Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους!
Όλοι στην μάχη για την υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ με αυξήσεις!
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 25 ΝΟΕΜΒΡΗ
Απεργιακή συγκέντρωση 10.30 π.μ. στα Προπύλαια.
Συναδέλφισσα, συνάδελφε,
Στις 25 Νοέμβρη είναι μέρα πανεργατικού ξεσηκωμού, μέρα που οι εργαζόμενοι όλης της χώρας θα φωνάξουν δυνατά πως δεν δέχονται να κάνουν άλλες θυσίες για τους πολέμους και τα κέρδη των αφεντικών.
Τις τελευταίες μέρες παρακολοθούμε τις εξελίξεις γύρω από το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου και τους ανταγωνισμούς των ομίλων για την Ενέργεια που τροφοδοτούν παζάρια σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Στόχος δεν είναι φθηνότερο ρεύμα για το λαό; Μόνος στόχος είναι να πλουτίσουν κατασκευαστικοί και ενεργειακοί όμιλοι ελληνικοί και ευρωπαϊκοί που έχουν αναλάβει το έργο και ανταγωνίζονται με αντίστοιχους τουρκικούς! Τα κέρδη τους απαιτούν τις θυσίες μας, το αίμα μας!
Στις 25 Νοέμβρη πιάνουμε το νήμα από τη συγκλονιστική, ιστορική, παγκόσμια απεργία που έκαναν οι λιμενεργάτες στις 30 Οκτώβρη, σε 113 λιμάνια, σε 21 χώρες, στις 5 ηπείρους της γης, με σύνθημα «ΔΕ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ».
Απορρίπτουμε την «κουλτούρα φερέτρων» που μας λέει η κυβέρνηση. Απορρίπτουμε το δίλλημα «ή θα παγώσετε ή θα μετακινηθείτε» που μας λέει η ΕΕ. Οι εργαζόμενοι της χώρας μας και καμιάς άλλης χώρας δε ξεκίνησαν κανέναν πόλεμο ούτε στην Ουκρανία, ούτε στο Ιράν, ούτε οπουδήποτε αλλού. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με κανέναν εργάτη της Τουρκίας, της Λιβύης, του Ιράν κτλ. Εμείς δουλεύουμε για να τρέφεται όλος ο λαός, της χώρας μας και κάθε χώρας και τα αφεντικά μας καταδικάζουν να πεινάμε για να μην κόψουν από τα κέρδη τους.
Εμείς σακατευόμαστε κάθε μέρα στους χώρους δουλειάς, σκοτωνόμαστε όπως στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ και στα Εξαμίλια Κορίνθου, παίρνουμε προίκα τις επαγγελματικές ασθένειες για μια ζωή και οι κυβερνήσεις των αφεντικών όλης της Ευρώπης μας λένε να πάμε να σκοτωθούμε για τα κέρδη τους. Εμάς δε μας φτάνει ο μισθός για να πληρώσουμε το νοίκι, για να ζεσταθούμε, για να γεμίσουμε το καρότσι του σουπερμάρκετ, για τα φροντιστήρια των παιδιών, τις βενζίνες και οι βιομήχανοι του κλάδου κοντεύουν να σκάσουν από τα κέρδη, από τις εξαγωγές, από τις επενδύσεις. Η κυβέρνηση φροντίζει για την κερδοφορίας τους και χαρακτηρίζει τους βιομήχανους των τροφίμων κλάδο στρατηγικής σημασίας για την πολεμική οικονομία.
Και οι εργαζόμενοι του κλάδου τι παίρνουμε από όλα αυτά τα εκατομμύρια που ακούμε και διαβάζουμε πως πάνε στις επιχειρήσεις του κλάδου; Παίρνουμε την κοροϊδία των εργοδοτών που ενώ λένε πως θέλουν να υπογράψουν Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, τη θέλουν κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους να αφήνει εκτός Σύμβασης μεγάλο μέρος των εργαζομένων του κλάδου. Θέλουν να πετάξουν έξω από τις αυξήσεις την πλειοψηφία των εργαζομένων του κλάδου και να τους καταδικάσουν στο αίσχος του κατώτατου μισθού που έχει ορίσει η κυβέρνηση, με αυξήσεις που δεν φτάνουν ούτε το ύψος του πληθωρισμού, άρα είναι μειώσεις πρακτικά! Να μπουν οι βιομήχανοι και οι υπουργοί να δουλέψουν μέσα στις φάμπρικες με το κατώτατο μισθό και μετά να έρθουν να μας μιλήσουν για «εθνικό» συμφέρον… Αυτοί που μας λένε να μην εμπιστευόμαστε το συνάδελφο επιδιώκουν να πετύχουν τη διάσπασή μας. Να μας έχουν έναν έναν απέναντι και να μας αποδεκατίζουν. Οι εργοδοσίες που με τα τσιράκια τους μας λένε «κοίτα τη δουλίτσα σου και μην ασχολείσαι» ξέρουν πολύ καλά τη δύναμη που έχουμε όταν είμαστε οργανωμένοι και μάλιστα με αιτήματα που ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας και δεν περιορίζονται στα μέτρα του «εφικτού», των «αντοχών της οικονομίας», των «δυνατοτήτων της εταιρείας» του «εθνικού συμφέροντος» και όπως αλλιώς βαφτίζουν κάθε φορά τη φτώχια μας. Για να κερδίσουμε εμείς Συλλογικές Συμβάσεις με ουσιαστικές αυξήσεις και κατοχύρωση δικαιωμάτων πρέπει να χάσουν οι βιομήχανοι. Να χάσουν αυτοί που τα κέρδη τους εκτοξεύονται από το δικό μας μόχθο, από την ένταση της εκμετάλλευσης μας.
Τα αποτελέσματα που μπορεί να φέρει η οργανωμένη πάλη μέσα από το Συνδικάτο φάνηκαν και με τους εργαζόμενους της Pizza Fan. Βρέθηκαν στον αέρα από τις λαμογιές που έκαναν οι ιδιοκτήτες της εταιρείας αλλά δεν τα παράτησαν. Ζήτησαν τη βοήθεια του Συνδικάτου τους, διεκδίκησαν να συνεχίσουν να πληρώνονται και να μη χάσουν τις δουλειές τους και τελικά το κατάφεραν με την πίεση που άσκησαν. Συλλογικά, οργανωμένα, μέσα από το Συνδικάτο τους.
Δεν άκουσαν τα καλά τους παιδιά των εργοδοτών μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα, τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ, που τους είπαν να αρκεστούν σε ένα βοήθημα. Είναι αυτοί που στη Διοίκηση της ΓΣΕΕ απέρριψαν την πρόταση του ΠΑΜΕ για απεργία στις 25 Νοέμβρη και αντιπρότειναν συλλαλητήριο που θα κάνουν μαζί εργαζόμενοι και εργοδότες! Λες και οι εργαζόμενοι έχουμε ίδιο εχθρό, ίδια προβλήματα και ίδιες αγωνίες με τους βιομήχανους! Έχουμε και στον κλάδο μας τους αντίστοιχους ανθρώπους των αφεντικών, που προσπαθούν να μας πείσουν πως οι εργάτες πρέπει να γιορτάζουμε μαζί με τους βιομήχανους την εκμετάλλευση που μας κάνουν κάθε μέρα. Ευτυχώς όλο και περισσότεροι εργάτες τους γυρίζουν την πλάτη καθημερινά, όλο και πιο ξεκάθαρος γίνεται ο ρόλος τους.
Από κοντά στην υπεράσπιση των βρώμικων σχεδίων των αφεντικών, με την αμέριστη στήριξη της κυβέρνησης, έχουν ξεμυτήσει τελευταία και διάφορα φασιστοειδή που δρουν στο σκοτάδι, που την πέφτουν πολλοί σε έναν, όπως έγινε στην Ελευσίνα, που την πέφτουν σε ανήλικες μαθήτριες όπως στην Πάτρα, που τραμπουκίζουν πρωτοπόρους αγωνιστές σε χώρους δουλειάς, σχολεία και σχολές. Η κυβέρνηση τους κάνει πλάτες ακόμα και όταν κάνουν χουντικού τύπου σαδιστικά καψόνια μέσα στις Ένοπλες Δυνάμεις! Επιτίθενται ενάντια σε όποιον βγαίνει μπροστά, σε όποιον πάει κόντρα στον ψευτοπατριωτισμό των πετρελαιάδων, των εφοπλιστών και των βιομηχάνων που «παίρνουν ρίσκα» από την ασφάλεια του γραφείου τους. Όμως τρώνε τα μούτρα τους και τελικά κρύβονται πίσω από τις δυνάμεις καταστολής. Δεν θα τους περάσει!
Για τον κλάδο μας η μέρα της απεργίας, η 25η Νοέμβρη έχει μια ακόμα ιδιαίτερη σημασία, καθώς είμαστε ένας κλάδος που απασχολεί χιλιάδες γυναίκες και εκείνη η μέρα είναι η Διεθνής ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών. Κάθε συναδέλφισσα, σε κάθε χώρο δουλειάς, να εμπιστευθεί τις δυνάμεις της, τη συλλογική οργάνωση μέσα από το Συνδικάτο. Μας δίνουν έμπνευση τα λόγια συναδέλφισσας στη Γενική Συνέλευση του Συνδικάτου που είπε: «Εγώ δεν μασάω. Ας κάνουν ό,τι θέλουν. Εγώ στηρίζομαι στα χέρια μου και στα πόδια μου. Δεν φοβάμαι και πιστεύω στο Συνδικάτο και στη δύναμη της οργάνωσης και της αλληλεγγύης των συναδέλφων».
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 25 ΝΟΕΜΒΡΗ
Απεργιακή συγκέντρωση 10.30 π.μ. στα Προπύλαια.
