Ούτε σκέψη για εφαρμογή του ”Εθνικού Απολυτηρίου”!

Όλοι και όλες στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στις 26 Φλεβάρη!
Στην Αθήνα Προπύλαια 12:00, αλλά και σε όλη τη χώρα!

Στάση εργασίας 11:00-14:00

Το προηγούμενο διάστημα ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε την έναρξη του «εθνικού διαλόγου» για το εθνικό απολυτήριο. Η διαδικασία η οποία θα ξεκινήσει αυτές τις μέρες στην επιτροπή μορφωτικών υποθέσεων της βουλής, θα ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο του 2026 και το τελικό νομοσχέδιο θα έρθει προς ψήφιση στο τέλος της ίδιας χρονιάς. Η εφαρμογή του προγραμματίζεται να ξεκινήσει από το σχολικό έτος 2027-2028 για την Α’ Λυκείου, δηλαδή πρόκειται να επηρεάσει τους μαθητές της φετινής Β’ Γυμνασίου και έπειτα. Υπενθυμίζουμε ότι το σωματείο μας είχε έγκαιρα ενημερώσει με ανακοίνωση από το καλοκαίρι του 2025 οπότε και άνοιξε άτυπα η συζήτηση με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ, του κόμματος, δηλαδή, που -κυριολεκτικά- συγκυβερνάει με τη ΝΔ τα τελευταία χρόνια στο υπουργείο παιδείας και που ομολογουμένως κατέχει και την… πατέντα για το ελληνικό «εθνικό απολυτήριο» από την εποχή του Αρσένη (βλ. https://elmepeiraia.oo.gd/w1/?p=2764).

Από τις εξαγγελίες προκύπτει καθαρά ότι οι πανελλαδικές εξετάσεις δεν καταργούνται. Αντίθετα, πανελλαδικού τύπου εξετάσεις με επιλογή στο 100% από την τράπεζα θεμάτων θα θεσμοθετηθούν σε όλες τις τάξεις του Λυκείου, ενώ ο βαθμός του απολυτηρίου θα προκύπτει από την τελική επίδοση σε κάθε τάξη, με βάση ποσόστωση 20, 30 και 50% για τις Α’, Β’ και Γ’ Λυκείου αντίστοιχα.

Το Λύκειο μ’ αυτό τον τρόπο μετατρέπεται σε ένα ανταγωνιστικό διαρκές εξεταστικό κέντρο, χειρότερο απ’ αυτό που ήταν μέχρι σήμερα, αποστεωμένο από οποιοδήποτε παιδαγωγικό και μορφωτικό χαρακτήρα. Οι μαθητές θα στρέφονται στα φροντιστήρια από το γυμνάσιο ακόμα όχι μόνο για να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους στο Λύκειο με σκοπό την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο, αλλά ακόμα και για να προβιβαστούν στην επόμενη τάξη του Λυκείου! Οι γονείς θα αναγκάζονται να βάζουν ακόμα πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Το Λύκειο (ΓΕΛ-ΕΠΑΛ) απομακρύνεται ακόμη περισσότερο από τον μορφωτικό του ρόλο και μετατρέπεται σε φίλτρο αντοχών. Σε συνθήκες συνεχών εξετάσεων και συνυπολογισμού των βαθμών για την πρόσβαση στα πανεπιστήμια, το μάθημα γίνεται πιο «σφιχτό», χωρίς χρόνο για ουσιαστική συζήτηση ή παιδαγωγικές παρεκκλίσεις, αφού προέχει η κάλυψη των SOS και η απάντηση θεμάτων που θα προέρχονται πλέον κατά 100% από την Τράπεζα Θεμάτων. Έτσι αγνοούνται ο ρυθμός της τάξης, οι αδυναμίες των μαθητών και οι ιδιαιτερότητες κάθε σχολείου και τμήματος. Σε αυτές τις συνθήκες ακυρώνεται και ο ρόλος του εκπαιδευτικού της τάξης. Η παιδαγωγική κρίση αντικαθίσταται από προκαθορισμένα θέματα και μηχανιστικές διαδικασίες, το σχολείο προσαρμόζεται πλήρως στη λογική της επίδοσης και της κατάταξης.

Οι αλλαγές αυτές δεν έρχονται τυχαία. Αποτελούν αντιγραφή των λεγόμενων «βέλτιστων πρακτικών» στον τομέα της εκπαίδευσης, υλοποιούνται ως κατευθύνσεις του ΟΟΣΑ και της ΕΕ που θέλουν στροφή των νέων προς δομές πρόωρης κατάρτισης, ακόμα και από πολύ νεαρή ηλικία (βλέπε συζήτηση για τεχνικά γυμνάσια), με σκοπό τη διαμόρφωση ενός φτηνού και ευέλικτου εργατικού δυναμικού για τις ανάγκες της αγοράς.

Ταυτόχρονα, το σύστημα που ετοιμάζεται θα συμβάλλει και στην ενίσχυση της πελατείας στα ιδιωτικά πανεπιστήμια-κολέγια, τα οποία θα δίνουν ισάξιους τίτλους σπουδών με τα δημόσια. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της ίδρυσης Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ στην Κύπρο. Τα επιχειρήματα της κυβέρνησης περί «καταπολέμησης της ήσσονος προσπάθειας»… πάνε περίπατο, διότι οι ίδιοι οι κυβερνώντες δίνουν τη δυνατότητα δημόσια πανεπιστήμια να ιδρύουν τμήματα επί πληρωμή χωρίς εξετάσεις, όπως η ίδρυση Ιατρικής σχολής στην Κύπρο από το ΕΚΠΑ, όπου με 20.000 ευρώ τον χρόνο δίδακτρα και με βάση 11,7 κάποια/κάποιος εισάγεται σε τμήμα Ιατρικής, ισάξιο με τη σχολή της Αθήνας (όπου απαιτείται για την εισαγωγή να γράψεις 19)!

Υπάρχει σημαντική διεθνής πείρα από την εφαρμογή ανάλογων συστημάτων στη Γαλλία και τη Γερμανία, που αποδεικνύει το ακριβές των παραπάνω εκτιμήσεων. Σ’ αυτές τις χώρες είναι τεράστια η ιδιωτική δαπάνη για την παιδεία λόγω των φροντιστηρίων για το εθνικό απολυτήριο, ενώ η ταξική διαλογή ανάμεσα στην τεχνική και τη γενική εκπαίδευση γίνεται σε πολύ μικρή ηλικία. Ελάχιστα παιδιά από πιο φτωχές, λαϊκές οικογένειες καταφέρνουν την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο.

Ταυτόχρονα, υπάρχει αρνητική πείρα και από τη δική μας χώρα, όταν με την εφαρμογή του ν. 2525/1997, του γνωστού νόμου Αρσένη, οι μαθητές εξετάζονταν πανελλαδικά σε 14 μαθήματα σε Β’ και Γ’ Λυκείου! Ο παλλαϊκός ξεσηκωμός ενάντια σ’ εκείνο το αντιεκπαιδευτικό έκτρωμα ανάγκασε την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε αναδιπλώσεις και δυο χρόνια μετά στην κατάργησή του.

Φυσικά, όλα αυτά έρχονται να προστεθούν στο έδαφος της πολιτικής ασφυκτικής υποχρηματοδότησης των σχολικών μονάδων, της κατάρρευσης ταβανιών και παραθύρων των ασυντήρητων, πεπαλαιωμένων και επικίνδυνων σχολικών κτιρίων. Στο έδαφος των χιλιάδων χαμένων διδακτικών ωρών, των τεράστιων ελλείψεων σε εκπαιδευτικό προσωπικό ακόμα και μήνα Φλεβάρη και της εντατικοποίησης της εργασίας των εκπαιδευτικών με υπερωρίες, των τμημάτων των 27-28 μαθητών. Στο κατηγοριοποιημένο εκπαιδευτικό περιβάλλον της γενίκευσης των ωνασείων, προτύπων και πειραματικών σε κάθε περιοχή, του διεθνούς απολυτηρίου (ΙΒ) και των ιδιωτικών πανεπιστημίων (στην πραγματικότητα κολεγίων), που έτσι κι αλλιώς αποτελούν προοπτική για… γερά πορτοφόλια! Και έρχονται ταυτόχρονα με τα σχέδια για τη συνταγματική αναθεώρηση του άρθρου 16 ώστε να ανοίξει διάπλατα και ανεμπόδιστα ο δρόμος της πλήρους ιδιωτικοποίησης της Παιδείας.

Άλλωστε, ιδιαίτερα για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, για όσους τελικά θα έχουν καταφέρει, κυριολεκτικά «ξεζουμισμένοι» από τα φροντιστήρια, να ξεπεράσουν τις πολλαπλές εξετάσεις του λυκείου (βλέπε πολλαπλά εμπόδια) και να πάρουν το εθνικό απολυτήριο, θα ισχύει ο ανταγωνισμός των πανελλαδικών εξετάσεων, ενώ για όσους έχουν… κομπόδεμα, θα αρκούν μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ.

ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΝΤΑΙ!

Διαχρονικά, όλες οι κυβερνήσεις υπόσχονταν λιγότερα φροντιστήρια, ενίσχυση της κριτικής ικανότητας, κατάργηση της παπαγαλίας, δικαιότερο σύστημα, αναβάθμιση του Λυκείου, κλπ, ωστόσο οι διακηρύξεις αυτές τελικά διαψεύστηκαν από την ίδια τη ζωή, την ίδια την πραγματικότητα. Τώρα προχωράνε σε ένα ακόμα πιο αντιεκπαιδευτικό, αντιπαιδαγωγικό, απάνθρωπο σύστημα ταξικού διαχωρισμού των νέων ανθρώπων από την πιο μικρή, ευαίσθητη εφηβική ηλικία.

Απέναντι σ’ αυτά, εμείς:

• Συνεχίζουμε να παλεύουμε για δημόσιο δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά
• Καλούμε τους γονείς και τους μαθητές να οργανώσουμε την πάλη μας το αμέσως επόμενο διάστημα για την απόσυρση αυτού του σχεδίου
• Ως άμεσα μέτρα ανακούφισης, διεκδικούμε την κατάργηση της τράπεζας θεμάτων και της ελάχιστης βάσης εισαγωγής, όπως επίσης και τη δυνατότητα κατοχύρωσης της βαθμολογίας των μαθημάτων των πανελλαδικών εξετάσεων και απεριόριστη δυνατότητα πολλαπλών επιλογών προτίμησης.

Σήμερα η κοινωνία μας έχει ανάγκη από ένα σχολείο με σύγχρονα αναλυτικά προγράμματα και βιβλία, που υπηρετούν τη γνώση, τη κατανόηση, τη κριτική σκέψη και όχι τη παπαγαλία. Αποσυνδεμένο από τη διαδικασία εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ένα σχολείο που να μορφώνει, να δίνει γνώσεις και όλα τα εφόδια στα παιδιά να μπορούν να εξηγήσουν το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον, απαλλαγμένο από τον ανταγωνισμό και το άγχος των συνεχών εξετάσεων.

Ένα σχολείο που θα διαπαιδαγωγεί, που δε θα τσαλαπατά, αλλά θα καλλιεργεί ολόπλευρα την προσωπικότητα του νέου ανθρώπου, χωρίς τον αναχρονιστικό διαχωρισμό της επιστήμης από την τεχνική, της γενικής από την τεχνική εκπαίδευση, ένα σχολείο με Τέχνες και Αισθητική Αγωγή, με Φυσική Αγωγή, με Κοινωνικές Επιστήμες, ένα σχολείο της Γνώσης και της Μόρφωσης, της Δημιουργίας.

Όλοι και όλες στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο Πέμπτη 26 Φλεβάρη 12:00 Προπύλαια!

(στάση εργασίας 11:00-14:00)

Όλοι και όλες στη κινητοποίηση στη ΔΔΕ Πειραιά τη Τετάρτη 25/2 14:00