1η ΜΑΗ 2026 –ΑΠΕΡΓΙΑ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 10:30 ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
την 1η του Μάη πιάνουμε το κόκκινο νήμα που συνδέει τους αγώνες της τάξης μας. Τιμάμε τους αγώνες και τις θυσίες της εργατικής τάξης για μια ζωή χωρίς φτώχεια, πολέμους και εκμετάλλευση. Από τους εργάτες του Σικάγο, που πριν από 140 χρόνια απαίτησαν το αυτονόητο, να δουλεύουν δηλαδή 8 ώρες, ώστε να τους μένουν άλλες 8 για ξεκούραση και 8 για ελεύθερο χρόνο και το πέτυχαν, στους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης του 1936 και στους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του ‘44, αλύγιστοι μέχρι το τέλος, χωρίς να προδώσουν ούτε την πατρίδα τους ούτε την τάξη τους και τα ιδανικά τους, πιάνουμε το νήμα κι εμείς σήμερα, και βαδίζουμε στο δρόμο της ανατροπής του συστήματος της εκμετάλλευσης. Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους!
Δυναμώνουμε την οργάνωσή μας σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε μαγαζί, σούπερ-μάρκετ και κάθε επιχείρηση. Στεκόμαστε απέναντι στους εμπορικούς πολέμους των καπιταλιστών για το μοίρασμα των αγορών, των ματωμένων εξοπλισμών και τις προετοιμασίες για περαιτέρω γενίκευση του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Απέναντι στην ιδέα και μόνο, ότι λαϊκές οικογένειες θα πρέπει να υποδέχονται τα παιδιά τους σε φέρετρα με τη σημαία της ΕΕ. Απέναντι στην κλιμάκωση του μακελειού στη Μέση Ανατολή, όπου μετά τη δήθεν εκεχειρία με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών της περιοχής -που παραβιάζεται από τον αμερικανικό «ναυτικό αποκλεισμό» της 13ης Απρίλη- ΗΠΑ και Ισραήλ προετοιμάζονται για τις επόμενες φάσεις της σύγκρουσης με το Ιράν. Απέναντι στις συνεχιζόμενες δολοφονίες και τον αφανισμό τού παλαιστινιακού λαού στην πολύπαθη Γάζα και στη Δυτική Όχθη από τον ισραηλινό στρατό, που οι επίσημα καταγεγραμμένοι νεκροί από τον Οκτώβρη του 2023, έχουν φτάσει τους 72.568 (με πάνω από 20.000 να είναι παιδιά) και οι τραυματίες τους 172.338, ενώ υπολογίζονται σε χιλιάδες όσοι βρίσκονται κάτω από τόνους ερειπίων των βομβαρδισμένων κτιρίων στις ισοπεδωμένες πόλεις της Λωρίδας.
Όχι άλλες θυσίες, για τα συμφέροντα των καπιταλιστών, όχι άλλες «Βιολάντες», όχι άλλοι σακατεμένοι εργάτες. Η ανασφάλεια, η ανεργία, η εξαθλίωση, οι οικονομικές κρίσεις και οι πόλεμοι δεν είναι η μοίρα των εργαζομένων. Σήμερα υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας. Δεν μας ταιριάζει μια ζωή που η προστασία της αποτελεί βαρίδι, η αξιοπρέπεια μας θα μετριέται με αυξήσεις-ψίχουλα και ανικανοποίητες βασικές ανάγκες. Να μη δεχτούμε το μέλλον που μας προδιαγράφουν για ζωή με δόσεις, και θανάτους με εισιτήριο χωρίς επιστροφή. Απαντάμε αγωνιστικά, ταξικά, διεθνιστικά. Οργανωνόμαστε στο σωματείο μας, παλεύουμε μαζικά για να μπει ένα τέλος στην φτώχεια, στην προσφυγιά, στη δυστυχία. Βαδίζουμε στα χνάρια των χιλιάδων εργατών που έδωσαν το αίμα τους για μια ζωή με αξιοπρέπεια. Το σύστημά τους δεν είναι ανίκητο! Εμπνεόμαστε από το παράδειγμα των 200 εκτελεσμένων Κομμουνιστών που στάθηκαν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα με το χαμόγελο, γιατί ήταν πεισμένοι για το δίκιο του αγώνα τους.
