Μέτρα υγείας και ασφάλειας, αυξήσεις στους μισθούς
Οι ζωές μας δεν είναι αναλώσιμες – Οργανωνόμαστε στα συνδικάτα
Συναδέλφισσα, συνάδελφε
Οι μεγάλες πυρκαγιές των τελευταίων ημερών στην Δυτική Αττική, που έφτασαν μέχρι τη Βιομηχανική Περιοχή των Μεγάρων, άφησαν πίσω τους καμένη γη, καταστροφές και εργαζόμενους που για ακόμη μία φορά βρέθηκαν απροστάτευτοι, στο έλεος της φωτιάς και αντιμέτωποι με τον κίνδυνο.
Όμως εδώ, στην ΒΙΠΕ Μεγάρων, φάνηκε με εξοργιστικό τρόπο τι σημαίνει «ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας». Ενώ η φωτιά πλησίαζε, η κυβέρνηση της ΝΔ ξεμπέρδεψε με μια εντολή εκκένωσης μέσω του 112, οι επιχειρήσεις συνέχιζαν να σφυρίζουν αδιάφορα και να λειτουργούν κανονικά! Εργοστάσια, αποθήκες και χώροι με επικίνδυνα υλικά κρατούσαν εργαζόμενους στη δουλειά την ώρα που η περιοχή έπρεπε να είχε αδειάσει …χθες.
Χρειάστηκε η επιτόπια παρέμβαση συνδικάτων, του ΠΑΜΕ για να απαιτηθεί η παύση των εργασιών και η ασφαλής αποχώρηση των εργαζομένων.
Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο του περιβόητου «επιτελικού κράτους» των εκμεταλλευτών και των κερδών. Ένα μήνυμα στο κινητό, η κρατική ευθύνη τελειώνει εκεί και …όποιον πάρει ο Χάρος! Κανένας κρατικός μηχανισμός δεν εμφανίστηκε εγκαίρως για να επιβάλει στους εργοδότες τη διακοπή της παραγωγής και να διασφαλίσει ότι κανένας εργαζόμενος δεν θα μείνει μέσα σε εργοστάσιο ενώ πλησιάζουν οι φλόγες.
Στον Άγιο Λουκά Μεγάρων, μετανάστες εργάτες γης κατήγγειλαν ότι πάλευαν μόνοι τους επί ώρες να σβήσουν τη φωτιά και να σώσουν τα καταλύματα και τα λιγοστά υπάρχοντά τους. Στο πλευρό τους βρέθηκαν το κλαδικό Συνδικάτο και η Ομοσπονδία Τροφίμων – Ποτών, διεκδικώντας μέτρα προστασίας και αποκατάσταση των ζημιών.
Εκείνες τις κρίσιμες ώρες φάνηκε στην πράξη τι σημαίνει οργανωμένος εργαζόμενος και τι σημαίνει συνδικάτο!
Το κράτος δεν είναι «ανίκανο» γενικά και αόριστα. Είναι επιλεκτικά ικανό. Είναι ικανό όταν πρέπει να θωρακίσει την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, να νομοθετήσει 13ωρα, να χτυπήσει απεργίες και κινητοποιήσεις. Όταν όμως χρειάζονται έργα πυροπροστασίας, επαρκής στελέχωση της Πυροσβεστικής και της Επιθεώρησης Εργασίας, ουσιαστικοί έλεγχοι στις επιχειρήσεις και μέτρα για την προστασία της ανθρώπινης ζωής, τότε όλα λογαριάζονται ως «κόστος».
Όταν η προστασία της ζωής μας μπαίνει στη ζυγαριά απέναντι στα κέρδη των εργοδοτών, ξέρουμε καλά προς τα που γέρνει η ζυγαριά για το κράτος!
Το κέρδος είναι η αιτία που σκοτωνόμαστε, καιγόμαστε και πνιγόμαστε! Δεν είναι άσχετο ότι μέσα σε μόλις οκτώ ημέρες χάθηκαν δέκα συνάδελφοι σε εργοδοτικά εγκλήματα σε χώρους δουλειάς σε όλη την Ελλάδα, ανάμεσά τους πυροσβέστες και εργαζόμενοι στην αεροπυρόσβεση. Δεν δεχόμαστε ως «κανονικότητα» να φεύγουμε για το μεροκάματο χωρίς να ξέρουμε αν θα επιστρέψουμε σώοι στις οικογένειές μας.
Η εμπειρία από τη φωτιά στη ΒΙΠΕ οδηγεί σε ένα πολύ συγκεκριμένο συμπέρασμα:
Το συνδικάτο είναι η δύναμή μας μέσα στον χώρο δουλειάς!
Κανένας εργαζόμενος μόνος του απέναντι στην εργοδοσία. Κανένας μόνος του απέναντι στον κίνδυνο!
Το συνδικάτο δεν το χρειαζόμαστε μόνο όταν γίνει το κακό. Το χρειαζόμαστε καθημερινά. Για να μπορούμε συλλογικά να απαιτούμε μέτρα ασφαλείας. Για να μη φοβάται κανένας εργαζόμενος να πει «σταματάμε, κινδυνεύουμε». Για να μη θυσιάζεται η υγεία και η ζωή μας επειδή «πρέπει να βγει η παραγωγή». Για να μπει ένα τέλος στις ατελείωτες ώρες δουλειάς, στην εντατικοποιήση.
Αυτή ακριβώς η δύναμη της συλλογικής οργάνωσης είναι που μπορεί να επιβάλει μέτρα υγείας και ασφάλειας, Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς, 7ωρο – 5ημερο – 35ωρο.
Η πείρα από χώρους όπου οι εργαζόμενοι οργανώθηκαν, έκαναν συνελεύσεις, απέργησαν και διεκδίκησαν αποδεικνύει ότι η εργοδοσία μπορεί να αναγκαστεί να υποχωρήσει. Κατακτήσεις σε ΣΣΕ, αυξήσεις και δικαιώματα δεν χαρίστηκαν από καμία κυβέρνηση και κανέναν εργοδότη. Κερδήθηκαν με οργάνωση και αγώνα!
ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΜΑΣ!
Ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας σε κάθε εργοστάσιο και αποθήκη, με αποκλειστική ευθύνη της εργοδοσίας.
Ολοκληρωμένα σχέδια πρόληψης, πυρασφάλειας και ασφαλούς εκκένωσης, με τακτικούς ελέγχους και εκπαίδευση των εργαζομένων.
Άμεση διακοπή της εργασίας χωρίς καμία απώλεια αποδοχών όταν υπάρχει κίνδυνος από πυρκαγιά ή άλλο έκτακτο φαινόμενο.
Πλήρη στελέχωση της Επιθεώρησης Εργασίας, της Πυροσβεστικής και όλων των αρμόδιων υπηρεσιών. Να γίνουν τα αναγκαία έργα και οι υποδομές προστασίας στη Βιομηχανική Περιοχή. Δημιουργία Κέντρου Υγείας για την αντιμετώπιση έκτακτων περιστατικών.
Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς.
Σταθερή δουλειά με δικαιώματα. 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο. Όχι στα 13ωρα και στη δουλειά μέχρι εξάντλησης.
Να κάνουμε την αγανάκτηση και την οργή δύναμη αγώνα! Να δυναμώσουν τα συνδικάτα, να οργανωθούν περισσότεροι εργαζόμενοι, να δημιουργηθούν σωματειακές επιτροπές μέσα στους χώρους δουλειάς, νέα συνδικάτα. Να συζητήσουμε παντού τις ανάγκες μας και να οργανώσουμε τις διεκδικήσεις μας.
Γιατί απέναντι στην εργοδοσία και το κράτος της δεν είμαστε μόνοι. Έχουμε ο ένας τον άλλο. Έχουμε τα συνδικάτα μας. Έχουμε τη δύναμη της οργανωμένης πάλης.
Οργάνωση στα Συνδικάτα παντού, για να γυρίζουμε όλοι ζωντανοί στα σπίτια μας, με μισθούς, ωράρια και συνθήκες δουλειάς που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας!