολική επαναφορά των τριετιών, ενσωματώνοντας την περίοδο 2012 – 2023.
• Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση για όλους, Ασφάλιση Υποχρεωτική.

Στηρίζουμε και ενισχύουμε τους αγώνες που δίνουν οι συνάδελφοί μας με τα σωματεία τους σε μια σειρά επιχειρήσεις του κλάδου, όπως ΦΑΜΑΡ, ΜΠΕΡΙΓΚΕΡ,  ΠΕΙΦΑΣΥΝ, ΠΡΟΣΥΦΑΠΕ, για υπογραφή Επιχειρησιακών ΣΣΕ.

Ο μόνος δρόμος είναι ο αγώνας μας για τα δικαιώματα μας, ο αγώνας για δουλειά και ζωή με βάση τις δικές μάς ανάγκες! Με την ταξική Ομοσπονδία μας και Συνδικάτα του κλάδου να διεκδικήσουμε την ζωή που μας ανήκει!

Όλοι στην απεργία 17 Απρίλη και 1 Μάη!

Το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας απευθύνει κάλεσμα σε όλους τους συναδέλφους οικοδόμους και τους εργαζομένους στις κατασκευές να παρευρεθούν την Παρασκευή 5 Απριλίου 2024, στις 9 π.μ., στο κτίριο 12Θ Τριμελές διότι πραγματοποιείται η εξ αναβολής δίκη του Βάλσαμου Συρίγου  γραμματέα της Ομοσπονδίας Οικοδόμων και μέλος της Γραμματείας του ΠΑΜΕ, με κατηγορίες ότι συμμετείχε σε κινητοποίηση τον Οκτώβρη του 2019, ενάντια σε πλειστηριασμό ακόμη μιας λαϊκής οικογένειας.

Μαζί του ήταν οι εκατοντάδες εργάτες και έδωσαν μάχη για να ακυρώσουν πλειστηριασμό, για να μην χαθεί κανένα σπίτι από κανέναν εργαζόμενο.

Είναι ντροπή και πρόκληση η δικαιοσύνη να δικάζει αγωνιστές εργάτες για τα αυτονόητα, να μην χάνει καμία λαϊκή οικογένεια το σπίτι της.

Η παραπομπή του συναδέλφου σε δίκη στις 7 Απριλίου, πρέπει να αποτελεί πρόκληση για όλους τους εργαζομένους. Αύριο μπορεί να είναι και το δικό μας σπίτι. Σε πόσους από εμάς δεν μας βαραίνουν, τα δάνεια, η ακρίβεια που προσπαθούμε να τα αντιμετωπίσουμε με μισθούς πείνας.

Γι’ αυτό καλούμε όλους τους εργαζομένους να δείξουν την αλληλεγγύη τους σε κάθε πρωτοπόρο αγωνιστή που υπερασπίζεται τα σπίτια του λαού.

Το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας καταδικάζει την απαράδεκτη καταδικαστική απόφαση του ΣΤ’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε βάρος του προέδρου Συνδικάτου Εργαζομένων στον Τύπο – Χαρτί, που του επέβαλε ποινή φυλάκισης 10 μηνών με αναστολή.

Το σύνθημα «Νόμος είναι τα ΚΕΡΔΗ των αφεντικών» είναι του κράτους τους. Με τέτοιες αποφάσεις νομίζουν πως θα μας τρομάξουν και θα σταματήσουν τη δράση του κινήματος. Είναι γελασμένοι.

Ίσα – ίσα η προστασία της ζωής μας με πείσμα και αποφασιστικότητα από την ασυλία που απολαμβάνουν για να μεγαλώνουν τα κέρδη τους με κάθε τρόπο στους χώρους δουλειάς είναι το ισχυρότερο κίνητρο για να είναι ο αγώνας μας ανυποχώρητος, ταξικός και δίκαιος.

Αυτό το δίκιο, των εργατών, είναι ο  δικός μας Νόμος, και θα τον επιβάλλουμε με τον αγώνα μας.

Για αυτό η συμμετοχή στην απεργία στις 17 Απρίλη και την Πρωτομαγιά είναι επιβεβλημένη για όλους τους εργαζόμενους και για τους οικοδόμους και τους εργαζόμενους στις κατασκευές.

Μετά από τις αποφάσεις της Ολομέλειας Προέδρων της ΔΟΕ, της ΟΛΜΕ και της ΠΟΣΕΕΠΕΑ για την κλιμάκωση του αγώνα ενάντια στην κατηγοριοποίηση των σχολείων και των εκπαιδευτικών μέσω της λεγόμενης ατομικής αξιολόγησης, με την προκήρυξη νέας απεργίας – αποχής  από τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες, το υπουργείο παιδείας ξαναχτυπά!

Μια μέρα μετά από τις συναντήσεις της πολιτικής ηγεσίας (Μάκρη – Κατσαρός) με τα Δ.Σ. των Ομοσπονδιών, με εγκύκλιο του Γενικού Γραμματέα, η οποία επικαλείται το άρθρο 56 του νόμου 4823/2021, απειλούνται με αντικατάσταση όσα στελέχη εκπαίδευσης, διευθυντές και διευθύντριες σχολείων, καθώς και προϊστάμενες  και προϊστάμενοι, δήθεν παρακωλύουν ή αρνούνται την αξιολόγηση.

Πραγματική ντροπή και αίσχος! Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας γνωρίζει πολύ καλά ότι κανένα στέλεχος εκπαίδευσης, όπως και κανένας εκπαιδευτικός δεν αρνείται, δεν παρακωλύει, δεν παραβλέπει την υλοποίηση της αξιολόγησης. Όλοι οι παραπάνω, συμμετέχουν στις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου στην απεργία – αποχή που είναι σε πλήρη ισχύ, απολύτως νόμιμη αφού έχει επαναπροκηρυχθεί με νέα αιτήματα και μάλιστα, το Δ.Σ. της ΔΟΕ παρέδωσε το αντίστοιχο εξώδικο στην ίδια την υφυπουργό Μακρή. Αν κάποιος παρακωλύει την  ομαλή λειτουργία των σχολείων με τα αντιπαιδαγωγικά και αντιεπιστημονικά του μέτρα είναι το ίδιο το ΥΠΑΙΘΑ.

Ξεκαθαρίζουμε προς πάσα κατεύθυνση:

• Το δικαίωμα στην απεργία είναι κατοχυρωμένο με τους αγώνες μας. Δεν το παζαρεύουμε, δεν το παραδίδουμε.
• Καμία ποινή δε μπορεί να προκύψει για δημόσιο υπάλληλο  που συμμετέχει σε οποιαδήποτε μορφή κινητοποίησης του κλάδου.
• Ο χαρακτηρισμός της συμμετοχής σε απεργία των δημοσίων υπαλλήλων ως παράλειψη καθήκοντος μας γυρίζει σε αλήστου μνήμης εποχές.

Είναι ξεκάθαρο ότι το Υπουργείο Παιδείας επιδιώκει οι διευθυντές/ριες να μετατραπούν σε άβουλα και πειθήνια  όργανα, σε manager που θα υλοποιούν άκριτα  τις κατευθύνσεις του, επιχειρεί να τους αφαιρέσει το δικαίωμα της αντίδρασης. Είναι κι αυτό μία πλευρά της επιχειρούμενης ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας απειλεί να αξιοποιήσει αντίστοιχες διατάξεις με αυτές της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, της περιβόητης διάταξης Γεροβασίλη, μέσω της οποίας επιχειρήθηκε να στοχοποιηθούν στελέχη στο Δημόσιο που συμμετείχαν σε αντίστοιχες μορφές κινητοποιήσεων. Η τροπολογία Γεροβασίλη, κάτω από την πίεση του κινήματος καταργήθηκε άρον άρον πριν τις βουλευτικές εκλογές το 2019 και την επανάφερε η Κεραμέως το 2021.

Είναι προσβολή της κυβέρνησης, προς την πλειοψηφία των προϊσταμένων των νηπιαγωγείων και των διευθυντών-ριών των Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων, που μαζί με τους εκπαιδευτικούς προσπαθούν μέσα σε χίλιες δυσκολίες να κρατήσουν τα σχολεία όρθια. Είναι προσβολή ιδιαίτερα σε αυτό το τμήμα των στελεχών εκπαίδευσης που έχει συνταχθεί καθαρά με την πλειοψηφία του κλάδου και σήμερα του ζητάει να σκύψει το κεφάλι για να κρατήσει μία θέση στην διοίκηση.

Είναι ντροπή την ίδια στιγμή που φορτώνονται οι διευθυντές/ριες με άπειρα καθήκοντα, τις περισσότερες φορές άσχετα με το παιδαγωγικό έργο, που βάζουν το κεφάλι τους καθημερινά στον ντορβά για να διαχειριστούν απειλές, συγκρούσεις μέσα στο σχολείο, ακόμα και περιστατικά ακραίας βίας όπως ο σοβαρός τραυματισμός με  μαχαίρι  συνάδελφου διευθυντή Γυμνασίου, το Υπουργείο να τους απειλεί αντί να τους στηρίζει.

Κουνάνε το δάχτυλο στους διευθυντές και διευθύντριες, στους προϊσταμένους και  προϊστάμενες, αυτοί που δεν έχουν καμία σχέση με την εκπαιδευτική πραγματικότητα, αυτή δηλαδή η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας που έχει τις βασικότερες και κυρίες ευθύνες για την τραγική κατάσταση στα σχολεία, για τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, για την πλήρη απουσία στήριξης σε οποιοδήποτε επίπεδο της σχολικής τάξης, για την τραγική κατάσταση στις υποδομές. Αν είχαν οποιαδήποτε επαφή με την εκπαιδευτική πραγματικότητα δε θα τολμούσαν να μιλήσουν καν για αντικαταστάσεις στη διοίκηση του σχολείου 2 μήνες πριν τη λήξη του σχολικού έτους. Ας μας απαντήσουν τι θα κάνουν στα Νηπιαγωγεία όταν είναι γνωστό ότι τις περισσότερες φορές συμμετέχουν στην απεργία – αποχή σύσσωμοι οι συνάδελφοι μαζί με την/τον προϊστάμενη/ο. Θα τολμήσουν να φέρουν προϊστάμενο από άλλο νηπιαγωγείο χωρίς να γνωρίζει τα νήπια και τους συναδέλφους και πού ακριβώς θα την/τον βρουν; Θα τολμήσουν να φέρουν διευθυντή σε Λύκειο με την ευθύνη να οργανώσει τις ενδοσχολικές εξετάσεις αλλά και να οριστεί πρόεδρος της λυκειακής επιτροπής των πανελλαδικών, ο οποίος να μην γνωρίζει το προσωπικό και τις υποδομές του σχολείου; Δεν είναι τυχαίο ότι ειδικά για τις λυκειακές επιτροπές των πανελλαδικών ο νόμος προβλέπει αυτή τη διαδικασία ως έσχατη λύση αν κωλύονται ο διευθυντής, υποδιευθυντές και όλοι οι συνάδελφοι α βαθμίδας του σχολείου.

Είναι επικίνδυνοι!!!

Μπροστά στην εμμονή τους να επιβάλουν την εφαρμογή ενός νόμου, πλήρους απαξιωμένου σε όλη την εκπαιδευτική κοινότητα, παίζουν με την ψυχολογία και την τύχη των μαθητών, από τα νήπια μέχρι τους υποψήφιους των πανελλαδικών εξετάσεων.

Καμιά απειλή, καμιά τρομοκρατία, κανένας εκφοβισμός δε θα περάσει!!!

Καλούμε σε έκτακτη συνεδρίαση των ΔΣ ΔΟΕ – ΟΛΜΕ. Εδώ και τώρα τα ΔΣ της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ χρειάζεται να προχωρήσουν σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να δοθεί καθαρή απάντηση στις απειλές της κυβέρνησης, σε νομικό και  κινηματικό επίπεδο, όπως ήδη έχουν δεσμευθεί με προηγούμενες ανακοινώσεις. Κανένας μόνος και καμιά μόνη!

Το Υπουργείο Παιδείας, σοβαρά στριμωγμένο καταφεύγει στο τελευταίο οχυρό που είναι η τρομοκρατία. Ο κλάδος τώρα πρέπει να σηκώσει το γάντι, όλοι για έναν ένας για όλους.

Καλούμε άμεσα σε παραστάσεις διαμαρτυρίας σε όλες τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας, σε όλη την Ελλάδα με αίτημα να μην τολμήσουν να ακουμπήσουν απεργό εκπαιδευτικό. Καλούμε όλες/ους τις διεθύντριες/ες και προϊστάμενες/ους να υπογράψουν τώρα πιο μαζικά την απεργία-αποχή σε όλη την Ελλάδα.

Τώρα χρειάζεται να κλιμακωθεί ο αγώνας σε όλα τα επίπεδα. Πραγματοποιούμε νέες Γενικές Συνελεύσεις, παίρνουμε αγωνιστικές αποφάσεις για απεργία-αποχή και από τα Σωματεία. Απαιτούμε από τις πλειοψηφίες ΔΟΕ – ΟΛΜΕ να προχωρήσουν σε πανεργατική απεργία στις 17 του Απρίλη!

Προχωράμε σε κάθε ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ, σε κάθε γειτονιά και πόλη σε πλατιά ενημέρωση των γονιών και των εργαζομένων, σε κοινές συγκεντρώσεις με Συλλόγους Γονέων, μαθητικές κοινότητες και φορείς του κινήματος.

Κάτω τα χέρια από τους απεργούς εκπαιδευτικούς!

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ  ΣΤΙΣ 17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΣΤΙΣ 10:30πμ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ – ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

Κάνουμε δικιά μας υπόθεση την οργάνωση της απεργίας, γιατί σήμερα πρέπει να δώσουμε απάντηση στην επίθεση που δεχόμαστε. Σε κάθε θέατρο, εταιρία PA, συναυλία, αποθήκη, στούντιο, γραφείο παραγωγής, μουσική σκηνή προετοιμάζουμε και οργανώνουμε την συμμετοχή μας στην πανελλαδική απεργία στις 17 Απριλίου. Κλιμακώνουμε τον αγώνα μας για να μην μείνει κανένας εργαζόμενος ανενημέρωτος, κλιμακώνουμε τον αγώνα μας διεκδικώντας αυξήσεις στους μισθούς, συλλογική σύμβαση εργασίας σε όλους τους χώρους δουλειάς κλπ.

Συνεχίζουμε από εκεί που το αφήσαμε στις 28 Φλεβάρη, την μαζικότερη απεργία των τελευταίων χρόνων, την απεργία και το κλείσιμο πολλών θεάτρων, εταιριών του κλάδου με την μαζική συμμετοχή εργαζομένων στην απεργία. Όλα αυτά μας γεμίζουν δύναμη και αισιοδοξία για την συνέχεια, για να ανοίξει η συζήτηση, η κοινή διεκδίκηση ακόμα περισσότερων εργαζόμενων του κλάδου, μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους και των άλλων κλάδων. Μάλιστα είναι αποκαλυπτικό της στάσης που πρέπει να κρατήσουμε όλοι οι εργαζόμενοι, μετά την μικρή νίκη με την ανανέωση των συμβάσεων που πέτυχαν οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ με τον αγώνα τους.

Η κυβέρνηση με την «πολυδιαφημισμένη» αύξηση του κατώτατου μισθού στα 830 ευρώ μεικτά (λίγο πάνω από τα 700 ευρώ καθαρά) από 780 που ήταν πριν, βρίσκεται όχι μόνο πολύ πίσω από τις ανάγκες των εργαζομένων, αλλά υπολείπεται σε αγοραστική δύναμη από την αξία που είχε ο κατώτατος μισθός το 2012, οπότε ανερχόταν στα 751 ευρώ.

Με την τεράστια ακρίβεια σε όλα τα βασικά αγαθά, ενέργεια, καύσιμα κλπ., το βασικό εργαλείο της κυβέρνησης προς όφελος των αντοχών της οικονομίας- όπως λέει- δηλαδή το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων είναι ο άθλιος νόμος διαμόρφωσης του κατώτατου μισθού Βρούτση – Αχτσιόγλου, όπου απαγορεύει την διαπραγμάτευση από μέρους των εργαζομένων, νόμος θηλιά στα δικαιώματα μας, όπως επίσης και το δήθεν «ξεπάγωμα» των τριετιών από φέτος, πετώντας στα σκουπίδια τις τριετίες των τελευταίων 12 χρόνων!

Σε κάθε εργασιακό χώρο βγαίνουμε αποφασιστικά μπροστά για αυξήσεις στους μισθούς μας, για μέτρα προστασίας του εισοδήματος μας, για μέτρα προστασίας για την υγεία και την ασφάλεια μας. Απαιτούμε να μπει τέλος  στις ατομικές συμβάσεις που επιβάλουν άθλιους όρους και συνθήκες εργασίας. Για να μπει τέλος στα 20ωρα στο PA, στους άθλιους μισθούς στο θέατρο, στην εργοδοτική ασυδοσία  παραγωγών με μηνιαίες και τρίμηνες συμβάσεις όπου η ανανέωση τους εξαρτάται εάν και εφόσον ο τζίρος είναι ικανοποιητικός για αυτούς, την ώρα που οι τζίροι αυξάνονται για να πλουτίζουν και να επενδύουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες του κλάδου. Από τη δική μας δουλειά, άλλοτε εξαντλητική για κάποιες ειδικότητες και χώρους, άλλοτε ευέλικτη και ωρομίσθια για άλλες ειδικότητες (πχ ταμίες, ταξιθέτες κλπ.) η εργοδοσία βγάζει αμύθητα κέρδη. Ας σκεφτούμε ότι για πάρα πολλές ειδικότητες του κλάδου μας ο μισθός ισοδυναμεί με το ενοίκιο μας. Για αυτό νομοθετούν τα 13ωρα με τις «επιταγές» της εργοδοσίας, για αυτό υπάρχει τεράστια πίεση από την εργοδοσία για «δουλειά με το μπλοκάκι».

Δεν συμβιβαζόμαστε με τη φτώχεια και την εξαθλίωση… Με μισθούς που δε φτάνουν ούτε για τα βασικά, που λήγει το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα. Δεν συμβιβαζόμαστε να εργαζόμαστε με κάθε  μορφή ευέλικτης εργασιακής σχέσης, προγράμματος και ωραρίου, να εξοντωνόμαστε τα καλοκαίρια. Όλα αυτά που στρώνουν το έδαφος για εργατικά ατυχήματα και επαγγελματικές ασθένειες που μας ταλαιπωρούν αφού ακόμα και τα βασικά μέσα ατομικής προστασίας, τα κατάλληλα εργαλεία για τη δουλειά μας, θεωρούνται περιττό κόστος για τους εργοδότες. Να μας στερούν κάθε δυνατότητα ξεκούρασης και ελεύθερου χρόνου και να είμαστε αντιμέτωποι με άσχημες και προσβλητικές συμπεριφορές.

Κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου για δυστυχήματα στους χώρους εργασίας μας, για εργαζόμενους και θεατές!!! Η τεράστια εντατικοποίηση, τα 20ωρα, οι μετακινήσεις από δουλειά σε δουλειά, τα ανύπαρκτα μέτρα ασφαλείας στους χώρους εργασίας είναι «επικίνδυνο κοκτέιλ» και κινδυνεύει η σωματική ακεραιότητα εργαζομένων και θεατών.

Ως εδώ! Με κριτήριο τη ζωή μας, τις ζωές των οικογενειών μας και τις ανάγκες μας βγαίνουμε μπροστά, και διεκδικούμε όλα όσα σήμερα έχουμε ανάγκη για να δουλεύουμε και να ζούμε όπως μας αξίζει. Το δίκιο κερδίζεται στο δρόμο μαζί με τους συναδέλφους μας, τους εργαζόμενους άλλων κλάδων και όσους ορθώνουν το ανάστημα τους απέναντι στην πολιτική κυβέρνησης, επιχειρηματικών ομίλων, Ε.Ε και των κομμάτων που την προσκυνούν.  Αυτήν την πολιτική που για τους επιχειρηματικούς ομίλους και τα κέρδη τους στέκεται κερί αναμμένο  και για τις δικές μας τις ανάγκες δήμιος. Την πολιτική που εμπορευματοποιεί την υγεία, την παιδεία και δίνει δις ευρώ  το χρόνο σε ΝΑΤΟϊκούς εξοπλισμούς και πολεμικές αποστολές εμπλέκοντας  ακόμα πιο βαθιά τη χώρα μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ.

Διεκδικούμε την συλλογική σύμβαση που έχουμε επεξεργαστεί να γίνει υπόθεση όλου του κλάδου. Αποφασίζουμε τη συμμετοχή μας στην απεργία.

Δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για την προετοιμασία της απεργίας στις 17 Απρίλη. Μέσα από περιοδείες σε χώρους δουλειάς, από γενική συνέλευση  του Σωματείου(όπου θα ανακοινωθεί άμεσα μέρος, ημέρα και ώρα διεξαγωγής), μέσα από τον συλλογικό μας αγώνα προτάσσουμε τις δικές μας ανάγκες.

ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΙΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ- ΓΙΑ ΝΑ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Το Συνδικάτο μας στέκεται στο πλευρό του συναδέλφου Βάλσαμου Συρίγου, προέδρου της προσωρινής Διοίκησης  του σωματείου εργαζομένων στο εργοτάξιο Ελληνικού,  που δικάζεται επειδή πρωτοστάτησε σε κινητοποιήσεις για να μην βγει σε πλειστηριασμό λαϊκή κατοικία το 2019.

Η κυβέρνηση μα»ί με τα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα που προσπαθεί να περάσει, εντείνει τον αυταρχισμό, δείχνοντας την αποφασιστικότητα της να προχωρήσει με κάθε τρόπο την αντιλαϊκή πολιτική. Τα βάζει με όσους υπερασπίζονται το δικαίωμα να έχει κανείς μια στέγη.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει!