ΤΙΜΑΜΕ ΤΗΝ 8^η ΜΑΡΤΗ ΜΕ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΤΣΑΚΙΖΕΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Συναδέλφισσα εργαζόμενη στον κλάδο του Τύπου και του Χαρτιού

Η 8η Μάρτη δεν είναι μια γιορτή, είναι μέρα μνήμης, αγώνα και διεκδίκησης, είναι η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας που γεννήθηκε μέσα από τις αιματοβαμένες απεργίες των εργατριών στα κλωστουφαντουργεία της Νέας Υόρκης και συνεχίζει μέχρι σήμερα να φωτίζει το δρόμο της οργανωμένης πάλης των γυναικών της εργατικής τάξης.

Το Συνδικάτο Τύπου-Χάρτου τιμά τη φετινή 8η Μάρτη δυναμώνοντας τον αγώνα για τα σύγχρονα δικαιώματα της εργαζόμενης γυναίκας ενάντια στην πολιτική που θυσιάζει τη ζωές μας για τα κέρδη των εργοδοτών.

Η εργαζόμενη γυναίκα βιώνει διπλή εκμετάλλευση:

• Από την μία οι όροι εργασίας που ισχύουν για όλους του εργαζόμενους, με μεγαλύτερη επιβάρυνση για τον γυναικείο οργανισμό, όπως ο πρόσφατος νόμος για τις 13 ώρες δουλειά. Οι εργαζόμενες και στον κλάδο έρχονται αντιμέτωπες με μυοσκελετικά προβλήματα, με την επαφή με σκόνη και άλλες ανθυγιεινές ουσίες, με υπερωρίες, με βάρδιες, καθώς συχνά αξιοποιούνται και σε πόστα ως ανειδίκευτες εργάτριες. Είναι πρόσφατο, άλλωστε, το εργοδοτικό έγκλημα στην Βιολάντα, όπου 5 εργάτριες βρήκαν τον θάνατο, αφού δούλευαν σε νυχτερινή βάρδια προκειμένου να εργάζονται την ώρα που κοιμούνται τα παιδιά τους.
• Από την άλλη η εργαζόμενη γυναίκα, σχολώντας έρχεται αντιμέτωπη με το δεύτερο ωράριο. Δεν υπάρχει καμία ουσιαστική προστασία της μητρότητας, καμία κρατική μέριμνα για την ανατροφή και την φροντίδα των παιδιών, χωρίς καμία υποστήριξη από τις υπηρεσίες του κράτους, ώστε να υπάρχει επιστημονική και εξειδικευμένη βοήθεια στην μητέρα. Σε πολλά σπίτια, επίσης, η εργαζόμενη γυναίκα επιβαρύνεται με την φροντίδα ηλικιωμένων, που επίσης είναι ατομική ευθύνη καθώς το κράτος έχει λεφτά μόνο για να χρηματοδοτεί τους επιχειρηματίες, να αγοράζει Belhara για τους δολοφονικούς ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, προκειμένου να εξασφαλίζει τα κέρδη των εφοπλιστών και άλλων επιχειρηματικών ομίλων, όπου προστάζει το κέρδος.

Το Συνδικάτο μας επιδιώκει την μεγαλύτερη οργάνωση των εργαζομένων γυναικών, μαζί με τους άντρες συναδέλφους, προκειμένου να αναζωογονηθεί το εργατικό κίνημα συνολικά. Η συσπείρωση των εργαζόμενων στα συνδικάτα είναι η μόνη ελπίδα, απέναντι στο σύστημα του κέρδους, που για να το εξασφαλίζει τσακίζει την ζωή των εργατών και των εργατριών, είτε στον χώρο δουλειάς, είτε με την έλλειψη κοινωνικών υπηρεσιών, είτε με την εμπλοκή μας στον πόλεμο, όπως με την εισβολή των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, που βάζει φωτιά στην ευρύτερη περιοχή.

Απέναντι σε όλα αυτά απαντάμε συλλογικά. Εμπνεόμαστε από την ιστορία του γυναικείου και εργατικού κινήματος. Αντλούμε δύναμη από την οργάνωση και τη μαζική συμμετοχή μας στους αγώνες. Δυναμώνουμε το Συνδικάτο μας.

ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΙΣΟΤΙΜΙΑ