Tο Σωματείο μας εκφράζει τα ειλικρινή συλλυπητήρια προς τις οικογένειες και τους συναδέλφους των εργατριών και εύχεται ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες της εργοδοτικής δολοφονίας στο εργοστάσιο της ΒΙΟΛΑΝΤΑ στα Τρίκαλα.
Δεν ήταν τραγωδία, ούτε ατύχημα – δεν είναι “η κακιά στιγμή”. Εργάτες σκοτώθηκαν και σακατεύτηκαν για τα κέρδη ενός βιομήχανου. Οι νεκροί και οι τραυματίες στα Τρίκαλα προστίθενται στον μακρύ και μαύρο κατάλογο των εργοδοτικών εγκλημάτων στους χώρους δουλειάς. 201 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μέσα στο 2025 σε εργοστάσια, εργοτάξια, αποθήκες και αλλού.
Ειδικά και ο κλάδος μας μετράει αναρίθμητα εργοδοτικά εγκλήματα που εχουν στοιχίσει ακόμα και ζωές. Πολύ πρόσφατα είναι τα εργατικά «ατυχήματα» σε FLORA και CΟLGATE- PALMOLIVE που από τύχη δεν ήταν θανατηφόρα.
Για αυτή τη κατάσταση τεράστιες είναι οι ευθύνες του κράτους και όλων των κυβερνήσεων διαχρονικά. Με τους αντεργατικούς νόμους τους και τις πολιτικές τους μετατρέπουν τους χώρους δουλειάς σε παγίδες θανάτου. Δίνουν λευκή επιταγή στην εργοδοσία να παραβιάζει κανόνες, να αγνοεί προειδοποιήσεις. Όταν τα μέτρα υγείας και ασφάλειας θεωρούνται “εμπόδιο” στην ανταγωνιστικότητα και στην κερδοφορία, τότε το αποτέλεσμα είναι αναμενόμενο και το έγκλημα προδιαγεγραμμένο.
Η έλλειψη των αναγκαίων μέτρων ασφάλειας και υγείας, η αποψίλωση των ελεγκτικών μηχανισμών και η ανυπαρξία ελέγχων από τις αρμόδιες κρατικές αρχές Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και όταν τα συνδικάτα προειδοποιούν, ακόμα και όταν ζητούν μέτρα, το κράτος δεν ακούει και στέκεται υπέρ της κερδοφορίας των βιομήχανων που απλά τα κοστολογούν και τα απορρίπτουν.
Δυστυχώς αυτό επιβεβαιώθηκε και σε αυτό το έγκλημα αφού και το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων και η Ομοσπονδία του κλάδου είχε προειδοποιήσει δεκάδες φορές για τη λήψη μέτρων στα εργοστάσια. Το ίδιο είχε συμβεί και στο έγκλημα των Τεμπών και αλλού. Ειδικότερα είχαν προσπαθήσει να κάνουν περιοδίες στο χώρο αλλά και να οργανώσουν τον αγώνα των εργαζομένων για μέτρα υγείας και ασφάλειας και μισθούς στη συγκεκριμένη βιομηχανία και η εργοδοσία τους απαγόρευε την είσοδο ενώ είχε καλέσει και την αστυνομία.
Η οργή και η αγανάκτηση μας πρέπει να γίνει αγώνας και οργάνωση. Είναι το μόνο που τρομάζει την εργοδοσία και το κράτος. Είναι ο μόνος τρόπος να σταματήσουμε να μετράμε νεκρούς και σακατεμένους μέσα στα εργοστάσια.
Οργανωνόμαστε στο Σωματείο και παλεύουμε σε όλους τους χώρους δουλειάς για πραγματικά μέτρα ασφάλειας και την τήρηση τους
