Δυναμώνουμε τον αγώνα για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας ενάντια στην εκμετάλλευση και την ανισοτιμία

Οι μεγάλοι γυναικείοι εργατικοί αγώνες των προηγούμενων αιώνων φωτίζουν και σήμερα το δρόμο του αγώνα και της συλλογικής δράσης για να διεκδικήσουμε όλα όσα έχουμε ανάγκη και μπορούν να εξασφαλίσουν την ισοτιμία και τη χειραφέτησή μας.

Γι’ αυτό και φέτος 8ηΜάρτη, την Παγκόσμια Ημέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας:

• Απαντάμε μαχητικά στον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι κυβερνήσεις, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ, σε κάθε πλευρά της ζωής μας.
• Στρέφουμε τα βέλη μας ενάντια στην αιτία της γυναικείας ανισοτιμίας και της αναπαραγωγής παλιών και νέων μορφών βίας και καταπίεσης, ενάντια στην εκμετάλλευση, που θυσιάζει τις ανάγκες μας στο βωμό της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων και των ανταγωνισμών τους που φτάνουν μέχρι τις πολεμικές συγκρούσεις.
• Ιδιαίτερα αναφερόμαστε στις συναδέλφισσες εργαζόμενες στα ΜΜΕ και τις δημοσιογράφους που αναγκάζονται να δουλεύουν με συνθήκες εντατικοποίησης και χωρίς σταθερά ωράρια. Με δυσκολίες στην ατιμετώπιση κοινωνικών αναγκών, την προστασία της μητρότητας, αφού οι κρατικές δομές για παροχή τέτοιων υπηρεσιών είναι ανύπαρκτες και οι υπηρεσίες εμπορευματοποιημένες, ενώ οι μισθοί δε φτάνουν για την κάλυψή τους. Να στέλνονται για κάλυψη κάτω από αντίξοες συνθήκες σε φυσικές καταστροφές όπως πλημμύρες, πυρκαγιές χωρίς μέτρα υγείας και ασφάλειας, αλλά και ενίοτε σε πολεμικά μέτωπα. Αντπαλεύουμε αυτή την πραγματικότητα προς όφελός μας.

Η εργοδοτική βία στάζει αίμα.

Κόστισε τη ζωή στις 5 εργάτριες μανάδες στη βιομηχανία “Βιολάντα”, στις χιλιάδες εργαζόμενες που φεύγουν σακατεμένες σωματικά και ψυχικά από τη δουλειά εξαιτίας της εντατικοποίησης, της «ευελιξίας», της δουλειάς μέχρι τα βαθιά γεράματα με την “ενεργό γήρανση”.

Ακανόνιστα ωράρια, βάρδιες μέχρι τελικής πτώσης. Χωρίς μέτρα προστασίας του γυναικείου οργανισμού & της μητρότητας, χωρίς μέτρα προστασίας υγείας και ασφάλειας, γιατί θεωρούνται κόστος για τους επιχειρηματικούς ομίλους και τα αφεντικά και στα ΜΜΕ. Γιατί είναι ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας.

Η πολιτική ΕΕ και κυβερνήσεων θρέφει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και στα ΜΜΕ και πνιγεί τις δικές μας ανάγκες

Γι’ αυτό:

• Στο όνομα της “ισότητας των φύλων”, η νυχτερινή εργασία των γυναικών και στον κλάδο θεωρείται κανονικότητα, επιβαρύνοντας σημαντικά τον γυναικείο οργανισμό. Κανονικότητα θεωρούνται και οι επικίνδυνες δημοσιογραφικές αποστολές, η κάλυψη πυρκαγιών και άλλων ακραίων φυσικών φαινομένων χωρίς τα απαραίτητα μέσα προστασίας, όπως και το να είσαι απίκο 24/7 ”γιατί έτσι είναι η δουλειά”.
• Στο όνομα της “συμφιλίωσης επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής”, επιβάλλουν στις εργαζόμενες τη δουλειά όπως, όποτε και για όσο έχει ανάγκη η εργοδοσία και τα κέρδη της, ενώ τα βάρη της φροντίδας των παιδιών, των ηλικιωμένων, των χρονίως πασχόντων εξακολουθούν να βαραίνουν τις πλάτες τους.
• Μας καταδικάζει σε μια ασφυκτική καθημερινότητα. Με την ακρίβεια, την ενεργειακή φτώχεια, τους πλειστηριασμούς, τα πανάκριβα ενοίκια. Χώρους εργασίας χωρίς μέτρα προστασίας, ανυπαρξία αντισεισμικής θωράκισης σε σπίτια και σχολεία, αντιπλημμυρικών έργων, ασφαλών μεταφορών.
• Αφήνει απροστάτευτες τις γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής βίας, σεξουαλικής και άλλων μορφών κακοποίησης. Με τις τεράστιες ελλείψεις αντίστοιχων δημόσιων και δωρεάν δομών και υπηρεσιών, την κρατική & αστυνομική αυθαιρεσία, τις μακροχρόνιες πολυδάπανες νομικές διαδικασίες, την ανυπαρξία εξειδικευμένων κέντρων για θύματα βιασμού και σεξουαλικής βίας.
• Καλλιεργεί το έδαφος για το στήσιμο κάλπικων διπόλων περί «προόδου- συντήρησης» με στόχο τον εγκλωβισμό της συνείδησης των γυναικών «εντός των τειχών» του συστήματος. Γι’ αυτό ξαναζεσταίνονται σκοταδιστικές αντιλήψεις για την κοινωνική θέση της γυναίκας ακόμα και για την αμφισβήτηση του δικαιώματος στη νόμιμη και ασφαλή άμβλωση. Πλασάρει ως δήθεν προοδευτικό την εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος. Αναπαράγει σάπιες αξίες που οδηγούν στην κακοποίηση, ακόμα και τη δολοφονία γυναικών.

Παλεύουμε αταλάντευτα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τις αιτίες που τον γεννούν

Σε κάθε γωνία του πλανήτη ξεφυτρώνουν πολεμικά σφαγεία για τους λαούς. Οξύνονται οι ανταγωνισμοί για τη μεγαλύτερη κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Φουντώνει η αναμέτρηση μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας και των συμμάχων τους. Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών βάζουν “κόφτη” στις κοινωνικές δαπάνες, για να ενισχύσουν τις πολεμικές. Την ξέφρενη κούρσα της πολεμικής προετοιμασίας και των εξοπλισμών, την πληρώνουμε πολύ ακριβά εμείς οι γυναίκες και οι οικογένειές μας

Δεν ανεχόμαστε τα παιδιά μας, τα αδέρφια μας, οι σύντροφοί μας να γίνουν κρέας στα κανόνια τους.

Με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, έχουν μετατρέψει τη χώρα μας σε μια απέραντη ΝΑΤΟϊκή βάση. Βάζοντας το λαό μας στο στόχαστρο. Στέλνουν ένοπλες δυνάμεις σε αποστολές έξω από τα σύνορα που καμία σχέση δεν έχουν με την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας.

Αρνούμαστε να μπούμε στο μάτι του κυκλώνα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και της πολεμικής προετοιμασίας

Aπό τη θέση που μας αναλογεί ως δημοσιογράφοι και εργαζόμενες στα ΜΜΕ, δεν δεχόμαστε να θέσουμε τα χέρια και τις γνώσεις μας στην πολεμική μηχανή, να γινόμαστε φερέφωνα και υπερασπίστριες της πολεμικής προπαγάνδας.

Βαδίζουμε στα χνάρια των μεγάλων γυναικείων εργατικών αγώνων.

Βάζουμε στην αιχμή του δόρατος του αγώνα μας τις σύγχρονες ανάγκες μας. Μόνο η ικανοποίησή τους μπορεί να εξασφαλίσει την πραγματική ισοτιμία και χειραφέτηση των γυναικών του μόχθου.

Δυναμώνουμε τη συλλογική μας πάλη για το δικαίωμα στην σταθερή εργασία- στο σταθερό ωράριο– για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας, της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού, για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, για δημιουργικό ελεύθερο χρόνο.

Παλεύουμε για ενημέρωση σε όφελος του λαού κόντρα στην κατευθυνόμενη από το κράτος τις κυβερνήσεις και τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία κατευθυνόμενη ενημέρωση. Η δήθεν προσπάθεια αντιμετώπισης της παραπληροφόρησης είναι το άλλοθι της προπαγάνδας χειραγώγησης του λαού.

Να δυναμώσουμε τον κοινό αγώνα γυναικών και ανδρών της βιοπάλης ενάντια στην κοινωνία της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης για να διεκδικήσουμε ότι είναι σύγχρονο και αναγκαίο για μας και τις οικογένειές μας.