28 ΦΛΕΒΑΡΗ-3 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΌ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ-ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ! Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!
ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΟΛΕΙΣ
ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ: 12μ. ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: 12μ. ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας και συγκλόνισε ολόκληρο τον λαό. Λίγες μέρες μετά, στις 23 Μάρτη, ξεκινά η κύρια δίκη.
Η Ομοσπονδία μας, ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα ομοσπονδιών και σωματείων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, της ΑΔΕΔΥ και του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, συμμετέχει στα συλλαλητήρια στις 28 Φλεβάρη σε όλη την χώρα και καλεί όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να συμμετάσχουν μαζικά.
Τρία χρόνια μετά, δεν μπορούμε και δεν θα συνηθίσουμε το έγκλημα. Χάσαμε 57 συνανθρώπους μας, γιατί ο σιδηρόδρομος λειτουργούσε κυριολεκτικά ως ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να εκραγεί ανά πάσα στιγμή. Γιατί δεν ήταν «της μοίρας γραφτό» δύο τρένα να κινούνται στις ίδιες ράγες για 12 ολόκληρα λεπτά και να συγκρούονται.
Τρία χρόνια τώρα η οργή μας φουντώνει. Τα Τέμπη δεν ήταν μια κακιά στιγμή. Ήταν έκφραση μιας απάνθρωπης πολιτικής, που συσσωρεύει προβλήματα και ανασφάλεια, που μπροστά στην ανταποδοτικότητα και το κέρδος, δεν λογαριάζει την ασφάλεια στις υποδομές, δεν λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή.
Αυτό επιβεβαιώνει η κατάσταση στον σιδηρόδρομο που παραμένει ίδια, αποτέλεσμα της πολιτικής της «απελευθέρωσης» και των οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που υλοποιούν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις. Αυτό επιβεβαιώνει το πρόσφατο εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο της “Βιολάντα” με 5 νεκρές εργάτριες. Οι 201 εργαζόμενοι που έχασαν τη ζωή τους στη δουλειά μέσα στο 2025. Αυτό επιβεβαιώθηκε στη Μάνδρα, στο Μάτι, στις πλημμύρες και στις φωτιές που αφήνουν πίσω τους νεκρούς. Στα εγκλήματα της Πύλου και της Χίου ενάντια σε πρόσφυγες και μετανάστες, ενάντια σε μικρά παιδιά που βιώνουν με τον χειρότερο τρόπο τις συνέπειες από το κυνήγι του κέρδους των λίγων και των ανταγωνισμών τους.
Είναι κομμάτι της ίδιας πολιτικής που μετατρέπει κρίσιμες υποδομές της χώρας σε κρίκους της πολεμικής εμπλοκής, με τους εργαζόμενους να γινόμαστε αναλώσιμοι, η χώρα μας ορμητήριο κατά άλλων λαών και ταυτόχρονα στόχος αντιποίνων για πολέμους που δεν έχουν καμία σχέση με τα δικά μας συμφέροντα. Είναι η ίδια πολιτική που μετατρέπει τη μόρφωση σε εμπόρευμα, που δίνει δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς, για τους πολεμικούς σχεδιασμούς, για ερευνητικά προγράμματα που μετατρέπουν τα πανεπιστήμια σε «εργαστήρια πολέμου», την ώρα που μειώνει την χρηματοδότηση για τις ανάγκες φοιτητών κι εργαζομένων στα Πανεπιστήμια.
Αυτή την πολιτική συναντάμε ως εμπόδιο οπουδήποτε πρέπει να καλυφθούν οι ανάγκες του λαού. Είτε μιλάμε για ασφαλείς και σύγχρονες μεταφορές είτε για την υγεία, την παιδεία, την προστασία από φυσικές καταστροφές ακόμα και τα μέτρα ασφάλειας στα εργοστάσια. Ό,τι είναι για εμάς ανάγκη για την επιβίωση, είναι κόστος για το κράτος και τους επιχειρηματικούς ομίλους.
ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ, ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΟΡΟΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ!
Για να υπερασπιστούμε τη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας απαιτείται σύγκρουση, συλλογικός, οργανωμένος, διεκδικητικός αγώνας που να στρέφεται απέναντι στον πραγματικό ένοχο, την εγκληματική πολιτική του κέρδους και όσους την υπηρετούν. Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν. Μόνο μέσα από την οργάνωσή μας στα σωματεία μας,τον αγώνα για να ανατραπεί η πολιτική που γεννά καθημερινά νέα εγκλήματα μπορεί να έρθει η πραγματική δικαίωση για το έγκλημα στα Τέμπη, για τους νεκρούς στους χώρους δουλειάς, για να έχουμε σύγχρονες, αποκλειστικά δημόσιες, ποιοτικές και ασφαλείς μεταφορές, για τα παιδιά μας, για να κατακτήσουμε μια ζωή με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και ευημερία.
Μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, τους φοιτητικούς συλλόγους δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις.
ΣΤΙΣ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ Ν’ ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΞΑΝΑ ΔΥΝΑΤΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ:
Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ
