ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΣΤΗΡΙΓΜΑ ΚΑΙ ΣΠΙΤΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ

ΟΡΓΑΝΩΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΟ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΤΟΥΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΜΑΡΤΗ 9:00 ΠΜ Αίθουσα του θεάτρου του ΕΚΠ

ΕΤΗΣΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Καλούμε όλους τους εκλεγμένους αντιπροσώπους των σωματείων μελών του ΕΚΠ για το Συνέδριο, όλα τα σωματεία μέλη μας, να ανταλλάξουμε την πείρα που αποκτήσαμε από τους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες τον τελευταίο χρόνο και κυρίως να καταλήξουμε σε αποφάσεις για την ακόμα καλύτερη οργάνωση της πάλης των εργαζομένων του Πειραιά ιδιαίτερα μπροστά στις νέες συνθήκες με την εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο για την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Στην έναρξη του Συνεδρίου καλούμε τα σωματεία του δημόσιου τομέα, άλλους φορείς του εργατικού λαϊκού κινήματος της περιοχής του Πειραιά, τη νεολαία, να δώσουν μαζικά το παρόν.

Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, τον τελευταίο χρόνο, μετά το εκλογοαπολογιστικό Συνέδριο του 2024, πρωτοστατεί ακόμα πιο μαχητικά, πιο μαζικά, πιο αποφασιστικά στην οργάνωση της πάλης των εργαζομένων ενάντια στην πολιτική της σημερινής κυβέρνησης που υλοποιεί την εγκληματική πολιτική για τα κέρδη των λίγων με την ουσιαστική στήριξη των κομμάτων που ευθυγραμμίζονται με αυτή. Για να εξυπηρετήσει και να εξασφαλίσει την αύξηση της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου, χτυπά διαρκώς κάθε εργατικό δικαίωμα. Αυτή η πολιτική μπλέκει τον εργαζόμενο λαό στον πόλεμο που δεν είναι δικός μας. Έναν πόλεμο που διεξάγεται στο φόντο της μάχης για τον ανταγωνισμό της πρωτοκαθεδρίας στην παγκόσμια οικονομία μεταξύ ΗΠΑ – Κίνας, για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών ενέργειας, τον έλεγχο των δρόμων εμπορίου.

Η πρόσφατη κλιμάκωση με την επίθεση ΗΠΑ- Ισραήλ στο Ιράν, με την εμπλοκή 15 χωρών, έχει καταστροφικές συνέπειες για τους εργαζόμενους, μετατρέποντας τη χώρα και τις υποδομές της σε ορμητήριο κατά άλλων λαών και στόχο αντιποίνων. Το μόνο που εξασφαλίζει είναι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων την ώρα που τσακίζει τα δικαιώματα μας, βαθαίνοντας ολοένα και περισσότερο την εμπλοκή της χώρας σε πολέμους που καμία σχέση δεν έχουν με τα συμφέροντα των εργαζομένων. Αντιθέτως στην ήδη υπάρχουσα ακρίβεια που τσακίζει το εργατικό λαϊκό εισόδημα έρχεται να προστεθεί νέα αύξηση σε καύσιμα και προϊόντα, εξαιτίας των πολλαπλασιασμένων ναύλων μεταφοράς. Οι εφοπλιστές βλέπουν στον πόλεμο ένα νέο πεδίο κερδοφορίας, ενώ το μάρμαρο θα το πληρώσουν για ακόμη μια φορά οι λαοί.

Στα παραπάνω από την πρώτη στιγμή το Εργατικό Κέντρο Πειραιά έχει σταθεί και συνεχίζει αταλάντευτα να στέκεται στη σωστή πλευρά της Ιστορίας! Καταγγέλλοντας και καταδικάζοντας την εμπλοκή της χώρας στα πολεμικά σχέδια. Οργανώνει την πάλη στην περιοχή για να μην μετατρέπεται το λιμάνι του Πειραιά σε αγκυροβόλιο των ΝΑΤΟϊκών, για να μην μεταφέρεται στρατιωτικό υλικό για εγκληματικά σχέδια, φονιάδες να σουλατσάρουν ως ειρηνοποιοί και Έλληνες Αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και φαντάροι να στέλνονται σε επεμβάσεις και αποστολές εκτός συνόρων ούτε από τον ναύσταθμο της Σαλαμίνας ούτε από πουθενά αλλού. Εκφράζει την ίδια στιγμή την αλληλεγγύη σε όλους τους λαούς που οι αστικές τάξεις των χωρών τους τους μπλέκουν στα πολεμοκάπηλα σχέδια τους που δεν είναι για τα δικά τους συμφέροντα.

Η ανάπτυξή και ο πόλεμός τους τσακίζει τις ζωές μας.

ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΡΩΜΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ

Καμιά υποδομή κρίκος της πολεμικής εμπλοκής και στόχος αντιποίνων.

Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και στα κόμματα που συμφωνούν με τους μακελάρηδες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Τα δάκρυά τους είναι ψεύτικα. Όλοι αυτοί μαζί την περίοδο της ιμπεριαλιστικής ειρήνης μας ληστεύουν για τα κέρδη τους, με ελαστικές σχέσεις εργασίας, χωρίς μέτρα υγείας και ασφάλειας στους εργασιακούς χώρους, με 13 ώρες δουλειάς, χωρίς συλλογικές συμβάσεις εργασίας που να καλύπτουν τις ανάγκες μας. Την περίοδο του ιμπεριαλιστικού πολέμου θα μας ληστεύουν και θα μας σκοτώνουν για τον ίδιο ακριβώς σκοπό. Θυσιάζουν τα δικαιώματά μας για την πολεμική προετοιμασία και την πολεμική οικονομία. Οι πολεμικές δαπάνες σε όλο τον κόσμο έφτασαν το αστρονομικό ποσό των 2,72 τρισ. δολαρίων. Στην ΕΕ τρέχει ήδη το πρόγραμμα «ReArm Europe», 800 δισεκατομμυρίων ευρώ. Στην Ελλάδα οι στρατιωτικές δαπάνες θα ξεπεράσουν τα 30 δισ. ευρώ τα επόμενα χρόνια, κόβοντας από την Υγεία, την Πρόνοια, την Εκπαίδευση κ.α.

Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος που μαίνεται στο Ιράν, τα τέσσερα χρόνια του ΟυκρανοΝΑΤΟϊκού πολέμου με την Ρωσία, η συμμετοχή της χώρας στη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, όλα γίνονται για το άρπαγμα της λείας την επόμενη μέρα, με στόχο το ξαναμοίρασμα του κόσμου, τον έλεγχο των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων και ενέργειας.

Σ’ αυτές τις συνθήκες το Εργατικό Κέντρο, σαλπίζει συναγερμό και λαϊκό ξεσηκωμό!

Για εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα που θα αμφισβητεί την εγκληματική πολιτική του κέρδους για να νικήσουν πραγματικά οι εργαζόμενοι!

Απέναντι στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και του πολέμου χρειαζόμαστε ένα εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα που δεν θα υποτάσσεται στη στρατηγική των αστικών κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Στους στόχους των μεγάλων αφεντικών, που τους βαφτίζουν «εθνικούς στόχους» για να γίνουν πλουσιότεροι από την εκμετάλλευση και το αίμα των εργαζομένων. Τώρα είναι ώρα οι εργαζόμενοι του Πειραιά να συσπειρωθούν ακόμα περισσότερο στα σωματεία τους. Να μην μείνει εργασιακός χώρος χωρίς την παρέμβαση σωματείου και του Εργατικού Κέντρου για κάθε μικρό και μεγάλο πρόβλημα. Κανένας εργαζόμενος να μην βρεθεί μόνος του απέναντι στην επίθεση κυβέρνησης, κράτους και εργοδοσίας. Να σπάσουμε το φόβο που μπορεί να υπάρχει, με την οργάνωσή μας, την αλληλεγγύη μας. Αυτό είναι που φοβούνται και τρέμουν.

Παλεύουμε για ένα κίνημα διεκδικητικό, αγωνιστικό, που θα βάζει στο στόχαστρο τις πραγματικές αιτίες της βαρβαρότητας, το καπιταλιστικό κέρδος, την πολιτική στήριξης των μονοπωλίων που απογειώνει την εκμετάλλευση, το άδικο κράτος που υπηρετεί το κεφάλαιο και καταδυναστεύει τη ζωή μας. Ένα κίνημα ενωτικό, μαζικό, μαχητικό, που δεν θα στρογγυλοκάθεται στα τραπέζια των υπουργείων και των επιχειρηματικών ομίλων, στα παζάρια της ταξικής συνεργασίας, όπως κάνουν οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Κίνημα απαλλαγμένο από τον θανάσιμο εναγκαλισμό κράτους, εργοδοσίας και εργατοπατέρων τύπου Παναγόπουλου.

Με Εργατικό Κέντρο ακόμη πιο δυνατό, σωματεία μαζικά, οργανωτές της πάλης, αντιπαλεύουμε στην πράξη
την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – ΝΑΤΟ

Οι αγώνες του τελευταίου χρόνου, ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης για το 13ωρο , για την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας με αυξήσεις, για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς δείχνουν τον δρόμο.

• Μαζί βρεθήκαμε στις μεγάλες απεργίες για να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη αποκαλύπτοντας το εχθρικό για το λαό κράτος και την πραγματική αιτία του, την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων που βάζουν τα κέρδη τους πάνω από τις ζωές μας.
• Οργανώσαμε μαζί με τους λιμενεργάτες, τους ναυτεργάτες, τους μεταλλεργάτες, την απεργιακή κινητοποίηση στις 6 Φλεβάρη με σύνθημα «καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους» και «οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο».
• Πρωτοστατήσαμε με άλλα Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες και εργατικά σωματεία στην οργάνωση Πανελλαδικών απεργιών χωρίς αποφάσεις της ΓΣΕΕ όπως αυτή ενάντια στην άθλια «κοινωνική συμφωνία» για τις κλαδικές συμβάσεις, που η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ συμφώνησε με τον ΣΕΒ και την κυβέρνηση.
• Αποτρέψαμε πλειστηριασμούς μαζί με σωματεία και φορείς του λαϊκού κινήματος όταν τα κοράκια των fundsπροσπάθησαν να πάρουν τα σπίτια του λαού.
• Οργανώσαμε κινητοποιήσεις στη 2^η ΥΠΕ, παρεμβάσεις και συγκεντρώσεις στα νοσοκομεία της πόλης στηρίζοντας τους ήρωες υγειονομικούς που αντιπαλεύουν την πολιτική που τους εξοντώνει, γεμίζει με ράντζα τους διαδρόμους και αφήνει τα νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας έρμαια των ιδιωτών μετατρέποντας την υγεία από αγαθό σε εμπόρευμα.
• Βρεθήκαμε μαζί με τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους γονείς τους στη ΔΙΠΕ και στη ΔΙΔΕ με παρεμβάσεις, παραστάσεις διαμαρτυρίας, ενάντια στις διώξεις γιατί παλεύουν για ένα καλύτερο σχολείο αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν.
• Πραγματοποιήσαμε διαδηλώσεις, μηχανοκίνητες πορείες, αποκλεισμούς δρόμων, παρεμβάσεις στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής και στο Υπουργείο Περιβάλλοντος μαζί με τους φορείς και το λαό της περιοχής για να φύγουν τα καζάνια δίπλα από τα σπίτια και τα σχολεία.

Συνδικάτα εργατών – όχι της κυβέρνησης και των εργοδοτών

Η δυσοσμία που αναβλύζει από το κουφάρι της υποταγμένης πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, του ελεγχόμενου προέδρου της, αποδεικνύει πως οι εργαζόμενοι σωστά την έχουν ονομάσει “συνδικαλιστική μαφία”. Οι διαχρονικές αγκαλιές με τις κυβερνήσεις και την πολιτική που εφαρμόζουν, η άκρα του τάφου σιωπή για όλα τα μεγάλα ζητήματα που ταλανίζουν τους εργαζόμενους και είναι απόρροια αυτής της πολιτικής την οποία οι ξεπουλημένοι εργατοπατέρες χειροκροτούν, δίκαια τους έχει απαξιώσει στα μάτια των εργαζομένων. Έχει γίνει πιο ορατό από ποτέ ότι αυτή η πλειοψηφία και όσοι την στηρίζουν μέσα στα συνδικάτα, δεν έχει καμία σχέση με τους εργαζόμενους, τα σωματεία τους και τον αγώνα που δίνουμε για καλύτερη ζωή. Το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα δεν έχει ανάγκη από ηγεσίες που θέλουν ένα κίνημα προσαρμοσμένο στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, που προωθούν τη γραμμή του λεγόμενου «κοινωνικού εταιρισμού» και δίνουν επιπλέον όπλα στη μεγαλοεργοδοσία για την ανατροπή των δικαιωμάτων μας, που τα βρίσκουν σε όλα με όλες τις κυβερνήσεις.

Βάζουμε μπροστά τις δικές ανάγκες – Δυναμώνουμε την πάλη μας

Σήμερα στον κόσμο που φλέγεται από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους πολέμους, σε αυτή τη ζωή που μεγαλώνουν η εκμετάλλευση, η ανασφάλεια, η φτώχεια από τις κυβερνήσεις και τα αφεντικά, τώρα είναι αναγκαίο όσο ποτέ η διαμόρφωση ενός ενιαίου, πανελλαδικού, μαχητικού εργατικού κινήματος που θα υπερασπιστεί τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα και θα ανοίξει τον δρόμο της ανατροπής αυτής της βαρβαρότητας. Ένα κίνημα που θα παλεύει ενάντια στην πολιτική που θυσιάζει τις ζωές για την κερδοφορία των λίγων.

Να δυναμώσει το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, η πραγματική σύγκρουση με το κεφάλαιο, το κράτος, τις κυβερνήσεις τους και όχι να ψάχνουμε «δεξιά» και «αριστερά» για νέους σωτήρες τους συστήματος που καλλιεργούν αυταπάτες φιλολαϊκών κυβερνητικών εναλλαγών, αφήνοντας άθικτη την εγκληματική πολιτική τους. Που θέλουν τους εργαζόμενους στη γωνία, θεατές στην αναμονή και όχι πρωταγωνιστές σε ένα εργατικό κίνημα που θα έχει ασπίδα τις σύγχρονες εργατικές λαϊκές ανάγκες και πλώρη την πραγματική νίκη των εργαζομένων. Για να απολαμβάνουν τον πλούτο που παράγουν, με κόπο και ιδρώτα, με τα χέρια και το μυαλό τους, χωρίς αφεντικά και εκμετάλλευση.

Ένα τέτοιο κίνημα μπορεί να στριμώχνει τις κυβερνήσεις και όσους τις στηρίζουν. Να αποσπά κατακτήσεις, να καθυστερεί μέτρα, να κουρελιάζει στην πράξη άδικους νόμους. Μόνο με πίστη στη δύναμή μας, με τέτοιο αγωνιστικό προσανατολισμό και περιεχόμενο είχαμε νίκες! Όπως η υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στους λιμενεργάτες της Cosco, η πρόσφατη νίκη των ναυτεργατών στα Ro/Ro, η τοπική κλαδική σύμβαση των μεταλλεργατών της Ν/Ζώνης στο Πέραμα, η ΣΣΕ των οικοδόμων. Με τέτοιους αγώνες νιώθουμε περήφανοι, δυνατοί, καταφέραμε και χαμογελάσαμε θέτοντας τις βάσεις για την συνέχεια του αγώνα. Μ’ αυτό τον τρόπο δείξαμε την αλληλεγγύη μας στο λαό της Παλαιστίνης όταν μαζί με τους λιμενεργάτες σταματήσαμε το container με χιλιάδες σφαίρες που είχαν προορισμό τα κορμιά τους.

Έτσι θα συνεχίσουμε αναπτύσσοντας ακόμα μεγαλύτερους καθημερινούς αγώνες.

Απέναντι στο σύνολο της βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής που συνθλίβει τις ζωές μας, για την απεμπλοκή της χώρας από τον πόλεμο, για να ανοίξουμε τον δρόμο για συνολική ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος. Μόνο ο ίδιος ο λαός, οι εργαζόμενοι με τα συνδικάτα μας, σε σύγκρουση και ρήξη με το σύστημα της εκμετάλλευσης, με τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, μπορεί να δώσει πραγματική αισιοδοξία και ελπίδα.

Σ’ αυτόν το δρόμο θα συνεχίσει να βρίσκεται το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, μαζί με τα σωματεία του, μαζί με τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα, τους αυτοπασχολούμενους, επαγγελματίες, τους επιστήμονες, μαζί με τα παιδιά μας γιατί έχουμε κοινό αντίπαλο και ίδιο συμφέρον. Να μπορούμε να δουλεύουμε για να ζούμε και όχι να ζούμε για να δουλεύουμε. Γ ια να μην πεθαίνουμε στην δουλειά, ούτε στα πολεμικά μέτωπα που μας ετοιμάζουν.

Με αισιοδοξία και πίστη στη δύναμη της εργατικής τάξης της περιοχής και όλης της χώρας, προχωράμε μπροστά. Είμαστε σίγουροι οτι θα τα καταφέρουμε. Με τις αποφάσεις μας στο ετήσιο Συνέδριό μας, δίνουμε υπόσχεση στους νεκρούς της τάξης μας ότι θα συνεχίσουμε μέχρι να πάψει πια η μισθωτή σκλαβιά, η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Μέχρι οι εργαζόμενοι που παράγουμε τα πάντα να μπορούμε να τα απολαμβάνουμε και να μην μας τα κλέβουν μια χούφτες εκμεταλλευτές.

ΕΤΗΣΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΜΑΡΤΗ 9:00 ΠΜ

Αίθουσα του θεάτρου του ΕΚΠ