ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΗ ΦΑΓΕ ΜΕ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Συναδέλφισσες-Συνάδελφοι
Όλο και πιο συχνά τον τελευταίο καιρό ακούμε για τις νέες δυσκολίες στην οικονομία λόγω του πολέμου, την ανάγκη για ρεαλισμό στις διεκδικήσεις, τον κοινωνικό διάλογο ΓΣΕΕ-ΣΕΒ-κυβέρνησης, ότι πρέπει να στοιχηθούμε όλοι με τις ανάγκες και τις προτεραιότητες των εθνικών στόχων. Τελευταίο επεισόδιο ήταν η στεναχώρια της κυβέρνησης να δώσει μεγαλύτερη αύξηση στον κατώτατο μισθό όπως θα ήθελε αλλά δυστυχώς τόσα μπορούσε τόσα έδωσε. 0,93€ τη μέρα!! Στην ίδια λογική και ο ΣΕΒ που στην πρόσφατη συνάντηση με την Ομοσπονδία μας για την υπογραφή Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης, θέλει να πετάξει εκτός την πλειοψηφία των συναδέλφων του κλάδου, να τους βαφτίσει «ανειδίκευτους» και να αμείβονται με το αίσχος των 771€, του κατώτατου μισθού που ανακοίνωσε το Υπουργείο Εργοδοσίας!
Για άλλη μία φορά μας λένε πως «οι συνθήκες είναι δύσκολές», ότι «χρειάζεται ρεαλισμός και διάλογος». Η ίδια κουβέντα γίνεται από τις εργοδοσίες και στα εργοστάσια του κλάδου μας, η ίδια πρεμούρα υπάρχει για να περάσει στους εργάτες ότι έχουν κοινά συμφέροντα με τα αφεντικά. Κυβέρνηση, εργοδοσία, ΜΜΕ με μία φωνή μιλούν για την “εθνική ανταγωνιστικότητα” της οικονομίας, πάντοτε σύμφωνα με όσα “αντέχουν” να δώσουν οι εργοδότες.
Είναι το ίδιο για όλους όμως; Ποιος έχει συμφέρον από την φρεγάτα στην ερυθρά Θάλασσα; Εξυπηρετεί σε κάτι τον εργάτη της ΦΑΓΕ οι ελληνικοί patriot που έχουμε χρυσοπληρώσει να αναχαιτίζουν πυραύλους πάνω από την Σαουδική Αραβία, ή μήπως οι αγωγοί φυσικού αερίου από την Αλεξανδρούπολη προς την Ουκρανία συμβάλουν για να έχει ο λαός φθηνό ρεύμα; Το αντίθετο συμβαίνει.
Συμφέρον έχουν οι όμιλοι ενέργειες που δηλώνουν έτοιμοι να βοηθήσουν την Ουκρανία να ξαναφτιάξει το ηλεκτρικό της δίκτυο. Οι μεγάλοι κατασκευαστικοί όμιλοι που περιμένουν στην σειρά να ανοικοδομήσουν τα συντρίμμια της Παλαιστίνης. Οι βιομήχανοι των τροφίμων που αναζητούν νέες αγορές και δρόμους μεταφοράς για τα προϊόντα τους. Και φυσικά οι εφοπλιστές που τριπλασίασαν τα ημερήσια ναύλα για να παίρνουν το ρίσκο να περνούν τα πλοία από τις εμπόλεμες ζώνες.
Για αυτούς η κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να στέλνει στρατό και φρεγάτες έξω από τα σύνορα. Με αυτά δεν επηρεάζονται οι δημοσιονομικοί στόχοι, δεν έχουν κόστος. Τι κι αν η φρεγάτα στην Ερυθρά θάλασσα στοιχίζει 500 χιλ.€ την ημέρα και ένα βλήμα patriot 4 εκατομμύρια. Κόστος έχει η κατάργηση του ΦΠΑ στα τρόφιμα και του ΕΦΚ στην βενζίνη, κόστος έχουν οι ανάγκες της εργατικής τάξης.
Στον ρεαλισμό τους και την αγωνία βιομήχανων και κυβέρνησης για τα κέρδη τους σε καιρό πολέμου απαντάμε με αγώνα για υπογραφή επιχειρησιακής σύμβασης με αυξήσεις στους μισθούς, 5νθημερο 7ώρο, συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας.
ΑΥΤΟΙ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΖΗΜΙΕΣ
ΕΜΕΙΣ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΖΩΕΣ!
Την ώρα που η ηγεσία της ΓΣΕΕ και οι δυνάμεις του κυβερνητικού – εργοδοτικού συνδικαλισμού σε Ομοσπονδίες όπως η ΠΟΕΕΤ υπογράφουν με τους εργοδότες κατάπτυστες Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΚΣΣΕ) 10€ πάνω από τον κατώτατο μισθό, υλοποιώντας την άθλια «κοινωνική συμφωνία», εργαζόμενοι με τα σωματεία τους σε χώρους δουλειάς δίνουν τη μάχη για πραγματικές αυξήσεις, κόντρα στο ασφυκτικό νομοθετικό πλαίσιο. Είναι 2 κόσμοι: από τη μια ο ελεγχόμενος ξεπουλημένος Παναγόπουλος και η κλίκα του που ετοιμάζουν συνέδριο της ΓΣΕΕ σε 5άστερο ξενοδοχείο στην Κρήτη και από την άλλη οι αγωνιστές του ΠΑΜΕ που στις 4 Απρίλη οργανώνουν πανελλαδική Σύσκεψη στην οποία έχουν θέση όλοι οι εργαζόμενοι, όλοι οι συνδικαλιστές που «δεν σηκώνουν τ’ άδικο!» και μέχρι τώρα έχουν δηλώσει συμμετοχή πάνω από 618 συνδικαλιστικές οργανώσεις από όλη τη χώρα!
Όπως έκαναν οι συνάδελφοί μας στη ΔΕΛΤΑ που με οργανωμένο αγώνα, μέσα από μαζικές Γενικές Συνελεύσεις, στάσεις εργασίας και απεργίες κατάφεραν να υπογράψουν Επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που δίνει μια ανάσα στη σκληρή πραγματικότητα που ζούμε όλοι. Πέτυχαν μεταξύ άλλων αύξηση 4,5% με κατώτατο μισθό στα 1050 €, ξεπάγωμα όλων των τριετιών, 100% αποζημίωση λόγω συνταξιοδότησης, μεγάλα ποσοστά προσαύξησης για την 6η μέρα και για Κυριακές-αργίες, απαγόρευση της διευθέτησης της εργασίας! Αυτά είναι κάποια από όσα προβλέπει η νέα επιχειρησιακή σύμβαση που υπέγραψαν οι συνάδελφοί μας στην ΔΕΛΤΑ.
Έχουμε πολλά κοινά με τους συναδέλφους στην ΔΕΛΤΑ. Πέρα από το ίδιο προϊόν που παράγουν, και εκεί η εργοδοσία όταν ζήτησαν πρώτη φορά συνάντηση τους απάνταγε αόριστα, τους έλεγε θα το συζητήσουμε στο Διοικητικό Συμβούλιο και θα επανέλθουμε, τους έλεγε ότι η κατάσταση είναι δύσκολη.
Έχουμε όμως και διαφορές. Εκεί μετά από κάθε συνάντηση με την εργοδοσία το ΔΣ του σωματείο καλούσε Γενική Συνέλευση με στάση εργασίας, ενημέρωνε τους εργαζόμενους και μπροστά στην κοροϊδία οι εργάτες απαντούσαν με απεργία. Εκεί το σωματείο δεν έλεγε «δε μπορούμε να κάνουμε στάση εργασίας γιατί το προϊόν δεν το επιτρέπει»! Έτσι πετυχαίνουν συμμετοχή στην συνέλευση, συζήτηση συλλογική, διαμόρφωση αιτημάτων για την σύμβαση μέσα στην συνέλευση. Είχαν καθαρό ότι μόνο με την οργάνωσή τους, τη διεκδίκηση και αμφισβητώντας το «δικαίωμα» της εργοδοσίας να κερδίζει από την εκμετάλλευσή τους μπορούν να έχουν αποτελέσματα.
Εκεί στο σωματείο έχουν ΔΣ που είναι αγωνιστικό στην πράξη και όχι στα λόγια. ΔΣ που οργανώνει την πάλη των συναδέλφων! Ζητάει τη γνώμη τους, συζητάει, αποφασίζει συλλογικά, συνεδριάζει τακτικά, χωρίς «παραγωντισμούς», χωρίς να θεωρεί τους συναδέλφους ανίκανους να οργανωθούν, να συζητήσουν και να παλέψουν. Με τη στάση που κρατάει η πλειοψηφία του ΔΣ του δικού μας σωματείου, εξυπηρετεί όσους θέλουν να κερδίσουν χρόνο, να μην αλλάξει η κατάσταση να είμαστε ευχαριστημένοι με τα ψίχουλα όταν και όσα αποφασίσουν «από το Λουξεμβούργο».
Στη ΦΑΓΕ έχουμε τα δικά μας προβλήματα, τα οποία πρέπει να συζητήσουμε ανοιχτά σαν συνάδελφοι! Τα συνεχόμενα 6ήμερα και 7ήμερα, το μισθό που δε φτάνει για να βγει ο μήνας, την άτιμη διαφοροποίηση ανάμεσα στα λεφτά που παίρνουμε στις βάρδιες που την έκανε η εργοδοσία για να μας διασπάσει και να βγαίνουμε όλοι χαμένοι τελικά, τα Βαρέα και Ανθυγιεινά ένσημα που δεν βάζει σε μια σειρά ειδικότητες που τα δικαιούνται, τα κουτσουρεμένα διαστήματα που παίρνουμε άδεια το καλοκαίρι (όπως έγινε πέρυσι). Πολλοί συνάδελφοι που ήρθαν πρόσφατα στην εταιρεία παραιτήθηκαν γιατί τους διαφήμιζαν ένα ιδανικό εργασιακό περιβάλλον όμως σύντομα είδαν την πραγματικότητα και παραιτήθηκαν όταν είδαν πως η πραγματικότητα δεν είναι καθόλου όπως τους την περιέγραψαν στη συνέντευξη! Φέτος πώς θα βγει το καλοκαίρι; Με υπερωρίες και «κάντε υπομονη»; Πόσο ποια; Ο ουρανός δε γίνεται «πιο γαλανός» με υπομονή αλλά με οργάνωση και αγώνα! Βάζοντας μπροστά τις δικές μας ανάγκες και όχι τα κέρδη της εταιρείας!
Υπάρχει δρόμος για να έχουμε κατακτήσεις και είναι μπροστά μας! Με οργάνωση, με διεκδίκηση και με αγώνα!
