Το τελευταίο διάστημα γίναμε μάρτυρες της βαρβαρότητας που επικρατεί στους χώρους δουλειάς. Το έγκλημα με τις 5 νεκρές εργάτριες στην «Βιολάντα», οι 201 νεκροί και δεκάδες σακατεμένοι στα εργασιακά κάτεργα το 2025 δίνουν τον τόνο για τον ακήρυχτο πόλεμο εναντίον των εργαζομένων. Παρόμοια και στη Ρόδο, όπου το 2025 μετρήσαμε 4 νεκρούς συναδέλφους στον κλάδο του τουρισμού. Tην ίδια στιγμή που οι ξενοδόχοι και οι tour operators θα μετράνε δισεκατομμύρια πάνω στις πλάτες μας, εμείς, θα μετράμε σακατεμένους από την εξάντληση και την κόπωση, τις επαγγελματικές ασθένειες και τα εργατικά ατυχήματα. Πίσω από τα ρεκόρ κερδοφορίας τους κρύβονται οι απλήρωτες υπερωρίες, το ξεχείλωμα του ωραρίου, το διάλλειμα εκτός εργάσιμου χρόνου, τα 13ωρα που η συμβιβασμένη ηγεσία του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων Ρόδου μετέτρεψε μέχρι και σε 16ώρες εργασίες μέσα σε ένα 24ωρο(!). Για αυτό και τέτοιες συμβάσεις όπως η συγκεκριμένη έγιναν παράδειγμα από την ίδια την Υπουργό Εργασίας για να δικαιολογήσει ότι οι εργαζόμενοι θέλουν να εργάζονται 13ώρες και να περάσει το αντεργατικό τερατούργημα κατά εντολή της εργοδοσίας.
Σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, φέτος, πολλοί εποχικοί εργαζόμενοι δεν έλαβαν ούτε το πενιχρό επίδομα ανεργίας. Κάνοντας γιορτές με άδειες τσέπες. Ωστόσο, ακόμη και αυτοί που το πήραν δεν ήξεραν ποια τρύπα να πρωτοκαλύψουν, ενώ μόλις το 50% των χρημάτων είναι αναλήψιμα.
Την ίδια στιγμή που και αυτό το επίδομα που παίρνουμε δεν φτάνει ούτε για τα βασικά. Ενώ η κυβέρνηση κλείνει σε κάθε πτώση της δημοσιονομικές αντοχές της οικονομίας, όμως αυτές τις αντοχές τις ξεχνάει όταν είναι να δώσει χρήματα και επιδοτήσεις στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.
Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση δεν μπορούμε να μείνουμε άλλο θεατές, τώρα είναι ανάγκη να οργανώσουμε την πάλη μας και τον αγώνα μας μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς, να προετοιμαστούμε για ακόμα μια χρονιά ρεκόρ όπως λένε που όμως θα βγει πάνω στις δικές μας πλάτες. Φτάνει πια να βάζουμε τις ζωές μας σε κίνδυνο, για τα κέρδη των μεγαλοξενοδόχων. Δεν μπορεί το 21ο αιώνα με την εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, οι εργαζόμενοι στον κλάδο να εργαζόμαστε σαν σύγχρονοι σκλάβοι. Μπορούμε να ανατρέψουμε αυτήν την κατάσταση με την ενότητα και τον αγώνα μας απέναντι σε αυτούς που μας κλέβουν την ζωή.
Κυριακή 15 Φλεβάρη, στην αίθουσα του Σωματείου Συνταξιούχων στις 18:00 καλούμε όλους τους εργαζόμενους σε σύσκεψη, για να συζητήσουμε και να οργανώσουμε την απεργία που έχει προκηρυχθεί από την ΠΟΕΕΤ στις 25 Φλεβάρη.
Απεργιακή κινητοποίηση την Τετάρτη 25 Φλεβάρη, στις 11:00 στα γραφεία της Ένωσης Ξενοδόχων Ρόδου.
Κλιμακώνουμε τον αγώνα μας:
- Διεκδικούμε Ταμείο ανεργίας για όλη τη διάρκεια ανεργίας των εποχικών εργαζομένων στα ξενοδοχεία, στο 80% του μισθού, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
- Διεκδικούμε όλα τα αναγκαία μέτρα υγείας και ασφάλειας μέσα στους χώρους δουλειάς, επαναφορά των ΒΑΕ όπως προϋπήρχαν και του ΕΦΑΠΑΞ μας στην 20ετία.
- Διεκδικούμε ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μας που να καλύπτουν τις βασικές ανάγκες μας για να μπορούμε να ζούμε με αξιοπρέπεια.
- Διεκδικούμε καθορισμό καθηκόντων για κάθε ειδικότητα, ελάχιστη σύνθεση προσωπικού και ανώτατο όριο δωματίων για τις καμαριέρες.
- Διεκδικούμε 7ωρο-5ημερο- 35ωρο, χωρίς καμία διευθέτηση του χρόνου εργασίας, 2 συνεχόμενα ρεπό, το διάλειμμα να περιλαμβάνεται στον εργάσιμο χρόνο μας.
Δεν κάνουμε «εκπτώσεις» στις ανάγκες μας. Εμείς είμαστε αυτοί που παράγουμε τον αμύθητο πλούτο που καρπώνεται το τουριστικό κεφάλαιο. Ξέρουμε ότι αυτό μπορεί να αλλάξει και θα αλλάξει!
Πυκνώνουμε τις γραμμές του αγώνα γιατί έχει αποδειχθεί στην πράξη ότι μας υπολογίζουν μόνο όταν βγαίνουμε στο δρόμο, όταν τσαλακώνουμε την εικόνα της εργοδοσίας, όταν ξεμπροστιάζουμε τις συνδικαλιστικές ηγεσίες που μας καλούν σε συμβιβασμό και όταν ξεσκεπάζουμε την προπαγάνδα κάθε κυβέρνησης. Ξέρουμε ποιο είναι το μόνο που φοβάται η εργοδοσία, τους οργανωμένους και αποφασισμένους εργαζόμενους, για αυτό άλλωστε και επιτίθεται με κάθε τρόπο στη συνδικαλιστική δράση, με εμπόδια, απειλές και συκοφαντίες.
Ξέρουμε ότι η δύναμη μας βρίσκεται στα ζωντανά και ισχυρά σωματεία, στους μαζικούς, διεκδικητικούς αγώνες μας.
