Οι κυβερνητικές θέσεις για την αναθεώρηση του Συντάγματος είναι αιτία ξεσηκωμού!

Άμεση απάντηση με πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Ιούλη!

Την ώρα που στο Μεταξά υπάρχουν περισσότερα από 150 κενά στη νοσηλευτική υπηρεσία, την ώρα που χιλιάδες χρωστούμενα ρεπό και άδειες παραμένουν ανεξόφλητα, την ώρα που χειρουργικές αίθουσες υπολειτουργούν λόγω έλλειψης προσωπικού, την ώρα που υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις προσωπικού σε όλα τα πόστα, διοικητικά και τεχνικά, και το ένα μετά το άλλο παραδίδονται σε εργολάβους, η κυβέρνηση δε συζητά πώς θα στελεχώσει τα νοσοκομεία, πώς θα αυξήσει τη χρηματοδότηση ή πώς θα βελτιώσει τις παρεχόμενες υπηρεσίες προς τον λαό.

Αντίθετα, προχωρά σε μια νέα, γενικευμένη επίθεση απέναντι στους εργαζόμενους και τα κοινωνικά δικαιώματα, επιχειρώντας να κατοχυρώσει συνταγματικά την πολιτική που οδήγησε το ΕΣΥ και συνολικά τις δημόσιες υπηρεσίες στη σημερινή κατάσταση.

Με πρόσχημα τον «εκσυγχρονισμό» και την «αναθεώρηση» του Συντάγματος, επιχειρεί μέσα στο κατακαλόκαιρο να περάσει αλλαγές που χτυπούν θεμελιώδη εργασιακά, κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα. Η κυβέρνηση επιλέγει συνειδητά να ανοίξει τη συζήτηση μέσα στο κατακαλόκαιρο, σε μια περίοδο όπου παραδοσιακά επιχειρείται να περιοριστούν οι κοινωνικές και συνδικαλιστικές αντιδράσεις απέναντι σε κρίσιμες πολιτικές επιλογές

Πρώτος στόχος είναι το άρθρο 103. Θέλουν να ανοίξουν τον δρόμο για την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, ώστε κάθε κυβέρνηση να διαθέτει ένα δημόσιο τομέα απόλυτα πειθαρχημένο, ευέλικτο και υποταγμένο στις εκάστοτε πολιτικές επιλογές της. Θέλουν εργαζόμενους χωρίς εργασιακή ασφάλεια, χωρίς κατοχυρωμένα δικαιώματα, με μόνιμη απειλή την απόλυση.

Δε τους αρκεί ότι εδώ και χρόνια χιλιάδες εργαζόμενοι παραμένουν εγκλωβισμένοι σε καθεστώς συμβάσεων ορισμένου χρόνου, διαρκούς ανασφάλειας και εργασιακής ομηρίας. Δε τους αρκεί ότι η ελαστική εργασία έχει γίνει βασικός πυλώνας λειτουργίας κρίσιμων δημόσιων υπηρεσιών. Τώρα επιδιώκουν να μετατρέψουν αυτή την πραγματικότητα σε συνταγματικό κανόνα.

Ταυτόχρονα, βάζουν στο στόχαστρο το άρθρο 16, επιταχύνοντας την πλήρη εμπορευματοποίηση της Ανώτατης Εκπαίδευσης και μετατρέποντας ακόμη περισσότερο τη γνώση σε εμπόρευμα και το δικαίωμα στη μόρφωση σε προνόμιο για όσους μπορούν να πληρώσουν.

Παράλληλα, επιδιώκουν την αναθεώρηση του άρθρου 79 ώστε να κατοχυρωθούν συνταγματικά οι δημοσιονομικοί περιορισμοί και τα ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα. Θέλουν οι διεκδικήσεις για περισσότερη δημόσια Υγεία, περισσότερη Παιδεία, περισσότερη κοινωνική προστασία, αυξήσεις μισθών, επαναφορά του 13^ου και 14^ου μισθού, προσλήψεις προσωπικού και βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών να χαρακτηρίζονται «δημοσιονομικός κίνδυνος» και να αποκλείονται εκ των προτέρων. Από την άλλη, επιδιώκουν να θεωρούνται συνταγματικά κατοχυρωμένα τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, οι φοροαπαλλαγές του μεγάλου κεφαλαίου, οι εξοπλιστικές δαπάνες και η εμπλοκή της χώρας στους πολέμους του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ενώ οι ανάγκες του λαού θα αντιμετωπίζονται ως κόστος.

Για τους εργαζόμενους στην Υγεία η συγκεκριμένη αναθεώρηση δεν αποτελεί κάποιο θεωρητικό ή νομικό ζήτημα. Ζούμε ήδη τις συνέπειες αυτής της πολιτικής καθημερινά μέσα στα νοσοκομεία.

Δεν είναι τυχαίο ότι η αναθεώρηση του άρθρου 103 έρχεται την ίδια περίοδο που προωθείται ο σχεδιασμός συγχωνεύσεων, καταργήσεων και αναδιαρθρώσεων που υλοποιείται μέσω του νέου υγειονομικού χάρτη, η διεύρυνση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, τα απογευματινά επί πληρωμή χειρουργεία, η είσοδος ιδιωτών σε κρίσιμες λειτουργίες του ΕΣΥ και η μετατροπή των δημόσιων νοσοκομείων σε αυτοχρηματοδοτούμενες επιχειρηματικές μονάδες.

• Θέλουν νοσοκομεία που θα λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.
• Θέλουν εργαζόμενους που θα μετακινούνται όπου υπάρχουν κενά.
• Θέλουν προσωπικό χωρίς σταθερά δικαιώματα.
• Θέλουν δημόσιες υπηρεσίες που θα αξιολογούνται αποκλειστικά με όρους κόστους, αποδοτικότητας και οικονομικών αποτελεσμάτων.
• Θέλουν ασθενείς που θα πληρώνουν όλο και περισσότερο από την τσέπη τους.
• Θέλουν να ολοκληρώσουν αυτό που ξεκίνησε την τελευταία 20ετία: τη μετατροπή της Υγείας από κοινωνικό δικαίωμα σε εμπόρευμα.

Η υποβάθμιση του δημόσιου τομέα δεν οφείλεται στη μονιμότητα των εργαζομένων.

Οφείλεται στη διαχρονική υποστελέχωση, στην υποχρηματοδότηση, στις ιδιωτικοποιήσεις, στην εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών και στην αντιμετώπιση των λαϊκών αναγκών με όρους κόστους και κέρδους.

Θέλουν δημόσιους υπαλλήλους που θα αξιολογούνται με βάση το κατά πόσο υπηρετούν τις κυβερνητικές επιλογές.

Θέλουν εργαζόμενους που θα αποδέχονται αδιαμαρτύρητα τη μετατροπή των νοσοκομείων σε επιχειρήσεις, την παράδοση υπηρεσιών σε ιδιώτες, τη λειτουργία των δημόσιων δομών με βάση το κόστος και το κέρδος και όχι τις κοινωνικές ανάγκες.

Όποιος αντιστέκεται, όποιος διεκδικεί, όποιος αποκαλύπτει προβλήματα, όποιος υπερασπίζεται τα δικαιώματα των ασθενών και των εργαζομένων θα χαρακτηρίζεται «ανεπαρκής».

Η εμπειρία των τελευταίων χρόνων είναι αποκαλυπτική.

Για την κυβέρνηση «πρόβλημα» είναι οι εκπαιδευτικοί που αγωνίζονται, οι υγειονομικοί που καταγγέλλουν ελλείψεις, οι εργαζόμενοι που αποκαλύπτουν σκάνδαλα, όσοι αρνούνται να συμβιβαστούν με τη διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.

Η υπεράσπιση της μονιμότητας δεν αφορά συντεχνιακά προνόμια:

• Αφορά το δικαίωμα του λαού να έχει δημόσιες υπηρεσίες που λειτουργούν με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες και όχι τις κυβερνητικές σκοπιμότητες ή τα επιχειρηματικά συμφέροντα.
• Αφορά το δικαίωμα του ασθενή να βρίσκει γιατρό, νοσηλευτή, κρεβάτι και αξιοπρεπή περίθαλψη.
• Αφορά το δικαίωμα του μαθητή να έχει εκπαιδευτικό στην τάξη από την πρώτη ημέρα.
• Αφορά το δικαίωμα κάθε εργαζόμενου σε σταθερή και αξιοπρεπή εργασία.

Καλούμε την ΑΔΕΔΥ, την ΠΟΕΔΗΝ, την ΟΕΝΓΕ, τις Ομοσπονδίες, τα πρωτοβάθμια σωματεία και όλους τους εργαζόμενους του Δημοσίου να οργανώσουν από τώρα αγωνιστική απάντηση με προκήρυξη πανδημοσιοϋπαλληλικής απεργιακής κινητοποίησης στις 14 Ιούλη.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους.
• Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
• Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες.
• Κατάργηση του συνταγματικού περιορισμού που απαγορεύει τη μετατροπή συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου χρόνου.
• Πλήρη στελέχωση των δημόσιων νοσοκομείων, της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και του ΕΚΑΒ.
• Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την Υγεία, την Πρόνοια, την Κοινωνική Ασφάλιση και την Παιδεία.
• Όχι στη συνταγματική κατοχύρωση του δημοσιονομικού κόφτη και των ματωμένων πλεονασμάτων.
• Διπλασιασμό των μισθών.
• Επαναφορά του 13^ουκαι 14^ου μισθού και της 13^ης και 14^ης σύνταξης.
• Ένταξη όλων των υγειονομικών στα ΒΑΕ.
• Άνοιγμα όλων των κλειστών κλινών ΜΕΘ και όλων των χειρουργικών αιθουσών.
• Τερματισμό των μετακινήσεων προσωπικού και των διαρκών «εντέλλεσθε».
• Συνταγματική κατοχύρωση και διεύρυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων χωρίς αστερίσκους και εξαιρέσεις.
• Αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν και καθολικό σύστημα Υγείας για όλο τον λαό.

Η ΥΓΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

Η ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ

ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΜΙΣΘΟΥΣ

ΟΧΙ ΓΙΑ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΑ, ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΕΡΔΗ