Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Το νομοσχέδιο για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που βρίσκεται για ψήφιση στη Βουλή, είναι μια αναβαθμισμένη προσπάθεια της κυβέρνησης, της μεγαλοεργοδοσίας και της «γνωστής», για τα έργα και τις μέρες της, πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, για να δοθεί χτύπημα στο περιεχόμενο και στις διεκδικήσεις των εργαζομένων.

Πίσω από τους πανηγυρισμούς και τις προσεκτικά διατυπωμένες δηλώσεις όλων των εμπλεκόμενων που συνιστούν τη νέα αντεργατική τρόικα, κρύβεται η μεγάλη αγωνία τους, να βάλουν εμπόδια στους αγώνες των εργαζομένων, να εμποδίσουν πάση θυσία τη δυσαρέσκεια, που δημιουργούν οι συνέπειες της αντεργατικής πολιτικής, να μετατραπεί σε οργανωμένη ταξική πάλη που θα αμφισβητεί όλη αυτή τη βαρβαρότητα που εκφράζεται σε όλες τις πλευρές της ζωής της εργατικής λαϊκής οικογένειας.

Δεν τους έπιασε ο πόνος να έχουν οι εργαζόμενοι Συλλογικές Συμβάσεις εργασίας, να έχουν προστασία στον μισθό τους, στην ασφάλιση, να έχουν 7ωρο-5νθημερο-35ωρο, να έχουν ασφαλείς συνθήκες δουλειάς, να μην σκοτώνονται, να μην σακατεύονται.

Τους ενδιαφέρει μονάχα να εδραιωθεί η βολική, γι’ αυτούς, αντίληψη προσαρμογής σε ότι απαιτεί το κεφάλαιο και η κερδοφορία του.

Να νομιμοποιήσουν την άθλια κατάσταση που βιώνουν οι εργαζόμενοι. Να έχουν να αντιμετωπίσουν τα ίδια και χειρότερα και η απάντηση στην αγανάκτηση να είναι η νομιμότητα των δήθεν ΣΣΕ. Να διαμαρτύρονται οι εργαζόμενοι για τον μισθό που δεν φτάνει να βγάλουν το μήνα και οι φωστήρες της τρόικας, των επιτελείων της ΕΕ, να απαντάνε ότι όλα είναι «αλφαδιά», ότι υπάρχουν κανόνες, ότι υπάρχει εκσυγχρονισμός και προστασία των εργαζομένων, επειδή θα καλύπτονται από κάποια ΣΣΕ.

Το μεγάλο ζήτημα είναι με τί είδους ΣΣΕ θα «καλύπτονται» οι εργαζόμενοι, με ποιο περιεχόμενο, με ποιους μισθούς, ποιοι θα τις υπογράφουν, για λογαριασμό ποιων συμφερόντων. Των εργατών ή της μεγαλοεργοδοσίας;

Γι’ αυτό η κυβέρνηση και η μεγαλοεργοδοσία αναβαθμίζουν τον ρόλο της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ. Είναι ο βολικός συνομιλητής, που θα συνδιαμορφώνει και ο «τοποτηρητής» των ΣΣΕ. Προσπαθούν να επιβάλουν ως κανόνα απαράβατο αυτό που λέει ο λαός μας: «Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει».

Όλοι μια «παρέα», στέκονται απέναντι στις ανάγκες και τα συμφέροντα των εργαζόμενων.

Η επίθεση είναι συντονισμένη και διαρκής. Εξελίσσεται κατά κύματα. Με διαδοχικά αντεργατικά νομοσχέδια, διαχρονικά, από όλες τις κυβερνήσεις. Ο ένας κόβει, ο άλλος ράβει.

Παραλαμβάνουν και ενισχύουν το αντεργατικό οπλοστάσιο, το οποίο με τη σειρά τους παραδίδουν στους επόμενους και σε όλες τις περιπτώσεις η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ είναι δύναμη στήριξης των κυβερνητικών αντεργατικών επιλογών.

• Νόμος για τον περιορισμό του δικαιώματος της Απεργίας. Η ηγεσία της ΓΣΕΕ μια χαρά τα βρήκε με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
• Νόμος για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις για τη μείωση μισθών, για το πάγωμα των τριετιών, για την περικοπή συντάξεων, για αντεργατικές παρεμβάσεις στο Ασφαλιστικό. Μια χαρά στήριξε τη γραμμή ενσωμάτωσης του κεφαλαίου, της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων δυνάμεων του συστήματος.
• Νόμοι Χατζηδάκη, Γεωργιάδη, ούτε κιχ από την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, έψαχναν και έβρισκαν «θετικά» σημεία σε αντεργατικά νομοσχέδια που χτύπησαν το 8ωρο. Έβαλαν εμπόδια στους αγώνες των συνδικάτων.

Φυσιολογική εξέλιξη, με βάση τις υπηρεσίες που προσφέρει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, είναι η συμφωνία- μνημόνιο για τις ΣΣΕ που συνδιαμόρφωσε και συνυπογράφει με την κυβέρνηση και την μεγαλοεργοδοσία.

Έτσι γίνονται οι δουλειές. Προσφέρεις κάτι, παίρνεις ανταμοιβή και αναβαθμισμένο ρόλο στο χτύπημα των ταξικών αγώνων και των διεκδικήσεων των εργαζομένων.

Όλα αυτά που συμβαίνουν με τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, που ελέγχεται για πιθανά κακουργήματα, είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Είναι γνωστό σε όλους, το πώς χρησιμοποιούνται τα προγράμματα κατάρτισης που συνοδεύονται από εκατομμύρια ευρώ. Είναι γνωστό ότι, αξιοποιούνται για τη χειραγώγηση των εργαζομένων, για να διατηρούν οι γνωστοί εργατοπατέρες τις θέσεις τους. Δεν πέφτουμε από τα σύννεφα. Τα έχουμε καταγγείλει, έχουμε συγκρουστεί και οι αρμόδιοι κάνουν τους ανήξερους.

Ο λαός μας έχει τις απαντήσεις και λέει: Ελεγκτές και ελεγχόμενοι, είναι όλοι εμπλεκόμενοι. Με καταμερισμένους ρόλους, για να κρατάνε εγκλωβισμένη τη λαϊκή δυσαρέσκεια σε ανώδυνα κανάλια, μέσα στα πλαίσια του συστήματος.

Αυτό είναι το κύριο μέλημα όλου του συναφιού. Να γίνεται η δουλειά που απαιτεί το σύστημα της κερδοφορίας των λίγων.

Προγράμματα επιμόρφωσης και κατάρτισης, που μοιράζονται από τις κυβερνήσεις στους γνωστούς και μη εξαιρετέους κοινωνικούς εταίρους και από την άλλη, πάλι, το ίδιο παρεάκι αποφασίζει ότι οι εργαζόμενοι που επιμορφώνουν θα πληρώνονται με ΣΣΕ που θα αποφασίζουν αυτοί, στα κατώτερα όρια.

Και έτσι και αλλιώς, μπαλαντέρ είναι τα δικά τους συμφέροντα. Οι ανάγκες των εργαζομένων στα τάρταρα. Τις εξελίξεις με τα προγράμματα στις δομές της ΓΣΕΕ θα τις αξιοποιήσουν για να θέσουν νέα αντιδραστικά εμπόδια, στη λειτουργία και τη δράση των συνδικάτων. Είναι προφανές ότι σε περίοδο πολεμικής οικονομίας, που θα χρηματοδοτηθεί φορτώνοντας τα βάρη στο λαό, η κυβέρνηση και τα κόμματα του κεφαλαίου θα επιχειρήσουν να βάλουν γκέμια στο περιεχόμενο και το όριο των διεκδικήσεων.

Ως εδώ.

Απαιτούμε την απόσυρση του νομοσχεδίου– τερατουργήματος της κυβέρνησης, του ελεγχόμενου Παναγόπουλου, του ΣΕΒ και των μεγαλοεργοδοτών που αποφάσισαν για όλους εμάς, χωρίς εμάς και στα κρυφά από εμάς.

Όσο και να μας κουνάνε το δάχτυλο, όσο και να παρουσιάζονται δυνατοί και αποφασισμένοι, όλα αυτά αλλάζουν, όταν μπροστά τους βρεθεί ο οργανωμένος, ταξικός αγώνας των εργαζομένων.

Το δίκιο των πολλών, των εργαζομένων, οι ταξικοί αγώνες τους, θα ακυρώσουν στην πράξη νόμους και αντεργατικούς σχεδιασμούς.

Η αναμέτρηση είναι σκληρή, είναι δύσκολη, αλλά θα είναι νικηφόρα για εμάς, τους πολλούς και το δίκιο μας.

Εμείς έχουμε οδηγό και παράδειγμα, τους μεγάλους αγώνες που δώσαμε απέναντι στις κυβερνήσεις και τον κυβερνητικό- εργοδοτικό συνδικαλισμό.

Τις μεγάλες απεργίες που η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ λοιδορούσε και έβαζε εμπόδια. Για την υπογραφή ΣΣΕ, την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Την ακύρωση στην πράξη των αντεργατικών νομοσχεδίων που ψήφισαν όλες οι κυβερνήσεις, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα του συστήματος που πιστεύουν στη στρατηγική του κεφαλαίου και της ΕΕ. Όλοι αυτοί, που συνδιαμορφώνουν και ψηφίζουν από κοινού το σύνολο των αντεργατικών νόμων. Που διαγωνίζονται ποιος είναι ο καλύτερος εκπρόσωπος των συμφερόντων του ΣΕΒ, των τραπεζιτών, των μεγαλοεφοπλιστών.

Για να γίνεται η δουλειά. Όπως, ακριβώς, το είπε ένας μεγαλοτραπεζίτης. Όλα τα αστικά κόμματα, που δεν έχουν σοβαρές, ουσιώδεις διαφορές, υπηρετούν την ίδια στρατηγική, λειτουργούν ως ενιαίος πολιτικός χώρος με δυνατότητα να συνεννοούνται και να τα βρίσκουν. Έτσι ακριβώς γίνεται. Κοκορομαχίες στα κανάλια, ενώ στα μεγάλα στρατηγικά συμφέροντα του κεφαλαίου, του συστήματος της εκμετάλλευσης, ψηφίζουν και προχωράνε τον αντεργατικό σχεδιασμό από κοινού.

Εμείς βασιζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις. Βαδίζουμε και αγωνιζόμαστε στον δικό μας δρόμο, που υπηρετεί τα συμφέροντα των εργαζομένων. Όπως κάναμε πρόσφατα με τη μεγάλη απεργία στον Πειραιά, στο Θριάσιο, σε 6 χώρες και 20 μεγάλα λιμάνια του κόσμου με σύνθημα: «Δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο». Πρώτη φορά έγινε τέτοια απεργία κι εμείς είμαστε εδώ για να κάνουμε πράξη όσα μοιάζουν δύσκολα, αλλά με τη δύναμη του οργανωμένου ταξικού αγώνα, γίνονται πραγματικότητα!

Όπως κάναμε και με την απεργία στα Τρόφιμα, Ποτά, στο εργοδοτικό έγκλημα στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ. Όπως κάνουμε σε κάθε μικρό ή μεγαλύτερο τόπο δουλειάς για να υπερασπιστούμε τη ζωή μας, να επιβάλλουμε το δίκιο μας.

Έτσι θα συνεχίσουμε, στις 28 Φλεβάρη που συμπληρώνονται 3 χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών, που γέννησε η πολιτική κόστους-οφέλους, βροντοφωνάζοντας «ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας». Ακόμη πιο αποφασιστικά, ακόμη πιο μαχητικά, με μεγαλύτερο πείσμα.

Αυτός ο δρόμος χρειάζεται να ενισχυθεί, να γίνει κυρίαρχος, για να δουν η εργατιά, τα λαϊκά στρώματα, άσπρη μέρα.

Ανυποχώρητα συνεχίζουμε τον αγώνα μας!