Συνάδελφοι,

Οι εργαζόμενοι στο λιμάνι του Πειραιά συνεχίζουμε να ζούμε υπό την πίεση του καθηλωμένου εισοδήματός μας που το κατατρώει η ακρίβεια, του ξεχειλώματος του ωραρίου, το άγχος για το αν φεύγοντας από το σπίτι για τη βάρδια μας θα γυρίσουμε σώοι και αβλαβείς στις οικογένειές μας λόγω της εντατικοποίησης και των ελλιπών μέτρων υγείας και ασφάλειας στη δουλειά.

Οι συνθήκες της δουλειάς και της ζωής μας επιδεινώνονται από τις εξαιρετικά επικίνδυνες εξελίξεις που τον ρόλο που καλούνται να παίξουν τα λιμάνια της χώρας στους ανταγωνισμούς που οξύνονται διεθνώς. Γιατί για να κερδίσουν οι εκμεταλλευτές μας στον ανταγωνισμό είναι μονόδρομος για αυτούς να εντείνουν την εκμετάλλευσή μας.

Οι λιμενικές υποδομές της χώρας, και ιδιαίτερα το λιμάνι του Πειραιά, βρίσκονται κυριολεκτικά στο μάτι του κυκλώνα της αντιπαράθεσης μονοπωλιακών ομίλων με αιχμή τον ανταγωνισμό ΗΠΑ – Κίνας. Μια αντιπαράθεση που διεξάγεται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης και την πληρώνουν οι εργαζόμενοι λαοί ακόμα και με τη μετατροπή τους σε κρέας για τα κανόνια.

Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από το αν η ιδιοκτησία του λιμανιού του Πειραιά θα είναι κινέζικη, αμερικάνικη, με δημόσιο ή ιδιωτικό έλεγχο. Γιατί ξέρουμε ότι όποιο φερετζέ και να φορέσουν προορίζεται να λειτουργεί ως κρίκος στους ανταγωνισμούς για τον έλεγχο των υποδομών και εμπορευματικών διαδρόμων, λειτουργώντας με «διττή χρήση» είτε σε περίοδο «ειρήνης» με το πιστόλι στον κρόταφο των εργαζομένων, είτε σε περίοδο πολέμου, που προετοιμάζεται πυρετωδώς και με την βαθύτερη εμπλοκή της χώρας μας στους πολεμικούς σχεδιασμούς με ευθύνη της κυβέρνησης και των κομμάτων που στηρίζουν με χέρια και με πόδια την κερδοφορία και ανταγωνιστικότητα των ομίλων.

Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από την κούρσα των πολεμικών εξοπλισμών και τη μετατροπή των λιμανιών σε διόδους πολεμικού υλικού. Γιατί είμαστε καθημερινά εκτεθειμένοι σε οποιοδήποτε «ατύχημα» που αφορά τη μεταφορά πολεμικού υλικού και στην αντεργατική επίθεση και τη φορολεηλασία στο εισόδημά μας, βάζοντας χέρι στα ασφαλιστικά μας ταμεία και στα ΒΑΕ που με τόσο αγώνα κατακτήσαμε, για να εξοικονομούνται πόροι για εξοπλισμούς που μάλιστα δεν έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας.

Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από την αντιπαράθεση και συζήτηση που έχει ανοίξει σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς στο λιμάνι της Ελευσίνας και του Πειραιά. Δυο λιμάνια που θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν στο λαό μας, λειτουργώντας σε συνεργασία για να έχει ασφαλείς μεταφορές και προμήθεια φθηνών και ποιοτικών προϊόντων, αλλά μετατρέπονται σε μαγνήτη αντιπαραθέσεων με ανυπολόγιστες συνέπειες για τους εργαζόμενους σε αυτά και τον λαό της ευρύτερης περιοχής. Γιατί η μεγάλη αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχουν «ουδέτερες» υποδομές.

Απέναντι σε αυτές τις επικίνδυνες εξελίξεις οι λιμενεργάτες από διάφορες χώρες προτάσσουμε τη διεθνιστική μας ενότητα και αλληλεγγύη, με την πρωτοβουλία του Διεθνούς Συντονισμού των Λιμενεργατών, στην οποία παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο το σωματείο μας, το ΕΝΕΔΕΠ.

Η πολεμική εμπλοκή και προετοιμασία έχει ως προαπαιτούμενο την ένταση της εκμετάλλευσης. Οι λιμενεργάτες του Πειραιά βιώνουμε καθημερινά μια κατάσταση που δεν μπορούμε και δεν θα αποδεχτούμε.

Κάθε βάρδια, κάθε καράβι, κάθε ντόκος αποδεικνύει ότι για την εργοδοσία της COSCO και της DPORT μετράνε μόνο τα κέρδη και όχι η ζωή μας. Το τελευταίο διάστημα επιχειρείται η επιβολή σιγής νεκροταφείου με εξώδικα, αναφορές και στοχοποίηση συναδέλφων. Όποιος μιλάει, όποιος καταγγέλλει, όποιος δεν σκύβει το κεφάλι μπαίνει στο στόχαστρο, την ίδια στιγμή που εδώ και δεκαπέντε χρόνια δεν υπάρχει κανονισμός εργασίας, παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις του Σωματείου μας και ζήσαμε πριν λίγες μέρες το τραγικό συμβάν με τις έντονες βροχοπτώσεις στην Αττική η εργοδοσία να θέτει σε κίνδυνο τις ζωές μας και συναδέλφους, να καλούνται να δουλέψουν, να πηδάνε τελευταία στιγμή από τα αυτοκίνητα τους για να μην πνίγουν και όλα αυτά γιατί κάποιοι έχουν μόνο σκοπό τη κερδοφορία τους.

Η αυθαιρεσία αυτή έχει διαμορφώσει μια επικίνδυνη πραγματικότητα στο λιμάνι. Επόπτες «ασφαλείας» λειτουργούν σαν μηχανισμός καταστολής, χωρίς στοιχειώδη γνώση του αντικειμένου. Υποτιθέμενοι εργολάβοι και οι βοηθοί τους δίνουν αντικρουόμενες εντολές για κρίσιμες εργασίες πάνω στα πλοία και στο ντόκο, παίζοντας κορώνα-γράμματα τη ζωή μας. Αυτό συνάδελφοί δεν είναι οργάνωση δουλειάς. Είναι συνταγή εργατικού «ατυχήματος», και εμείς έχουμε χρέος να μην μείνουμε με σταυρωμένα χέρια.

Οι ελλείψεις στα μέτρα υγείας και ασφάλειας είναι καθημερινές. Ο κίνδυνος να θρηνήσουμε ξανά συνάδελφο παραμονεύει σε κάθε πόστο: στο πλοίο, στο ντόκο, στις αποθήκες, στον φυσικό έλεγχο, στους checkers, στα μηχανήματα. Η ανακύκλωση εργατικού δυναμικού οδηγεί σε πρόχειρη και ανεπαρκή εκπαίδευση. Το σωματείο ΕΝΕΔΕΠ τα έχει αναδείξει επανειλημμένα. Δεν μπορούμε να κάνουμε πως δεν τα βλέπουμε και ζητάμε εδώ και τώρα από  Cosco, Dport, εργολάβους και κυβέρνηση να συσταθούν μικτές επιτροπές υγείας και ασφάλειας που θα απαρτίζουν από κατάλληλους επιθεωρητές, στελέχη του λιμενικού για διαφάνεια των ελέγχων και εκπροσώπους των εργαζομένων, που θα ελέγχουν αν μπορούν να πραγματοποιηθούν εργασίες σε ασφαλή συνθήκες .

Την ίδια ώρα συνεχίζεται η υπονόμευση της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Εργαζόμενοι δουλεύουν με το καθεστώς των δουλεμπόρων της ΟΦΕ, χωρίς δικαιώματα, χωρίς σταθερότητα, χωρίς προστασία. Αυτό δεν είναι «ευελιξία», είναι διάλυση κάθε έννοιας αξιοπρεπούς εργασίας και επειδή εμείς τηρούμε τον λόγο μας , ζητάμε αυτοί οι εργαζόμενοι να συμπεριληφθούν στους όρους της ΣΣΕ.

Παραμένει επίσης ανεκπλήρωτη η απαίτησή μας για πραγματικές εργονομικές μελέτες ανά θέση εργασίας. Αντί γι’ αυτό, πραγματοποιήθηκε μια εργομετρική έρευνα, τα στοιχεία της οποίας δεν έχουν δοθεί ποτέ. Απαιτούμε μελέτες που να αναδεικνύουν τις αιτίες των ατυχημάτων και των επαγγελματικών ασθενειών που σακατεύουν τους λιμενεργάτες.

Μέσα σε όλα αυτά προστίθεται η ακρίβεια. Το μεροκάματο δεν φτάνει, την ώρα που δισεκατομμύρια κατευθύνονται σε εξοπλισμούς και πολεμική προετοιμασία. Τα λιμάνια μετατρέπονται σε κρίκους της πολεμικής αλυσίδας, ενώ οι εργαζόμενοι καλούνται να πληρώσουν ξανά τον λογαριασμό.

Ξέρουμε τι είναι αυτό που φοβάται η εργοδοσία: την ενότητά μας, την οργάνωσή μας, τη διεκδίκησή μας για τα πραγματικά μας δικαιώματα. Δεν τσιμπάμε σε μεγάλα λόγια που ακούγονται στην κούρσα του ανταγωνισμού για το ποιος από τις ΗΠΑ- Κίνα θα βγει κερδισμένος από τον έλεγχο των λιμανιών. Γιατί το προβάδισμα στον ανταγωνισμό προϋποθέτει την ένταση της εκμετάλλευσης και το τσάκισμα των δικαιωμάτων μας.

Έχουμε γνώση και εμπειρία: για να κερδίσουμε εμείς που χωρίς τη δουλειά μας το λιμάνι είναι απλά ένα κουφάρι, πρέπει να χάσουν αυτοί. Δε γίνεται διαφορετικά, και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος!

Εμείς δηλώνουμε καθαρά: δεν διαλέγουμε εκμεταλλευτή, δεν διαλέγουμε στρατόπεδο ληστών του κόπου και το ιδρώτα μας. Δεν θα γίνουμε γρανάζι της πολεμικής μηχανής. Παλεύουμε για λιμάνια της ειρήνης και της ζωής, όχι των κερδών, των εξοπλισμών και των ανταγωνισμών.

Γι’ αυτό το σωματείο ΕΝΕΔΕΠ προχωρά σε κινητοποίηση στην Κοινή Ημέρα Δράσης στις 6 του Φλεβάρη, σε κοινό συντονισμό με λιμενεργάτες από την Ιταλία, την Τουρκία, τη Χώρα των Βάσκων, το Μαρόκο και τη Γαλλία, τους εργαζόμενους στο Θριάσιο που έχουν κηρύξει ήδη 24ωρη απεργία.

Καλούμε όλα τα σωματεία του λιμανιού του Πειραιά, τους ναυτεργάτες, τους μεταλλεργάτες,τις ομοσπονδίες ΠΝΟ και ΟΜΥΛΕ, το Εργατικό Κέντρο Πειραιά να στηρίξουν.

Ό,τι κατακτήθηκε στο λιμάνι κατακτήθηκε με αγώνα. Και ό,τι δεν υπερασπιστούμε θα μας το πάρουν. Στις 6 Φλεβάρη είναι ημέρα μάχης και αγώνα! Δεν λείπει κανείς! Για τα δικαιώματά μας, ενάντια στην αντεργατική επίθεση για τα κέρδη και τους ανταγωνισμούς που μυρίζει μπαρούτι και αίμα.

Διεκδικούμε: -Ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας- Μικτή επιτροπή Υγείας και Ασφάλειας – Συλλογική Σύμβαση που να καλύπτει όλους τους εργαζόμενους – Κατάργηση των δουλεμπορικών καθεστώτων, όπως της ΟΦΕ -Εσωτερικό κανονισμό εργασίας, που θα βάλει τέλος στην αυθαιρεσία – μόνιμη και σταθερή δουλειά, για όλους – Μείωση του εργάσιμου χρόνου, για την προστασία της υγείας των εργαζομένων – Ολοκλήρωση της ένταξης στα ΒΑΕ, με προτεραιότητα στους συναδέλφους που είναι στο ηλικιακό όριο για να βγουν στη σύνταξη.

Απάντησή μας  κοινός αγώνας των λιμενεργατών σε Ελλάδα, Ευρώπη, όλο τον κόσμο!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΡΙΤΗ 20 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026 ΣΤΟ ΣΕΜΠΟ ΣΤΙΣ 14:00 ΓΙΑ ΛΗΨΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ