ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ ΣΤΙΣ 12.00 πμ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ

Οι ζωές μας δεν είναι κόστος!

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

Τρία χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη και έναν μήνα μετά το εργοδοτικό έγκλημα στη Βιολάντα, λίγες μέρες μετα το εργατικό «ατύχημα» με το γερανοφόρο όχημα στην μονάδα μας που παρέσυρε ηλεκτροφόρα καλώδια το μήνυμα παραμένει επίκαιρο και δυνατό:

Τα κέρδη τους η οι ζωές μας

Τα γεγονότα αυτά δεν είναι «ατυχίες». Δεν είναι «η κακιά στιγμή» δεν είναι το «ανθρώπινο λάθος» . Είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που βάζει πάνω από την ανθρώπινη ζωή το κόστος και την κερδοφορία.

Στους χώρους δουλειάς μας, ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει πίεση για παραγωγή, τι σημαίνει να βγει η δουλειά, τι σημαίνει εντατικοποίηση, τι σημαίνει «να βγουν τα ψαριά» . Ξέρουμε τι σημαίνει να δουλεύεις με λιγότερο προσωπικό.

Η αλήθεια είναι μία:

Όταν η ασφάλεια λογίζεται ως κόστος, τότε η ζωή μας μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.

Δεν δεχόμαστε να συνηθίσουμε τον κίνδυνο.

Δεν δεχόμαστε να θεωρείται «κανονικότητα» η εξάντληση.

Δεν δεχόμαστε να περνάμε την πύλη του εργοστασίου με την αγωνία αν θα γυρίσουμε σώοι στα σπίτια μας.

Απαιτούμε εδώ και τώρα:

-Πλήρη και ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας σε όλους τους χώρους.

– Επαρκή στελέχωση σε όλα τα τμήματα.

– Καμία εντατικοποίηση που θέτει σε κίνδυνο εργαζόμενους.

-Ουσιαστικό έλεγχο και διαφάνεια σε ζητήματα ασφάλειας με συμμετοχή του Σωματείου.

Συνάδελφοι,

Η δύναμή μας βρίσκεται στην οργάνωση Εκεί που υπάρχουν ισχυρά Σωματεία, οι εργαζόμενοι δεν είναι απροστάτευτοι. Εκεί που οι εργαζόμενοι μιλούν, διεκδικούν και παρεμβαίνουν συλλογικά, η εργοδοτική αυθαιρεσία δεν περνά εύκολα.

Μας θέλουν σιωπηλούς και φοβισμένους.

 Μας θέλουν τον καθένα μόνο του. Η απάντησή μας είναι:

Μαζικό Σωματείο – Ενότητα – Διεκδίκηση.

Καμία ζωή δεν είναι αναλώσιμη.

Κανένα μεροκάματο δεν αξίζει όσο η υγεία και η ασφάλειά μας.