Συνάδελφοι λιγνιτωρύχοι των ορυχείων Σόμα της Τουρκίας,
Με βαθιά θλίψη και οργή πληροφορηθήκαμε για το νέο εργοδοτικό έγκλημα στο ορυχείο σας που έγινε την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου, όταν η κατάρρευση στοάς στο λιγνιτωρυχείο της εκμεταλλευτικής εταιρείας İmbat Madencilik καταπλάκωσε επτά λιγνιτωρύχους. Οι δύο συνάδελφοι ανασύρθηκαν ζωντανοί από τα συντρίμμια, ενώ οι άλλοι πέντε δεν γύρισαν ποτέ σπίτι τους.
Κατέβηκαν στα έγκατα της γης για το μεροκάματο του τρόμου, για να ζήσουν τις οικογένειες τους, αφήνοντας πίσω οικείους, φίλους και συναδέλφους. Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια και ευχόμαστε γρήγορη ανάρρωση στους δύο διασωθέντες συναδέλφους μας.
Πρόκειται για ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα με γνωστό τον ένοχο, που είναι η εργοδοσία που διέταξε επεμβάσεις στις στοές για να επιταχυνθεί η παραγωγή, για τα υπερκέρδη της, χωρίς να ληφθούν μέτρα ασφάλειας για τις ανθρώπινες ζωές των εργατών και οι οποίες οδήγησαν στην κατάρρευση. Η εν λόγω εταιρεία είχε ενημέρωση για τους ελέγχους των αρχών δύο με τέσσερις εβδομάδες νωρίτερα και έκλεινε προσωρινά τα επικίνδυνα σημεία, για να μην έχει επιπτώσεις από τον έλεγχο των επιθεωρήσεων.
Η συγκεκριμένη εταιρεία έχει μακρύ και ματωμένο μητρώο εργοδοτικών εγκλημάτων. Στο παρελθόν έχουν χάσει τη ζωή τους και άλλοι ανθρακωρύχοι στα ορυχεία που εκμεταλλεύεται. Είναι βαριές οι ευθύνες του κράτους που επιτρέπει στην εργοδοσία να συγκαλύπτει τις επικίνδυνες συνθήκες εργασίας και να συνεχίζει ατιμώρητη να βγάζει κέρδη από το αίμα των εργατών.
Είναι μια πραγματικότητα που ζούμε στον κλάδο μας και εμείς στην χώρα μας το 1860 που άρχισε στα νεότερα η άγρια εκμετάλλευση των εργατών στα μεταλλεία Λαυρίου και όχι μόνο, όπου οι μεταλλωρύχοι έδιναν την ζωή τους στις στοές από καταρρεύσεις στοών, ελλιπή αέρα από μη μέτρων ασφάλειας, να εργάζονται εντατικά και χωρίς διάλλειμα και η εργασία τους να είναι από ήλιο σε ήλιο και ο μέσος όρος ζωή τους να μην ξεπερνάει τα 21 χρόνια το 1900.
Το σύνθημα «ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ», ισχύει πλέον για όλον το πλανήτη, όπου στο βωμό του κέρδους οι μεταλλειοκτήκτες δεν λαμβάνουν υπόψη τον ανθρώπινο παράγοντα και ρίχνονται στην ανταγωνιστική καπιταλιστική ανάπτυξη όπου γης και το μάρμαρο το πληρώνουν οι εργαζόμενοι με τις ζωές τους.
Στην τιμή στη μνήμη των αδικοχαμένων αδελφών μας, του Χαλίτ, του Κερίμ, του Ραμαζάν, του Ισά και του Ομέρ, και εν όψει του 25ου Συνεδρίου της ΟΜΕ, υποσχόμαστε να δυναμώσουμε την οργάνωση στα συνδικάτα, την αλληλεγγύη και τον αγώνα, ώστε κανένας εργάτης, πουθενά, να μη χάνει τη ζωή του για τα κέρδη των εκμεταλλευτών!
