Για την κυβερνητική φιέστα 

Άλλη μια φιέστα, παρουσία μάλιστα του πρωθυπουργού, έστησε η διοίκηση, με επιτελείο της κυβέρνησης και της εταιρείας Allwyn, τέως ΟΠΑΠ, που θα κάνει δωρεά την ανακαίνιση των απαρχαιωμένων κτιρίων του Μεταξά.

Παρόλο που κράτησαν… επτασφράγιστο μυστικό μέχρι και την τελευταία στιγμή την παρουσία της κυβερνητικής κουστωδίας στο νοσοκομείο μας, φοβούμενοι προφανώς την δικαιολογημένη αγανάκτηση των εργαζόμενων και των ασθενών, το σωματείο κατάφερε να ετοιμάσει μια πρόχειρη, έστω, “υποδοχή” και να θυμίσει για άλλη μια φορά στον υπουργό εμπορίου της υγείας ποια είναι η πραγματική κατάσταση του νοσοκομείου.

Αν εξαιρέσουμε τις εκατέρωθεν εμετικές φιλοφρονήσεις και τα κενά λόγια δήθεν αναγνώρισης της προσφοράς του νοσοκομείου στους ασθενείς, εν ολίγοις ο πρωθυπουργός μας είπε ότι τα μόνο χρήματα που θα δούμε στα νοσοκομεία θα είναι αυτά των δωρεών από ιδιώτες, και κάλεσε μάλιστα και άλλους “εύπορους Έλληνες” να ακολουθήσουν το παράδειγμα του ΟΠΑΠ.

Οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε τα εξής :

1. Το Υπουργείο Υγείας ούτε ένα ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό δεν έχει διαθέσει για τις αναγκαίες ανακαινίσεις χώρων και κλινικών στο Μεταξά. Ας εξηγήσουν κάποια στιγμή στους εργαζόμενους, που πάνε τα χρήματα από την αλύπητη φορολογία και τις εισφορές και δεν φτάνουν για τα νοσοκομεία, αλλά ούτε και για τα σχολεία, τους δρόμους κλπ έργα υποδομών; Η δημιουργία, συντήρηση και αναβάθμιση των νοσοκομείων δεν μπορεί να επαφίεται σε δωρεές ιδιωτών, που αν αυτές στερέψουν θα καταρρεύσουν τα νοσοκομεία. Ούτε θα πούμε ευχαριστώ σε όλους αυτούς τους «μεγάλους εθνικούς ευεργέτες» που απολαμβάνουν σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές και δωρίζουν ένα ελάχιστο ποσοστό από τα υπερκέρδη τους, για να χτίσουν ένα καλό κοινωνικό εταιρικό προφίλ. Χαρακτηριστικά τα καθαρά κέρδη του ΟΠΑΠ μόνο το 2025 έφτασαν τα 486 εκατ. €, αυξημένα κατά 19% σε ετήσια βάση. 

2. Tο να έχουμε εν έτη 2026 σύγχρονα δημόσια νοσοκομεία, που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες ασθενών και εργαζόμενων, δεν θα έπρεπε να αποτελεί αντικείμενο επικοινωνιακής εκμετάλλευσης και προβολής, αλλά δεδομένο. Αμέτρητες φορές έχουμε καταγγείλει ότι γκρεμίζονται σοβάδες, πολλές κλινικές αντιμετωπίζουν περιστατικά διαρροών, ιδιαίτερα κάθε φορά που βρέχει, λόγω των πεπαλαιωμένων σωληνώσεων του νοσοκομείου, οι οσμές κάποιες φορές είναι τόσο έντονες που δεν μπορείς να σταθείς, φωλιάζουν έντομα σε σχισμές κ.α.. Επίσης πολλές φορές κατά το παρελθόν έχουμε μιλήσει για την ανάγκη της κτιριακής αναβάθμισης ενός νοσοκομείου σχεδόν 60 ετών που μέχρι τώρα ουσιαστικό και συστηματικό πρόγραμμα συντήρησης του δεν υπήρχε.

3. Καλό το… χόμπι τους να κόβουν «κορδέλες» κάθε φορά που γίνεται μια ανακαίνιση από το Ταμείο Ανάκαμψης, αλλά και αυτή καταλήγει να είναι προβληματική γιατί γίνεται πρόχειρα, χωρίς σχέδιο, χωρίς συνεργασία με την Τεχνική Υπηρεσία και τους εργαζόμενους, και χωρίς να έχουν προηγηθεί οι εν τω βάθει εργασίες συντήρησης των σωληνώσεων και ενεργειακής αναβάθμισης.

4. Οι ανακαινίσεις τμημάτων ή και ολόκληρων κτιρίων από μόνες τους δεν αποτελούν αναβάθμιση της λειτουργίας του νοσοκομείου. Δεν θα κάνουν οι βαμμένοι τοίχοι τη διάγνωση, τη θεραπεία και τη φροντίδα του ασθενούς, αλλά οι άνθρωποι, οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία, που πρέπει να έχουν στα χέρια τους όλα τα απαραίτητα μέσα για να παρέχουν φροντίδα υγείας. Να θυμίσουμε, ενδεικτικά, ότι λόγω της υποστελέχωσης έχουμε συμπτυγμένες 4 χειρουργικές κλινικές στον 5^ο όροφο και 3 χειρουργικές κλινικές στον 6^ο όροφο, ενώ παραμένει κλειστός ο 2^ος όροφος (που στέγαζε κατά το παρελθόν 2 κλινικές), αρχικά λόγω ανακαινίσεων και τελικά μέχρι σήμερα λόγω έλλειψης προσωπικού.

5. Πίσω από τις φιέστες και τα πανηγύρια για τα ντουβάρια επιχειρείται να κρυφτεί η εικόνα ενός νοσοκομείου βαθιά υποστελέχωμένου με ευθύνη διαχρονικά όλων των κυβερνήσεων. Σε όλες τις υπηρεσίες στενάζει από τις ελλείψεις προσωπικού, την εντατικοποίηση και εργασιακή εξουθένωση, με τα χρωστούμενα ρεπό και τις κανονικές άδειες να είναι χιλιάδες. Οι εργαζόμενοι υφίστανται μια συνεχή καταπόνηση υπό την πίεση των εξαντλητικών ωραρίων και του φόρτου εργασίας με συσσωρευμένη τη σωματική και ψυχολογική πίεση, ενώ οι καθηλωμένοι μισθοί τους πλέον δεν καλύπτουν τις ανάγκες.

Καλούμε τους συναδέλφους να μαζικοποιήσουμε τον αγώνα για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν υγεία, με χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, για μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλους τους κλάδους και τις ειδικότητες.