Συνάδελφοι – συναδέλφισσες,
Την Τετάρτη 24 Ιούνη απεργούμε μαζί με τους εργαζόμενους όλου του κλάδου Γάλακτος, Τροφίμων και Ποτών. Απεργούμε για την υπογραφή Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που να καλύπτει όλους τους εργαζόμενους, με πραγματικές αυξήσεις, δικαιώματα, σταθερή δουλειά, μέτρα υγείας και ασφάλειας.
Η απεργία αυτή αφορά άμεσα και εμάς καθώς είναι συνέχεια της μάχης που δίνουμε όλο το προηγούμενο διάστημα για να ακουστεί η φωνή μας, για να μη συμβιβαστούμε με αυξήσεις – κοροϊδία, με ψίχουλα, για να μη γίνονται οι ανάγκες μας “κόστος”.
Οι βιομήχανοι του κλάδου αρνούνται να υπογράψουν κλαδική σύμβαση που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες μας. Θέλουν να αφήνουν εκτός σύμβασης μεγάλο κομμάτι εργαζομένων, βάζοντας όρους όπως η συνεχής και αδιάλειπτη εργασία για 3 χρόνια, την ώρα που οι ίδιοι έχουν κάνει τη σταθερή δουλειά σπάνιο πράγμα με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, εργολαβίες, απολύσεις, μετακινήσεις, ανακύκλωση προσωπικού και εργασιακή ανασφάλεια. Δηλαδή θέλουν εργαζόμενο δεμένο χειροπόδαρα, διαθέσιμο όποτε και όπως τον χρειάζονται, χωρίς δικαιώματα, και μετά “βλέπουμε” αν θα καλύπτεται από σύμβαση.
Τα ξέρουμε καλά αυτά κι εδώ στο Σχηματάρι. Εδώ, στο εργοστάσιο που παρουσιάζεται ως “ναυαρχίδα”, εμείς είμαστε που κρατάμε όρθια την παραγωγή. Εμείς είμαστε στις βάρδιες, στις γραμμές, στα κλαρκ, στις αποθήκες, στα τμήματα, στα 4βάρδα, στα 12ωρα. Και την ίδια ώρα ακούμε ξανά και ξανά ότι πρέπει να είμαστε “ρεαλιστές”, ότι “τόσο γίνεται”, ότι “η χρονιά δεν πήγε καλά”, ότι “υπάρχει πόλεμος”, ότι “να περιμένουμε”.
Όμως η πραγματικότητα είναι πεισματάρα. Όταν ήρθε ο πρωθυπουργός στο εργοστάσιο, δεν ήρθε για να ακούσει τους εργαζόμενους που μετράνε τον μισθό πριν τελειώσει ο μήνας. Ήρθε για να διαφημίσει τη στήριξη στους επιχειρηματικούς ομίλους, τις διευκολύνσεις, τις φοροαπαλλαγές, την “ανταγωνιστικότητα”, την “ανάπτυξη”. Μίλησαν για στόχους, εξωστρέφεια, παραγωγή και επενδύσεις, την ώρα που στους εργάτες αρνήθηκαν ουσιαστική αύξηση με τη δικαιολογία ότι “δεν ήταν καλή χρονιά”. Αυτή είναι η ανάπτυξή τους! Σταθερά κέρδη για τους ομίλους, σταθερή ακρίβεια και πίεση για τους εργαζόμενους.
Τα ίδια ακούν και οι εργαζόμενοι σε όλο τον κλάδο. Όταν μιλάνε για κέρδη, παραγωγή και επενδύσεις, όλα πάνε καλά. Όταν όμως έρχεται η ώρα για μισθούς, ΣΣΕ, επιδόματα, ειδικότητες, μέτρα ασφάλειας, τότε εμφανίζονται οι δυσκολίες, οι διεθνείς εξελίξεις, ο πόλεμος, τα “όρια της οικονομίας”. Μόνο που τις κρίσεις τους, τους πολέμους τους και τις μπίζνες τους τα πληρώνουμε πάντα εμείς. Η ακρίβεια τσακίζει το εισόδημά μας. Το σούπερ μάρκετ, το ρεύμα, τα καύσιμα, τα νοίκια, οι ανάγκες των παιδιών μας δεν πληρώνονται με “θα δούμε”. Δεν πληρώνονται με 2,5%. Δεν πληρώνονται με ψίχουλα, με “κάτι θα δώσουν”. Οι ανάγκες μας είναι εδώ κάθε μέρα και δεν περιμένουν.
Γι’ αυτό στις 24 Ιούνη απεργούμε για Κλαδική Σύμβαση που να πατάει στις ανάγκες μας. Με αυξήσεις, με καθορισμό ειδικοτήτων και επίδομα ειδικότητας, όχι στην εργολαβική εργασία και στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, όχι στα εξαντλητικά ωράρια. Διεκδικούμε μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια, επίδομα γάμου και τέκνων, επαναφορά των τριετιών. Δεν ζητάμε πολυτέλειες, αλλά τα ελάχιστα για να μη ζούμε σαν αναλώσιμοι.
Στο εργοστάσιό μας αυτή η μάχη συνδέεται με όλα τα αιτήματα που έχουμε βάλει το προηγούμενο διάστημα. Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, αύξηση των διατακτικών Πάσχα και Χριστουγέννων, έκτακτο επίδομα – bonus, τήρηση της συμφωνίας για μονιμοποίηση των συμβασιούχων που έχουν πάνω από έναν χρόνο δουλειάς, μέτρα υγείας και ασφάλειας, ίση αντιμετώπιση όλων των εργαζομένων χωρίς διαχωρισμούς. Δεν μπορεί η εταιρεία να θέλει σταθερή παραγωγή με ασταθείς εργαζόμενους. Δεν μπορεί να μιλάει για στόχους και κέρδη και στους εργαζόμενους να πετάει ψίχουλα. Ούτε θα περιμένουμε το επόμενο ‘’ατύχημα’’ για να πούμε ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Το μεροκάματο δεν είναι τζόγος για να λες να δούμε αν θα γυρίσω όπως ήρθα. Χρειάζονται μέτρα, προσωπικό, συντήρηση, έλεγχοι. Όχι 12ωρα και 13ωρα που θέλουν να μας παρουσιάσουν σαν ευκαιρία. Δεν είναι ευκαιρία να χάνεις τη ζωή σου για να βγεί η παραγωγή ούτε πρόοδος να βλέπεις τα παιδιά σου στα πεταχτά.
Η δύναμη μας πρέπει να φανεί. Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από σωτήρες κι από τα “κάτι θα γίνει”. Ό,τι κερδίσαμε, το κερδίσαμε με οργάνωση, συμμετοχή και αγώνα. Και ό,τι δεν διεκδικήσουμε, θα μας το πάρουν πίσω. Οι βιομήχανοι έχουν τη δύναμη των κερδών τους. Εμείς έχουμε τη δύναμη της δουλειάς μας. Χωρίς εμάς δεν δουλεύει γραμμή, δεν φορτώνεται προϊόν, δεν βγαίνει παραγωγή, δεν υπάρχουν στόχοι, δεν υπάρχουν κέρδη.
Δίνουμε απάντηση στον εμπαιγμό της εταιρίας, στην κυβέρνηση που στηρίζει τους επιχειρηματικούς ομίλους, σε όσους θέλουν τους εργαζόμενους ήσυχους, διαιρεμένους και με χαμηλές απαιτήσεις. Δεν δεχόμαστε άλλο την κοροϊδία. Δεν θα ζούμε με ψίχουλα για να μεγαλώνουν τα κέρδη τους. Δεν θα γίνουμε εμείς και τα παιδιά μας γενιά εργαζομένων χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις, χωρίς σταθερή δουλειά, χωρίς δικαιώματα.
Ή τα κέρδη τους ή η ζωή μας. Όλοι στην κλαδική απεργία την Τετάρτη 24 Ιούνη.
Όλοι στον αγώνα για Συλλογικές Συμβάσεις με βάση τις ανάγκες μας.