Τετάρτη, Σεπτέμβριος 19

Ομιλία στην Απεργιακή Συγκέντρωση κατά του πολυνομοσχεδίου

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι,

 Με τη σημερινή μας απεργιακή κινητοποίηση στέλνουμε ξεκάθαρο μήνυμα ανυποχώρητης ταξικής πάλης. Την οργάνωσή μας και την απεργία δεν τα παραδίδουμε στην εργοδοσία.

 Διατρανώνουμε την αποφασιστικότητά μας ότι δεν κάνουμε βήμα πίσω. Πάρτε τώρα πίσω το πολυνομοσχέδιο της μεγαλοεργοδοσίας. Δυναμώνουμε την οργάνωσή μας, τη δουλειά μας στα συνδικάτα για τη συσπείρωση δυνάμεων, να πυκνώσουν οι γραμμές του Εργατικού Κινήματος του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου που διεκδικεί με σημαία τα συμφέροντα των εργαζομένων, που παλεύει για την ανατροπή της βαρβαρότητας.

 Με τις κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών ξεσκεπάσαμε την προπαγάνδα τους, την αντιλαϊκή πολιτική τους που μονιμοποιεί και διευρύνει την αντεργατική λαίλαπα γι΄αυτό και λυσσάξανε, γι΄ αυτό και καταφεύγουν στα ψέματα και τις αθλιότητες εναντίον του κινήματός μας.

 Η απάντησή μας είναι τις μέρες που απομένουν έως και τη Δευτέρα να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να εκφραστεί η αντίθεση, η μαζική κατακραυγή των εργαζομένων στην παρέμβαση των εργοδοτών και του κράτους στο συνδικαλιστικό κίνημα, στον έλεγχο της λειτουργίας των συνδικάτων, στην κατάργηση ουσιαστικά του απεργιακού δικαιώματος.

 Έχουν το θράσος να επικαλούνται τη δημοκρατία τους που σταματάει στους μαντρότοιχους των εργοστασίων, των χώρων δουλειάς και κυριαρχούν οι εκβιασμοί και οι απολύσεις, η απληρωσιά, οι ενώσεις προσώπων και το τσάκισμα των μισθών, οι ατελείωτες ώρες δουλειάς και η πληρωμή με κουπόνια. Η εργοδοτική τρομοκρατία και η ασυδοσία. Αυτή είναι η δημοκρατία των μονοπωλιακών ομίλων.

 Η μόνη εργατική απάντηση είναι νόμος είναι το δίκιο του εργάτη και όχι τα κέρδη του κεφαλαιοκράτη. Γιατί γνωρίζουμε καλά ότι αυτό είναι το εμπόδιο, το κέρδος τους είναι το εμπόδιο για την ικανοποίηση των αναγκών μας.

 Τα αντεργατικά μέτρα, οι πλειστηριασμοί, το πετσόκομμα των επιδομάτων ανθυγιεινής και επικίνδυνης εργασίας, των τρίτεκνων και πολυτέκνων, οι ιδιωτικοποιήσεις, όλα όσα έχουν ψηφίσει τα τελευταία χρόνια που τσακίζουν την τιμή της εργατικής δύναμης, που μονιμοποιούνται και επεκτείνονται, αποτελούν προαπαιτούμενα για την ανάπτυξη των κερδών τους, την καπιταλιστική ανάπτυξη, το ανάγκες του κεφαλαίου.

 Γι΄ αυτό η ανάπτυξή τους και η ικανοποίηση των αναγκών μας δε συμβαδίζουν. Συγκρούονται. Γι΄ αυτό η ανάπτυξή τους απαιτεί σιγή νεκροταφείου, πάει πακέτο με το χτύπημα της οργάνωσης των εργαζομένων, του απεργιακού δικαιώματος.

 Νομοθετούν τις απαιτήσεις της μεγαλοεργοδοσίας και ξεστομίζουν με θράσος ότι κόπτονται για τη δημοκρατία και την επιτυχία των κινητοποιήσεων προσθέτοντας μια απεργοκτόνα διάταξη στο ήδη ισχύον αντεργατικό νομικό πλαίσιο που βγάζει το 95% των απεργιών παράνομες και καταχρηστικές.

 Πετάει τη σκούφια του ο ΣΕΒ αφού σύμφωνα με τα λεγόμενά του όσα περιέχονται στο πολυνομοσχέδιο αποτελούν «μακροχρόνια αιτήματα της επιχειρηματικής κοινότητας» και ζητάει την υπερψίφισή του και τη συνέχιση της βρώμικης δουλειάς από την κυβέρνηση με την 4η αξιολόγηση.

 Βρίσκονται σε αποστολή, με τη στήριξη της Ν.Δ. στην εκτέλεση του συμβολαίου. Ο Βορίδης χθες βράδυ έδινε συγχαρητήρια μέσα στη Βουλή, στον Τσακαλώτο για τον αντιαπεργιακό νόμο. Δεν κρατιέται ο Γεωργιάδης να ψηφίσει την εξαίρετη νομοθεσία που κατέθεσε η Αχτσιόγλου, και όλες αυτές τις μέρες υπερθεματίζουν πάνω στο πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης.

 Έχουν στο πλάι τους, τους ανθρώπους στο συνδικαλιστικό κίνημα, το δεξί χέρι των αφεντικών που στις τριτοβάθμιες οργανώσεις, στη ΓΣΕΕ αλλά και σε αρκετές δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις όπως στο ΕΚΑ, την Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων, την Ομοσπονδία Μετάλλου, που όχι μόνο αρνήθηκαν την πρόταση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ για απεργιακή απάντηση απέναντι στα μέτρα-φωτιά του πολυνομοσχεδίου και του χτυπήματος του δικαιώματος της απεργίας, αλλά πάλεψαν με λύσσα ενάντια της. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο εκπρόσωπος της ΓΣΕΕ που τοποθετήθηκε χθες στη Βουλή για το πολυνομοσχέδιο και το χαρακτήριζε τάχα κατάπτυστο, είναι πρόεδρος στην ΟΙΥΕ, στην οποία μαζί με την παράταξη των ΣΥΡΙΖΑ/ΛΑΕ, αρνήθηκαν από κοινού και πάλεψαν με σθένος ενάντια στην πρόταση για απεργία. Ίδια στάση είχαν και στο ΕΚΑ με ενιαία στάση των δυνάμεων της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΕΑΚ, καταψηφίζοντας την πρόταση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ που είχε κατατεθεί πριν από τα Χριστούγεννα, με το πρόσχημα ότι οι μέρες για την προετοιμασία της κινητοποίησης είναι λίγες ενώ στη συνέχεια,σκαρφίστηκαν και πρότειναν απεργία ύστερα από 2 μήνες.

  Αυτές είναι οι δυνάμεις που κάθονται στο σβέρκο των εργαζόμενων. Οι άνθρωποι της εργοδοσίας, τα πιο πιστά σκυλιά των αφεντικών.Είναι επικίνδυνοι και πρέπει να το πληρώσουν ακριβά, να απομονωθούν από κάθε εργαζόμενο και τίμιο συνδικαλιστή. Με τις τοποθετήσεις τους και πέρα από τις αυταπάτες για την ανταγωνιστικότητα της καπιταλιστικής οικονομίας και της αναποτελεσματικότητας των αγώνων, ότι με τις απεργίες δε βγαίνει τίποτα, ανοίγουν το δρόμο για τη νομιμοποίηση των συνολικότερων αντιδραστικών αλλαγών στο συνδικαλιστικό κίνημα. Επιβεβαιώνεται ότι τα έχουν βρει με την κυβέρνηση και την μεγαλοεργοδοσία ώστε να γίνουν όχημα στήριξης αυτών των αντιδραστικών ρυθμίσεων μέσα στην εργατική τάξη.Είναι μέρος του προβλήματος, ανήκουν στο μαύρο μέτωπο, αποτελούν το συνδικαλιστικό προσωπικό τους, θέλουν τους εργαζόμενους δεμένους χειροπόδαρα, να μη μπορούν να αντιδράσουν στη βαρβαρότητα που τους επιφυλάσσει η καπιταλιστική ανάπτυξη.

 Καθήκον μας είναι, το οφείλουμε στους προγόνους μας, στους αναρίθμητους ήρωες της τάξης μας που πάλεψαν για δικαιώματα και κατακτήσεις, το οφείλουμε στη νέα βάρδια της εργατικής τάξης, να δυναμώσει η ταξική πάλη, να σαρώσει τα εμπόδια που βάζει ο αντίπαλος στο δρόμο προς τα μπροστά, στο μόνο δρόμο που υπάρχει για τους εργαζόμενους, το δρόμο του αγώνα σε κάθε εργοστάσιο, σε κάθε χώρο δουλειάς και γειτονιά. Παντού! Οι εργαζόμενοι να οργανωθούν και να διεκδικήσουν. Όλοι στο δρόμο του αγώνα με το ΠΑΜΕ. Δεν είναι απλά ένα σύνθημα. Είναι αγώνας με επίκεντρο τις ανάγκες μας που έρχονται σε σύγκρουση με τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Για να ζήσουμε με βάση τις δυνατότητες της εποχής μας, του πλούτου που εμείς παράγουμε.

 Κανείς εργαζόμενος να μη νομιμοποιήσει στη συνείδησή του και στην πράξη τους νόμους που τσακίζουν τη ζωή του. Δεν δεχόμαστε τετελεσμένα. Δε θεωρούμε περασμένα – ξεχασμένα τα δικαιώματά μας. Δούλοι στον 21ο αιώνα δε θα γίνουμε.

 Τα γνωρίζουν ότι δεν ξεμπερδεύουν με το ταξικό κίνημα. Τώρα οι εργαζόμενοι πρέπει να ξεμπερδεύουν με το φόβο και τις αυταπάτες. Στις μάχες που έχουμε μπροστά μας σε αυτό το ενδεχόμενο τρομάζουν οι μονοπωλιακοί όμιλοι και οι κυβερνήσεις, τα κόμματά τους, γι΄ αυτό και προσπαθούν να βάλουν εμπόδια, γιατί με την απεργία, χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά.

 Κάτω τα ξερά σας από την απεργία, χέρι δε θα βάλετε στα σωματεία.

Comments are closed.