Η ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ & ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ «ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ» ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΚΤΙΡΙΑ ΕΚΠΕΜΠΕΙ ΠΛΕΟΝ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ ΠΡΙΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ !
Το Σωματείο μας με συνεχείς ανακοινώσεις και παρεμβάσεις, έχει προειδοποιήσει για την απαράδεκτη έως ανεξέλεγκτη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στα δημόσια σχολικά κτίρια. Ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα που βιώσαμε στο σεισμό του Ιουλίου του 2019 στη Δυτική Αττική, στον οποίο διαπιστώσαμε αδικαιολόγητα μεγάλες ζημιές σε πολλά σχολικά κτίρια για έναν μέτριας έντασης σεισμό, χτυπάμε «καμπανάκι» κάθε φορά που γίνονται «ατυχήματα»(πτώση σοβάδων, πλημμύρες, ηλεκτροπληξίες, διαρροές αερίου κ.ά.). Μάλιστα προ μηνών σε ημερίδα της ΕΜΔΥΔΑΣ, παραθέσαμε σειρά στοιχείων που αποδεικνύουν ότι η κατάσταση προσομοιάζει επικίνδυνα με αυτήν στον σιδηρόδρομο πριν το έγκλημα στα Τέμπη, καθώς το κράτος έχει αποποιηθεί των ευθυνών του διαχέοντας τις στους Δήμους που όλοι γνωρίζουμε σε τι κατάσταση βρίσκονται ! Η κυβέρνηση και κάποιοι κατ΄επάγγελμα καθησυχαστές, το μόνο που κάνουν είναι να ωραιοποιούν την κατάσταση και να οργανώνουν φιέστες με τους φιλεύσπλαχνους τραπεζίτες για επιμέρους παρεμβάσεις συντήρησης και καλλωπισμού σε κάποια σχολεία, την ίδια ώρα που η κατάσταση ολοένα επιδεινώνεται.
Είναι τεκμηριωμένο με βάση τα στοιχεία ότι, πάνω από το 60% των σχολικών κτιρίων είναι κατασκευασμένα πριν από μισό και πλέον αιώνα χωρίς καθόλου ή με παλιό αντισεισμικό κανονισμό, καταπονημένα και κακοσυντηρημένα. Μάλιστα πολλαπλασιάζονται συνεχώς οι ΠΡΟΚΑΤ αίθουσες στις οποίες κάνουν μάθημα εκατοντάδες παιδιά είτε λόγω της σημαντικής έλλειψης συμβατικών νηπιαγωγείων για τη δίχρονη προσχολική αγωγή, είτε επειδή κρίθηκαν ακατάλληλα τα κτίρια στα οποία έκαναν μάθημα.
Πλέον η συχνότητα και η σοβαρότητα των «ατυχημάτων» δεν επιτρέπει κανένα χάσιμο χρόνου και κανένα εφησυχασμό. Αυτό δείχνουν με συγκεκριμένα παραδείγματα σε ανακοινώσεις τους και οι συλλογικοί φορείς των εκπαιδευτικών, των γονιών και των μαθητών. Σε δεκάδες σχολικά κτίρια πέφτουν σοβάδες, άλλα πλημμυρίζουν ακόμα και με λύματα(ΣΚΥΠ Πειραιά), στη ΓΚΡΑΒΑ και σχολεία του Κολωνού μυρίζει αέριο χωρίς να μπορούν να βρουν ούτε καν από που προέρχεται !!
Την ίδια ώρα, αντί η κυβέρνηση να διαμορφώσει και χρηματοδοτήσει ένα γενναίο και ταχύρυθμο πρόγραμμα κατασκευής εκατοντάδων νέων σύγχρονων και ασφαλών σχολικών κτιρίων όλων των βαθμίδων που όχι μόνο θα αντιμετωπίζει την απαράδεκτη κατάσταση που προαναφέραμε, αλλά και θα ανταποκρίνεται στην ανάγκη για σταδιακή αντικατάσταση των παλιών σχολείων, έχει επιλέξει την πολιτική κάποιων επιμέρους επεμβάσεων (κυρίως βαψίματα και επιλεκτικά ανακαίνιση τουαλετών, τοποθέτηση ραμπών Αμεα και στεγανοποιήσεις ταρατσών). Αυτές οι παρεμβάσεις, που θα έπρεπε να τις κάνουν σε τακτά διαστήματα οι Δήμοι, γίνονται μέσα από το πολυδιαφημισμένο πρόγραμμα «Μαριέττα-Γιαννάκου» το οποίο αφορά στο 3 με 5% των σχολικών κτιρίων της χώρας κατ΄έτος, και υλοποιείται και πάλι από τους εναπομείναντες εργαζόμενους στις Κτιριακές Υποδομές. Όμως αυτές οι επιμέρους, αλλά και άλλες παρεμβάσεις σε εν πολλοίς παλιά, καταπονημένα και κακοσυντηρημένα σχολικά κτίρια δεν αντιμετωπίζουν τα σοβαρότατα προβλήματα, αλλά τα «κουκουλώνουν». Πόσο δε μάλλον που στα περισσότερα σχολεία δεν έχουν γίνει καν στατικοί έλεγχοι τρωτότητας !!
Στην ουσία αυτές οι κυβερνητικές επιλογές εκπέμπουν ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό μήνυμα: «Μην περιμένετε νέα σύγχρονα και ασφαλή σχολικά κτίρια. Αρκεστείτε σε ένα φρεσκάρισμα κι ό,που βγει». Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι πολλαπλασιάζονται τα «ατυχήματα» σε συχνότητα και σοβαρότητα, όπως βέβαια και οι ΠΡΟΚΑΤ αίθουσες. Αρκεί να αναλογιστούμε ότι οι Πρωτοβάθμιοι προσεισμικοί έλεγχοι του ΤΕΕ έκριναν εκτός των άλλων, ότι το 20% των σχολικών κτιρίων χρήζουν Δευτεροβάθμιων ελέγχων, έλεγχοι που δεν έχουν καν ξεκινήσει εδώ και ένα χρόνο λόγω κόστους και αυτά τα σχολεία συνεχίζουν να λειτουργούν κανονικά !!
Αυτή η κατάσταση σε συνδυασμό με το γεγονός ότι, ζούμε σε μία περιοχή & μία περίοδο αυξημένης σεισμικής δραστηριότητας, πρέπει να σημάνει συναγερμό !
Θα το πούμε για πολλοστή φορά. Αυτό που απαιτείται άμεσα και επιτακτικά είναι:
- Να αναλάβει επιτέλους ξανά το κράτος κεντρικά την ευθύνη για τη Σχολική στέγη με την ουσιαστική ενίσχυση των αρμοδιοτήτων, της χρηματοδότησης κα του τεχνικού και άλλου προσωπικού των ΚΤΙΡΙΑΚΩΝ ΥΠΟΔΟΜΩΝ, ώστε να αποτελέσουν τον κατεξοχήν αρμόδιο ενιαίο τεχνικό κατασκευαστικό φορέα του δημοσίου για καθολική και ισότιμη παροχή δημόσιων δωρεάν σύγχρονων και ασφαλών Σχολικών κτιρίων.
- Να σταματήσει τώρα η διάχυση της ευθύνης και των αρμοδιοτήτων του κράτους στους Δήμους και άλλους φορείς, που όχι μόνο έχει οδηγήσει σε σχολικά κτίρια πολλών ταχυτήτων ανάλογα με τις δυνατότητες κάθε Δήμου, , αλλά έχει οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις και πολλαπλούς κινδύνους.
- Συγκεκριμένο πρόγραμμα κατασκευής εκατοντάδων σύγχρονων και ασφαλών Σχολικών Κτιρίων με προτεραιότητα στην αντικατάσταση των εκατοντάδων ΠΡΟΚΑΤ που στεγάζουν νήπια και μαθητές από σχολεία που κρίθηκαν ακατάλληλα, των μισθωμένων και των παλιών και καταπονημένων σχολείων που έχουν κτιστεί προ δεκαετιών χωρίς η με παλιό αντισεισμικό κανονισμό.
- Πολλαπλασιασμός των κρατικών κονδυλίων για τη Σχολική Στέγη, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες, προκειμένου να καλυφθούν και οι δραματικές περικοπές από την περίοδο των μνημονίων που ξεπέρασαν το 70%.
- Σταθερό περιοδικό πρόγραμμα Προσεισμικών και Μετασεισμικών ελέγχων αλλά και των αναγκαίων πιστοποιημένων παρεμβάσεων ό,που χρειάζεται, με κεντρική ευθύνη του κράτους μέσω των Κτιριακών Υποδομών. Εξοπλισμό και εκπαίδευση των μηχανικών ώστε να κάνουν και Δευτεροβάθμιους ελέγχους που τώρα κάνουν 2-3 ιδιωτικές εταιρείες έναντι αδράς αμοιβής.
- Ουσιαστική χρηματοδότηση των Δήμων με βάση τις ανάγκες, ώστε να μπορούν να πραγματοποιούν τουλάχιστον τις απαιτούμενες τακτικές συντηρήσεις στα σχολικά κτίρια.
- Να σταματήσει τώρα η απαράδεκτη πολιτική της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της Σχολικής στέγης, μέσω των Συμπράξεων Δημόσιου & Ιδιωτικού Τομέα, των αναθέσεων και άλλων ανάλογων «προγραμμάτων», που πολλαπλασιάζουν τα κόστη και δίνουν τα σχολικά κτίρια βορά στην κερδοσκοπία και τον έλεγχο των ομίλων.
- ΟΧΙ στις συνεχιζόμενες συγχωνεύσεις Σχολικών Μονάδων, στις προσθήκες αιθουσών, στα ΠΡΟΚΑΤ και άλλες παρεμβάσεις, που επιδεινώνουν παραπέρα τις ήδη άσχημες συνθήκες υγείας, ασφάλειας και εκπαίδευσης στα σχολεία, ενώ ελαχιστοποιούν τις εξόδους διαφυγής και συγκέντρωσης σε περίπτωση σεισμού ή άλλης έκτακτης ανάγκης.
