Η Τετάρτη 25 Νοέμβρη είναι μέρα Πανελλαδικού Απεργιακού ξεσηκωμού!
Η απεργία στις 25 Νοέμβρη να αποτελέσει σταθμό στη διαμόρφωση ενός μεγάλου πανελλαδικού μετώπου για να κερδίσουν οι εργαζόμενοι, ο λαός. Η συγκλονιστική διεθνής απεργία σε 113 λιμάνια σε όλο τον κόσμο έδειξε το δρόμο. Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους! Όλοι στη μάχη για την επιτυχία της Πανελλαδικής Απεργίας!
Δε θυσιάζουμε τις ζωές μας, τις ανάγκες της οικογένειάς μας, το μέλλον των παιδιών μας για “τ’ αφέντη το φαΐ”, για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, για τους ανταγωνισμούς και τους πολέμους τους.
Οι εργαζόμενοι διεκδικούμε, βάζουμε στο επίκεντρο την ικανοποίηση των αναγκών μας σε συνθήκες μεγάλης ακρίβειας, ανασφάλειας και έντονης δυσαρέσκειας που εκφράζεται στους χώρους δουλειάς για τους καθηλωμένους μισθούς, τις συνθήκες εργασίας, τα εξαντλητικά ωράρια.
Η απεργία στις 25 Νοέμβρη αποτελεί αγωνιστικό βήμα διεκδίκησης Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, ημέρα πάλης ενάντια στην ακρίβεια σε τρόφιμα, στέγη, ρεύμα, θέρμανση, καύσιμα, κ.α που τσακίζει το εισόδημά μας, για να παρθούν μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, να δοθούν λεφτά για την Υγεία και την Παιδεία και όχι για του πολέμου τα σφαγεία.
Οι εργαζόμενοι στα τρόφιμα – ποτά κλιμακώνουμε τον αγώνα που δίνουμε για να σπάσουμε την αδιαλλαξία της εργοδοσίας για την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων, για να ενταχθούν όλοι οι εργαζόμενοι του κλάδου στην κλαδική σύμβαση, να καταφέρουμε να εργαζόμαστε και να αμειβόμαστε με καλύτερες συνθήκες εργασίας και μισθούς, να πάρουμε ανάσα εμείς και οικογένειές μας.
Η λεγόμενη «κοινωνική συμφωνία» μεταξύ κυβέρνησης, ΣΕΒ και πλειοψηφίας της Διοίκησης της ΓΣΕΕ που έγινε στα κρυφά και μακριά από τις ανάγκες των εργαζομένων στόχευε στην καθήλωση των μισθών όπως στην πράξη αποδεικνύεται με τις συμβάσεις που ήδη έχουν υπογραφεί στα όρια ή και κάτω από τον πληθωρισμό που εκτοξεύεται, στα επίπεδα του κατώτατου μισθού.
Η σύγκλιση των μέσων μισθών με τους κατώτατους μισθούς στις χώρες της ΕΕ όπως δείχνει και η σχετική έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι η μόνη σύγκλιση που θα μπορούσε να επιτευχθεί από την πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων που υπηρετεί τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων.
Όλες οι χώρες της ΕΕ «συγκλίνουν» στην προετοιμασία του πολέμου με 800 δις ευρώ που έχουν αποφασιστεί να δοθούν σε πολεμική οικονομία και εξοπλισμούς.
Οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν σταυρώνουν τα χέρια, ξεσηκώνονται σε όλη την Ευρώπη, διοργανώνουν απεργιακές κινητοποιήσεις σε μια σειρά χώρες.
Η ακρίβεια και η ενεργειακή φτώχεια δεν έχουν πέσει από τον ουρανό. Έχουν συγκεκριμένες αιτίες όσο και να προσπαθούν να τις αποσιωπήσουν η κυβέρνηση και τα κόμματα που υπηρετούν την πολιτική του κέρδους, να αποκρύψει ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός.
Είναι η πολεμική εμπλοκή που βαθαίνει, η στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων και τα κέρδη τους που μεγαλώνουν, η φοροληστεία που αυξάνεται.
Τα προβλήματα των εργαζομένων συνδέονται άμεσα με τις γενικότερες, τις διεθνείς εξελίξεις. Σε μας φορτώνονται τα βάρη, εμείς πληρώνουμε τις συνέπειες της πολεμικής οικονομίας και εμπλοκής. Εμάς προετοιμάζουν για ακόμη πιο βαριές, μεγαλύτερες θυσίες, για τις καταιγίδες που φέρνει η πολιτική που υπηρετεί τα κέρδη
των επιχειρηματικών ομίλων. Βέβαια κάτω από όλες τις συνθήκες οι πολιτικοί και συνδικαλιστικοί υπηρέτες αυτής της πολιτικής κάνουν ότι περνά από το χέρι τους για να μην αμφισβητήσουν οι εργαζόμενοι τις πραγματικές αιτίες των προβλημάτων τους.
Ο ΣΕΒ και οι άλλες εργοδοτικές ενώσεις στις συνελεύσεις τους και τα φόρουμ όπου συμμετέχουν έχουν ως κύριο ζήτημα αυτές τις εξελίξεις, βλέπουν ευκαιρίες κερδοφορίας αλλά και πως επηρεάζονται τα συμφέροντά τους σε «συνθήκες αβεβαιότητας» όπως λένε.
Άλλωστε τις αξιοποιούν για να απορρίπτουν, να μην ικανοποιούν τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων που προσκρούουν στα κέρδη τους και την πολεμική προετοιμασία. Αυτά είναι το εμπόδιο, όμως τα Συνδικάτα «δεν έχουν καμία δουλειά να ασχολούνται με αυτά» σύμφωνα με το κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό.
Άρα οι εργαζόμενοι να αποδέχονται τις θυσίες χωρίς τέλος, να υπακούουν στα παραγγέλματα των επιχειρηματικών ομίλων και κυβερνήσεων, να λένε «σφάξε με αγά μου ν΄ αγιάσω». Είναι βαθιά γελασμένοι. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν πει ακόμη την τελευταία τους λέξη.
Στις 25 Νοέμβρη, Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών δυναμώνουμε τον αγώνα ενάντια στην εργοδοτική βία, σε κάθε μορφή βίας που εκδηλώνεται σε κάθε πλευρά της ζωής των γυναικών, ενάντια στην γυναικεία ανισοτιμία.
Οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα με την απεργία στις 25 Νοέμβρη υψώνουμε τείχος αντίστασης στην εργοδοτική τρομοκρατία σε μια σειρά χώρους δουλειάς όπου το πρότυπο της μεγαλοεργοδοσίας είναι το παράδειγμα της ΒΙΟΛΑΝΤΑ που απαγόρευε τη συνδικαλιστική δράση, την επαφή των εργαζομένων με το Συνδικάτο τους, για να επιβάλει κυριολεκτικά σιγή νεκροταφείου.
Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα εταιρείας εμφιάλωσης στα Γιάννενα που έφτασε να απειλεί με απόλυση τον Πρόεδρο του επιχειρησιακού Σωματείου, για να έχει υποταγμένους τους εργαζόμενους, να δουλεύουν 7ημερα και να μην μπορούν να ζήσουν. Δε θα τους περάσει.
Τα συνδικάτα μπαίνουν μπροστά σε κάθε χώρο δουλειάς για να εκφραστεί η γενικευμένη δυσαρέσκεια, να μετατραπεί σε οργανωμένη πάλη διεκδίκησης ζωής και δουλειάς με δικαιώματα. Αυτό είναι το πραγματικό ελπιδοφόρο.
Βασίλης Σταμούλης
Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργατοτεχνιτών και Υπαλλήλων Γάλακτος Τροφίμων και Ποτών
Μέλος της Γραμματείας του ΠΑΜΕ

